คนทั้งบ้านมุงดูแม่หนูเศรษฐี

Chinese

第195章 满家人围观小富婆

Thai

บทที่ 195 ทั้งครอบครัวรุมดูแม่หนูเศรษฐี

Chinese

翌日晌午，阳光普照。

Thai

เที่ยงวันรุ่งขึ้น แสงแดดส่องสว่างเจิดจ้า

Chinese

两个人退了房，经过了一路颠簸，终于抵达了济州，然后在平湖大街分别，准备各回各家。

Thai

ทั้งสองคนเช็กเอาต์ออกจากห้องพัก ผ่านการเดินทางอันขรุขระจนในที่สุดก็มาถึงจี้โจว จากนั้นจึงแยกย้ายกันที่ถนนผิงหู เตรียมตัวกลับบ้านใครบ้านมัน

Chinese

不过在下车之前，郭子航的内心有些纠结，脸都皱在了一起。

Thai

ทว่าก่อนจะลงจากรถ ในใจของกัวจื่อหางกลับมีความสับสนกังวลอยู่บ้าง ใบหน้าย่นเข้าหากันจนยับยู่

Chinese

“回家肯定要挨骂的，都怪昨天的那条龙。”

Thai

“กลับบ้านไปต้องโดนด่าแน่ๆ ทั้งหมดเป็นความผิดของมังกรตัวนั้นเมื่อวานแท้ๆ”

Chinese

江勤听完之后乐了：“你就实话跟你妈说，本来昨天下午就应该回来的，结果路上被一条穿旗袍的龙给缠住了，奋力抵抗了一夜才逃回济州，说不定你妈会饶伱一命。”

Thai

เจียงฉินฟังจบก็ขำออกมา “นายก็พูดความจริงกับแม่นายไปสิ ว่าเดิมทีควรจะกลับมาตั้งแต่เมื่อวานบ่ายแล้ว แต่ระหว่างทางกลับถูกมังกรสวมกี่เพ้าตัวหนึ่งพันธนาการไว้ ต้องต่อสู้อย่างสุดกำลังตลอดทั้งคืนถึงจะหนีรอดกลับมาจี้โจวได้ ไม่แน่แม่นายอาจจะไว้ชีวิตนายก็ได้นะ”

Chinese

郭子航不带任何感情地呵呵一声：“我就奇怪了江哥，你妈都要把你的房间给狗住了，你怎么一点也不害怕？”

Thai

กัวจื่อหางหัวเราะแห้งๆ อย่างไร้อารมณ์ “ฉันละแปลกใจจริงๆ พี่เจียง แม่นายจะยกห้องนายให้หมาอยู่แล้ว ทำไมนายถึงไม่กลัวเลยสักนิด”

Chinese

“因为我带回来一个小宝贝，叫爸妈乐。”江勤拍了拍自己的学习之星奖杯。

Thai

“เพราะฉันเอายอดของวิเศษชิ้นหนึ่งกลับมาด้วย ชื่อว่าพ่อแม่หรรษา” เจียงฉินตบถ้วยรางวัลดาวเด่นแห่งการเรียนของตัวเองเบาๆ

Chinese

郭子航顿时懂了，并且有点羡慕：“早知道我昨天也买一个了，你说现在去小商品城还来得及吗？”

Thai

กัวจื่อหางเข้าใจได้ในทันที อีกทั้งยังรู้สึกอิจฉาอยู่นิดๆ “รู้งี้เมื่อวานฉันก็ซื้อมาสักอันดีกว่า นายว่าตอนนี้ไปตลาดค้าส่งสินค้าเบ็ดเตล็ดจะยังทันไหม”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

江勤竖着眉毛啐他一口：“老子这个是学校里发的，正儿八经是全校范围内的大奖，你不会说话就别说。”

Thai

เจียงฉินเลิกคิ้วถ่มน้ำลายใส่เขาทีหนึ่ง “ของฉันอันนี้มหาวิทยาลัยเป็นคนแจก เป็นรางวัลใหญ่ระดับทั่วทั้งมหาวิทยาลัยอย่างเป็นทางการแท้ๆ พูดไม่เป็นก็อย่าพูดเลย”

Chinese

郭子航不在乎真假，只想找个理由：“江哥，你说我要怎么做才能不挨骂？”

Thai

กัวจื่อหางไม่สนใจว่าจริงหรือปลอม เพียงแค่อยากหาข้ออ้าง “พี่เจียง นายว่าฉันต้องทำยังไงถึงจะไม่โดนด่า”

Chinese

“你又没有奖杯，除非带个儿媳妇回去过年，否则没用。”

Thai

“นายไม่มีถ้วยรางวัลนี่ นอกเสียจากจะพาลูกสะใภ้กลับไปฉลองปีใหม่ ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีประโยชน์หรอก”

Chinese

“那你把冯楠舒带回家吧，这个奖杯给我用行不行？”

Thai

“งั้นนายพาเฝิงหนานซูกลับบ้านไปสิ แล้วยกถ้วยรางวัลนี้ให้ฉันใช้ได้ไหม”

Chinese

“滚，看见你就他妈生气。”

Thai

“ไสหัวไปเลย เห็นหน้านายแล้วหงุดหงิดชะมัด”

Chinese

江勤一脚油门开出平湖大街，直到来到家门口，他还在因为那句“把冯楠舒带回家”而心口发颤。

Thai

เจียงฉินเหยียบคันเร่งขับออกจากถนนผิงหู จนกระทั่งมาถึงหน้าประตูบ้าน เขายังคงใจสั่นไหวเพราะประโยคที่ว่า “พาเฝิงหนานซูกลับบ้าน” ประโยคนั้นอยู่เลย

Chinese

因为是工作日的缘故，老爸老妈还没下班，他轻车熟路地掀开了门口的脚垫，摸出钥匙打开了家门。

Thai

เนื่องจากเป็นวันทำงาน พ่อกับแม่จึงยังไม่เลิกงาน เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดีในการเปิดพรมเช็ดเท้าตรงหน้าประตู คลำหากุญแจแล้วเปิดประตูบ้าน

Chinese

熟悉的环境，熟悉的味道，游子归家，总能在这一刻获得满满的治愈感。

Thai

สภาพแวดล้อมที่คุ้นเคย กลิ่นอายที่คุ้นเคย คนที่จากบ้านไปไกลเมื่อได้กลับมา มักจะได้รับการเยียวยาจิตใจอย่างเต็มเปี่ยมในชั่วขณะนี้เสมอ

Chinese

江勤把背包丢到沙发上，拿着学习之星的奖杯在家里左摇右晃，最后将其放在了餐桌上，将底座上的字向西倾斜五十二度，正对门口。

Thai

เจียงฉินโยนกระเป๋าเป้ลงบนโซฟา ถือถ้วยรางวัลดาวเด่นแห่งการเรียนเดินแกว่งไปแกว่งมาในบ้าน ในที่สุดก็วางมันไว้บนโต๊ะอาหาร โดยหันตัวหนังสือบนฐานเอียงไปทางทิศตะวันตกห้าสิบสององศา ให้ตรงกับประตูหน้าบ้านพอดี

Chinese

“嗯，这个位置很不错。”

Thai

“อืม ตำแหน่งนี้ยอดเยี่ยมมาก”

Chinese

江勤开门进入楼道，又从楼道开门回家，果然一眼就能看到奖杯和奖杯上的字，顿时感觉十分满意。

Thai

เจียงฉินเปิดประตูเดินออกไปตรงโถงบันได แล้วเปิดประตูจากโถงบันไดกลับเข้ามาในบ้านอีกครั้ง ปรากฏว่าพอมองแวบเดียวก็เห็นถ้วยรางวัลและตัวอักษรบนถ้วยรางวัลได้ทันที รู้สึกพึงพอใจอย่างยิ่ง

Chinese

到处找显眼的位置摆放奖杯，让爸妈“一不小心”就看到，这件事对大学生来说挺幼稚的，但对三十八岁的成年人来说刚刚合适。

Thai

การเดินหาที่วางถ้วยรางวัลให้สะดุดตาไปทั่ว เพื่อให้พ่อแม่ “บังเอิญ” มองเห็น เรื่องพรรค์นี้สำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยอาจดูค่อนข้างไร้เดียงสาไปหน่อย แต่สำหรับผู้ใหญ่วัยสามสิบแปดปีกลับเหมาะสมลงตัวพอดิบพอดี

Chinese

有了这个东西，他和郭子航的归家待遇绝对是不一样的。

Thai

เมื่อมีสิ่งนี้ การต้อนรับกลับบ้านของเขากับกัวจื่อหางจะต้องต่างกันลิบลับแน่นอน

Chinese

晚饭嘛，怎么说也得六道菜打底，说不定还能有个汤。

Thai

มื้อเย็นน่ะหรือ อย่างน้อยที่สุดก็ต้องมีกับข้าวหกอย่างเป็นพื้นฐาน ไม่แน่อาจจะมีซุปอีกสักอย่างด้วยซ้ำ

Chinese

江勤转身回到卧室，到处收拾了一下，最后躺倒自己熟悉的小床上，一股舒坦劲儿顿时从脚底窜上了脑子。

Thai

เจียงฉินหันหลังเดินกลับเข้าห้องนอน จัดการเก็บกวาดเล็กๆ น้อยๆ ไปทั่ว ในที่สุดก็นอนแผ่ลงบนเตียงเล็กอันคุ้นเคยของตัวเอง ความรู้สึกสบายเนื้อสบายตัวพลันพุ่งแล่นจากฝ่าเท้าขึ้นสู่สมองในทันที

Chinese

“金窝银窝，当真是不如自己的狗窝。”

Thai

“รังทองรังเงิน ก็สู้รังหมาของตัวเองไม่ได้จริงๆ นั่นแหละ”

Chinese

他赞叹了一声，顺手扯过线来给手机充上电，目光扫过屏幕上那个高冷小可爱，不自觉停顿许久。

Thai

เขาเอ่ยชื่นชมออกมาพลางเอื้อมมือดึงสายชาร์จมาเสียบชาร์จโทรศัพท์ สายตากวาดมองเจ้าตัวน้อยผู้เย็นชาแต่น่ารักบนหน้าจอ แล้วเผลอหยุดนิ่งมองอยู่นานโดยไม่รู้ตัว

Chinese

冯楠舒是昨天早上回去的，中午就到济州了，中间给他发了好多的消息，问他什么时候回来，还问什么时候去遛。

Thai

เฝิงหนานซูกลับไปเมื่อวานตอนเช้า พอตอนเที่ยงก็ถึงจี้โจวแล้ว ระหว่างนั้นส่งข้อความหาเขามากมาย ถามว่าเขาจะกลับมาเมื่อไหร่ แล้วยังถามอีกว่าจะไปเดินเล่นด้วยกันเมื่อไหร่

Chinese

但江勤的手机中途没电了一次，一条也没看到。

Thai

ทว่าระหว่างทางโทรศัพท์ของเจียงฉินแบตเตอรี่หมดไปรอบหนึ่ง เขาจึงไม่เห็นเลยแม้แต่ข้อความเดียว

Chinese

老版本的手机QQ，每次都要手动登陆才能收到消息，跟后世那些敢在后台偷偷运行的妖艳贱货一点也不一样。

Thai

คิวคิวในโทรศัพท์มือถือเวอร์ชันเก่านั้น แต่ละครั้งต้องล็อกอินด้วยตัวเองถึงจะได้รับข้อความ ไม่เหมือนพวกแอปหน้าด้านไร้ยางอายในยุคหลังที่แอบทำงานอยู่เบื้องหลังเลยสักนิด

Chinese

大概是见到江勤没有回，她后续又发了很多自言自语的话，主打的就是一个傻乎乎。

Thai

คงเป็นเพราะเห็นว่าเจียงฉินไม่ตอบ หลังจากนั้นเธอจึงส่งข้อความที่เหมือนพูดพึมพำกับตัวเองมาอีกเป็นจำนวนมาก ซึ่งจุดเด่นสำคัญก็คือความเด๋อด๋าบ๊องๆ นั่นเอง

Chinese

“江勤，我去吃饭了。”

Thai

“เจียงฉิน ฉันไปกินข้าวแล้วนะ”

Chinese

“江勤，我在图书馆看书。”

Thai

“เจียงฉิน ฉันอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องสมุด”

Chinese

“江勤，我看完书了，天要黑了。”

Thai

“เจียงฉิน ฉันอ่านหนังสือเสร็จแล้ว ฟ้าใกล้จะมืดแล้ว”

Chinese

“江勤，我回家了，明天七点起床。”

Thai

“เจียงฉิน ฉันถึงบ้านแล้ว พรุ่งนี้จะตื่นตอนเจ็ดโมงเช้า”

Chinese

“江勤，我起床了。”

Thai

“เจียงฉิน ฉันตื่นนอนแล้ว”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

总之，小富婆不管是换一个地方还是换一件事做，都要发一串报备信息给他，就好像手边做的事情只是顺便，她真正在做的是等着他去找她。

Thai

สรุปก็คือ ไม่ว่าแม่หนูเศรษฐีจะเปลี่ยนสถานที่หรือเปลี่ยนไปทำกิจกรรมอะไร ก็จะต้องส่งข้อความรายงานเป็นชุดมาให้เขา ราวกับว่าเรื่องที่กำลังทำอยู่นั้นเป็นเพียงแค่เรื่องรอง สิ่งที่เธอทำอย่างแท้จริงคือการรอคอยให้เขาไปหาต่างหาก

Chinese

江勤看完了留言，伸手给她回了一条消息过去。

Thai

เจียงฉินอ่านข้อความทั้งหมดจบ ก็ยื่นมือไปพิมพ์ข้อความตอบกลับไปหาเธอ

Chinese

“昨天有事没能回济州，只好在临川住了一晚上，中间手机没电了，现在刚回家，休息一下，日后再遛。”

Thai

“เมื่อวานติดธุระเลยยังกลับจี้โจวไม่ได้ ก็เลยต้องค้างที่หลินชวนคืนหนึ่ง ระหว่างนั้นโทรศัพท์แบตหมด ตอนนี้เพิ่งถึงบ้าน ขอพักผ่อนสักหน่อย ไว้ค่อยไปเดินเล่นวันหลังนะ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

江勤等着回复，结果越等越困，本打算眯一会儿，结果再睁眼，窗外的天已经开始蒙蒙黑了。

Thai

เจียงฉินรอข้อความตอบกลับ ทว่ายิ่งรอก็ยิ่งง่วง เดิมทีตั้งใจจะงีบสักพัก แต่พอลืมตาขึ้นมาอีกที ท้องฟ้านอกหน้าต่างก็เริ่มมืดสลัวเสียแล้ว

Chinese

客厅里好像不断有欢声笑语传递进来，听上去人还挺多的。

Thai

ในห้องรับแขกดูเหมือนจะมีเสียงหัวเราะพูดคุยอย่างสนุกสนานแว่วเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ฟังดูแล้วเหมือนจะมีคนอยู่ไม่น้อย

Chinese

江勤起了床，随手拨弄了一下乱如鸡窝的头发，推门来到客厅，发现舅舅袁友锋正坐在沙发上，旁边是表妹、表弟和还有正在嗑瓜子的二姨和小姨，袁友梅和袁友兰。

Thai

เจียงฉินลุกขึ้นจากเตียง เอามือสางผมที่ยุ่งเหยิงราวกับรังนกอย่างลวกๆ แล้วผลักประตูเดินออกไปยังห้องรับแขก พบว่าคุณลุงหยวนโหย่วเฟิงกำลังนั่งอยู่บนโซฟา ข้างๆ มีน้องสาวลูกพี่ลูกน้อง น้องชายลูกพี่ลูกน้อง รวมถึงคุณป้ากับคุณน้าอย่างหยวนโหย่วหลานกับหยวนโหย่วเหมยที่กำลังแทะเมล็ดแตงโมอยู่

Chinese

一群人挤在客厅里聊着天，电视机里则播放着《乡村爱情2》，茶几上摆着他原先放在餐桌上的奖杯。

Thai

ผู้คนกลุ่มหนึ่งเบียดเสียดกันพูดคุยอยู่ในห้องรับแขก ในโทรทัศน์กำลังฉายเรื่อง 《ความรักในชนบท 2》 ส่วนบนโต๊ะน้ำชาก็วางถ้วยรางวัลที่เดิมทีเขาวางไว้บนโต๊ะอาหาร

Chinese

不用问，这奖杯肯定被全家人欣赏了一圈了。

Thai

ไม่ต้องถามเลย ถ้วยรางวัลนี้ต้องถูกทุกคนในครอบครัวชื่นชมกันไปรอบหนึ่งแล้วแน่นอน

Chinese

“呦，咱们家的学习之星起来了？”

Thai

“โอ๊ะ ดาวเด่นแห่งการเรียนของบ้านเราตื่นแล้วเหรอ”

Chinese

“大学生好样的，出去上了半年学还捧个奖杯回来，你妈可高兴坏了，说今晚要给你做排骨吃。”

Thai

“นักศึกษาเก่งมากจริงๆ ออกไปเรียนแค่ครึ่งปีก็คว้ารางวัลกลับมาได้ แม่ของหลานดีใจจนเนื้อเต้น บอกว่าคืนนี้จะทำซี่โครงหมูให้กินเชียวนะ”

Chinese

“对了江勤，我听说大学得奖会发钱，有没有这回事？”

Thai

“จริงสิเจียงฉิน ลุงได้ยินมาว่าได้รางวัลในมหาวิทยาลัยจะมีเงินรางวัลให้ด้วย มีเรื่องแบบนี้ไหม”

Chinese

“大哥你也太俗了，钱不钱的不重要，重要的是江勤获得的这份荣誉！”

Thai

“พี่ใหญ่ พี่นี่มองแต่เรื่องเงินเกินไปแล้ว เรื่องเงินทองไม่สำคัญหรอก สิ่งสำคัญคือเกียรติยศที่เจียงฉินได้รับต่างหาก!”

Chinese

“对对对，你二姨说得对，重要的是荣誉！”

Thai

“ใช่ๆๆ ป้ารองของหลานพูดถูก สิ่งสำคัญคือเกียรติยศ!”

Chinese

江勤一脸谦虚地微笑着，听着大舅、二姨和小姨的彩虹屁，不知道为什么心里有点发虚。

Thai

เจียงฉินส่งยิ้มอย่างถ่อมตัว ฟังคำเยินยอสรรเสริญของลุงใหญ่ ป้ารอง และน้าเล็ก แต่ไม่รู้ว่าทำไมในใจถึงรู้สึกประหม่าอยู่บ้าง

Chinese

奇怪，这奖是我凭本事得来的，又不是到小商品城买的，我为什么那么心虚？

Thai

แปลกจัง รางวัลนี้ฉันได้มาด้วยความสามารถแท้ๆ ไม่ได้ไปซื้อมาจากตลาดค้าส่งสินค้าเบ็ดเตล็ดสักหน่อย ทำไมฉันต้องรู้สึกละอายใจขนาดนั้นด้วยนะ

Chinese

他挠着头发，赶紧离开了客厅，转身去了厨房：“妈，我爸呢？还没下班？”

Thai

เขาเกาหัว รีบเดินออกจากห้องรับแขกแล้วหันหลังเดินเข้าครัวไป “แม่ แล้วพ่อล่ะ ยังไม่เลิกงานเหรอ”

Chinese

袁友琴此时正在厨房炒菜：“下去买酒去了，你睡醒了？”

Thai

หยวนโหย่วฉินกำลังผัดกับข้าวอยู่ในครัว “ลงไปซื้อเหล้าแล้ว แกตื่นแล้วเหรอ”

Chinese

“睡醒了，我大舅和我小姨她们怎么都来了？”

Thai

“ตื่นแล้ว ลุงใหญ่กับพวกน้าเล็กทำไมถึงมากันหมดเลยล่ะ”

Chinese

“听说你放假了，过来看看你胖了还是瘦了，你来的正好，把炒好的菜端到餐桌上去。”

Thai

“ได้ยินว่าแกปิดเทอมแล้ว ก็เลยแวะมาดูว่าแกอ้วนขึ้นหรือผอมลง แกมาก็ดีแล้ว ยกกับข้าวที่ผัดเสร็จแล้วไปวางที่โต๊ะอาหารทีสิ”

Chinese

江勤端着菜出了厨房，正好遇到了买酒回来的江正宏：“怎么黑了？去，叫你大舅他们吃饭。”

Thai

เจียงฉินยกกับข้าวออกจากห้องครัว พอดีกับที่เจียงเจิ้งหงซื้อเหล้ากลับมา “ทำไมถึงดำขึ้นล่ะ ไป ไปเรียกลุงใหญ่กับพวกนั้นมากินข้าว”

Chinese

“整天在学校东奔西跑，能不黑嘛。”

Thai

“วิ่งวุ่นไปทั่วทั้งวันในมหาวิทยาลัย จะไม่ให้ดำขึ้นได้ยังไงล่ะ”

Chinese

江勤回了客厅，招呼大舅、二姨和小姨以及表弟表妹们过来吃饭。

Thai

เจียงฉินกลับไปที่ห้องรับแขก กวักมือเรียกลุงใหญ่ ป้ารอง น้าเล็ก รวมถึงเหล่าน้องชายและน้องสาวลูกพี่ลูกน้องให้มากินข้าว

Chinese

因为大家都是为了江勤才来的，所以江勤很必然地就成为了话题的最中心。

Thai

เนื่องจากทุกคนมาเพื่อเจียงฉิน เจียงฉินจึงกลายมาเป็นจุดศูนย์กลางของหัวข้อสนทนาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

Chinese

大舅还好点，人比较正派，问的都是学习和生活，但两个小姨就比较八卦了，句句不离谈恋爱。

Thai

ลุงใหญ่ยังถือว่าดีหน่อย เป็นคนค่อนข้างจริงจัง คำถามที่ถามล้วนเกี่ยวกับเรื่องเรียนและการใช้ชีวิต ทว่าป้ากับน้าทั้งสองคนกลับช่างซุบซิบขี้สงสัย ทุกประโยคล้วนไม่พ้นเรื่องมีความรัก

Chinese

“江勤，找女朋友了没有？听说你们那个专业的女生挺多的。”

Thai

“เจียงฉิน หาแฟนได้หรือยัง ได้ยินว่าสาขาของหลานมีผู้หญิงค่อนข้างเยอะนี่นา”

Chinese

“没有啊小姨，我光顾着学习了。”江勤不动声色地回应着。

Thai

“ไม่มีเลยครับน้าเล็ก ผมมัวแต่ตั้งหน้าตั้งตาเรียนอย่างเดียวเลย” เจียงฉินตอบกลับอย่างนิ่งสงบ

Chinese

袁友琴是一点也不信，这小子能十天半个月不给家里打个电话，怎么可能没谈恋爱：“江勤，你要是找了女朋友就带回来给我见见，我从很久以前就想要个闺女，可惜你是个头胎，有个儿媳妇也算圆了我一个梦。”

Thai

หยวนโหย่วฉินไม่เชื่อเลยสักนิด เจ้าเด็กคนนี้สามารถไม่โทรหาที่บ้านได้เป็นสิบวันครึ่งเดือน จะเป็นไปได้อย่างไรที่ไม่มีแฟน “เจียงฉิน ถ้าแกมีแฟนแล้วก็พามาให้แม่ดูตัวบ้างสิ แม่น่ะอยากได้ลูกสาวมาตั้งนานแล้ว เสียดายที่แกเกิดมาเป็นลูกคนแรก ถ้ามีลูกสะใภ้ก็ถือว่าช่วยเติมเต็มความฝันของแม่ได้เหมือนกัน”

Chinese

小姨袁友梅也跟着补充一句：“要是能带回家过年，小姨给你包红包，要多少给多少，还有你二姨，你大舅，我们给三份，怎么样？”

Thai

น้าเล็กหยวนโหย่วเหมยก็ช่วยเสริมขึ้นมาอีกประโยค “ถ้าพามาฉลองปีใหม่ที่บ้านได้ น้าจะให้ซองอั่งเปาหลานเลย อยากได้เท่าไหร่ให้เท่านั้น แล้วยังมีป้ารองกับลุงใหญ่ของหลานอีก พวกเราให้สามซองเลย เป็นไงล่ะ”

Chinese

江勤眼都亮了：“要多少给多少，还有这好事？！”

Thai

ตาของเจียงฉินเป็นประกายขึ้นมาทันที “อยากได้เท่าไหร่ให้เท่านั้น มีเรื่องดีขนาดนี้ด้วยเหรอเนี่ย!”

Chinese

大舅听完立刻摆手：“还是不要带上我了，我穷的连买烟的钱都没有。”

Thai

ลุงใหญ่ฟังจบก็รีบโบกมือปฏิเสธทันควัน “อย่าลากฉันเข้าไปเกี่ยวด้วยเลยดีกว่า ฉันจนกระทั่งไม่มีเงินจะซื้อบุหรี่สูบอยู่แล้ว”

Chinese

“大哥，你怕什么，江勤都说了没有，他还能租一个回来给你要红包？”

Thai

“พี่ใหญ่ พี่จะกลัวอะไร เจียงฉินบอกแล้วว่าไม่มี หลานมันจะไปเช่าใครสักคนกลับมาเพื่อขออั่งเปาจากพี่ได้ยังไง”

Chinese

“他刚才眼都亮了，万一真拐个回来给你，你打算怎么办？”

Thai

“เมื่อกี้ตามันเป็นประกายวิบวับเลย ถ้าเกิดมันล่อลวงพากลับมาให้เธอจริงๆ ขึ้นมา เธอคิดจะทำยังไงล่ะ”

Chinese

江勤竖起拇指，心说大舅这波在大气层，真懂我。

Thai

เจียงฉินยกนิ้วโป้งให้ แอบคิดในใจว่าลุงใหญ่ล้ำลึกเหนือชั้นจริงๆ ช่างรู้ทันฉันเสียเหลือเกิน

Chinese

下一秒，大舅不动声色地把一只手机递给了江勤：“你表弟刚才拿来玩贪食蛇了，壁纸上那个小姑娘挺漂亮的。”

Thai

วินาทีต่อมา ลุงใหญ่ก็ยื่นโทรศัพท์เครื่องหนึ่งให้เจียงฉินอย่างนิ่งๆ “เมื่อกี้น้องชายลูกพี่ลูกน้องของแกเอาไปเล่นเกมงูมา ภาพพื้นหลังที่เป็นเด็กสาวคนนั้นน่ะสวยน่ารักดีนะ”

Chinese

江勤：“？？？？？”

Thai

เจียงฉิน “?????”

Chinese

“什么小姑娘？”袁友琴转头看向江勤。

Thai

“เด็กสาวอะไรกัน” หยวนโหย่วฉินหันขวับไปมองเจียงฉิน

Chinese

“他手机壁纸是个小姑娘，我看像是女朋友，这小子不说实话。”大舅一句话就给江勤卖了。

Thai

“ภาพพื้นหลังโทรศัพท์มันเป็นเด็กสาวคนหนึ่ง ฉันดูแล้วเหมือนจะเป็นแฟน เจ้าเด็กนี่พูดไม่จริง” ลุงใหญ่พูดประโยคเดียวก็ขายเจียงฉินจนหมดเปลือก

Chinese

小姨袁友梅忍不住愣了一下：“好啊江勤，你还真找女朋友了？刚才那句话不算，小姨也穷，红包五百封顶，多了不给！”

Thai

น้าเล็กหยวนโหย่วเหมยถึงกับชะงักไป “ดีเลยนะเจียงฉิน หลานแอบมีแฟนจริงๆ ด้วยเหรอเนี่ย ประโยคเมื่อกี้ไม่นับนะ น้าเองก็จนเหมือนกัน อั่งเปาจำกัดสูงสุดแค่ห้าร้อย มากกว่านี้ไม่ให้แล้ว!”

Chinese

“我没有女朋友啊小姨，你别听我大舅胡说，我手机壁纸是个女明星。”

Thai

“ผมไม่มีแฟนจริงๆ นะครับน้าเล็ก น้าอย่าไปฟังลุงใหญ่พูดเรื่อยเปื่อยสิ ภาพพื้นหลังโทรศัพท์ผมเป็นดาราสาวต่างหาก”

Chinese

“胡扯，拿来看看！”

Thai

“เหลวไหล เอามาให้ดูซิ!”

Chinese

江勤无奈，只好亮出手机壁纸上的冯楠舒给大家看了一眼。

Thai

เจียงฉินจนปัญญา ทำได้เพียงเปิดหน้าจอภาพพื้นหลังโทรศัพท์ที่เป็นรูปเฝิงหนานซูให้ทุกคนดูแวบหนึ่ง

Chinese

这张照片是上次在枫树林拍的，像素不是很高，但越是低像素越显照片中的人格外漂亮。

Thai

รูปภาพนี้ถ่ายไว้ที่ป่าต้นเมเปิลเมื่อคราวก่อน ความละเอียดของภาพไม่ได้สูงมากนัก แต่ยิ่งความละเอียดต่ำเท่าไหร่ ก็ยิ่งขับให้คนในรูปดูสวยงามโดดเด่นเป็นพิเศษมากขึ้นเท่านั้น

Chinese

只见在画面中，满地纯白的落雪中站着一只高冷小可爱，鼻子冻得红红的，但眼眸澄澈透亮，左手在右侧脸颊比了个剪刀手，整个动作都显得傻里傻气的。

Thai

จะเห็นได้ว่าในภาพนั้น ท่ามกลางหิมะขาวบริสุทธิ์ที่ร่วงหล่นปกคลุมเต็มพื้น มีเจ้าตัวน้อยผู้เย็นชาแต่น่ารักยืนอยู่ จมูกของเธอแดงระเรื่อเพราะความหนาว ทว่าดวงตากลับกระจ่างใสแจ่มชัด มือซ้ายชูสองนิ้วไว้ข้างแก้มขวา ท่าทางทั้งหมดดูเด๋อด๋าบ๊องๆ ไร้เดียงสา

Chinese

其实拍了这张照片之后，他俩还拍了合照，但幸亏没用作壁纸，不然还真的不好解释“好朋友”这个超前的概念。

Thai

อันที่จริงหลังจากถ่ายรูปนี้ ทั้งคู่ยังถ่ายรูปคู่ด้วยกันอีกด้วย แต่โชคดีที่ไม่ได้เอามาตั้งเป็นภาพพื้นหลัง ไม่อย่างนั้นคงอธิบายแนวคิดอันล้ำยุคอย่าง “เพื่อนสนิท” ได้ยากจริงๆ

Chinese

“看吧，漂亮成这个样子，怎么可能做我女朋友？她能图我啥？图我不洗澡啊。”

Thai

“เห็นไหมครับ สวยขนาดนี้จะเป็นแฟนผมได้ยังไง เธอจะมาหวังอะไรจากผม หวังว่าผมไม่อาบน้ำงั้นเหรอ”

Chinese

“还真是漂亮啊……”

Thai

“สวยจริงๆ ด้วยแฮะ…”

Chinese

一家人围着冯楠舒的照片看了半天，确实不太相信江勤能找到这么漂亮的女朋友。

Thai

ทุกคนในครอบครัวรุมล้อมดูรูปของเฝิงหนานซูอยู่ครู่ใหญ่ และไม่ค่อยเชื่อจริงๆ ว่าเจียงฉินจะสามารถหาแฟนที่สวยขนาดนี้ได้

Chinese

袁友琴也对着冯楠舒的照片看了许久，觉得小姑娘眼睛虽然清冷，但却透露着一种迷人的乖巧，是一种很有眼缘的感觉，越看越觉得喜欢。

Thai

หยวนโหย่วฉินก็มองดูรูปของเฝิงหนานซูอยู่นาน รู้สึกว่าแม้แววตาของเด็กสาวจะดูเย็นชา ทว่ากลับแฝงไปด้วยความว่าง่ายเชื่อฟังอันมีเสน่ห์ เป็นความรู้สึกที่ถูกชะตาถูกใจ ยิ่งมองดูก็ยิ่งรู้สึกชอบ

Chinese

有眼缘？

Thai

ถูกชะตาเหรอ

Chinese

还觉得喜欢？

Thai

แถมยังรู้สึกชอบอีกเหรอ

Chinese

完了，那肯定不是江勤的女朋友了。

Thai

แย่แล้ว ถ้าอย่างนั้นคงไม่ใช่แฟนของเจียงฉินแน่นอน

Chinese

因为按对门李姐的话来说，看一眼就觉得生气的才是应该是儿媳妇。

Thai

เพราะตามคำพูดของพี่สาวแซ่หลี่ห้องตรงข้าม คนที่เห็นแค่แวบแรกแล้วรู้สึกโมโหต่างหากถึงควรจะเป็นลูกสะใภ้

Chinese

袁友琴把手机还给了江勤，略微有点失望，但又觉得这种失望很奇怪。

Thai

หยวนโหย่วฉินคืนโทรศัพท์ให้เจียงฉิน รู้สึกผิดหวังอยู่นิดๆ แต่ก็รู้สึกว่าความผิดหวังแบบนี้มันแปลกพิลึก

Chinese

江勤上高中的那段时间，她总是担心这小子早恋，心思不放在学习上，可江勤的大学才上了半年，她就想要儿媳妇了。

Thai

ช่วงเวลาที่เจียงฉินเรียนมัธยมปลาย เธอมักจะกังวลอยู่ตลอดว่าเจ้าเด็กคนนี้จะมีความรักในวัยเรียนแล้วไม่ตั้งใจเรียน แต่พอเจียงฉินเข้ามหาวิทยาลัยได้เพียงแค่ครึ่งปี เธอก็อยากได้ลูกสะใภ้เสียแล้ว

Chinese

尤其是对门的李姐，也就比她大个五六岁，小孙子都抱上了，整天在小区里遛啊遛啊的，着实让人羡慕的不行。

Thai

โดยเฉพาะพี่สาวแซ่หลี่ห้องตรงข้าม อายุมากกว่าเธอแค่ห้าหกปี ก็ได้อุ้มหลานชายตัวน้อยแล้ว แถมยังพามาเดินเล่นในหมู่บ้านทั้งวันทั้งคืน ชวนให้อิจฉาจนทนไม่ไหวจริงๆ

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)