แม่หนูเศรษฐีเป็นของบ้านฉัน
小富婆是我家的แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
第606章 小富婆是我家的
ไทย
บทที่ 606 แม่หนูเศรษฐีคือคนของบ้านฉัน
จีน
江勤和冯楠舒来的时候,秦静秋正和吴妈在厨房里切菜,打算做饭。
ไทย
ตอนที่เจียงฉินกับเฝิงหนานซูมาถึง ฉินจิ้งชิวกับแม่บ้านอู๋กำลังหั่นผักอยู่ในครัว เตรียมจะทำอาหาร
จีน
听到外面的动静之后,她立马就走了出来,然后迎着冯楠舒,上去给了一个拥抱。
ไทย
พอได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวด้านนอก เธอก็รีบเดินออกมาทันที ก่อนจะตรงเข้าไปหาเฝิงหนานซูแล้วสวมกอดเธอไว้
จีน
“路上累不累?”
ไทย
“เดินทางเหนื่อยไหม”
จีน
冯楠舒点点头:“座位很小,有点累。”
ไทย
เฝิงหนานซูพยักหน้า “ที่นั่งเล็กมาก เหนื่อยอยู่นิดหน่อย”
จีน
秦静秋愣了一下:“买的不是头等舱么?”
ไทย
ฉินจิ้งชิวชะงักไปเล็กน้อย “ไม่ได้ซื้อชั้นหนึ่งหรอกเหรอ”
จีน
“是头等舱。”
ไทย
“ชั้นหนึ่ง”
จีน
“那怎么还小啊?”
ไทย
“แล้วทำไมยังเล็กอยู่อีกล่ะ”
จีน
冯楠舒眯起眼睛:“因为一个座位坐不开两个人,只能贴在怀里,弄的哥哥有点累。”
ไทย
เฝิงหนานซูหรี่ตาลง “เพราะที่นั่งเดียวนั่งสองคนไม่พอ ทำได้แค่เบียดอยู่ในอ้อมกอด เลยทำให้เกอเกอะเหนื่อยอยู่นิดหน่อย”
จีน
江勤刚刚费尽九牛二虎之力,说服何益军相信他们是好朋友,结果这句话一出来,老何瞬间又凌乱了。
ไทย
เจียงฉินเพิ่งจะเปลืองแรงไปสารพัดเพื่อเกลี้ยกล่อมให้เหออี้จวินเชื่อว่าพวกเขาเป็นเพื่อนสนิทกัน แต่พอประโยคนี้หลุดออกมา เหล่าเหอก็สับสนมึนตึบไปในพริบตาอีกครั้ง
จีน
“老何,你放宽心,真的是好朋友。”
ไทย
“เหล่าเหอ นายทำใจให้สบายเถอะ เป็นเพื่อนสนิทกันจริงๆ”
จีน
“抱在一起还是好朋友?”
ไทย
“กอดกันกลมขนาดนั้นยังเป็นเพื่อนสนิทอีกเรอะ”
จีน
“我们在聊学习,你忘了我是临大首届学习之星了?”
ไทย
“พวกเรากำลังคุยเรื่องเรียนกันอยู่น่า นายลืมไปแล้วเหรอว่าฉันคือดาวเด่นแห่งการเรียนรุ่นแรกของม.หลินชวน”
จีน
何益军被死去的记忆疯狂攻击:“你不说我都忘了,曼琪进了临大之后跟我说,伱每一门都只能考六十,我当时就觉得我被诈骗了,这他妈也叫学习之星?”
ไทย
เหออี้จวินถูกความทรงจำในอดีตโจมตีเข้าอย่างจัง “นายไม่พูดฉันก็ลืมไปแล้ว พอม่านฉีเข้าม.หลินชวนก็บอกกับฉันว่านายสอบได้แค่หกสิบคะแนนทุกวิชา ตอนนั้นฉันก็รู้สึกแล้วว่าตัวเองโดนต้มตุ๋น แม่งเอ๊ย นี่ก็เรียกว่าดาวเด่นแห่งการเรียนได้ด้วยเหรอ”
จีน
江勤的嘴角抽搐了一下:“那我也是学习之星!”
ไทย
มุมปากของเจียงฉินกระตุกวูบ “ถึงอย่างนั้นฉันก็เป็นดาวเด่นแห่งการเรียนอยู่ดี!”
