เปลี่ยนมาเรียกว่าแม่

Chinese

第637章 改口叫妈

Thai

บทที่ 637 เปลี่ยนมาเรียกว่าแม่

Chinese

天气炎热的六月末，临大的毕业典礼正式召开。

Thai

ปลายเดือนมิถุนายนที่อากาศร้อนอบอ้าว พิธีสำเร็จการศึกษาของ ม.หลินชวน ก็จัดขึ้นอย่างเป็นทางการ

Chinese

早上，细碎的晨曦从窗外洒落，宿舍楼逐渐开始热闹了起来。

Thai

ในยามเช้า แสงอรุณรำไรสาดส่องลงมาจากนอกหน้าต่าง ตึกหอพักเริ่มคึกคักขึ้นมาทีละน้อย

Chinese

聊天声、脚步声，隔着宿舍的木门都能清晰可闻，听起来就像是过节一样吵闹。

Thai

เสียงพูดคุยและเสียงฝีเท้าแว่วผ่านประตูไม้ของห้องพักเข้ามาให้ได้ยินอย่างชัดเจน ฟังดูครึกครื้นราวกับกำลังมีเทศกาลฉลอง

Chinese

这主要是因为一些参加毕业典礼的学生家长进来了，正在宿舍走廊里聊着天，问问你家孩子的去处，再聊聊当前行业的工作薪资水平。

Thai

นี่เป็นเพราะผู้ปกครองของนักศึกษาบางส่วนที่มาร่วมพิธีสำเร็จการศึกษาได้เข้ามาข้างใน และกำลังยืนคุยกันอยู่ตรงระเบียงทางเดินหอพัก ถามไถ่ว่าลูกบ้านนั้นจะไปทำงานที่ไหน แล้วก็คุยเรื่องระดับเงินเดือนของสายงานในปัจจุบัน

Chinese

同时，学校为了氛围感，在早上七点就开始播放“适合毕业季的歌曲”和“未来充满希望的歌曲”。

Thai

ขณะเดียวกันเพื่อสร้างบรรยากาศ ทางมหาวิทยาลัยจึงเริ่มเปิด “เพลงที่เหมาะกับช่วงจบการศึกษา” และ “เพลงที่เปี่ยมไปด้วยความหวังสำหรับอนาคต” ตั้งแต่เจ็ดโมงเช้า

Chinese

睡梦中的冯楠舒被耳边的声音吵醒，呆呆地爬起来，迎着窗外投入的光芒，轻轻揉了下眼睛。

Thai

เฝิงหนานซูที่กำลังหลับใหลถูกเสียงข้างหูปลุกให้ตื่นขึ้น เธอค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นมาอย่างเหม่อลอย เผชิญหน้ากับแสงสว่างที่ส่องเข้ามาทางหน้าต่างแล้วขยี้ตาเบาๆ

Chinese

高文慧的妈妈和王海妮的妈妈都在，正坐在下面，一左一右，面对面地聊着天。

Thai

แม่ของเกาเหวินฮุ่ยกับแม่ของหวังไห่หนีต่างก็อยู่ด้วยกัน ทั้งคู่นั่งอยู่ด้านล่าง ฝั่งซ้ายคนหนึ่งฝั่งขวาคนหนึ่ง นั่งคุยกันแบบเผชิญหน้า

Chinese

“看我们家文慧啊，上了四年大学，男朋友都没找到一个。”

Thai

“ดูเหวินฮุ่ยบ้านเราสิ เรียนมหาวิทยาลัยมาสี่ปี แฟนสักคนยังหาไม่ได้เลย”

Chinese

“妈，聊这些做什么。”

Thai

“แม่ จะคุยเรื่องพวกนี้ไปทำไมกัน”

Chinese

高文慧趴在床上，脸黑黑的。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยนอนคว่ำอยู่บนเตียง สีหน้าบูดบึ้ง

Chinese

王海妮的妈妈也看了自己的闺女一眼：“我家这个还不是一样，从小就爱谈恋爱，现在一个也没剩下。”

Thai

แม่ของหวังไห่หนีก็ปรายตามองลูกสาวตัวเองเช่นกัน “บ้านฉันก็ไม่ต่างกันหรอก ตั้งแต่เด็กชอบมีความรักไปเรื่อย ตอนนี้ไม่เหลือสักคน”

Chinese

“我没有对象，但是我有好朋友！”

Thai

“หนูไม่มีแฟน แต่หนูมีเพื่อนสนิทนะ!”

Chinese

“我倒不着急你谈恋爱，你还是好好想想工作的事情。”

Thai

“แม่ไม่ได้รีบร้อนเรื่องแกมีแฟนหรอกนะ แกคิดเรื่องหางานให้ดีก่อนเถอะ”

Chinese

“我要和文慧一样，当奶茶小妹。”

Thai

“หนูจะไปเป็นสาวน้อยร้านชานมเหมือนเหวินฮุ่ย”

Chinese

“伱是真有出息……”

Thai

“แกนี่ช่างมีอนาคตไกลจริงๆ เลยนะ…”

Chinese

高文慧也很生气：“我不是奶茶小妹，我是喜甜的经理！”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยก็โมโหขึ้นมาเหมือนกัน “ฉันไม่ใช่สาวน้อยร้านชานมนะ ฉันเป็นผู้จัดการของสี่เถียนต่างหาก!”

Chinese

冯楠舒扒着床边的栏杆，傻里傻气地看了半晌，然后睫毛轻颤，把纤细而白嫩的手缩回到了被子里。

Thai

เฝิงหนานซูเกาะราวกั้นข้างเตียง มองดูอย่างเซ่อๆ งงๆ อยู่พักใหญ่ จากนั้นขนตาก็สั่นไหวเล็กน้อย เธอหดมืออันเรียวบางขาวผ่องกลับเข้าไปในผ้าห่ม

Chinese

像这种会涉及到家长的活动，从小到大有过很多，但大多数都跟她都没有关系的。

Thai

กิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับผู้ปกครองแบบนี้ ตั้งแต่เด็กจนโตมีมาแล้วนับไม่ถ้วน แต่ส่วนใหญ่มักไม่เกี่ยวข้องกับเธอเลย

Chinese

家长会也好，毕业也好，她不管成绩多好，永远都是一个人。

Thai

ไม่ว่าจะเป็นการประชุมผู้ปกครองหรือวันสำเร็จการศึกษา ต่อให้เธอจะเรียนเก่งแค่ไหน ก็ตัวคนเดียวเสมอมา

Chinese

但是她已经习惯了，每到在这种时候都会尽量表现的像个小透明，然后表情冷冷的，酷酷的，仿佛一个不需要家长陪同的厉害呆。

Thai

แต่เธอก็ชินชาเสียแล้ว ทุกครั้งที่ถึงช่วงเวลาแบบนี้เธอจะพยายามทำตัวให้ไร้ตัวตนที่สุด จากนั้นก็ทำหน้าเย็นชาและวางมาดเท่ ราวกับเป็นคนเก่งสุดนิ่งที่ไม่ต้องการให้ผู้ปกครองมาร่วมด้วย

Chinese

不过也有很多的家长，私下会聊起这件事。

Thai

ทว่าก็มีผู้ปกครองจำนวนมากแอบคุยกันถึงเรื่องนี้เป็นการส่วนตัว

Chinese

“那不是冯楠舒嘛，你们学校的第一，她家长在哪儿啊，好想看看是什么样的家庭能培养出这样的姑娘。”

Thai

“นั่นไม่ใช่เฝิงหนานซูเหรอ คนที่สอบได้ที่หนึ่งของโรงเรียนพวกเธอไง ผู้ปกครองของเธออยู่ไหนล่ะ อยากเห็นจริงๆ ว่าครอบครัวแบบไหนถึงเลี้ยงดูเด็กสาวแบบนี้ออกมาได้”

Chinese

像这样的话，冯楠舒听到也会假装没听到一样，然后眯着眼睛，又酷又飒。

Thai

คำพูดทำนองนี้เวลาเฝิงหนานซูได้ยินก็มักจะแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน จากนั้นก็หรี่ตาลง วางมาดเท่และเด็ดเดี่ยว

Chinese

所以她从小就很高冷，因为这种作为保护色的表情，其实在她的成长过程当中为她省下了很多的麻烦。

Thai

ดังนั้นเธอจึงเย็นชามาตั้งแต่เด็ก เพราะสีหน้าที่ใช้เป็นเกราะกำบังนี้ช่วยลดความยุ่งยากให้เธอได้มากมายตลอดช่วงเวลาที่เติบโตมา

Chinese

高文慧正在床上听着母亲的絮叨呢，此时转过头，忽然看到旁边那张娇俏的小脸。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยกำลังนอนฟังแม่บ่นอยู่บนเตียง พอหันศีรษะไปก็พลันเห็นใบหน้าเล็กๆ อันงดงามน่ารักที่อยู่ด้านข้าง

Chinese

“楠舒，你醒了？”

Thai

“หนานซู เธอตื่นแล้วเหรอ”

Chinese

“嗯……”

Thai

“อืม…”

Chinese

“你早饭在桌上。”

Thai

“อาหารเช้าของเธออยู่บนโต๊ะนะ”

Chinese

“谢谢文慧。”

Thai

“ขอบใจนะเหวินฮุ่ย”

Chinese

“又不是我买的。”

Thai

“ฉันไม่ได้ซื้อให้สักหน่อย”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

冯楠舒有些茫然地坐起来，看向下面的桌子，摆着豆浆和小笼包，还有一碟小咸菜和红彤彤的辣椒油：“文慧。”

Thai

เฝิงหนานซูลุกขึ้นนั่งด้วยความงุนงง มองไปยังโต๊ะด้านล่างที่มีน้ำเต้าหู้กับเสี่ยวหลงเปาวางอยู่ ทั้งยังมีผักดองจานเล็กกับน้ำมันพริกสีแดงสด “เหวินฮุ่ย”

Chinese

高文慧抬起头：“嗯？”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยเงยหน้าขึ้น “หืม?”

Chinese

“我的学士服不见了。”

Thai

“ชุดครุยของฉันหายไปแล้ว”

Chinese

冯楠舒伸出手，指了指桌子右侧挂衣服的横杆。

Thai

เฝิงหนานซูยื่นมือออกไป ชี้ไปที่ราวแขวนเสื้อผ้าทางฝั่งขวาของโต๊ะ

Chinese

学校昨天发了学士服，被她挂在了那里，但是现在没有了。

Thai

เมื่อวานมหาวิทยาลัยแจกชุดครุย เธอแขวนเอาไว้ตรงนั้น แต่ตอนนี้มันหายไปแล้ว

Chinese

正在此时，503的房门被人从外面推开，袁友琴拿着一件学士服走了进来，忍不住锤了锤自己的膝盖。

Thai

ขณะนั้นเอง ประตูห้อง 503 ก็ถูกผลักเข้ามาจากด้านนอก หยวนโหย่วฉินถือชุดครุยตัวหนึ่งเดินเข้ามาพลางทุบหัวเข่าของตัวเองเบาๆ อย่างอดไม่ได้

Chinese

“楠舒妈妈回来了？”

Thai

“คุณแม่ของหนานซูกลับมาแล้วเหรอคะ”

Chinese

“回来了，我跟你们说啊，他们学校的超市连个卖针线的都没有，净卖些稀奇古怪的东西。”

Thai

“กลับมาแล้วจ้ะ ฉันจะบอกพวกเธอให้นะ ซูเปอร์มาร์เก็ตวิทยาลัยของที่นี่ไม่มีแม้แต่เข็มกับด้ายขายเลย มีแต่ขายของพิลึกกึกกืออะไรก็ไม่รู้”

Chinese

王海妮的妈妈笑了笑：“现在的孩子哪还会做针线活，跟咱们那个年代可不一样，我估计他们连顶针是什么都不知道。”

Thai

แม่ของหวังไห่หนียิ้มพลางพูดว่า “เด็กสมัยนี้ที่ไหนจะเย็บปักถักร้อยเป็น ไม่เหมือนยุคพวกเราหรอกค่ะ ฉันเดาว่าพวกเด็กๆ คงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าปลอกสวมนิ้วคืออะไร”

Chinese

袁友琴忍不住笑了笑，然后做到冯楠舒下面的椅子上，把针线包拆开，穿针引线之后开始缝制学士服的披肩。

Thai

หยวนโหย่วฉินอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา จากนั้นก็นั่งลงบนเก้าอี้ข้างใต้เตียงของเฝิงหนานซู แกะชุดเข็มกับด้ายออก ร้อยด้ายเข้ารูเข็มแล้วเริ่มเย็บผ้าคลุมไหล่ของชุดครุย

Chinese

她今天早上来的时候冯楠舒还没醒，那件学士服就挂在下面。

Thai

ตอนที่เธอมาถึงเมื่อเช้านี้เฝิงหนานซูยังไม่ตื่น ชุดครุยตัวนั้นแขวนอยู่ด้านล่าง

Chinese

袁友琴拿起来比量了一下，幻想冯楠舒穿在身上的样子，结果却发现披肩的缝线处有点开线，于是下楼到学院超市买针线，打算给她缝缝。

Thai

หยวนโหย่วฉินหยิบขึ้นมาทาบดู จินตนาการถึงตอนที่เฝิงหนานซูสวมใส่ แต่กลับพบว่ารอยเย็บบริเวณผ้าคลุมไหล่มีด้ายหลุดลุ่ยอยู่บ้าง จึงเดินลงไปซื้อเข็มกับด้ายที่ซูเปอร์มาร์เก็ตวิทยาลัย กะว่าจะช่วยเย็บซ่อมให้

Chinese

针线这东西，在学校里确实卖不动，售货员扒拉了好久才找到一套。

Thai

ของอย่างเข็มกับด้ายในมหาวิทยาลัยขายไม่ออกจริงๆ นั่นแหละ พนักงานขายรื้อค้นอยู่นานมากกว่าจะเจอสักชุด

Chinese

此时，袁友琴就坐在下面缝着衣服，最后用牙齿咬断，又举起来看了一眼。

Thai

ในเวลานี้ หยวนโหย่วฉินนั่งเย็บเสื้อผ้าอยู่ข้างล่าง สุดท้ายก็ใช้ฟันกัดด้ายขาด แล้วยกขึ้นมาตรวจดูอีกรอบ

Chinese

晨曦洒落在学士服上，带着一点金辉，将披肩上那火红的花开衬托的更加怒放。

Thai

แสงอรุณสาดส่องลงบนชุดครุยเจือประกายสีทอง ขับเน้นลวดลายดอกไม้สีแดงเพลิงบนผ้าคลุมไหล่ให้ดูเบ่งบานงดงามยิ่งขึ้น

Chinese

临大最近这些年有钱了，经费根本花不完，所以学士服不再是回收使用的，基本都是财大气粗的往外送，而且还是自己设计的，格外的修身且漂亮。

Thai

ช่วงไม่กี่ปีมานี้ ม.หลินชวน ร่ำรวยขึ้น งบประมาณใช้เท่าไรก็ไม่หมด ดังนั้นชุดครุยจึงไม่จำเป็นต้องนำกลับมาใช้ซ้ำอีก มีแต่แจกให้ไปฟรีๆ อย่างใจป้ำ แถมยังออกแบบเองทำให้ทรงสวยเข้ารูปและงดงามเป็นพิเศษ

Chinese

不过看着看着，袁友琴就发现上面有张小脸探了下来，白皙而红润，还陪着一双莹润的眼眸，有点像是的树袋熊。

Thai

แต่พอดูไปดูมา หยวนโหย่วฉินก็สังเกตเห็นใบหน้าเล็กๆ ยื่นโผล่ลงมาจากด้านบน ใบหน้านั้นขาวเนียนอมชมพู ทั้งยังมีดวงตากลมโตเป็นประกาย ดูไปแล้วคล้ายกับโคอาลาตัวน้อย

Chinese

“醒了？”

Thai

“ตื่นแล้วเหรอจ๊ะ”

Chinese

“我还以为看错了。”

Thai

“หนูนึกว่าตาฝาดไปเสียอีกค่ะ”

Chinese

袁友琴伸手捏捏她的小脸：“我和他爸昨晚就来了，但没让江勤告诉你，说是要给你个惊喜的。”

Thai

หยวนโหย่วฉินยื่นมือไปบีบแก้มเล็กๆ ของเธอ “แม่กับพ่อเขามาถึงตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว แต่ไม่ให้เจียงฉินบอกหนู กะว่าจะเซอร์ไพรส์หนูไงล่ะ”

Chinese

冯楠舒抿着嘴巴：“哥哥是个坏人。”

Thai

เฝิงหนานซูเม้มปาก “เกอเกอะเป็นคนนิสัยไม่ดี”

Chinese

“快下来吃饭。”

Thai

“รีบลงมากินข้าวเถอะจ้ะ”

Chinese

“阿姨，叔叔呢？”冯楠舒从床上爬起来，小声问了一句。

Thai

“คุณป้าคะ แล้วคุณลุงล่ะคะ” เฝิงหนานซูปีนลงมาจากเตียงแล้วเอ่ยถามเสียงเบา

Chinese

袁友琴把学士服挂好，伸手拉住她：“我今天是楠舒妈妈，所以你不能叫阿姨，要叫妈。”

Thai

หยวนโหย่วฉินแขวนชุดครุยให้เรียบร้อย ยื่นมือไปกุมมือเธอไว้ “วันนี้แม่เป็นแม่ของหนานซู เพราะฉะนั้นหนูจะเรียกป้าไม่ได้ ต้องเรียกว่าแม่”

Chinese

听到这句话，高文慧和王海妮瞬间就屏住了呼吸，看上去还有点紧张呢。

Thai

พอได้ยินประโยคนี้ เกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนีก็กลั้นหายใจทันที ดูท่าทางแอบตื่นเต้นอยู่ไม่น้อย

Chinese

而旁边的两位家长也忍不住露出诧异的目光，相互对视一眼，有些茫然。

Thai

ส่วนผู้ปกครองทั้งสองคนที่อยู่ข้างๆ ก็อดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าประหลาดใจ ต่างสบตากันด้วยความงุนงง

Chinese

“叫一声给妈听听。”

Thai

“เรียกให้แม่ฟังหน่อยสิลูก”

Chinese

冯楠舒唬着小脸开口：“可是江勤会打我屁股。”

Thai

เฝิงหนานซูทำหน้าตึงแล้วเอ่ยขึ้น “แต่ว่าเจียงฉินจะตีตูดหนู”

Chinese

袁友琴瞬间就火了：“他敢，我让你叫你就能叫。”

Thai

หยวนโหย่วฉินเดือดขึ้นมาทันที “เขากล้าเหรอ แม่ให้หนูเรียก หนูก็เรียกได้”

Chinese

“妈妈……”

Thai

“คุณแม่…”

Chinese

听到冯楠舒柔声柔气地说出了自己想了很久的称呼，袁友琴的表情就像是灿烂的花开，伸手就抱住了冯楠舒，嘴巴里还念着宝贝女儿四个字。

Thai

พอได้ยินเฝิงหนานซูเอ่ยคำเรียกขานที่ตนเฝ้ารอมาเนิ่นนานด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานนุ่มนวล สีหน้าของหยวนโหย่วฉินก็แย้มยิ้มเบิกบานราวกับดอกไม้ผลิบาน เธอยื่นมือไปกอดเฝิงหนานซูเอาไว้ ในปากยังพร่ำพูดคำว่าลูกสาวสุดที่รักไม่หยุด

Chinese

有过经验的人都知道，有些称谓改变了，想再改回去就很难了。

Thai

คนที่มีประสบการณ์ต่างก็รู้ดีว่า สรรพนามเรียกขานบางอย่างเมื่อเปลี่ยนไปแล้ว คิดจะเปลี่ยนกลับมาย่อมเป็นเรื่องยาก

Chinese

“啊，我死了！”

Thai

“กรี๊ด ฉันตายแล้ว!”

Chinese

高文慧忽然尖叫一声，躺在床上，两只脚凌空飞蹬，气的高文慧的妈妈起来就给她一巴掌：“今天是毕业的好日子，你胡说八道什么？”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยกรีดร้องขึ้นมาอย่างกะทันหัน เอนตัวนอนบนเตียงแล้วถีบขากลางอากาศไปมาอย่างบ้าคลั่ง ทำเอาแม่ของเกาเหวินฮุ่ยโมโหจนลุกขึ้นมาฟาดใส่เธอทีหนึ่ง “วันนี้เป็นวันมงคลจบการศึกษานะ แกมาพูดจาเพ้อเจ้ออะไรกันห้ะ”

Chinese

高文慧凑到亲妈耳边：“我跟你说个秘密！”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูแม่แท้ๆ “หนูจะบอกความลับอะไรให้ฟัง!”

Chinese

“什么啊？”

Thai

“อะไรล่ะ”

Chinese

“那个其实不是楠舒的妈妈，是她婆婆。”

Thai

“จริงๆ แล้วคนนั้นไม่ใช่แม่ของหนานซูหรอก แต่เป็นแม่สามีของเธอต่างหาก”

Chinese

“啊？”

Thai

“หา?”

Chinese

高文慧的妈妈也是愣了一下，没想到还有这样的情况。

Thai

แม่ของเกาเหวินฮุ่ยถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง คิดไม่ถึงว่าจะมีเรื่องแบบนี้ด้วย

Chinese

她和袁友琴早上是差不多的时间到的，当时自我介绍的时候，一个就说是文慧妈妈，一个就说是楠舒妈妈。

Thai

เธอมาถึงตอนเช้าในเวลาไล่เลี่ยกับหยวนโหย่วฉิน ตอนแนะนำตัวคนหนึ่งก็บอกว่าเป็นแม่ของเหวินฮุ่ย อีกคนก็บอกว่าเป็นแม่ของหนานซู

Chinese

但她完全没想到袁友琴竟然不是冯楠舒的亲妈，而是婆婆。

Thai

แต่เธอคาดไม่ถึงเลยว่าหยวนโหย่วฉินจะไม่ใช่แม่แท้ๆ ของเฝิงหนานซู หากแต่เป็นแม่สามี

Chinese

“那楠舒的家长呢？”

Thai

“แล้วผู้ปกครองของหนานซูล่ะ”

Chinese

“楠舒她妈妈很早就去世了，他爸给她找了个后妈，但是后妈对她不好，不过幸好她有江勤呢，楠舒很早就住在江勤家里了，她妈也超疼楠舒的。”

Thai

“แม่ของหนานซูเสียชีวิตไปตั้งนานแล้ว พ่อของเธอก็หาแม่เลี้ยงมาให้ แต่แม่เลี้ยงทำตัวไม่ดีกับเธอ ทว่าโชคดีที่เธอมีเจียงฉิน หนานซูย้ายไปอยู่ที่บ้านของเจียงฉินตั้งนานแล้ว แม่ของเขาก็รักและเอ็นดูหนานซูมากๆ เลย”

Chinese

高文慧的妈妈听完之后恍然大悟，然后看向自己的女儿：“那你呢？”

Thai

แม่ของเกาเหวินฮุ่ยฟังจบแล้วก็เข้าใจแจ่มแจ้ง จากนั้นก็หันไปมองลูกสาวตัวเอง “แล้วแกล่ะ”

Chinese

高文慧脸一垮：“我现在要以伟大的事业为重，谈恋爱的事情以后再说。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยหน้าเจื่อนลงทันที “ตอนนี้หนูต้องให้ความสำคัญกับหน้าที่การงานอันยิ่งใหญ่ก่อน เรื่องมีความรักค่อยว่ากันทีหลัง”

Chinese

“什么事业？做奶茶？”

Thai

“งานอะไร ชงชานมเนี่ยนะ”

Chinese

“伟大的磕学家事业！”

Thai

“ภารกิจอันยิ่งใหญ่ของนักจิ้นคู่น่ะสิ!”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

吃过早饭之后，袁友琴帮冯楠舒穿上学士服，系上扣子，表情显得很欣慰。

Thai

หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จแล้ว หยวนโหย่วฉินก็ช่วยเฝิงหนานซูสวมชุดครุยและติดกระดุม สีหน้าของเธอดูปลื้มอกปลื้มใจเป็นอย่างยิ่ง

Chinese

小富婆的身材真的太好了，前凸后翘的，学士服虽然稍显宽松，但一点也挡不住她那姣好的身段。

Thai

รูปร่างของแม่หนูเศรษฐีนั้นดีเลิศจริงๆ อกเป็นอกเอวเป็นเอว แม้ชุดครุยจะดูหลวมไปสักหน่อย ทว่าก็ไม่อาจบดบังสัดส่วนอันงดงามของเธอได้เลยแม้แต่น้อย

Chinese

搭一双棕色小皮鞋，明媚的简直比夏日的光还要绚烂。

Thai

จับคู่กับรองเท้าหนังสีน้ำตาลคู่เล็ก ดูสดใสเจิดจ้าเสียยิ่งกว่าแสงแดดในฤดูร้อนเสียอีก

Chinese

临大毕业典礼的主会场在体育馆召开，但是毕业生太多，再加上还有家长到来，很难坐的开，所以操场那边还有个露天的分会场。

Thai

เวทีหลักของพิธีสำเร็จการศึกษา ม.หลินชวน จัดขึ้นที่โรงยิมเนเซียม ทว่ามีผู้สำเร็จการศึกษาจำนวนมาก ประกอบกับมีผู้ปกครองมาร่วมงานด้วย จึงยากที่จะจุคนได้ทั้งหมด บริเวณสนามกรีฑาจึงมีเวทีย่อยกลางแจ้งอยู่อีกแห่งหนึ่ง

Chinese

此时，江勤和江正宏已经到场了。

Thai

ในเวลานี้ เจียงฉินกับเจียงเจิ้งหงได้เดินทางมาถึงแล้ว

Chinese

身穿学士服的江老板虽然比不上彦祖，但是身形挺拔而清瘦，再架上百亿总裁的气质衬托，看上去真的有点帅气。

Thai

เถ้าแก่เจียงที่สวมชุดครุยแม้จะเทียบกับเยี่ยนจู่ไม่ได้ แต่ด้วยรูปร่างที่สูงโปร่งเพรียวบาง ประกอบกับมีออร่าของประธานบริษัทหมื่นล้านคอยขับเน้น จึงทำให้ดูหล่อเหลาไม่เบาจริงๆ

Chinese

张柏青昨晚专门给他打了个电话，竭力邀请他到主会场的台上发个言的，但是被江勤拒绝了。

Thai

เมื่อคืนจางไป่ชิงจงใจโทรศัพท์มาหาเขาโดยเฉพาะ เพื่อเชื้อเชิญอย่างสุดกำลังให้เขาขึ้นไปกล่าวสุนทรพจน์บนเวทีหลัก แต่เจียงฉินปฏิเสธไป

Chinese

在学校装了那么多年的逼，这一次他打算歇歇，体会一下普通学生的心情。

Thai

อวดเบ่งวางมาดในมหาวิทยาลัยมาตั้งหลายปีแล้ว ครั้งนี้เขาตั้งใจจะพักบ้าง เพื่อสัมผัสความรู้สึกของนักศึกษาธรรมดาๆ ดูสักครั้ง

Chinese

秦静秋和冯世华也来了，他们是坐早班飞机过来的，被魏兰兰开车送到了学校，接到江勤的电话之后就来到了操场，聚到了一起。

Thai

ฉินจิ้งชิวกับเฝิงซื่อหัวก็มาถึงเช่นกัน ทั้งสองคนนั่งเครื่องบินไฟลต์เช้ามาและมีเว่ยหลานหลานขับรถมาส่งที่มหาวิทยาลัย พอได้รับโทรศัพท์จากเจียงฉินจึงตรงมาที่สนามกรีฑาและมารวมตัวกัน

Chinese

随行而来的还有卢雪梅，抱着相机跟在旁边。

Thai

คนที่เดินทางตามมาด้วยยังมีลู่เสวี่ยเหมย ซึ่งกำลังถือกล้องถ่ายรูปเดินตามอยู่ข้างๆ

Chinese

她最大的爱好就是把老板娘记录在照片里，这种时候是绝对不会缺席的。

Thai

ความชื่นชอบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเธอคือการบันทึกภาพของเถ้าแก่เนี้ยไว้ในรูปถ่าย โอกาสแบบนี้จึงไม่มีทางพลาดเด็ดขาด

Chinese

“楠舒呢？”

Thai

“หนานซูล่ะ”

Chinese

“我妈一大早就去宿舍接她了，应该马上就到了。”

Thai

“แม่ผมไปรับเธอที่หอพักตั้งแต่เช้าตรู่แล้ว น่าจะใกล้ถึงแล้วครับ”

Chinese

江勤和秦静秋说了一声，而冯世华则伸着手和江正宏握了握。

Thai

เจียงฉินบอกฉินจิ้งชิว ส่วนเฝิงซื่อหัวก็ยื่นมือออกไปจับมือทักทายกับเจียงเจิ้งหง

Chinese

他们两位是第一次见面，但因为“亲家”这个身份，所以没说两句就熟络了。

Thai

ทั้งสองคนเพิ่งพบหน้ากันเป็นครั้งแรก แต่เพราะมีสถานะเป็น “ครอบครัวดองกัน” คุยกันไม่กี่ประโยคก็สนิทสนมคุ้นเคยกันอย่างรวดเร็ว

Chinese

正在此时，袁友琴和冯楠舒他们出现在操场。

Thai

ในตอนนั้นเอง หยวนโหย่วฉินกับพวกเฝิงหนานซูก็ปรากฏตัวขึ้นที่สนามกรีฑา

Chinese

穿着学士服的冯楠舒高挑，绝美，一瞬间就吸引了好多人的目光。

Thai

เฝิงหนานซูที่สวมชุดครุยนั้นทั้งสูงโปร่งและงดงามไร้ที่ติ เพียงพริบตาเดียวก็ดึงดูดสายตาของใครหลายคน

Chinese

江勤他们四人转头看过去，每个人的心里都有一种吾家有女初成长的感觉。

Thai

พวกเจียงฉินทั้งสี่คนหันไปมอง ในใจของแต่ละคนต่างก็เกิดความรู้สึกประหนึ่งมองดูลูกสาวบ้านเราเติบโตเป็นผู้ใหญ่

Chinese

“楠舒，恭喜毕业。”

Thai

“หนานซู ยินดีด้วยที่เรียนจบนะ”

Chinese

“谢谢婶婶。”

Thai

“ขอบคุณค่ะอาสะใภ้”

Chinese

冯楠舒和婶婶拥抱了一下，然后晃来晃去的又黏在了江勤的身边。

Thai

เฝิงหนานซูกอดอาสะใภ้ทีหนึ่ง จากนั้นก็เดินดุ๊กดิ๊กกลับมาเกาะติดอยู่ข้างกายเจียงฉินอีกครั้ง

Chinese

此时，金融学院的人差不多都聚在了操场，大家都是四五人凑在一起，凑到一起拍照，合影。

Thai

ในเวลานี้ ผู้คนจากคณะการเงินเกือบทั้งหมดมารวมตัวกันที่สนามกรีฑา ทุกคนต่างจับกลุ่มกันสี่ห้าคน มารวมกลุ่มถ่ายรูปและถ่ายภาพหมู่ร่วมกัน

Chinese

曹少爷就在后面，穿着学士服，有种小孩穿大人衣服的感觉。

Thai

คุณชายเฉาอยู่ข้างหลัง สวมชุดครุยแล้วให้ความรู้สึกเหมือนเด็กแอบเอาเสื้อผ้าผู้ใหญ่มาใส่

Chinese

不过就在此时，一辆黑色的加长版林肯缓缓开到了操场的入口，一瞬间就吸引了周边无数人的目光。

Thai

ทว่าในตอนนั้นเอง รถลินคอล์นลีมูซีนสีดำคันหนึ่งก็ค่อยๆ ขับเข้ามาตรงทางเข้าสนามกรีฑา ดึงดูดสายตาของผู้คนนับไม่ถ้วนรอบข้างได้ในทันที

Chinese

“我草，是我爹？”

Thai

“เชี่ย นั่นพ่อฉันนี่?”

Chinese

“真是我爹，我亲爹！”

Thai

“พ่อฉันจริงๆ ด้วย พ่อแท้ๆ ของฉันเลย!”

Chinese

曹少爷啊一声尖叫，狂奔而去，迎接亲爹降临。

Thai

คุณชายเฉาร้องอ๊ากออกมาคำหนึ่งแล้วใส่เกียร์หมาวิ่งกระโจนออกไป ต้อนรับการมาเยือนของพ่อบังเกิดเกล้า

Chinese

见到这一幕，金融三班的人全都瞪大了眼睛：“曹广宇的爸爸开这车？我草，他来真的？”

Thai

เมื่อเห็นภาพนี้ ผู้คนในสาขาการเงินห้องสามต่างก็เบิกตากว้าง “พ่อของเฉากว่างอวี่ขับรถคันนี้มาเหรอ เชี่ย เขาเอาจริงดิ”

Chinese

“爸，您怎么把车开来了？”

Thai

“พ่อ พ่อขับรถคันนี้มาได้ยังไงเนี่ย”

Chinese

曹爸西装革履地从车上下来：“江总昨晚给我打电话，说今天有个商务会议，让我有多大场面就摆多大场面。”

Thai

พ่อเฉาที่แต่งสูทผูกเนกไทสวมรองเท้าหนังอย่างเนี้ยบก้าวลงมาจากรถ “เมื่อคืนประธานเจียงโทรหาพ่อ บอกว่าวันนี้มีการประชุมทางธุรกิจ ให้พ่อจัดฉากอลังการได้เท่าไรก็จัดมาให้เต็มที่”

Chinese

（求月票，家人们，别攒了，灌满老错！）

Thai

(ขอตั๋วเดือนหน่อยครับทุกคน อย่าเก็บสะสมไว้เลย โหวตให้เหล่าชั่วให้เต็มที่ไปเลย!)

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)