เหมือนสะใภ้ตัวน้อยที่เพิ่งแต่งเข้าบ้าน

Chinese

第369章 像个刚进门的小媳妇

Thai

บทที่ 369 เหมือนสะใภ้ตัวน้อยที่เพิ่งแต่งเข้าบ้าน

Chinese

阳光明媚的冬日，期末考试结束，学生趁着薄雾笼罩下的清晨纷纷离校，昨夜的积雪之上到处是密密麻麻的脚印，脚尖朝着方向全都是远方的故乡。

Thai

ในวันฤดูหนาวที่แสงแดดสดใส การสอบปลายภาคสิ้นสุดลง เหล่านักเรียนต่างทยอยออกจากโรงเรียนท่ามกลางหมอกบางยามเช้าตรู่ บนหิมะที่ทับถมกันจากเมื่อคืนเต็มไปด้วยรอยเท้าหนาทึบ ปลายเท้าทั้งหมดต่างมุ่งหน้าไปยังบ้านเกิดอันห่างไกล

Chinese

聚餐，开会，安排假期工作，审批商帮文件，和小富婆十八里相送，把富贵托付给严教授。

Thai

กินเลี้ยง ประชุม จัดแจงงานช่วงปิดเทอม อนุมัติเอกสารกลุ่มพ่อค้า บอกลาอาลัยอาวรณ์กับแม่หนูเศรษฐี ฝากฝังฟู่กุ้ยไว้กับศาสตราจารย์เหยียน

Chinese

等到江勤陆续将工作收尾，学校里早就连个鬼影子都没有了。

Thai

เมื่อเจียงฉินสะสางงานจนเสร็จเรียบร้อยไปทีละอย่าง ภายในมหาวิทยาลัยก็ไม่เหลือแม้แต่เงาคนตั้งนานแล้ว

Chinese

他索性没回宿舍，直接就在207对付了一夜，第二天起来之后去了临川商帮，一直忙到下午四点，才返回临大收拾行李。

Thai

เขาจึงไม่กลับหอพักและนอนค้างที่ห้อง 207 เสียเลย วันรุ่งขึ้นตื่นมาก็ไปที่กลุ่มพ่อค้าหลินชวน ยุ่งจนถึงสี่โมงเย็นจึงค่อยกลับมาเก็บสัมภาระที่ ม.หลินชวน

Chinese

郭子航也还没走，于是提着行李、舔着B脸就来蹭车了。

Thai

กัวจื่อหางเองก็ยังไม่กลับ จึงหิ้วสัมภาระทำหน้าหนาระรื่นขอติดรถไปด้วย

Chinese

跟他们一起来的还有三个城南高中的老同学，段燕、孔思思和邵向浩。

Thai

คนที่มาพร้อมพวกเขายังมีเพื่อนเก่าจากโรงเรียนมัธยมปลายเฉิงหนานอีกสามคน คือต้วนเยี่ยน ข่งซือซือ และซ่าวเซี่ยงฮ่าว

Chinese

段燕是高三二班的，与江勤和郭子航是同班同学，邵向浩和孔思思是高三一班的，也算是三年的同窗。

Thai

ต้วนเยี่ยนอยู่ห้อง ม.6/2 เป็นเพื่อนร่วมห้องของเจียงฉินกับกัวจื่อหาง ส่วนซ่าวเซี่ยงฮ่าวกับข่งซือซืออยู่ห้อง ม.6/1 นับว่าเป็นเพื่อนร่วมรุ่นกันมาสามปี

Chinese

大学是个复杂的大环境，身边人都来自天南海北，习惯和风俗上总会有着这样或那样的差别，于是同一所高中的友情就显得弥足珍贵了。

Thai

มหาวิทยาลัยเป็นสภาพแวดล้อมที่ซับซ้อน ผู้คนรอบข้างมาจากทั่วทุกสารทิศ ย่อมมีความแตกต่างด้านนิสัยและขนบธรรมเนียมไม่มากก็น้อย มิตรภาพจากโรงเรียนมัธยมปลายเดียวกันจึงดูมีค่ายิ่งนัก

Chinese

他们四个也是这样，虽然高中关系一般，但到了大学反而成好朋友了。

Thai

ทั้งสี่คนก็เป็นเช่นนี้ แม้ตอนมัธยมปลายความสัมพันธ์จะธรรมดา ทว่าพอเข้ามหาวิทยาลัยกลับกลายมาเป็นเพื่อนสนิทกัน

Chinese

江勤也觉得一个人返程过于无聊，于是就答应了蹭车的要求，毕竟从临川到济州需要两个小时，人多也好热闹一些。

Thai

เจียงฉินเองก็รู้สึกว่าการเดินทางกลับคนเดียวมันน่าเบื่อเกินไป จึงตกลงให้ติดรถไปด้วย เพราะจากหลินชวนไปจี้โจวต้องใช้เวลาถึงสองชั่วโมง มีคนเยอะหน่อยจะได้คึกคักขึ้น

Chinese

“江哥，我听说城南高中要换校区了你知道不？”

Thai

“พี่เจียง ฉันได้ยินมาว่าโรงเรียนมัธยมปลายเฉิงหนานจะย้ายวิทยาเขตแล้ว นายรู้เรื่องไหม”

Chinese

江勤点点头：“整个城市中心可能要向东迁移，东城后续就是新城区了。”

Thai

เจียงฉินพยักหน้า “ศูนย์กลางเมืองทั้งหมดน่าจะย้ายไปทางทิศตะวันออก ฝั่งเมืองตะวันออกต่อไปก็จะเป็นเขตเมืองใหม่แล้ว”

Chinese

郭子航张张嘴：“那城南高中那块地干什么？”

Thai

กัวจื่อหางอ้าปากถาม “แล้วที่ดินตรงโรงเรียนมัธยมปลายเฉิงหนานจะเอาไปทำอะไรล่ะ”

Chinese

“看政府对老城区的规划吧，大概会推倒重建，搞个技术学院之类的学校，现在政策下来了，说是要鼓励初中学生考技校，促进各行业的人才储备。”

Thai

“คงต้องดูผังเมืองเก่าของรัฐบาลน่ะ น่าจะรื้อทิ้งแล้วสร้างใหม่ ทำเป็นโรงเรียนพวกวิทยาลัยเทคนิคอะไรทำนองนั้น ตอนนี้นโยบายออกมาแล้ว บอกว่าสนับสนุนให้นักเรียนมัธยมต้นสอบเข้าโรงเรียนเทคนิค เพื่อส่งเสริมการสำรองบุคลากรในสายอาชีพต่างๆ”

Chinese

“那以后咱们回去了，不连个找回忆的地方都没有了？”

Thai

“ถ้าอย่างนั้นต่อไปเวลาพวกเรากลับไป ก็ไม่เหลือแม้แต่ที่ให้ตามหาความทรงจำแล้วน่ะสิ”

Chinese

江勤闻声一乐：“就算不重建你也找不到回忆啊，他妈大门都不让进，咱当初毕业的时候，校长说你们永远都是城南高中的骄傲，结果第二天就贴了毕业生禁止进校园闲逛的通知。”

Thai

เจียงฉินได้ยินก็หัวเราะ “ต่อให้ไม่สร้างใหม่นายก็หาความทรงจำไม่เจอหรอก แม่ง ประตูยังไม่ให้เข้าเลย ตอนพวกเราจบการศึกษา ผอ. บอกว่าพวกเธอจะเป็นความภาคภูมิใจของโรงเรียนมัธยมปลายเฉิงหนานตลอดไป ผลปรากฏว่าวันรุ่งขึ้นก็แปะประกาศห้ามผู้สำเร็จการศึกษาเข้ามาเดินเพ่นพ่านในโรงเรียนทันที”

Chinese

听到这句话，车上人全都忍不住笑出了声。

Thai

ได้ยินประโยคนี้ คนบนรถทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะออกมา

Chinese

段燕、孔思思和邵向浩并不纯粹是为了省钱才来蹭车的。

Thai

ต้วนเยี่ยน ข่งซือซือ และซ่าวเซี่ยงฮ่าวไม่ได้มาขอติดรถเพียงเพราะต้องการประหยัดเงินอย่างเดียว

Chinese

主要是最近一年，关于江勤的新闻铺天盖地，各种传言也是漫天乱飞，身为同高中的老同学，说不好奇肯定是假的。

Thai

เหตุผลหลักคือในช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมา ข่าวคราวเกี่ยวกับเจียงฉินมีท่วมท้นไปหมด ข่าวลือต่างๆ ก็สะพัดไปทั่ว ในฐานะเพื่อนเก่าโรงเรียนมัธยมปลายเดียวกัน จะบอกว่าไม่สงสัยใคร่รู้ก็คงโกหก

Chinese

不过因为他们和江勤在高中就不熟，大学之后身份又有了差距，所以上车后都没太敢说话。

Thai

ทว่าเนื่องจากพวกเขากับเจียงฉินไม่สนิทกันตั้งแต่ตอนมัธยมปลาย พอเข้ามหาวิทยาลัยแล้วฐานะก็ยิ่งต่างชั้นกัน ดังนั้นพอขึ้นรถมาจึงไม่ค่อยกล้าพูดอะไรมากนัก

Chinese

但随着高中话题聊起，他们仨也放松了内心，开始加入了话题。

Thai

แต่เมื่อเริ่มคุยเรื่องมัธยมปลาย ทั้งสามคนก็ผ่อนคลายลงและเริ่มร่วมวงสนทนา

Chinese

“三班那个秦秀伱们认识吗？她和咱们班陈松谈了三年，结果现在分手了，据说陈松还带人去他们学校闹事了。”