จีน
“江勤,你这个学习之星,绝壁是双赢来的,除了学习不行,你是什么都行。”
ไทย
“เจียงฉิน ตำแหน่งดาวเด่นแห่งการเรียนของนายน่ะ ได้มาเพราะต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์แน่ๆ นอกจากเรื่องเรียนไม่เอาไหนแล้ว นายก็เก่งไปหมดทุกเรื่องนั่นแหละ”
จีน
“那我也是学习之星!”
ไทย
“ถึงอย่างนั้นฉันก็เป็นดาวเด่นแห่งการเรียนอยู่ดี!”
จีน
与此同时,秦静秋拉起冯楠舒的手:“走,跟婶婶去做饭,你也该学学了,虽然以后可以请保姆,但是亲手做给某人吃,感觉终究是不一样的。”
ไทย
ขณะเดียวกัน ฉินจิ้งชิวก็จับมือเฝิงหนานซูขึ้นมา “ไป ไปทำกับข้าวกับอาสะใภ้ เธอเองก็ควรเรียนรู้ไว้บ้าง ถึงวันหน้าจะจ้างแม่บ้านได้ แต่การลงมือทำด้วยตัวเองให้ใครบางคนกิน ความรู้สึกมันไม่เหมือนกันหรอกนะ”
จีน
冯楠舒看了婶婶一眼:“做给江勤吃的?”
ไทย
เฝิงหนานซูมองอาสะใภ้แวบหนึ่ง “ทำให้เจียงฉินกินเหรอ”
จีน
“对啊,不然你要做给谁吃?我也是煞费苦心的学厨艺,亲手做给你叔叔吃啊。”
ไทย
“ก็ใช่น่ะสิ ไม่อย่างนั้นเธอจะทำให้ใครกินล่ะ อาเองก็พยายามตั้งใจฝึกทำอาหารอย่างยากลำบากเพื่อลงมือทำให้คุณอาของเธอได้กินเหมือนกันนะ”
จีน
“那我要学。”
ไทย
“งั้นฉันจะเรียน”
จีน
秦静秋捏捏冯楠舒的小脸,心说这丫头,只要遇到跟江勤沾边的事儿就跃跃欲试,以后结了婚肯定是个老公奴。
ไทย
ฉินจิ้งชิวบีบแก้มเนียนของเฝิงหนานซูเบาๆ พลางคิดในใจว่าเด็กคนนี้ พอเจอเรื่องที่เกี่ยวกับเจียงฉินเข้าหน่อยก็กระตือรือร้นอยากลองทันที แต่งงานไปในอนาคตต้องกลายเป็นทาสสามีแน่นอน
จีน
然后她就领着冯楠舒去了厨房,将自己的厨艺三件套传授给了她。
ไทย
จากนั้นเธอก็พาเฝิงหนานซูเข้าไปในครัว แล้วถ่ายทอดเคล็ดวิชาทำอาหารสามกระบวนท่าของตัวเองให้เธอ
จีน
即把菜名告诉吴妈,在吴妈炒菜的过程中指手画脚,名正言顺地把做出来的菜当自己亲手做的。
ไทย
นั่นก็คือบอกชื่อเมนูกับแม่บ้านอู๋ ชี้นิ้วสั่งการระหว่างที่แม่บ้านอู๋กำลังผัดอาหาร แล้วค่อยเคลมว่าอาหารที่ทำเสร็จแล้วเป็นฝีมือของตัวเองอย่างชอบธรรม
จีน
《亲手做给他吃》
ไทย
《ลงมือทำด้วยตัวเองให้เขากิน》
จีน
冯楠舒表示学到了,然后偷偷跟吴妈说江勤喜欢吃什么,如数家珍。
ไทย
เฝิงหนานซูแสดงออกว่าเข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว จากนั้นก็แอบกระซิบบอกแม่บ้านอู๋ว่าเจียงฉินชอบกินอะไรบ้างอย่างคล่องแคล่วราวกับนับสมบัติในบ้าน
จีน
吴妈就让她在一边记着,自己则动手开始操作,煎炒烹炸,焖溜熬炖,招数眼花缭乱。
ไทย
แม่บ้านอู๋จึงให้เธอยืนจำอยู่ข้างๆ ส่วนตัวเองก็ลงมือเริ่มปรุง ทั้งทอด ผัด ต้ม เคี่ยว ตุ๋น นึ่ง สารพัดกระบวนท่าละลานตาไปหมด
จีน
