แต่งงานสิ้นปีก็ดูเข้าท่าเหมือนกัน
年底结婚好像也行แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
第645章 年底结婚好像也行
ไทย
ตอนที่ 645 แต่งงานสิ้นปีก็เหมือนจะเข้าท่า
จีน
夜晚时分,月朗星疏,窗外不时有车子驶过的声音。
ไทย
ยามค่ำคืน พระจันทร์สว่างกระจ่างฟ้า ดวงดาวประปราย นอกหน้าต่างมีเสียงรถแล่นผ่านเป็นระยะ
จีน
袁友琴已经做好了晚饭,吩咐着几个人端菜,还顺便把三奶奶送来的包子重新馏了一下。
ไทย
หยวนโหย่วฉินทำอาหารเย็นเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอบอกให้ทุกคนช่วยกันยกกับข้าว ทั้งยังเอาซาลาเปาที่คุณย่าสามเอามาให้ไปอุ่นใหม่อีกรอบ
จีน
江勤也是好久都没回家了,一顿家常便饭吃的十分舒心。
ไทย
เจียงฉินเองก็ไม่ได้กลับบ้านมานานแล้ว มื้ออาหารที่บ้านมื้อนี้จึงกินได้อย่างสบายใจยิ่ง
จีน
不过等到晚饭下去散步的时候,江勤就有点蒙了,因为在外乘凉的好几个老太太都问他选没选好日子,到底是年底哪一天。
ไทย
ทว่าพอกินข้าวเย็นเสร็จแล้วลงไปเดินเล่น เจียงฉินก็ต้องงงงวยเล็กน้อย เพราะหญิงชราหลายคนที่ออกมารับลมข้างนอกต่างพากันถามเขาว่าดูฤกษ์ไว้หรือยัง สรุปว่าเป็นวันไหนช่วงสิ้นปี
จีน
“?”
ไทย
“?”
จีน
冯楠舒一点也不吭声,连走路都变得悄悄的,一副不关我事的样子。
ไทย
เฝิงหนานซูไม่ปริปากพูดอะไรแม้แต่น้อย แม้กระทั่งก้าวเดินก็ยังแผ่วเบา ทำท่าทางเหมือนไม่เกี่ยวกับฉันเลยสักนิด
จีน
袁友琴和江正宏此时正站在阳台看着楼下的两人,在他们的视角里,小富婆美丽大方,乖巧地走在前面,江勤就像个傻蛋,跟在后面。
ไทย
หยวนโหย่วฉินและเจียงเจิ้งหงเวลานี้ยืนอยู่ตรงระเบียงมองดูคนทั้งสองที่อยู่ชั้นล่าง ในสายตาของพวกเขา แม่หนูเศรษฐีทั้งงดงามและสง่าผ่าเผย เดินอยู่ข้างหน้าอย่างว่าง่าย ส่วนเจียงฉินก็เหมือนคนทึ่มที่เดินตามหลังต้อยๆ
จีน
两个人时快时慢,有时候冯楠舒还要回头找他,要把手牵在一起。
ไทย
คนทั้งคู่เดินเร็วบ้างช้าบ้าง บางครั้งเฝิงหนานซูก็ยังหันกลับมาหาเขาเพื่อจับมือเดินไปด้วยกัน
จีน
江勤有时候还要捏捏她的脸,揉揉她的头发,一点也闲不住。
ไทย
บางครั้งเจียงฉินก็อดไม่ได้ที่จะบีบแก้มเธอ ขยี้ผมเธอ มือไม้อยู่ไม่สุขเอาเสียเลย
จีน
最后两个人走到了小区尽头的黑暗小角落,然后对视一眼走了进去,鬼鬼祟祟地不知道在干什么。
ไทย
สุดท้ายทั้งสองก็เดินไปถึงมุมมืดสุดของหมู่บ้าน จากนั้นสบตากันแล้วเดินเข้าไป ไม่รู้ว่าทำอะไรลับๆ ล่อๆ อยู่ข้างใน
จีน
再出来的时候,江勤故意往黑的地方走,而冯楠舒则有点左摇右晃,像是喝醉了酒。
ไทย
ตอนเดินออกมาอีกครั้ง เจียงฉินจงใจเดินไปทางที่มืดๆ ส่วนเฝิงหนานซูกลับเดินเซซ้ายเอียงขวาเล็กน้อยคล้ายคนเมาเหล้า
จีน
“其实年底也不是不行,你说呢?”
ไทย
“จริงๆ สิ้นปีก็ใช่ว่าจะไม่ได้นะ คุณว่าไง”
จีน
“年底好日子很多。”
ไทย
“สิ้นปีฤกษ์ดีมีเยอะแยะ”
จีน
两口子扒着阳台的窗户,忍不住低声交流。
ไทย
สองสามีภรรยาเกาะหน้าต่างระเบียงพลางกระซิบกระซาบกันอย่างอดไม่ได้
จีน
说实话,刚到法定年龄就结婚确实是有点早了,但两个人既然都认定了,那早晚就没有太多的差别了。
ไทย
พูดตามตรง การแต่งงานทันทีที่อายุถึงเกณฑ์ตามกฎหมายมันก็ค่อนข้างเร็วไปจริงๆ แต่อนึ่งเมื่อทั้งสองคนต่างปักใจแน่วแน่ต่อกันแล้ว จะช้าหรือเร็วก็ไม่ได้ต่างกันสักเท่าไร
จีน
反正楠舒都是他们家的宝贝,儿子虽然嘴上劲儿劲儿的,但明显也离不开她……
ไทย
อย่างไรเสียหนานซูก็เป็นแก้วตาดวงใจของบ้านพวกเขา ลูกชายถึงแม้ปากจะเก่งไปเรื่อย แต่ก็เห็นได้ชัดว่าขาดเธอไม่ได้…
จีน
而且,对门李大娘的孙子已经开始上幼儿园了,每天背着个小书包,跟着李大娘下楼,颠颠的,对袁友琴的冲击力很大。
ไทย
อีกอย่าง หลานชายของป้าหลี่บ้านตรงข้ามก็เริ่มเข้าโรงเรียนอนุบาลแล้ว ทุกวันจะสะพายกระเป๋าใบเล็กวิ่งเตาะแตะตามป้าหลี่ลงบันไดมา ซึ่งสร้างแรงกระตุ้นให้หยวนโหย่วฉินเป็นอย่างมาก
จีน
半晌之后,江勤带着冯楠舒回到了家里,江正宏和袁友琴已经坐回到了客厅的沙发上,一脸欣慰地看着他们。
ไทย
ครู่ใหญ่ต่อมา เจียงฉินพาเฝิงหนานซูกลับมาถึงบ้าน เจียงเจิ้งหงและหยวนโหย่วฉินกลับมานั่งบนโซฟาในห้องนั่งเล่นแล้ว ทั้งสองมองดูพวกเขาด้วยสีหน้าปลาบปลื้มใจ
จีน
这个表情,江勤只在他高考出分的那天看到过。
ไทย
สีหน้าแบบนี้ เจียงฉินเคยเห็นแค่ตอนวันที่คะแนนสอบเกาเข่าของเขาประกาศเท่านั้น
จีน
“他们怎么了?”
ไทย
“พวกเขาเป็นอะไรไปน่ะ”
จีน
“我不知道。”
ไทย
“ฉันไม่รู้”
จีน
小富婆傻乎乎地摇了摇头,好久没有接吻了,有点微醺。
ไทย
แม่หนูเศรษฐีส่ายหน้าอย่างเซ่อซ่า ไม่ได้จูบกันตั้งนาน รู้สึกเคลิบเคลิ้มมึนเมาเล็กน้อย
จีน
江勤可不知道爹妈正在算年底哪天是日子,而是转头去了冯楠舒的卧室,敲开了房门门。
ไทย
เจียงฉินไม่รู้เลยว่าพ่อแม่กำลังคำนวณว่าวันไหนของสิ้นปีเป็นฤกษ์ดี เขาหันหลังเดินไปยังห้องนอนของเฝิงหนานซูแล้วเคาะเปิดประตูห้อง
จีน
平时高文慧和王海妮都会跟着冯楠舒一起下去逛得,不过今天为了给他们留出二人独处的时间,俩人就一直窝在卧室。
ไทย
ปกติแล้วเกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนีจะตามเฝิงหนานซูลงไปเดินเล่นด้วย แต่วันนี้เพื่อเปิดโอกาสให้ทั้งสองได้อยู่ตามลำพัง ทั้งคู่จึงอุดอู้อยู่แต่ในห้องนอนตลอด
จีน
“你们今晚记得收拾收拾东西,明天回临川。”
ไทย
“คืนนี้พวกเธออย่าลืมเก็บข้าวของล่ะ พรุ่งนี้กลับหลินชวน”
จีน
“啊?这么着急?”
ไทย
“อ้าว ทำไมรีบร้อนขนาดนี้ล่ะ”
จีน
“我怕你们把我吃穷了。”
ไทย
“ฉันกลัวพวกเธอจะกินจนฉันหมดตัวน่ะสิ”
จีน
高文慧看了一眼王海妮:“可我们已经毕业了,回去了住哪儿?”
ไทย
เกาเหวินฮุ่ยเหลือบมองหวังไห่หนี “แต่พวกเราเรียนจบแล้ว กลับไปแล้วจะพักที่ไหนล่ะ”
จีน
江勤想了想:“临大周围都是出租房,还是说,我让校长给伱们批个宿舍?”
ไทย
เจียงฉินคิดอยู่ครู่หนึ่ง “รอบ ม.หลินชวนมีห้องเช่าเยอะแยะ หรือว่าจะให้ฉันขอให้อธิการบดีอนุมัติหอพักให้พวกเธอดีล่ะ”
จีน
“不住宿舍了,连个火锅都不能吃,而且还时不时地有人半夜不睡觉,净弄些鬼动静。”
ไทย
“ไม่อยู่หอพักแล้ว กินหม้อไฟก็ไม่ได้ แถมยังมีคนไม่หลับไม่นอนกลางดึกคอยส่งเสียงกุกกักชวนหลอนอยู่เรื่อย”
จีน
“那就租房,我让人给你们安排好。”
ไทย
“งั้นก็เช่าห้อง ฉันจะให้คนจัดการให้พวกเธอ”
จีน
王海妮忍不住从床上爬起来:“干脆让楠舒和我们一起住,我们三姐妹租个三室一厅。”
ไทย
หวังไห่หนีอดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นมาจากเตียง “ให้หนานซูมาอยู่กับพวกเราด้วยเลยสิ พวกเราสามพี่น้องเช่าแบบสามห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่น”
จีน
江勤打了个哈欠:“你们自己商量。”
ไทย
เจียงฉินหาววอดหนึ่งที “พวกเธอไปปรึกษากันเองเถอะ”
จีน
七月和八月悄然而逝,冯楠舒开学就是研一了,面对陌生的人际关系不知道会不会不适应,有她们两个陪着倒是挺不错的。
ไทย
เดือนกรกฎาคมและสิงหาคมผ่านพ้นไปอย่างเงียบเชียบ เปิดเทอมนี้เฝิงหนานซูก็จะขึ้นปริญญาโทปีหนึ่งแล้ว ไม่รู้ว่าจะปรับตัวเข้ากับความสัมพันธ์และผู้คนแปลกหน้าได้หรือไม่ มีพวกเธอสองคนอยู่เป็นเพื่อนก็นับว่าดีมากทีเดียว
จีน
江勤考虑着,然后去厨房倒了杯水,就看到袁友琴和江正宏正在和冯楠舒认真地讲着什么,表情还有点兴奋呢。
ไทย
เจียงฉินครุ่นคิดพลางเดินไปรินน้ำในครัว ก็เห็นหยวนโหย่วฉินกับเจียงเจิ้งหงกำลังพูดคุยเรื่องบางอย่างกับเฝิงหนานซูอย่างจริงจัง สีหน้ายังแฝงความตื่นเต้นอยู่ด้วย
จีน
听到脚步声响起,正在非常认真听讲的小富婆忽然回头看了一眼,发现江勤正在迫近,于是立马乖巧了起来。
ไทย
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าดังขึ้น แม่หนูเศรษฐีที่กำลังตั้งใจฟังอย่างจริงจังก็หันขวับกลับมามอง พอเห็นว่าเจียงฉินกำลังเดินใกล้เข้ามาจึงทำตัวเรียบร้อยขึ้นมาในทันที
จีน
“?”
ไทย
“?”
จีน
“三个人怎么都神秘兮兮的,好像要商量着把我卖了一样。”
ไทย
“สามคนนี้ทำไมทำตัวมีลับลมคมในกันหมด เหมือนกำลังปรึกษากันว่าจะเอาฉันไปขายยังไงยังงั้น”
จีน
江勤忍不住嘟囔一声,立马就被自己的想法逗笑了,不过笑着笑着,他的脸色微微一变,有种不好的预感涌上心头。
ไทย
เจียงฉินอดพึมพำไม่ได้และหลุดขำกับความคิดของตัวเองทันที ทว่าหัวเราะไปหัวเราะมา สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย ลางสังหรณ์ไม่ดีบางอย่างผุดขึ้นมาในใจ
จีน
坏了,该不是有了小富婆之后觉得儿子没啥用,真打算把我卖了吧?
ไทย
แย่ละสิ คงไม่ใช่ว่าพอมีแม่หนูเศรษฐีแล้วรู้สึกว่าลูกชายไม่มีประโยชน์ คิดจะเอาฉันไปขายจริงๆ หรอกนะ
จีน
毕竟是两个月没着家,但人家小富婆可是天天爸爸妈妈地叫啊。
ไทย
ก็ว่าไม่ได้ เขาไม่ได้กลับบ้านมาตั้งสองเดือน แต่แม่หนูเศรษฐีกลับเรียกพ่อคะแม่ขาทุกวี่ทุกวัน
จีน
江总沉默了一下,生平第一次主动拿起了扫帚,装模作样地开始打扫起了餐厅和玄关的交界处。
ไทย
ประธานเจียงนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาหยิบไม้กวาดขึ้นมาเอง และเริ่มแสร้งทำเป็นกวาดพื้นตรงรอยต่อระหว่างห้องอาหารกับโถงทางเข้าบ้าน
จีน
半晌之后,夜色渐深,袁友琴打着哈欠回了房间,冯楠舒也哒哒哒地跑去卫生间洗漱。
ไทย
เวลาผ่านไปครู่ใหญ่ ราตรีเริ่มดึกสงัด หยวนโหย่วฉินหาวหวอดพลางเดินกลับเข้าห้อง เฝิงหนานซูก็วิ่งตึกๆๆ ไปล้างหน้าแปรงฟันในห้องน้ำ
จีน
江正宏则抱了一床被子扔到了沙发上。
ไทย
ส่วนเจียงเจิ้งหงก็หอบผ้าห่มผืนหนึ่งมาโยนลงบนโซฟา
จีน
江勤拄着扫帚一乐:“怎么,跟我妈吵架了,罚你睡沙发?这个沙发可是又短又小又硬啊,睡一晚上很累的啊爸。”
ไทย
เจียงฉินเท้าไม้กวาดพลางหัวเราะร่า “อะไรกัน ทะเลาะกับแม่จนโดนทำโทษให้มานอนโซฟาเหรอ โซฟานี้ทั้งสั้นทั้งเล็กทั้งแข็ง นอนทั้งคืนเมื่อยตัวแย่เลยนะพ่อ”
จีน
江正宏看他一眼:“傻儿子,真傻……”
ไทย
เจียงเจิ้งหงเหลือบมองเขา “ลูกโง่ โง่จริงๆ เลย…”
จีน
“?”
ไทย
“?”
จีน
看着老父亲走回卧室,江勤这才反应过来,靠,次卧被高文慧和王海妮占了,冯楠舒一定是睡在保姆室的那个小床上,那睡沙发的只有自己啊!
ไทย
เมื่อมองดูผู้เป็นพ่อเดินกลับเข้าห้องนอนไป เจียงฉินถึงเพิ่งคิดขึ้นมาได้ เชี่ย ห้องนอนเล็กลำดับสองโดนเกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนียึดไปแล้ว เฝิงหนานซูต้องนอนบนเตียงเล็กในห้องแม่บ้านแน่ๆ ถ้างั้นคนที่ต้องนอนโซฟาก็มีแค่เขาน่ะสิ!
จีน
这就是拼团总裁回家的待遇?
ไทย
นี่คือการต้อนรับที่ประธานพินถวนได้รับตอนกลับบ้านงั้นเหรอ
จีน
正在此时,冯楠舒洗漱完了,摆好自己的牙刷和杯子,正俏生生地看着他。
ไทย
ในจังหวะนั้นเอง เฝิงหนานซูก็ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ วางแปรงสีฟันและแก้วน้ำของตัวเองเรียบร้อย แล้วยืนมองเขาตาแป๋วอย่างน่ารัก
จีน
江勤看向小富婆:“都怪你,非得带王海妮和高文慧回咱家,我都没地方住了。”
ไทย
เจียงฉินมองไปยังแม่หนูเศรษฐี “ความผิดเธอแท้ๆ ที่ต้องพาหวังไห่หนีกับเกาเหวินฮุ่ยกลับมาบ้านเรา ฉันเลยไม่มีที่นอนเลย”
จีน
“xxxx回咱家xxxx。”
ไทย
“เอ็กซ์เอ็กซ์เอ็กซ์เอ็กซ์กลับมาบ้านเราเอ็กซ์เอ็กซ์เอ็กซ์เอ็กซ์”
จีน
冯楠舒忽然之间就变得有些愉悦了,眼神亮晶晶的。
ไทย
จู่ๆ เฝิงหนานซูก็อารมณ์ดีขึ้นมา แววตาเป็นประกายระยิบระยับ
จีน
江勤也不知道她为什么高兴,走过去捏了捏她水滑的脸蛋,然后就催着她去睡觉。
ไทย
เจียงฉินไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงดีใจ เดินเข้าไปบีบแก้มเนียนนุ่มของเธอ แล้วเร่งให้เธอไปเข้านอน
จีน
等看小富婆钻进被窝之后,他又敲开了次卧的门,打算去柜子里拿个枕头。
ไทย
พอดูแม่หนูเศรษฐีมุดตัวเข้าผ้าห่มแล้ว เขาก็ไปเคาะประตูห้องนอนเล็กอีกห้อง ตั้งใจจะไปหยิบหมอนในตู้
จีน
此时王海妮正在收拾行李,而高文慧则在奋笔疾书,好像是白天玩了一天,晚上在拼命赶更新。
ไทย
เวลานี้หวังไห่หนีกำลังจัดกระเป๋าเดินทาง ส่วนเกาเหวินฮุ่ยกำลังรัวแป้นพิมพ์อย่างบ้าคลั่ง ดูเหมือนว่าตอนกลางวันเที่ยวเล่นมาทั้งวัน พอกลางคืนเลยต้องเร่งปั่นตอนใหม่สุดชีวิต
จีน
江勤凑过去看了一眼:“不对,这个不对,小富婆没有这么聪明,她不是故意偷家的,她就是不小心偷家的。”
ไทย
เจียงฉินชะโงกหน้าเข้าไปดูแวบหนึ่ง “ไม่ใช่ละ ตรงนี้ไม่ถูก แม่หนูเศรษฐีไม่ได้ฉลาดขนาดนั้น เธอไม่ได้ตั้งใจขโมยป้อมสักหน่อย เธอแค่เผลอขโมยป้อมไปโดยไม่รู้ตัวต่างหาก”
จีน
“?”
ไทย
“?”
จีน
江勤牛逼轰轰地做完指导,眼睛向前一撇,忽然就被被桌上的那个礼物盒吸引了。
ไทย
เจียงฉินชี้แนะอย่างภูมิอกภูมิใจสุดๆ สายตาเหลือบไปข้างหน้า จู่ๆ ก็ถูกกล่องของขวัญบนโต๊ะดึงดูดความสนใจ
จีน
这原本就是他的房间,后来小富婆来了就让给她了,所以这房间里的一切他都很熟悉,但唯独没见过这礼物盒。
ไทย
เดิมทีนี่คือห้องของเขา พอแม่หนูเศรษฐีมาถึงได้ยกให้เธอ ดังนั้นข้าวของทุกอย่างในห้องนี้เขาจึงคุ้นเคยเป็นอย่างดี มีเพียงกล่องของขวัญกล่องนี้เท่านั้นที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
จีน
江勤伸手过去,把盖子掀开,然后就看到了其中的相框。
ไทย
เจียงฉินยื่นมือออกไปเปิดฝา แล้วก็เห็นกรอบรูปที่อยู่ข้างใน
จีน
“这东西是谁送来的?”
ไทย
“ของชิ้นนี้ใครเอามาส่งน่ะ”
จีน
高文慧抬头看他一眼:“冯楠舒的爸爸啊,你不知道?”
ไทย
เกาเหวินฮุ่ยเงยหน้าขึ้นมองเขา “พ่อของเฝิงหนานซูไง นายไม่รู้เหรอ”
จีน
江勤摇了摇头:“没人跟我说过。”
ไทย
เจียงฉินส่ายหน้า “ไม่มีใครบอกฉันเลย”
จีน
“说是迟到的毕业礼物,上个月的月中才送来的,哦对了,她爸还在你家吃了饭。”
ไทย
“เห็นบอกว่าเป็นของขวัญรับปริญญาย้อนหลัง เพิ่งเอามาส่งเมื่อกลางเดือนที่แล้วนี่เอง อ้อ จริงสิ พ่อของเธอยังกินข้าวที่บ้านนายด้วยนะ”
จีน
“毕业典礼不去,然后又亲自来济州补了个礼物?这操作是真的迷。”
ไทย
“พิธีรับปริญญาไม่ยอมไป แล้วยังถ่อมาให้ของขวัญย้อนหลังถึงจี้โจวด้วยตัวเองเนี่ยนะ ทำตัวได้งงงวยจริงๆ”
จีน
高文慧听完之后合上了电脑:“她爸忒不是个东西,还想着让冯楠舒忘记以前的事情,和她后妈和睦相处呢。”
ไทย
พอได้ยินแบบนั้นเกาเหวินฮุ่ยก็พับหน้าจอคอมพิวเตอร์ลง “พ่อของเธอไม่ใช่คนดีเอาซะเลย ยังคิดจะให้เฝิงหนานซูลืมเรื่องในอดีตแล้วอยู่ร่วมกับแม่เลี้ยงอย่างปรองดองอีก”
จีน
江勤看向高文慧:“她爸心里想的事情你是怎么知道的?”
ไทย
เจียงฉินมองไปยังเกาเหวินฮุ่ย “เธอรู้ได้ยังไงว่าพ่อของเธอคิดอะไรอยู่ในใจ”
จีน
“楠舒说她爸临走的时候说了很多关于家庭和睦的话,还说什么要补偿楠舒,又说一家人血浓于水什么的,摆明了就是想让楠舒原谅那个贱货,可是凭什么?说原谅就原谅,楠舒以前受过的伤找谁还?”
ไทย
“หนานซูบอกว่าตอนพ่อเธอจะกลับได้พูดเรื่องความปรองดองในครอบครัวตั้งเยอะแยะ แถมยังบอกว่าจะชดเชยให้หนานซู แล้วก็บอกว่าคนในครอบครัวสายเลือดย่อมข้นกว่าน้ำอะไรทำนองนั้น เห็นชัดๆ ว่าอยากให้หนานซูยอมยกโทษให้อีนังแพศยานั่น แต่มีสิทธิ์อะไรล่ะ นึกจะให้ยกโทษก็ยกโทษงั้นเหรอ แล้วบาดแผลที่หนานซูเคยได้รับในอดีตจะไปทวงคืนจากใคร”
จีน
王海妮也忍不住站起来:“有后爸不一定有后妈,但有后妈肯定就有后爸,就算受伤的是楠舒,她爸也舍不得他现在那个三口之家,那就只能要求楠舒大人有大量了。”
ไทย
หวังไห่หนีก็อดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นยืน “มีพ่อเลี้ยงอาจจะไม่ได้มีแม่เลี้ยงตามมา แต่ถ้ามีแม่เลี้ยงเมื่อไหร่ พ่อแท้ๆ ก็กลายเป็นพ่อเลี้ยงเมื่อนั้น ต่อให้คนที่เจ็บปวดจะเป็นหนานซู แต่พ่อของเธอก็ตัดใจจากครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูกในปัจจุบันไม่ลงอยู่ดี ก็เลยได้แต่เรียกร้องให้หนานซูทำตัวใจกว้างมีเมตตาเท่านั้นแหละ”
จีน
高文慧提起来就生气:“这种男人,最没用。”
ไทย
เกาเหวินฮุ่ยพูดถึงเรื่องนี้ทีไรก็โมโห “ผู้ชายแบบนี้ ไร้ประโยชน์ที่สุด”
จีน
江勤听完之后把相框放了回去:“妈的,还有脸在我家吃饭,也是心大。”
ไทย
เจียงฉินฟังจบก็วางกรอบรูปกลับที่เดิม “แม่ง ยังมีหน้ามากินข้าวที่บ้านฉันอีก ช่างหน้าด้านหน้าทนจริงๆ”
จีน
“就是。”
ไทย
“นั่นน่ะสิ”
จีน
“行了,早点睡觉吧,明天早上出发。”
ไทย
“เอาเถอะ รีบนอนได้แล้ว พรุ่งนี้เช้าออกเดินทาง”
จีน
“哦。”
ไทย
“อื้อ”
จีน
江勤转身离开了次卧,而王海妮则忍不住开口:“你说,如果没有江勤怎么办啊?”
ไทย
เจียงฉินหันหลังเดินออกจากห้องนอนเล็กไป ส่วนหวังไห่หนีก็อดพูดขึ้นมาไม่ได้ “เธอว่า ถ้าไม่มีเจียงฉินจะเป็นยังไงนะ”
จีน
高文慧愣了一下:“什么意思?”
ไทย
เกาเหวินฮุ่ยชะงักไป “หมายความว่ายังไง”
จีน
“有江勤给楠舒撑腰,她爸就算是的公司老总都不敢造次,可如果没有江勤呢,她爸是不是真的会强求楠舒原谅她后妈,可就以她后妈那个品行来看,肯定会对楠舒更加变本加厉不是?”
ไทย
“มีเจียงฉินคอยหนุนหลังให้หนานซู พ่อของเธอต่อให้เป็นประธานบริษัทก็ยังไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม แต่ถ้าไม่มีเจียงฉินล่ะ พ่อของเธอจะไม่บีบบังคับให้หนานซูยกโทษให้แม่เลี้ยงจริงๆ เหรอ แล้วด้วยสันดานแบบแม่เลี้ยงของเธอ คงต้องยิ่งทำร้ายหนานซูหนักข้อขึ้นไปอีกแน่ๆ ใช่ไหมล่ะ”
จีน
“没事,楠舒还有婶婶呢。”
ไทย
“ไม่เป็นไรหรอก หนานซูยังมีอาสะใภ้อยู่นะ”
จีน
王海妮摇了摇头:“婶婶,名义上还是疏远了一倍,打官司都打不赢,可老公就不一样了,对吧。”
ไทย
หวังไห่หนีส่ายหน้า “อาสะใภ้ ในทางนิตินัยถือว่าห่างชั้นกันไปเท่าตัว ขึ้นโรงขึ้นศาลก็สู้ไม่ได้หรอก แต่สามีน่ะไม่เหมือนกัน จริงไหมล่ะ”
จีน
高文慧抿了抿嘴,心说有道理。
ไทย
เกาเหวินฮุ่ยเม้มปาก คิดในใจว่ามีเหตุผล
จีน
另外,冯楠舒的婶婶好像也是借助江勤投资的那家房地产公司,转移了业务重心,才把自己的公司从冯家的公司独立出来的。
ไทย
อีกอย่าง ดูเหมือนว่าอาสะใภ้ของเฝิงหนานซูจะอาศัยบริษัทอสังหาริมทรัพย์ที่เจียงฉินไปลงทุน ช่วยโยกย้ายจุดศูนย์กลางธุรกิจ ถึงสามารถแยกบริษัทของตัวเองออกมาเป็นอิสระจากบริษัทของตระกูลเฝิงได้
จีน
如果没有江勤,那婶婶这一步或许根本没机会能做到。
ไทย
หากไม่มีเจียงฉิน บางทีอาสะใภ้อาจไม่มีโอกาสทำขั้นตอนนี้สำเร็จได้เลย
จีน
两个人聊着聊着,忽然发现江勤竟然对冯楠舒这么重要。
ไทย
ทั้งสองคนคุยกันไปคุยกันมา จู่ๆ ก็ค้นพบว่าเจียงฉินช่างมีความสำคัญต่อเฝิงหนานซูถึงเพียงนี้
จีน
有些人不讲理也不要脸,但这世界上恰好有更不讲理不要脸的人能治他们,就好像好人没办法保护好人,但恶人却能保护好人。
ไทย
คนบางคนไร้เหตุผลและหน้าด้านไร้ยางอาย แต่ในโลกใบนี้กลับมีคนที่ไร้เหตุผลและหน้าด้านไร้ยางอายยิ่งกว่าคอยปราบพวกเขาได้ พอกับที่คนดีไม่สามารถปกป้องคนดีได้ แต่คนชั่วกลับสามารถปกป้องคนดีได้
จีน
王海妮伸手合上行李箱:“算了算了,不聊了,先睡觉。”
ไทย
หวังไห่หนียื่นมือไปปิดกระเป๋าเดินทาง “ช่างเถอะๆ ไม่คุยละ นอนก่อนดีกว่า”
จีน
高文慧看了一下自己的码字进度:“可是我还没写完?”
ไทย
เกาเหวินฮุ่ยเหลือบดูความคืบหน้าในการพิมพ์งานของตัวเอง “แต่ฉันยังเขียนไม่เสร็จเลยนะ”
จีน
“你大半夜写,读者就要大半夜看,多可怜啊,熬夜可不是好事,还伤身体。”
ไทย
“เธอเขียนดึกดื่น นักอ่านก็ต้องอ่านดึกดื่น น่าสงสารจะตาย การนอนดึกไม่ใช่เรื่องดี แถมยังเสียสุขภาพอีก”
จีน
“有道理,那今天就不更了吧,让我的读者歇歇眼睛,我可真是个好作者!”
ไทย
“มีเหตุผล งั้นวันนี้ไม่อัปเดตแล้วละกัน ให้นักอ่านของฉันได้พักสายตาบ้าง ฉันนี่ช่างเป็นนักเขียนที่ดีจริงๆ เลย!”
จีน
“……”
ไทย
“…”
จีน
与此同时,江勤抱着枕头回到客厅,伸手丢在了沙发上的,思量半晌后走到了保姆室的门口,轻轻推开了房门。
ไทย
ในขณะเดียวกัน เจียงฉินกอดหมอนกลับมาที่ห้องนั่งเล่น โยนมันลงบนโซฟา หลังจากยืนใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่งก็เดินไปที่หน้าประตูห้องแม่บ้านแล้วผลักประตูเปิดออกเบาๆ
จีน
小富婆正躺在他那张小床上,呼吸均匀,睡颜乖巧,看上去就像个文静的淑女。
ไทย
แม่หนูเศรษฐีกำลังนอนอยู่บนเตียงหลังเล็กของเขา ลมหายใจสม่ำเสมอ ใบหน้ายามหลับใหลดูน่ารักว่าง่าย มองดูแล้วช่างเหมือนกุลสตรีผู้เรียบร้อยอ่อนหวาน
จีน
见状,江勤忍不住坐到了床沿上,心说这么快就睡了,不,我不信,我要试试。
ไทย
เมื่อเห็นดังนั้น เจียงฉินจึงอดไม่ได้ที่จะนั่งลงตรงขอบเตียง คิดในใจว่าหลับเร็วขนาดนี้เชียว ไม่ ฉันไม่เชื่อ ฉันต้องลองดูหน่อยแล้ว
จีน
“小富婆,你睡着了?”
ไทย
“แม่หนูเศรษฐี เธอหลับแล้วเหรอ”
จีน
“小富婆?”
ไทย
“แม่หนูเศรษฐี”
จีน
江勤咂咂嘴:“我妈最近总是催婚,现在小区里的人也在催,我都不知道哪里出了问题,你知道为什么啊?”
ไทย
เจียงฉินจิ๊ปาก “ช่วงนี้แม่ฉันเอาแต่เร่งให้แต่งงาน ตอนนี้คนในหมู่บ้านก็เร่งเหมือนกัน ฉันยังไม่รู้เลยว่าเกิดปัญหาที่ตรงไหน เธอรู้ไหมว่าเพราะอะไร”
จีน
冯楠舒连呼吸都停了一下,在心里默念我睡着了我睡着了。
ไทย
เฝิงหนานซูถึงกับกลั้นหายใจไปชั่วขณะ ท่องในใจว่าฉันหลับแล้ว ฉันหลับแล้ว
จีน
“唉,再这样下去,我就不得不随便找个人结婚,以平息小区的舆论了,不然大家都要知道我没人要了。”
ไทย
“เฮ้อ ถ้าขืนเป็นแบบนี้ต่อไป ฉันคงต้องหาใครสักคนมาแต่งงานส่งๆ เพื่อสยบเสียงวิจารณ์ในหมู่บ้านแล้วล่ะ ไม่งั้นทุกคนคงรู้กันหมดว่าไม่มีใครเอาฉัน”
จีน
“我。”冯楠舒轻轻开口。
ไทย
“ฉันไง” เฝิงหนานซูเอ่ยขึ้นเบาๆ
จีน
江勤瞬间眯起眼睛:“你什么?”
ไทย
เจียงฉินหรี่ตาลงทันที “เธออะไร”
จีน
“我可以一不小心就嫁给你。”
ไทย
“ฉันสามารถเผลอแต่งงานกับนายได้นะ”
จีน
小富婆说一不小心的时候,还情不自禁地露出了唬住小脸的表情。
ไทย
ตอนที่แม่หนูเศรษฐีพูดคำว่าเผลอนั้น เธอยังอดไม่ได้ที่จะทำสีหน้าแสร้งจริงจังขึงขัง
จีน
江勤瞬间睁大了眼睛:“你果然没睡着!”
ไทย
เจียงฉินเบิกตากว้างขึ้นมาทันที “เธอไม่ได้หลับจริงๆ ด้วย!”
จีน
“我睡着了,我是在说梦话。”
ไทย
“ฉันหลับแล้ว ฉันกำลังละเมออยู่”
จีน
“我不信。”
ไทย
“ฉันไม่เชื่อ”
จีน
江勤眯起眼睛:“这样吧,你睁开眼,我有一种特殊的能力,可以从一个人的眼神当中看清一个人到底睡没睡!”
ไทย
เจียงฉินหรี่ตาลง “เอาอย่างนี้ เธอเปิดตาสิ ฉันมีความสามารถพิเศษ มองจากแววตาของคนคนหนึ่งก็รู้ได้ทะลุปรุโปร่งว่าหลับหรือยังไม่หลับ!”
จีน
听到这句话,小富婆立刻倔倔地睁开了眼睛,一点也不心虚!
ไทย
พอได้ยินประโยคนี้ แม่หนูเศรษฐีก็ลืมตาขึ้นมาอย่างดื้อรั้นทันที ไม่มีอาการร้อนตัวเลยสักนิด!
จีน
“哦,睡着人竟然也可以睁开眼睛啊。”
ไทย
“อ๋อ คนหลับก็ลืมตาได้ด้วยแฮะ”
จีน
冯楠舒傻了一下:“哥哥你骗我!”
ไทย
เฝิงหนานซูอึ้งไปครู่หนึ่ง “เกอเกอะ นายหลอกฉัน!”
จีน
江勤瞬间把她扑到床上:“是你先骗我的吧,你以前还说永远不骗我!”
ไทย
เจียงฉินโถมตัวเข้าใส่เธอบนเตียงทันที “เธอเป็นคนหลอกฉันก่อนไม่ใช่เหรอ เมื่อก่อนยังบอกอยู่เลยว่าจะไม่มีวันหลอกฉัน!”
จีน
小富婆鼓着粉腮,漂亮的眼眸清亮而又闪烁,露出一堆小虎牙,不知道是笑还是凶。
ไทย
แม่หนูเศรษฐีพองแก้มสีชมพูระเรื่อ ดวงตาคู่งามใสกระจ่างทอประกายระยิบระยับ เผยให้เห็นเขี้ยวเล็กๆ ไม่รู้ว่ากำลังยิ้มหรือกำลังดุกันแน่
จีน
夏天很热,又是临近睡觉时间,两个人身上穿的都是单薄的睡衣,触感十分明显。
ไทย
ฤดูร้อนอากาศอบอ้าว อีกทั้งใกล้ถึงเวลานอน บนร่างของคนทั้งสองต่างสวมเพียงชุดนอนเนื้อผ้าบางเบา สัมผัสจึงแจ่มชัดอย่างยิ่ง
จีน
也就是在这个时候,冯楠舒忽然觉得有个东西在顶小老虎,整只呆瞬间都软了,然后紧紧搂住了江勤的脖子,紧紧咬住了红唇。
ไทย
และในจังหวะนี้เอง จู่ๆ เฝิงหนานซูก็รู้สึกว่ามีสิ่งหนึ่งกำลังดันเสือน้อยอยู่ เจ้าตัวทึ่มทั้งตัวพลันอ่อนยวบลงทันใด จากนั้นจึงกอดคอเจียงฉินไว้แน่นและขบกัดริมฝีปากสีแดงระเรื่อไว้แน่น
จีน
哥哥的不朋之心,好大!
ไทย
ความไม่คิดแค่เพื่อนของเกอเกอะ ใหญ่จัง!
จีน
江勤也在刹那之间停止了动作,吸气变重了很多,而呼气则喷的小富婆耳根微红。
ไทย
เจียงฉินเองก็ชะงักการเคลื่อนไหวในชั่วพริบตา ลมหายใจเข้าหนักหน่วงขึ้นมาก ส่วนลมหายใจออกก็พ่นรดจนใบหูของแม่หนูเศรษฐีแดงเรื่อ
จีน
其实这种友情的接触在枫树林发生过好多次了,小富婆每次坐到他怀里都不老实,江勤本来就有点扛不住,自从知道她嗦过以后就更扛不住了。
ไทย
อันที่จริงการสัมผัสแบบมิตรภาพเช่นนี้เคยเกิดขึ้นที่ป่าเมเปิลมาหลายครั้งแล้ว ทุกครั้งที่แม่หนูเศรษฐีนั่งบนตักเขาก็ไม่เคยอยู่นิ่ง เจียงฉินเดิมทีก็แทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว ยิ่งพอรู้ว่าเธอเคยดูดกินมาแล้ว เขาก็ยิ่งต้านทานไม่ไหวเข้าไปใหญ่
จีน
许久许久之后,安静小房间里,江勤开始下意识地轻蹭,就听到耳边全都是小富婆的嗯哼,连粉嫩的脚脚蜷在了一起。
ไทย
เนิ่นนานหลังจากนั้น ภายในห้องเล็กอันเงียบสงบ เจียงฉินเริ่มถูไถอย่างลืมตัวตามสัญชาตญาณ พลันได้ยินเสียงครางอืออาของแม่หนูเศรษฐีดังอยู่ข้างหู แม้กระทั่งเท้าคู่เล็กสีชมพูนวลยังงอเกร็งเข้าหากัน
จีน
“我不是故意的。”
ไทย
“ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ”
จีน
“你是坏人……”
ไทย
“นายเป็นคนไม่ดี…”
จีน
“不是故意的就不是坏人。”
ไทย
“ไม่ได้ตั้งใจก็ไม่ใช่คนไม่ดีสิ”
จีน
“反正你就是坏人。”
ไทย
“ยังไงนายก็เป็นคนไม่ดีอยู่ดี”
จีน
“好吧,我是坏人,但是坏人现在要回去睡觉了,江正宏同志晚上经常起夜,他要是看到我不在沙发上,该误会咱俩是情侣了。”
ไทย
“ก็ได้ ฉันเป็นคนไม่ดี แต่ตอนนี้คนไม่ดีต้องกลับไปนอนแล้ว สหายเจียงเจิ้งหงชอบตื่นมาเข้าห้องน้ำกลางดึกบ่อยๆ ถ้าเขาเห็นว่าฉันไม่ได้อยู่บนโซฟา เดี๋ยวจะเข้าใจผิดว่าพวกเราสองคนเป็นแฟนกัน”
จีน
江勤一脸正人君子的样子,但临离开的前一秒还在蹭。
ไทย
เจียงฉินทำสีหน้าราวกับสุภาพบุรุษผู้ทรงคุณธรรม ทว่าก่อนจะผละจากไปในวินาทีสุดท้ายก็ยังไม่วายแอบถูไถอยู่ดี
จีน
直到出了房门,他才抚着胸口松了口气,心说太悬了,刚才差点就被冯楠舒这个小魅魔骗走了身子!
ไทย
กระทั่งเดินออกจากห้อง เขาถึงได้ลูบอกถอนหายใจอย่างโล่งอก พลางคิดในใจว่าหวุดหวิดเกินไปแล้ว เมื่อกี้เกือบจะถูกยัยซักคิวบัสตัวน้อยอย่างเฝิงหนานซูล่อลวงร่างกายไปเสียแล้ว!
จีน
“幸亏我顶住的时候顶住了,但也差一点在忽然顶住的时候没顶住。”
ไทย
“โชคดีที่ตอนฉันต้องทนก็ยังทนไหว แต่ก็เกือบจะทนไม่ไหวในจังหวะที่ตั้งรับเหมือนกัน”
จีน
“不过,我感觉我真的要顶不住了……”
ไทย
“แต่ว่า ฉันรู้สึกว่าจะทนไม่ไหวเข้าจริงๆ แล้วสิ…”
จีน
江勤躺到了沙发上,刚才的触感一直在脑海之中萦绕,后劲实在上头。
ไทย
เจียงฉินล้มตัวลงนอนบนโซฟา สัมผัสเมื่อครู่ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว ฤทธิ์ตกค้างช่างรุนแรงเหลือเกิน
จีน
最要命的是,他在接触到冯楠舒的时候真的越来越冲动了。
ไทย
ที่ร้ายแรงที่สุดคือเวลาที่เขาสัมผัสถูกตัวเฝิงหนานซู เขากลับยิ่งรู้สึกหุนหันพลันแล่นขึ้นเรื่อยๆ จริงๆ
จีน
江勤不知道是因为自己审核了太多视频的缘故,还是内心的喜欢已经满到要溢出了……
ไทย
เจียงฉินไม่รู้ว่าเป็นเพราะตัวเองตรวจคลิปวิดีโอมากเกินไป หรือว่าความชอบที่อยู่ในใจมันล้นปรี่จนแทบจะทะลักออกมาแล้วกันแน่…
จีน
就这样迷迷糊糊的想着,夜色开始在悄然之间流逝。
ไทย
คิดสะลึมสะลือไปเช่นนั้น ค่ำคืนก็เริ่มเคลื่อนผ่านไปอย่างเงียบเชียบ
จีน
翌日清晨,出发回临川的日子悄然而至。
ไทย
รุ่งเช้าของวันถัดมา วันที่ต้องออกเดินทางกลับหลินชวนก็มาถึงอย่างเงียบๆ
จีน
袁友琴没去上班,特地在家包了饺子送他们启程。
ไทย
หยวนโหย่วฉินไม่ได้ไปทำงาน เธอตั้งใจอยู่บ้านห่อเกี๊ยวส่งพวกเขาออกเดินทาง
จีน
而在包饺子的过程中,她又多次在江勤耳边唠唠叨叨,让他不要欺负冯楠舒,好好疼她,就差没喊一声好好宠你媳妇儿了。
ไทย
และในระหว่างที่ห่อเกี๊ยว เธอก็บ่นพึมพำข้างหูเจียงฉินซ้ำแล้วซ้ำเล่า บอกให้เขาอย่ารังแกเฝิงหนานซู ให้รักและทะนุถนอมเธอให้ดี ขาดก็แต่ไม่ได้ตะโกนบอกว่าตามใจเมียตัวเองให้ดีๆ เท่านั้น
จีน
江勤也没反驳,瘪着嘴就答应了下来,但脑子里还在思索着友情的问题。
ไทย
เจียงฉินไม่ได้โต้แย้ง ทำปากเบะแล้วตอบรับไป ทว่าในหัวยังคงขบคิดถึงปัญหาเรื่องมิตรภาพอยู่
จีน
正在此时,带了一点迷糊感小富婆从保姆室里走了出来,推开门就看到了江勤,而江勤也循着声音看到了她。
ไทย
ในตอนนั้นเอง แม่หนูเศรษฐีที่ยังดูสะลึมสะลือเล็กน้อยก็เดินออกมาจากห้องพี่เลี้ยง พอผลักประตูเปิดออกก็เห็นเจียงฉิน ส่วนเจียงฉินก็ตามเสียงไปมองเห็นเธอเช่นกัน
จีน
四目相对,冯楠舒扬起自己的小拳头,吓唬他一下,然后哒哒哒地走进了卫生间。
ไทย
สบตากัน เฝิงหนานซูชูกำปั้นน้อยๆ ของตนขึ้นมาขู่เขาหนึ่งที จากนั้นก็เดินเตาะแตะเข้าห้องน้ำไป
จีน
“楠舒在家的这一个多月,我听她叫妈都习惯了,结果说走就走。”
ไทย
“หนานซูอยู่บ้านมาเดือนกว่าๆ นี้ แม่ฟังเธอเรียกแม่จนชินหูแล้ว อยู่ๆ พอบอกจะไปก็ไปเลย”
จีน
“我公司还有事要处理,挺重要的。”
ไทย
“ที่บริษัทผมยังมีเรื่องต้องจัดการ ค่อนข้างสำคัญเลย”
จีน
“房子租好了?”
ไทย
“เช่าบ้านเรียบร้อยแล้วเหรอ”
จีน
“租好了。”
ไทย
“เช่าเรียบร้อยแล้ว”
จีน
“你喜欢冯楠舒吗?”
ไทย
“ชอบเฝิงหนานซูไหม”
จีน
“喜欢。”
ไทย
“ชอบ”
จีน
江勤下意识地回答了一声,接着瞬间瞪大了眼睛,心说刚才发生了伸馍事?
ไทย
เจียงฉินตอบรับไปตามจิตใต้สำนึก จากนั้นพลันเบิกตากว้างในทันที คิดในใจว่าเมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย?
จีน
袁友琴看着他,呵呵两声,心说当儿子还想跟妈玩心眼,嫩的很!
ไทย
หยวนโหย่วฉินมองเขา พลางหัวเราะหึๆ สองที คิดในใจว่าเกิดเป็นลูกยังริอ่านมาเล่นลูกไม้กับแม่ ยังอ่อนหัดนัก!
จีน
(本章完)
ไทย
(จบบทนี้)
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน