ชายหญิงสองคู่หลั่งรดใส่กันอย่างเร่าร้อน

Chinese

第135章 两对男女激情互相滋

Thai

บทที่ 135 สองคู่ชายหญิงพ่นความหวานสาดใส่กันอย่างดุเดือด

Chinese

曹广宇的感情故事很曲折。

Thai

เส้นทางความรักของเฉากว่างอวี่ค่อนข้างคดเคี้ยวซับซ้อน

Chinese

他是以黑红起家的大v，每次发帖必有无数小黑子紧随其后，不说一呼百应吧，那也是一呼百骂的存在。

Thai

เขาเป็นอินฟลูเอนเซอร์ชื่อดังที่แจ้งเกิดมาจากกระแสด้านลบ ทุกครั้งที่โพสต์กระทู้จะต้องมีเหล่าแอนตี้แฟนคอยตามติดเป็นพรวน ไม่ถึงขั้นมีคนคล้อยตามเป็นร้อยหรอก แต่เรียกว่าเอ่ยปากครั้งเดียวก็โดนรุมด่าเป็นร้อยแน่นอน

Chinese

其中有个id名叫“三个字”的网友，可以说是众多黑粉中的黑粉头子。

Thai

ในบรรดานั้นมีชาวเน็ตที่ใช้ไอดี “สามตัวอักษร” ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นหัวหน้าแก๊งแอนตี้แฟนในหมู่แอนตี้แฟนทั้งหลาย

Chinese

句句问候全家平安，句句涉及生死轮回。

Thai

ทุกประโยคล้วนทักทายถึงความปลอดภัยของคนทั้งตระกูล ทุกคำพูดล้วนพาดพิงถึงการเวียนว่ายตายเกิด

Chinese

江勤曾经帮老曹查过后台数据，发现这位黑粉脾气暴的一批，见谁怼谁，牛魔王来了也得被喷的主动套上犁耙，到地里拉两圈才敢走。

Thai

เจียงฉินเคยช่วยเหล่าเฉาตรวจสอบข้อมูลหลังบ้าน และพบว่าแอนตี้แฟนคนนี้อารมณ์ร้อนสุดๆ เจอใครก็ด่ากราดหมด ต่อให้ปีศาจวัวกระทิงมาเองก็คงโดนด่าจนต้องยอมเอาคันไถมาสวมเอง แล้วไปลากไถในนาสักสองรอบถึงจะกล้าไป

Chinese

可是，自从曹广宇替南街的老太太发过帖，转型慈善大v之后，他的黑粉就被他硬生生地给洗白了。

Thai

ทว่าตั้งแต่ที่เฉากว่างอวี่โพสต์กระทู้ช่วยหญิงชราที่ถนนสายใต้ และเปลี่ยนภาพลักษณ์มาเป็นอินฟลูเอนเซอร์สายการกุศล เหล่าแอนตี้แฟนของเขาก็ถูกเขาฟอกขาวจนกลับใจไปโดยปริยาย

Chinese

现在到论坛上问问，谁是临大第一高富帅，十个人里有五个人得说是我平平无奇曹少爷。

Thai

ตอนนี้ถ้าไปลองถามในเว็บบอร์ดดูว่าใครคือหนุ่มหล่อรวยเพียบพร้อมอันดับหนึ่งของม.หลินชวน ในสิบคนจะต้องมีห้าคนที่ตอบว่าคือคุณชายเฉาผู้เรียบง่ายธรรมดาคนนี้นี่เอง

Chinese

前段时间，黑粉头子忽然提出要见个面，谁不去谁不是男人。

Thai

เมื่อช่วงก่อนหน้านี้ หัวหน้าแก๊งแอนตี้แฟนจู่ๆ ก็นัดเจอตัว โดยบอกว่าใครไม่ไปคนนั้นไม่ใช่ลูกผู้ชาย

Chinese

老曹揣了块砖，赴约而去，结果发现对方竟然是个妹子。

Thai

เหล่าเฉาพกอิฐก้อนหนึ่งติดตัวแล้วออกไปตามนัด ผลปรากฏว่าอีกฝ่ายกลับเป็นหญิงสาวคนหนึ่ง

Chinese

这一来二去的吧，两个人就勾搭上了。

Thai

ไปๆ มาๆ ทั้งสองคนก็เลยลงเอยคบหากัน

Chinese

江勤听完之后直呼牛逼：“老曹，你这属于是功德刷多了，桃花运来了挡都挡不住。”

Thai

เจียงฉินฟังจบก็ถึงกับร้องว่าสุดยอด “เหล่าเฉา นายนี่เรียกว่าสั่งสมแต้มบุญไว้เยอะ พอวาสนารักมาเยือนก็ฉุดไม่อยู่จริงๆ”

Chinese

曹广宇听完笑得合不拢腿：“老江，不管怎么说，你都算是我的媒人，待会儿我得敬你一杯，不然我去哪里找这么甜美的爱情！”

Thai

เฉากว่างอวี่ฟังจบก็หัวเราะจนหุบขาไม่ลง “เหล่าเจียง ไม่ว่าจะยังไงนายก็นับเป็นพ่อสื่อของฉันนะ เดี๋ยวฉันต้องดื่มคารวะนายสักแก้ว ไม่อย่างนั้นฉันจะไปหาความรักอันแสนหวานแบบนี้มาจากไหนได้!”

Chinese

“算了，我开车了，不喝酒，待会儿就以茶代酒吧。”

Thai

“ช่างเถอะ ฉันขับรถมา ไม่ดื่มเหล้า เดี๋ยวขอดื่มชาแทนเหล้าแล้วกัน”

Chinese

江勤给自己倒了杯水：“对了老曹，伱有车吗？你体验过带妹兜风的快感吗？”

Thai

เจียงฉินรินน้ำให้ตัวเองหนึ่งแก้ว “จริงสิเหล่าเฉา นายมีรถเหรอ นายเคยสัมผัสความฟินเวลาพาสาวไปนั่งรถกินลมชมวิวไหมล่ะ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

老曹收敛了笑容。

Thai

เหล่าเฉาหุบยิ้มทันควัน

Chinese

周超和任自强顿时笑了，刚才被滋了一脸，现在总算有人能滋回去了。

Thai

โจวเชากับเหรินจื้อเฉียงหัวเราะออกมาทันที เมื่อครู่เพิ่งโดนสาดความหวานใส่หน้า ตอนนี้ในที่สุดก็มีคนช่วยสาดกลับไปบ้างแล้ว

Chinese

正说话的功夫，包厢门忽然被推开了，一个短发大眼睛的妹子走进来，娃娃脸，大概一米六五，穿着黑色背带裤，就是江勤那天在湖边见到的那个身影。

Thai

ระหว่างที่กำลังคุยกันอยู่ ประตูห้องส่วนตัวก็ถูกผลักเปิดออก หญิงสาวผมสั้นตากลมโตคนหนึ่งเดินเข้ามา เธอมีใบหน้าอ่อนเยาว์ราวกับเด็ก สูงประมาณหนึ่งร้อยหกสิบห้าเซนติเมตร สวมกางเกงเอี๊ยมสีดำ ซึ่งก็คือเงาร่างที่เจียงฉินเห็นริมทะเลสาบในวันนั้น

Chinese

女孩一进门就坐到老曹旁边，搂着他的胳膊一口一个哥哥。

Thai

หญิงสาวก้าวเข้ามาในห้องก็นั่งลงข้างเหล่าเฉาทันที เธอควงแขนเขาพลางเรียก ‘พี่คะ’ ไม่ขาดปาก

Chinese

“哥哥，我点完菜了。”

Thai

“พี่คะ ฉันสั่งอาหารเสร็จแล้วนะ”

Chinese

“哥哥，你帮我涮筷子了吗？”

Thai

“พี่คะ พี่ช่วยลวกตะเกียบให้ฉันหรือยัง”

Chinese

“哥哥，我的包在哪里，帮我把口红拿出来。”

Thai

“พี่คะ กระเป๋าของฉันอยู่ไหน ช่วยหยิบลิปสติกออกมาให้หน่อยสิ”

Chinese

曹广宇被这一口一个哥哥叫的心花怒放，胸膛差点挺出领口，衣服都险些没有跟上。

Thai

เฉากว่างอวี่ถูกเรียก ‘พี่คะ’ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนใจฟูแทบเหาะ แผงอกยืดตรงแทบทะลุคอเสื้อจนเสื้อผ้าเกือบขยับตามไม่ทัน

Chinese

江勤听得鸡皮疙瘩都起来了，心说网络和现实的差别这么大吗？

Thai

เจียงฉินฟังจนขนลุกซู่ไปทั้งตัว ในใจคิดว่าโลกอินเทอร์เน็ตกับโลกความจริงมันต่างกันขนาดนี้เลยเหรอ

Chinese

这是那个一口一个“他妈的”的暴躁黑粉头子？

Thai

นี่น่ะเหรอหัวหน้าแก๊งแอนตี้แฟนอารมณ์ร้ายที่สบถ ‘แม่งเอ๊ย’ ทุกคำน่ะ

Chinese

可是不对劲儿啊。

Thai

แต่ว่ามันมีอะไรแปลกๆ อยู่นะ

Chinese

上次在湖边，老曹怂的跟个鸡崽子似的，完全被这虎逼萌妹子拿捏在手里，今天画风格外不一样啊。

Thai

คราวก่อนที่ริมทะเลสาบ เหล่าเฉายังหงอเหมือนลูกไก่ โดนสาวน้อยหน้าแบ๊วแต่โคตรดุคนนี้คุมอยู่หมัดแท้ๆ แต่วันนี้บรรยากาศกลับต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

Chinese

“老江，给你介绍一下，我女朋友，丁雪，医学院的，今年大三。”

Thai

“เหล่าเจียง แนะนำให้นายรู้จักนะ นี่แฟนฉัน ติงเสวี่ย อยู่คณะแพทยศาสตร์ ปีสามแล้ว”

Chinese

“丁雪，这是我舍友，江勤。”

Thai

“ติงเสวี่ย นี่รูมเมตฉัน เจียงฉิน”

Chinese

丁雪看了江勤一眼，眼神微微一变：“哦，你是报纸上那个创业明星？”

Thai

ติงเสวี่ยเหลือบมองเจียงฉิน แววตาเปลี่ยนไปเล็กน้อย “อ๋อ นายคือดาวเด่นด้านการทำธุรกิจบนหน้าหนังสือพิมพ์คนนั้นเหรอ”

Chinese

江勤不动声色地摆摆手：“不，我只是和那个大帅比有几分相似。”

Thai

เจียงฉินโบกมืออย่างสุขุม “เปล่าหรอก ฉันแค่หน้าตาคล้ายกับหนุ่มหล่อสุดเท่คนนั้นนิดหน่อย”

Chinese

曹广宇眉心一皱：“老江，都是自家人，有些事情不用藏着掖着！”

Thai

เฉากว่างอวี่ขมวดคิ้ว “เหล่าเจียง คนกันเองทั้งนั้น เรื่องบางเรื่องไม่ต้องปิดบังหรอกน่า!”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

江勤听完之后嘴都撇到耳朵后面去了，心说老曹这个逼装的不错啊，搞得自己像是他的家臣一样，不知道的还以为老曹才是知乎背后的大老板呢。

Thai

เจียงฉินฟังจบก็เบะปากแทบถึงใบหู ในใจคิดว่าเหล่าเฉานี่เก๊กท่าได้เนียนดีจริง ทำเหมือนกับว่าตัวเองเป็นข้ารับใช้ของเขาอย่างนั้นแหละ ถ้าคนไม่รู้คงนึกว่าเหล่าเฉาเป็นบอสใหญ่เบื้องหลังจือฮูไปแล้ว

Chinese

“曹哥说得对，我就是江勤。”江勤勉强给老曹一个面子。

Thai

“พี่เฉาพูดถูก ฉันคือเจียงฉินเอง” เจียงฉินยอมไว้หน้าเหล่าเฉาสักหน่อย

Chinese

曹广宇递来了一个感激的眼神，表示够兄弟。

Thai

เฉากว่างอวี่ส่งสายตาซาบซึ้งมาให้ สื่อว่านายนี่เป็นพี่น้องที่ดีจริงๆ

Chinese

随后，老曹和丁雪两个人就开始腻歪起来了，牵着手，靠在一起，喝同一杯水，整个画面酸的不行。

Thai

จากนั้นเหล่าเฉากับติงเสวี่ยสองคนก็เริ่มทำตัวหวานเลี่ยน จับมือกัน อิงแอบแนบชิด ดื่มน้ำแก้วเดียวกัน ภาพตรงหน้าดูแล้วชวนให้เลี่ยนจนทนไม่ไหว

Chinese

江勤看了直呼牛逼。

Thai

เจียงฉินเห็นแล้วถึงกับร้องว่าสุดยอด

Chinese

“老江，是不是觉得头皮发麻？嘿嘿，我也是！”

Thai

“เหล่าเจียง รู้สึกขนลุกจนหนังหัวชาเลยใช่ไหม ฮิๆ ฉันก็เหมือนกัน!”

Chinese

“我跟你说，我和老周早来了半个小时，也被滋了半个小时，差点被他俩滋的喘不过气。”

Thai

“ฉันจะบอกให้นะ ฉันกับเหล่าโจวมาก่อนตั้งครึ่งชั่วโมง ก็โดนสาดความหวานใส่ไปครึ่งชั่วโมง เกือบโดนสองคนนั้นสาดใส่จนหายใจไม่ออกแน่ะ”

Chinese

“咱仨都是单身狗，谁也跑不了，你也被滋一会儿吧。”

Thai

“พวกเราสามคนล้วนเป็นคนโสดเหมือนกัน ไม่มีใครหนีพ้นหรอก นายก็ทนโดนสาดใส่ไปสักพักเถอะ”

Chinese

任自强一脸的幸灾乐祸，眼睛挤得差点把眉毛都夹住了。

Thai

เหรินจื้อเฉียงทำหน้าสะใจ ตาหยีแทบจะหนีบคิ้วอยู่รอมร่อ

Chinese

只是下一秒，包厢的门忽然就被推开了，冯楠舒迈步走了进来，乖乖地挨着江勤坐下。

Thai

เพียงแต่วินาทีถัดมา ประตูห้องส่วนตัวก็ถูกผลักเปิดออกอย่างกะทันหัน เฝิงหนานซูก้าวเข้ามาข้างใน แล้วนั่งลงเบียดข้างเจียงฉินอย่างว่าง่าย

Chinese

江勤学着小富婆那高冷的表情，回头看了一眼任自强，这货的笑容瞬间僵在了脸上，然后渐渐失去了表情，低下头默默喝水。

Thai

เจียงฉินเลียนแบบสีหน้าเย็นชาของแม่หนูเศรษฐีแล้วหันไปมองเหรินจื้อเฉียงแวบหนึ่ง รอยยิ้มของหมอนั่นพลันแข็งค้างบนใบหน้าทันที จากนั้นก็ค่อยๆ ไร้ความรู้สึกแล้วก้มหน้าก้มตาดื่มน้ำเงียบๆ

Chinese

“江勤，你的鞋带开了。”

Thai

“เจียงฉิน เชือกผูกรองเท้าของนายหลุดแล้ว”

Chinese

冯楠舒脆生生说了一句，接着小表情微微一愣，然后推开椅子就蹲了下去。

Thai

เฝิงหนานซูเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสดใส จากนั้นสีหน้าเล็กๆ ก็ชะงักไปนิด ก่อนจะเลื่อนเก้าอี้ออกแล้วย่อตัวลงไปนั่งยองๆ

Chinese

江勤知道她要做什么，于是伸手拉住了小富婆的手臂，那皮肤摸起来就像是羊脂玉一样细腻。

Thai

เจียงฉินรู้ว่าเธอจะทำอะไร จึงยื่นมือไปจับแขนของแม่หนูเศรษฐีเอาไว้ ผิวพรรณนั้นสัมผัสแล้วเนียนละเอียดราวกับหยกมันแพะ

Chinese

“老江，你平时鞋带开了都是冯楠舒帮你系的？”

Thai

“เหล่าเจียง ปกติเวลาเชือกผูกรองเท้าของนายหลุด เฝิงหนานซูเป็นคนผูกให้ตลอดเลยเหรอ”

Chinese

任自强惊呆了，冯楠舒这样的天仙少女，高贵的像是月光，竟然愿意给江勤系鞋带，这也太抽象了。

Thai

เหรินจื้อเฉียงอึ้งไปเลย สาวน้อยดั่งนางฟ้าอย่างเฝิงหนานซู ผู้สูงส่งดั่งแสงจันทร์ ถึงกับยอมก้มลงผูกเชือกรองเท้าให้เจียงฉิน นี่มันจะเหนือจริงเกินไปแล้ว

Chinese

“江勤不太会系，但是我会。”

Thai

“เจียงฉินผูกไม่ค่อยเป็น แต่ฉันผูกเป็น”

Chinese

没等江勤回答，冯楠舒的声音就从桌下传来，带着一点自信的感觉。

Thai

ไม่รอให้เจียงฉินตอบ เสียงของเฝิงหนานซูก็ดังมาจากใต้โต๊ะ แฝงไว้ด้วยความมั่นใจเล็กน้อย

Chinese

曹广宇在旁边看的要咬牙切齿，心说我花了小两千块钱摆了个局，怎么我还没滋多远，却老是被老江滋的站不稳呢？

Thai

เฉากว่างอวี่ที่อยู่ข้างๆ มองดูจนแทบจะกัดฟันกรอด ในใจคิดว่าฉันอุตส่าห์ยอมควักเงินเกือบสองพันหยวนเพื่อจัดโต๊ะนี้ขึ้นมา ทำไมฉันยังสาดความหวานไปไม่ได้เท่าไหร่ แต่กลับถูกเหล่าเจียงสาดใส่จนเซเสียหลักอยู่เรื่อยเลยวะ

Chinese

“不用系了，解开舒服。”

Thai

“ไม่ต้องผูกหรอก ปล่อยหลุดไว้สบายกว่า”

Chinese

江勤不给小富婆系，并把她从桌下拉起来，橘黄色的灯光倾泻而下，让她扬起的小脸更显得白皙润滑，让人一眼失神。

Thai

เจียงฉินไม่ยอมให้แม่หนูเศรษฐีผูกให้ และดึงเธอขึ้นมาจากใต้โต๊ะ แสงไฟสีส้มสลัวสาดส่องลงมา ทำให้ใบหน้าเล็กๆ ที่เงยขึ้นดูขาวกระจ่างใสและเนียนนุ่มยิ่งขึ้น ชวนให้ผู้คนเหม่อมองจนเคลิบเคลิ้ม

Chinese

有个女孩把你说过的每一句话都记在心里，关键还他妈深信不疑，这太离谱了。

Thai

การที่มีผู้หญิงคนหนึ่งจำคำพูดทุกคำที่คุณเคยพูดไว้ขึ้นใจ แถมยังเชื่อสนิทใจอีก แม่งเหลือเชื่อเกินไปแล้ว

Chinese

等小富婆坐好，丁雪的眼神有点发直：“我草，这妹子也太他妈漂亮了吧！”

Thai

พอแม่หนูเศรษฐีนั่งลงเรียบร้อย ติงเสวี่ยก็ตาค้าง “เชี่ย น้องสาวคนนี้แม่งโคตรสวยเลยว่ะ!”

Chinese

“额……我是说，学妹长得好好看呀。”

Thai

“เอ่อ… ฉันหมายถึง รุ่นน้องหน้าตาน่ารักจังเลยนะจ๊ะ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

江勤立刻竖起大拇指，没错，这他妈才是老曹对象的正常状态啊，刚才是刻意玩了一把夹子音是吧？

Thai

เจียงฉินยกนิ้วโป้งให้ทันที ใช่แล้ว นี่แหละคือสภาพปกติของแฟนเหล่าเฉา เมื่อกี้จงใจดัดเสียงสองใช่ไหมเนี่ย

Chinese

而接下来的这顿饭吃的就格外“生动”了。

Thai

แล้วมื้ออาหารหลังจากนั้นก็ดำเนินไปอย่าง “ออกรสออกชาติ” เป็นพิเศษ

Chinese

丁雪用夹子音说：哥哥，泡椒鱼皮好吃。

Thai

ติงเสวี่ยใช้เสียงสองพูด “พี่คะ หนังปลาดองพริกอร่อยจัง”

Chinese

曹广宇立马伸出筷子，夹起泡椒鱼皮，动作轻柔地喂到对方嘴里，喂完还朝对面的任自强和周超挑一下眉毛。

Thai

เฉากว่างอวี่รีบยื่นตะเกียบไปคีบหนังปลาดองพริก ป้อนเข้าปากอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน ป้อนเสร็จยังยักคิ้วให้เหรินจื้อเฉียงกับโจวเชาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอีกด้วย

Chinese

冯楠舒学的可快了，转过头看着他：哥哥，梅菜扣肉好吃。

Thai

เฝิงหนานซูเรียนรู้ได้ไวมาก เธอหันหน้าไปมองเขา “พี่คะ หมูสามชั้นนึ่งผักกาดแห้งอร่อยจัง”

Chinese

江勤颤抖着手，不动声色地夹起一片梅菜扣肉给她喂到嘴里，但她一片吃不完，只咬一小口，剩下的还是江勤解决。

Thai

เจียงฉินมือสั่นระริก คีบหมูสามชั้นนึ่งผักกาดแห้งชิ้นหนึ่งป้อนเข้าปากเธออย่างนิ่งเงียบ แต่เธอกินชิ้นเดียวไม่หมด กัดไปแค่คำเล็กๆ คำเดียว ที่เหลือก็เป็นหน้าที่ของเจียงฉินจัดการ

Chinese

丁雪不服，夹子音继续说：哥哥，水煮鱼好吃，给妹妹夹一个。

Thai

ติงเสวี่ยไม่ยอมแพ้ ยังคงใช้เสียงสองพูดต่อ “พี่คะ ต้มปลาเสฉวนอร่อย คีบให้น้องสักชิ้นสิคะ”

Chinese

冯楠舒有样学样，眼睛水汪汪地看着江勤：哥哥，酸汤肥牛好吃，给妹妹夹一个。

Thai

เฝิงหนานซูทำตามอย่างรวดเร็ว ดวงตากลมโตเป็นประกายมองเจียงฉิน “พี่คะ เนื้อต้มซุปเปรี้ยวอร่อย คีบให้น้องสักชิ้นสิคะ”

Chinese

旁边的任自强都傻了，心说我来这里是做什么的，我他妈还不如烂在宿舍里面得了！

Thai

เหรินจื้อเฉียงที่อยู่ข้างๆ ถึงกับเอ๋อไปแล้ว ในใจคิดว่ากูมาทำอะไรที่นี่วะ แม่งยอมนอนเน่าตายอยู่ในหอพักยังจะดีเสียกว่า!

Chinese

他一口把杯子里的啤酒闷掉，然后转头去看周超，却发现对方的表情并没有自己这么痛苦，反而吃的津津有味。

Thai

เขากระดกเบียร์ในแก้วหมดในอึกเดียว จากนั้นก็หันไปมองโจวเชา แต่กลับพบว่าสีหน้าของอีกฝ่ายไม่ได้ดูทรมานเหมือนตัวเองเลยสักนิด ตรงกันข้ามกลับกินอย่างเอร็ดอร่อย

Chinese

“老周，你没被滋到吗？”任自强觉得奇怪。

Thai

“เหล่าโจว นายไม่รู้สึกโดนสาดความหวานใส่บ้างเหรอ” เหรินจื้อเฉียงรู้สึกประหลาดใจ

Chinese

“滋到了，但是我平生有两大爱好，一是占便宜，二是搞对象，占便宜排第一，你要是能请我吃一顿聚仙楼，随便滋，往我嘴里滋都行。”

Thai

“โดนสิ แต่ในชีวิตฉันมีความชอบอยู่สองอย่าง หนึ่งคือชอบของฟรี สองคือมีแฟน เรื่องของฟรีต้องมาเป็นอันดับหนึ่ง ถ้านายเลี้ยงอาหารที่จวี้เซียนโหลวให้ฉันสักมื้อ จะสาดความหวานยังไงก็ได้ สาดใส่ปากฉันเลยก็ยังได้”

Chinese

周超一脸淡定，哐哐造饭。

Thai

โจวเชาทำหน้าเฉยเมยพลางก้มหน้าก้มตากินข้าวไม่หยุด

Chinese

转眼之间，一顿豪华大餐被几个人造干净了，曹广宇不知道什么时候偷偷解开了鞋带，然后咳嗽一声，先是把全桌的注意力吸引过来，然后又嚣张到不行地喊了一句，丁雪，我鞋带开了。

Thai

พริบตาเดียว อาหารมื้อหรูหราก็ถูกไม่กี่คนฟาดจนเรียบ เฉากว่างอวี่แอบแก้เชือกผูกรองเท้าของตัวเองตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ จากนั้นก็กระแอมไอทีหนึ่งเพื่อดึงดูดความสนใจของทุกคนบนโต๊ะก่อน แล้วจึงตะโกนออกมาอย่างโอหังสุดขีดว่า “ติงเสวี่ย เชือกรองเท้าฉันหลุดแล้ว”

Chinese

丁雪沉默了一下，忽然伸手拽住了曹广宇的领子：“告诉你，今天为了在你兄弟面前给你留面子，老娘已经忍了很久了，你还想让我给你系鞋带？”

Thai

ติงเสวี่ยเงียบไปครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็ยื่นมือไปกระชากคอเสื้อของเฉากว่างอวี่ “บอกไว้นะ วันนี้เพื่อไว้หน้านายต่อหน้าเพื่อนๆ นาย ฉันอุตส่าห์ทนมาตั้งนานแล้ว นี่ยังอยากให้ฉันผูกเชือกรองเท้าให้อีกเหรอ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

周超正在喝啤酒，听到这句话，啤酒差点从鼻孔里喷出来。

Thai

โจวเชากำลังดื่มเบียร์อยู่ พอได้ยินประโยคนี้ เบียร์ก็แทบจะพุ่งพรวดออกมาทางรูจมูก

Chinese

只是很可惜，任自强沉浸在自己的悲痛中没听到，要不然心里还能稍微有点安慰感，恋爱也不都是甜甜的，有时候还辣辣的。

Thai

น่าเสียดายที่เหรินจื้อเฉียงจมดิ่งอยู่กับความเจ็บปวดของตัวเองจนไม่ได้ยิน ไม่อย่างนั้นในใจคงพอจะรู้สึกได้รับการปลอบประโลมขึ้นมาบ้าง ความรักไม่ได้มีแต่ความหวานเสมอไป บางครั้งมันก็แสบทรวงไม่เบาเหมือนกัน

Chinese

“我去个厕所，你们慢慢吃。”

Thai

“ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ พวกนายค่อยๆ กินกันไป”

Chinese

江勤起身朝外走，冯楠舒的目光立马粘了过去，但听到厕所两个字她就打消了跟过去的念头。

Thai

เจียงฉินลุกขึ้นเดินออกไป สายตาของเฝิงหนานซูมองตามติดหนึบทันที แต่พอได้ยินคำว่าห้องน้ำ เธอก็ล้มเลิกความคิดที่จะเดินตามไป

Chinese

上完了厕所之后，江勤在盥洗池前弯腰，洗了洗手，忽然从镜子里看到了一个熟悉又陌生的面孔，正面无表情地用纸巾清理嘴角，从那泛红的眼睛来看，可能是刚刚吐过。

Thai

หลังจากทำธุระในห้องน้ำเสร็จ เจียงฉินก็โน้มตัวลงตรงอ่างล้างหน้า ล้างมือไปพลาง พลันเหลือบเห็นใบหน้าที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกหน้าผ่านกระจกเงา เธอกำลังใช้กระดาษทิชชูเช็ดมุมปากด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ เมื่อดูจากดวงตาที่แดงเรื่อแล้ว น่าจะเพิ่งอาเจียนมาหมาดๆ

Chinese

“学弟，好巧。”

Thai

“รุ่นน้อง บังเอิญจัง”

Chinese

江勤甩甩手上的水：“叶学姐，来这里吃饭？”

Thai

เจียงฉินสะบัดน้ำที่มือ “รุ่นพี่เยี่ย มารับประทานอาหารที่นี่เหรอ”

Chinese

叶子卿点点头：“有应酬。”

Thai

เยี่ยจื่อชิงพยักหน้า “มีงานเลี้ยงสังสรรค์น่ะ”

Chinese

“学姐真是女强人啊，现在在忙些什么？”

Thai

“รุ่นพี่เป็นเวิร์กกิ้งวูแมนตัวจริงเลยนะ ตอนนี้กำลังยุ่งอยู่กับอะไรอยู่เหรอ”

Chinese

“都是家里的生意，没什么特殊的，我只是个帮忙的，每天混时间过日子。”

Thai

“ก็ธุรกิจที่บ้านทั้งนั้น ไม่มีอะไรพิเศษหรอก ฉันแค่ไปช่วยงาน อยู่ฆ่าเวลาไปวันๆ เท่านั้นเอง”

Chinese

江勤听完之后觉得羡慕，张口闭口就是家里的生意，富二代就是尼玛牛逼。

Thai

เจียงฉินฟังจบก็รู้สึกอิจฉา อ้าปากหุบปากก็มีแต่ธุรกิจที่บ้าน ทายาทคนรวยนี่แม่งสุดยอดจริงๆ

Chinese

不过他这辈子没啥机会了说这五个字了，生个孩子还有可能。

Thai

แต่ชาตินี้เขาคงไม่มีโอกาสได้พูดคำพวกนี้แล้วล่ะ ถ้ามีลูกสักคนก็อาจจะพอเป็นไปได้อยู่

Chinese

嗯？

Thai

หืม

Chinese

江勤看着镜子里的自己，忽然觉得有点陌生。

Thai

เจียงฉินมองตัวเองในกระจก พลันรู้สึกแปลกหน้าขึ้นมานิดๆ

Chinese

我他妈恋爱都不谈，怎么直接想到生孩子上面去了？

Thai

ขนาดความรักกูยังไม่คิดจะมีความรักเลย ทำไมจู่ๆ ถึงกระโดดข้ามไปคิดเรื่องมีลูกได้วะเนี่ย

Chinese

“学弟，你怎么了？”