小富婆学的很认真,从她的表情就知道,她是真的想给江勤做饭吃。
ไทย
แม่หนูเศรษฐีตั้งใจเรียนรู้มาก ดูจากสีหน้าของเธอก็รู้แล้วว่าเธออยากทำอาหารให้เจียงฉินกินจริงๆ
จีน
而江勤靠在沙发上,右肘搭到了靠背上面,看着小富婆在厨房晃来晃去,嘴角忍不住上扬。
ไทย
ส่วนเจียงฉินเอนพิงโซฟา เท้าข้อศอกขวาไว้บนพนักพิง มองดูแม่หนูเศรษฐีเดินไปเดินมาอยู่ในครัว มุมปากก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้นมา
จีน
很快,香味就从厨房窜了出来,飘到了客厅,秦静秋和冯楠舒跑来跑去,把一道道菜端上餐桌。
ไทย
ไม่นานนัก กลิ่นหอมก็โชยออกมาจากในครัว ลอยฟุ้งไปยังห้องรับแขก ฉินจิ้งชิวกับเฝิงหนานซูเดินกุลีกุจอช่วยกันยกอาหารแต่ละจานมาวางบนโต๊ะอาหาร
จีน
“这个我做的,京酱肉丝。”
ไทย
“จานนี้ฉันทำเอง หมูผัดซอสหวานปักกิ่ง”
จีน
秦静秋指着一道色香味俱全的京酱肉丝说道。
ไทย
ฉินจิ้งชิวชี้ไปที่หมูผัดซอสหวานปักกิ่งที่มีครบทั้งสี กลิ่น และรสชาติพลางเอ่ยขึ้น
จีน
“这个是我做的,黄豆猪脚。”
ไทย
“จานนี้ฉันทำเอง ขาหมูต้มถั่วเหลือง”
จีน
冯楠舒也学婶婶做了个介绍,然后悄悄把菜往江勤面前推了一下,胳膊肘都要拐到心上人的怀里了。
ไทย
เฝิงหนานซูก็เลียนแบบการแนะนำของอาสะใภ้ จากนั้นก็แอบเลื่อนจานอาหารไปตรงหน้าเจียงฉิน ข้อศอกแทบจะเอียงเข้าไปซุกในอกของชายในดวงใจอยู่แล้ว
จีน
吴妈在后面扶着腰,叹了口气:“啊对对对,都是你们做的。”
ไทย
แม่บ้านอู๋ยืนเอามือเท้าเอวอยู่ด้านหลังพลางถอนหายใจ “อ๋อ ใช่ๆๆ ฝีมือพวกคุณทำกันหมดเลย”
จีน
“行了,开吃吧。”
ไทย
“เอาละ กินกันเถอะ”
จีน
午饭开席,因为何益军和秦志桓都在的缘故,所以吃的时候聊了不少生意上的事情,就一直吃到了下午三点。
ไทย
มื้อกลางวันเริ่มขึ้น เนื่องจากมีทั้งเหออี้จวินและฉินจื้อหวนอยู่ด้วย ระหว่างกินจึงคุยเรื่องธุรกิจกันไปไม่น้อย จนกระทั่งกินลากยาวไปถึงบ่ายสามโมง
จีน
何益军来蹭饭主要是为了江勤,吃完之后又赶紧拽着秦志桓回去开了招商会。
ไทย
เหออี้จวินมาขอร่วมโต๊ะกินข้าวเป้าหมายหลักก็เพื่อเจียงฉิน พอกินเสร็จจึงรีบดึงตัวฉินจื้อหวนกลับไปเปิดการประชุมเชิญชวนการลงทุนทันที
จีน
秦氏地产打算和万众集团加强合作深度,延续之前以商城为核心,搭配住宅及写字楼的模式,打造一个高端综合体项目万商汇,力图成为一线城市新地标。
ไทย
อสังหาริมทรัพย์ตระกูลฉินตั้งใจจะกระชับความร่วมมือเชิงลึกกับว่านจ้งกรุ๊ป โดยสานต่อรูปแบบเดิมที่ใช้ซางเฉิงเป็นแกนกลาง ผสมผสานที่พักอาศัยและอาคารสำนักงาน เพื่อสร้างโครงการศูนย์การค้าครบวงจรระดับไฮเอนด์อย่างว่านซางฮุ่ย โดยมุ่งมั่นที่จะก้าวขึ้นเป็นแลนด์มาร์กแห่งใหม่ของเมืองระดับแนวหน้า
จีน
在这个项目当中,商业品牌的引入极为重要,马虎不得。
ไทย
