คุณเป็นโรคจิตเภทเหรอ?

Chinese

第633章 你精神分裂？

Thai

บทที่ 633 นายเป็นโรคจิตเภทเหรอ

Chinese

翌日清晨，天空阴沉沉的，一阵忽如其来的雷阵雨落下，打湿了整个校园，去除了夏日的一丝闷热。

Thai

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ท้องฟ้ามืดครึ้ม สายฝนฟ้าคะนองที่ตกลงมาอย่างกะทันหันชะโลมจนทั่วทั้งมหาวิทยาลัยเปียกชุ่ม ขับไล่ความอบอ้าวของฤดูร้อนไปได้บ้าง

Chinese

王海妮昨晚和冯楠舒闹了很晚，还躲在被窝里秘密地探讨了好久的“吸”。

Thai

เมื่อคืนหวังไห่หนีเล่นหยอกล้อกับเฝิงหนานซูจนดึกดื่น แถมยังแอบมุดเข้าไปถกกันอย่างลับๆ อยู่ใต้ผ้าห่มเกี่ยวกับเรื่อง “ดูด” ตั้งนานสองนาน

Chinese

于是，她们顺利地起晚了。

Thai

ด้วยเหตุนี้ พวกเธอจึงตื่นสายกันตามระเบียบ

Chinese

彼时，整个寝室都安安静静的，只有窗外的雨声清晰可闻。

Thai

ในเวลานั้น ทั้งห้องพักเงียบสงบอย่างยิ่ง ได้ยินเพียงเสียงฝนตกนอกหน้าต่างอย่างชัดเจน

Chinese

小富婆从床上睁开眼，给江勤发了个早安，然后揉了下眼睛，又忍不住睡了个回笼觉

Thai

แม่หนูเศรษฐีลืมตาตื่นขึ้นมาบนเตียง ส่งข้อความอรุณสวัสดิ์ไปให้เจียงฉิน จากนั้นก็ขยี้ตาเบาๆ แล้วอดไม่ได้ที่จะนอนงีบต่ออีกรอบ

Chinese

江勤此时正在洗漱，看到冯楠舒的消息后回来了早安，然后漱了漱口，开始查看前线市场的汇报。

Thai

เจียงฉินกำลังล้างหน้าแปรงฟันอยู่ในเวลานี้ เมื่อเห็นข้อความของเฝิงหนานซูก็ตอบกลับอรุณสวัสดิ์ไป จากนั้นก็บ้วนปากแล้วเริ่มเปิดดูรายงานจากตลาดแนวหน้า

Chinese

饿了不开始下沉市场，不断圈城市，因为手里还有余钱，再加上口碑外卖成功并入，整个过程还挺顺利的，比德芙还要丝滑。

Thai

เอ้อเลอปู้เริ่มขยายลงสู่ตลาดระดับล่างและเดินหน้ากวาดต้อนเมืองต่างๆ อย่างต่อเนื่อง เนื่องจากในมือยังมีเงินทุนเหลืออยู่ อีกทั้งยังควบรวมโข่วเป่ยเดลิเวอรีเข้ามาได้สำเร็จ กระบวนการทั้งหมดจึงค่อนข้างราบรื่น ลื่นไหลยิ่งกว่าช็อกโกแลตโดฟเสียอีก

Chinese

有几个本地订餐网被他们收购，被江勤打散了的元气似乎稍稍地回来了一些。

Thai

มีเว็บไซต์สั่งอาหารท้องถิ่นหลายแห่งถูกพวกเขาเข้าซื้อกิจการ พลังปราณที่เคยถูกเจียงฉินตีจนแตกกระเจิงจึงดูเหมือนจะฟื้นฟูกลับคืนมาได้บ้างเล็กน้อย

Chinese

毕竟在这种小市场里，饿了不几乎没有对手。

Thai

เพราะถึงอย่างไรในตลาดเล็กๆ แบบนี้ เอ้อเลอปู้ก็แทบจะไร้คู่แข่ง

Chinese

在这个单方面掠夺市场的阶段，张煦豪觉得自己又行了，简直是个商业天才。

Thai

ในช่วงที่แย่งชิงตลาดอยู่ฝ่ายเดียวนี้ จางซวี่หาวรู้สึกว่าตัวเองกลับมาผงาดได้อีกครั้ง ช่างเป็นอัจฉริยะทางธุรกิจตัวจริงเสียงจริง

Chinese

妈的，再和拼团对台一次，我，未必会输。

Thai

บัดซบ ถ้าได้ปะทะกับพินถวนอีกสักยก ตัวเรา…ก็ใช่ว่าจะแพ้

Chinese

他这种心态，颇有种当时吵架没吵赢，回去复盘了一下之后越想越后悔，觉得发挥失常了，如果这样这样再那样就好了。

Thai

สภาพจิตใจของเขาในตอนนี้ คล้ายกับคนที่ตอนทะเลาะกันแล้วเถียงสู้ไม่ได้ พอกลับมาทบทวนดูยิ่งคิดก็ยิ่งเสียดาย รู้สึกว่าตัวเองโชว์ฟอร์มได้ต่ำกว่ามาตรฐาน ถ้าย้อนกลับไปพูดแบบนี้แบบนั้นแล้วตบท้ายด้วยแบบโน้นก็คงชนะไปแล้ว

Chinese

“看看饿了不的业务范围有没有我们要搭建供应链的时候选定的城市。”

Thai

“ไปดูว่าในขอบเขตธุรกิจของเอ้อเลอปู้ มีเมืองที่พวกเราเลือกไว้ตอนจะสร้างซัพพลายเชนหรือเปล่า”

Chinese

“如果有，追过去！”

Thai

“ถ้ามี ก็ตามไปตีซะ!”