Thai

“รุ่นน้อง นายเป็นอะไรไปเหรอ”

Chinese

“没事，不小心被镜子里的那张脸帅到了。”

Thai

“ไม่มีอะไรหรอก พอดีเผลอโดนความหล่อของใบหน้าในกระจกกระแทกตาเข้าให้น่ะ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

叶子卿的嘴角抽搐了一下，觉得这个学弟太没正形，也就没有接话。

Thai

มุมปากของเยี่ยจื่อชิงกระตุกเบาๆ รู้สึกว่ารุ่นน้องคนนี้ทำตัวไม่เอาจริงเอาจังเอาเสียเลย จึงไม่ได้ต่อบทสนทนา

Chinese

说来也奇怪，她和江勤只有一面之缘，就是上次在208的门口，虽然说了几句话，但并没留下太多印象。

Thai

จะว่าไปก็แปลก เธอเคยพบเจียงฉินแค่ครั้งเดียวตรงหน้าประตูห้อง 208 คราวนั้น แม้ว่าจะได้คุยกันสองสามประโยค แต่ก็ไม่ได้มีความประทับใจอะไรมากมาย

Chinese

这种相识其实和上下班的路上偶然坐在同一个电梯的关系差不了多少，按她平时的性格来说，这种时候通常会装作不认识，草草收拾一下就走了。

Thai

การรู้จักกันแบบนี้แทบไม่ต่างอะไรกับคนที่บังเอิญขึ้นลิฟต์ตัวเดียวกันระหว่างทางไปกลับจากที่ทำงาน หากเป็นนิสัยตามปกติของเธอ เวลาแบบนี้มักจะแสร้งทำเป็นไม่รู้จัก จัดการธุระของตัวเองลวกๆ แล้วเดินจากไป

Chinese

但不知道为什么，她刚才莫名其妙地就打了招呼，仔细想想之后，她觉得也许是经历相似的缘故。

Thai

แต่ไม่รู้ทำไม เมื่อครู่เธอกลับเอ่ยทักทายขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย พอลองคิดดูให้ดีแล้ว เธอรู้สึกว่าอาจเป็นเพราะทั้งคู่มีประสบการณ์คล้ายคลึงกัน

Chinese

江勤也是大一开始创业，用的活动教室还是她以前用过的208。

Thai

เจียงฉินก็เริ่มสร้างธุรกิจตั้งแต่ปีหนึ่งเหมือนกัน แถมห้องกิจกรรมที่ใช้ก็ยังเป็นห้อง 208 ที่เธอเคยใช้มาก่อนด้วย

Chinese

叶子卿能够从此刻的镜子里，看到江勤眼中的野望，那些自己也曾有过，但后来不知道丢到哪里去的野望。

Thai

เยี่ยจื่อชิงสามารถมองเห็นความทะเยอทะยานในแววตาของเจียงฉินผ่านกระจกเงาในขณะนี้ ความทะเยอทะยานที่ตัวเธอเองก็เคยมี แต่ไม่รู้ว่าทำหล่นหายไปที่ไหนในภายหลัง

Chinese

有机会遇到年轻的自己，谁会没有打个招呼的冲动呢。

Thai

เมื่อมีโอกาสได้พบกับตัวเองในวัยเยาว์ ใครเล่าจะไม่อยากเอ่ยทักทายขึ้นมา

Chinese

江勤看着叶子卿发怔的眼神一愣：“你也被镜子里的帅哥帅到了？”

Thai

เจียงฉินเห็นสายตาที่เหม่อลอยของเยี่ยจื่อชิงก็ชะงักไป “เธอก็โดนความหล่อของหนุ่มหล่อในกระจกกระแทกตาเข้าเหมือนกันเหรอ”

Chinese

“只是因为酒精的缘故，头脑不太清醒。”叶子卿淡笑一声，“你那个论坛我看过，还挺不错的。”

Thai

“แค่เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์น่ะ หัวเลยตื้อๆ ไปหน่อย” เยี่ยจื่อชิงยิ้มบางๆ “เว็บบอร์ดของนายฉันเคยเข้าไปดูแล้วนะ ทำออกมาได้ดีทีเดียว”

Chinese

“瞎胡闹的，变现起来麻烦的要死，我都不想干了。”

Thai

“ทำเล่นๆ ไปเรื่อยเปื่อยน่ะ เรื่องจะแปลงเป็นเงินนี่วุ่นวายจะตายชัก ฉันแทบไม่อยากทำต่อแล้ว”

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)