ในโครงการนี้ การดึงดูดแบรนด์ธุรกิจเข้ามาถือว่าสำคัญอย่างยิ่ง ประมาทเลินเล่อไม่ได้เลย
จีน
这也是秦静秋把秦氏集团从冯家拆出来之后的第一场重头戏,不是为了证明自己,而是为了让那些股东知道,自己失去了什么。
ไทย
นี่เป็นละครฉากใหญ่ครั้งแรกหลังจากที่ฉินจิ้งชิวแยกฉินซื่อกรุ๊ปออกมาจากตระกูลเฝิง ไม่ใช่เพื่อพิสูจน์ตัวเอง แต่เพื่อต้องการให้บรรดาผู้ถือหุ้นเหล่านั้นรู้ว่า ตัวเองได้สูญเสียอะไรไป
จีน
而江勤则带着冯楠舒去斜对门的好朋友房里看了一眼,再回来已经是黄昏时分了。
ไทย
ส่วนเจียงฉินก็พาเฝิงหนานซูไปดูที่บ้านเพื่อนสนิทซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเฉียงๆ แวบหนึ่ง กว่าจะกลับมาก็เป็นช่วงเวลาพลบค่ำแล้ว
จีน
叔叔此时正站在门口等着,有点鬼鬼祟祟的感觉,在门口就拦下了两人,苦口婆心地跟小富婆说了好久,然后把江勤借走,叫到了自己的书房。
ไทย
ตอนนี้คุณอากำลังยืนรออยู่ที่หน้าประตู ดูมีพิรุธและลับๆ ล่อๆ อยู่บ้าง เขาขวางทั้งสองคนไว้ตรงหน้าประตู พูดจาตักเตือนหว่านล้อมแม่หนูเศรษฐีอยู่นาน จากนั้นจึงขอยืมตัวเจียงฉินไป เรียกเข้าไปคุยในห้องหนังสือของตนเอง
จีน
“是不是很奇怪,我们为什么会从佘山庄园搬到香缇别墅?”
ไทย
“แปลกใจใช่ไหมล่ะว่าทำไมพวกเราถึงย้ายจากคฤหาสน์เสอซานมาอยู่ที่วิลล่าเซียงถี”
จีน
冯世华一边泡茶,一边卖了个关子。
ไทย
เฝิงซื่อหัวชงชาไปพลางทิ้งปริศนาไว้ไปพลาง
จีน
江勤坐到沙发上:“因为楠舒的爸爸从国外回来了,把冯氏集团拿了回去,婶婶心里很不舒服,您觉得眼不见也许心就不烦,所以就从那边搬了过来。”
ไทย
เจียงฉินนั่งลงบนโซฟา “เพราะพ่อของหนานซูกลับมาจากต่างประเทศแล้ว และยึดเฟิ่งซื่อกรุ๊ปคืนไป อาสะใภ้รู้สึกไม่สบายใจ คุณอาคิดว่าไม่เห็นคงไม่รำคาญใจ ก็เลยย้ายจากฝั่งนั้นมาอยู่ที่นี่”
จีน
“你……你说的好像都是我的词儿?”
ไทย
“เธอ… ที่เธอพูดมาเหมือนจะเป็นบทพูดของฉันทั้งหมดเลยนะ”
จีน
“谁让叔叔你说的太慢了。”
ไทย
“ใครใช้ให้คุณอาพูดช้าเกินไปล่ะครับ”
จีน
冯世华看他一眼,伸手递给他一杯茶:“这些事情,你是怎么知道的?”
ไทย
เฝิงซื่อหัวมองเขาแวบหนึ่ง ยื่นมือส่งถ้วยชาให้เขาหนึ่งถ้วย “เรื่องพวกนี้เธอรู้ได้ยังไง”
จีน
江勤接过茶杯:“外界有传闻,说冯世地产和秦氏地产做了资产分割,您两口子又没离婚,当然就只有这一个可能了,他们是春节前回来的?”
ไทย
เจียงฉินรับถ้วยชามา “คนภายนอกมีข่าวลือว่าอสังหาริมทรัพย์เฝิงซื่อกับอสังหาริมทรัพย์ตระกูลฉินทำการแบ่งแยกทรัพย์สินกัน สองสามีภรรยาอย่างพวกคุณก็ไม่ได้หย่ากัน แน่นอนว่ามีความเป็นไปได้เพียงแค่อย่างเดียวเท่านั้น พวกเขากลับมาก่อนตรุษจีนใช่ไหมครับ”
จีน
“不,是两个月前回来的,不过春节前也回来了一趟,是楠舒告诉你的?”
