ชุดเพื่อนรัก

Chinese

第166章 好朋友装

Thai

บทที่ 166 ชุดเพื่อนสนิท

Chinese

情侣装这个东西并不在董文豪所选的好物分享列表里。

Thai

ของอย่างชุดคู่นั้นไม่ได้อยู่ในรายการแนะนำของดีที่ต่งเหวินหาวเลือกไว้

Chinese

虽然对于大学生群体来说，涉及到“情侣”两个字的东西通常都会很受欢迎，但情侣装却不是这样。

Thai

แม้ว่าสำหรับกลุ่มนักศึกษามหาวิทยาลัยแล้ว ของที่เกี่ยวข้องกับคำว่า “คู่รัก” มักจะได้รับความนิยมอย่างมาก แต่ชุดคู่กลับไม่ใช่แบบนั้น

Chinese

因为当满校园的情侣穿的都是一模一样的服装，那他妈反而分不清谁和谁是情侣了。

Thai

เพราะเมื่อคู่รักทั้งมหาวิทยาลัยต่างใส่เสื้อผ้าเหมือนกันเป๊ะ แม่งกลับกลายเป็นว่าแยกไม่ออกว่าใครคู่กับใคร

Chinese

而且，自己撞衫就够尴尬的了，带着对象一起撞衫，那真的是巨尴尬。

Thai

ยิ่งไปกว่านั้น แค่ตัวเองใส่ชุดชนกับคนอื่นก็กระอักกระอ่วนพอแล้ว แต่การพาแฟนมาใส่ชุดชนกับคู่อื่นด้วยกัน มันยิ่งโคตรจะกระอักกระอ่วน

Chinese

帅哥配美女还好些，本身就是衣服架子，就算是差不多的衣服也能穿出截然不同的气质，就像他济州吴彦祖和绝美小富婆，毫不畏惧撞衫这件事。

Thai

ถ้าเป็นหนุ่มหล่อคู่กับสาวสวยยังพอทำเนา ด้วยความที่รูปร่างหน้าตาเป็นไม้แขวนเสื้ออยู่แล้ว ต่อให้เป็นเสื้อผ้าที่คล้ายกันก็ยังใส่แล้วขับออร่าที่ต่างกันลิบลับออกมาได้ เหมือนอย่างเขากับแม่หนูเศรษฐีผู้งดงามที่เป็นอู๋เอี้ยนจู่แห่งจี้โจว ที่ไม่ได้หวั่นเกรงเรื่องการใส่ชุดชนกับใครเลยสักนิด

Chinese

但是，丑的那一方肯定尴尬到哭。

Thai

ทว่าฝ่ายที่หน้าตาขี้เหร่จะต้องกระอักกระอ่วนจนแทบร้องไห้แน่นอน

Chinese

而这种仇恨后续必将转嫁到拼团平台，所以，pass。

Thai

และความเกลียดชังนี้ย่อมจะถูกส่งต่อมายังแพลตฟอร์มพินถวนในภายหลังอย่างไม่ต้องสงสัย ดังนั้น ข้ามไป

Chinese

“下一个吧，黑色短款韩版羽绒服，货号FZ70513。”

Thai

“ตัวต่อไปแล้วกัน เสื้อขนเป็ดสไตล์เกาหลีทรงสั้นสีดำ รหัสสินค้า เอฟแซด70513”

Chinese

岳经理听完之后愣了一下：“如果我记得没错的话，这款羽绒服应该是女装。”

Thai

ผู้จัดการเยวี่ยฟังแล้วชะงักไปเล็กน้อย “ถ้าฉันจำไม่ผิด เสื้อขนเป็ดรุ่นนี้น่าจะเป็นเสื้อผ้าผู้หญิงนะคะ”

Chinese

江勤没有任何表情变化：“我知道，而且我要的本来就是女装。”

Thai

เจียงฉินไม่มีสีหน้าเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด “ผมรู้ และเดิมทีที่ผมต้องการก็คือเสื้อผ้าผู้หญิงอยู่แล้วครับ”

Chinese

“好吧，这家店在前面拐角的地方，现在过去还是再转转？”

Thai

“เอาเถอะค่ะ ร้านนี้อยู่ตรงหัวมุมข้างหน้า จะไปตอนนี้เลยหรือว่าจะเดินดูรอบๆ อีกสักหน่อยคะ”

Chinese

岳竹说着话，眉心忽然一皱，下意识地扶住了旁边的广告牌，然后又很快恢复了微笑的表情，似乎什么都没发生。

Thai

ขณะที่เยวี่ยจู๋กำลังพูด หัวคิ้วของเธอก็พลันขมวดเข้าหากัน เธอจับป้ายโฆษณาข้างๆ ไว้โดยไม่รู้ตัว ก่อนจะรีบปรับสีหน้ากลับมายิ้มแย้มอย่างรวดเร็ว ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

Chinese

江勤看她一眼，刚要说些什么，却感觉自己口袋里的小手没了。

Thai

เจียงฉินมองเธอแวบหนึ่ง ขณะที่กำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง ก็รู้สึกว่ามือน้อยๆ ในกระเป๋าเสื้อของเขาหายไปแล้ว

Chinese

诶？

Thai

เอ๊ะ?

Chinese

我家小富婆丢哪儿去了？

Thai

แม่หนูเศรษฐีบ้านฉันหายไปไหนแล้วเนี่ย

Chinese

他转头环顾了一圈，发现冯楠舒已经朝着那家情侣专卖的店铺跑过去了，心里顿时咯噔了一下。

Thai

เขาหันศีรษะมองไปรอบๆ พบว่าเฝิงหนานซูวิ่งตรงไปยังร้านขายสินค้าสำหรับคู่รักร้านนั้นเสียแล้ว ในใจพลันกระตุกวูบขึ้นมาทันที

Chinese

“岳经理，你先在这里坐会儿，我过去看看。”

Thai

“ผู้จัดการเยวี่ย คุณนั่งพักตรงนี้สักครู่ก่อนนะ เดี๋ยวผมขอแวะไปดูตรงนั้นหน่อย”

Chinese

“好，那你去吧。”

Thai

“ได้ค่ะ คุณไปเถอะ”

Chinese

岳经理找了个椅子坐下，见江勤朝店铺走去，于是脱掉了高跟鞋，揉了揉酸疼的脚掌。

Thai

ผู้จัดการเยวี่ยหาเก้าอี้นั่งลง เมื่อเห็นเจียงฉินเดินไปยังร้านค้า จึงถอดรองเท้าส้นสูงออกแล้วนวดฝ่าเท้าที่ปวดเมื่อย

Chinese

万众商城最近正在做促销活动，除了在江勤的论坛打了广告之外，他们还要在大门口办一个会展，到目前为止，这场会展已经持续了三天了。

Thai

ช่วงนี้ห้างสรรพสินค้าว่านจ้งกำลังจัดกิจกรรมส่งเสริมการขาย นอกเหนือจากการลงโฆษณาในเว็บบอร์ดของเจียงฉินแล้ว พวกเขายังต้องจัดนิทรรศการที่หน้าประตูใหญ่ด้วย จนถึงตอนนี้ นิทรรศการนี้จัดต่อเนื่องมาเป็นเวลาสามวันแล้ว

Chinese

岳竹作为营销经理，算是直接负责人，所以在这三天里，她一直穿着高跟鞋在会场盯着，脚已经疼的不行了。

Thai

เยวี่ยจู๋ในฐานะผู้จัดการฝ่ายการตลาดถือเป็นผู้รับผิดชอบโดยตรง ดังนั้นตลอดสามวันนี้ เธอจึงต้องสวมรองเท้าส้นสูงคอยคุมงานอยู่ในงานนิทรรศการตลอด เท้าของเธอปวดจนแทบจะทนไม่ไหวแล้ว

Chinese

但江勤来了，还直接把电话打给了她，她总不能不露面。

Thai

แต่เจียงฉินมา ทั้งยังโทรศัพท์หาเธอโดยตรง เธอจะหลบหน้าไม่มาต้อนรับก็ไม่ได้

Chinese

社畜，真的是有难以言明的苦。

Thai

คนทำงานหาเช้ากินค่ำนี่ ช่างมีความทุกข์ยากที่ยากจะเอ่ยออกมาจริงๆ

Chinese

与此同时，江勤快步来到了那家情侣装专卖店的门口，就看到冯楠舒正在和售货员说着什么，等到说完之后，两个人又一同看向了江勤。

Thai

ในเวลาเดียวกัน เจียงฉินสาวเท้าเร็วๆ มาถึงหน้าร้านขายชุดคู่รักร้านนั้น ก็เห็นเฝิงหนานซูกำลังคุยอะไรบางอย่างกับพนักงานขายอยู่ พอพูดเสร็จ ทั้งสองคนก็หันมามองเจียงฉินพร้อมกัน

Chinese

“您男朋友身材挺好的，穿xl应该就可以了，我们家的尺码会宽松一些。”

Thai

“แฟนของคุณหุ่นดีมากเลยนะคะ ใส่ เอ็กซ์แอล ก็น่าจะพอดีแล้ว ทางร้านเราขนาดจะค่อนข้างหลวมหน่อยค่ะ”

Chinese

售货员一边说着，一边转身去扒拉，然后挑出两件衣服来递给小富婆看。

Thai

พนักงานขายพูดพลางหันไปค้นหาเสื้อผ้า จากนั้นหยิบเสื้อออกมาสองตัวแล้วยื่นให้แม่หนูเศรษฐีดู

Chinese

与货架上的淡蓝色不同，新拿出来的两件是白色的，也是冯楠舒比较喜欢的颜色。

Thai

ซึ่งต่างจากสีฟ้าอ่อนบนราวแขวน สองตัวที่เพิ่งหยิบออกมาใหม่นี้เป็นสีขาว และยังเป็นสีที่เฝิงหนานซูค่อนข้างชอบอีกด้วย

Chinese

“小富婆，你在做什么？”江勤明知故问。

Thai

“แม่หนูเศรษฐี เธอกำลังทำอะไรอยู่น่ะ” เจียงฉินแกล้งถามทั้งที่รู้

Chinese

冯楠舒抬起漂亮的眼眸：“江勤，我们买个好朋友装回去穿吧。”

Thai

เฝิงหนานซูช้อนดวงตากลมโตแสนสวยขึ้น “เจียงฉิน พวกเราซื้อชุดเพื่อนสนิทกลับไปใส่กันเถอะ”

Chinese

“什……什么装？”

Thai

“ชะ…ชุดอะไรนะ”

Chinese

“好朋友装。”

Thai

“ชุดเพื่อนสนิท”

Chinese

“哦，原来这叫好朋友装啊，那怎么还有个小的呢？忘年交啊？”

Thai

“อ๋อ ที่แท้นี่เรียกว่าชุดเพื่อนสนิทหรอกเหรอ แล้วทำไมถึงยังมีตัวเล็กอยู่อีกตัวล่ะ เพื่อนต่างวัยเหรอ”

Chinese

江勤伸手指了指离得很近的亲子专区，里面挂着的也都是差不多的卫衣，但亲子专区那边还搭配一个小孩子的，看上去很可爱，穿在塑料模特身上，就像一家人去散步一样。

Thai

เจียงฉินชี้นิ้วไปยังโซนครอบครัวพ่อแม่ลูกที่อยู่ใกล้ๆ ซึ่งข้างในนั้นก็แขวนเสื้อสเวตเตอร์แบบคล้ายๆ กันไว้ ทว่าทางโซนพ่อแม่ลูกยังมีเสื้อสำหรับเด็กเล็กจัดคู่ไว้ด้วย ดูน่ารักมาก เมื่อสวมอยู่บนหุ่นโชว์พลาสติก จึงดูเหมือนครอบครัวที่กำลังออกไปเดินเล่นด้วยกัน

Chinese

“三个人里……可能有一个矮朋友。”

Thai

“ในสามคนนี้…อาจจะมีเพื่อนตัวเตี้ยอยู่คนหนึ่ง”

Chinese

冯楠舒睫毛微颤着，用一本正经的高冷表情展现了什么叫胡说八道。

Thai

ขนตาของเฝิงหนานซูสั่นไหวเบาๆ เธอใช้สีหน้าเย็นชาที่ดูจริงจังขั้นสุดแสดงให้เห็นว่าอะไรคือการพูดจาไร้สาระแบบหน้าตาย

Chinese

“不许妖言惑众，快走吧，我又不缺衣服穿。”

Thai

“อย่ามาพูดจาเพ้อเจ้อ รีบไปได้แล้ว ฉันไม่ได้ขาดเสื้อผ้าใส่สักหน่อย”

Chinese

江勤去拉她的小手。

Thai

เจียงฉินเอื้อมมือไปดึงมือน้อยของเธอ

Chinese

“哥哥，买。”

Thai

“พี่ ซื้อนะ”

Chinese

冯楠舒乖乖把手递给他，但就是不走，眼眸纯净而无辜，脸上写满了我想要。

Thai

เฝิงหนานซูยอมยื่นมือให้เขาอย่างว่าง่าย แต่กลับไม่ยอมก้าวเดิน ดวงตาของเธอบริสุทธิ์ไร้เดียงสา บนใบหน้าเขียนไว้อย่างชัดเจนว่าฉันอยากได้

Chinese

时隔半月，江勤还以为小富婆早已经忘记了自己的大招，但这猝不及防的开口真的是要了半条老命，他浑身上下除了嘴，哪儿哪儿都软了。

Thai

ผ่านไปครึ่งเดือน เจียงฉินนึกว่าแม่หนูเศรษฐีจะลืมท่าไม้ตายของตัวเองไปแล้ว แต่การเอ่ยปากแบบไม่ทันตั้งตัวนี้ทำเอาเขาแทบสิ้นชีพไปครึ่งชีวิต ทั่วทั้งร่างของเขานอกจากปากแล้ว ตรงไหนๆ ก็อ่อนยวบไปหมด

Chinese

“我们店里的情侣装卖的可火了，两位都是个子高的人，才能找的到号，一般的尺寸早就卖没了。”售货员笑眯眯地说着。

Thai

“ชุดคู่รักในร้านเราขายดีมากเลยนะคะ ทั้งสองคนเป็นคนรูปร่างสูง ถึงจะยังหาขนาดที่พอดีได้ ขนาดทั่วไปขายหมดไปนานแล้วค่ะ” พนักงานขายเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

Chinese

江勤转头看向冯楠舒：“伱听没听见这位姐姐刚才说是什么装？”

Thai

เจียงฉินหันไปมองเฝิงหนานซู “เธอได้ยินไหมว่าพี่สาวคนนี้เพิ่งบอกว่าเป็นชุดอะไร”

Chinese

冯楠舒有些心虚但却很理直气壮的开口：“说的是好朋友装吧。”

Thai

เฝิงหนานซูรู้สึกผิดอยู่ในใจเล็กน้อย ทว่ากลับเอ่ยออกมาอย่างมั่นอกมั่นใจ “พูดว่าชุดเพื่อนสนิทไม่ใช่เหรอ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“那就买两件吧。”江勤摸了摸鼻子，小声哔哔一句。

Thai

“งั้นก็ซื้อสองตัวแล้วกัน” เจียงฉินลูบจมูก พลางพึมพำเสียงเบา

Chinese

售货员瞬间眉开眼笑：“两位要不要试一下？我们这里有试衣间。”

Thai

พนักงานขายฉีกยิ้มกว้างทันที “ทั้งสองท่านอยากลองสวมดูไหมคะ ทางเรามีห้องลองเสื้อค่ะ”

Chinese

江勤摆摆手：“不用试了，就这么装起来吧，不合适的话再回来换。”

Thai

เจียงฉินโบกมือ “ไม่ต้องลองหรอก ห่อใส่ถุงแบบนี้เลยแล้วกัน ถ้าไม่พอดีค่อยกลับมาเปลี่ยน”

Chinese

“好的，两位稍等，我去后面给你们开票，哦对了，我们这里除了情侣卫衣之外还有情侣帽子，情侣鞋，情侣手套，情侣包，主打的就是情侣专卖，你们可以再看看。”

Thai

“ได้ค่ะ ทั้งสองท่านรอสักครู่นะคะ เดี๋ยวฉันไปออกใบเสร็จให้ด้านหลัง อ้อ จริงสิ ทางร้านเรานอกจากเสื้อสเวตเตอร์คู่รักแล้ว ยังมีหมวกคู่รัก รองเท้าคู่รัก ถุงมือคู่รัก กระเป๋าคู่รัก จุดเด่นของร้านเราคือสินค้าสำหรับคู่รักโดยเฉพาะ ทั้งสองท่านสามารถดูเพิ่มเติมได้นะคะ”

Chinese

售后员妙语连珠，“情侣”二字用的跟机关枪一样。

Thai

พนักงานขายพรั่งพรูคำพูดไม่หยุด คำว่า “คู่รัก” ถูกยิงออกมารัวๆ ราวกับปืนกล

Chinese

江勤和冯楠舒全都不动声色地站着，目不斜视，仿佛自动屏蔽了一些关键词，对刚才那一串的“情侣”闻所未闻。

Thai

เจียงฉินกับเฝิงหนานซูต่างยืนนิ่งอย่างสุขุม สายตามองตรงไปข้างหน้า ราวกับเปิดระบบปิดกั้นคำสำคัญโดยอัตโนมัติ ทำเป็นไม่ได้ยินคำว่า “คู่รัก” เป็นชุดๆ ที่เพิ่งพูดออกมาเมื่อครู่

Chinese

穿一样的衣服没关系吧？

Thai

ใส่เสื้อผ้าเหมือนกันก็ไม่เห็นเป็นไรใช่ไหม

Chinese

脚歪不怕鞋正，爱谁谁。

Thai

ขาจะเอียงก็ไม่กลัวรองเท้าตรง ช่างหัวใครสิ

Chinese

江勤拿到货，拽着冯楠舒，从后门走了出去，前往对面的韩版女装店。

Thai

เจียงฉินรับของมาแล้วดึงเฝิงหนานซูเดินออกทางประตูด้านหลัง มุ่งหน้าไปยังร้านเสื้อผ้าสตรีสไตล์เกาหลีฝั่งตรงข้าม

Chinese

一个小时之后，岳竹的酸痛感缓解了不少，心里却纳闷江勤去哪儿了，她刚要打电话寻人，结果发现对方已经推着小推车走了过来，里的商品已经堆积如山。

Thai

หนึ่งชั่วโมงต่อมา อาการปวดเมื่อยของเยวี่ยจู๋ทุเลาลงไปมาก ทว่าในใจกลับสงสัยว่าเจียงฉินหายไปไหน ขณะที่เธอกำลังจะโทรศัพท์ตามหา ก็พบว่าอีกฝ่ายได้เข็นรถเข็นคันเล็กเดินตรงมาแล้ว สินค้าข้างในนั้นวางซ้อนกันสูงพะเนิน

Chinese

“不好意思啊岳经理，随便转了转，结果迷路了，花了一个小时才找回来的。”

Thai

“ขอโทษด้วยนะครับผู้จัดการเยวี่ย พอดีเดินดูเพลินๆ ไปหน่อยเลยหลงทาง ใช้เวลาตั้งหนึ่งชั่วโมงกว่าจะหาทางกลับมาได้”

Chinese

岳竹摆手表示没事：“你找的那个店就在前面，我带你去拿女装吧。”

Thai

เยวี่ยจู๋โบกมือบอกว่าไม่เป็นไร “ร้านที่คุณตามหาอยู่ตรงข้างหน้านี้เอง เดี๋ยวฉันพาคุณไปเอาเสื้อผ้าผู้หญิงนะคะ”

Chinese

江勤摇摇头：“不用了，我已经挑完了，需要的东西都在车里。”

Thai

เจียงฉินส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอกครับ ผมเลือกเสร็จหมดแล้ว ของที่ต้องการก็อยู่ในรถเข็นทั้งหมดแล้วครับ”

Chinese

“这么多啊？那……这样吧江总，我叫个人给你送到地库。”

Thai

“เยอะขนาดนี้เลยเหรอคะ งั้น…เอาแบบนี้แล้วกันค่ะประธานเจียง เดี๋ยวฉันเรียกคนมาช่วยขนไปส่งที่ลานจอดรถชั้นใต้ดินให้นะคะ”

Chinese

岳经理觉得被薅羊毛了，心理上是有些不舒服的，但面子上的礼貌还是要维持的。

Thai

ผู้จัดการเยวี่ยรู้สึกเหมือนถูกถอนขนแกะ ในใจจึงรู้สึกไม่ค่อยสบายใจอยู่บ้าง แต่เรื่องมารยาทภายนอกก็ยังคงต้องรักษาไว้

Chinese

毕竟是做生意的，大家都是来而不往非礼也，就算这次被占便宜了，下次也可以从广告费里折出一部分价格，大家谁也不会太亏。

Thai

อย่างไรเสียก็เป็นการทำธุรกิจ มีไปย่อมมีกลับไม่เสียมารยาท ต่อให้ครั้งนี้ถูกเอาเปรียบไปบ้าง คราวหน้าก็ยังสามารถหักลบราคาบางส่วนออกจากค่าโฆษณาได้ ต่างฝ่ายต่างก็ไม่ขาดทุนจนเกินไป

Chinese

但让岳竹没想到的是，江勤拒绝了他的要求，非得要付钱，谁劝也不好使。

Thai

ทว่าสิ่งที่ทำให้เยวี่ยจู๋คาดไม่ถึงก็คือ เจียงฉินปฏิเสธข้อเสนอของเธอ ยืนกรานว่าจะจ่ายเงินให้ได้ ใครห้ามก็ไม่ฟัง

Chinese

“岳经理，你送我电锅是对我的友好，但我也不能不知好歹，什么都要，该记的情我记着，该付的钱还是要付的。”

Thai

“ผู้จัดการเยวี่ย การที่คุณมอบหม้อไฟฟ้าให้ผมถือเป็นน้ำใจที่มีต่อผม แต่ผมก็ไม่อาจไม่รู้ผิดชอบชั่วดีจนเอาไปหมดทุกอย่าง น้ำใจที่ควรจดจำผมก็จดจำไว้ แต่เงินที่ควรจ่ายก็ยังต้องจ่ายครับ”

Chinese

岳竹看着他真要去排队付款，表情不禁微微一怔：“江总，算了算了，真的不用付了。”

Thai

เยวี่ยจู๋มองดูเขาที่เตรียมจะไปต่อแถวชำระเงินจริงๆ สีหน้าของเธออดที่จะชะงักไปเล็กน้อยไม่ได้ “ประธานเจียง ช่างเถอะค่ะ ไม่ต้องจ่ายจริงๆ ค่ะ”

Chinese

江勤微微一笑：“还是付吧，我怕下次岳经理都不敢让我来了。”

Thai

เจียงฉินยิ้มบางๆ “จ่ายเถอะครับ ผมกลัวว่าคราวหน้าผู้จัดการเยวี่ยจะไม่กล้าให้ผมมาอีก”

Chinese

“那怎么会呢，江总真会开玩笑。”

Thai

“จะเป็นแบบนั้นไปได้อย่างไรกันคะ ประธานเจียงช่างล้อเล่นเก่งจริงๆ”

Chinese

“哦对了，刚才路过的时候看到了这个东西，说是垫在鞋里再穿高跟鞋不会太痛，我也不知道有没有用，就当是借花献佛了。”

Thai

“อ้อ จริงสิ เมื่อกี้ตอนเดินผ่านเห็นของสิ่งนี้เข้า เขาบอกว่าถ้ารองไว้ในรองเท้าแล้วใส่ส้นสูงจะไม่ค่อยเจ็บเท้า ผมก็ไม่รู้ว่าจะได้ผลไหม ถือซะว่ายืมดอกไม้ไหว้พระแล้วกันนะครับ”

Chinese

江勤从购物车里扒拉出一包花花绿绿的软垫，塞到岳竹的手里，然后推着购物车去付了款。

Thai

เจียงฉินหยิบแผ่นรองนุ่มๆ ลวดลายหลากสีสันออกมาห่อหนึ่งจากรถเข็น ยัดใส่มือของเยวี่ยจู๋ จากนั้นก็เข็นรถเข็นไปชำระเงิน

Chinese

岳竹拿着软垫，愣了半晌，才明白江勤一早就发现她脚疼了。

Thai

เยวี่ยจู๋ถือแผ่นรองนุ่มไว้ พลางยืนนิ่งอึ้งไปครู่ใหญ่ ถึงได้เข้าใจว่าเจียงฉินสังเกตเห็นว่าเธอเจ็บเท้ามาตั้งแต่แรกแล้ว

Chinese

刚才说迷路只不过是个借口，实际上是想让自己多休息一会儿。

Thai

ที่บอกว่าหลงทางเมื่อครู่เป็นเพียงข้ออ้าง แท้จริงแล้วอยากให้เธอได้พักผ่อนนานขึ้นอีกหน่อยต่างหาก

Chinese

作为万众商城的营销经理，岳竹接待过很多客户，但第一次有种从心底里感受到温暖的感觉，还得是大学生啊，真单纯善良而又诚恳。

Thai

ในฐานะผู้จัดการฝ่ายการตลาดของห้างสรรพสินค้าว่านจ้ง เยวี่ยจู๋เคยต้อนรับลูกค้ามามากมาย แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นลึกซึ้งจากก้นบึ้งของหัวใจ ต้องเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยสินะ ช่างไร้เดียงสา จิตใจดี และจริงใจอะไรอย่างนี้

Chinese

诶？

Thai

เอ๊ะ?

Chinese

不对，这个东西他好像没付款吧？！

Thai

ไม่สิ ของชิ้นนี้เหมือนเขายังไม่ได้จ่ายเงินไม่ใช่เหรอ?!

Chinese

我靠，难道这就是传说中的“借”花献佛？

Thai

เชี่ยเอ๊ย หรือว่านี่จะเป็น “ยืม” ดอกไม้ไหว้พระในตำนานจริงๆ?

Chinese

转眼之间，时间来到了下午两点。

Thai

พริบตาเดียว เวลาก็ล่วงเลยมาถึงบ่ายสองโมง

Chinese

江勤告别了岳竹，带着小富婆从万众商城离开，回到了临川大学。

Thai

เจียงฉินกล่าวลาเยวี่ยจู๋ พาแม่หนูเศรษฐีออกจากห้างสรรพสินค้าว่านจ้ง แล้วเดินทางกลับมายังมหาวิทยาลัยหลินชวน

Chinese

把采购来的选品从车上搬下来之后，江勤让他们各自挑一件，使用一段时间。

Thai

หลังจากขนสินค้าคัดสรรที่จัดซื้อมายกลงจากรถแล้ว เจียงฉินก็ให้พวกเขาทุกคนเลือกไปคนละหนึ่งชิ้น เพื่อทดลองใช้งานสักระยะหนึ่ง

Chinese

一听说有免费的东西用，大家的兴致瞬间就来了，你挑一样我挑一样，等轮到路飞宇的时候，桌子上只剩下了一条黑丝袜。

Thai

พอได้ยินว่ามีของให้ใช้ฟรี ความกระตือรือร้นของทุกคนก็พลันพุ่งขึ้นมาทันที ต่างคนต่างเลือกกันคนละชิ้น จนกระทั่งถึงตาลู่เฟยอวี่ บนโต๊ะก็เหลือเพียงถุงน่องดำอยู่คู่เดียวเท่านั้น

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

“老板，我不能体验这个东西吧？”

Thai

“บอส ผมคงไม่เหมาะจะทดลองใช้ของสิ่งนี้มั้งครับ”

Chinese

江勤看了他一眼：“别人能你为什么不能？你没有腿啊！”

Thai

เจียงฉินมองเขาแวบหนึ่ง “คนอื่นทำได้แล้วทำไมนายจะทำไม่ได้ นายไม่มีขาหรือไง!”

Chinese

路飞宇脸都白了：“这是女孩子穿的，我穿这个走在学校里会社死的！”

Thai

ลู่เฟยอวี่หน้าซีดเผือด “นี่มันของที่ผู้หญิงใส่กันนี่ครับ ถ้าผมใส่อันนี้เดินในมหาวิทยาลัยคงได้ตายทางสังคมกันพอดี!”

Chinese

“看你一脸无知的样子，丝袜当初发明的时候是给贵族绅士穿的，不贵族不绅士都不好意思穿。”

Thai

“ดูหน้าตาไม่ประสีประสาของนายสิ ตอนที่ถุงน่องถูกประดิษฐ์ขึ้นมาครั้งแรกน่ะเขาเอาไว้ให้สุภาพบุรุษชนชั้นสูงใส่กัน ถ้าไม่สูงศักดิ์ไม่เป็นสุภาพบุรุษก็ไม่กล้าใส่ด้วยซ้ำ”

Chinese

“老板，你比较贵族，还是你穿吧，到时候你把体验告诉我，都是一样的。”

Thai

“บอส คุณดูเป็นชนชั้นสูงกว่า บอสใส่เองเถอะครับ ถึงตอนนั้นค่อยบอกความรู้สึกที่ได้ลองใส่ให้ผมฟัง มันก็เหมือนๆ กันนั่นแหละ”

Chinese

江勤让他收下不用客气：“怕人看见就穿在里面，外面套上秋裤毛裤棉裤，再穿上裤子，谁都看不出来，说不定你的好兄弟，你们威武雄壮的舍友，自己在里面偷偷穿了一件也说不定。”

Thai

เจียงฉินบอกให้เขารับไปไม่ต้องเกรงใจ “ถ้ากลัวคนอื่นเห็นก็ใส่ไว้ข้างในสิ ข้างนอกก็สวมกางเกงลองจอน กางเกงไหมพรม กางเกงบุใยฝ้าย แล้วค่อยใส่กางเกงขายาวทับอีกชั้น ใครจะไปดูออก ไม่แน่ว่าพี่น้องที่ดีของนาย รูมเมตที่แสนจะกำยำล่ำสันของพวกนาย อาจจะแอบใส่ไว้ข้างในตัวหนึ่งอยู่แล้วก็ได้”

Chinese

路飞宇听着都觉得头皮要麻了：“那不是变态吗？”

Thai

ลู่เฟยอวี่ฟังแล้วรู้สึกหนังศีรษะชาดิก “นั่นมันโรคจิตไม่ใช่เหรอครับ”

Chinese

董文豪拍了拍他的肩膀：“你要不愿意，我拿我的给你换吧。”

Thai

ต่งเหวินหาวตบไหล่เขา “ถ้านายไม่อยากใส่ ฉันเอาของฉันมาเปลี่ยนกับนายก็ได้นะ”

Chinese

“我草，董哥，你喜欢穿丝袜是吗？看不出来啊！”

Thai

“เชี่ย พี่ต่ง พี่ชอบใส่ถุงน่องเหรอเนี่ย ดูไม่ออกเลยนะ!”

Chinese

“不，我只是不喜欢我这个商品。”

Thai

“เปล่า ฉันแค่ไม่ชอบสินค้าชิ้นนี้ของฉันน่ะ”

Chinese

董文豪伸出手，默默地拿出了三只口红：“老板说得对，丝袜这个东西，穿到裤子里看不出来，但你要抹个红嘴唇怎么办？那不更变态？”

Thai

ต่งเหวินหาวยื่นมือออกไป หยิบลิปสติกสามแท่งออกมาอย่างเงียบเชียบ “บอสพูดถูกแล้ว ของอย่างถุงน่องเนี่ยใส่ไว้ในกางเกงก็ไม่มีใครเห็น แต่นายจะให้ฉันทาปากแดงทำไมล่ะ แบบนั้นไม่ยิ่งโรคจิตกว่าเดิมเหรอ”

Chinese

路飞宇深吸一口气：“算了算了，我还是穿丝袜吧。”

Thai

ลู่เฟยอวี่สูดหายใจเข้าลึก “ช่างเถอะๆ ผมใส่ถุงน่องเองดีกว่า”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

第二天晚上，一篇好物推荐的帖子就上线了，标题很燃，赤裸裸地写着为姐妹们推荐又舒服又保暖又仙女的丝袜，这篇帖子以优美的文笔和各种角度的绝美配图吸引了不少浏览量。

Thai

ในคืนวันถัดมา โพสต์แนะนำของดีโพสต์หนึ่งก็ถูกปล่อยขึ้นเว็บไซต์ หัวข้อร้อนแรงดึงดูดใจ โดยเขียนแนะนำถุงน่องที่ทั้งใส่สบาย ทั้งให้ความอบอุ่น และดูนางฟ้าสุดๆ สำหรับพี่น้องสาวๆ ไว้อย่างโจ่งแจ้ง โพสต์นี้ดึงดูดผู้เข้าชมได้เป็นจำนวนมากด้วยสำนวนการเขียนอันสละสลวยและรูปภาพประกอบอันงดงามจากหลากหลายมุมมอง

Chinese

评论区的留言在很短的时间内就突破了一千，而且留言的大部分都是威猛汉子。

Thai

ข้อความในช่องแสดงความคิดเห็นทะลุหนึ่งพันข้อความในเวลาอันสั้น และคนที่มาแสดงความคิดเห็นส่วนใหญ่ก็ล้วนเป็นชายฉกรรจ์ร่างกำยำทั้งสิ้น

Chinese

“兄弟们，又来学穿搭了？”

Thai

“พวกเรา เหล่าพี่น้อง มาเรียนรู้วิธีแต่งตัวกันอีกแล้วเหรอ”

Chinese

“写得好，多写点，爱看！”

Thai

“เขียนได้ดี เขียนเยอะๆ นะ ชอบดู!”

Chinese

路飞宇感觉自己脏了，但转头再看一眼董文豪的红嘴唇，觉得眼也瞎了。

Thai

ลู่เฟยอวี่รู้สึกว่าตัวเองแปดเปื้อนไปแล้ว แต่พอหันไปมองริมฝีปากสีแดงของต่งเหวินหาวอีกแวบหนึ่ง ก็รู้สึกว่าตาจะบอดตามไปด้วย

Chinese

不是有很多的电子产品吗？

Thai

ไม่ใช่ว่ามีสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ตั้งเยอะแยะหรอกเหรอ

Chinese

那些电子产品都被谁挑走了啊草！

Thai

สินค้าอิเล็กทรอนิกส์พวกนั้นถูกใครหยิบไปหมดวะเนี่ย เชี่ยเอ๊ย!

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)