แม่หนูเศรษฐีเป็นของบ้านฉัน

Chinese

第606章 小富婆是我家的

Thai

บทที่ 606 แม่หนูเศรษฐีคือคนของบ้านฉัน

Chinese

江勤和冯楠舒来的时候，秦静秋正和吴妈在厨房里切菜，打算做饭。

Thai

ตอนที่เจียงฉินกับเฝิงหนานซูมาถึง ฉินจิ้งชิวกับแม่บ้านอู๋กำลังหั่นผักอยู่ในครัว เตรียมจะทำอาหาร

Chinese

听到外面的动静之后，她立马就走了出来，然后迎着冯楠舒，上去给了一个拥抱。

Thai

พอได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวด้านนอก เธอก็รีบเดินออกมาทันที ก่อนจะตรงเข้าไปหาเฝิงหนานซูแล้วสวมกอดเธอไว้

Chinese

“路上累不累？”

Thai

“เดินทางเหนื่อยไหม”

Chinese

冯楠舒点点头：“座位很小，有点累。”

Thai

เฝิงหนานซูพยักหน้า “ที่นั่งเล็กมาก เหนื่อยอยู่นิดหน่อย”

Chinese

秦静秋愣了一下：“买的不是头等舱么？”

Thai

ฉินจิ้งชิวชะงักไปเล็กน้อย “ไม่ได้ซื้อชั้นหนึ่งหรอกเหรอ”

Chinese

“是头等舱。”

Thai

“ชั้นหนึ่ง”

Chinese

“那怎么还小啊？”

Thai

“แล้วทำไมยังเล็กอยู่อีกล่ะ”

Chinese

冯楠舒眯起眼睛：“因为一个座位坐不开两个人，只能贴在怀里，弄的哥哥有点累。”

Thai

เฝิงหนานซูหรี่ตาลง “เพราะที่นั่งเดียวนั่งสองคนไม่พอ ทำได้แค่เบียดอยู่ในอ้อมกอด เลยทำให้เกอเกอะเหนื่อยอยู่นิดหน่อย”

Chinese

江勤刚刚费尽九牛二虎之力，说服何益军相信他们是好朋友，结果这句话一出来，老何瞬间又凌乱了。

Thai

เจียงฉินเพิ่งจะเปลืองแรงไปสารพัดเพื่อเกลี้ยกล่อมให้เหออี้จวินเชื่อว่าพวกเขาเป็นเพื่อนสนิทกัน แต่พอประโยคนี้หลุดออกมา เหล่าเหอก็สับสนมึนตึบไปในพริบตาอีกครั้ง

Chinese

“老何，你放宽心，真的是好朋友。”

Thai

“เหล่าเหอ นายทำใจให้สบายเถอะ เป็นเพื่อนสนิทกันจริงๆ”

Chinese

“抱在一起还是好朋友？”

Thai

“กอดกันกลมขนาดนั้นยังเป็นเพื่อนสนิทอีกเรอะ”

Chinese

“我们在聊学习，你忘了我是临大首届学习之星了？”

Thai

“พวกเรากำลังคุยเรื่องเรียนกันอยู่น่า นายลืมไปแล้วเหรอว่าฉันคือดาวเด่นแห่งการเรียนรุ่นแรกของม.หลินชวน”

Chinese

何益军被死去的记忆疯狂攻击：“你不说我都忘了，曼琪进了临大之后跟我说，伱每一门都只能考六十，我当时就觉得我被诈骗了，这他妈也叫学习之星？”

Thai

เหออี้จวินถูกความทรงจำในอดีตโจมตีเข้าอย่างจัง “นายไม่พูดฉันก็ลืมไปแล้ว พอม่านฉีเข้าม.หลินชวนก็บอกกับฉันว่านายสอบได้แค่หกสิบคะแนนทุกวิชา ตอนนั้นฉันก็รู้สึกแล้วว่าตัวเองโดนต้มตุ๋น แม่งเอ๊ย นี่ก็เรียกว่าดาวเด่นแห่งการเรียนได้ด้วยเหรอ”

Chinese

江勤的嘴角抽搐了一下：“那我也是学习之星！”

Thai

มุมปากของเจียงฉินกระตุกวูบ “ถึงอย่างนั้นฉันก็เป็นดาวเด่นแห่งการเรียนอยู่ดี!”

Chinese

“江勤，你这个学习之星，绝壁是双赢来的，除了学习不行，你是什么都行。”

Thai

“เจียงฉิน ตำแหน่งดาวเด่นแห่งการเรียนของนายน่ะ ได้มาเพราะต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์แน่ๆ นอกจากเรื่องเรียนไม่เอาไหนแล้ว นายก็เก่งไปหมดทุกเรื่องนั่นแหละ”

Chinese

“那我也是学习之星！”

Thai

“ถึงอย่างนั้นฉันก็เป็นดาวเด่นแห่งการเรียนอยู่ดี!”

Chinese

与此同时，秦静秋拉起冯楠舒的手：“走，跟婶婶去做饭，你也该学学了，虽然以后可以请保姆，但是亲手做给某人吃，感觉终究是不一样的。”

Thai

ขณะเดียวกัน ฉินจิ้งชิวก็จับมือเฝิงหนานซูขึ้นมา “ไป ไปทำกับข้าวกับอาสะใภ้ เธอเองก็ควรเรียนรู้ไว้บ้าง ถึงวันหน้าจะจ้างแม่บ้านได้ แต่การลงมือทำด้วยตัวเองให้ใครบางคนกิน ความรู้สึกมันไม่เหมือนกันหรอกนะ”

Chinese

冯楠舒看了婶婶一眼：“做给江勤吃的？”

Thai

เฝิงหนานซูมองอาสะใภ้แวบหนึ่ง “ทำให้เจียงฉินกินเหรอ”

Chinese

“对啊，不然你要做给谁吃？我也是煞费苦心的学厨艺，亲手做给你叔叔吃啊。”

Thai

“ก็ใช่น่ะสิ ไม่อย่างนั้นเธอจะทำให้ใครกินล่ะ อาเองก็พยายามตั้งใจฝึกทำอาหารอย่างยากลำบากเพื่อลงมือทำให้คุณอาของเธอได้กินเหมือนกันนะ”

Chinese

“那我要学。”

Thai

“งั้นฉันจะเรียน”

Chinese

秦静秋捏捏冯楠舒的小脸，心说这丫头，只要遇到跟江勤沾边的事儿就跃跃欲试，以后结了婚肯定是个老公奴。

Thai

ฉินจิ้งชิวบีบแก้มเนียนของเฝิงหนานซูเบาๆ พลางคิดในใจว่าเด็กคนนี้ พอเจอเรื่องที่เกี่ยวกับเจียงฉินเข้าหน่อยก็กระตือรือร้นอยากลองทันที แต่งงานไปในอนาคตต้องกลายเป็นทาสสามีแน่นอน

Chinese

然后她就领着冯楠舒去了厨房，将自己的厨艺三件套传授给了她。

Thai

จากนั้นเธอก็พาเฝิงหนานซูเข้าไปในครัว แล้วถ่ายทอดเคล็ดวิชาทำอาหารสามกระบวนท่าของตัวเองให้เธอ

Chinese

即把菜名告诉吴妈，在吴妈炒菜的过程中指手画脚，名正言顺地把做出来的菜当自己亲手做的。

Thai

นั่นก็คือบอกชื่อเมนูกับแม่บ้านอู๋ ชี้นิ้วสั่งการระหว่างที่แม่บ้านอู๋กำลังผัดอาหาร แล้วค่อยเคลมว่าอาหารที่ทำเสร็จแล้วเป็นฝีมือของตัวเองอย่างชอบธรรม

Chinese

《亲手做给他吃》

Thai

《ลงมือทำด้วยตัวเองให้เขากิน》

Chinese

冯楠舒表示学到了，然后偷偷跟吴妈说江勤喜欢吃什么，如数家珍。

Thai

เฝิงหนานซูแสดงออกว่าเข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว จากนั้นก็แอบกระซิบบอกแม่บ้านอู๋ว่าเจียงฉินชอบกินอะไรบ้างอย่างคล่องแคล่วราวกับนับสมบัติในบ้าน

Chinese

吴妈就让她在一边记着，自己则动手开始操作，煎炒烹炸，焖溜熬炖，招数眼花缭乱。

Thai

แม่บ้านอู๋จึงให้เธอยืนจำอยู่ข้างๆ ส่วนตัวเองก็ลงมือเริ่มปรุง ทั้งทอด ผัด ต้ม เคี่ยว ตุ๋น นึ่ง สารพัดกระบวนท่าละลานตาไปหมด

Chinese

小富婆学的很认真，从她的表情就知道，她是真的想给江勤做饭吃。

Thai

แม่หนูเศรษฐีตั้งใจเรียนรู้มาก ดูจากสีหน้าของเธอก็รู้แล้วว่าเธออยากทำอาหารให้เจียงฉินกินจริงๆ

Chinese

而江勤靠在沙发上，右肘搭到了靠背上面，看着小富婆在厨房晃来晃去，嘴角忍不住上扬。

Thai

ส่วนเจียงฉินเอนพิงโซฟา เท้าข้อศอกขวาไว้บนพนักพิง มองดูแม่หนูเศรษฐีเดินไปเดินมาอยู่ในครัว มุมปากก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้นมา

Chinese

很快，香味就从厨房窜了出来，飘到了客厅，秦静秋和冯楠舒跑来跑去，把一道道菜端上餐桌。

Thai

ไม่นานนัก กลิ่นหอมก็โชยออกมาจากในครัว ลอยฟุ้งไปยังห้องรับแขก ฉินจิ้งชิวกับเฝิงหนานซูเดินกุลีกุจอช่วยกันยกอาหารแต่ละจานมาวางบนโต๊ะอาหาร

Chinese

“这个我做的，京酱肉丝。”

Thai

“จานนี้ฉันทำเอง หมูผัดซอสหวานปักกิ่ง”

Chinese

秦静秋指着一道色香味俱全的京酱肉丝说道。

Thai

ฉินจิ้งชิวชี้ไปที่หมูผัดซอสหวานปักกิ่งที่มีครบทั้งสี กลิ่น และรสชาติพลางเอ่ยขึ้น

Chinese

“这个是我做的，黄豆猪脚。”

Thai

“จานนี้ฉันทำเอง ขาหมูต้มถั่วเหลือง”

Chinese

冯楠舒也学婶婶做了个介绍，然后悄悄把菜往江勤面前推了一下，胳膊肘都要拐到心上人的怀里了。

Thai

เฝิงหนานซูก็เลียนแบบการแนะนำของอาสะใภ้ จากนั้นก็แอบเลื่อนจานอาหารไปตรงหน้าเจียงฉิน ข้อศอกแทบจะเอียงเข้าไปซุกในอกของชายในดวงใจอยู่แล้ว

Chinese

吴妈在后面扶着腰，叹了口气：“啊对对对，都是你们做的。”

Thai

แม่บ้านอู๋ยืนเอามือเท้าเอวอยู่ด้านหลังพลางถอนหายใจ “อ๋อ ใช่ๆๆ ฝีมือพวกคุณทำกันหมดเลย”

Chinese

“行了，开吃吧。”

Thai

“เอาละ กินกันเถอะ”

Chinese

午饭开席，因为何益军和秦志桓都在的缘故，所以吃的时候聊了不少生意上的事情，就一直吃到了下午三点。

Thai

มื้อกลางวันเริ่มขึ้น เนื่องจากมีทั้งเหออี้จวินและฉินจื้อหวนอยู่ด้วย ระหว่างกินจึงคุยเรื่องธุรกิจกันไปไม่น้อย จนกระทั่งกินลากยาวไปถึงบ่ายสามโมง

Chinese

何益军来蹭饭主要是为了江勤，吃完之后又赶紧拽着秦志桓回去开了招商会。

Thai

เหออี้จวินมาขอร่วมโต๊ะกินข้าวเป้าหมายหลักก็เพื่อเจียงฉิน พอกินเสร็จจึงรีบดึงตัวฉินจื้อหวนกลับไปเปิดการประชุมเชิญชวนการลงทุนทันที

Chinese

秦氏地产打算和万众集团加强合作深度，延续之前以商城为核心，搭配住宅及写字楼的模式，打造一个高端综合体项目万商汇，力图成为一线城市新地标。

Thai

อสังหาริมทรัพย์ตระกูลฉินตั้งใจจะกระชับความร่วมมือเชิงลึกกับว่านจ้งกรุ๊ป โดยสานต่อรูปแบบเดิมที่ใช้ซางเฉิงเป็นแกนกลาง ผสมผสานที่พักอาศัยและอาคารสำนักงาน เพื่อสร้างโครงการศูนย์การค้าครบวงจรระดับไฮเอนด์อย่างว่านซางฮุ่ย โดยมุ่งมั่นที่จะก้าวขึ้นเป็นแลนด์มาร์กแห่งใหม่ของเมืองระดับแนวหน้า

Chinese

在这个项目当中，商业品牌的引入极为重要，马虎不得。

Thai

ในโครงการนี้ การดึงดูดแบรนด์ธุรกิจเข้ามาถือว่าสำคัญอย่างยิ่ง ประมาทเลินเล่อไม่ได้เลย