ไทย
“เปล่า กลับมาเมื่อสองเดือนก่อน แต่ก่อนตรุษจีนก็กลับมาครั้งหนึ่ง หนานซูบอกเธอเหรอ”
จีน
“我猜的。”
ไทย
“ผมเดาเอาครับ”
จีน
江勤放下茶杯:“楠舒来给奶奶过完寿之后就有点不太对劲,更粘我了,而且还专门叫我带她回了济州,我想她应该是受了委屈,我真的是哄了好久才哄好的。”
ไทย
เจียงฉินวางถ้วยชาลง “หลังจากหนานซูมาอวยพรวันเกิดคุณย่าก็ดูมีบางอย่างไม่ค่อยปกติ ติดผมแจกว่าเดิม แถมยังเจาะจงให้ผมพาเธอกลับจี้โจวด้วย ผมคิดว่าเธอคงจะโดนทำให้อึดอัดใจมา ผมต้องโอ๋อยู่นานมากจริงๆ ถึงจะยอมหาย”
จีน
冯世华沉默了,心说这小子还真是敏锐:“大哥去年回来那次,其实是为了让我说服静秋把公司还给冯家,然后第二天就走了,这次回来则是完全重掌了冯氏集团。”
ไทย
เฝิงซื่อหัวเงียบไป พลางคิดในใจว่าเจ้าเด็กคนนี้ช่างเฉียบแหลมจริงๆ “พี่ใหญ่กลับมาคราวก่อนเมื่อปีที่แล้ว ความจริงก็เพื่อจะให้ฉันช่วยเกลี้ยกล่อมจิ้งชิวให้คืนบริษัทให้ตระกูลเฝิง แล้ววันต่อมาก็ไปเลย ส่วนการกลับมาคราวนี้คือการกลับมาคุมเฟิ่งซื่อกรุ๊ปใหม่อย่างเบ็ดเสร็จ”
จีน
江勤坐到了沙发上:“他回来多久了?”
ไทย
เจียงฉินนั่งลงบนโซฟา “เขากลับมานานแค่ไหนแล้วครับ”
จีน
“快两个月了。”
ไทย
“เกือบสองเดือนแล้ว”
จีน
“都回来这么久了,就没想过去学校见见小富婆?”
ไทย
“กลับมานานขนาดนี้แล้ว ไม่เคยคิดจะไปหาแม่หนูเศรษฐีที่มหาวิทยาลัยบ้างเลยเหรอครับ”
จีน
冯世华沉默了一下:“大哥他重新回到公司,很多的事情都要处理,一时间抽不开身。”
ไทย
เฝิงซื่อหัวนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง “พี่ใหญ่เขากลับมาดูแลบริษัทใหม่ มีเรื่องมากมายต้องจัดการ ปลีกตัวไม่ได้ชั่วคราว”
จีน
江勤有些听不下去地摆了摆手:“这不是理由,冯氏集团现在只有个空架子,论忙,我不比他忙?”
ไทย
เจียงฉินโบกมืออย่างทนฟังไม่ได้ “นี่ไม่ใช่เหตุผล เฟิ่งซื่อกรุ๊ปตอนนี้เหลือแค่โครงสร้างกลวงๆ ถ้าพูดถึงเรื่องยุ่ง ผมไม่ยุ่งกว่าเขาเหรอครับ”
จีน
“……”
ไทย
“…”
จีน
冯世华愣了一下,忽然意识到眼前这个毛头小子已经不是前几次见的那个人了。
ไทย
เฝิงซื่อหัวชะงักไป พลันตระหนักได้ว่าเจ้าหนุ่มตรงหน้าคนนี้ไม่ใช่คนเดิมที่เจอกันสองสามครั้งก่อนอีกต่อไปแล้ว
จีน
他现在握着全国最大的供应链,在O2O市场所向披靡,打的互联网大厂节节败退,除此之外还养了一堆的全国品牌,甚至还有万众集团百分之三十的股份。
ไทย
ตอนนี้เขาถือครองห่วงโซ่อุปทานที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ไร้ผู้ต่อต้านในตลาด โอทูโอ ซัดบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านอินเทอร์เน็ตจนล่าถอยไปทีละก้าว ยิ่งไปกว่านั้นยังฟูมฟักแบรนด์ระดับประเทศไว้อีกเป็นตั้ง ทั้งยังมีหุ้นร้อยละสามสิบในว่านจ้งกรุ๊ปเสียด้วยซ้ำ
