วันนี้ใครก็ห้ามเรียน!

Chinese

第273章 今天谁都不许学习！

Thai

บทที่ 273 วันนี้ใครก็ห้ามอ่านหนังสือ!

Chinese

兼职结束之后，高文慧回到了宿舍，因为阴天下雨的缘故，整个寝室都黑漆漆的，留在宿舍的小姐妹们全都躺在床上玩手机，脸庞被背光映的发亮。

Thai

หลังจากทำงานพาร์ตไทม์เสร็จ เกาเหวินฮุ่ยก็กลับมาที่ห้องพัก เนื่องจากท้องฟ้ามืดครึ้มและมีฝนตก ทั้งห้องพักจึงมืดสลัวไปหมด เหล่าพี่น้องสาวๆ ที่อยู่ในห้องต่างนอนเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่บนเตียง ใบหน้าสว่างวาบจากแสงหน้าจอ

Chinese

小高同学一手提着炒饭，一手提着袋子，悄无声息地来到了冯楠舒的床边。

Thai

เสี่ยวเกามือข้างหนึ่งถือข้าวผัด อีกข้างถือถุง เดินมาข้างเตียงของเฝิงหนานซูอย่างเงียบเชียบ

Chinese

“楠舒，快看，你老公给我买新袜子了。”

Thai

“หนานซู รีบดูสิ สามีเธอซื้อถุงเท้าคู่ใหม่ให้ฉันด้วย”

Chinese

“不是给我买的么？”冯楠舒可怜兮兮地看着她。

Thai

“ไม่ได้ซื้อให้ฉันหรอกเหรอ” เฝิงหนานซูมองเธอด้วยแววตาน่าสงสาร

Chinese

高文慧把袋子往上一扬，露出一个得意的微笑：“当然是给我买的啦，他今天去奶茶店查账了，看到我没袜子穿，于是就给我买了几十双，他说这叫关心员工。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยชูถุงขึ้นแล้วเผยรอยยิ้มภาคภูมิใจ “แน่นอนว่าต้องซื้อให้ฉันสิ วันนี้เขาไปตรวจบัญชีที่ร้านชานม เห็นว่าฉันไม่มีถุงเท้าใส่ ก็เลยซื้อให้ฉันตั้งหลายสิบคู่ เขาบอกว่านี่เรียกว่าการใส่ใจพนักงาน”

Chinese

冯楠舒面无表情地把小脸埋进枕头里，用闷闷的声音开口：“文慧，我一点都不觉得羡慕。”

Thai

เฝิงหนานซูซุกใบหน้าเล็กๆ ไร้อารมณ์ลงในหมอนแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอู้อี้ “เหวินฮุ่ย ฉันไม่รู้สึกอิจฉาเลยสักนิด”

Chinese

“哎呀，好了好了，逗你的，这就是他买给你的。”

Thai

“โธ่ เอาเถอะๆ ล้อเล่นน่ะ นี่เขาซื้อให้เธอนั่นแหละ”

Chinese

“伱是个坏人。”

Thai

“เธอเป็นคนไม่ดี”

Chinese

高文慧把手里的黑色袋子放到她怀里：“你看，你现在有那么多袜子了，能借我一双了吧？”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยเอาถุงสีดำในมือวางลงในอ้อมแขนของเธอ “ดูสิ ตอนนี้เธอมีถุงเท้าตั้งเยอะขนาดนี้แล้ว ขอยืมสักคู่ได้ไหม”

Chinese

冯楠舒思考了一下后摇摇头：“不借，因为江勤不喜欢换口味，但我可以给你一双。”

Thai

เฝิงหนานซูคิดครู่หนึ่งแล้วส่ายหน้า “ไม่ให้ยืม เพราะเจียงฉินไม่ชอบเปลี่ยนรสชาติ แต่ฉันยกให้เธอคู่หนึ่งได้นะ”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

说话的功夫，其他小姐妹也从床上爬起来了，一个个地都凑到冯楠舒的跟前，翻看了一下江勤给她买的袜子。

Thai

ระหว่างที่คุยกัน เพื่อนสาวคนอื่นๆ ก็ลุกขึ้นมาจากเตียง แต่ละคนพากันขยับเข้ามาหาเฝิงหนานซู แล้วพลิกดูถุงเท้าที่เจียงฉินซื้อให้เธอ

Chinese

女大学生的宿舍基本都是这样的，一听说有男朋友送舍友礼物了，大家都喜欢跟着凑热闹。

Thai

หอพักหญิงของนักศึกษามหาวิทยาลัยก็เป็นแบบนี้กันทั้งนั้น พอได้ยินว่ามีแฟนของเพื่อนร่วมห้องส่งของขวัญมาให้ ทุกคนก็ชอบมาร่วมวงมุงดูด้วยความตื่นเต้น

Chinese

“真是瑟气满满啊，男人果然都喜欢这种东西。”王海妮拿出一条超薄黑丝，嘴里啧的不行。

Thai

“เซ็กซี่สุดๆ ไปเลย ผู้ชายชอบของแบบนี้กันจริงๆ ด้วย” หวังไห่หนีหยิบถุงน่องดำแบบบางเฉียบออกมาพลางส่งเสียงจิ๊จ๊ะไม่หยุด

Chinese

冯楠舒看了一眼自己的脚，睫毛微颤，心说大狗熊现在都学会挑食了。

Thai

เฝิงหนานซูมองเท้าของตัวเอง แผงขนตาไหวระริก นึกในใจว่าตอนนี้เจ้าหมีตัวใหญ่รู้จักเลือกกินแล้ว

Chinese

“对了楠舒，我打算以你的视角，写一本你和江勤为主角的恋爱故事，你能给我授权吗？求求了！”

Thai

“จริงสิหนานซู ฉันตั้งใจว่าจะเขียนนิยายรักโดยใช้มุมมองของเธอ ให้เธอกับเจียงฉินเป็นตัวเอก เธออนุญาตให้ฉันได้ไหม ได้โปรดล่ะ!”

Chinese

高文慧忽然想起了小说的事情，手痒的不行。

Thai

จู่ๆ เกาเหวินฮุ่ยก็นึกถึงเรื่องนิยายขึ้นมา มือไม้คันยิบๆ อยากเขียนไม่ไหว

Chinese

小富婆扬起小脸，卷翘的睫毛轻颤：“可不可以写成我和江勤交朋友的故事？”

Thai

แม่หนูเศรษฐีเงยหน้าเล็กๆ ขึ้น ขนตางอนยาวสั่นไหวเบาๆ “เขียนเป็นเรื่องราวที่ฉันกับเจียงฉินเป็นเพื่อนกันได้ไหม”

Chinese

高文慧立马坐直了腰：“江勤那个狗整天劲儿劲儿的，袜子都给你买，还朋友是吧？不过看在你的面子上，我会用好朋友的名义写的！”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยยืดตัวตรงทันที “เจียงฉินไอ้หมานั่นทำเป็นเก๊กทั้งวัน ถุงเท้าก็ยังซื้อให้เธอ ยังจะเป็นเพื่อนอยู่อีกเหรอ แต่เห็นแก่หน้าเธอนะ ฉันจะเขียนในฐานะเพื่อนสนิทให้ก็แล้วกัน!”

Chinese

“那你多写点，我爱看。”

Thai

“ถ้างั้นเธอเขียนเยอะๆ นะ ฉันชอบอ่าน”

Chinese

“可是我到现在也不太清楚你们到底怎么开始的，细节方面也不清楚，导致我开不了头，你能不能给我仔细讲一下？”

Thai

“แต่จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังไม่ค่อยรู้เลยว่าพวกเธอเริ่มต้นกันยังไง รายละเอียดก็ไม่รู้ ทำให้ฉันเริ่มต้นเขียนไม่ได้ เธอช่วยเล่าให้ฉันฟังอย่างละเอียดหน่อยได้ไหม”

Chinese

话音落下，宿舍的姐妹们全都忍不住凑了过来，眼睛简直比冯楠舒的还要明亮。

Thai

สิ้นเสียงนั้น เพื่อนสาวในห้องพักทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะขยับเข้ามาใกล้ ดวงตาของพวกเธอเป็นประกายยิ่งกว่าเฝิงหนานซูเสียอีก

Chinese

江勤和冯楠舒在她们眼里是最有意思的一对儿校园情侣，不管是相处模式还是对话内容都奇葩的不行，仿佛两个人的字典都被人暗中修改过了，用朋友这两个字替换掉了恋爱。

Thai

ในสายตาของพวกเธอ เจียงฉินกับเฝิงหนานซูคือคู่รักในมหาวิทยาลัยที่น่าสนใจที่สุด ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบการอยู่ร่วมกันหรือบทสนทนาก็แปลกประหลาดอย่างยิ่ง ราวกับว่าพจนานุกรมของทั้งสองคนถูกใครบางคนแอบแก้ไขคำว่าความรักให้กลายเป็นคำว่าเพื่อนไปแล้ว

Chinese

但正是因为这样，反而会有一些意想不到的甜，磕起来还挺上头的。

Thai

แต่ก็เพราะแบบนี้นี่เอง ถึงได้มีความหวานที่คาดไม่ถึง ยิ่งจิ้นก็ยิ่งฟินจนหยุดไม่อยู่

Chinese

可是关于两人相识的细节，她们也只是听过一个潦草的版本，就知道江勤在图书馆踢了冯楠舒一脚，细节方面并不清楚。

Thai

ทว่าเรื่องรายละเอียดตอนที่ทั้งสองคนรู้จักกัน พวกเธอก็เคยได้ยินเพียงแค่เวอร์ชันคร่าวๆ รู้แค่ว่าเจียงฉินเตะขาเฝิงหนานซูในห้องสมุดไปทีหนึ่ง ส่วนรายละเอียดนั้นไม่รู้เลย

Chinese

现在要是能听到完整版，那该是多大的一块糖啊。

Thai

ถ้าตอนนี้ได้ยินเวอร์ชันเต็ม มันจะฟินและหวานชื่นใจขนาดไหนกันนะ

Chinese

冯楠舒鼓起粉腮：“我一开始只是想要交一个好朋友……”

Thai

เฝิงหนานซูพองแก้มสีชมพู “ตอนแรกฉันก็แค่อยากหาเพื่อนสนิทสักคน…”

Chinese

高文慧立马掏出小本本：“然后呢？”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยหยิบสมุดเล่มเล็กออกมาทันที “แล้วยังไงต่อ”

Chinese

“交一个好朋友，让他带我去大家平时喜欢去的地方玩。”

Thai

“หาเพื่อนสนิทสักคน ให้เขาพาฉันไปเที่ยวในที่ที่คนทั่วไปชอบไปกัน”

Chinese

十八岁的冯楠舒，清清冷冷，就像皎洁的月光，每天机械式地上学放学，身边没有朋友。

Thai

เฝิงหนานซูในวัยสิบแปดปี ทั้งเงียบขรึมและเย็นชา ราวกับแสงจันทร์อันกระจ่างใส ไปเรียนและกลับบ้านเหมือนหุ่นยนต์ในทุกๆ วัน ข้างกายไม่มีเพื่อนเลยแม้แต่คนเดียว

Chinese

她不擅长社交，不知道该怎么说话，遇到人会假装看不见地躲开，表情高冷的与世疏离，其实内心怂的要命。

Thai

เธอไม่เก่งเรื่องการเข้าสังคม ไม่รู้ว่าจะพูดคุยอย่างไร เวลาเจอผู้คนก็มักจะแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นแล้วหลบเลี่ยงไป สีหน้าเย็นชาเหินห่างจากโลกภายนอก แต่แท้จริงแล้วในใจนั้นขี้ขลาดกลัวคนเป็นที่สุด

Chinese

直到那年暑假，在图书馆，隔壁班的同学一脚踢在了她的小腿上，也踢开了她一整个夏天。

Thai

จนกระทั่งช่วงปิดเทอมฤดูร้อนปีนั้น ในห้องสมุด เพื่อนร่วมชั้นจากห้องข้างๆ เตะเข้าที่น่องของเธอทีหนึ่ง และยังได้เตะเปิดฤดูร้อนทั้งฤดูกาลของเธอออกไป

Chinese

高文慧吭哧吭哧地记录，一瞬间灵感爆棚：“你当时为什么会觉得他会和你做朋友呢？”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยตั้งหน้าตั้งตาจดบันทึก แรงบันดาลใจพรั่งพรูขึ้นมาในพริบตา “แล้วทำไมตอนนั้นเธอถึงคิดว่าเขาจะยอมเป็นเพื่อนกับเธอล่ะ”

Chinese

“他是好人啊，给我买水喝了，还给我买零食吃，每次都会把最后一块留给我，我觉得他有点宠我。”冯楠舒呆呆地说。

Thai

“เขาเป็นคนดีนี่ ซื้อน้ำให้ฉันดื่ม ซื้อขนมให้ฉันกิน แถมทุกครั้งยังเหลือชิ้นสุดท้ายไว้ให้ฉันด้วย ฉันรู้สึกว่าเขาค่อนข้างตามใจฉันนะ” เฝิงหนานซูกล่าวอย่างเหม่อลอย

Chinese

“我草，这个狗竟然只用了一瓶水和几袋零食就把你骗走了？你就不怕他是坏人？”

Thai

“เชี่ย ไอ้หมานั่นใช้น้ำแค่ขวดเดียวกับขนมไม่กี่ถุงก็หลอกเธอไปได้แล้วเหรอ เธอไม่กลัวว่าเขาจะเป็นคนเลวบ้างหรือไง”

Chinese

“高中也认识的，但没说过话。”

Thai

“ตอนมัธยมปลายก็รู้จักกัน แต่ไม่เคยคุยกัน”

Chinese

与此同时，江勤正打着伞从208返回宿舍，一路上狂打喷嚏，他不知道自己成为了女生宿舍的话题重点，还以为是感冒了。

Thai

ในเวลาเดียวกัน เจียงฉินกำลังกางร่มเดินจากห้อง 208 กลับมาที่หอพัก จามไม่หยุดตลอดทาง เขาไม่รู้เลยว่าตัวเองได้กลายเป็นหัวข้อสนทนาหลักของหอพักหญิงไปแล้ว และนึกว่าตัวเองเป็นหวัด

Chinese

等进入宿舍楼，推开了宿舍门，他立马就感受到了一股剑拔弩张的氛围。

Thai

เมื่อเข้ามาในอาคารหอพักและผลักประตูห้องพักเปิดออก เขาก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศตึงเครียดขึ้นมาทันที

Chinese

“你们在做什么？”

Thai

“พวกนายกำลังทำอะไรกันอยู่”

Chinese

“期末复习！”

Thai

“ทบทวนหนังสือสอบปลายภาค!”

Chinese

曹广宇端着书，任自强端着书，周超端着书，或躺或坐或侧卧，异口同声地回答了一句，听声音就知道他们的火气很大！

Thai

เฉากว่างอวี่ถือหนังสือ เหรินจื้อเฉียงถือหนังสือ โจวเชาถือหนังสือ ต่างคนต่างนอน นั่ง หรือตะแคงอยู่ ตอบขึ้นมาพร้อมเพรียงกัน ฟังจากน้ำเสียงก็รู้แล้วว่าพวกเขากำลังหงุดหงิดโมโหกันมาก!

Chinese

考试周马上就到了，最近这几天，他们一直在计划着复习。

Thai

สัปดาห์สอบใกล้จะมาถึงแล้ว ในช่วงไม่กี่วันนี้ พวกเขาวางแผนที่จะทบทวนหนังสือกันมาตลอด

Chinese

只是有过上次互坑的经历之后，现在的F3们是谁也不信谁了，尤其是任自强，每天睡前睡后，课前课后，各种复习资料不离手。

Thai

เพียงแต่หลังจากผ่านประสบการณ์หักหลังกันคราวก่อน ตอนนี้แก๊ง F3 ต่างไม่มีใครเชื่อใจใครอีกแล้ว โดยเฉพาะเหรินจื้อเฉียง ก่อนนอนหลังตื่นนอน ก่อนเข้าเรียนหลังเลิกเรียน เอกสารทบทวนบทเรียนสารพัดอย่างไม่เคยห่างมือ

Chinese

他倒也不是真学，主要是为了给宿舍里的其他三个人造成压迫感。

Thai

เขาไม่ได้ตั้งใจอ่านจริงๆ หรอก จุดประสงค์หลักคือสร้างแรงกดดันให้เพื่อนอีกสามคนในห้องพักต่างหาก

Chinese

你怎么知道我学没学？

Thai

นายรู้ได้ยังไงว่าฉันอ่านหรือไม่อ่าน

Chinese

有本事你就赌我没学，然后你去自由玩乐？

Thai

ถ้าแน่จริงนายก็ลองเสี่ยงดวงว่าฉันไม่ได้อ่าน แล้วนายก็ออกไปเที่ยวเล่นให้สบายใจสิ

Chinese

诶嘿，主打的就是一个心理战！

Thai

ฮิๆ เน้นทำสงครามประสาทล้วนๆ!

Chinese

在这种尔虞我诈的氛围当中，曹广宇和周超一点也不敢松懈，但因为心太乱了，压根学不进去什么，焦虑感十分严重。

Thai

ท่ามกลางบรรยากาศชิงไหวชิงพริบหลอกลวงกันแบบนี้ เฉากว่างอวี่กับโจวเชาจึงไม่กล้าผ่อนคลายเลยแม้แต่น้อย แต่เนื่องจากจิตใจว้าวุ่นเกินไป จึงอ่านอะไรไม่เข้าหัวเลยสักนิด ความวิตกกังวลรุนแรงอย่างยิ่ง

Chinese

当然了，他们俩也试图和任自强进行和平谈判。

Thai

แน่นอนว่าทั้งสองคนก็พยายามเจรจาสงบศึกกับเหรินจื้อเฉียงเช่นกัน

Chinese

要不，咱今天谁都不碰复习资料，也不碰课本，行不行？

Thai

หรือว่า วันนี้พวกเราทุกคนอย่าแตะเอกสารทบทวนบทเรียน และไม่แตะตำราเรียนกันเลย ดีไหม

Chinese

任自强笑了，不碰？门儿也没有啊！

Thai

เหรินจื้อเฉียงหัวเราะ ไม่แตะเหรอ ฝันไปเถอะ!

Chinese

哦，你们上学期都劝我别学了，还说什么太早复习记不住，又拍着胸脯发誓大家都不学，结果就我一个人挂了，这次就算是为了复仇，我他妈也得手不释卷！

Thai

อ๋อ เทอมที่แล้วพวกนายต่างก็เกลี้ยกล่อมไม่ให้ฉันอ่าน แถมยังบอกว่าทบทวนเร็วเกินไปจะจำไม่ได้ แล้วยังตบหน้าอกสาบานว่าทุกคนจะไม่อ่านหนังสือ ผลปรากฏว่ามีฉันตกอยู่คนเดียว คราวนี้ต่อให้เพื่อการแก้แค้น ฉันก็ต้องกอดหนังสือไว้ไม่ยอมปล่อยให้ได้!

Chinese

“老江，一起复习吧？”

Thai

“เหล่าเจียง มาทบทวนหนังสือด้วยกันไหม”

Chinese

江勤嘴角一歪：“我不复习，我他妈纯靠天赋。”

Thai

เจียงฉินกระตุกมุมปาก “ฉันไม่อ่าน ฉันพึ่งพาพรสวรรค์ล้วนๆ”

Chinese

“妈的，整天装逼，你要是没复习我这就派周超吃屎！”曹广宇恶狠狠地骂了一声。

Thai

“บ้าเอ๊ย ขี้โม้ได้ทั้งวัน ถ้านายไม่ได้อ่านหนังสือละก็ ฉันจะส่งโจวเชาไปกินขี้เดี๋ยวนี้เลย!” เฉากว่างอวี่สบถด่าอย่างดุเดือด

Chinese

他现在学聪明了，知道江勤太狗，连发誓都不敢拿自己的名义去发。

Thai

ตอนนี้เขาฉลาดขึ้นแล้ว รู้ว่าเจียงฉินเจ้าเล่ห์เกินไป แม้แต่จะสาบานก็ยังไม่กล้าใช้ชื่อตัวเอง

Chinese

“不信算了，我现在就睡个懒觉给你们看，证明我无所畏惧。”

Thai

“ไม่เชื่อก็ตามใจ ฉันจะนอนตื่นสายให้พวกนายดูเดี๋ยวนี้เลย เพื่อพิสูจน์ว่าฉันไม่กลัวอะไรทั้งนั้น”

Chinese

江勤脱了衣服换上睡衣，美美地躺进了被窝。

Thai

เจียงฉินถอดเสื้อผ้าเปลี่ยนเป็นชุดนอน แล้วล้มตัวลงนอนในผ้าห่มอย่างสบายอารมณ์

Chinese

曹广宇看了羡慕的不行，转头看向任自强：“老任，咱都别学了，下雨天最适合睡觉了，咱们睡个觉行吗？”

Thai

เฉากว่างอวี่เห็นแล้วอิจฉาเป็นที่สุด จึงหันไปมองเหรินจื้อเฉียง “เหล่าเหริน พวกเราอย่าอ่านกันเลย วันฝนตกเหมาะกับการนอนที่สุดแล้ว พวกเรานอนกันเถอะนะ”

Chinese

“不要，我要学习。”

Thai

“ไม่เอา ฉันจะอ่านหนังสือ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

三个人大眼瞪小眼，学不进去，但又不敢放下手里的书，生怕别人多学了一点。

Thai

ทั้งสามคนมองตากันตาปริบๆ อ่านไม่เข้าหัว แต่ก็ไม่กล้าวางหนังสือในมือลง เพราะกลัวว่าคนอื่นจะได้อ่านมากกว่าตน

Chinese

就这样，三个人咬牙坚持到了深夜，结果到了第二天，曹广宇终于绷不住了。

Thai

เป็นเช่นนี้ ทั้งสามคนจึงกัดฟันทนจนถึงดึกดื่น ผลปรากฏว่าพอถึงวันที่สอง ในที่สุดเฉากว่างอวี่ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป

Chinese

“我觉得再这样下去绝对不行了，咱能不能先停一停，今天谁也不学了，去网吧嗨一整天！”

Thai

“ฉันรู้สึกว่าถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้การแน่ พวกเราหยุดกันก่อนได้ไหม วันนี้ไม่ต้องมีใครอ่านหนังสือทั้งนั้น ไปสนุกกันที่ร้านเน็ตทั้งวันเลย!”

Chinese

任自强还是那句话：“不嗨，我要学习。”

Thai

เหรินจื้อเฉียงยังคงยืนยันคำเดิม “ไม่ไป ฉันจะอ่านหนังสือ”

Chinese

“老任，你他妈怎么油盐不进呢？！”曹广宇气的咬牙切齿。

Thai

“เหล่าเหริน ทำไมนายถึงไม่ยอมฟังอะไรเลยวะ?!” เฉากว่างอวี่โมโหจนกัดฟันกรอด

Chinese

任自强直接从床上坐了起来：“我爱学习也不行？这还有没有王法？”

Thai

เหรินจื้อเฉียงลุกขึ้นนั่งบนเตียงทันที “ฉันรักการอ่านหนังสือมันผิดด้วยเหรอ นี่มันไม่มีขื่อมีแปแล้วหรือไง”

Chinese

曹广宇深吸一口气：“这样吧，晚饭我请，网费我包，咱们四个人一起网吧连坐，谁也不走，怎么样？”

Thai

เฉากว่างอวี่สูดหายใจเข้าลึกๆ “เอาแบบนี้ มื้อเย็นฉันเลี้ยง ค่าเน็ตฉันจ่ายเอง พวกเราสี่คนไปนั่งติดกันที่ร้านเน็ต ห้ามใครหนีไปไหน เป็นไง”

Chinese

“那行。”任自强直接丢掉手里的书。

Thai

“งั้นตกลง” เหรินจื้อเฉียงโยนหนังสือในมือทิ้งทันที

Chinese

“老江，你也跟我们一起去。”

Thai

“เหล่าเจียง นายก็ไปด้วยกันกับพวกเรา”

Chinese

江勤刚起床换上鞋，踩了两脚后摆摆手：“我就不去了，207还有点业务等着处理，再说了，挂科就挂科呗，有什么了不起的。”

Thai

เจียงฉินเพิ่งลุกจากเตียงมาสวมรองเท้า ย่ำเท้าสองทีแล้วโบกมือ “ฉันไม่ไปหรอก ที่ห้อง 207 ยังมีงานรอให้จัดการอีกนิดหน่อย อีกอย่าง สอบตกก็สอบตกสิ มีอะไรให้น่าสนใจนักหนา”

Chinese

曹广宇听完之后立马变了脸色：“胡扯，你肯定是去偷学，你个鸡贼。”

Thai

เฉากว่างอวี่ฟังจบก็เปลี่ยนสีหน้าทันที “ไร้สาระ นายต้องแอบไปอ่านหนังสือแน่ๆ ไอ้นกรู้ว”

Chinese

“你们魔怔了吧，滚滚滚，别打扰老子挣钱，我他妈连游戏地图都跑不明白，我去网吧做什么？看喜羊羊？”

Thai

“พวกนายเพี้ยนไปแล้วหรือไง ไปให้พ้นเลย อย่ามารบกวนเวลาหาเงินของฉัน แม้แต่แผนที่เกมฉันยังวิ่งไม่ถูกเลย จะให้ฉันไปร้านเน็ตทำไม ไปดูสี่หยางหยางเหรอ”

Chinese

“看喜羊羊也行，反正咱们四个今天谁都不许学习。”

Thai

“ดูสี่หยางหยางก็ได้ ยังไงวันนี้พวกเราทั้งสี่คนก็ห้ามใครอ่านหนังสือเด็ดขาด”

Chinese

江勤忍不住扶额：“都是一个宿舍的，多点信任不行吗，这样吧，我今天什么复习资料都不带，处理完工作上的事情我就看喜羊羊。”

Thai

เจียงฉินอดไม่ได้ที่จะกุมขมับ “อยู่ห้องเดียวกันแท้ๆ เชื่อใจกันหน่อยไม่ได้หรือไง เอาอย่างนี้ วันนี้ฉันจะไม่พกเอกสารทบทวนอะไรไปทั้งนั้น พอจัดการงานเสร็จฉันจะดูสี่หยางหยาง”

Chinese

任自强立马凑到了曹广宇的耳朵边：“他还用带复习资料？冯楠舒就是活教科书！”

Thai

เหรินจื้อเฉียงรีบยื่นหน้าไปกระซิบข้างหูเฉากว่างอวี่ทันที “เขายังต้องพกเอกสารทบทวนอีกเหรอ เฝิงหนานซูนั่นแหละคือตำราเรียนเดินได้!”

Chinese

“对，老任说的对，要是你找冯楠舒复习，一天能学我们两天半的，我们在网吧打一天游戏能亏死！”

Thai

“ใช่ เหล่าเหรินพูดถูก ถ้านายไปให้เฝิงหนานซูช่วยติว วันเดียวนายเรียนได้เท่ากับพวกเราสองวันครึ่ง พวกเราเล่นเกมที่ร้านเน็ตวันเดียวก็ขาดทุนย่อยยับสิ!”

Chinese

“你求求我？”

Thai

“นายลองอ้อนวอนฉันดูสิ”

Chinese

“求求你了老江，别离开我们的视线偷学。”

Thai

“ขอร้องล่ะเหล่าเจียง อย่าคลาดสายตาพวกเราไปแอบอ่านหนังสือเลยนะ”

Chinese

经历了前一次的期末考试之后，曹广宇他们都清楚，江勤是偷偷学习的高手，你根本见不到他什么时候学的，他就及格了。

Thai

หลังจากผ่านการสอบปลายภาคครั้งก่อนมาแล้ว พวกเฉากว่างอวี่ต่างก็รู้ดีว่าเจียงฉินเป็นยอดฝีมือในการแอบอ่านหนังสือ นายไม่มีทางเห็นหรอกว่าเขาอ่านตอนไหน แต่เขาก็สอบผ่านได้ตลอด

Chinese

所以如果江勤不去，他们仨怎么也放不下心来打游戏。

Thai

ดังนั้นถ้าเจียงฉินไม่ไป ทั้งสามคนก็ไม่มีทางวางใจเล่นเกมได้อย่างแน่นอน

Chinese

“老曹，你可真是个魔怔人。”

Thai

“เหล่าเฉา นายนี่มันคนเพี้ยนจริงๆ”

Chinese

江勤无语了，于是叹了口气，拿上雨伞跟着他们仨出了门。

Thai

เจียงฉินพูดไม่ออก จึงถอนหายใจ หยิบร่มแล้วเดินตามพวกเขาทั้งสามคนออกจากห้องไป

Chinese

下过雨的临川没有那么燥热，但气温属实也没降下去多少，几个人抄小路到了步行街，通过网吧后门的消防通道钻了进去。

Thai

หลินชวนหลังฝนตกไม่ได้ร้อนอบอ้าวเท่าไรนัก แต่อุณหภูมิก็ไม่ได้ลดลงมากเท่าใดนักจริงๆ ทั้งสี่คนเดินลัดเลาะตามทางสายเล็กไปยังถนนคนเดิน แล้วมุดเข้าทางบันไดหนีไฟประตูด้านหลังของร้านเน็ต

Chinese

临大附近的网吧和市区内的网咖当然是没法比的，环境幽暗，走道狭长，泡面味和烟味不断地充斥在其中。

Thai

ร้านเน็ตแถวม.หลินชวนย่อมเทียบกับอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ในตัวเมืองไม่ได้ สภาพแวดล้อมสลัว ทางเดินแคบยาว กลิ่นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปและกลิ่นควันบุหรี่อบอวลอยู่ข้างในไม่ขาดสาย

Chinese

四个开好了机子，转头找了个角落坐下。

Thai

ทั้งสี่คนเปิดเครื่องเรียบร้อยแล้วหันไปหาที่นั่งตรงมุมหนึ่ง

Chinese

不用学习的曹少爷很开心，还一人送了一瓶肥宅快乐水。

Thai

คุณชายเฉาที่ไม่ต้องอ่านหนังสือรู้สึกอารมณ์ดีมาก ยังเลี้ยงน้ำอัดลมโค้กให้คนละขวดอีกด้วย

Chinese

“咱们这就叫劳逸结合。”曹广宇刚打开机子就忍不住说了一句。

Thai

“พวกเราแบบนี้เรียกว่าการผ่อนคลายสลับกับการทำงาน” เฉากว่างอวี่เพิ่งเปิดเครื่องก็อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมาประโยคหนึ่ง

Chinese

江勤打了个哈欠：“打游戏容易让精神变得疲惫，狂欢之后剩下的只是空虚和愧疚，所以我认为，在宿舍睡懒觉才算是劳逸结合。”

Thai

เจียงฉินหาวหวอด “การเล่นเกมทำให้จิตใจเหนื่อยล้าได้ง่าย หลังจากสนุกสุดเหวี่ยงสิ่งที่เหลืออยู่ก็มีเพียงความว่างเปล่าและความรู้สึกผิด เพราะงั้นฉันถึงคิดว่าการนอนตื่นสายในห้องพักถึงจะเรียกว่าการผ่อนคลายสลับกับการทำงาน”

Chinese

“睡懒觉不行，谁知道你们是真的睡懒觉还是在被窝里偷学？”

Thai

“นอนตื่นสายไม่ได้ ใครจะไปรู้ว่าพวกนายแกล้งนอนตื่นสายจริงๆ หรือแอบอ่านหนังสืออยู่ในผ้าห่มกันแน่”

Chinese

“老曹，你就是习惯把人想的太坏了。”

Thai

“เหล่าเฉา นายก็มักจะมองคนอื่นในแง่ร้ายเกินไปเสมอ”

Chinese

“那不还是因为老江你珠玉在前，给我们302起了个好头吗？上次期末考试，你他妈明明有把握及格，还要坑我一顿散伙饭！”曹广宇咬牙切齿。

Thai

“นั่นไม่ใช่เพราะเหล่าเจียงนายทำเป็นตัวอย่างอันดีเลิศไว้ก่อน สร้างแบบอย่างให้ห้อง 302 ของเราหรอกเหรอ การสอบปลายภาคครั้งก่อน นายมีหวังสอบผ่านอยู่เต็มอกแท้ๆ ยังจะมาหลอกกินมื้อเลี้ยงส่งฉันอีก!” เฉากว่างอวี่กัดฟันกรอด

Chinese

江勤摸了摸鼻子，迅速转移话题：“所以你的意思是大家都不学，到时候一起挂科？”

Thai

เจียงฉินลูบจมูกตัวเองแล้วรีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “สรุปคือความหมายของนายก็คือทุกคนไม่ต้องอ่านหนังสือ ถึงเวลาค่อยตกไปด้วยกันงั้นเหรอ”

Chinese

周超忍不住转过头：“江哥，你这句话说的不对，咱们今天能一起出来上网，明天就能一起比着学习。”

Thai

โจวเชาอดไม่ได้ที่จะหันมา “พี่เจียง คำพูดนี้ของพี่ไม่ถูกนะ วันนี้พวกเราออกมาเล่นเน็ตด้วยกันได้ พรุ่งนี้ก็แข่งกันอ่านหนังสือด้วยกันได้เหมือนกัน”

Chinese

曹广宇听完之后啪地拍了下桌子：“周超的这句话给了我灵感，我建议接下来这几天，咱们干什么都一起，互相监督，谁也不许偷学，也不许偷玩。”

Thai

เฉากว่างอวี่ฟังจบก็ตบโต๊ะดังเผียะ “คำพูดของโจวเชาจุดประกายความคิดให้ฉันแล้ว ฉันขอเสนอว่าในช่วงไม่กี่วันนี้ ไม่ว่าพวกเราจะทำอะไรก็ต้องไปด้วยกัน คอยจับตาดูกันและกัน ห้ามใครแอบอ่านหนังสือ และห้ามใครแอบเล่นสนุกด้วย”

Chinese

“那你们什么时候跟我一起去做生意？要不我一走，你们还不得吓死？”江勤看向他们。

Thai

“แล้วพวกนายจะไปทำธุรกิจกับฉันเมื่อไรล่ะ ไม่อย่างนั้นพอฉันเดินออกไป พวกนายมิต้องตกใจตายเหรอ” เจียงฉินมองไปยังพวกเขา

Chinese

“先把今天消遣了，有什么事明天再说！”

Thai

“ใช้วันนี้หาความสุขให้เต็มที่ก่อน มีเรื่องอะไรค่อยว่ากันพรุ่งนี้!”

Chinese

最近一直有见习账号来黑我，而且这些人还都看到了最新章节，并且对全书内容都了如指掌，可起点说我的书暂时还没被盗版，这到底是肿么回事……

Thai

ช่วงนี้มีบัญชีฝึกหัดเข้ามาโจมตีฉันตลอด แถมคนพวกนี้ยังอ่านถึงตอนล่าสุด และรู้เนื้อหาของหนังสือทั้งเล่มอย่างทะลุปรุโปร่งอีกด้วย แต่ทางฉีเตี่ยนบอกว่าหนังสือของฉันยังไม่ถูกละเมิดลิขสิทธิ์ชั่วคราว นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย…

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)