จะเท่ก็ได้จะหวานก็ดี เฝิงหนานซู

Chinese

第252章 可盐可甜冯楠舒

Thai

บทที่ 252 เฝิงหนานซู น่ารักก็ได้เท่ก็ดี

Chinese

电话打了一圈，实在没什么好打的了，江勤把手机放在椅子上，伸手环住冯楠舒纤细的小腰，抱着她香软的身体，细嗅着她身上淡雅怡人的香气。

Thai

โทรไปจนครบหนึ่งรอบจนไม่มีใครให้โทรหาอีกแล้ว เจียงฉินวางโทรศัพท์มือถือไว้บนเก้าอี้ ยื่นมือไปโอบเอวคอดกิ่วของเฝิงหนานซู กอดร่างนุ่มนิ่มหอมกรุ่นของเธอไว้พลางสูดดมกลิ่นหอมอ่อนละมุนชวนผ่อนคลายจากตัวเธอ

Chinese

怀里坐着个乖巧的白富美，时不时地还会像猫一样蹭你两下，不胡思乱想是不可能的。

Thai

ในอ้อมกอดมีสาวสวยรวยเสน่ห์ที่แสนว่าง่ายนั่งอยู่ แถมยังคอยเอาหัวมาถูไถเหมือนแมวเป็นพักๆ จะไม่ให้คิดฟุ้งซ่านก็คงเป็นไปไม่ได้

Chinese

这让江勤忍不住回忆起青葱岁月的高中时代。

Thai

เรื่องนี้ทำให้เจียงฉินอดไม่ได้ที่จะหวนนึกถึงช่วงวัยรุ่นมัธยมปลายอันสดใส

Chinese

那时候的小富婆明明是闻名全校的高冷女神，身上带着神秘又高贵的气质，不说话也不爱笑，跟怀里这只一点也不一样。

Thai

ตอนนั้นแม่หนูเศรษฐีเป็นถึงเทพธิดาผู้เย็นชาที่มีชื่อเสียงไปทั่วทั้งโรงเรียนอย่างเห็นได้ชัด ทั่วร่างแผ่กลิ่นอายลึกลับและสูงส่ง ไม่พูดไม่จาและไม่ชอบยิ้ม ไม่เหมือนกับตัวเล็กๆ ในอ้อมแขนตอนนี้เลยสักนิด

Chinese

可谁会想到真正的她其实软萌的不行，又有点傻乎乎的，喜欢叫哥哥，喜欢被牵着，还喜欢往怀里钻。

Thai

แต่ใครจะไปคิดว่าตัวตนที่แท้จริงของเธอกลับน่ารักนุ่มนิ่มสุดๆ ทั้งยังดูเด๋อด๋าอยู่นิดๆ ชอบเรียกพี่ชาย ชอบให้จูงมือ และยังชอบมุดเข้ามาในอ้อมกอด

Chinese

反差，真的是这世界上最美的东西。

Thai

เสน่ห์ที่ขัดแย้งกันช่างเป็นสิ่งที่งดงามที่สุดในโลกใบนี้จริงๆ

Chinese

江勤伸手捋开她柔顺的长发，从侧面盯着小富婆，静静欣赏着触手可及的美色。

Thai

เจียงฉินยื่นมือไปปัดเส้นผมยาวสลวยของเธอ มองแม่หนูเศรษฐีจากด้านข้าง ชื่นชมความงดงามที่อยู่เพียงเอื้อมมืออย่างเงียบๆ

Chinese

被盯了好几分钟之后，冯楠舒忍不住坐直了身体，傻傻地看他一眼，白皙而柔静的的脸颊微微变得有些粉红。

Thai

หลังจากถูกจ้องอยู่นานหลายนาที เฝิงหนานซูก็อดไม่ได้ที่จะยืดตัวตรงขึ้น เธอหันมามองเขาตาแป๋ว พวงแก้มขาวเนียนอ่อนโยนเริ่มเปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย

Chinese

“你脸红什么？”

Thai

“เธอหน้าแดงทำไมเนี่ย”

Chinese

“我没有脸红。”

Thai

“ฉันไม่ได้หน้าแดงนะ”

Chinese

冯楠舒冷酷的像个没有表情的杀手，整个人又钻回江勤怀里蜷缩成一团，手臂顺势搂住他的脖子，软的像是没有骨头。

Thai

เฝิงหนานซูทำหน้าเฉยชาเหมือนนักฆ่าไร้ความรู้สึก ทั้งตัวมุดกลับเข้าไปขดตัวกลมในอ้อมกอดของเจียงฉินอีกครั้ง แขนโอบรอบคอเขาตามความเคยชิน ร่างกายนุ่มนิ่มราวกับไร้กระดูก

Chinese

江勤把脸凑过去，想在她粉润的脸颊上咬一口，把城南高中里数千少男的美好青春给咬哭。

Thai

เจียงฉินยื่นหน้าเข้าไปใกล้ อยากจะกัดพวงแก้มอมชมพูของเธอสักคำ ให้ความทรงจำวัยเยาว์อันงดงามของเด็กหนุ่มนับพันในโรงเรียนมัธยมปลายเฉิงหนานต้องร้องไห้โฮ

Chinese

但试探半晌，江勤还是克制住了。

Thai

แต่หลังจากลองเชิงอยู่ครู่หนึ่ง เจียงฉินก็ยังคงหักห้ามใจเอาไว้ได้

Chinese

妈的，咬了就完蛋了，小富婆还不得天天哥哥咬，到时候拿什么来顶？

Thai

บัดซบเอ๊ย ถ้ากัดลงไปก็จบเห่กันพอดี แม่หนูเศรษฐีคงได้ร้องขอให้พี่ชายกัดทุกวันแน่ ถึงตอนนั้นจะเอาอะไรไปต้านทานไหว

Chinese

难道拿底线吗?

Thai

หรือจะใช้เส้นแบ่งความถูกต้องงั้นเหรอ

Chinese

他那可怜的底线其实早就已经被嘤穿了，上面千疮百孔的，仿佛是电视剧里那种年久失修的断桥，这里缺一块，那里缺一块。

Thai

เส้นแบ่งที่น่าสงสารของเขาความจริงถูกเสียงอ้อนทะลวงจนพรุนไปตั้งนานแล้ว สภาพเต็มไปด้วยรูพรุนเหมือนสะพานขาดทรุดโทรมในละครโทรทัศน์ ตรงนี้แหว่งไปชิ้น ตรงนั้นแหว่งไปชิ้น

Chinese

“江勤，有虫子咬我脚了。”

Thai

“เจียงฉิน มีแมลงกัดเท้าฉัน”

Chinese

冯楠舒坐到他怀里之后就把小皮鞋脱了，黑丝小脚搭在椅子上，透过薄薄的丝袜能看到可爱圆润的脚趾头。

Thai

หลังจากที่เฝิงหนานซูเข้ามานั่งในอ้อมกอดของเขา เธอก็ถอดรองเท้าหนังคู่เล็กออก เท้าเรียวเล็กที่สวมถุงน่องสีดำวางพาดอยู่บนเก้าอี้ มองทะลุถุงน่องเนื้อบางเห็นนิ้วเท้ากลมมนน่ารัก

Chinese

此时的她忽然把脚蜷了回来，声音有些可怜兮兮的，听上去很像撒娇。

Thai

ตอนนี้เธอหดเท้ากลับมา จู่ๆ น้ำเสียงก็ดูน่าสงสาร ฟังดูเหมือนกำลังออดอ้อน

Chinese

但她表情又清清冷冷的，看不出撒娇的味道，只能看出她很严肃，应该是真的被虫子咬了脚。

Thai

ทว่าสีหน้าของเธอยังคงเย็นชา มองไม่ออกถึงแววออดอ้อน เห็นเพียงแค่ความจริงจัง คาดว่าคงจะถูกแมลงกัดเท้าจริงๆ

Chinese

江勤听完之后气得不行，心说世界上竟然还有这种虎口夺食的虫子，还他妈讲不讲江湖道义？

Thai

พอได้ยินแบบนั้นเจียงฉินก็โมโหขึ้นมาทันที คิดในใจว่าบนโลกนี้ยังมีแมลงที่กล้ามาแย่งเหยื่อจากปากเสืออยู่อีกเหรอวะ ยังมีคุณธรรมในยุทธภพอยู่หรือเปล่าเนี่ย

Chinese

他这个人也不是护食，但你也不能不问主人就自作主张啊。

Thai

ตัวเขาเองก็ไม่ได้เป็นพวกหวงของกินหรอกนะ แต่แกก็ไม่ควรถือวิสาสะลงมือโดยไม่ถามเจ้าของก่อนสิ

Chinese

“看清楚了吗？什么样的虫子？”

Thai

“เห็นชัดไหม ตัวมันเป็นยังไง”

Chinese

“黑色的，像蚂蚁一样，但是会飞。”冯楠舒仔细描述了一下。

Thai

“สีดำ เหมือนมด แต่บินได้” เฝิงหนานซูอธิบายอย่างละเอียด

Chinese

江勤的眼神变得愈发严肃了起来：“据我所知，那样的虫子应该有毒，不赶紧处理会发炎的，走，我找地方先给伱吸毒。”

Thai

แววตาของเจียงฉินยิ่งทวีความจริงจังมากขึ้น “เท่าที่ฉันรู้ แมลงแบบนั้นน่าจะมีพิษนะ ถ้าไม่รีบจัดการเดี๋ยวจะอักเสบเอา ไปเถอะ เดี๋ยวฉันหาที่ดูดพิษให้เธอก่อน”

Chinese

“江勤你骗我，你又想吃好东西了。”小富婆聪明的不行。

Thai

“เจียงฉินนายหลอกฉัน นายอยากกินของอร่อยอีกล่ะสิ” แม่หนูเศรษฐีฉลาดเป็นกรด

Chinese

“你还挺机灵的……”

Thai

“เธอนี่ก็หัวไวเหมือนกันนะ…”

Chinese

江勤咂咂嘴，忽然起身往上坐了一下，摆出一个要起身的状态。

Thai

เจียงฉินจิ๊ปาก จู่ๆ ก็ขยับตัวขึ้นนั่ง ทำท่าเหมือนกำลังจะลุกขึ้น

Chinese

冯楠舒还以为今天的好朋友抱又要到此为止了，眼神瞬间变得严肃，想要再嘤五分钟，但发现他只是调整了一下姿势，调整完了之后又把她抱在了怀里。

Thai

เฝิงหนานซูนึกว่าการกอดแบบเพื่อนรักในวันนี้จะต้องจบลงแค่นี้แล้ว แววตาพลันจริงจังขึ้นมาทันที อยากจะอ้อนขอต่อเวลาอีกห้านาที แต่กลับพบว่าเขาเพียงแค่ปรับเปลี่ยนท่านั่ง พอปรับเสร็จก็ดึงเธอกลับมากอดไว้ในอ้อมอกดังเดิม

Chinese

小富婆呼呼满足，眼神变得亮亮的。

Thai

แม่หนูเศรษฐีมีความสุขและพึงพอใจอย่างยิ่ง แววตาเปล่งประกายสดใส

Chinese

她真的是无比喜欢粘着江勤，就像文慧说的那样，冯楠舒，你真是恨不得变成个挂件，被江勤拴在腰带上。

Thai

เธอชอบเกาะติดเจียงฉินมากจริงๆ เหมือนอย่างที่เหวินฮุ่ยเคยบอกไว้ว่า เฝิงหนานซู เธอแทบจะอยากกลายร่างเป็นพวงกุญแจให้เจียงฉินห้อยไว้ที่เข็มขัดอยู่แล้ว

Chinese

渐渐地，天色黑了下来。

Thai

ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลงทีละน้อย

Chinese

对面的前广场变得非常热闹，就算隔着三条林间步行道，熙熙攘攘的声音还是清晰可闻。

Thai

ลานหน้าอาคารฝั่งตรงข้ามเริ่มคึกคักขึ้นมามาก แม้จะอยู่ห่างออกไปถึงสามทางเดินในแนวป่า แต่เสียงจอแจก็ยังคงแว่วมาให้ได้ยินอย่างชัดเจน

Chinese

江勤甚至能看到喜甜的招牌，同时也能看都摩肩擦踵的人影。

Thai

เจียงฉินถึงกับมองเห็นป้ายร้านสี่เถียน และยังมองเห็นเงาผู้คนที่เดินเบียดเสียดกันไปมาด้วย

Chinese

不行，下次再抱她的时候还得往里一点，这要是被高文慧那个磕学家看到了，有嘴都狡辩不清。

Thai

ไม่ได้การละ คราวหน้าเวลากอดเธอต้องขยับเข้าไปข้างในอีกหน่อย ขืนถูกสาวกสายจิ้นอย่างเกาเหวินฮุ่ยมาเห็นเข้า มีปากเป็นร้อยก็แก้ตัวไม่หลุดแน่

Chinese

不过当前广场的人开始变多的同时，枫树林的小情侣也开始变多了起来，旁边就有一对儿，参照着江勤和冯楠舒的姿势，也是男生坐在椅子上，把女孩抱在怀里。

Thai

แต่ในขณะที่ผู้คนบริเวณลานหน้าอาคารเริ่มหนาตาขึ้น คู่รักในป่าเมเปิลก็เริ่มมีมากขึ้นเช่นกัน ข้างๆ มีอยู่คู่หนึ่งที่ทำตามท่าทางของเจียงฉินกับเฝิงหนานซู โดยฝ่ายชายนั่งอยู่บนเก้าอี้และโอบกอดฝ่ายหญิงไว้ในอ้อมอก

Chinese

见到这一幕，江勤忍不住啧了一声。

Thai

เมื่อเห็นภาพนี้ เจียงฉินก็อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงจิ๊จ๊ะออกมา

Chinese

其实很多人的大学时代都会遇到一个喜欢坐在自己怀里的女孩，然后慢慢变成最美时光的代表，铭记于心，成为一场美梦般的存在。

Thai

อันที่จริงช่วงวัยเรียนมหาวิทยาลัยของใครหลายคนต่างก็เคยได้พบกับเด็กสาวที่ชอบนั่งอยู่ในอ้อมกอดของตัวเอง จากนั้นเธอก็ค่อยๆ กลายเป็นตัวแทนของช่วงเวลาที่งดงามที่สุด สลักลึกไว้ในใจและกลายเป็นดั่งความฝันอันแสนหวาน

Chinese

只是江勤怎么也想不到，被自己抱着的女孩会是冯楠舒。

Thai

เพียงแต่เจียงฉินคิดไม่ถึงเลยว่า เด็กสาวที่ตนกำลังกอดอยู่จะกลายเป็นเฝิงหนานซู

Chinese

正在此时，小富婆的手机忽然开始震动，然后她捡起自己的包包，掏出来看了一眼。

Thai

ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของแม่หนูเศรษฐีก็เริ่มสั่นขึ้นมา เธอหยิบกระเป๋าของตนแล้วล้วงโทรศัพท์ออกมาดูแวบหนึ่ง

Chinese

打电话来的那个人是江勤的亲妈，于是她转头给在江勤的眼前晃了一下。

Thai

คนที่โทรมาคือแม่แท้ๆ ของเจียงฉิน เธอจึงหันไปแกว่งหน้าจอตรงหน้าเจียงฉิน

Chinese

“开免提，我听听你们平时在聊什么。”

Thai

“เปิดลำโพงสิ ฉันอยากฟังว่าปกติพวกเธอคุยอะไรกัน”

Chinese

冯楠舒听话的按下了免提，就听见袁友琴充满慈爱的声音响起：“楠舒啊，吃晚饭了没有？”

Thai

เฝิงหนานซูกดเปิดลำโพงอย่างว่าง่าย จากนั้นก็ได้ยินเสียงเปี่ยมด้วยความเอ็นดูของหยวนโหย่วฉินดังขึ้น “หนานซูเอ๊ย กินข้าวเย็นหรือยังจ๊ะ”

Chinese

“阿姨，我吃完了。”小富婆满眼愉悦。

Thai

“คุณป้าคะ หนูกินเรียบร้อยแล้วค่ะ” แม่หนูเศรษฐีแววตาเปี่ยมด้วยความสุข

Chinese

“江勤呢？那臭小子干嘛呢，有没有带你出去玩啊？”

Thai

“แล้วเจียงฉินล่ะ เจ้าเด็กบ้านั่นทำอะไรอยู่ ได้พาหนูออกไปเที่ยวเล่นบ้างไหม”

Chinese

冯楠舒想了一下：“江勤在我屁股底下。”

Thai

เฝิงหนานซูคิดอยู่ครู่หนึ่ง “เจียงฉินอยู่ใต้ก้นหนูค่ะ”

Chinese

江勤听完瞬间睁大了眼睛，以迅雷不及掩耳的速度捂住了她粉润的小嘴，心说你可真是什么都敢说啊，知道你又傻又实诚，但话可不是这么说的。

Thai

พอเจียงฉินได้ยินก็เบิกตากว้างขึ้นมาทันที รีบเอื้อมมือไปปิดปากเล็กๆ อมชมพูของเธอด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ พลางคิดในใจว่าเธอนี่กล้าพูดทุกเรื่องจริงๆ รู้หรอกนะว่าทั้งซื่อทั้งเด๋อด๋า แต่คำพูดคำจามันไม่ได้พูดกันแบบนี้เฟ้ย

Chinese

“他在哪里？”

Thai

“เขาอยู่ที่ไหนนะ”

Chinese

袁友琴的脑子转了半天，也没听明白这句话，他们那个年代的男女相处都是最含蓄最拐弯抹角的，根本理解不了这是什么操作。

Thai

หยวนโหย่วฉินประมวลผลอยู่นานก็ยังไม่เข้าใจประโยคนี้ การคบหาของชายหญิงในยุคสมัยของพวกเขาล้วนสงวนท่าทีและอ้อมค้อมที่สุด จึงไม่เข้าใจเลยสักนิดว่านี่มันคือพฤติกรรมแบบไหน

Chinese

江勤忍不住开口：“妈，我和冯楠舒聊天呢，她嘴瓢了，那不是重点。”

Thai

เจียงฉินอดไม่ได้ที่จะพูดแทรก “แม่ ผมกำลังคุยกับเฝิงหนานซูอยู่ เธอแค่พูดลิ้นพันกันน่ะครับ นั่นไม่ใช่ประเด็นหรอก”

Chinese

“哦，正好你也在，有件事我通知你一下，你对面的三舅姥爷的堂弟的三闺女你还记得吗？她开了个家具城，最近倒闭了，有一批库存要半价处理，我给你换了个双人床。”

Thai

“อ้อ แกก็อยู่ด้วยพอดี มีเรื่องจะแจ้งให้ทราบหน่อย ลูกสาวคนที่สามของลูกพี่ลูกน้องคุณตาสามฝั่งตรงข้ามบ้านเราแกยังจำได้ไหม เขาเปิดห้างขายเฟอร์นิเจอร์แล้วเพิ่งเจ๊งไป มีสินค้าในสต็อกชุดหนึ่งเลขายลดครึ่งราคา แม่เลยเปลี่ยนเป็นเตียงคู่ให้แกแล้วนะ”

Chinese

“？？？？？？”

Thai

“？？？？？？”

Chinese

江勤人听完之后一脸问号：“妈，你别骗我了，你说的那个人是我三姨吧？住和泰家园那个，她家哪里是开家具城的，不是卖花鸟鱼的吗？”

Thai

เจียงฉินได้ยินแล้วก็เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม “แม่ อย่ามาหลอกผมเลย คนที่แม่พูดถึงคือน้าสามใช่ไหม ที่อยู่หมู่บ้านเหอไท่น่ะ บ้านเขาเปิดห้างเฟอร์นิเจอร์ที่ไหนกัน ไม่ใช่ว่าขายต้นไม้ นก และปลาหรอกเหรอ”

Chinese

袁友琴沉默了一下：“说这么绕你也能听出来？其实啊，你还有另一个三舅老爷也住在和泰，他家是开家具城的，以前来过咱家一次，你那时候年纪小，可能不记得了。”

Thai

หยวนโหย่วฉินเงียบไปครู่หนึ่ง “พูดวกวนขนาดนี้แกยังฟังออกอีกเหรอ ความจริงแล้วแกยังมีคุณตาสามอีกคนที่อยู่เหอไท่เหมือนกันนะ บ้านเขาเปิดห้างเฟอร์นิเจอร์ เมื่อก่อนเคยมาบ้านเราครั้งหนึ่ง ตอนนั้นแกยังเด็กอยู่เลยอาจจะจำไม่ได้”

Chinese

“我怎么那么不信呢？你小时候还说我是从垃圾桶里捡来的！”

Thai

“ทำไมผมถึงไม่เชื่อเลยสักนิดนะ ตอนเด็กๆ แม่ยังเคยบอกว่าผมเก็บมาจากถังขยะอยู่เลย!”

Chinese

“管你信不信，换了大床多好，睡起来还舒服，对不对啊楠舒？”

Thai

“ช่างสิ แกจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็แล้วแต่ เปลี่ยนเป็นเตียงใหญ่ดีจะตาย นอนแล้วสบายขึ้นเยอะเลยเนอะหนานซู”

Chinese

小富婆明知道江勤的妈妈看不见，但还是乖巧点头：“对，大床舒服。”

Thai

แม้แม่หนูเศรษฐีจะรู้ดีว่าแม่ของเจียงฉินมองไม่เห็น แต่เธอก็ยังพยักหน้าอย่างว่าง่าย “ใช่ค่ะ เตียงใหญ่นอนสบาย”

Chinese

袁友琴得意地笑了一声：“你暑假一定要来我们家里玩啊。”

Thai

หยวนโหย่วฉินหัวเราะชอบใจ “ปิดเทอมหน้าร้อนหนูต้องมาเที่ยวที่บ้านเราให้ได้นะจ๊ะ”

Chinese

“江勤不让我去。”

Thai

“เจียงฉินไม่ยอมให้หนูไปค่ะ”

Chinese

“他敢。”

Thai

“เขากล้าเหรอ”

Chinese

接下来的几分钟，袁友琴一直在和冯楠舒讲话，无视江勤的各种发言，江老板无聊的很，但抱着冯楠舒又哪里都去不了，只能把玩她的黑丝小脚。

Thai

ในช่วงไม่กี่นาทีต่อมา หยวนโหย่วฉินก็เอาแต่คุยกับเฝิงหนานซู เมินเฉยต่อคำพูดทุกคำของเจียงฉิน เถ้าแก่เจียงเบื่อจนแทบแย่ แต่ในเมื่อกอดเฝิงหนานซูอยู่ก็ไปไหนไม่ได้ จึงได้แต่นั่งลูบไล้เล่นเท้าเล็กในถุงน่องสีดำของเธอไปเรื่อย

Chinese

电话挂断之后夜就已经深了，江勤的手机一直叮叮咚咚的响，三班的班级群正因为周末出游聊得热火朝天。

Thai

หลังจากวางสายไปดึกดื่นแล้ว เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ของเจียงฉินก็ดังตึ๊งตั๊งไม่หยุด กลุ่มแชตห้อง 3 กำลังคุยเรื่องไปเที่ยวสุดสัปดาห์กันอย่างคึกคักออกรส

Chinese

有人想去爬山，但有人不愿意，爬山什么的，基本就是累死累活还玩不痛快。

Thai

มีคนอยากไปปีนเขา แต่บางคนก็ไม่อยากไป เรื่องปีนเขาอะไรทำนองนั้น แทบจะเรียกได้ว่าเหนื่อยแทบขาดใจแถมยังเที่ยวไม่สนุกอีกต่างหาก

Chinese

于是有人说去附近的一个商业古城，据说那个古城历史悠久，从建成到现在已经足足有两年，里面还有个摩天轮。

Thai

จากนั้นก็มีคนเสนอให้ไปเมืองโบราณเชิงพาณิชย์แถวๆ นั้น ได้ยินว่าเมืองโบราณแห่งนั้นมีประวัติศาสตร์อันยาวนาน สร้างเสร็จมาจนถึงตอนนี้นับได้เต็มๆ สองปีแล้ว ด้านในยังมีชิงช้าสวรรค์อีกด้วย

Chinese

可是商业性质的景点，光酒店就贵出天际，完全不在学生的承受范围之内。

Thai

แต่สถานที่ท่องเที่ยวเชิงพาณิชย์ แค่ค่าโรงแรมก็แพงหูฉี่ เกินกว่าที่นักศึกษาจะรับไหวไปมาก

Chinese

商量来商量去，大家还是觉得西郊农家乐是最好的选择。

Thai

ปรึกษากันไปมา ทุกคนก็ยังรู้สึกว่าบ้านพักเชิงเกษตรชานเมืองฝั่งตะวันตกเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด

Chinese

第一是因为那里的住宿便宜，还有大通铺，第二就是那里的游玩项目比较多，你可以爬山也可以钓鱼，旁边还有个水果采摘园。

Thai

ข้อแรกก็เพราะค่าที่พักที่นั่นราคาถูก ทั้งยังมีห้องนอนรวมขนาดใหญ่ ข้อสองคือกิจกรรมท่องเที่ยวที่นั่นมีค่อนข้างเยอะ จะไปปีนเขาก็ได้หรือจะไปตกปลาก็ได้ ด้านข้างยังมีสวนเก็บผลไม้อีกด้วย

Chinese

“确定能带家属去是吧？我已经跟我女朋友说了。”

Thai

“ยืนยันว่าพาคนในครอบครัวไปด้วยได้ใช่ไหมครับ ผมบอกแฟนไปแล้วนะ”

Chinese

曹广宇的账号又在群里蹦跶了出来，腹肌男的头像骚的不行。

Thai

บัญชีของเฉากว่างอวี่เด้งขึ้นมาในกลุ่มอีกครั้ง รูปโปรไฟล์หนุ่มกล้ามท้องแลดูเจ้าชู้สะเด่าอย่างยิ่ง

Chinese

见状，江勤看向怀里抱着的小富婆：“你们班组织出游了吗？就像咱们上次团建的那样。”

Thai

เมื่อเห็นแบบนั้น เจียงฉินจึงหันไปมองแม่หนูเศรษฐีที่กอดอยู่ในอ้อมอก “ห้องของเธอจัดทริปไปเที่ยวบ้างหรือเปล่า เหมือนกับตอนจัดกิจกรรมกระชับมิตรคราวก่อนของพวกเราน่ะ”

Chinese

“没有。”冯楠舒摇摇头。

Thai

“ไม่มี” เฝิงหนานซูส่ายหน้า

Chinese

“我们班这周末要出去玩，你想不想跟我去？他们说，额……可以带好朋友。”

Thai

“สุดสัปดาห์นี้ห้องฉันจะออกไปเที่ยว เธออยากไปกับฉันไหม พวกเขาบอกว่า เอ่อ…พาเพื่อนสนิทไปด้วยได้นะ”

Chinese

“江勤，我要跟你出去玩。”小富婆开心的晃了两下。

Thai

“เจียงฉิน ฉันอยากไปเที่ยวกับนาย” แม่หนูเศรษฐีดีใจจนโยกตัวไปมาสองที

Chinese

“不许晃！”

Thai

“ห้ามโยก!”

Chinese

江勤屏住呼吸冷静许久，这才伸手打了一行字发到群里：“既然别的地方都不合适，那就去西郊农家乐吧，我没意见。”

Thai

เจียงฉินกลั้นหายใจสงบสติอารมณ์อยู่นาน จากนั้นถึงได้พิมพ์ข้อความส่งเข้าไปในกลุ่ม “ในเมื่อที่อื่นไม่ค่อยเหมาะ งั้นก็ไปบ้านพักเชิงเกษตรชานเมืองฝั่งตะวันตกเถอะ ฉันไม่มีความเห็นต่าง”

Chinese

其实三班的人都想去农家乐玩，听到江勤这么说，立马就有人开始随声附和，于是三班的出游计划就定在了农家乐。

Thai

ความจริงทุกคนในห้อง 3 ต่างก็อยากไปเที่ยวบ้านพักเชิงเกษตรอยู่แล้ว พอได้ยินเจียงฉินพูดเช่นนี้ ก็มีคนรีบสนับสนุนขึ้นมาทันที แผนการท่องเที่ยวของห้อง 3 จึงตกลงเป็นบ้านพักเชิงเกษตรในที่สุด

Chinese

蒋恬也开始在群里发言：“带家属的同学请提前报备一下，我要整理名单，顺便提前预定好车和房间。”

Thai

เจียงเถียนเริ่มพิมพ์ข้อความในกลุ่ม “เพื่อนๆ คนไหนที่จะพาคนในครอบครัวมาด้วยรบกวนแจ้งล่วงหน้าหน่อยนะ ฉันจะได้รวบรวมรายชื่อแล้วจองรถกับห้องพักไว้ล่วงหน้า”

Chinese

“我男朋友林鸿。”

Thai

“แฟนฉัน หลินหง”

Chinese

“我男朋友隋振东。”

Thai

“แฟนฉัน สุยเจิ้นตง”

Chinese

“我女朋友邵真真。”

Thai

“แฟนผม เส้าเจินเจิน”

Chinese

“我女朋友丁雪。”

Thai

“แฟนผม ติงเสวี่ย”

Chinese

“我好朋友冯楠舒。”

Thai

“เพื่อนสนิทของฉัน เฝิงหนานซู”

Chinese

曹广宇：“老江，你家冯楠舒怀孕了吗？怎么比别人多个子？”

Thai

เฉากว่างอวี่: “เหล่าเจียง เฝิงหนานซูบ้านนายท้องเหรอ ทำไมถึงมีตัวเกินมาชาวบ้านเขาล่ะ”

Chinese

江勤：“老曹，你信不信，我有办法在咱们班出去玩的时候，用三句话让你请全班人吃饭。”

Thai

เจียงฉิน: “เหล่าเฉา นายเชื่อไหมว่าตอนห้องเราไปเที่ยว ฉันมีวิธีพูดแค่สามประโยคก็ทำให้นายต้องเลี้ยงข้าวคนทั้งห้องได้”

Chinese

曹广宇：“……”

Thai

เฉากว่างอวี่: “…”

Chinese

曹广宇：“对不起老江，我嘴贱，你不要放在心上。”

Thai

เฉากว่างอวี่: “ขอโทษทีเหล่าเจียง ปากฉันมันพล่อยไปเอง นายอย่าเก็บไปใส่ใจเลยนะ”

Chinese

周超：“曹哥，全班人都在看着，不要怂！”

Thai

โจวเชา: “พี่เฉา คนทั้งห้องกำลังดูอยู่นะ อย่าไปป๊อดสิ!”

Chinese

任自强：“江哥当着这么多人不给你面子，要我，我肯定忍不了。”

Thai

เหรินจื้อเฉียง: “พี่เจียงไม่ไว้หน้านายต่อหน้าคนเยอะขนาดนี้ เป็นฉันนะ ฉันทนไม่ไหวแน่นอน”

Chinese

曹广宇：“你懂个屁，严格来说，好朋友也算是家属，古代就有朋友入家谱的案例，你们纯粹是孤陋寡闻。”

Thai

เฉากว่างอวี่: “พวกแกจะไปรู้อะไรวะ พูดตามหลักการแล้ว เพื่อนสนิทก็นับเป็นคนในครอบครัวเหมือนกัน สมัยโบราณยังมีกรณีที่เพื่อนมีชื่อบันทึกในสมุดลำดับวงศ์ตระกูลเลย พวกแกมันโลกทัศน์คับแคบเองต่างหาก”

Chinese

江勤看着群里的聊天记录，狠狠啐了一口，然后看向冯楠舒：“好了，抱了快一个小时了，该下来了。”

Thai

เจียงฉินมองประวัติการสนทนาในกลุ่มพลางถ่มน้ำลายอย่างดุเดือด จากนั้นก็หันไปมองเฝิงหนานซู “เอาล่ะ กอดมาจะครบชั่วโมงแล้ว ลงไปได้แล้ว”

Chinese

冯楠舒听完后又抱紧了他的脖子：“不下去不下去，还要再抱一会儿。”

Thai

เมื่อเฝิงหนานซูได้ยินก็ยิ่งกอดคอเขาแน่นขึ้น “ไม่ลง ไม่ลง จะกอดต่ออีกหน่อย”

Chinese

“好朋友之间的拥抱不能超过一个小时，法律就是这么规定的，再抱下去就越界了。”

Thai

“การกอดกันระหว่างเพื่อนสนิทต้องไม่เกินหนึ่งชั่วโมง กฎหมายเขาระบุไว้แบบนี้ กอดต่ออีกมันจะล้ำเส้นเอานะ”

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)