จีน
论忙,他的生意远比冯家更忙,所以这种借口在江勤眼里根本没有什么可信度。
ไทย
หากเทียบความยุ่ง ธุรกิจของเขายุ่งกว่าตระกูลเฝิงมากนัก ดังนั้นข้ออ้างพรรค์นี้จึงไม่มีความน่าเชื่อถือเลยสักนิดในสายตาของเจียงฉิน
จีน
冯世华叹了口气:“你说得对,大哥这点做的确实不好,所以你婶婶对他也没有好感,但是江勤,他毕竟是楠舒的爸爸。”
ไทย
เฝิงซื่อหัวถอนหายใจ “เธอพูดถูก เรื่องนี้พี่ใหญ่ทำได้ไม่ดีจริงๆ อาสะใภ้ของเธอถึงไม่มีความรู้สึกดีๆ ให้เขาเลย แต่เจียงฉิน ยังไงเขาก็เป็นพ่อของหนานซูนะ”
จีน
“叔,您有话就直说吧,我和冯楠舒的关系很铁,我也算您半个儿子,您的话我是愿意听的。”
ไทย
“คุณอา มีอะไรก็พูดตรงๆ เถอะครับ ความสัมพันธ์ระหว่างผมกับเฝิงหนานซูแน่นแฟ้นมาก ผมเองก็นับเป็นลูกชายของคุณอาครึ่งคน คำพูดของคุณอาผมยินดีรับฟังอยู่แล้ว”
จีน
“既然你这么说了,那我就不兜圈子了,这次互联网大会之后,我打算带你过去见见他,让你们两个正式认识一下。”
ไทย
“ในเมื่อเธอพูดแบบนี้ ฉันก็จะไม่พูดอ้อมค้อมละกัน หลังการประชุมอินเทอร์เน็ตครั้งนี้จบลง ฉันตั้งใจจะพาเธอไปพบเขา ให้พวกเธอสองคนได้รู้จักกันอย่างเป็นทางการ”
จีน
“不去。”
ไทย
“ไม่ไปครับ”
จีน
《有话直说》《半个儿子》《您的话我是愿意听的》
ไทย
《มีอะไรพูดตรงๆ》《ลูกชายครึ่งคน》《คำพูดของคุณอาผมยินดีรับฟังอยู่แล้ว》
จีน
冯世华心说这小子怎么狗里狗气的:“你总归是要见的,因为他才是楠舒的家长。”
ไทย
เฝิงซื่อหัวคิดในใจว่าเจ้าเด็กนี่ทำไมถึงได้เจ้าเล่ห์กวนประสาทขนาดนี้ “ยังไงเธอก็ต้องไปพบอยู่ดี เพราะเขาเป็นผู้ปกครองของหนานซูนะ”
จีน
要是按照江勤之前的习惯,此时肯定要说,我们是好朋友,哪有好朋友必须见家长的,这不合理!
ไทย
ถ้าเป็นตามนิสัยเดิมของเจียงฉิน ตอนนี้คงต้องพูดว่า พวกเราเป็นเพื่อนสนิทกัน มีเพื่อนสนิทที่ไหนต้องไปพบผู้ปกครองกันด้วย ไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิด!
จีน
但这次,他没说,而是想说点真心话。
ไทย
แต่ครั้งนี้ เขาไม่ได้พูดแบบนั้น ทว่าอยากจะพูดความในใจจริงๆ ออกมาสักหน่อย
จีน
“叔,小富婆是我家的。”
ไทย
“คุณอาครับ แม่หนูเศรษฐีเป็นคนของบ้านผม”
จีน
冯世华看他一眼:“我知道你们感情好,但她还不是。”
ไทย
เฝิงซื่อหัวมองเขาแวบหนึ่ง “ฉันรู้ว่าพวกเธอมีความรู้สึกที่ดีต่อกัน แต่เธอยังไม่ใช่”
จีน
江勤面无表情地开口:“怎么不是?拼团的所有员工都喊她老板娘,就好像谁喊得响谁牛逼一样。”
ไทย
เจียงฉินเอ่ยขึ้นอย่างไร้อารมณ์ “ทำไมจะไม่ใช่ล่ะครับ พนักงานทุกคนในพินถวนต่างก็เรียกเธอว่าเถ้าแก่เนี้ย ราวกับว่าใครเรียกเสียงดังกว่าคนนั้นจะเจ๋งกว่าอย่างนั้นแหละ”