Chinese

这也是秦静秋把秦氏集团从冯家拆出来之后的第一场重头戏，不是为了证明自己，而是为了让那些股东知道，自己失去了什么。

Thai

นี่เป็นละครฉากใหญ่ครั้งแรกหลังจากที่ฉินจิ้งชิวแยกฉินซื่อกรุ๊ปออกมาจากตระกูลเฝิง ไม่ใช่เพื่อพิสูจน์ตัวเอง แต่เพื่อต้องการให้บรรดาผู้ถือหุ้นเหล่านั้นรู้ว่า ตัวเองได้สูญเสียอะไรไป

Chinese

而江勤则带着冯楠舒去斜对门的好朋友房里看了一眼，再回来已经是黄昏时分了。

Thai

ส่วนเจียงฉินก็พาเฝิงหนานซูไปดูที่บ้านเพื่อนสนิทซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเฉียงๆ แวบหนึ่ง กว่าจะกลับมาก็เป็นช่วงเวลาพลบค่ำแล้ว

Chinese

叔叔此时正站在门口等着，有点鬼鬼祟祟的感觉，在门口就拦下了两人，苦口婆心地跟小富婆说了好久，然后把江勤借走，叫到了自己的书房。

Thai

ตอนนี้คุณอากำลังยืนรออยู่ที่หน้าประตู ดูมีพิรุธและลับๆ ล่อๆ อยู่บ้าง เขาขวางทั้งสองคนไว้ตรงหน้าประตู พูดจาตักเตือนหว่านล้อมแม่หนูเศรษฐีอยู่นาน จากนั้นจึงขอยืมตัวเจียงฉินไป เรียกเข้าไปคุยในห้องหนังสือของตนเอง

Chinese

“是不是很奇怪，我们为什么会从佘山庄园搬到香缇别墅？”

Thai

“แปลกใจใช่ไหมล่ะว่าทำไมพวกเราถึงย้ายจากคฤหาสน์เสอซานมาอยู่ที่วิลล่าเซียงถี”

Chinese

冯世华一边泡茶，一边卖了个关子。

Thai

เฝิงซื่อหัวชงชาไปพลางทิ้งปริศนาไว้ไปพลาง

Chinese

江勤坐到沙发上：“因为楠舒的爸爸从国外回来了，把冯氏集团拿了回去，婶婶心里很不舒服，您觉得眼不见也许心就不烦，所以就从那边搬了过来。”

Thai

เจียงฉินนั่งลงบนโซฟา “เพราะพ่อของหนานซูกลับมาจากต่างประเทศแล้ว และยึดเฟิ่งซื่อกรุ๊ปคืนไป อาสะใภ้รู้สึกไม่สบายใจ คุณอาคิดว่าไม่เห็นคงไม่รำคาญใจ ก็เลยย้ายจากฝั่งนั้นมาอยู่ที่นี่”

Chinese

“你……你说的好像都是我的词儿？”

Thai

“เธอ… ที่เธอพูดมาเหมือนจะเป็นบทพูดของฉันทั้งหมดเลยนะ”

Chinese

“谁让叔叔你说的太慢了。”

Thai

“ใครใช้ให้คุณอาพูดช้าเกินไปล่ะครับ”

Chinese

冯世华看他一眼，伸手递给他一杯茶：“这些事情，你是怎么知道的？”

Thai

เฝิงซื่อหัวมองเขาแวบหนึ่ง ยื่นมือส่งถ้วยชาให้เขาหนึ่งถ้วย “เรื่องพวกนี้เธอรู้ได้ยังไง”

Chinese

江勤接过茶杯：“外界有传闻，说冯世地产和秦氏地产做了资产分割，您两口子又没离婚，当然就只有这一个可能了，他们是春节前回来的？”

Thai

เจียงฉินรับถ้วยชามา “คนภายนอกมีข่าวลือว่าอสังหาริมทรัพย์เฝิงซื่อกับอสังหาริมทรัพย์ตระกูลฉินทำการแบ่งแยกทรัพย์สินกัน สองสามีภรรยาอย่างพวกคุณก็ไม่ได้หย่ากัน แน่นอนว่ามีความเป็นไปได้เพียงแค่อย่างเดียวเท่านั้น พวกเขากลับมาก่อนตรุษจีนใช่ไหมครับ”

Chinese

“不，是两个月前回来的，不过春节前也回来了一趟，是楠舒告诉你的？”

Thai

“เปล่า กลับมาเมื่อสองเดือนก่อน แต่ก่อนตรุษจีนก็กลับมาครั้งหนึ่ง หนานซูบอกเธอเหรอ”

Chinese

“我猜的。”

Thai

“ผมเดาเอาครับ”

Chinese

江勤放下茶杯：“楠舒来给奶奶过完寿之后就有点不太对劲，更粘我了，而且还专门叫我带她回了济州，我想她应该是受了委屈，我真的是哄了好久才哄好的。”

Thai

เจียงฉินวางถ้วยชาลง “หลังจากหนานซูมาอวยพรวันเกิดคุณย่าก็ดูมีบางอย่างไม่ค่อยปกติ ติดผมแจกว่าเดิม แถมยังเจาะจงให้ผมพาเธอกลับจี้โจวด้วย ผมคิดว่าเธอคงจะโดนทำให้อึดอัดใจมา ผมต้องโอ๋อยู่นานมากจริงๆ ถึงจะยอมหาย”

Chinese

冯世华沉默了，心说这小子还真是敏锐：“大哥去年回来那次，其实是为了让我说服静秋把公司还给冯家，然后第二天就走了，这次回来则是完全重掌了冯氏集团。”

Thai

เฝิงซื่อหัวเงียบไป พลางคิดในใจว่าเจ้าเด็กคนนี้ช่างเฉียบแหลมจริงๆ “พี่ใหญ่กลับมาคราวก่อนเมื่อปีที่แล้ว ความจริงก็เพื่อจะให้ฉันช่วยเกลี้ยกล่อมจิ้งชิวให้คืนบริษัทให้ตระกูลเฝิง แล้ววันต่อมาก็ไปเลย ส่วนการกลับมาคราวนี้คือการกลับมาคุมเฟิ่งซื่อกรุ๊ปใหม่อย่างเบ็ดเสร็จ”

Chinese

江勤坐到了沙发上：“他回来多久了？”

Thai

เจียงฉินนั่งลงบนโซฟา “เขากลับมานานแค่ไหนแล้วครับ”

Chinese

“快两个月了。”

Thai

“เกือบสองเดือนแล้ว”

Chinese

“都回来这么久了，就没想过去学校见见小富婆？”

Thai

“กลับมานานขนาดนี้แล้ว ไม่เคยคิดจะไปหาแม่หนูเศรษฐีที่มหาวิทยาลัยบ้างเลยเหรอครับ”

Chinese

冯世华沉默了一下：“大哥他重新回到公司，很多的事情都要处理，一时间抽不开身。”

Thai

เฝิงซื่อหัวนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง “พี่ใหญ่เขากลับมาดูแลบริษัทใหม่ มีเรื่องมากมายต้องจัดการ ปลีกตัวไม่ได้ชั่วคราว”

Chinese

江勤有些听不下去地摆了摆手：“这不是理由，冯氏集团现在只有个空架子，论忙，我不比他忙？”

Thai

เจียงฉินโบกมืออย่างทนฟังไม่ได้ “นี่ไม่ใช่เหตุผล เฟิ่งซื่อกรุ๊ปตอนนี้เหลือแค่โครงสร้างกลวงๆ ถ้าพูดถึงเรื่องยุ่ง ผมไม่ยุ่งกว่าเขาเหรอครับ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

冯世华愣了一下，忽然意识到眼前这个毛头小子已经不是前几次见的那个人了。

Thai

เฝิงซื่อหัวชะงักไป พลันตระหนักได้ว่าเจ้าหนุ่มตรงหน้าคนนี้ไม่ใช่คนเดิมที่เจอกันสองสามครั้งก่อนอีกต่อไปแล้ว

Chinese

他现在握着全国最大的供应链，在O2O市场所向披靡，打的互联网大厂节节败退，除此之外还养了一堆的全国品牌，甚至还有万众集团百分之三十的股份。

Thai

ตอนนี้เขาถือครองห่วงโซ่อุปทานที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ไร้ผู้ต่อต้านในตลาด โอทูโอ ซัดบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านอินเทอร์เน็ตจนล่าถอยไปทีละก้าว ยิ่งไปกว่านั้นยังฟูมฟักแบรนด์ระดับประเทศไว้อีกเป็นตั้ง ทั้งยังมีหุ้นร้อยละสามสิบในว่านจ้งกรุ๊ปเสียด้วยซ้ำ

Chinese

论忙，他的生意远比冯家更忙，所以这种借口在江勤眼里根本没有什么可信度。

Thai

หากเทียบความยุ่ง ธุรกิจของเขายุ่งกว่าตระกูลเฝิงมากนัก ดังนั้นข้ออ้างพรรค์นี้จึงไม่มีความน่าเชื่อถือเลยสักนิดในสายตาของเจียงฉิน

Chinese

冯世华叹了口气：“你说得对，大哥这点做的确实不好，所以你婶婶对他也没有好感，但是江勤，他毕竟是楠舒的爸爸。”

Thai

เฝิงซื่อหัวถอนหายใจ “เธอพูดถูก เรื่องนี้พี่ใหญ่ทำได้ไม่ดีจริงๆ อาสะใภ้ของเธอถึงไม่มีความรู้สึกดีๆ ให้เขาเลย แต่เจียงฉิน ยังไงเขาก็เป็นพ่อของหนานซูนะ”

Chinese

“叔，您有话就直说吧，我和冯楠舒的关系很铁，我也算您半个儿子，您的话我是愿意听的。”

Thai

“คุณอา มีอะไรก็พูดตรงๆ เถอะครับ ความสัมพันธ์ระหว่างผมกับเฝิงหนานซูแน่นแฟ้นมาก ผมเองก็นับเป็นลูกชายของคุณอาครึ่งคน คำพูดของคุณอาผมยินดีรับฟังอยู่แล้ว”

Chinese

“既然你这么说了，那我就不兜圈子了，这次互联网大会之后，我打算带你过去见见他，让你们两个正式认识一下。”

Thai

“ในเมื่อเธอพูดแบบนี้ ฉันก็จะไม่พูดอ้อมค้อมละกัน หลังการประชุมอินเทอร์เน็ตครั้งนี้จบลง ฉันตั้งใจจะพาเธอไปพบเขา ให้พวกเธอสองคนได้รู้จักกันอย่างเป็นทางการ”

Chinese

“不去。”

Thai

“ไม่ไปครับ”

Chinese

《有话直说》《半个儿子》《您的话我是愿意听的》

Thai

《มีอะไรพูดตรงๆ》《ลูกชายครึ่งคน》《คำพูดของคุณอาผมยินดีรับฟังอยู่แล้ว》

Chinese

冯世华心说这小子怎么狗里狗气的：“你总归是要见的，因为他才是楠舒的家长。”

Thai

เฝิงซื่อหัวคิดในใจว่าเจ้าเด็กนี่ทำไมถึงได้เจ้าเล่ห์กวนประสาทขนาดนี้ “ยังไงเธอก็ต้องไปพบอยู่ดี เพราะเขาเป็นผู้ปกครองของหนานซูนะ”

Chinese

要是按照江勤之前的习惯，此时肯定要说，我们是好朋友，哪有好朋友必须见家长的，这不合理！

Thai

ถ้าเป็นตามนิสัยเดิมของเจียงฉิน ตอนนี้คงต้องพูดว่า พวกเราเป็นเพื่อนสนิทกัน มีเพื่อนสนิทที่ไหนต้องไปพบผู้ปกครองกันด้วย ไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิด!

Chinese

但这次，他没说，而是想说点真心话。

Thai

แต่ครั้งนี้ เขาไม่ได้พูดแบบนั้น ทว่าอยากจะพูดความในใจจริงๆ ออกมาสักหน่อย

Chinese

“叔，小富婆是我家的。”

Thai

“คุณอาครับ แม่หนูเศรษฐีเป็นคนของบ้านผม”

Chinese

冯世华看他一眼：“我知道你们感情好，但她还不是。”

Thai

เฝิงซื่อหัวมองเขาแวบหนึ่ง “ฉันรู้ว่าพวกเธอมีความรู้สึกที่ดีต่อกัน แต่เธอยังไม่ใช่”

Chinese

江勤面无表情地开口：“怎么不是？拼团的所有员工都喊她老板娘，就好像谁喊得响谁牛逼一样。”

Thai

เจียงฉินเอ่ยขึ้นอย่างไร้อารมณ์ “ทำไมจะไม่ใช่ล่ะครับ พนักงานทุกคนในพินถวนต่างก็เรียกเธอว่าเถ้าแก่เนี้ย ราวกับว่าใครเรียกเสียงดังกว่าคนนั้นจะเจ๋งกว่าอย่างนั้นแหละ”

Chinese

“我们来之前，有个火锅店老板想加入临川商帮，走不通我的路子，专门去求她帮忙，因为临川人都知道，江勤最听冯楠舒的，因为我宠她啊。”

Thai

“ก่อนพวกเราจะมา มีเจ้าของร้านหม้อไฟคนหนึ่งอยากเข้าร่วมกลุ่มพ่อค้าหลินชวน พอเข้าทางผมไม่ได้ ก็เจาะจงไปขอร้องให้เธอช่วย เพราะคนหลินชวนทุกคนต่างรู้ดีว่า เจียงฉินเชื่อฟังเฝิงหนานซูที่สุด เพราะผมตามใจเธอไงครับ”

Chinese

“她放假也是住在我家，我爸妈对她比对我还亲，之前老两口来我们学校，还专门请小富婆的舍友吃饭，要她们好好照顾她，弄的她舍友都误会了，还以为我妈是她亲妈。”

Thai

“ตอนเธอปิดเทอมก็พักอยู่ที่บ้านผม พ่อแม่ผมปฏิบัติต่อเธอสนิทสนมยิ่งกว่าผมเสียอีก ก่อนหน้านี้สองเฒ่ามาที่มหาวิทยาลัยของเรา ยังเจาะจงเลี้ยงข้าวเพื่อนร่วมห้องพักของแม่หนูเศรษฐีเพื่อวานให้ช่วยดูแลเธอให้ดี จนเพื่อนร่วมห้องของเธอเข้าใจผิด คิดว่าแม่ผมเป็นแม่แท้ๆ ของเธอไปแล้ว”

Chinese

“前段时间，我二叔给了点荠菜，让我妈包饺子，我是一个也没吃到，都让我妈盛给小富婆了。”

Thai

“เมื่อช่วงก่อน คุณอาสองของผมให้ผักจี้ไช่มานิดหน่อย ให้แม่ผมห่อเกี๊ยว ผมไม่ได้กินสักชิ้นเดียว แม่ผมตักให้แม่หนูเศรษฐีหมดเลย”

Chinese

“哦对了，我家门口有个小卖部，老板是我三大爷，一见她就知道是江勤家的来了。”

Thai

“อ้อ ใช่แล้ว หน้าปากซอยบ้านผมมีร้านขายของชำเล็กๆ เจ้าของคือซานต้าเหยีย พอเห็นเธอปุ๊บก็รู้ทันทีว่าคนของเจียงฉินมาแล้ว”

Chinese

“我们全小区，一千多户，都知道冯楠舒是江勤家的，所以她就是我家的，我和她会怎么样，不需要任何人允许。”

Thai

“ชุมชนของพวกเราทั้งหมดพันกว่าครัวเรือน ต่างก็รู้ว่าเฝิงหนานซูคือคนของเจียงฉิน เพราะฉะนั้นเธอก็คือคนของบ้านผม ผมกับเธอจะเป็นอย่างไรต่อไป ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาอนุญาตทั้งนั้น”

Chinese

冯世华听完之后陷入了沉默，然后久久都没有再开口。

Thai

เฝิงซื่อหัวฟังจบก็ตกอยู่ในความเงียบงัน จากนั้นก็ไม่ได้เอ่ยปากอะไรอีกเนิ่นนาน

Chinese

因为江勤说的对，他们一家都疼她爱她，从没把她当外人，小富婆缺失了十八年的感情全都在他们得到了补偿。

Thai

เพราะที่เจียงฉินพูดนั้นถูกต้อง ครอบครัวของพวกเขาล้วนเอ็นดูและรักใคร่เธอ ไม่เคยเห็นเธอเป็นคนนอก ความรักความอบอุ่นที่ขาดหายไปสิบแปดปีของแม่หนูเศรษฐีได้รับการชดเชยจากพวกเขาจนหมดสิ้น

Chinese

这个补偿甚至不只有江勤、江正宏和袁友琴，还有鸿荣家园的很多人，六婶、二奶奶、三大爷、二叔。

Thai

การชดเชยนี้ไม่เพียงแต่มาจากเจียงฉิน เจียงเจิ้งหง และหยวนโหย่วฉินเท่านั้น แต่ยังมีผู้คนอีกมากมายในหงหรงเจียหยวน ทั้งสะใภ้หก ย่ารอง ซานต้าเหยีย คุณอาสอง

Chinese

小富婆是他家的，那个回家两个月都没去见见她的爹，有同意或不同意的资格？

Thai

แม่หนูเศรษฐีเป็นคนของบ้านเขา แล้วพ่อที่กลับมาบ้านสองเดือนแต่ไม่เคยไปหาเธอเลยคนนั้น มีสิทธิ์อะไรมาเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยกัน

Chinese

“可是，你们好像需要户口本。”

Thai

“แต่ว่า ดูเหมือนพวกเธอจะต้องใช้สมุดทะเบียนบ้านนะ”

Chinese

冯世华看他一眼：“把楠舒那一页从我大哥那里拿走，放进你家的户口本里，这对你们两个来说，都很重要。”

Thai

เฝิงซื่อหัวมองเขาแวบหนึ่ง “เอาหน้าของหนานซูออกมาจากพี่ใหญ่ของฉัน แล้วย้ายเข้าไปอยู่ในสมุดทะเบียนบ้านของบ้านเธอ เรื่องนี้สำคัญกับพวกเธอทั้งคู่มากนะ”

Chinese

江勤咽了下口水，陷入了沉默。

Thai

เจียงฉินกลืนน้ำลายลงคอ ตกอยู่ในความเงียบงัน

Chinese

【虽然做一辈子的好朋友不需要户口本，但不知道为什么，叔叔莫名其妙地就拿捏住了我。】

Thai

【แม้ว่าการเป็นเพื่อนสนิทกันไปตลอดชีวิตจะไม่ต้องใช้สมุดทะเบียนบ้าน แต่ก็ไม่รู้ทำไม คุณอากลับกุมจุดอ่อนของฉันได้อย่างน่าประหลาด】

Chinese

“好吧，开完会之后，我跟你去见见他，但是叔，你最好有点心理准备，我肯定没什么好话。”

Thai

“ก็ได้ครับ หลังประชุมเสร็จ ผมจะไปพบเขากับคุณอา แต่คุณอาเตรียมใจไว้หน่อยก็ดีนะ ผมคงไม่มีคำพูดดีๆ อะไรให้หรอก”

Chinese

“那你就少说，剩下的我来说就好了。”

Thai

“งั้นเธอก็พูดให้น้อยหน่อย ที่เหลือฉันพูดเองก็พอ”

Chinese

江勤“嗯”了一声，放下茶杯后起身走出书房，然后刚打开门，就见到秦静秋和冯楠舒正站在门口。

Thai

เจียงฉินส่งเสียง “อืม” คำหนึ่ง วางถ้วยชาลงแล้วลุกเดินออกจากห้องหนังสือ ทว่าพอเปิดประตูออกไป ก็เห็นฉินจิ้งชิวกับเฝิงหนานซูกำลังยืนอยู่หน้าประตูพอดี

Chinese

大富婆脸色阴沉，明显是对冯世华私下找江勤去见冯世荣很生气。

Thai

แม่เศรษฐีใหญ่สีหน้าบึ้งตึง เห็นได้ชัดว่าโกรธมากที่เฝิงซื่อหัวแอบมาหาเจียงฉินตามลำพังเพื่อจะให้ไปพบเฝิงซื่อหรง

Chinese

而小富婆则眼眸红红，伸手攥住了江勤的袖子，眼眸之中水雾升腾，但抿着嘴角不说话。

Thai

ส่วนแม่หนูเศรษฐีขอบตากลับแดงก่ำ ยื่นมือไปคว้าแขนเสื้อของเจียงฉินไว้ ในดวงตามีม่านน้ำตาเอ่อล้น แต่เม้มปากแน่นไม่ยอมพูดจา

Chinese

此刻，坐在书房里的冯世华略显窒息，感觉屁股上像是长了荆棘。

Thai

ตอนนี้เฝิงซื่อหัวที่นั่งอยู่ในห้องหนังสือรู้สึกอึดอัดหายใจไม่ค่อยออก รู้สึกราวกับมีหนามตำก้น

Chinese

“江勤，你刚才还说你算我半个儿子的，救我……”

Thai

“เจียงฉิน เมื่อกี้เธอยังบอกว่านับเป็นลูกชายครึ่งคนของฉันอยู่เลย ช่วยฉันด้วย…”

Chinese

“叔，以我多年当儿子的经验来看，爹妈打架，最好不要参与。”

Thai

“คุณอาครับ จากประสบการณ์การเป็นลูกชายมาหลายปีของผม เวลาพ่อแม่ตีกัน ทางที่ดีอย่าเข้าไปยุ่งจะดีกว่าครับ”

Chinese

（求月票，or2……or2……）

Thai

（ขอตั๋วเดือนหน่อยนะ หรือ 2…หรือ2…）

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)