แต่งงานสิ้นปีก็ดูเข้าท่าเหมือนกัน

Chinese

第645章 年底结婚好像也行

Thai

ตอนที่ 645 แต่งงานสิ้นปีก็เหมือนจะเข้าท่า

Chinese

夜晚时分，月朗星疏，窗外不时有车子驶过的声音。

Thai

ยามค่ำคืน พระจันทร์สว่างกระจ่างฟ้า ดวงดาวประปราย นอกหน้าต่างมีเสียงรถแล่นผ่านเป็นระยะ

Chinese

袁友琴已经做好了晚饭，吩咐着几个人端菜，还顺便把三奶奶送来的包子重新馏了一下。

Thai

หยวนโหย่วฉินทำอาหารเย็นเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอบอกให้ทุกคนช่วยกันยกกับข้าว ทั้งยังเอาซาลาเปาที่คุณย่าสามเอามาให้ไปอุ่นใหม่อีกรอบ

Chinese

江勤也是好久都没回家了，一顿家常便饭吃的十分舒心。

Thai

เจียงฉินเองก็ไม่ได้กลับบ้านมานานแล้ว มื้ออาหารที่บ้านมื้อนี้จึงกินได้อย่างสบายใจยิ่ง

Chinese

不过等到晚饭下去散步的时候，江勤就有点蒙了，因为在外乘凉的好几个老太太都问他选没选好日子，到底是年底哪一天。

Thai

ทว่าพอกินข้าวเย็นเสร็จแล้วลงไปเดินเล่น เจียงฉินก็ต้องงงงวยเล็กน้อย เพราะหญิงชราหลายคนที่ออกมารับลมข้างนอกต่างพากันถามเขาว่าดูฤกษ์ไว้หรือยัง สรุปว่าเป็นวันไหนช่วงสิ้นปี

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

冯楠舒一点也不吭声，连走路都变得悄悄的，一副不关我事的样子。

Thai

เฝิงหนานซูไม่ปริปากพูดอะไรแม้แต่น้อย แม้กระทั่งก้าวเดินก็ยังแผ่วเบา ทำท่าทางเหมือนไม่เกี่ยวกับฉันเลยสักนิด

Chinese

袁友琴和江正宏此时正站在阳台看着楼下的两人，在他们的视角里，小富婆美丽大方，乖巧地走在前面，江勤就像个傻蛋，跟在后面。

Thai

หยวนโหย่วฉินและเจียงเจิ้งหงเวลานี้ยืนอยู่ตรงระเบียงมองดูคนทั้งสองที่อยู่ชั้นล่าง ในสายตาของพวกเขา แม่หนูเศรษฐีทั้งงดงามและสง่าผ่าเผย เดินอยู่ข้างหน้าอย่างว่าง่าย ส่วนเจียงฉินก็เหมือนคนทึ่มที่เดินตามหลังต้อยๆ

Chinese

两个人时快时慢，有时候冯楠舒还要回头找他，要把手牵在一起。

Thai

คนทั้งคู่เดินเร็วบ้างช้าบ้าง บางครั้งเฝิงหนานซูก็ยังหันกลับมาหาเขาเพื่อจับมือเดินไปด้วยกัน

Chinese

江勤有时候还要捏捏她的脸，揉揉她的头发，一点也闲不住。

Thai

บางครั้งเจียงฉินก็อดไม่ได้ที่จะบีบแก้มเธอ ขยี้ผมเธอ มือไม้อยู่ไม่สุขเอาเสียเลย

Chinese

最后两个人走到了小区尽头的黑暗小角落，然后对视一眼走了进去，鬼鬼祟祟地不知道在干什么。

Thai

สุดท้ายทั้งสองก็เดินไปถึงมุมมืดสุดของหมู่บ้าน จากนั้นสบตากันแล้วเดินเข้าไป ไม่รู้ว่าทำอะไรลับๆ ล่อๆ อยู่ข้างใน

Chinese

再出来的时候，江勤故意往黑的地方走，而冯楠舒则有点左摇右晃，像是喝醉了酒。

Thai

ตอนเดินออกมาอีกครั้ง เจียงฉินจงใจเดินไปทางที่มืดๆ ส่วนเฝิงหนานซูกลับเดินเซซ้ายเอียงขวาเล็กน้อยคล้ายคนเมาเหล้า

Chinese

“其实年底也不是不行，你说呢？”

Thai

“จริงๆ สิ้นปีก็ใช่ว่าจะไม่ได้นะ คุณว่าไง”

Chinese

“年底好日子很多。”

Thai

“สิ้นปีฤกษ์ดีมีเยอะแยะ”

Chinese

两口子扒着阳台的窗户，忍不住低声交流。

Thai

สองสามีภรรยาเกาะหน้าต่างระเบียงพลางกระซิบกระซาบกันอย่างอดไม่ได้

Chinese

说实话，刚到法定年龄就结婚确实是有点早了，但两个人既然都认定了，那早晚就没有太多的差别了。

Thai

พูดตามตรง การแต่งงานทันทีที่อายุถึงเกณฑ์ตามกฎหมายมันก็ค่อนข้างเร็วไปจริงๆ แต่อนึ่งเมื่อทั้งสองคนต่างปักใจแน่วแน่ต่อกันแล้ว จะช้าหรือเร็วก็ไม่ได้ต่างกันสักเท่าไร

Chinese

反正楠舒都是他们家的宝贝，儿子虽然嘴上劲儿劲儿的，但明显也离不开她……

Thai

อย่างไรเสียหนานซูก็เป็นแก้วตาดวงใจของบ้านพวกเขา ลูกชายถึงแม้ปากจะเก่งไปเรื่อย แต่ก็เห็นได้ชัดว่าขาดเธอไม่ได้…

Chinese

而且，对门李大娘的孙子已经开始上幼儿园了，每天背着个小书包，跟着李大娘下楼，颠颠的，对袁友琴的冲击力很大。

Thai

อีกอย่าง หลานชายของป้าหลี่บ้านตรงข้ามก็เริ่มเข้าโรงเรียนอนุบาลแล้ว ทุกวันจะสะพายกระเป๋าใบเล็กวิ่งเตาะแตะตามป้าหลี่ลงบันไดมา ซึ่งสร้างแรงกระตุ้นให้หยวนโหย่วฉินเป็นอย่างมาก

Chinese

半晌之后，江勤带着冯楠舒回到了家里，江正宏和袁友琴已经坐回到了客厅的沙发上，一脸欣慰地看着他们。

Thai

ครู่ใหญ่ต่อมา เจียงฉินพาเฝิงหนานซูกลับมาถึงบ้าน เจียงเจิ้งหงและหยวนโหย่วฉินกลับมานั่งบนโซฟาในห้องนั่งเล่นแล้ว ทั้งสองมองดูพวกเขาด้วยสีหน้าปลาบปลื้มใจ

Chinese

这个表情，江勤只在他高考出分的那天看到过。

Thai

สีหน้าแบบนี้ เจียงฉินเคยเห็นแค่ตอนวันที่คะแนนสอบเกาเข่าของเขาประกาศเท่านั้น

Chinese

“他们怎么了？”

Thai

“พวกเขาเป็นอะไรไปน่ะ”

Chinese

“我不知道。”

Thai

“ฉันไม่รู้”

Chinese

小富婆傻乎乎地摇了摇头，好久没有接吻了，有点微醺。

Thai

แม่หนูเศรษฐีส่ายหน้าอย่างเซ่อซ่า ไม่ได้จูบกันตั้งนาน รู้สึกเคลิบเคลิ้มมึนเมาเล็กน้อย

Chinese

江勤可不知道爹妈正在算年底哪天是日子，而是转头去了冯楠舒的卧室，敲开了房门门。

Thai

เจียงฉินไม่รู้เลยว่าพ่อแม่กำลังคำนวณว่าวันไหนของสิ้นปีเป็นฤกษ์ดี เขาหันหลังเดินไปยังห้องนอนของเฝิงหนานซูแล้วเคาะเปิดประตูห้อง

Chinese

平时高文慧和王海妮都会跟着冯楠舒一起下去逛得，不过今天为了给他们留出二人独处的时间，俩人就一直窝在卧室。

Thai

ปกติแล้วเกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนีจะตามเฝิงหนานซูลงไปเดินเล่นด้วย แต่วันนี้เพื่อเปิดโอกาสให้ทั้งสองได้อยู่ตามลำพัง ทั้งคู่จึงอุดอู้อยู่แต่ในห้องนอนตลอด

Chinese

“你们今晚记得收拾收拾东西，明天回临川。”

Thai

“คืนนี้พวกเธออย่าลืมเก็บข้าวของล่ะ พรุ่งนี้กลับหลินชวน”

Chinese

“啊？这么着急？”

Thai

“อ้าว ทำไมรีบร้อนขนาดนี้ล่ะ”

Chinese

“我怕你们把我吃穷了。”

Thai

“ฉันกลัวพวกเธอจะกินจนฉันหมดตัวน่ะสิ”

Chinese

高文慧看了一眼王海妮：“可我们已经毕业了，回去了住哪儿？”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยเหลือบมองหวังไห่หนี “แต่พวกเราเรียนจบแล้ว กลับไปแล้วจะพักที่ไหนล่ะ”

Chinese

江勤想了想：“临大周围都是出租房，还是说，我让校长给伱们批个宿舍？”

Thai

เจียงฉินคิดอยู่ครู่หนึ่ง “รอบ ม.หลินชวนมีห้องเช่าเยอะแยะ หรือว่าจะให้ฉันขอให้อธิการบดีอนุมัติหอพักให้พวกเธอดีล่ะ”

Chinese

“不住宿舍了，连个火锅都不能吃，而且还时不时地有人半夜不睡觉，净弄些鬼动静。”

Thai

“ไม่อยู่หอพักแล้ว กินหม้อไฟก็ไม่ได้ แถมยังมีคนไม่หลับไม่นอนกลางดึกคอยส่งเสียงกุกกักชวนหลอนอยู่เรื่อย”

Chinese

“那就租房，我让人给你们安排好。”

Thai

“งั้นก็เช่าห้อง ฉันจะให้คนจัดการให้พวกเธอ”

Chinese

王海妮忍不住从床上爬起来：“干脆让楠舒和我们一起住，我们三姐妹租个三室一厅。”

Thai

หวังไห่หนีอดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นมาจากเตียง “ให้หนานซูมาอยู่กับพวกเราด้วยเลยสิ พวกเราสามพี่น้องเช่าแบบสามห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่น”

Chinese

江勤打了个哈欠：“你们自己商量。”

Thai

เจียงฉินหาววอดหนึ่งที “พวกเธอไปปรึกษากันเองเถอะ”

Chinese

七月和八月悄然而逝，冯楠舒开学就是研一了，面对陌生的人际关系不知道会不会不适应，有她们两个陪着倒是挺不错的。

Thai

เดือนกรกฎาคมและสิงหาคมผ่านพ้นไปอย่างเงียบเชียบ เปิดเทอมนี้เฝิงหนานซูก็จะขึ้นปริญญาโทปีหนึ่งแล้ว ไม่รู้ว่าจะปรับตัวเข้ากับความสัมพันธ์และผู้คนแปลกหน้าได้หรือไม่ มีพวกเธอสองคนอยู่เป็นเพื่อนก็นับว่าดีมากทีเดียว

Chinese

江勤考虑着，然后去厨房倒了杯水，就看到袁友琴和江正宏正在和冯楠舒认真地讲着什么，表情还有点兴奋呢。

Thai

เจียงฉินครุ่นคิดพลางเดินไปรินน้ำในครัว ก็เห็นหยวนโหย่วฉินกับเจียงเจิ้งหงกำลังพูดคุยเรื่องบางอย่างกับเฝิงหนานซูอย่างจริงจัง สีหน้ายังแฝงความตื่นเต้นอยู่ด้วย

Chinese

听到脚步声响起，正在非常认真听讲的小富婆忽然回头看了一眼，发现江勤正在迫近，于是立马乖巧了起来。

Thai

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าดังขึ้น แม่หนูเศรษฐีที่กำลังตั้งใจฟังอย่างจริงจังก็หันขวับกลับมามอง พอเห็นว่าเจียงฉินกำลังเดินใกล้เข้ามาจึงทำตัวเรียบร้อยขึ้นมาในทันที

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

“三个人怎么都神秘兮兮的，好像要商量着把我卖了一样。”

Thai

“สามคนนี้ทำไมทำตัวมีลับลมคมในกันหมด เหมือนกำลังปรึกษากันว่าจะเอาฉันไปขายยังไงยังงั้น”

Chinese

江勤忍不住嘟囔一声，立马就被自己的想法逗笑了，不过笑着笑着，他的脸色微微一变，有种不好的预感涌上心头。

Thai

เจียงฉินอดพึมพำไม่ได้และหลุดขำกับความคิดของตัวเองทันที ทว่าหัวเราะไปหัวเราะมา สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย ลางสังหรณ์ไม่ดีบางอย่างผุดขึ้นมาในใจ

Chinese

坏了，该不是有了小富婆之后觉得儿子没啥用，真打算把我卖了吧？

Thai

แย่ละสิ คงไม่ใช่ว่าพอมีแม่หนูเศรษฐีแล้วรู้สึกว่าลูกชายไม่มีประโยชน์ คิดจะเอาฉันไปขายจริงๆ หรอกนะ

Chinese

毕竟是两个月没着家，但人家小富婆可是天天爸爸妈妈地叫啊。

Thai

ก็ว่าไม่ได้ เขาไม่ได้กลับบ้านมาตั้งสองเดือน แต่แม่หนูเศรษฐีกลับเรียกพ่อคะแม่ขาทุกวี่ทุกวัน

Chinese

江总沉默了一下，生平第一次主动拿起了扫帚，装模作样地开始打扫起了餐厅和玄关的交界处。

Thai

ประธานเจียงนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาหยิบไม้กวาดขึ้นมาเอง และเริ่มแสร้งทำเป็นกวาดพื้นตรงรอยต่อระหว่างห้องอาหารกับโถงทางเข้าบ้าน

Chinese

半晌之后，夜色渐深，袁友琴打着哈欠回了房间，冯楠舒也哒哒哒地跑去卫生间洗漱。

Thai

เวลาผ่านไปครู่ใหญ่ ราตรีเริ่มดึกสงัด หยวนโหย่วฉินหาวหวอดพลางเดินกลับเข้าห้อง เฝิงหนานซูก็วิ่งตึกๆๆ ไปล้างหน้าแปรงฟันในห้องน้ำ

Chinese

江正宏则抱了一床被子扔到了沙发上。

Thai

ส่วนเจียงเจิ้งหงก็หอบผ้าห่มผืนหนึ่งมาโยนลงบนโซฟา

Chinese

江勤拄着扫帚一乐：“怎么，跟我妈吵架了，罚你睡沙发？这个沙发可是又短又小又硬啊，睡一晚上很累的啊爸。”

Thai

เจียงฉินเท้าไม้กวาดพลางหัวเราะร่า “อะไรกัน ทะเลาะกับแม่จนโดนทำโทษให้มานอนโซฟาเหรอ โซฟานี้ทั้งสั้นทั้งเล็กทั้งแข็ง นอนทั้งคืนเมื่อยตัวแย่เลยนะพ่อ”

Chinese

江正宏看他一眼：“傻儿子，真傻……”

Thai

เจียงเจิ้งหงเหลือบมองเขา “ลูกโง่ โง่จริงๆ เลย…”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

看着老父亲走回卧室，江勤这才反应过来，靠，次卧被高文慧和王海妮占了，冯楠舒一定是睡在保姆室的那个小床上，那睡沙发的只有自己啊！

Thai

เมื่อมองดูผู้เป็นพ่อเดินกลับเข้าห้องนอนไป เจียงฉินถึงเพิ่งคิดขึ้นมาได้ เชี่ย ห้องนอนเล็กลำดับสองโดนเกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนียึดไปแล้ว เฝิงหนานซูต้องนอนบนเตียงเล็กในห้องแม่บ้านแน่ๆ ถ้างั้นคนที่ต้องนอนโซฟาก็มีแค่เขาน่ะสิ!

Chinese

这就是拼团总裁回家的待遇？

Thai

นี่คือการต้อนรับที่ประธานพินถวนได้รับตอนกลับบ้านงั้นเหรอ

Chinese

正在此时，冯楠舒洗漱完了，摆好自己的牙刷和杯子，正俏生生地看着他。

Thai

ในจังหวะนั้นเอง เฝิงหนานซูก็ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ วางแปรงสีฟันและแก้วน้ำของตัวเองเรียบร้อย แล้วยืนมองเขาตาแป๋วอย่างน่ารัก

Chinese

江勤看向小富婆：“都怪你，非得带王海妮和高文慧回咱家，我都没地方住了。”

Thai

เจียงฉินมองไปยังแม่หนูเศรษฐี “ความผิดเธอแท้ๆ ที่ต้องพาหวังไห่หนีกับเกาเหวินฮุ่ยกลับมาบ้านเรา ฉันเลยไม่มีที่นอนเลย”

Chinese

“xxxx回咱家xxxx。”

Thai

“เอ็กซ์เอ็กซ์เอ็กซ์เอ็กซ์กลับมาบ้านเราเอ็กซ์เอ็กซ์เอ็กซ์เอ็กซ์”

Chinese

冯楠舒忽然之间就变得有些愉悦了，眼神亮晶晶的。

Thai

จู่ๆ เฝิงหนานซูก็อารมณ์ดีขึ้นมา แววตาเป็นประกายระยิบระยับ

Chinese

江勤也不知道她为什么高兴，走过去捏了捏她水滑的脸蛋，然后就催着她去睡觉。

Thai

เจียงฉินไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงดีใจ เดินเข้าไปบีบแก้มเนียนนุ่มของเธอ แล้วเร่งให้เธอไปเข้านอน

Chinese

等看小富婆钻进被窝之后，他又敲开了次卧的门，打算去柜子里拿个枕头。

Thai

พอดูแม่หนูเศรษฐีมุดตัวเข้าผ้าห่มแล้ว เขาก็ไปเคาะประตูห้องนอนเล็กอีกห้อง ตั้งใจจะไปหยิบหมอนในตู้

Chinese

此时王海妮正在收拾行李，而高文慧则在奋笔疾书，好像是白天玩了一天，晚上在拼命赶更新。

Thai

เวลานี้หวังไห่หนีกำลังจัดกระเป๋าเดินทาง ส่วนเกาเหวินฮุ่ยกำลังรัวแป้นพิมพ์อย่างบ้าคลั่ง ดูเหมือนว่าตอนกลางวันเที่ยวเล่นมาทั้งวัน พอกลางคืนเลยต้องเร่งปั่นตอนใหม่สุดชีวิต

Chinese

江勤凑过去看了一眼：“不对，这个不对，小富婆没有这么聪明，她不是故意偷家的，她就是不小心偷家的。”

Thai

เจียงฉินชะโงกหน้าเข้าไปดูแวบหนึ่ง “ไม่ใช่ละ ตรงนี้ไม่ถูก แม่หนูเศรษฐีไม่ได้ฉลาดขนาดนั้น เธอไม่ได้ตั้งใจขโมยป้อมสักหน่อย เธอแค่เผลอขโมยป้อมไปโดยไม่รู้ตัวต่างหาก”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

江勤牛逼轰轰地做完指导，眼睛向前一撇，忽然就被被桌上的那个礼物盒吸引了。

Thai

เจียงฉินชี้แนะอย่างภูมิอกภูมิใจสุดๆ สายตาเหลือบไปข้างหน้า จู่ๆ ก็ถูกกล่องของขวัญบนโต๊ะดึงดูดความสนใจ

Chinese

这原本就是他的房间，后来小富婆来了就让给她了，所以这房间里的一切他都很熟悉，但唯独没见过这礼物盒。

Thai

เดิมทีนี่คือห้องของเขา พอแม่หนูเศรษฐีมาถึงได้ยกให้เธอ ดังนั้นข้าวของทุกอย่างในห้องนี้เขาจึงคุ้นเคยเป็นอย่างดี มีเพียงกล่องของขวัญกล่องนี้เท่านั้นที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

Chinese

江勤伸手过去，把盖子掀开，然后就看到了其中的相框。

Thai

เจียงฉินยื่นมือออกไปเปิดฝา แล้วก็เห็นกรอบรูปที่อยู่ข้างใน

Chinese

“这东西是谁送来的？”

Thai

“ของชิ้นนี้ใครเอามาส่งน่ะ”

Chinese

高文慧抬头看他一眼：“冯楠舒的爸爸啊，你不知道？”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยเงยหน้าขึ้นมองเขา “พ่อของเฝิงหนานซูไง นายไม่รู้เหรอ”

Chinese

江勤摇了摇头：“没人跟我说过。”

Thai

เจียงฉินส่ายหน้า “ไม่มีใครบอกฉันเลย”

Chinese

“说是迟到的毕业礼物，上个月的月中才送来的，哦对了，她爸还在你家吃了饭。”

Thai

“เห็นบอกว่าเป็นของขวัญรับปริญญาย้อนหลัง เพิ่งเอามาส่งเมื่อกลางเดือนที่แล้วนี่เอง อ้อ จริงสิ พ่อของเธอยังกินข้าวที่บ้านนายด้วยนะ”

Chinese

“毕业典礼不去，然后又亲自来济州补了个礼物？这操作是真的迷。”

Thai

“พิธีรับปริญญาไม่ยอมไป แล้วยังถ่อมาให้ของขวัญย้อนหลังถึงจี้โจวด้วยตัวเองเนี่ยนะ ทำตัวได้งงงวยจริงๆ”

Chinese

高文慧听完之后合上了电脑：“她爸忒不是个东西，还想着让冯楠舒忘记以前的事情，和她后妈和睦相处呢。”

Thai

พอได้ยินแบบนั้นเกาเหวินฮุ่ยก็พับหน้าจอคอมพิวเตอร์ลง “พ่อของเธอไม่ใช่คนดีเอาซะเลย ยังคิดจะให้เฝิงหนานซูลืมเรื่องในอดีตแล้วอยู่ร่วมกับแม่เลี้ยงอย่างปรองดองอีก”

Chinese

江勤看向高文慧：“她爸心里想的事情你是怎么知道的？”

Thai

เจียงฉินมองไปยังเกาเหวินฮุ่ย “เธอรู้ได้ยังไงว่าพ่อของเธอคิดอะไรอยู่ในใจ”

Chinese

“楠舒说她爸临走的时候说了很多关于家庭和睦的话，还说什么要补偿楠舒，又说一家人血浓于水什么的，摆明了就是想让楠舒原谅那个贱货，可是凭什么？说原谅就原谅，楠舒以前受过的伤找谁还？”

Thai

“หนานซูบอกว่าตอนพ่อเธอจะกลับได้พูดเรื่องความปรองดองในครอบครัวตั้งเยอะแยะ แถมยังบอกว่าจะชดเชยให้หนานซู แล้วก็บอกว่าคนในครอบครัวสายเลือดย่อมข้นกว่าน้ำอะไรทำนองนั้น เห็นชัดๆ ว่าอยากให้หนานซูยอมยกโทษให้อีนังแพศยานั่น แต่มีสิทธิ์อะไรล่ะ นึกจะให้ยกโทษก็ยกโทษงั้นเหรอ แล้วบาดแผลที่หนานซูเคยได้รับในอดีตจะไปทวงคืนจากใคร”

Chinese

王海妮也忍不住站起来：“有后爸不一定有后妈，但有后妈肯定就有后爸，就算受伤的是楠舒，她爸也舍不得他现在那个三口之家，那就只能要求楠舒大人有大量了。”

Thai

หวังไห่หนีก็อดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นยืน “มีพ่อเลี้ยงอาจจะไม่ได้มีแม่เลี้ยงตามมา แต่ถ้ามีแม่เลี้ยงเมื่อไหร่ พ่อแท้ๆ ก็กลายเป็นพ่อเลี้ยงเมื่อนั้น ต่อให้คนที่เจ็บปวดจะเป็นหนานซู แต่พ่อของเธอก็ตัดใจจากครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูกในปัจจุบันไม่ลงอยู่ดี ก็เลยได้แต่เรียกร้องให้หนานซูทำตัวใจกว้างมีเมตตาเท่านั้นแหละ”

Chinese

高文慧提起来就生气：“这种男人，最没用。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยพูดถึงเรื่องนี้ทีไรก็โมโห “ผู้ชายแบบนี้ ไร้ประโยชน์ที่สุด”

Chinese

江勤听完之后把相框放了回去：“妈的，还有脸在我家吃饭，也是心大。”

Thai

เจียงฉินฟังจบก็วางกรอบรูปกลับที่เดิม “แม่ง ยังมีหน้ามากินข้าวที่บ้านฉันอีก ช่างหน้าด้านหน้าทนจริงๆ”

Chinese

“就是。”

Thai

“นั่นน่ะสิ”

Chinese

“行了，早点睡觉吧，明天早上出发。”

Thai

“เอาเถอะ รีบนอนได้แล้ว พรุ่งนี้เช้าออกเดินทาง”

Chinese

“哦。”

Thai

“อื้อ”

Chinese

江勤转身离开了次卧，而王海妮则忍不住开口：“你说，如果没有江勤怎么办啊？”

Thai

เจียงฉินหันหลังเดินออกจากห้องนอนเล็กไป ส่วนหวังไห่หนีก็อดพูดขึ้นมาไม่ได้ “เธอว่า ถ้าไม่มีเจียงฉินจะเป็นยังไงนะ”

Chinese

高文慧愣了一下：“什么意思？”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยชะงักไป “หมายความว่ายังไง”

Chinese

“有江勤给楠舒撑腰，她爸就算是的公司老总都不敢造次，可如果没有江勤呢，她爸是不是真的会强求楠舒原谅她后妈，可就以她后妈那个品行来看，肯定会对楠舒更加变本加厉不是？”

Thai

“มีเจียงฉินคอยหนุนหลังให้หนานซู พ่อของเธอต่อให้เป็นประธานบริษัทก็ยังไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม แต่ถ้าไม่มีเจียงฉินล่ะ พ่อของเธอจะไม่บีบบังคับให้หนานซูยกโทษให้แม่เลี้ยงจริงๆ เหรอ แล้วด้วยสันดานแบบแม่เลี้ยงของเธอ คงต้องยิ่งทำร้ายหนานซูหนักข้อขึ้นไปอีกแน่ๆ ใช่ไหมล่ะ”

Chinese

“没事，楠舒还有婶婶呢。”

Thai

“ไม่เป็นไรหรอก หนานซูยังมีอาสะใภ้อยู่นะ”

Chinese

王海妮摇了摇头：“婶婶，名义上还是疏远了一倍，打官司都打不赢，可老公就不一样了，对吧。”

Thai

หวังไห่หนีส่ายหน้า “อาสะใภ้ ในทางนิตินัยถือว่าห่างชั้นกันไปเท่าตัว ขึ้นโรงขึ้นศาลก็สู้ไม่ได้หรอก แต่สามีน่ะไม่เหมือนกัน จริงไหมล่ะ”

Chinese

高文慧抿了抿嘴，心说有道理。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยเม้มปาก คิดในใจว่ามีเหตุผล

Chinese

另外，冯楠舒的婶婶好像也是借助江勤投资的那家房地产公司，转移了业务重心，才把自己的公司从冯家的公司独立出来的。

Thai

อีกอย่าง ดูเหมือนว่าอาสะใภ้ของเฝิงหนานซูจะอาศัยบริษัทอสังหาริมทรัพย์ที่เจียงฉินไปลงทุน ช่วยโยกย้ายจุดศูนย์กลางธุรกิจ ถึงสามารถแยกบริษัทของตัวเองออกมาเป็นอิสระจากบริษัทของตระกูลเฝิงได้

Chinese

如果没有江勤，那婶婶这一步或许根本没机会能做到。

Thai

หากไม่มีเจียงฉิน บางทีอาสะใภ้อาจไม่มีโอกาสทำขั้นตอนนี้สำเร็จได้เลย

Chinese

两个人聊着聊着，忽然发现江勤竟然对冯楠舒这么重要。

Thai

ทั้งสองคนคุยกันไปคุยกันมา จู่ๆ ก็ค้นพบว่าเจียงฉินช่างมีความสำคัญต่อเฝิงหนานซูถึงเพียงนี้

Chinese

有些人不讲理也不要脸，但这世界上恰好有更不讲理不要脸的人能治他们，就好像好人没办法保护好人，但恶人却能保护好人。

Thai

คนบางคนไร้เหตุผลและหน้าด้านไร้ยางอาย แต่ในโลกใบนี้กลับมีคนที่ไร้เหตุผลและหน้าด้านไร้ยางอายยิ่งกว่าคอยปราบพวกเขาได้ พอกับที่คนดีไม่สามารถปกป้องคนดีได้ แต่คนชั่วกลับสามารถปกป้องคนดีได้

Chinese

王海妮伸手合上行李箱：“算了算了，不聊了，先睡觉。”

Thai

หวังไห่หนียื่นมือไปปิดกระเป๋าเดินทาง “ช่างเถอะๆ ไม่คุยละ นอนก่อนดีกว่า”

Chinese

高文慧看了一下自己的码字进度：“可是我还没写完？”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยเหลือบดูความคืบหน้าในการพิมพ์งานของตัวเอง “แต่ฉันยังเขียนไม่เสร็จเลยนะ”

Chinese

“你大半夜写，读者就要大半夜看，多可怜啊，熬夜可不是好事，还伤身体。”

Thai

“เธอเขียนดึกดื่น นักอ่านก็ต้องอ่านดึกดื่น น่าสงสารจะตาย การนอนดึกไม่ใช่เรื่องดี แถมยังเสียสุขภาพอีก”

Chinese

“有道理，那今天就不更了吧，让我的读者歇歇眼睛，我可真是个好作者！”

Thai

“มีเหตุผล งั้นวันนี้ไม่อัปเดตแล้วละกัน ให้นักอ่านของฉันได้พักสายตาบ้าง ฉันนี่ช่างเป็นนักเขียนที่ดีจริงๆ เลย!”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

与此同时，江勤抱着枕头回到客厅，伸手丢在了沙发上的，思量半晌后走到了保姆室的门口，轻轻推开了房门。

Thai

ในขณะเดียวกัน เจียงฉินกอดหมอนกลับมาที่ห้องนั่งเล่น โยนมันลงบนโซฟา หลังจากยืนใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่งก็เดินไปที่หน้าประตูห้องแม่บ้านแล้วผลักประตูเปิดออกเบาๆ

Chinese

小富婆正躺在他那张小床上，呼吸均匀，睡颜乖巧，看上去就像个文静的淑女。

Thai

แม่หนูเศรษฐีกำลังนอนอยู่บนเตียงหลังเล็กของเขา ลมหายใจสม่ำเสมอ ใบหน้ายามหลับใหลดูน่ารักว่าง่าย มองดูแล้วช่างเหมือนกุลสตรีผู้เรียบร้อยอ่อนหวาน

Chinese

见状，江勤忍不住坐到了床沿上，心说这么快就睡了，不，我不信，我要试试。

Thai

เมื่อเห็นดังนั้น เจียงฉินจึงอดไม่ได้ที่จะนั่งลงตรงขอบเตียง คิดในใจว่าหลับเร็วขนาดนี้เชียว ไม่ ฉันไม่เชื่อ ฉันต้องลองดูหน่อยแล้ว

Chinese

“小富婆，你睡着了？”

Thai

“แม่หนูเศรษฐี เธอหลับแล้วเหรอ”

Chinese

“小富婆？”

Thai

“แม่หนูเศรษฐี”

Chinese

江勤咂咂嘴：“我妈最近总是催婚，现在小区里的人也在催，我都不知道哪里出了问题，你知道为什么啊？”

Thai

เจียงฉินจิ๊ปาก “ช่วงนี้แม่ฉันเอาแต่เร่งให้แต่งงาน ตอนนี้คนในหมู่บ้านก็เร่งเหมือนกัน ฉันยังไม่รู้เลยว่าเกิดปัญหาที่ตรงไหน เธอรู้ไหมว่าเพราะอะไร”

Chinese

冯楠舒连呼吸都停了一下，在心里默念我睡着了我睡着了。

Thai

เฝิงหนานซูถึงกับกลั้นหายใจไปชั่วขณะ ท่องในใจว่าฉันหลับแล้ว ฉันหลับแล้ว

Chinese

“唉，再这样下去，我就不得不随便找个人结婚，以平息小区的舆论了，不然大家都要知道我没人要了。”

Thai

“เฮ้อ ถ้าขืนเป็นแบบนี้ต่อไป ฉันคงต้องหาใครสักคนมาแต่งงานส่งๆ เพื่อสยบเสียงวิจารณ์ในหมู่บ้านแล้วล่ะ ไม่งั้นทุกคนคงรู้กันหมดว่าไม่มีใครเอาฉัน”

Chinese

“我。”冯楠舒轻轻开口。

Thai

“ฉันไง” เฝิงหนานซูเอ่ยขึ้นเบาๆ

Chinese

江勤瞬间眯起眼睛：“你什么？”

Thai

เจียงฉินหรี่ตาลงทันที “เธออะไร”

Chinese

“我可以一不小心就嫁给你。”

Thai

“ฉันสามารถเผลอแต่งงานกับนายได้นะ”

Chinese

小富婆说一不小心的时候，还情不自禁地露出了唬住小脸的表情。

Thai

ตอนที่แม่หนูเศรษฐีพูดคำว่าเผลอนั้น เธอยังอดไม่ได้ที่จะทำสีหน้าแสร้งจริงจังขึงขัง

Chinese

江勤瞬间睁大了眼睛：“你果然没睡着！”

Thai

เจียงฉินเบิกตากว้างขึ้นมาทันที “เธอไม่ได้หลับจริงๆ ด้วย!”

Chinese

“我睡着了，我是在说梦话。”

Thai

“ฉันหลับแล้ว ฉันกำลังละเมออยู่”

Chinese

“我不信。”

Thai

“ฉันไม่เชื่อ”

Chinese

江勤眯起眼睛：“这样吧，你睁开眼，我有一种特殊的能力，可以从一个人的眼神当中看清一个人到底睡没睡！”

Thai

เจียงฉินหรี่ตาลง “เอาอย่างนี้ เธอเปิดตาสิ ฉันมีความสามารถพิเศษ มองจากแววตาของคนคนหนึ่งก็รู้ได้ทะลุปรุโปร่งว่าหลับหรือยังไม่หลับ!”

Chinese

听到这句话，小富婆立刻倔倔地睁开了眼睛，一点也不心虚！

Thai

พอได้ยินประโยคนี้ แม่หนูเศรษฐีก็ลืมตาขึ้นมาอย่างดื้อรั้นทันที ไม่มีอาการร้อนตัวเลยสักนิด!

Chinese

“哦，睡着人竟然也可以睁开眼睛啊。”

Thai

“อ๋อ คนหลับก็ลืมตาได้ด้วยแฮะ”

Chinese

冯楠舒傻了一下：“哥哥你骗我！”

Thai

เฝิงหนานซูอึ้งไปครู่หนึ่ง “เกอเกอะ นายหลอกฉัน!”

Chinese

江勤瞬间把她扑到床上：“是你先骗我的吧，你以前还说永远不骗我！”

Thai

เจียงฉินโถมตัวเข้าใส่เธอบนเตียงทันที “เธอเป็นคนหลอกฉันก่อนไม่ใช่เหรอ เมื่อก่อนยังบอกอยู่เลยว่าจะไม่มีวันหลอกฉัน!”

Chinese

小富婆鼓着粉腮，漂亮的眼眸清亮而又闪烁，露出一堆小虎牙，不知道是笑还是凶。

Thai

แม่หนูเศรษฐีพองแก้มสีชมพูระเรื่อ ดวงตาคู่งามใสกระจ่างทอประกายระยิบระยับ เผยให้เห็นเขี้ยวเล็กๆ ไม่รู้ว่ากำลังยิ้มหรือกำลังดุกันแน่

Chinese

夏天很热，又是临近睡觉时间，两个人身上穿的都是单薄的睡衣，触感十分明显。

Thai

ฤดูร้อนอากาศอบอ้าว อีกทั้งใกล้ถึงเวลานอน บนร่างของคนทั้งสองต่างสวมเพียงชุดนอนเนื้อผ้าบางเบา สัมผัสจึงแจ่มชัดอย่างยิ่ง

Chinese

也就是在这个时候，冯楠舒忽然觉得有个东西在顶小老虎，整只呆瞬间都软了，然后紧紧搂住了江勤的脖子，紧紧咬住了红唇。

Thai

และในจังหวะนี้เอง จู่ๆ เฝิงหนานซูก็รู้สึกว่ามีสิ่งหนึ่งกำลังดันเสือน้อยอยู่ เจ้าตัวทึ่มทั้งตัวพลันอ่อนยวบลงทันใด จากนั้นจึงกอดคอเจียงฉินไว้แน่นและขบกัดริมฝีปากสีแดงระเรื่อไว้แน่น

Chinese

哥哥的不朋之心，好大！

Thai

ความไม่คิดแค่เพื่อนของเกอเกอะ ใหญ่จัง!

Chinese

江勤也在刹那之间停止了动作，吸气变重了很多，而呼气则喷的小富婆耳根微红。

Thai

เจียงฉินเองก็ชะงักการเคลื่อนไหวในชั่วพริบตา ลมหายใจเข้าหนักหน่วงขึ้นมาก ส่วนลมหายใจออกก็พ่นรดจนใบหูของแม่หนูเศรษฐีแดงเรื่อ

Chinese

其实这种友情的接触在枫树林发生过好多次了，小富婆每次坐到他怀里都不老实，江勤本来就有点扛不住，自从知道她嗦过以后就更扛不住了。

Thai

อันที่จริงการสัมผัสแบบมิตรภาพเช่นนี้เคยเกิดขึ้นที่ป่าเมเปิลมาหลายครั้งแล้ว ทุกครั้งที่แม่หนูเศรษฐีนั่งบนตักเขาก็ไม่เคยอยู่นิ่ง เจียงฉินเดิมทีก็แทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว ยิ่งพอรู้ว่าเธอเคยดูดกินมาแล้ว เขาก็ยิ่งต้านทานไม่ไหวเข้าไปใหญ่

Chinese

许久许久之后，安静小房间里，江勤开始下意识地轻蹭，就听到耳边全都是小富婆的嗯哼，连粉嫩的脚脚蜷在了一起。

Thai

เนิ่นนานหลังจากนั้น ภายในห้องเล็กอันเงียบสงบ เจียงฉินเริ่มถูไถอย่างลืมตัวตามสัญชาตญาณ พลันได้ยินเสียงครางอืออาของแม่หนูเศรษฐีดังอยู่ข้างหู แม้กระทั่งเท้าคู่เล็กสีชมพูนวลยังงอเกร็งเข้าหากัน

Chinese

“我不是故意的。”

Thai

“ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ”

Chinese

“你是坏人……”

Thai

“นายเป็นคนไม่ดี…”

Chinese

“不是故意的就不是坏人。”

Thai

“ไม่ได้ตั้งใจก็ไม่ใช่คนไม่ดีสิ”

Chinese

“反正你就是坏人。”

Thai

“ยังไงนายก็เป็นคนไม่ดีอยู่ดี”

Chinese

“好吧，我是坏人，但是坏人现在要回去睡觉了，江正宏同志晚上经常起夜，他要是看到我不在沙发上，该误会咱俩是情侣了。”

Thai

“ก็ได้ ฉันเป็นคนไม่ดี แต่ตอนนี้คนไม่ดีต้องกลับไปนอนแล้ว สหายเจียงเจิ้งหงชอบตื่นมาเข้าห้องน้ำกลางดึกบ่อยๆ ถ้าเขาเห็นว่าฉันไม่ได้อยู่บนโซฟา เดี๋ยวจะเข้าใจผิดว่าพวกเราสองคนเป็นแฟนกัน”

Chinese

江勤一脸正人君子的样子，但临离开的前一秒还在蹭。

Thai

เจียงฉินทำสีหน้าราวกับสุภาพบุรุษผู้ทรงคุณธรรม ทว่าก่อนจะผละจากไปในวินาทีสุดท้ายก็ยังไม่วายแอบถูไถอยู่ดี

Chinese

直到出了房门，他才抚着胸口松了口气，心说太悬了，刚才差点就被冯楠舒这个小魅魔骗走了身子！

Thai

กระทั่งเดินออกจากห้อง เขาถึงได้ลูบอกถอนหายใจอย่างโล่งอก พลางคิดในใจว่าหวุดหวิดเกินไปแล้ว เมื่อกี้เกือบจะถูกยัยซักคิวบัสตัวน้อยอย่างเฝิงหนานซูล่อลวงร่างกายไปเสียแล้ว!

Chinese

“幸亏我顶住的时候顶住了，但也差一点在忽然顶住的时候没顶住。”

Thai

“โชคดีที่ตอนฉันต้องทนก็ยังทนไหว แต่ก็เกือบจะทนไม่ไหวในจังหวะที่ตั้งรับเหมือนกัน”

Chinese

“不过，我感觉我真的要顶不住了……”

Thai

“แต่ว่า ฉันรู้สึกว่าจะทนไม่ไหวเข้าจริงๆ แล้วสิ…”

Chinese

江勤躺到了沙发上，刚才的触感一直在脑海之中萦绕，后劲实在上头。

Thai

เจียงฉินล้มตัวลงนอนบนโซฟา สัมผัสเมื่อครู่ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว ฤทธิ์ตกค้างช่างรุนแรงเหลือเกิน

Chinese

最要命的是，他在接触到冯楠舒的时候真的越来越冲动了。

Thai

ที่ร้ายแรงที่สุดคือเวลาที่เขาสัมผัสถูกตัวเฝิงหนานซู เขากลับยิ่งรู้สึกหุนหันพลันแล่นขึ้นเรื่อยๆ จริงๆ

Chinese

江勤不知道是因为自己审核了太多视频的缘故，还是内心的喜欢已经满到要溢出了……

Thai

เจียงฉินไม่รู้ว่าเป็นเพราะตัวเองตรวจคลิปวิดีโอมากเกินไป หรือว่าความชอบที่อยู่ในใจมันล้นปรี่จนแทบจะทะลักออกมาแล้วกันแน่…

Chinese

就这样迷迷糊糊的想着，夜色开始在悄然之间流逝。

Thai

คิดสะลึมสะลือไปเช่นนั้น ค่ำคืนก็เริ่มเคลื่อนผ่านไปอย่างเงียบเชียบ

Chinese

翌日清晨，出发回临川的日子悄然而至。

Thai

รุ่งเช้าของวันถัดมา วันที่ต้องออกเดินทางกลับหลินชวนก็มาถึงอย่างเงียบๆ

Chinese

袁友琴没去上班，特地在家包了饺子送他们启程。

Thai

หยวนโหย่วฉินไม่ได้ไปทำงาน เธอตั้งใจอยู่บ้านห่อเกี๊ยวส่งพวกเขาออกเดินทาง

Chinese

而在包饺子的过程中，她又多次在江勤耳边唠唠叨叨，让他不要欺负冯楠舒，好好疼她，就差没喊一声好好宠你媳妇儿了。

Thai

และในระหว่างที่ห่อเกี๊ยว เธอก็บ่นพึมพำข้างหูเจียงฉินซ้ำแล้วซ้ำเล่า บอกให้เขาอย่ารังแกเฝิงหนานซู ให้รักและทะนุถนอมเธอให้ดี ขาดก็แต่ไม่ได้ตะโกนบอกว่าตามใจเมียตัวเองให้ดีๆ เท่านั้น

Chinese

江勤也没反驳，瘪着嘴就答应了下来，但脑子里还在思索着友情的问题。

Thai

เจียงฉินไม่ได้โต้แย้ง ทำปากเบะแล้วตอบรับไป ทว่าในหัวยังคงขบคิดถึงปัญหาเรื่องมิตรภาพอยู่

Chinese

正在此时，带了一点迷糊感小富婆从保姆室里走了出来，推开门就看到了江勤，而江勤也循着声音看到了她。

Thai

ในตอนนั้นเอง แม่หนูเศรษฐีที่ยังดูสะลึมสะลือเล็กน้อยก็เดินออกมาจากห้องพี่เลี้ยง พอผลักประตูเปิดออกก็เห็นเจียงฉิน ส่วนเจียงฉินก็ตามเสียงไปมองเห็นเธอเช่นกัน

Chinese

四目相对，冯楠舒扬起自己的小拳头，吓唬他一下，然后哒哒哒地走进了卫生间。

Thai

สบตากัน เฝิงหนานซูชูกำปั้นน้อยๆ ของตนขึ้นมาขู่เขาหนึ่งที จากนั้นก็เดินเตาะแตะเข้าห้องน้ำไป

Chinese

“楠舒在家的这一个多月，我听她叫妈都习惯了，结果说走就走。”

Thai

“หนานซูอยู่บ้านมาเดือนกว่าๆ นี้ แม่ฟังเธอเรียกแม่จนชินหูแล้ว อยู่ๆ พอบอกจะไปก็ไปเลย”

Chinese

“我公司还有事要处理，挺重要的。”

Thai

“ที่บริษัทผมยังมีเรื่องต้องจัดการ ค่อนข้างสำคัญเลย”

Chinese

“房子租好了？”

Thai

“เช่าบ้านเรียบร้อยแล้วเหรอ”

Chinese

“租好了。”

Thai

“เช่าเรียบร้อยแล้ว”

Chinese

“你喜欢冯楠舒吗？”

Thai

“ชอบเฝิงหนานซูไหม”

Chinese

“喜欢。”

Thai

“ชอบ”

Chinese

江勤下意识地回答了一声，接着瞬间瞪大了眼睛，心说刚才发生了伸馍事？

Thai

เจียงฉินตอบรับไปตามจิตใต้สำนึก จากนั้นพลันเบิกตากว้างในทันที คิดในใจว่าเมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย?

Chinese

袁友琴看着他，呵呵两声，心说当儿子还想跟妈玩心眼，嫩的很！

Thai

หยวนโหย่วฉินมองเขา พลางหัวเราะหึๆ สองที คิดในใจว่าเกิดเป็นลูกยังริอ่านมาเล่นลูกไม้กับแม่ ยังอ่อนหัดนัก!

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)