ลูกคนรวยนี่โคตรเจ๋ง!

Chinese

第212章 富二代真牛逼！

Thai

บทที่ 212 ทายาทเศรษฐีนี่เจ๋งจริงว่ะ!

Chinese

冬天过去之后，天气回暖很快，路边的树木也渐渐发出了娇嫩的新芽，春意悄然逼近，虽然没到草长莺飞的地步，但盎然的生机随处可见。

Thai

หลังผ่านพ้นฤดูหนาว อากาศก็อบอุ่นขึ้นอย่างรวดเร็ว ต้นไม้ริมทางค่อยๆ ผลิยอดอ่อน กลิ่นอายฤดูใบไม้ผลิย่างกรายเข้ามาอย่างเงียบเชียบ แม้จะยังไม่ถึงขั้นต้นหญ้าเขียวขจีหมู่นกเริงร่า แต่ก็สัมผัสได้ถึงชีวิตชีวาอันเปี่ยมล้นในทุกหนแห่ง

Chinese

早上七点，302的F4一同来到了食堂。

Thai

เจ็ดโมงเช้า แก๊ง F4 แห่งห้อง 302 พากันมาที่โรงอาหาร

Chinese

江勤简单地喝了个皮蛋瘦肉粥，吃了一屉小笼包，然后就从口袋里摸出一张饭卡甩到了桌上。

Thai

เจียงฉินกินโจ๊กไข่เยี่ยวม้าหมูสับกับเสี่ยวหลงเปาหนึ่งเข่งแบบเรียบง่าย จากนั้นก็ล้วงบัตรโรงอาหารใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋าแล้วโยนลงบนโต๊ะ

Chinese

“记得帮我点到。”

Thai

“อย่าลืมเช็กชื่อแทนฉันด้วย”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

曹广宇看了一眼江勤留下的饭卡，又瞥了一眼他离开的背影，头皮顿时麻了一阵。

Thai

เฉากว่างอวี่มองบัตรโรงอาหารที่เจียงฉินทิ้งไว้ แล้วเหลือบมองแผ่นหลังที่เดินจากไปของเขา พลันรู้สึกหนังศีรษะชาหนึบขึ้นมาวูบหนึ่ง

Chinese

老江个狗币怎么回事，一张余额不过百的饭卡，硬是被他甩出了空白支票本随便填的气势？

Thai

เหล่าเจียงไอ้หมานี่มันยังไง บัตรโรงอาหารที่มียอดเงินเหลือไม่ถึงร้อยแท้ๆ กลับโยนออกมาด้วยมาดสมุดเช็คเปล่าที่อยากกรอกเท่าไหร่ก็กรอกได้เนี่ยนะ

Chinese

真帅啊我草，这个行为必须复刻一下，以后肯定很有用！

Thai

เชี่ย หล่อชะมัด การกระทำนี้ต้องเอาไปเลียนแบบบ้างแล้ว วันข้างหน้าต้องมีประโยชน์แน่!

Chinese

曹广宇闭上眼睛，默默把刚才那一幕回想清楚，深刻地印在脑海里，顿时觉得自己的技能表又点亮了个新图标。

Thai

เฉากว่างอวี่หลับตาลง นึกทบทวนฉากเมื่อครู่อย่างเงียบๆ สลักมันไว้ในสมองอย่างลึกซึ้ง พลันรู้สึกว่าผังทักษะของตนเองมีไอคอนใหม่สว่างวาบขึ้นมาอีกหนึ่งอัน

Chinese

“江哥今天又逃课啊？”

Thai

“วันนี้พี่เจียงโดดเรียนอีกแล้วเหรอ”

Chinese

曹广宇回过神看了一眼周超：“什么叫又逃课，这家伙压根儿就没去上过课。”

Thai

เฉากว่างอวี่ได้สติกลับมาแล้วมองโจวเชา “อะไรคือโดดเรียนอีกแล้ว หมอนั่นไม่เคยไปเข้าเรียนเลยต่างหาก”

Chinese

周超拍拍肚子：“最近天天吃白食，我都有点吃胖了。”

Thai

โจวเชาลูบท้อง “ช่วงนี้กินฟรีทุกวัน ฉันเริ่มจะอ้วนขึ้นมาหน่อยๆ แล้ว”

Chinese

任自强闻声抬起头：“你是不是也有点不好意思了？”

Thai

เหรินจื้อเฉียงได้ยินก็เงยหน้าขึ้น “นายเริ่มรู้สึกเกรงใจขึ้นมาบ้างแล้วใช่ไหมล่ะ”

Chinese

“不，我希望这样的日子永无尽头！”

Thai

“เปล่า ฉันหวังว่าวันเวลาแบบนี้จะไม่มีวันสิ้นสุดต่างหาก!”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

一个小时之后，江勤来到了理工大学，把车往路边一放就进了喜甜。

Thai

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เจียงฉินก็มาถึงมหาวิทยาลัยโพลีเทคนิค เขาจอดรถไว้ข้างทางแล้วเดินเข้าไปในร้านสี่เถียน

Chinese

从理工大学和师范大学租来的商铺都是正在使用的状态，不是毛坯，所以不需要太过装修，只需要一些简单的修整。

Thai

หน้าร้านที่เช่ามาจากมหาวิทยาลัยโพลีเทคนิคกับมหาวิทยาลัยครูล้วนอยู่ในสภาพพร้อมใช้งาน ไม่ใช่ห้องเปล่า จึงไม่ต้องตกแต่งอะไรมาก เพียงแค่ปรับปรุงเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น

Chinese

比如贴墙纸，挂壁画，修改吧台，将长桌换成方桌，采买设备。

Thai

อย่างเช่นติดวอลเปเปอร์ แขวนภาพฝาผนัง ปรับแก้เคาน์เตอร์บาร์ เปลี่ยนโต๊ะยาวเป็นโต๊ะสี่เหลี่ยม จัดซื้ออุปกรณ์

Chinese

经过了这一系列的调整之后，喜甜的两家分店今日起正式开始营业。

Thai

หลังผ่านการปรับเปลี่ยนทั้งหมดนี้ สาขาย่อยทั้งสองแห่งของสี่เถียนก็เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันนี้

Chinese

师范大学那边的店面全权交给了胡馨负责，而房小璇则被调到了理工大学，做兼职店长及培训师。

Thai

หน้าร้านทางฝั่งมหาวิทยาลัยครูส่งมอบให้หูซินรับผิดชอบดูแลทั้งหมด ส่วนฝางเสี่ยวเสวียนถูกย้ายมาที่มหาวิทยาลัยโพลีเทคนิคเพื่อทำหน้าที่ผู้จัดการร้านพาร์ตไทม์และผู้ฝึกอบรม

Chinese

因为推广还没开始，所以喜甜的生意并不多。

Thai

เนื่องจากยังไม่ได้เริ่มการโปรโมต กิจการของสี่เถียนจึงยังไม่มีลูกค้ามากนัก

Chinese

江勤叼着根吸管站在门口，盯着来来往往的学生，脸上没有太多的表情。

Thai

เจียงฉินคาบหลอดดูดไว้ในปากพลางยืนอยู่ตรงประตู จ้องมองเหล่านักศึกษาที่เดินผ่านไปมา ใบหน้าไม่ได้มีสีหน้าอะไรมากนัก

Chinese

据说理工大的男女比例是7:3，男生的人数比女生多了两倍不止，在这种情况下，喜甜要打开市场的过程可能要比别的学校更长。

Thai

ได้ยินว่าอัตราส่วนชายหญิงของมหาวิทยาลัยโพลีเทคนิคคือ 7:3 จำนวนนักศึกษาชายมากกว่านักศึกษาหญิงไม่ต่ำกว่าสองเท่า ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ กระบวนการเปิดตลาดของสี่เถียนอาจต้องใช้เวลานานกว่ามหาวิทยาลัยอื่น

Chinese

针对这种地区环境的不同，江勤觉得运营前期可能需要采取一些非常的策略。

Thai

เมื่อเผชิญกับสภาพแวดล้อมในพื้นที่ที่แตกต่างกัน เจียงฉินคิดว่าช่วงเริ่มดำเนินงานอาจจำเป็นต้องใช้กลยุทธ์ที่ไม่ธรรมดาบางอย่าง

Chinese

就在此时，远处忽然有人喊了声“男神”，江勤转头看了过去，就见到于莎莎正带着十几个女大学生呼呼啦啦地往这里走。

Thai

ทันใดนั้นเอง จู่ๆ ก็มีเสียงเรียก “เทพบุตร” มาจากที่ไกลๆ เจียงฉินหันหน้ามองไป ก็เห็นอวี๋ซาซากำลังพานักศึกษาหญิงสิบกว่าคนเดินกรูกันมาทางนี้

Chinese

“怎么来了这么多人？”

Thai

“ทำไมมากันเยอะขนาดนี้”

Chinese

“嗯，收到消息我就来了，班里的姐妹们也都被我叫来了。”于莎莎笑容灿烂。

Thai

“อื้อ พอได้รับข้อความฉันก็มาเลย แถมยังเรียกพี่น้องสาวๆ ในห้องมาด้วยหมดเลย” อวี๋ซาซายิ้มแย้มแจ่มใส

Chinese

江勤忍不住咳嗽了一声：“其实我的意思是让你偶尔带人过来坐坐，帮我撑撑人气，好让店里显得热闹点，不是让你立马拉人过来。”

Thai

เจียงฉินอดไม่ได้ที่จะกระแอมไอออกมา “ความจริงที่ฉันหมายถึงคือให้นานๆ ครั้งเธอค่อยพาคนมานั่งเล่น ช่วยฉันสร้างกระแสหน่อย เพื่อให้ร้านดูคึกคักขึ้นมาบ้าง ไม่ได้ให้เธอลากคนมาทันทีแบบนี้”

Chinese

“可以啊，我以后每天带她们来一趟。”

Thai

“ได้สิ วันหลังฉันจะพาพวกเธอมาทุกวันเลย”

Chinese

听到这句话，江勤虽然不动声色，但多少有点窒息。

Thai

พอได้ยินประโยคนี้ แม้เจียงฉินจะเก็บอาการนิ่งสนิท ทว่าก็รู้สึกหายใจติดขัดขึ้นมาไม่น้อย

Chinese

于莎莎确实是他叫来的，因为江勤知道，自己这个老同学是个社交恐怖分子，出去溜达一圈就能交无数好朋友回来。

Thai

อวี๋ซาซาเป็นคนที่เขาเรียกมาจริงๆ เพราะเจียงฉินรู้ว่าเพื่อนร่วมชั้นเก่าคนนี้เป็นพวกผู้ก่อการร้ายทางสังคม เดินออกไปเตร็ดเตร่รอบเดียวก็สามารถผูกมิตรกับเพื่อนดีๆ กลับมาได้นับไม่ถ้วน

Chinese

但他的本意是让于莎莎帮忙宣传一下新店，偶尔带朋友过来坐坐。

Thai

ทว่าเจตนาเดิมของเขาคือให้อวี๋ซาซาช่วยโปรโมตร้านใหม่สักหน่อย นานๆ ครั้งค่อยพาเพื่อนมานั่งเล่น

Chinese

就好像一些新开的奶茶店经常会花钱请人排队的道理一样，主打的就是一个氛围营销。

Thai

ก็เหมือนกับหลักการที่ร้านชานมเปิดใหม่บางแห่งมักจะยอมเสียเงินจ้างคนมาต่อแถว เน้นการตลาดสร้างบรรยากาศเป็นหลัก

Chinese

但他没想到于莎莎竟然会有这么多的朋友，而且还都这么积极，三分钟不到人就来了，仔细一数，整整十六个妹子。

Thai

แต่เขาไม่คิดเลยว่าอวี๋ซาซาจะมีเพื่อนเยอะขนาดนี้ อีกทั้งยังกระตือรือร้นกันขนาดนี้ ไม่ถึงสามนาทีคนก็มากันแล้ว นับดูให้ละเอียด มีสาวๆ ถึงสิบหกคนเต็มๆ

Chinese

这不得一人请一杯奶茶？

Thai

นี่ไม่ใช่ว่าต้องเลี้ยงชานมคนละแก้วหรอกเหรอ

Chinese

好家伙，开业第一天就破财，这合理吗？

Thai

ให้ตายสิ เปิดร้านวันแรกก็ต้องเสียทรัพย์เลย มันสมเหตุสมผลตรงไหน

Chinese

“大家先坐吧。”

Thai

“ทุกคนนั่งก่อนสิ”

Chinese

江勤招呼着她们坐到门口的小方桌休息区，然后走进店叫来了房小璇：“小璇，做十六杯香芋口味的招牌奶茶请她们尝尝。”

Thai

เจียงฉินเอ่ยชวนพวกเธอนั่งตรงโซนพักผ่อนโต๊ะสี่เหลี่ยมเล็กหน้าร้าน จากนั้นก็เดินเข้าไปในร้านแล้วเรียกฝางเสี่ยวเสวียน “เสี่ยวเสวียน ทำชานมเผือกรสชาติซิกเนเจอร์สิบหกแก้วเลี้ยงให้พวกเธอชิมหน่อย”

Chinese

“好的老板。”房小璇手脚麻利地开始干活。

Thai

“ได้เลยเถ้าแก่” ฝางเสี่ยวเสวียนเริ่มลงมือทำงานอย่างคล่องแคล่วว่องไว

Chinese

外面的那些女大学生们完全不知道自己是来干什么的，只是听说于莎莎的男神来了，才迫不及待地跟着过来瞅瞅，而在见到江勤本人之后，讨论声逐渐开始密集。

Thai

เหล่านักศึกษาหญิงข้างนอกต่างไม่รู้เลยว่าตัวเองมาทำอะไร เพียงแต่ได้ยินว่าเทพบุตรของอวี๋ซาซามา จึงอดใจไม่ไหวตามมาดู ครั้นได้เห็นตัวจริงของเจียงฉิน เสียงพูดคุยวิพากษ์วิจารณ์ก็เริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ

Chinese

“这就是莎莎的高中男神？是有点小帅，但这种等级在咱们学校也并不少见吧？”

Thai

“นี่คือเทพบุตรม.ปลายของซาซาเหรอ ก็หล่อนิดหน่อยนะ แต่ระดับนี้ในมหาวิทยาลัยเราก็ไม่ได้หายากไม่ใช่เหรอ”

Chinese

“嗯，确实没我想象的帅。”

Thai

“อืม ไม่ได้หล่อเท่าที่ฉันจินตนาการไว้จริงๆ ด้วย”

Chinese

“莎莎怎么回事？在宿舍里说的他像是要发光一样，现在一看完全没有嘛。”

Thai

“ซาซาเป็นอะไรไป ในหอพักเล่าถึงเขาเสียจนเหมือนจะมีออร่าเปล่งประกาย พอดูตอนนี้ไม่เห็นมีเลยสักนิด”

Chinese

“不清楚，可能是学习比较好吧，听说是临川大学的学生。”

Thai

“ไม่รู้สิ อาจจะเรียนเก่งมั้ง ได้ยินว่าเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยหลินชวน”

Chinese

“学习好就能当男神？这也太草率了吧。”

Thai

“เรียนเก่งก็เป็นเทพบุตรได้แล้วเหรอ แบบนี้มันมักง่ายเกินไปแล้ว”

Chinese

理工大的男生很多，所以这个学校女大学生普遍都眼光很高。

Thai

มหาวิทยาลัยโพลีเทคนิคมีนักศึกษาชายเยอะมาก ดังนั้นนักศึกษาหญิงของมหาวิทยาลัยนี้จึงสายตาสูงกันเป็นปกติ

Chinese

而且他们都还是清澈且愚蠢的大学生，对于男神的定义通常停留在外表上，愈发觉得江勤有点名不副实。

Thai

ยิ่งไปกว่านั้นพวกเธอยังเป็นนักศึกษาที่ใสซื่อและไร้เดียงสา นิยามของคำว่าเทพบุตรจึงมักจะหยุดอยู่แค่ที่รูปลักษณ์ภายนอก ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าเจียงฉินไม่สมคำร่ำลือ

Chinese

尤其是于莎莎的舍友，汤丽、顾甜甜和陈文芳，她们是最熟悉于莎莎的人，平时在于莎莎身边见过很多的帅哥，所以怎么也想不通。

Thai

โดยเฉพาะรูมเมตของอวี๋ซาซาอย่างทังลี่ กู้เถียนเถียน และเฉินเหวินฟาง พวกเธอเป็นคนที่คุ้นเคยกับอวี๋ซาซามากที่สุด ปกติเคยเห็นหนุ่มหล่อข้างกายอวี๋ซาซามามากมาย จึงคิดไม่ตกเอาเสียเลย

Chinese

“莎莎，伱这个男神好像神的没那么明显。”

Thai

“ซาซา เทพบุตรของเธอคนนี้ดูเหมือนจะไม่ได้เทพชัดเจนขนาดนั้นนะ”

Chinese

“切，你们对我男神知之甚少。”

Thai

“เชอะ พวกเธอรู้จักเทพบุตรของฉันน้อยเกินไปแล้ว”

Chinese

于莎莎刚说完话，江勤就从店里走了出来，捡了个凳子坐到了旁边，打算闲聊几句。

Thai

อวี๋ซาซาเพิ่งพูดจบ เจียงฉินก็เดินออกมาจากในร้าน เขาหยิบเก้าอี้มานั่งข้างๆ ตั้งใจจะชวนคุยสักสองสามประโยค

Chinese

结果嘴还没有张开，一个穿着薄款羽绒服的男生就迎面走了过来，脖子上还围了条黑白格的围巾，看上去风度翩翩。

Thai

ทว่ายังไม่ทันอ้าปาก นักศึกษาชายคนหนึ่งที่สวมเสื้อขนเป็ดตัวบางก็เดินตรงเข้ามา ตรงคอยังพันผ้าพันคอลายตารางขาวดำ ดูสง่างามภูมิฐาน

Chinese

他来到了奶茶店门口，环视了一圈，最后将目光落在了于莎莎的身上。

Thai

เขาเดินมาถึงหน้าร้านชานม กวาดตามองรอบหนึ่ง สุดท้ายสายตาก็หยุดลงที่ร่างของอวี๋ซาซา

Chinese

“莎莎，我下午有一场篮球比赛，你去不去看？”

Thai

“ซาซา บ่ายนี้ฉันมีแข่งบาสเกตบอล เธอจะไปดูไหม”

Chinese

于莎莎回头看了他一眼：“我都说过不去了，我男神来了，没时间，不好意思啊侯祥凯，下次再说吧。”

Thai

อวี๋ซาซาหันกลับไปมองเขาแวบหนึ่ง “ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ไป เทพบุตรของฉันมา ไม่มีเวลา ขอโทษด้วยนะโหวเสียงไข่ ไว้วันหลังค่อยว่ากันเถอะ”

Chinese

名为侯祥凯的男生拧着眉看向江勤：“你就是她男神？凭什么？你哪里神？”

Thai

นักศึกษาชายที่ชื่อโหวเสียงไข่ขมวดคิ้วมองเจียงฉิน “นายคือเทพบุตรของเธอเหรอ อาศัยอะไรกัน นายเทพตรงไหน”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

江勤打量他一眼，发现这货一身牌子，思索了片刻后直接挺起了胸膛：“不好意思，平平无奇江少爷，一个朴实无华的富二代。”

Thai

เจียงฉินกวาดสายตามองเขา พบว่าหมอนี่ใส่แบรนด์เนมทั้งตัว หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ยืดอกขึ้นทันที “ขออภัยด้วย นายน้อยเจียงผู้แสนจะธรรมดา ทายาทเศรษฐีผู้เรียบง่ายไม่หวือหวาคนหนึ่ง”

Chinese

侯祥凯愣了一下，眼神瞟到了他的穿着上：“你这样的也算是富二代？穿的什么，地摊货吧。”

Thai

โหวเสียงไข่ชะงักไปครู่หนึ่ง สายตาเหลือบมองเสื้อผ้าที่เขาสวมใส่ “อย่างนายนี่น่ะเหรอนับเป็นทายาทเศรษฐี ใส่ชุดอะไรเนี่ย ของแบกะดินล่ะสิ”

Chinese

“我对衣服什么的没兴趣，但是我出手阔绰，看见于莎莎这十五个小姐妹了吗，我待会儿把生活费拿出来，一人请她们喝一杯奶茶，你，玩得起吗？”

Thai

“ฉันไม่สนใจเรื่องเสื้อผ้าอะไรพวกนี้หรอก แต่ฉันน่ะมือเติบ เห็นน้องสาวสิบห้าคนของอวี๋ซาซานี่ไหม เดี๋ยวฉันจะควักเงินค่าขนมออกมาเลี้ยงชานมพวกเธอคนละแก้ว นาย… เล่นไหวไหมล่ะ”

Chinese

侯祥凯瞬间嗤笑了一声：“一杯奶茶才多少钱？还生活费，这他妈也能叫富二代，笑死个人了？”

Thai

โหวเสียงไข่แค่นหัวเราะเยาะทันควัน “ชานมแก้วหนึ่งมันกี่บาทกันเชียว ยังจะเงินค่าขนมอีก แม่งเอ๊ย แบบนี้ก็กล้าเรียกว่าทายาทเศรษฐี ขำจะตายชักแล้ว”

Chinese

江勤不动声色地看着他：“大话谁不会说，有本事你请啊，没钱赶紧走，别挡着我们聊天。”

Thai

เจียงฉินมองเขาอย่างนิ่งสงบ “คำคุยโตใครก็พูดได้ เก่งจริงนายก็เลี้ยงสิ ไม่มีเงินก็รีบไป อย่ามาขวางพวกเราคุยกัน”

Chinese

“妈的……”

Thai

“บัดซบเอ๊ย…”

Chinese

“怎么着？你不服，但是光动嘴可没什么说服力。”江勤都把嘴歪到耳根了。

Thai

“ทำไมล่ะ นายไม่ยอมรับงั้นเหรอ แต่เอาแต่ขยับปากมันไม่ค่อยน่าเชื่อถือเท่าไหร่นะ” เจียงฉินแสยะยิ้มมุมปากเบี้ยวไปแทบถึงใบหู

Chinese

“好，你给我等着。”侯祥凯冷冷撇他一眼，直接抱着篮球进了奶茶店。

Thai

“ได้ นายรอดูได้เลย” โหวเสียงไข่ปรายตามองเขาอย่างเย็นชา ก่อนจะกอดลูกบาสเกตบอลเดินตรงเข้าไปในร้านชานม

Chinese

房小璇正做奶茶呢，见着有人气势汹汹地进来，张嘴也要十六杯奶茶，脑子顿时懵懵的。

Thai

ฝางเสี่ยวเสวียนกำลังทำชานมอยู่ พอเห็นมีคนเดินดุ่มๆ เข้ามาอย่างดุดัน อ้าปากสั่งชานมสิบหกแก้วเหมือนกัน สมองก็มึนงงไปชั่วขณะ

Chinese

不过江勤很快就跟进来了，站在侯祥凯的后面递了个眼神过去，房小璇虽然一头雾水，但还是收了钱。

Thai

ทว่าเจียงฉินก็เดินตามเข้ามาอย่างรวดเร็ว เขายืนอยู่ด้านหลังโหวเสียงไข่แล้วส่งสายตาไปให้ แม้ฝางเสี่ยวเสวียนจะงุนงงเต็มประดา แต่ก็ยังรับเงินมา

Chinese

侯祥凯拿到找零之后看向江勤：“怎么样？”

Thai

หลังจากโหวเสียงไข่ได้รับเงินทอนก็หันมามองเจียงฉิน “เป็นไงล่ะ”

Chinese

“妈的，真正的富二代果然牛逼，服了。”江勤一脸佩服。

Thai

“เชี่ย ทายาทเศรษฐีตัวจริงนี่โคตรเจ๋งเลยว่ะ ยอมใจเลย” เจียงฉินทำสีหน้าเลื่อมใสสุดขีด

Chinese

“所以你钱不如我多，长得也不如我，凭什么你是男神？”

Thai

“เพราะงั้นนายเงินก็มีไม่เท่าฉัน หน้าตาก็สู้ฉันไม่ได้ อาศัยอะไรถึงได้เป็นเทพบุตร”

Chinese

“嗯，我承认你说的有道理，男神这个名头，从今天开始就是你的了。”

Thai

“อืม ฉันยอมรับว่านายพูดมีเหตุผล ตำแหน่งเทพบุตรนี่ นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเป็นของนายแล้ว”

Chinese

侯祥凯冷笑一声出了奶茶店，大手一挥，宣布邀请所有女孩喝奶茶，顿时引起了一片欢呼声。

Thai

โหวเสียงไข่แค่นหัวเราะแล้วเดินออกจากร้านชานม เขาโบกมือประกาศว่าจะเลี้ยงชานมสาวๆ ทุกคน พลันเรียกเสียงเฮลั่นขึ้นมาทันที

Chinese

江勤也跟着出了门，不动声色地坐到了凳子上，风轻云淡地看着这一幕。

Thai

เจียงฉินเดินตามออกจากร้าน นั่งลงบนเก้าอี้อย่างสงบเยือกเย็น มองดูภาพเหตุการณ์นี้ด้วยท่าทีสบายๆ ปลอดโปร่ง

Chinese

真他妈的悬啊，要不是理工大秦子昂的悄然出现，今天他说什么也得亏十六杯奶茶。

Thai

หวุดหวิดชะมัด ถ้าไม่ใช่เพราะฉินจื่ออั๋งแห่งมหาวิทยาลัยโพลีเทคนิคโผล่มาอย่างเงียบเชียบ วันนี้ไม่ว่ายังไงเขาก็คงต้องขาดทุนชานมไปสิบหกแก้วแล้ว

Chinese

“不得不说，侯祥凯才更像男神。”

Thai

“ต้องยอมรับเลยนะว่าโหวเสียงไข่ดูเหมือนเทพบุตรมากกว่า”

Chinese

顾甜甜忽然开口，明显意有所指。

Thai

กู้เถียนเถียนเอ่ยขึ้นมาอย่างกะทันหัน ความหมายแฝงชัดเจนอย่างยิ่ง

Chinese

“是啊，他家里有钱，衣品也好，篮球打的也厉害，是个男神没错了。”

Thai

“นั่นสิ ที่บ้านเขามีเงิน รสนิยมการแต่งตัวก็ดี เล่นบาสก็เก่ง เป็นเทพบุตรอย่างไม่ต้องสงสัยเลย”

Chinese

汤丽也点点头，眼神还瞟了江勤一下。

Thai

ทังลี่พยักหน้าเช่นกัน สายตายังปรายมองเจียงฉินแวบหนึ่ง

Chinese

但江勤根本不为所动，单手撑着下巴，一句话也没说，就好像已经神游天外了似的。

Thai

แต่เจียงฉินไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด เขาใช้มือข้างหนึ่งเท้าคาง ไม่พูดอะไรสักคำ ราวกับจิตใจลอยละลิ่วออกไปนอกโลกแล้ว

Chinese

随后，接受了一圈赞美的侯祥凯也坐了过来，和于莎莎挨得很近，说话还夹枪带棒地拉踩着江勤。

Thai

หลังจากนั้น โหวเสียงไข่ที่รับคำชมเชยไปหนึ่งรอบก็เดินมานั่งด้วย เขาเบียดอยู่ใกล้ๆ อวี๋ซาซา คำพูดคำจากระทบกระเทียบเหยียบย่ำเจียงฉินไปด้วย

Chinese

于莎莎的宿舍姐妹也有意撮合他们俩，毕竟有谁不喜欢请所有人喝奶茶的舍友男朋友呢？有了这样的存在，她们能沾的光肯定要比今天多。

Thai

เพื่อนร่วมห้องพักของอวี๋ซาซาก็มีเจตนาจะช่วยจับคู่พวกเขาสองคนเช่นกัน เพราะอย่างไรเสียจะมีใครไม่ชอบแฟนของรูมเมตที่เลี้ยงชานมทุกคนกันล่ะ หากมีตัวตนแบบนี้อยู่ อานิสงส์ที่พวกเธอจะได้รับย่อมมากกว่าวันนี้แน่นอน

Chinese

直到五分钟后，房小璇端着奶茶出来，走到了江勤的面前。

Thai

จนกระทั่งห้านาทีต่อมา ฝางเสี่ยวเสวียนก็ยกชานมออกมาแล้วเดินมาอยู่ตรงหน้าเจียงฉิน

Chinese

“老板，奶茶做好了。”

Thai

“เถ้าแก่ ชานมทำเสร็จแล้ว”

Chinese

话音落下，刚才还嬉笑一片的众人瞬间安静了下来，齐齐看向江勤。

Thai

สิ้นเสียง ทุกคนที่เพิ่งส่งเสียงหัวเราะหยอกล้อกันเมื่อครู่พลันเงียบกริบลงทันที ต่างพร้อมใจกันหันไปมองเจียงฉิน

Chinese

侯祥凯的目光也脱离了于莎莎，有些茫然地看了一眼江勤，发现对方忽然就站起了身。

Thai

สายตาของโหวเสียงไข่ละออกจากอวี๋ซาซาเช่นกัน เขามองเจียงฉินอย่างงุนงงเล็กน้อย พบว่าอีกฝ่ายจู่ๆ ก็ลุกขึ้นยืน

Chinese

“小璇，你给在场的漂亮妹妹们发一下吧。”

Thai

“เสี่ยวเสวียน เธอแจกให้เหล่าน้องสาวคนสวยที่อยู่ที่นี่หน่อยนะ”

Chinese

“好的老板。”房小璇开始依次分发奶茶。

Thai

“ได้เลยเถ้าแก่” ฝางเสี่ยวเสวียนเริ่มแจกจ่ายชานมตามลำดับ

Chinese

江勤咳嗽一声后开口：“各位，这是我们喜甜特有的一种香芋奶茶，严格来说应该算是镇店招牌，秘方是一个老前辈传给我的，大家品尝一下，如果觉得好喝，之后的生意还请大家多多支持。”

Thai

เจียงฉินกระแอมไอหนึ่งครั้งแล้วเอ่ยขึ้น “ทุกคน นี่คือชานมเผือกสูตรเฉพาะของร้านสี่เถียนเรา หากพูดตามหลักแล้วก็ถือเป็นเมนูซิกเนเจอร์ประจำร้าน สูตรลับนี้รุ่นพี่อาวุโสท่านหนึ่งถ่ายทอดให้ฉันมา ทุกคนลองชิมดูนะ ถ้าหากคิดว่าอร่อย กิจการหลังจากนี้ก็ฝากทุกคนช่วยอุดหนุนกันเยอะๆ ด้วยล่ะ”

Chinese

女孩们张大了嘴巴：“这家奶茶店是你开的？”

Thai

พวกเด็กสาวต่างอ้าปากค้าง “ร้านชานมนี้คือนายเปิดเหรอ”

Chinese

“可以这么说吧，这已经是我们的第四家分店了。”

Thai

“จะพูดแบบนั้นก็ได้นะ นี่เป็นสาขาย่อยแห่งที่สี่ของเราแล้ว”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“我草，不是说他是大一新生吗？竟然开了四家奶茶店？”

Thai

“เชี่ย ไม่ใช่ว่าบอกว่าเขาเป็นเด็กปีหนึ่งเหรอ เปิดร้านชานมไปตั้งสี่สาขาแล้วเนี่ยนะ”

Chinese

议论声中，一个扎马尾的姑娘嘬了一口奶茶，眼神瞬间就亮了：“哇，真的很好喝，比我以前喝过的更香浓更丝滑，不愧是招牌！”

Thai

ท่ามกลางเสียงพูดคุย เด็กสาวมัดผมหางม้าคนหนึ่งดูดชานมไปหนึ่งอึก ดวงตาพลันเป็นประกายขึ้นมาทันที “ว้าว อร่อยมากจริงๆ ทั้งหอมเข้มข้นทั้งนุ่มละมุนกว่าที่ฉันเคยดื่มมา สมกับเป็นซิกเนเจอร์เลย!”

Chinese

江勤微微一笑：“好喝就好，谢谢大家喜欢，我很荣幸。”

Thai

เจียงฉินยิ้มเล็กน้อย “อร่อยก็ดีแล้ว ขอบคุณทุกคนที่ชอบนะ ฉันรู้สึกเป็นเกียรติมาก”

Chinese

汤丽：“……”

Thai

ทังลี่ : “…”

Chinese

顾甜甜：“……”

Thai

กู้เถียนเถียน : “…”

Chinese

陈文芳：“……”

Thai

เฉินเหวินฟาง : “…”

Chinese

侯祥凯愣了一下：“那他妈好像是我请的奶茶吧？”

Thai

โหวเสียงไข่อึ้งไปครู่หนึ่ง “แต่แม่งเอ๊ย นั่นมันชานมที่ฉันเลี้ยงไม่ใช่เหรอวะ”

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)