จะมีที่ให้เจ้าซุกหัวนอนที่ไหนกัน?

Chinese

第752章 哪有你的容身之所？

Thai

ตอนที่ 752 จะมีที่ซุกหัวนอนให้เธอได้อย่างไร

Chinese

“房……？”

Thai

“บ้าน…?”

Chinese

冯世华看向面前的别墅，还没想明白房与礼物之间的必然关系，就看到秦静秋已经牵着冯楠舒和江爱楠走了进去。

Thai

เฝิงซื่อหัวมองไปยังวิลล่าตรงหน้า เขายังไม่ทันคิดให้กระจ่างถึงความเชื่อมโยงที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ระหว่างบ้านกับของขวัญ ก็เห็นฉินจิ้งชิวจูงมือเฝิงหนานซูกับเจียงไอ้หนานเดินเข้าไปแล้ว

Chinese

而小富婆此时则眨了眨眼，似乎意识到了什么。

Thai

ส่วนแม่หนูเศรษฐีในเวลานี้กะพริบตาปริบๆ ดูเหมือนจะตระหนักถึงอะไรบางอย่างได้

Chinese

礼物……

Thai

ของขวัญ…

Chinese

院子里原本乱糟糟的，各种指责声不断，但随着有人的余光瞥到后方之后，就开始一个拽着一个的，逐渐停下了动作和争吵。

Thai

ในลานบ้านเดิมทีที่วุ่นวายโกลาหลและมีเสียงต่อว่าก่นด่าไม่ขาดสาย แต่เมื่อมีคนเหลือบไปเห็นด้านหลังเข้า ก็เริ่มดึงรั้งกันไปมาทีละคน แล้วค่อยๆ หยุดการกระทำรวมถึงการทะเลาะวิวาทลง

Chinese

窃窃私语声随之响起，无数富太太们收起了原本狰狞的面孔，神色变得有些复杂。

Thai

เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นตามมา บรรดาเหล่าคุณนายเศรษฐีต่างพากันเก็บสีหน้าดุดันน่ากลัวในคราแรก แล้วแปรเปลี่ยนเป็นสีหน้าที่ค่อนข้างซับซ้อน

Chinese

她们认识秦静秋。

Thai

พวกเธอรู้จักฉินจิ้งชิว

Chinese

冯氏集团最辉煌的时期就是她在位的时候。

Thai

ช่วงเวลาที่รุ่งโรจน์ที่สุดของเฟิ่งซื่อกรุ๊ปก็คือตอนที่เธออยู่ในตำแหน่ง

Chinese

而当她离开冯氏之后，名下的秦氏地产和万众集团相互扶持，快速发展，目前已经是国内名列前茅的房地产公司了。

Thai

และหลังจากที่เธอออกจากเฟิ่งซื่อ อสังหาริมทรัพย์ตระกูลฉินภายใต้ชื่อของเธอกับว่านจ้งกรุ๊ปก็เกื้อหนุนซึ่งกันและกัน พัฒนาอย่างก้าวกระโดด ปัจจุบันกลายเป็นบริษัทอสังหาริมทรัพย์ระดับแนวหน้าของประเทศไปแล้ว

Chinese

至于冯楠舒，她们就更认识了。

Thai

ส่วนเฝิงหนานซู พวกเธอยิ่งรู้จักเป็นอย่างดี

Chinese

她老公是拼团总裁，刚刚掀了整个互联网行业的桌，连阿里都没占到便宜，而这位江太太手里的那个奶茶品牌，目前的估值已经远超如今的冯氏集团了。

Thai

สามีของเธอคือประธานของพินถวน เพิ่งจะคว่ำกระดานวงการอินเทอร์เน็ตทั้งหมดไป แม้แต่อาลีก็ยังไม่ได้เปรียบอะไร และแบรนด์ชานมในมือของคุณนายเจียงท่านนี้ มูลค่าประเมินในปัจจุบันก็แซงหน้าเฟิ่งซื่อกรุ๊ปในตอนนี้ไปไกลแล้ว

Chinese

在面对她们两人的时候，尤其是后者，这些富太太甚至不敢觉得自己有多富。

Thai

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพวกเธอสองคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนหลัง บรรดาคุณนายเศรษฐีเหล่านี้ถึงกับไม่กล้าคิดว่าตัวเองร่ำรวยแค่ไหนด้วยซ้ำ

Chinese

院子里的众人不知道她们为什么会忽然到场，一时间如潮水回流，悄悄从中间散到两边，有些紧张地看着他们。

Thai

ผู้คนในลานบ้านไม่รู้ว่าเหตุใดพวกเธอถึงได้มาปรากฏตัวกะทันหัน ชั่วขณะนั้นจึงคล้ายกระแสน้ำไหลย้อนกลับ พากันแอบแยกตัวจากตรงกลางออกไปสองข้างอย่างเงียบๆ และมองดูพวกเขาด้วยความประหม่าเล็กน้อย

Chinese

江勤在冯氏集团门口的那句“一個都不原谅”，她们也略有耳闻。

Thai

ประโยคที่เจียงฉินพูดไว้หน้าประตูเฟิ่งซื่อกรุ๊ปว่า “ไม่ยกโทษให้แม้แต่คนเดียว” พวกเธอก็พอได้ยินมาบ้าง

Chinese

有些人凶名在外，就是能造成这么一种生人勿近的气场。

Thai

คนบางคนมีชื่อเสียงด้านความดุดันเกรียงไกรอยู่ภายนอก ก็สามารถสร้างบรรยากาศที่คนแปลกหน้าห้ามเข้าใกล้ได้ถึงเพียงนี้

Chinese

而此时，秋日的太阳从浮云后闪出身影，日光变得有些强烈，但比夏天干净，又比冬天温柔。

Thai

และในเวลานี้ ดวงอาทิตย์ในฤดูใบไม้ร่วงก็โผล่พ้นออกมาจากหลังเมฆลอย แสงแดดเริ่มแรงขึ้นเล็กน้อย ทว่ากลับสะอาดตากว่าฤดูร้อน และอ่อนโยนกว่าฤดูหนาว

Chinese

院外的有一棵树叶尽红的枫树，被秋风一吹，满树哗啦作响。

Thai

นอกลานบ้านมีต้นเมเปิลที่ใบเปลี่ยนเป็นสีแดงทั้งต้นอยู่หนึ่งต้น เมื่อถูกสายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่าน ทั้งต้นก็ส่งเสียงเสียดสีดังกราว

Chinese

冯楠舒仰着小脸，看向了面前这栋陌生中透露着些许熟悉的房子，轻轻抿了下嘴。

Thai

เฝิงหนานซูเงยหน้าเล็กๆ ขึ้น มองไปยังบ้านตรงหน้าที่แฝงความคุ้นเคยอยู่บ้างในความแปลกตานั้น แล้วเม้มปากเบาๆ

Chinese

她在这个地方生活过一段时间，但却并不是什么美好的记忆。

Thai

เธอเคยใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ช่วงหนึ่ง ทว่ากลับไม่ใช่ความทรงจำที่งดงามอะไรเลย

Chinese

在“擅自决定”了济州市金山街道鸿荣家园7栋一单元502是自己的家之后，她就再也没想过要回到这里。

Thai

หลังจาก “ตัดสินใจเอาเอง” ว่าห้อง 502 ยูนิต 1 ตึก 7 หงหรงเจียหยวน ถนนจินซาน เมืองจี่โจว คือบ้านของตัวเอง เธอก็ไม่เคยคิดจะกลับมาที่นี่อีกเลย

Chinese

因为每次回来，她都会觉得害怕。

Thai

เพราะทุกครั้งที่กลับมา เธอจะรู้สึกกลัว

Chinese

但此刻再回来，她发现她不是很怕了。

Thai

แต่ในยามนี้ที่ได้กลับมาอีกครั้ง เธอพบว่าตัวเองไม่ได้กลัวขนาดนั้นแล้ว

Chinese

她已经不再是之前那个没人要的小女孩了，她现在是江勤的太太。

Thai

เธอไม่ใช่เด็กหญิงตัวเล็กๆ ที่ไม่มีใครต้องการเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไปแล้ว ตอนนี้เธอคือภรรยาของเจียงฉิน

Chinese

于是她发现，这个记忆里像是恶魔古堡的地方，原来仔细一看这么小，还有点旧，院墙也没有记忆当中那样，高的令人喘不过气。

Thai

เธอจึงพบว่า สถานที่ที่ในความทรงจำราวกับปราสาทปีศาจแห่งนี้ พอมองดูดีๆ แล้วกลับเล็กเพียงนี้ ทั้งยังค่อนข้างเก่า กำแพงลานบ้านก็ไม่ได้สูงจนทำให้คนหายใจไม่ออกเหมือนในความทรงจำอีกด้วย

Chinese

冯楠舒睫毛微颤，看向了站在别墅门前的段颖。

Thai

ขนตาของเฝิงหนานซูสั่นไหวเล็กน้อย เธอมองไปยังต้วนอิ่งที่ยืนอยู่หน้าประตูวิลล่า

Chinese

刚才的指责声忽然平息，段颖还觉得奇怪呢，而随着人群的散开，她才看到冯楠舒走到她跟前，目光却不在他身上。

Thai

เสียงต่อว่าก่นด่าเมื่อครู่พลันเงียบสงบลง ต้วนอิ่งยังคงรู้สึกแปลกใจอยู่เลย แต่เมื่อฝูงชนแยกย้ายออกไป เธอถึงได้เห็นเฝิงหนานซูเดินมาตรงหน้าเธอ ทว่าสายตากลับไม่ได้มองอยู่ที่ตัวเธอ

Chinese

“你们来这里做什么？来看我笑话？！”

Thai

“พวกเธอมาทำอะไรที่นี่ มาดูเรื่องตลกของฉันงั้นเหรอ?!”

Chinese

听着段颖充满怨恨的声音，冯楠舒收回目光，抿了下嘴。

Thai

เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นของต้วนอิ่ง เฝิงหนานซูก็ดึงสายตากลับมาแล้วเม้มปาก

Chinese

段颖本来就积攒了满腔怒火，见她如小时候一样不敢说话，立马有种解恨的感觉：“出去，这里不欢迎你。”

Thai

เดิมทีต้วนอิ่งก็สะสมเพลิงโทสะไว้เต็มอก พอเห็นอีกฝ่ายไม่กล้าพูดจาเหมือนตอนเด็กๆ ก็รู้สึกสะใจขึ้นมาทันที “ออกไป ที่นี่ไม่ต้อนรับเธอ”

Chinese

秦静秋的眼神立马变得狠厉起来，掏出一份合同摔了过去。

Thai

แววตาของฉินจิ้งชิวพลันเปลี่ยนเป็นดุดันเหี้ยมเกรียมทันใด เธอหยิบสัญญาฉบับหนึ่งออกมาแล้วฟาดใส่ไป

Chinese

“还在做你的富太太梦呢？你抵押房产之后一直没有还钱，现在这栋房子已经不属于你了，我们是来收房的，这里最不受欢迎的是你，收拾东西搬家吧。”

Thai

“ยังฝันหวานเป็นคุณนายเศรษฐีอยู่อีกเหรอ หลังจากจำนองอสังหาริมทรัพย์ไปแล้วเธอก็ไม่เคยคืนเงินเลย ตอนนี้บ้านหลังนี้ไม่ได้เป็นของเธอแล้ว พวกเรามาตรวจรับบ้าน คนที่ไม่ได้รับการต้อนรับที่สุดที่นี่ก็คือเธอ เก็บข้าวของย้ายออกไปซะ”

Chinese

话音落下，全院的富太太全都睁大了眼睛，看了一眼身后的别墅，忍不住面面相觑。

Thai

สิ้นเสียงลง เหล่าคุณนายเศรษฐีทั่วทั้งลานบ้านต่างก็เบิกตากว้าง เหลือบมองวิลล่าที่อยู่ด้านหลัง อดไม่ได้ที่จะมองหน้ากันไปมา

Chinese

好消息，段颖不是设局坑她们，坏消息，她和她们一样都被坑了。

Thai

ข่าวดีคือต้วนอิ่งไม่ได้วางแผนหลอกลวงพวกเธอ ข่าวร้ายคือเธอก็โดนหลอกไม่ต่างจากพวกเธอ

Chinese

段颖听到这句话之后脸色惨白，抢过那份合同看了一眼，发现自己的签名果然在上面，脑子嗡一下麻了。

Thai

ต้วนอิ่งได้ยินประโยคนี้แล้วใบหน้าก็ซีดเผือด เธอแย่งสัญญาฉบับนั้นมาดูแวบหนึ่ง พบว่ามีลายเซ็นของตัวเองอยู่บนนั้นจริงๆ สมองพลันอื้ออึงและชาดิกไปในทันที

Chinese

“为什么房子会在你手上？”

Thai

“ทำไมบ้านถึงได้ไปอยู่ในมือของเธอ”

Chinese

“这房子不在我手上，在楠舒的手上。”

Thai

“บ้านหลังนี้ไม่ได้อยู่ในมือฉัน แต่อยู่ในมือของหนานซู”

Chinese

秦静秋看向冯楠舒：“她老公随手买给她当礼物了。”

Thai

ฉินจิ้งชิวมองไปยังเฝิงหนานซู “สามีของเธอซื้อให้เป็นของขวัญตามใจชอบน่ะ”

Chinese

段颖听完之后难以置信地看向冯楠舒：“你敢买我的房子，伱竟然敢买我的房子，我是不是很久没教你规矩了！”

Thai

ต้วนอิ่งฟังจบแล้วก็มองไปยังเฝิงหนานซูอย่างไม่อยากจะเชื่อ “เธอกล้าซื้อบ้านฉัน เธอถึงกับกล้าซื้อบ้านฉันเชียวเหรอ นี่ฉันไม่ได้สั่งสอนกฎระเบียบให้เธอนานแล้วใช่ไหม!”

Chinese

冯楠舒看着她：“我已经是江太太了。”

Thai

เฝิงหนานซูมองเธอ “ฉันเป็นคุณนายเจียงแล้ว”

Chinese

过大精神压力总是会让人恍惚，段颖本来还当她是任人欺负的小女孩，可此时被提醒后才知道，两个人的身份已经天差地别。

Thai

ความกดดันทางจิตใจที่มากเกินไปมักทำให้คนเราเลอะเลือน เดิมทีต้วนอิ่งยังมองว่าอีกฝ่ายเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ยอมให้คนรังแก ทว่าในเวลานี้เมื่อได้รับการเตือนสติถึงได้รู้ว่า ฐานะของคนทั้งสองแตกต่างกันราวฟ้ากับเหวแล้ว

Chinese

段颖看着她，似乎已经记不起之前那个唯唯诺诺的可怜摸样了。

Thai

ต้วนอิ่งมองเธอ ดูเหมือนจะนึกภาพท่าทางน่าสงสารที่ยอมคนไปเสียหมดเมื่อก่อนไม่ออกแล้ว

Chinese

“哥哥说得对，你好像一点也不可怕。”

Thai

“เกอเกอะพูดถูก เธอดูไม่น่ากลัวเลยสักนิด”

Chinese

冯楠舒好像发现了什么有趣的真相，忽然间变得有些愉悦。

Thai

เฝิงหนานซูดูเหมือนจะค้นพบความจริงที่น่าสนใจบางอย่าง พลันรู้สึกเบิกบานใจขึ้นมาเล็กน้อย

Chinese

她忽然明白在京都酒店的那个晚上，江勤说“你怕她，那我就让她恐惧我”是什么意思了。

Thai

จู่ๆ เธอก็เข้าใจแล้วว่าในคืนนั้นที่โรงแรมในจิงตู คำที่เจียงฉินบอกว่า “เธอกลัวเธอ งั้นฉันก็จะทำให้เธอหวาดกลัวฉันเอง” หมายความว่าอย่างไร

Chinese

她转头看向秦静秋：“可是我不喜欢住在这里，我可以不要么？”

Thai

เธอหันไปมองฉินจิ้งชิว “แต่ฉันไม่ชอบอยู่ที่นี่ ฉันไม่เอาได้ไหมคะ”

Chinese

“江勤没说要你住在这里，我觉得，他只是要让那些该是你的东西就是你的，你不喜欢可以不住，但它必须是你的。”

Thai

“เจียงฉินไม่ได้บอกให้เธอมาอยู่ที่นี่ ฉันคิดว่าเขาแค่ต้องการให้ของที่ควรเป็นของเธอตกเป็นของเธอ เธอไม่ชอบก็ไม่ต้องอยู่ แต่สิ่งนี้ต้องเป็นของเธอ”

Chinese

“哥哥总送我乱七八糟的东西……”

Thai

“เกอเกอะชอบให้ของสะเปะสะปะกับฉันเรื่อยเลย…”

Chinese

冯楠舒眯起眼睛，嘴上有点嫌弃，但实际上很想让江勤回来抱抱她。

Thai

เฝิงหนานซูหรี่ตาลง ปากพูดเหมือนรังเกียจอยู่บ้าง ทว่าในความเป็นจริงกลับอยากให้เจียงฉินกลับมากอดเธอจะแย่

Chinese

而旁边的那些一脸穷酸相的富太太们则倒吸一口凉气，这才理解那句“一个都不原谅”的含金量，他是要让这位后妈连容身之所都没有啊。

Thai

ส่วนบรรดาคุณนายเศรษฐีที่ทำหน้าตาเหมือนคนยากไร้ข้างๆ ต่างสูดหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ ถึงตอนนี้ถึงได้เข้าใจน้ำหนักของประโยค “ไม่ยกโทษให้แม้แต่คนเดียว” ว่าเขาต้องการทำให้แม่เลี้ยงคนนี้ไม่เหลือแม้แต่ที่ซุกหัวนอนเลยนั่นเอง

Chinese

这也就是江勤没在这儿，要不然他肯定要骂了。

Thai

นี่ก็เพราะว่าเจียงฉินไม่ได้อยู่ที่นี่ ไม่อย่างนั้นเขาคงต้องด่าออกมาแน่

Chinese

容身之所？

Thai

ที่ซุกหัวนอนงั้นเหรอ

Chinese

她想要容身之所，那我家小富婆的容身之所在哪儿？

Thai

เธออยากได้ที่ซุกหัวนอน แล้วที่ซุกหัวนอนของแม่หนูเศรษฐีบ้านฉันอยู่ที่ไหนล่ะ

Chinese

在江勤看来，冯楠舒一直到十八岁还觉得自己是个游荡的孤魂，还天天害怕没人要，是最后一不小心飘到自己面前，被自己抱回家才算有了容身之所的。

Thai

ในสายตาของเจียงฉิน เฝิงหนานซูที่จนกระทั่งอายุสิบแปดปีก็ยังรู้สึกว่าตัวเองเป็นวิญญาณเร่ร่อน ยังคงหวาดกลัวทุกวันว่าไม่มีใครต้องการ จนกระทั่งในที่สุดล่องลอยมาอยู่ตรงหน้าเขาโดยไม่ทันระวัง และถูกเขาอุ้มพากลับบ้าน ถึงจะนับว่ามีที่ซุกหัวนอนได้

Chinese

那既然我的小富婆没有，那大家就都别有容身之所了。

Thai

ในเมื่อแม่หนูเศรษฐีของฉันไม่มี เช่นนั้นทุกคนก็อย่าได้มีที่ซุกหัวนอนกันเลย

Chinese

秦静秋此时忽然看向江爱楠：“宝贝儿，你爸教了你什么，你不记得了吗？”

Thai

ฉินจิ้งชิวในเวลานี้จู่ๆ ก็หันไปมองเจียงไอ้หนาน “ลูกรัก พ่อของหนูสอนอะไรไว้ จำไม่ได้แล้วเหรอ”

Chinese

江爱楠傻了一下，然后忽然想起了爸爸嘱咐的一件事情，立刻唬着个小脸看向段颖。

Thai

เจียงไอ้หนานอึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็พลันนึกถึงเรื่องหนึ่งที่พ่อกำชับไว้ได้ จึงทำหน้าขึงขังมองไปยังต้วนอิ่งทันที

Chinese

“你怎么在我家啊？”

Thai

“ทำไมเธอถึงมาอยู่ในบ้านฉันล่ะ”

Chinese

“你是没有家吗？”

Thai

“เธอไม่มีบ้านเหรอ”

Chinese

轰——

Thai

ตูม—

Chinese

段颖的脑子瞬间一懵，听着这奶声奶气的声音，却好像被毒蛇咬了一口一样，整个人都踉跄着后退了三步。

Thai

สมองของต้วนอิ่งพลันมึนงงไปในชั่วพริบตา เมื่อได้ยินเสียงอ้อแอ้ไร้เดียงสานี้ กลับรู้สึกราวกับถูกอสรพิษกัดเข้าหนึ่งคำ ทั้งร่างซวนเซถอยหลังไปสามก้าว

Chinese

而冯世华也屏住了呼吸，头皮都麻了，睁大的眼睛里甚至能看到血丝。

Thai

ส่วนเฝิงซื่อหัวก็กลั้นหายใจ หนังศีรษะชาดิก ในดวงตาที่เบิกกว้างถึงกับมองเห็นเส้นเลือดฝอย

Chinese

他一直以为江勤设局让段颖赔掉一切，就是为了把房子买下来的耀武扬威，却没想到最后那一声惊雷竟然会在这里炸响。

Thai

เขาคิดมาตลอดว่าที่เจียงฉินวางแผนให้ต้วนอิ่งสูญเสียทุกอย่างก็เพื่อซื้อบ้านหลังนี้มาโอ้อวดความยิ่งใหญ่ ทว่ากลับคิดไม่ถึงว่าเสียงฟ้าร้องคำรามครั้งสุดท้ายจะมาระเบิดกึกก้องขึ้นที่ตรงนี้

Chinese

当年冯世荣和段颖回国，带回来了他们的儿子安迪，而安迪在第一次见到冯楠舒的时候，说的就是这两句话。

Thai

ในตอนนั้นที่เฝิงซื่อหรงกับต้วนอิ่งกลับประเทศ ได้พาลูกชายของพวกเขานามว่าแอนดี้กลับมาด้วย และตอนที่แอนดี้พบกับเฝิงหนานซูเป็นครั้งแรก คำที่พูดออกมาก็คือสองประโยคนี้

Chinese

这两句话真的狠毒无比。

Thai

สองประโยคนี้ช่างโหดร้ายอำมหิตไร้ใดเปรียบจริงๆ

Chinese

毕竟冯楠舒从小就害怕自己没人要，从未有过归属感和安全感。

Thai

เพราะอย่างไรเสียเฝิงหนานซูก็กลัวว่าตัวเองจะไม่มีใครต้องการมาตั้งแต่เด็ก ไม่เคยมีความรู้สึกผูกพันเป็นส่วนหนึ่งและไม่เคยมีความรู้สึกปลอดภัยเลย

Chinese

可那个时候，大家都觉得安迪还小，只是童言无忌，就连冯世荣也只是假模假式地说要打他，最后变成了摸摸头。

Thai

แต่ในตอนนั้น ทุกคนต่างคิดว่าแอนดี้ยังเด็ก เป็นเพียงคำพูดไร้เดียงสาของเด็กเท่านั้น แม้แต่เฝิงซื่อหรงก็แค่ทำท่าทีเสแสร้งแกล้งทำเป็นจะตีเขา สุดท้ายก็กลายเป็นการลูบหัวปลอบโยน

Chinese

没有人在乎过冯楠舒回到学校是躲在江勤怀里好久才好过来的。

Thai

ไม่มีใครสนใจเลยว่าการที่เฝิงหนานซูกลับไปโรงเรียนแล้วต้องซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของเจียงฉินอยู่นานเท่าไรถึงจะดีขึ้นมาได้

Chinese

而此时此刻，这句话被同样童言无忌的江爱楠狠狠地还回去了，而且是怼着脸还回去的。

Thai

และในเวลานี้ ประโยคนี้กลับถูกเจียงไอ้หนานที่ไร้เดียงสาของเด็กเช่นเดียวกันตอกกลับไปอย่างสาสม อีกทั้งยังตอกกลับใส่หน้าตรงๆ อีกด้วย

Chinese

冯世华不知道江勤是怎么知道这件事的，但他更惊讶于江勤的记仇。

Thai

เฝิงซื่อหัวไม่รู้ว่าเจียงฉินรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร แต่เขายิ่งประหลาดใจกับความเจ้าคิดเจ้าแค้นของเจียงฉินมากกว่า

Chinese

而直到此刻，他才明白江勤压根不在乎什么别墅，也不在乎所谓的宏润供应链，他设了这个局，只是为了把冯楠舒的委屈还透。

Thai

และจนกระทั่งถึงตอนนี้ เขาถึงเข้าใจว่าเจียงฉินไม่ได้สนใจวิลล่าบ้าบออะไรนั่นเลย ทั้งยังไม่สนใจสิ่งที่เรียกว่าซัพพลายเชนหงรุ่นด้วย เขาจัดฉากวางแผนทั้งหมดนี้ เพียงเพื่อทวงคืนความอยุติธรรมและความคับแค้นใจทั้งหมดให้เฝิงหนานซูอย่างหมดจดเท่านั้น

Chinese

房子我买了送我老婆了，那这就是我们的家。

Thai

บ้านหลังนี้ฉันซื้อให้ภรรยาฉันแล้ว เช่นนั้นที่นี่ก็คือบ้านของพวกเรา

Chinese

你怎么在我家啊？你是没有家吗？

Thai

ทำไมเธอถึงมาอยู่ในบ้านฉันล่ะ เธอไม่มีบ้านเหรอ

Chinese

是的，她真的没有家了，这才是江勤最想做的事情，他就是要当着段颖的面还回这句话，

Thai

ใช่แล้ว เธอไม่มีบ้านอีกต่อไปแล้วจริงๆ นี่ต่างหากคือสิ่งที่เจียงฉินอยากทำมากที่สุด เขาต้องการตอกกลับประโยคนี้ต่อหน้าต้วนอิ่ง

Chinese

他要让她记一辈子，什么叫做报应。

Thai

เขาต้องการให้เธอจำไปชั่วชีวิตว่าอะไรคือผลกรรม

Chinese

报应就是你当年对他老婆做的事，说过的那些恶毒的话，他会一点不剩地都还回去。

Thai

ผลกรรมก็คือสิ่งที่เธอเคยทำไว้กับภรรยาของเขาในตอนนั้น คำพูดร้ายกาจที่เคยพูดไว้ เขาจะคืนให้ทั้งหมดไม่ให้เหลือแม้แต่น้อย

Chinese

冯楠舒忽然咬住了嘴唇，粉腮鼓起，漂亮的眼眸里泪光嘤嘤。

Thai

เฝิงหนานซูพลันกัดริมฝีปาก แก้มเนียนสีชมพูพองขึ้น ในดวงตาคู่งามมีหยาดน้ำตาเอ่อคลอ

Chinese

高文慧以前总说她是老公奴，可哪个女孩能顶得住这个啊。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยเคยชอบบอกว่าเธอเป็นทาสสามี แต่ผู้หญิงคนไหนจะไปทนรับความรู้สึกแบบนี้ไหวกันเล่า

Chinese

“我不会搬走的，你们休想让我搬走，以为说几句就能让我后悔，就能让我道歉？可笑，我再恶毒也是他岳母，我就不信他敢逼死我！”

Thai

“ฉันไม่ย้ายออกไปหรอก พวกเธออย่าหวังว่าจะทำให้ฉันย้ายออกไปได้ คิดว่าพูดไม่กี่คำจะทำให้ฉันเสียใจ จะทำให้ฉันขอโทษได้งั้นเหรอ น่าขัน ฉันจะร้ายกาจแค่ไหนก็ยังเป็นแม่ยายของเขา ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะกล้าบีบให้ฉันตาย!”

Chinese

“死？江勤说一个拥有这么强烈物欲的人，绝对不可能舍得离开这个世界，他说这种事他太懂了，不过你放心好了，他还真没说要让你搬走。”

Thai

“ตายเหรอ เจียงฉินบอกว่าคนที่มีความโลภในวัตถุรุนแรงขนาดนี้ ไม่มีทางตัดใจจากโลกนี้ไปได้อย่างแน่นอน เขาบอกว่าเรื่องแบบนี้เขาเข้าใจดีที่สุด แต่เธอวางใจได้เลย เขาไม่ได้บอกว่าจะให้เธอย้ายออกไปจริงๆ หรอก”

Chinese

段颖有些不可思议：“他不让我搬走？”

Thai

ต้วนอิ่งรู้สึกเหลือเชื่ออยู่บ้าง “เขาไม่ให้ฉันย้ายออกไปเหรอ”

Chinese

秦静秋点点头：“但是别墅里的佣人和管家要全部换掉，人都是江勤精心挑选的。”

Thai

ฉินจิ้งชิวพยักหน้า “แต่คนรับใช้และพ่อบ้านในวิลล่าจะต้องเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด คนพวกนี้ล้วนเป็นคนที่เจียงฉินคัดสรรมาอย่างพิถีพิถัน”

Chinese

“所以你们做了这么多，还是只能嘴上过瘾？却还要出钱买房子给我住，给我雇佣人？”

Thai

“ดังนั้นพวกเธอทำไปตั้งมากมาย สุดท้ายก็แค่สะใจแค่ปากเท่านั้นน่ะสิ แต่กลับยังต้องเสียเงินซื้อบ้านให้ฉันอยู่ จ้างคนรับใช้ให้ฉันงั้นเหรอ”

Chinese

“对，嘴上过瘾这四个字你用对了，江勤雇来的那个新管家真的是尖酸又刻薄，嘴上从来不饶人，她会每时每刻都让知道什么叫人在屋檐下不得不低头，就像楠舒当年的感觉一样。”

Thai

“ใช่ คำว่าสะใจแค่ปากสี่คำนี้เธอใช้ได้ถูกแล้วล่ะ พ่อบ้านคนใหม่ที่เจียงฉินจ้างมาน่ะปากจัดและร้ายกาจจริงๆ วาจาไม่เคยยอมคนเลยสักนิด เธอคนนั้นจะทำให้เธอรู้ทุกช่วงเวลาเลยว่าการอยู่ใต้ชายคาคนอื่นแล้วต้องก้มหัวเป็นอย่างไร เหมือนกับความรู้สึกของหนานซูในตอนนั้นเป๊ะเลย”

Chinese

夜晚时分，远在京都的江勤刚回到酒店，还没来得及洗澡，就接到了来自秦静秋的电话。

Thai

ยามค่ำคืน เจียงฉินที่อยู่ไกลถึงจิงตูเพิ่งกลับมาถึงโรงแรม ยังไม่ทันได้อาบน้ำ ก็ได้รับโทรศัพท์จากฉินจิ้งชิว

Chinese

她说段颖带着儿子去给冯楠舒道歉了，一把鼻涕一把泪，说自己知道错了。

Thai

เธอบอกว่าต้วนอิ่งพาลูกชายไปขอโทษเฝิงหนานซูแล้ว ทั้งน้ำมูกน้ำตาไหลพราก บอกว่าตัวเองรู้ความผิดแล้ว

Chinese

江勤听完之后抿了下嘴角，心说她不是知道错了，她只是真的怕了。

Thai

เจียงฉินฟังจบแล้วก็เม้มมุมปาก คิดในใจว่าเธอไม่ได้รู้ตัวว่าผิดหรอก เธอแค่กลัวจริงๆ แล้วต่างหาก

Chinese

不过，自家小富婆应该不会再有阴影了吧。

Thai

ทว่า แม่หนูเศรษฐีบ้านตัวเองคงไม่มีปมในใจอีกแล้วสินะ

Chinese

那她岂不是更调皮了？

Thai

เช่นนั้นเธอจะไม่ยิ่งซุกซนขึ้นไปอีกเหรอ

Chinese

江勤握着泡了枸杞的保温杯，表情有些严肃。

Thai

เจียงฉินถือกระติกน้ำเก็บความร้อนที่ชงเก๋ากี้ไว้ สีหน้าดูจริงจังขึ้นมาเล็กน้อย

Chinese

（求月票啊，求月票……）

Thai

(ขอตั๋วเดือนหน่อยนะ ขอตั๋วเดือนหน่อย…)

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)