จีน
“我们来之前,有个火锅店老板想加入临川商帮,走不通我的路子,专门去求她帮忙,因为临川人都知道,江勤最听冯楠舒的,因为我宠她啊。”
ไทย
“ก่อนพวกเราจะมา มีเจ้าของร้านหม้อไฟคนหนึ่งอยากเข้าร่วมกลุ่มพ่อค้าหลินชวน พอเข้าทางผมไม่ได้ ก็เจาะจงไปขอร้องให้เธอช่วย เพราะคนหลินชวนทุกคนต่างรู้ดีว่า เจียงฉินเชื่อฟังเฝิงหนานซูที่สุด เพราะผมตามใจเธอไงครับ”
จีน
“她放假也是住在我家,我爸妈对她比对我还亲,之前老两口来我们学校,还专门请小富婆的舍友吃饭,要她们好好照顾她,弄的她舍友都误会了,还以为我妈是她亲妈。”
ไทย
“ตอนเธอปิดเทอมก็พักอยู่ที่บ้านผม พ่อแม่ผมปฏิบัติต่อเธอสนิทสนมยิ่งกว่าผมเสียอีก ก่อนหน้านี้สองเฒ่ามาที่มหาวิทยาลัยของเรา ยังเจาะจงเลี้ยงข้าวเพื่อนร่วมห้องพักของแม่หนูเศรษฐีเพื่อวานให้ช่วยดูแลเธอให้ดี จนเพื่อนร่วมห้องของเธอเข้าใจผิด คิดว่าแม่ผมเป็นแม่แท้ๆ ของเธอไปแล้ว”
จีน
“前段时间,我二叔给了点荠菜,让我妈包饺子,我是一个也没吃到,都让我妈盛给小富婆了。”
ไทย
“เมื่อช่วงก่อน คุณอาสองของผมให้ผักจี้ไช่มานิดหน่อย ให้แม่ผมห่อเกี๊ยว ผมไม่ได้กินสักชิ้นเดียว แม่ผมตักให้แม่หนูเศรษฐีหมดเลย”
จีน
“哦对了,我家门口有个小卖部,老板是我三大爷,一见她就知道是江勤家的来了。”
ไทย
“อ้อ ใช่แล้ว หน้าปากซอยบ้านผมมีร้านขายของชำเล็กๆ เจ้าของคือซานต้าเหยีย พอเห็นเธอปุ๊บก็รู้ทันทีว่าคนของเจียงฉินมาแล้ว”
จีน
“我们全小区,一千多户,都知道冯楠舒是江勤家的,所以她就是我家的,我和她会怎么样,不需要任何人允许。”
ไทย
“ชุมชนของพวกเราทั้งหมดพันกว่าครัวเรือน ต่างก็รู้ว่าเฝิงหนานซูคือคนของเจียงฉิน เพราะฉะนั้นเธอก็คือคนของบ้านผม ผมกับเธอจะเป็นอย่างไรต่อไป ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาอนุญาตทั้งนั้น”
จีน
冯世华听完之后陷入了沉默,然后久久都没有再开口。
ไทย
เฝิงซื่อหัวฟังจบก็ตกอยู่ในความเงียบงัน จากนั้นก็ไม่ได้เอ่ยปากอะไรอีกเนิ่นนาน
จีน
因为江勤说的对,他们一家都疼她爱她,从没把她当外人,小富婆缺失了十八年的感情全都在他们得到了补偿。
ไทย
เพราะที่เจียงฉินพูดนั้นถูกต้อง ครอบครัวของพวกเขาล้วนเอ็นดูและรักใคร่เธอ ไม่เคยเห็นเธอเป็นคนนอก ความรักความอบอุ่นที่ขาดหายไปสิบแปดปีของแม่หนูเศรษฐีได้รับการชดเชยจากพวกเขาจนหมดสิ้น
จีน
这个补偿甚至不只有江勤、江正宏和袁友琴,还有鸿荣家园的很多人,六婶、二奶奶、三大爷、二叔。
ไทย
การชดเชยนี้ไม่เพียงแต่มาจากเจียงฉิน เจียงเจิ้งหง และหยวนโหย่วฉินเท่านั้น แต่ยังมีผู้คนอีกมากมายในหงหรงเจียหยวน ทั้งสะใภ้หก ย่ารอง ซานต้าเหยีย คุณอาสอง
จีน
小富婆是他家的,那个回家两个月都没去见见她的爹,有同意或不同意的资格?
ไทย
แม่หนูเศรษฐีเป็นคนของบ้านเขา แล้วพ่อที่กลับมาบ้านสองเดือนแต่ไม่เคยไปหาเธอเลยคนนั้น มีสิทธิ์อะไรมาเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยกัน
จีน
“可是,你们好像需要户口本。”
ไทย
“แต่ว่า ดูเหมือนพวกเธอจะต้องใช้สมุดทะเบียนบ้านนะ”
จีน
冯世华看他一眼:“把楠舒那一页从我大哥那里拿走,放进你家的户口本里,这对你们两个来说,都很重要。”
ไทย
เฝิงซื่อหัวมองเขาแวบหนึ่ง “เอาหน้าของหนานซูออกมาจากพี่ใหญ่ของฉัน แล้วย้ายเข้าไปอยู่ในสมุดทะเบียนบ้านของบ้านเธอ เรื่องนี้สำคัญกับพวกเธอทั้งคู่มากนะ”
จีน
江勤咽了下口水,陷入了沉默。
ไทย
เจียงฉินกลืนน้ำลายลงคอ ตกอยู่ในความเงียบงัน
จีน
【虽然做一辈子的好朋友不需要户口本,但不知道为什么,叔叔莫名其妙地就拿捏住了我。】
ไทย
【แม้ว่าการเป็นเพื่อนสนิทกันไปตลอดชีวิตจะไม่ต้องใช้สมุดทะเบียนบ้าน แต่ก็ไม่รู้ทำไม คุณอากลับกุมจุดอ่อนของฉันได้อย่างน่าประหลาด】
จีน
“好吧,开完会之后,我跟你去见见他,但是叔,你最好有点心理准备,我肯定没什么好话。”
ไทย
“ก็ได้ครับ หลังประชุมเสร็จ ผมจะไปพบเขากับคุณอา แต่คุณอาเตรียมใจไว้หน่อยก็ดีนะ ผมคงไม่มีคำพูดดีๆ อะไรให้หรอก”
จีน
“那你就少说,剩下的我来说就好了。”
ไทย
“งั้นเธอก็พูดให้น้อยหน่อย ที่เหลือฉันพูดเองก็พอ”
จีน
江勤“嗯”了一声,放下茶杯后起身走出书房,然后刚打开门,就见到秦静秋和冯楠舒正站在门口。
ไทย
เจียงฉินส่งเสียง “อืม” คำหนึ่ง วางถ้วยชาลงแล้วลุกเดินออกจากห้องหนังสือ ทว่าพอเปิดประตูออกไป ก็เห็นฉินจิ้งชิวกับเฝิงหนานซูกำลังยืนอยู่หน้าประตูพอดี
จีน
大富婆脸色阴沉,明显是对冯世华私下找江勤去见冯世荣很生气。
ไทย
แม่เศรษฐีใหญ่สีหน้าบึ้งตึง เห็นได้ชัดว่าโกรธมากที่เฝิงซื่อหัวแอบมาหาเจียงฉินตามลำพังเพื่อจะให้ไปพบเฝิงซื่อหรง
จีน
而小富婆则眼眸红红,伸手攥住了江勤的袖子,眼眸之中水雾升腾,但抿着嘴角不说话。
ไทย
ส่วนแม่หนูเศรษฐีขอบตากลับแดงก่ำ ยื่นมือไปคว้าแขนเสื้อของเจียงฉินไว้ ในดวงตามีม่านน้ำตาเอ่อล้น แต่เม้มปากแน่นไม่ยอมพูดจา
จีน
此刻,坐在书房里的冯世华略显窒息,感觉屁股上像是长了荆棘。
ไทย
ตอนนี้เฝิงซื่อหัวที่นั่งอยู่ในห้องหนังสือรู้สึกอึดอัดหายใจไม่ค่อยออก รู้สึกราวกับมีหนามตำก้น
จีน
“江勤,你刚才还说你算我半个儿子的,救我……”
ไทย
“เจียงฉิน เมื่อกี้เธอยังบอกว่านับเป็นลูกชายครึ่งคนของฉันอยู่เลย ช่วยฉันด้วย…”
จีน
“叔,以我多年当儿子的经验来看,爹妈打架,最好不要参与。”
ไทย
“คุณอาครับ จากประสบการณ์การเป็นลูกชายมาหลายปีของผม เวลาพ่อแม่ตีกัน ทางที่ดีอย่าเข้าไปยุ่งจะดีกว่าครับ”
จีน
(求月票,or2……or2……)
ไทย
(ขอตั๋วเดือนหน่อยนะ หรือ 2…หรือ2…)
จีน
(本章完)
ไทย
(จบบทนี้)
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน