เกิดใหม่ทั้งที ใครเขาจะมีความรักกัน!
Ch. 352

ฉันอยากมีแม่สามีสักคน

我想要一个婆婆

Machine-translated from Chinese. May contain inaccuracies.

Chinese

第352章 我想要一个婆婆

Thai

บทที่ 352 ฉันอยากมีแม่สามี

Chinese

晚上十点左右,迷离的夜色逐渐浓郁。

Thai

เวลาประมาณสี่ทุ่ม ค่ำคืนอันสลัวรางค่อยๆ มืดมิดลงเรื่อยๆ

Chinese

袁友琴带着冯楠舒她们全宿舍吃了好吃的,逛了步行街,还看了最新上映的《建国大业》,接着又把她们送回了宿舍,着实是体验了一把拥有女儿的感觉。

Thai

หยวนโหย่วฉินพาเฝิงหนานซูและเพื่อนร่วมห้องพักทั้งห้องของเธอไปกินของอร่อย เดินเล่นถนนคนเดิน อีกทั้งยังดูภาพยนตร์เรื่อง《มังกรสร้างชาติ》ที่เพิ่งเข้าฉาย จากนั้นก็พากลับไปส่งที่หอพัก ได้สัมผัสความรู้สึกของการมีลูกสาวอย่างแท้จริง

Chinese

女大学生哪见过这个啊,顿时被江勤妈妈迷得不行。

Thai

นักศึกษาสาวๆ มีหรือจะเคยเจอแบบนี้ จึงพากันหลงเสน่ห์คุณแม่ของเจียงฉินกันยกใหญ่

Chinese

晚上回到宿舍,在高文慧的组织下,五个女生对“我想要一个什么样子的未来婆婆”这个话题开展了深入探讨。

Thai

พอกลับมาถึงหอพักในตอนค่ำ ภายใต้การนำของเกาเหวินฮุ่ย หญิงสาวทั้งห้าคนก็เปิดการอภิปรายอย่างเจาะลึกในหัวข้อ “ฉันอยากได้แม่สามีในอนาคตแบบไหนกันนะ”

Chinese

我想要一个婆婆,如山间清爽的风,如古城温暖的光,从清晨到夜晚……

Thai

ฉันอยากได้แม่สามีที่เปรียบดั่งสายลมสดชื่นกลางหุบเขา ดั่งแสงอบอุ่นแห่งเมืองโบราณ ตั้งแต่เช้าจรบค่ำ…

Chinese

只有冯楠舒唬着小脸多次强调,那是好朋友的妈妈,你们可不要说顺嘴了,我的大狗熊最害怕的就是这个,你们不要吓唬他。

Thai

มีเพียงเฝิงหนานซูที่ทำหน้าจริงจังพลางย้ำเตือนอยู่หลายครั้ง นั่นคือแม่ของเพื่อนสนิทนะ พวกเธอห้ามพูดติดปากเชียว เจ้าหมีตัวใหญ่ของฉันกลัวเรื่องนี้ที่สุด พวกเธออย่าทำให้เขาตกใจล่ะ

Chinese

于是,503的夜谈会话题又换成了“我想要一个什么样的未来好朋友的妈妈”。

Thai

ด้วยเหตุนี้ หัวข้อการสนทนายามค่ำคืนของห้อง 503 จึงเปลี่ยนเป็น “ฉันอยากได้แม่ของเพื่อนสนิทในอนาคตแบบไหนกันนะ”

Chinese

女大学生能有什么坏心思呢,就是比较喜欢幻想罢了。

Thai

นักศึกษาสาวจะมีความคิดร้ายอะไรได้ ก็แค่ค่อนข้างชอบเพ้อฝันไปหน่อยเท่านั้นเอง

Chinese

冯楠舒坐在床边听她们讨论,表情就像是一只可爱的狸花猫,漂亮的眼眸里带着奇异的色彩。

Thai

เฝิงหนานซูนั่งฟังพวกเธอถกกันอยู่ที่ริมเตียง สีหน้าดูราวกับแมวลายสลิดตัวน้อยแสนน่ารัก แววตางดงามเปล่งประกายด้วยความรู้สึกประหลาดบางอย่าง

Chinese

另一边,曹广宇酒后做了错事,整个人都后悔的一批,跟着江勤到处转悠,阳台、厕所、床上,形影不离,非得听他叫一声叔叔才甘心,要不然这钱花的着实是亏。

Thai

อีกด้านหนึ่ง เฉากว่างอวี่ที่ทำเรื่องผิดพลาดหลังเมาสุราก็รู้สึกเสียใจเป็นอย่างยิ่ง เขาเดินตามเจียงฉินต้อยๆ ไปทุกที่ ทั้งระเบียง ห้องน้ำ เตียงนอน ตัวติดกันแทบไม่ห่าง ต้องได้ยินอีกฝ่ายเรียกตนเองว่าอาให้ได้ถึงจะยอม ไม่อย่างนั้นเงินที่เสียไปมื้อนี้คงขาดทุนย่อยยับจริงๆ

Chinese

妈的,贱人!

Thai

แม่งเอ๊ย สารเลวเอ๊ย!

Chinese

怪不得拼命给我爸敬酒,打定了主意想当我叔叔是吧?呸,活该你付钱!

Thai

มิน่าล่ะถึงได้พยายามรินเหล้าคารวะพ่อฉันเอาเป็นเอาตาย ตั้งใจจะมาเป็นอาฉันให้ได้ใช่ไหมล่ะ ถุย สมน้ำหน้าแล้วที่นายเป็นคนจ่ายเงิน!

Chinese

但话又说回来,本来就是家里人打算请舍友吃饭的,让舍友付钱确实有点不太合理,于是江勤告诉曹广宇,伱喊个叔叔,饭钱还你。

Thai

แต่จะว่าไปแล้ว เดิมทีครอบครัวก็ตั้งใจจะเลี้ยงข้าวเพื่อนร่วมห้อง การปล่อยให้เพื่อนร่วมห้องจ่ายเงินย่อมไม่ค่อยสมเหตุสมผลจริงๆ เจียงฉินจึงบอกกับเฉากว่างอวี่ว่า ถ้านายเรียกฉันว่าอา ค่าข้าวจะคืนให้

Chinese

“叔叔。”

Thai

“อา”

Chinese

“乖侄子。”

Thai

“หลานรัก เด็กดี”

Chinese

曹广宇拿回了亏掉的钱,凝望着窗外的黑夜陷入了沉思。

Thai

เฉากว่างอวี่ได้เงินที่ขาดทุนไปกลับคืนมา เขาจ้องมองความมืดมิดนอกหน้าต่างแล้วตกอยู่ในห้วงความคิด

Chinese

我费劲九牛二虎之力折腾这一圈获得了什么?好家伙,我获得了一个叔叔。

Thai

ฉันเหน็ดเหนื่อยทุ่มเทแรงกายแรงใจวุ่นวายไปทั้งคืนแล้วได้อะไรกลับมากันแน่ ให้ตายสิ ฉันได้อาเพิ่มมาคนหนึ่งเฉยเลย

Chinese

“曹哥,长点记性吧,我天天吃你请的饭,自己都不好意思。”周超一边剪着指甲盖一边默默地嘟囔一声。

Thai

“พี่เฉา จำไว้เป็นบทเรียนเถอะ ฉันกินข้าวที่นายเลี้ยงทุกวันจนตัวเองชักจะเกรงใจแล้วเนี่ย” โจวเชาพึมพำออกมาเบาๆ ขณะกำลังตัดเล็บ

Chinese

曹广宇气坏了,心说这还有个得了便宜卖乖的呢:“你以为这是我愿意的吗?”

Thai

เฉากว่างอวี่โกรธจัด พลางคิดในใจว่านี่ก็อีกคน ได้คืบจะเอาศอกแท้ๆ “นายคิดว่าฉันอยากทำงั้นเหรอ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

第二天早上,江勤起身出了宿舍,带着苏奈去了一趟市里,见了灵犀网建的技术主管和工程师,并进行了一次面对面的交流,敲定了第三方聚合支付平台的一些技术服务。

Thai

เช้าวันรุ่งขึ้น เจียงฉินลุกขึ้นและออกจากหอพัก พาซูไน่เดินทางเข้าตัวเมืองเพื่อไปพบกับหัวหน้าฝ่ายเทคนิคและวิศวกรของบริษัทสร้างเว็บไซต์หลิงซี มีการพูดคุยเจรจากันแบบตัวต่อตัว และตกลงเรื่องบริการทางเทคนิคบางส่วนของแพลตฟอร์มรวมบริการชำระเงินของบุคคลที่สามจนเรียบร้อย

Chinese

就像是苏奈说的那样,这群搞技术的阴着呢,张嘴就往高了要,简直没有人性。

Thai

เป็นอย่างที่ซูไน่พูดไว้จริงๆ พวกสายเทคนิคกลุ่มนี้เจ้าเล่ห์ไม่เบา อ้าปากเปิดราคาสูงลิ่วจนแทบไร้มนุษยธรรม

Chinese

要不怎么说在09年之后,你只要开个和互联网有关的公司躺着就能赚钱呢,因为你不懂行的是真不知道怎么要价格,只会认为越贵越高端。

Thai

มิน่าล่ะถึงได้มีคนบอกว่าหลังจากปี 2009 เป็นต้นไป ขอแค่เปิดบริษัทที่เกี่ยวกับอินเทอร์เน็ต ต่อให้นอนเฉยๆ ก็ทำเงินได้ เพราะคนนอกวงการไม่รู้จริงๆ ว่าควรตั้งราคาอย่างไร ได้แต่คิดไปเองว่ายิ่งแพงก็ยิ่งล้ำสมัยระดับสูง

Chinese

不过江勤才不管那个,就按照小商品城的砍价习惯来,张嘴就往一半砍。

Thai

แต่เจียงฉินไม่สนเรื่องพรรค์นั้น เขาใช้นิสัยต่อราคาตามแบบฉบับตลาดค้าส่งสินค้าเบ็ดเตล็ด อ้าปากต่อรองลงมาครึ่งหนึ่งทันที

Chinese

“三十。”

Thai

“สามสิบ”

Chinese

“十五。”

Thai

“สิบห้า”

Chinese

对面的人犹豫了半晌:“这样吧,二十八,友情价了江总,您是何总介绍来的,我们也不可能漫天要价。”

Thai

คนฝั่งตรงข้ามลังเลอยู่พักใหญ่ “เอาอย่างนี้ ยี่สิบแปด ราคามิตรภาพแล้วครับประธานเจียง คุณเป็นคนที่ประธานเหอแนะนำมา พวกเราไม่มีทางเรียกราคาเกินจริงแน่นอน”

Chinese

江勤想了想:“十四。”

Thai

เจียงฉินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “สิบสี่”

Chinese

“怎么我往下降,您也往下降啊?”

Thai

“ทำไมพอผมลดราคาลง คุณถึงยิ่งต่อลดลงไปอีกล่ะครับ”

Chinese

“遇价先砍一半,我在外面都是这么砍价的,你不信打电话问问老何。”

Thai

“เจอราคาเท่าไหร่ต้องฟันลงครึ่งหนึ่งก่อน ปกติข้างนอกฉันก็ต่อราคาแบบนี้ทั้งนั้น ไม่เชื่อก็โทรไปถามเหล่าเหอดูสิ”

Chinese

“可按照正常的逻辑来说,我们降了一点,您也要涨一点的,我们相互之间一点点的妥协,最后来到一个大家都可以接受的中间值,交易就达成了啊。”

Thai

“แต่ตามหลักเหตุผลทั่วไปแล้ว พอเราลดลงมานิดหน่อย คุณก็ต้องเพิ่มขึ้นอีกนิด พวกเราต่างฝ่ายต่างยอมถอยคนละก้าวทีละน้อย จนมาถึงจุดกึ่งกลางที่ทุกคนยอมรับได้ การซื้อขายถึงจะตกลงกันได้สิครับ”

Chinese

江勤心说你们真他妈的啰嗦:“行吧,那你们重新喊一个。”

Thai

เจียงฉินคิดในใจว่าพวกแกนี่แม่งพูดมากฉิบหาย “เอาเถอะ งั้นพวกคุณเสนอราคามาใหม่”

Chinese

对面的人又交头接耳地商议了一下:“这样吧,打包价格三十二,我们再附赠一些后期的维护服务。”

Thai

คนฝั่งตรงข้ามสุมหัวปรึกษากันอีกครู่หนึ่ง “เอาแบบนี้แล้วกัน ราคารวมแพ็กเกจสามสิบสอง พวกเราจะแถมบริการดูแลรักษาระบบในช่วงหลังให้อีกส่วนหนึ่ง”

Chinese

江勤犹豫半晌:“我还是出十四。”

Thai

เจียงฉินลังเลอยู่พักใหญ่ “ฉันให้สิบสี่เหมือนเดิม”

Chinese

“您不是先砍一半吗?咋我们涨你不往上涨啊?”

Thai

“ไม่ใช่ว่าคุณฟันลงครึ่งหนึ่งเหรอครับ แล้วทำไมพอเราเพิ่มราคาขึ้น คุณถึงไม่ยอมเพิ่มตามล่ะครับ”

Chinese

“我就这么点钱,现在已经全部掏出来了,怎么涨?”

Thai

“ฉันมีเงินแค่นี้ ตอนนี้ก็ควักออกมาหมดแล้ว จะให้เพิ่มยังไง”

Chinese

江勤说着话转头看向自己的宝藏程序员:“你兜里还有吗?再给我凑凑。”

Thai

เจียงฉินพูดพลางหันไปมองโปรแกรมเมอร์สมบัติล้ำค่าของตนเอง “ในกระเป๋าเธอมีอีกไหม มาช่วยฉันรวบรวมหน่อยสิ”

Chinese

苏奈:“……”

Thai

ซูไน่ “…”

Chinese

中午十一点,江勤和苏奈离开了灵犀网站,开着车返回临川大学,江勤还觉得没砍痛快呢,按道理来说他们要三十,自己势必是要砍到十五才算满意的。

Thai

เวลาสิบเอ็ดโมงตรง เจียงฉินและซูไน่ออกจากบริษัทสร้างเว็บไซต์หลิงซี ขับรถมุ่งหน้ากลับมหาวิทยาลัยหลินชวน เจียงฉินยังรู้สึกว่าต่อราคาได้ไม่สะใจเท่าไหร่ ตามหลักแล้วพวกนั้นเรียกสามสิบ ตัวเขาต้องต่อให้เหลือสิบห้าถึงจะพึงพอใจ

Chinese

结果最后心一软,十八就成交了,血亏三万块钱。

Thai

ทว่าสุดท้ายดันใจอ่อน ตกลงกันได้ที่สิบแปด ขาดทุนย่อยยับไปสามหมื่นหยวน

Chinese

“苏奈,你说我砍到十四他们是不是也能同意?”

Thai

“ซูไน่ เธอว่าถ้าฉันต่อเหลือสิบสี่ พวกนั้นจะยอมตกลงด้วยไหม”

Chinese

苏奈抿了下嘴角:“老板,你砍死他们算了,我去给你买把刀,咱们再回去一趟,你威胁他们给你干活,干完活再逼他们掏钱给你。”

Thai

ซูไน่เม้มมุมปาก “บอสคะ บอสฟันพวกเขาให้ตายไปเลยดีกว่าค่ะ เดี๋ยวฉันไปซื้อมีดให้บอส แล้วพวกเราค่อยกลับไปอีกรอบ บอสก็ขู่ให้พวกเขาทำงานให้ พอทำงานเสร็จก็บังคับให้พวกเขาควักเงินจ่ายให้บอสด้วยเลย”

Chinese

“听着怪爽的,只可惜法律不允许。”

Thai

“ฟังดูสะใจพิลึก เสียดายที่กฎหมายไม่อนุญาต”

Chinese

江勤在红绿灯前刹住了车,盯着前面的读秒忽然开口:“不过这件事也给我提了个醒,咱们后期越做越大,不组建专业的技术团队肯定是要吃亏的。”

Thai

เจียงฉินเหยียบเบรกจอดรถหน้าสัญญาณไฟจราจร จ้องมองตัวเลขนับถอยหลังด้านหน้าแล้วเอ่ยขึ้นกะทันหัน “แต่อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ก็ช่วยเตือนสติฉันเหมือนกัน ภายหลังกิจการของพวกเรายิ่งทำยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ถ้าไม่สร้างทีมเทคนิคมืออาชีพขึ้นมาคงต้องเสียเปรียบแน่นอน”

Chinese

“那怎么办?”

Thai

“แล้วจะทำยังไงคะ”

Chinese

“来一波社会招聘吧,虽然拼团现在还蛰伏期,但是很多事情都需要提前做准备了,大不了我养他们半年,正好丢个小项目过去磨合一下团队默契。”

Thai

“เปิดรับสมัครงานจากบุคคลภายนอกสักรอบสิ ถึงแม้ตอนนี้พินถวนจะยังอยู่ในช่วงซุ่มเตรียมการ แต่หลายเรื่องก็จำเป็นต้องเตรียมความพร้อมล่วงหน้าแล้ว อย่างมากฉันก็เลี้ยงดูพวกเขาไปสักครึ่งปี พอดีกับได้โยนโปรเจกต์เล็กๆ ไปให้เพื่อปรับจูนความเข้าขากันของทีม”

Chinese

苏奈抿了下嘴角:“那办公地点呢?”

Thai

ซูไน่เม้มมุมปาก “แล้วสถานที่ทำงานล่ะคะ”

Chinese

“万众的拼团分部啊,那不是现成的吗?”

Thai

“สาขาย่อยพินถวนที่ว่านจ้งไง นั่นไม่ใช่ว่ามีพร้อมอยู่แล้วเหรอ”

Chinese

“万众分部已经满员了吧,上次谭青不是说了,商务部和营销部又扩充了大概百分之四十的人数。”

Thai

“สาขาย่อยที่ว่านจ้งคนน่าจะเต็มแล้วนะคะ คราวก่อนถานชิงก็บอกอยู่ไม่ใช่เหรอคะว่าฝ่ายธุรกิจและฝ่ายการตลาดขยายคนเพิ่มขึ้นอีกราวร้อยละสี่สิบ”

Chinese

自打知乎的地推开始之后,江勤已经很久没去万众了,差点把这事儿忘了,不过无所吊谓,办法总比困难多。

Thai

นับตั้งแต่การโปรโมตภาคสนามของจือฮูเริ่มต้นขึ้น เจียงฉินก็ไม่ได้ไปว่านจ้งมานานมากแล้ว เกือบจะลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท แต่ก็ช่างปะไร ปัญหาย่อมมีทางแก้อยู่เสมอ

Chinese

“老何现在常驻沪上了,县官不如现管懂不懂,现在的万众还不是我说了算,等找个时间,我去把老何的办公室腾出来,咱们先用一下。”

Thai

“ตอนนี้เหล่าเหอประจำอยู่ที่เซี่ยงไฮ้เป็นหลัก รู้จักคำว่านายอำเภอไกลตัวสู้ผู้คุมใกล้ตัวไม่ได้ไหมล่ะ ตอนนี้ว่านจ้งไม่ใช่ว่าฉันมีอำนาจตัดสินใจหรอกเหรอ รอหาเวลาว่าง ฉันจะไปเคลียร์ห้องทำงานของเหล่าเหอออกมาให้พวกเราใช้ไปพลางๆ ก่อน”

Chinese

苏奈屏住了呼吸:“老板,如果按照你的计划,拼团和知乎的员工数量还会继续增加,尤其是拼团到了地推阶段,估计人手还要增长一倍。”

Thai

ซูไน่กลั้นหายใจ “บอสคะ ถ้าเป็นไปตามแผนของคุณ จำนวนพนักงานของพินถวนและจือฮูจะยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะตอนที่พินถวนเข้าสู่ช่วงโปรโมตภาคสนาม คาดว่าจำนวนคนคงต้องเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัวเลยนะคะ”

Chinese

江勤愣了一下:“你想要表达什么?”

Thai

เจียงฉินชะงักไปครู่หนึ่ง “เธอต้องการจะสื่ออะไร”

Chinese

“您总不能一点点地把万众商场给腾空了吧。”

Thai

“บอสคงไม่ได้คิดจะค่อยๆ เคลียร์พื้นที่ห้างสรรพสินค้าว่านจ้งจนเกลี้ยงหรอกนะคะ”

Chinese

苏奈说着话,脑子里已经形成了画面,之后的团队越发壮大,来一波人,就有一家万众商户被清空,改成办公室,来一波人,就有一家万众商户被清空,改成办公室。

Thai

ซูไน่พูดไปพลาง ในหัวก็เริ่มจินตนาการเห็นภาพตาม หลังจากนี้ทีมงานยิ่งขยายใหญ่ขึ้น พอมีคนเข้ามากลุ่มหนึ่ง ร้านค้าในว่านจ้งก็ถูกเคลียร์ออกไปร้านหนึ่งเพื่อดัดแปลงเป็นสำนักงาน พอมีคนเข้ามาอีกกลุ่ม ร้านค้าในว่านจ้งก็ถูกเคลียร์ออกไปอีกร้านเพื่อดัดแปลงเป็นสำนักงาน

Chinese

好家伙,不出两年,万众商城就要改名了。

Thai

ให้ตายสิ ไม่เกินสองปี ห้างสรรพสินค้าว่านจ้งคงต้องเปลี่ยนชื่อใหม่แล้ว

Chinese

江勤只是把网站会员共享给了苏奈,并没有共享脑袋里的画面,所以看不到她脑补的东西,不然他肯定会更加兴奋的。

Thai

เจียงฉินแค่แชร์สมาชิกเว็บไซต์ให้ซูไน่ ไม่ได้แชร์ภาพในสมองให้ด้วย จึงมองไม่เห็นสิ่งที่เธอจินตนาการขึ้นมาเอง ไม่อย่างนั้นเขาจะต้องยิ่งตื่นเต้นกว่าเดิมแน่นอน

Chinese

“兰兰现在就在万众,我让她安排一下,你配合她的时间,到时候给我招募个团队先用着。”

Thai

“ตอนนี้หลานหลานอยู่ที่ว่านจ้ง ฉันจะให้เธอจัดการเตรียมการไว้ เธอประสานเวลาตามเธอแล้วกัน ถึงตอนนั้นก็คัดสรรทีมมาให้ฉันใช้งานไปก่อน”

Chinese

“好。”

Thai

“ค่ะ”

Chinese

处理完了第三方支付的事情,又做好了组建技术团队的准备,江勤把苏奈送回了创业基地208,然后开车来到了父母所在的酒店。

Thai

เมื่อจัดการเรื่องระบบชำระเงินของบุคคลที่สามเสร็จสิ้น ทั้งยังเตรียมการเรื่องสร้างทีมเทคนิคเรียบร้อย เจียงฉินก็ขับรถพาซูไน่กลับไปส่งที่ศูนย์บ่มเพาะธุรกิจ 208 จากนั้นจึงขับรถไปยังโรงแรมที่พ่อแม่พักอยู่

Chinese

袁友琴和江正宏今天去挑参加婚宴的衣服了,倒不是因为多重视这场婚礼,主要是亲戚之间见面,有些外在的面子还是要撑起来的

Thai

วันนี้หยวนโหย่วฉินและเจียงเจิ้งหงออกไปเลือกซื้อชุดที่จะใส่ไปร่วมงานเลี้ยงแต่งงาน ไม่ใช่เพราะให้ความสำคัญกับงานแต่งงานนี้มากขนาดนั้น แต่ประเด็นหลักคือญาติมิตรมาเจอกัน หน้าตาภายนอกบางอย่างก็จำเป็นต้องเชิดชูไว้บ้าง

Chinese

想当初,大家都是住在一个村子里的,后来有外出务工的时候发展的不错,于是就搬到了临川,虽然来往并不密切,但逢年过节回去,比比谁过的好谁过的不好简直就是常态。

Thai

คิดย้อนไปเมื่อก่อน ทุกคนต่างก็เคยอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน ต่อมามีคนที่ออกไปทำงานข้างนอกแล้วสร้างเนื้อสร้างตัวได้ดี จึงย้ายเข้ามาอยู่ที่หลินชวน แม้ว่าจะไม่ได้ไปมาหาสู่กันบ่อยนัก แต่เวลากลับไปช่วงเทศกาล การเปรียบเทียบว่าใครมีชีวิตความเป็นอยู่ดีกว่าใครแทบจะกลายเป็นเรื่องปกติธรรมดาไปแล้ว

Chinese

尤其是今天要结婚的这一家,很讲排场,据说新娘子家也是做生意的,基于这种情况,他们老江家虽然不至于装什么有钱的,但多少打扮打扮并不过分。

Thai

โดยเฉพาะครอบครัวที่จะแต่งงานในวันพรุ่งนี้ที่ชอบความโอ่อ่าหรูหรา ว่ากันว่าบ้านของเจ้าสาวก็ทำธุรกิจเช่นกัน จากสถานการณ์เช่นนี้ แม้ตระกูลเจียงของพวกเขาจะไม่ถึงขั้นต้องแสร้งทำเป็นร่ำรวยอะไร แต่การแต่งตัวให้ดูดีสักหน่อยก็ไม่ได้เกินเลยแต่อย่างใด

Chinese

江勤停下车,进入到了酒店,一进门就看到江正宏正在试穿明天出席宴会的衣服,其中有一条lv的腰带格外扎眼,让江勤盯着看了好久。

Thai

เจียงฉินจอดรถแล้วเดินเข้าไปในโรงแรม ทันทีที่เปิดประตูเข้าไปก็เห็นเจียงเจิ้งหงกำลังลองชุดที่จะใส่ไปร่วมงานเลี้ยงในวันพรุ่งนี้ ในจำนวนนั้นมีเข็มขัดหลุยส์ วิตตองเส้นหนึ่งที่สะดุดตาเป็นพิเศษ จนทำให้เจียงฉินจ้องมองอยู่นานสองนาน

Chinese

“爸,你这腰带在哪个小摊上买的?还怪有眼光嘞?”

Thai

“พ่อ เข็มขัดเส้นนี้พ่อซื้อมาจากแผงลอยร้านไหนเนี่ย ตาถึงไม่เบาเลยนะ”

Chinese

“什么小摊买的,这是楠舒送我的。”

Thai

“ซื้อจากแผงลอยอะไรกัน นี่หนานซูซื้อให้พ่อต่างหาก”

Chinese

江勤愣了一下:“小富婆送你的,真家伙啊?”

Thai

เจียงฉินชะงักไปครู่หนึ่ง “แม่หนูเศรษฐีให้พ่อมาเหรอ ของแท้เลยนะเนี่ย”

Chinese

江正宏对奢侈品一点了解也没有:“腰带不就是系裤子的,这还有真假吗?”

Thai

เจียงเจิ้งหงไม่มีความรู้เรื่องสินค้าแบรนด์เนมเลยสักนิด “เข็มขัดก็เอาไว้คาดกางเกงไม่ใช่เหรอ มันมีของแท้ของปลอมด้วยหรือไง”

Chinese

“腰带跟鞋一样,也有牌子货啊,不过小富婆莫名其妙送你腰带做什么?”

Thai

“เข็มขัดก็เหมือนกับรองเท้านั่นแหละ มีของแบรนด์เนมเหมือนกัน ว่าแต่จู่ๆ แม่หนูเศรษฐีจะซื้อเข็มขัดให้พ่อทำไม”

Chinese

“你放假回来的时候不是让她带回来一张光盘给我做礼物吗?我倒是不太稀罕,但是她在家天天看,我就把光盘送她了,她后来就买了一条腰带给我。”

Thai

“ตอนที่แกกลับมาช่วงวันหยุดไม่ใช่ให้หนานซูเอาแผ่นซีดีกลับมาให้เป็นของขวัญพ่อหรอกเหรอ พ่อไม่ได้สนใจอะไรนักหรอก แต่เธอเปิดดูที่บ้านทุกวัน พ่อก็เลยยกแผ่นซีดีให้เธอไป ต่อมาเธอก็เลยซื้อเข็มขัดเส้นนี้มาให้พ่อ”

Chinese

江正宏说着话忽然想起了那辆立在车头的小金人,手里的动作顿时一滞:“这腰带不会很贵吧?那我可不能收啊!”

Thai

เจียงเจิ้งหงพูดไปพลาง จู่ๆ ก็นึกถึงรูปปั้นคนสีทองตัวน้อยที่ตั้งตระหง่านอยู่บนหน้ารถคันนั้นขึ้นมาได้ การเคลื่อนไหวในมือพลันชะงักกึกทันที “เข็มขัดเส้นนี้คงไม่แพงมากหรอกใช่ไหม ถ้าอย่างนั้นพ่อรับไว้ไม่ได้นะ!”

Chinese

江勤抿了下嘴:“没多贵,几百块钱,您用着就是了,你要是不用,她到时候又觉得自己送的不好了。”

Thai

เจียงฉินเม้มปาก “ไม่แพงเท่าไหร่หรอก แค่ไม่กี่ร้อยหยวน พ่อใช้ไปเถอะ ถ้าพ่อไม่ใช้ ถึงตอนนั้นเธอจะคิดว่าตัวเองซื้อของไม่ดีให้อีก”

Chinese

袁友琴此时走了过来:“我们明天去参加婚礼,完事之后就回济州了,你要不要跟我们一起去?”

Thai

หยวนโหย่วฉินเดินเข้ามาในจังหวะนี้ “พรุ่งนี้พวกเราจะไปร่วมงานแต่งงาน เสร็จธุระแล้วก็จะกลับจี้โจวเลย แกจะไปกับพวกเราด้วยไหม”

Chinese

“看明天有没有课吧,如果有课的话我就跟着你们过去转转。”

Thai

“ดูพรุ่งนี้ก่อนว่ามีเรียนไหม ถ้ามีเรียนผมจะตามพวกพ่อกับแม่ไปเดินเล่นด้วย”

Chinese

“?”

Thai

“?”

Chinese

两口子对视了一眼,心说傻儿子说错了吧,不应该是没有课就跟我们过去转转吗?就这智商,也不知道是怎么把公司开起来的。

Thai

สองสามีภรรยาสบตากัน พลางคิดในใจว่าเจ้าลูกชายโง่พูดผิดไปหรือเปล่า ไม่ใช่ว่าถ้าไม่มีเรียนค่อยตามไปเดินเล่นด้วยหรอกเหรอ สติปัญญาแค่นี้ ไม่รู้ว่าเปิดบริษัทขึ้นมาได้อย่างไร

Chinese

正说话的功夫,门外响起一阵敲门声,江勤离得最近,于是过去拉开门,发现是一脸高冷表情的小富婆。

Thai

ในระหว่างที่กำลังคุยกันอยู่ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นจากด้านนอก เจียงฉินอยู่ใกล้ที่สุดจึงเดินไปเปิดประตู พบว่าเป็นแม่หนูเศรษฐีที่มีสีหน้าเย็นชาไร้ความรู้สึก

Chinese

她正站在走廊的地毯上,两只手抓住自己的挎包的系带,一整个气质清冷的富家千金模样。

Thai

เธอยืนอยู่บนพรมตรงโถงทางเดิน สองมือจับสายกระเป๋าสะพายข้างของตนเองเอาไว้ ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายลูกคุณหนูผู้สูงส่งและเย็นชา

Chinese

“谁来了?”

Thai

“ใครมาน่ะ”

Chinese

“不认识,可能是走错了吧,也不知道是谁家丢的小姑娘,竟然这么漂亮。”江勤故意卖了个关子。

Thai

“ไม่รู้จักครับ อาจจะมาผิดห้องมั้ง ไม่รู้ว่าเด็กสาวบ้านไหนพลัดหลงมา สวยขนาดนี้เชียว” เจียงฉินแกล้งทำเป็นพูดให้สงสัย

Chinese

冯楠舒眯起眼睛:“再这样我害羞了嗷。”

Thai

เฝิงหนานซูหรี่ตาลง “ถ้าทำแบบนี้อีกฉันจะเขินแล้วนะ”

Chinese

“你是我的好朋友你害羞什么,我还没问你呢,你怎么找到这里来的?”

Thai

“เธอเป็นเพื่อนสนิทของฉัน จะเขินอะไรล่ะ ฉันยังไม่ได้ถามเธอเลย เธอหาที่นี่เจอได้ยังไง”

Chinese

“我昨天晚上就来过了。”

Thai

“เมื่อคืนฉันก็เคยมาแล้ว”

Chinese

江勤扒着门框看着她:“怎么我妈一来你就天天跟着她跑,都不喊我溜你了?你有点见异思迁啊。”

Thai

เจียงฉินเกาะกรอบประตูมองเธอ “ทำไมพอแม่ฉันมา เธอก็วิ่งตามแม่ฉันทุกวันจนไม่เรียกให้ฉันพาเธอไปเดินเล่นเลยล่ะ ชักจะหลายใจเปลี่ยนเป้าหมายแล้วนะเนี่ย”

Chinese

冯楠舒一脸高冷地看着他:“我想找你抱抱,但是你总是乱跑。”

Thai

เฝิงหนานซูมองเขาด้วยสีหน้าเย็นชา “ฉันอยากมากอดนาย แต่นายชอบวิ่งเพ่นพ่านไปทั่วนี่นา”

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)