Thai

“ฉินซิ่วห้องสามคนนั้นพวกเธอรู้จักไหม เธอคบกับเฉินซงห้องเรามาสามปี ผลคือตอนนี้เลิกกันแล้ว ได้ยินว่าเฉินซงยังพาคนไปหาเรื่องที่มหาวิทยาลัยของเธอด้วยนะ”

Chinese

“五班的范文丽休学了，据说是什么卵黄囊癌，从出生就有，现在控制不住了。”

Thai

“ฟ่านเหวินลี่ห้องห้าดรอปเรียนไปแล้ว ได้ยินว่าเป็นมะเร็งถุงไข่แดงอะไรสักอย่าง เป็นมาตั้งแต่เกิด ตอนนี้คุมไม่อยู่แล้ว”

Chinese

“条子哥和曹娟从初二就在一起了，现在也分手了。”

Thai

“พี่เถียวจื่อกับเฉาเจวียนคบกันมาตั้งแต่ม.สอง ตอนนี้ก็เลิกกันแล้วเหมือนกัน”

Chinese

“八班的袁鹏和七班的王幸也分手了……”

Thai

“หยวนเผิงห้องแปดกับหวังซิ่งห้องเจ็ดก็เลิกกันแล้ว…”

Chinese

从济州到临川的高速路上，众人叽叽喳喳地，说着高中同学在毕业后的消息。

Thai

บนทางด่วนจากจี้โจวไปหลินชวน ทุกคนคุยจ้อไม่หยุด เล่าข่าวคราวของเพื่อนมัธยมปลายหลังจากจบการศึกษา

Chinese

这些消息里有好的有坏的，但多数是坏的，因为好事不出门，坏事传千里嘛。

Thai

ในบรรดาข่าวคราวเหล่านี้มีทั้งดีและร้าย แต่ส่วนใหญ่เป็นเรื่องไม่ดี เพราะเรื่องดีไม่ออกจากบ้าน เรื่องร้ายกระจายไปไกลพันลี้

Chinese

江勤也是有些感叹的，因为听到大家口中的人，很多他都对不上脸了，这大概是应了那句此去经年，应是良辰好景虚设。

Thai

เจียงฉินเองก็ทอดถอนใจอยู่บ้าง เพราะคนมากมายที่ทุกคนเอ่ยถึง เขานึกหน้าไม่ออกแล้ว นี่คงตรงกับคำกล่าวที่ว่า กาลเวลาผันผ่านไปหลายปี วันเวลาอันงดงามคงไร้ความหมาย

Chinese

不过对于段燕、孔思思和邵向浩来说，他们还有个特别好奇的传闻没敢聊，那就是关于江勤和冯楠舒。

Thai

ทว่าสำหรับต้วนเยี่ยน ข่งซือซือ และซ่าวเซี่ยงฮ่าวแล้ว พวกเขายังมีข่าวลืออีกเรื่องหนึ่งที่อยากรู้อยากเห็นเป็นพิเศษแต่ไม่กล้าชวนคุย นั่นก็คือเรื่องของเจียงฉินกับเฝิงหนานซู

Chinese

因为在他们的印象当中，江勤和冯楠舒在高中根本就没什么联系，可能连话都没说过，他们怎么一毕业就在一起了呢。

Thai

เพราะในความทรงจำของพวกเขา เจียงฉินกับเฝิงหนานซูแทบจะไม่มีความเกี่ยวข้องกันเลยในตอนมัธยมปลาย อาจจะไม่ได้คุยกันแม้แต่คำเดียวด้วยซ้ำ แล้วทำไมพอจบการศึกษาปุ๊บถึงได้มาอยู่ด้วยกันล่ะ

Chinese

一个是对任何人都冷冰冰的富家千金，一个是只会学习的普通高中生，根本就风马牛不相及，却偏偏配对了，没道理啊，这根本就没道理啊。

Thai

คนหนึ่งคือคุณหนูตระกูลร่ำรวยที่เย็นชากับทุกคน อีกคนคือนักเรียนมัธยมปลายธรรมดาที่วันๆ เอาแต่เรียน ทั้งสองคนไม่น่าจะเกี่ยวข้องกันได้เลย แต่กลับมาจับคู่กันเสียอย่างนั้น ไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย เรื่องนี้ไม่มีเหตุผลเอามากๆ

Chinese

他们什么时候认识的？

Thai

พวกเขารู้จักกันตั้งแต่เมื่อไหร่

Chinese

两个人在毕业之后到底发生了什么？

Thai

หลังจากจบการศึกษาแล้วเกิดอะไรขึ้นระหว่างคนทั้งสองกันแน่

Chinese

江勤身上到底有什么闪光点打动了高冷三年的冯楠舒？

Thai

ในตัวเจียงฉินมีจุดเด่นอะไรที่สามารถเอาชนะใจเฝิงหนานซูผู้เย็นชามาตลอดสามปีได้

Chinese

冯楠舒对他也这么高冷吗？

Thai

เฝิงหนานซูเย็นชากับเขาแบบนี้ด้วยหรือเปล่า

Chinese

谈恋爱的天仙少女到底是什么样子？

Thai

สาวน้อยดั่งนางฟ้ายามมีความรักจะมีท่าทางแบบไหนกันแน่

Chinese

所有的所有，都憋在他们心里，已经匪夷所思了一年了。

Thai

ทุกสิ่งทุกอย่างอัดอั้นอยู่ในใจของพวกเขา และทำให้รู้สึกเหลือเชื่อมาตลอดหนึ่งปีแล้ว

Chinese

正在此时，被放在置物盒的手机忽然震动，打断了几人的聊天与思绪。

Thai

ขณะนั้นเอง โทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ในช่องเก็บของก็สั่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน ขัดจังหวะการพูดคุยและความคิดของคนทั้งหลาย

Chinese

“我妈的电话，估计问咱们几点回去，子航你帮我接一下，就说六点到家。”

Thai

“แม่ฉันโทรมา คงถามว่าพวกเราจะถึงกี่โมง จื่อหาง นายช่วยรับสายให้หน่อย บอกว่าถึงบ้านหกโมงเย็น”

Chinese

“哦哦。”

Thai

“โอ้ๆ”

Chinese

郭子航把手机掏出来接了一下电话，转过头看向江勤：“阿姨喊我们去你家吃饭，还说刚好做的有点多。”

Thai

กัวจื่อหางหยิบโทรศัพท์ออกมารับสาย จากนั้นหันไปมองเจียงฉิน “คุณน้าชวนพวกเราไปกินข้าวที่บ้านนาย บอกว่าทำไว้เยอะพอดี”

Chinese

江勤点点头：“给树安也打一个吧，让他也过来。”

Thai

เจียงฉินพยักหน้า “โทรหาซู่อันด้วยสิ ให้เขามาด้วย”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

晚上六点，冬日的天已经黑下来了，江勤回到了鸿荣家园，把车停在了楼下。

Thai

หกโมงเย็น ท้องฟ้าในฤดูหนาวมืดลงแล้ว เจียงฉินกลับมาถึงหงหรงเจียหยวนและจอดรถไว้ใต้ตึก

Chinese

段燕、孔思思和邵向浩本来是不好意思去的，都说要回家，但听说杨树安和郭子航都来，最后犹豫了一下也答应了。

Thai

ตอนแรกต้วนเยี่ยน ข่งซือซือ และซ่าวเซี่ยงฮ่าวเกรงใจที่จะไป ต่างบอกว่าจะกลับบ้าน แต่พอได้ยินว่าหยางซู่อันกับกัวจื่อหางก็ไปด้วย สุดท้ายลังเลอยู่ครู่หนึ่งจึงตอบตกลง

Chinese

大学生没什么优点，就是听劝，而且他们确实也饿了。

Thai

นักศึกษามหาวิทยาลัยไม่มีข้อดีอะไรเด่นชัด นอกจากว่านอนสอนง่าย และพวกเขาก็หิวแล้วจริงๆ ด้วย

Chinese

走进家门，一股炖排骨的香味顿时飘散而来，江勤深吸一口，内心之中一片安逸自在。

Thai

เมื่อก้าวเข้าประตูบ้าน กลิ่นหอมของซี่โครงหมูตุ๋นก็ลอยโชยมาทันที เจียงฉินสูดหายใจเข้าลึกๆ ในใจรู้สึกผ่อนคลายและสบายใจอย่างยิ่ง

Chinese

说实话，外面的山珍海味吃多了，一闻到这种家常的味道，真的很容易热烈盈眶。

Thai

พูดตามตรง กินอาหารเลิศรสข้างนอกมาเยอะ พอได้กลิ่นรสชาติอาหารบ้านๆ แบบนี้ น้ำตาก็พานจะไหลออกมาได้ง่ายจริงๆ

Chinese

“妈，我回来了！”

Thai

“แม่ ผมกลับมาแล้ว!”

Chinese

“先休息一下，饭马上就好了。”

Thai

“พักผ่อนก่อนสิ กับข้าวใกล้จะเสร็จแล้ว”

Chinese

“知道了。”

Thai

“รู้แล้วครับ”

Chinese

江勤换好拖鞋走了进去，回头告诉他们随意一些，不用拘束。

Thai

เจียงฉินเปลี่ยนรองเท้าแตะเดินเข้าไป แล้วหันกลับมาบอกทุกคนให้ทำตัวตามสบาย ไม่ต้องเกรงใจ

Chinese

郭子航已经来蹭过好几次饭了，一点也不拘束，但后面的三个还是有点不好意思，也不知道自己该坐哪儿，直到杨树安闻风而来，气氛才好了许多。

Thai

กัวจื่อหางเคยมาฝากท้องหลายครั้งแล้วจึงไม่เกรงใจแม้แต่น้อย แต่สามคนด้านหลังยังคงเขินอายอยู่บ้าง ไม่รู้ว่าควรจะนั่งตรงไหน จนกระทั่งหยางซู่อันตามมาสมทบ บรรยากาศจึงดีขึ้นมาก

Chinese

半晌之后，袁友琴又发话了，让他们去洗手，等着吃饭，于是大家又开始去洗手间排队洗手。

Thai

ครู่ต่อมา หยวนโหย่วฉินก็ส่งเสียงบอกอีกครั้ง ให้พวกเขาไปล้างมือเพื่อเตรียมกินข้าว ทุกคนจึงเริ่มไปต่อคิวล้างมือที่ห้องน้ำ

Chinese

孔思思是第一个洗完的，随意擦了擦手就出去了，段燕紧随其后，结果出来的时候却发现孔思思傻了，正站在餐厅和客厅之间的走廊里发愣。

Thai

ข่งซือซือล้างเสร็จเป็นคนแรก เธอเช็ดมือลวกๆ แล้วเดินออกไป ต้วนเยี่ยนตามออกมาติดๆ ผลปรากฏว่าพอออกมาก็พบว่าข่งซือซือกำลังยืนอึ้งอยู่ที่โถงทางเดินระหว่างห้องอาหารกับห้องนั่งเล่น

Chinese

“怎么了？”

Thai

“เป็นอะไรไป”

Chinese

“你看……”

Thai

“เธอดูสิ…”

Chinese

段燕绕过她，往其手指的方向看去，眼神顿时也僵住了。

Thai

ต้วนเยี่ยนเบี่ยงตัวหลบเธอแล้วมองตามทิศทางที่นิ้วชี้ไป แววตาก็พลันชะงักค้างไปทันทีเช่นกัน

Chinese

冬天的济州，暖气烧的很热，冯楠舒扎着高马尾，上身是一件短袖，下面是一件黑白格的长裤，然后在厨房进进出出，把热腾腾的饭菜端到了桌子上。

Thai

จี้โจวในฤดูหนาว ฮีตเตอร์เปิดไว้จนอุ่นมาก เฝิงหนานซูรวบผมหางม้าสูง สวมเสื้อแขนสั้น ท่อนล่างเป็นกางเกงขายาวลายตารางขาวดำ เธอกำลังเดินเข้าออกห้องครัว ยกอาหารร้อนๆ มาวางบนโต๊ะ

Chinese

摆好盘子之后，冯楠舒发现对面有人在盯着看她，于是露出一个高冷的表情，又哒哒哒地回到了厨房。

Thai

หลังจากจัดจานเสร็จ เฝิงหนานซูพบว่ามีคนฝั่งตรงข้ามกำลังจ้องมองเธออยู่ จึงแสดงสีหน้าเย็นชาออกมา แล้วเดินตึกๆๆ กลับเข้าไปในห้องครัว

Chinese

“江勤家里来了好多女孩。”

Thai

“บ้านเจียงฉินมีผู้หญิงมาตั้งหลายคน”

Chinese

小富婆严肃地说了一声，玲珑的琼鼻微微一皱。

Thai

แม่หนูเศรษฐีพูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง จมูกโด่งรั้นทรงสวยย่นขึ้นเล็กน้อย

Chinese

此时的走廊中，段燕和孔思思对视一眼，顿时有种起猛了的感觉。

Thai

ขณะนั้นที่โถงทางเดิน ต้วนเยี่ยนกับข่งซือซือสบตากัน พลันรู้สึกเหมือนเพิ่งตื่นนอนแล้วตาฝาดไป

Chinese

冯楠舒、端菜的冯楠舒、居家状态的冯楠舒、那个在高中璀璨了三年如同珍宝一样的冯楠舒……

Thai

เฝิงหนานซู เฝิงหนานซูที่กำลังยกกับข้าว เฝิงหนานซูในลุคอยู่บ้าน เฝิงหนานซูคนที่เจิดจรัสราวกับอัญมณีล้ำค่าตลอดสามปีในโรงเรียนมัธยมปลาย…

Chinese

是，都知道冯楠舒和江勤在一起了，但在一起和娶回家不是一个意思吧，怎么冯楠舒也在江勤家，还帮忙端菜啊。

Thai

ใช่ ทุกคนรู้ว่าเฝิงหนานซูกับเจียงฉินคบกันแล้ว แต่การคบกันกับการแต่งเข้าบ้านมันคนละความหมายไม่ใช่เหรอ ทำไมเฝิงหนานซูถึงมาอยู่ที่บ้านเจียงฉิน แถมยังช่วยยกกับข้าวอีกด้วยล่ะ

Chinese

高中三年，她每次出现都是一副高冷白富美的样子，清冷到让人没有勇气接近，可现在怎么就像个刚进门的小媳妇儿一样来回端菜

Thai

ตลอดสามปีมัธยมปลาย ทุกครั้งที่เธอปรากฏตัวล้วนดูเป็นสาวสวยรวยเสน่ห์ผู้เย็นชา เยือกเย็นจนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ แต่ตอนนี้ทำไมถึงเดินยกกับข้าวไปมาเหมือนสะใภ้ตัวน้อยที่เพิ่งแต่งเข้าบ้านอย่างนี้

Chinese

“怎么了？不是吃饭吗？”

Thai

“เป็นอะไรไป ไม่กินข้าวกันเหรอ”

Chinese

“这饭变成了我吃不起的样子……”

Thai

“ข้าวหม้อนี้กลายเป็นของที่ฉันไม่มีปัญญาแตะต้องไปแล้ว…”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

邵向浩一边擦手一边带着疑惑的表情走了过来，正好看着冯楠舒端着红烧排骨出来，手里的纸巾瞬间掉在了地上。

Thai

ซ่าวเซี่ยงฮ่าวเดินเช็ดมือเข้ามาด้วยสีหน้างุนงง พอดีกับที่เห็นเฝิงหนานซูยกซี่โครงหมูตุ๋นน้ำแดงออกมา กระดาษทิชชู่ในมือจึงร่วงลงพื้นทันที

Chinese

他和孔思思都是高三一班的，换句话说，他们和冯楠舒是一起上课下课的同班同学。

Thai

เขากับข่งซือซืออยู่ห้อง ม.6/1 ทั้งคู่ พูดอีกอย่างก็คือพวกเขาเป็นเพื่อนร่วมห้องที่เข้าเรียนและเลิกเรียนพร้อมกับเฝิงหนานซู

Chinese

尽管冯楠舒不参与集体活动，但她很多时候都是话题的中心，大家经常会聚在一起猜测，冯楠舒在学校之外会是什么状态。

Thai

แม้ว่าเฝิงหนานซูจะไม่เข้าร่วมกิจกรรมกลุ่ม แต่บ่อยครั้งที่เธอก็เป็นศูนย์กลางของหัวข้อสนทนา ทุกคนมักจะรวมกลุ่มคาดเดากันว่า ยามอยู่นอกโรงเรียนเฝิงหนานซูจะเป็นอย่างไร

Chinese

有人说富家千金一定是在接受精英教育，如芭蕾、钢琴、小提琴之类的，休息的时候就会躺在她那张一百多平米的床上，看一看文学名著，想一想去品尝哪家的餐厅。

Thai

มีคนบอกว่าคุณหนูตระกูลร่ำรวยจะต้องกำลังรับการศึกษาชั้นยอดอย่างพวกบัลเลต์ เปียโน ไวโอลินอะไรทำนองนั้น เวลาพักผ่อนก็จะนอนบนเตียงขนาดกว่าหนึ่งร้อยตารางเมตรของเธอ อ่านวรรณกรรมชิ้นเอก และคิดว่าจะไปลิ้มลองร้านอาหารร้านไหน

Chinese

谁能想到她会在一个寻常人家，像个小媳妇一样的来回端菜啊。

Thai

ใครจะไปคิดว่าเธอจะมาอยู่ในบ้านคนธรรมดา เดินยกกับข้าวไปมาเหมือนสะใภ้ตัวน้อยแบบนี้

Chinese

江勤此时也走出来了，看到冯楠舒之后眯起眼睛：“又来我家了？”

Thai

ตอนนี้เจียงฉินก็เดินออกมาเช่นกัน เมื่อเห็นเฝิงหนานซูก็หรี่ตาลง “มาบ้านฉันอีกแล้วเหรอ”

Chinese

冯楠舒学他的样子眯起眼睛：“欢迎回来。”

Thai

เฝิงหนานซูหรี่ตาเลียนแบบเขา “ยินดีต้อนรับกลับบ้าน”

Chinese

“怎么又傻了吧唧的了？”

Thai

“ทำไมทำตัวเอ๋อๆ อีกแล้วล่ะ”

Chinese

“我一直都不聪明。”

Thai

“ฉันไม่ฉลาดมาตลอดอยู่แล้ว”

Chinese

小富婆把马尾一甩，又去厨房继续端菜，乐此不疲。

Thai

แม่หนูเศรษฐีสะบัดผมหางม้า แล้วกลับไปยกกับข้าวในครัวต่ออย่างมีความสุขไม่รู้เหน็ดเหนื่อย

Chinese

江勤擦着手招呼大家坐下，就当回家一样，不要像刘姥姥进了大观园一样。

Thai

เจียงฉินเช็ดมือพลางกวักมือเรียกให้ทุกคนนั่งลง ให้คิดเสียว่าเป็นบ้านตัวเอง ไม่ต้องทำตัวเหมือนยายหลิวเข้าสวนต้ากวานหยวน

Chinese

段燕、孔思思和邵向浩闻声坐了下来，沉默不语了许久，直到郭子航和杨树安洗完手过来才缓和了一下。

Thai

ต้วนเยี่ยน ข่งซือซือ และซ่าวเซี่ยงฮ่าวได้ยินดังนั้นจึงนั่งลง นิ่งเงียบไปนาน จนกระทั่งกัวจื่อหางกับหยางซู่อันล้างมือเสร็จเดินเข้ามา บรรยากาศจึงค่อยผ่อนคลายลงบ้าง

Chinese

随后，江正宏也下班回家了，九个人围在餐桌上，虽然有些挤巴，但也算的上是其乐融融。

Thai

จากนั้น เจียงเจิ้งหงก็เลิกงานกลับมาถึงบ้าน คนทั้งเก้าคนนั่งล้อมรอบโต๊ะอาหาร แม้จะเบียดเสียดไปบ้าง ทว่าก็นับได้ว่าชื่นมื่นครึกครื้น

Chinese

杨树安和郭子航坐在两头，一边是段燕、孔思思和邵向浩，一边是无比和谐的一家四口，江正宏、袁友琴、冯楠舒和江勤。

Thai

หยางซู่อันกับกัวจื่อหางนั่งหัวท้าย ฝั่งหนึ่งเป็นต้วนเยี่ยน ข่งซือซือ และซ่าวเซี่ยงฮ่าว อีกฝั่งคือครอบครัวสี่คนอันแสนกลมเกลียว ได้แก่เจียงเจิ้งหง หยวนโหย่วฉิน เฝิงหนานซู และเจียงฉิน

Chinese

说实话，虽然孔思思和邵向浩是同班同学，但他们也是第一次离冯楠舒这么近。

Thai

พูดตามตรง แม้ว่าข่งซือซือกับซ่าวเซี่ยงฮ่าวจะเป็นเพื่อนร่วมห้อง แต่พวกเขาก็เพิ่งเคยอยู่ใกล้เฝิงหนานซูขนาดนี้เป็นครั้งแรก

Chinese

他们也是第一次发现，原来冯楠舒真的比很多人想象中都漂亮。

Thai

พวกเขาก็เพิ่งค้นพบเป็นครั้งแรกเช่นกันว่า ที่แท้เฝิงหนานซูสวยกว่าที่หลายคนจินตนาการไว้จริงๆ

Chinese

“咦，小富婆手上怎么戴了个镯子？”

Thai

“อ้าว ทำไมที่ข้อมือแม่หนูเศรษฐีถึงสวมกำไลด้วยล่ะ”

Chinese

吃饭的时候，江勤忽然发现冯楠舒的手腕上戴了个翡翠镯子，圈口有点大，明显和她的小细手腕不符。

Thai

ระหว่างกินข้าว จู่ๆ เจียงฉินก็สังเกตเห็นว่าบนข้อมือของเฝิงหนานซูสวมกำไลหยกวงหนึ่งไว้ วงกำไลค่อนข้างใหญ่ เห็นได้ชัดว่าไม่พอดีกับข้อมือเล็กบางของเธอ

Chinese

江正宏抿了口酒放下：“楠舒不是送我一条三万块的腰带，我不能假装不知道，要不收着也不心安，所以就回送她一个镯子。”

Thai

เจียงเจิ้งหงจิบเหล้าคำหนึ่งแล้ววางลง “หนานซูให้เข็มขัดเส้นละสามหมื่นกับพ่อมาไม่ใช่เหรอ พ่อจะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ไม่ได้ ไม่อย่างนั้นรับไว้ก็ไม่สบายใจ ก็เลยให้กำไลวงหนึ่งเป็นการตอบแทน”

Chinese

江勤听完睁大了眼睛：“行啊老爹，您的私房钱真是够多的啊。”

Thai

เจียงฉินฟังจบก็เบิกตากว้าง “ร้ายกาจนะพ่อ เงินเก็บส่วนตัวของพ่อมีเยอะจริงๆ เลยนะ”

Chinese

江正宏瞬间屏住了呼吸：“我哪有什么私房钱，你小子不要一回来就胡说八道！”

Thai

เจียงเจิ้งหงกลั้นหายใจทันที “พ่อจะไปมีเงินเก็บส่วนตัวอะไร เจ้าเด็กนี่อย่ากลับมาถึงก็พูดจาเพ้อเจ้อเรื่อยเปื่อยสิ!”

Chinese

“那你哪来的钱买镯子，不会是酸洗染色的假镯子吧？”

Thai

“แล้วพ่อเอาเงินที่ไหนไปซื้อกำไล คงไม่ใช่กำไลปลอมที่ผ่านการฟอกกรดย้อมสีหรอกนะ”

Chinese

“我当初不是跟你说过了吗？咱们老江家在往上三辈儿是地主成分，那也是曾富甲一方的，虽然后来没了，但是你奶奶还藏了两只镯子，一件传给你婶婶了，一件传给你妈了。”

Thai

“เมื่อก่อนพ่อเคยบอกแกไปแล้วไม่ใช่เหรอ ตระกูลเจียงของพวกเราย้อนขึ้นไปสามรุ่นมีสถานะเป็นเจ้าที่ดิน เคยร่ำรวยเป็นมหาเศรษฐีประจำถิ่นเชียวนะ ถึงแม้ว่าตอนหลังจะไม่เหลืออะไรแล้ว แต่ย่าของแกยังซ่อนกำไลไว้สองวง วงหนึ่งส่งต่อให้อาสะใภ้ของแก อีกวงส่งต่อให้แม่ของแก”

Chinese

袁友琴点点头：“我不爱戴，就传给楠舒了。”

Thai

หยวนโหย่วฉินพยักหน้า “แม่ไม่ชอบสวม ก็เลยส่งต่อให้หนานซู”

Chinese

江勤默默啃了个骨头，凑到小富婆耳边：“你知道传家是什么意思吗？”

Thai

เจียงฉินแทะกระดูกเงียบๆ แล้วยื่นหน้าไปกระซิบข้างหูแม่หนูเศรษฐี “เธอรู้ไหมว่ามรดกตกทอดประจำตระกูลหมายความว่ายังไง”

Chinese

冯楠舒点点头小声开口：“知道，就是友情到了一定的程度，我就可以拿到你的传家宝了。”

Thai

เฝิงหนานซูพยักหน้าแล้วกระซิบเสียงเบา “รู้สิ ก็คือมิตรภาพพัฒนาถึงระดับหนึ่งแล้ว ฉันก็จะได้สมบัติประจำตระกูลของนายยังไงล่ะ”

Chinese

“没错，就是友情，一辈子的友情，哇塞，你好聪明啊，竟然连这个都懂。”

Thai

“ถูกต้องแล้ว มิตรภาพนั่นแหละ มิตรภาพตลอดชีวิต ว้าว เธอฉลาดจังเลย ขนาดเรื่องนี้ยังเข้าใจด้วย”

Chinese

江勤的语气里满都是哄小孩一样的鼓励，顺手夹起一块排骨。

Thai

น้ำเสียงของเจียงฉินเต็มไปด้วยการให้กำลังใจเหมือนกำลังหลอกล่อเด็ก พลางคีบซี่โครงหมูขึ้นมาหนึ่งชิ้น

Chinese

老妈是什么心态他可太清楚了，就是想栓住冯楠舒给他当儿媳妇，不过还好，小富婆傻乎乎的，还以为这手镯真的代表友情呢。

Thai

เขาเข้าใจความคิดของแม่อย่างแจ่มแจ้ง ชัดเจนว่าต้องการผูกมัดเฝิงหนานซูไว้เป็นลูกสะใภ้ แต่ยังดีที่แม่หนูเศรษฐียังคงใสซื่อ คิดว่ากำไลข้อมือนี้เป็นตัวแทนของมิตรภาพจริงๆ

Chinese

江勤啃着排骨，看着冯楠舒手上的镯子，然后再啃排骨，再看了一下桌子，忽然觉得哪里不太对劲。

Thai

เจียงฉินแทะซี่โครงหมู มองกำไลบนมือของเฝิงหนานซู จากนั้นก็แทะซี่โครงหมูต่อ แล้วมองโต๊ะอีกครั้ง จู่ๆ ก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง

Chinese

小富婆趁我不在偷我家也就算了，怎么现在把我妈的传家宝也拿到手了？

Thai

แม่หนูเศรษฐีแอบมาตีท้ายครัวตอนฉันไม่อยู่ก็ช่างเถอะ แต่ทำไมตอนนี้ถึงได้สมบัติประจำตระกูลของแม่ฉันไปครองด้วยล่ะ

Chinese

她真的什么都不懂吗？

Thai

เธอไม่เข้าใจอะไรเลยจริงๆ หรือ

Chinese

江勤越想越不对劲，又一次看向小富婆：“你刚才说的是真的吗？”

Thai

เจียงฉินยิ่งคิดก็ยิ่งทะแม่งๆ จึงหันไปมองแม่หนูเศรษฐีอีกครั้ง “ที่เธอพูดเมื่อกี้เป็นความจริงเหรอ”

Chinese

冯楠舒严肃认真地开口：“江勤，我从来都不骗你。”

Thai

เฝิงหนานซูเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง “เจียงฉิน ฉันไม่เคยโกหกนาย”

Chinese

求月票！！！！

Thai

ขอตั๋วรายเดือนด้วยครับ!!!!

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)