Chinese

江勤打电话给谭青，打算让饿了不试试什么叫背后有狗。

Thai

เจียงฉินโทรหาถานชิง ตั้งใจจะให้เอ้อเลอปู้ได้ลิ้มลองว่าความรู้สึกที่มีหมาไล่กวดตามหลังมันเป็นอย่างไร

Chinese

其次是百度外卖。

Thai

ถัดมาคือไป่ตู้เดลิเวอรี

Chinese

没了饿了不的撕咬，百度外卖的业务终于稳定了下来，可被打到险些崩盘的公司就像是多脏器衰竭的病人，想恢复已经很难了。

Thai

เมื่อไม่มีเอ้อเลอปู้คอยตามกัด ธุรกิจของไป่ตู้เดลิเวอรีก็มีเสถียรภาพขึ้นในที่สุด ทว่าบริษัทที่ถูกโจมตีจนเกือบจะพังทลายก็เปรียบเสมือนผู้ป่วยที่มีภาวะอวัยวะล้มเหลวหลายระบบ จะให้ฟื้นฟูกลับมานั้นยากเย็นแสนเข็ญแล้ว

Chinese

六月中旬，他们就已经在计划把原本签下的长约骑手一点点裁掉，主动缩小盘子，来保证自己的运转还能正常。

Thai

ในช่วงกลางเดือนมิถุนายน พวกเขาก็กำลังวางแผนที่จะค่อยๆ ทยอยเลิกจ้างไรเดอร์สัญญาจ้างระยะยาวที่เคยเซ็นสัญญาเอาไว้ โดยยอมลดขนาดธุรกิจลงด้วยตัวเองเพื่อรักษาการดำเนินงานให้ยังคงประคับประคองต่อไปได้

Chinese

可惜了，百度里的能人还是不少的。

Thai

น่าเสียดายจริงๆ เพราะในไป่ตู้นั้นยังมีคนเก่งๆ อยู่ไม่น้อย

Chinese

只是再牛逼的铁军，如果失去了支持自己的朝廷，也很难打出胜仗。

Thai

เพียงแต่ไม่ว่ากองทัพเหล็กจะเก่งกาจสามารถเพียงใด หากขาดราชสำนักคอยหนุนหลัง ก็ยากที่จะคว้าชัยชนะมาได้

Chinese

江勤洗漱完成，将手上的肥皂沫冲干净，然后撑着伞出了门，去了一趟张柏青的办公室。

Thai

เจียงฉินจัดการธุระส่วนตัวเสร็จ ล้างฟองสบู่ออกจากมือจนสะอาด จากนั้นก็กางร่มเดินออกจากห้องพัก ตรงไปยังห้องทำงานของจางไป่ชิง

Chinese

前段时间比较忙，一直都没来看看张校，现在临近毕业，不露面就不太好了，老头可别忘了还欠我学费没退呢。

Thai

ช่วงก่อนหน้านี้ค่อนข้างยุ่ง เลยไม่ได้แวะมาหารองอธิการบดีจางสักที ตอนนี้ใกล้จะเรียนจบแล้ว ถ้าไม่โผล่หน้ามาเลยก็คงไม่ดีเท่าไหร่ เจ้าตาแก่อย่าลืมนะว่ายังค้างค่าเล่าเรียนที่ยังไม่ได้คืนฉันอยู่น่ะ

Chinese

江勤狗兮兮地上了楼，走向校务处的办公室。

Thai

เจียงฉินเดินขึ้นบันไดไปด้วยท่าทางกวนประสาท มุ่งหน้าไปยังห้องทำงานของสำนักงานกิจการมหาวิทยาลัย

Chinese

张柏青此时正带着老花镜，一边喝茶一边看报纸。

Thai

ในเวลานี้จางไป่ชิงกำลังสวมแว่นสายตายาว จิบชาพลางอ่านหนังสือพิมพ์ไปด้วย

Chinese

他以前喜欢看文艺报，也属于是文化人了，但最近这几年改看商业报了。

Thai

เมื่อก่อนเขาชอบอ่านหนังสือพิมพ์วรรณกรรมและศิลปะ จัดว่าเป็นผู้มีความรู้ทางวัฒนธรรมคนหนึ่ง แต่ช่วงไม่กี่ปีมานี้ได้เปลี่ยนมาอ่านหนังสือพิมพ์ธุรกิจแทน

Chinese

不知道为什么，这本来有些枯燥乏味的商业报现在是越看越上头，像是他妈的爽文一样。

Thai

ไม่รู้เพราะเหตุใด หนังสือพิมพ์ธุรกิจที่เดิมทีน่าเบื่อหน่ายแห้งแล้ง ตอนนี้ยิ่งอ่านก็ยิ่งมันหยดติ๋ง ราวกับนิยายแนวตบหน้าสุดสะใจก็ไม่ปาน

Chinese

拼团今天又揍某大门派了，结果某门派不屑一顾，大喊开护山大阵，让他有来无回！

Thai

วันนี้พินถวนไปกระทืบสำนักใหญ่แห่งหนึ่งเข้าอีกแล้ว ผลปรากฏว่าสำนักใหญ่แห่งนั้นกลับดูแคลน ร้องตะโกนให้เปิดค่ายกลพิทักษ์เขา หมายจะทำให้อีกฝ่ายมีมาไม่มีกลับ!

Chinese

接着护山大阵就崩了，整个山头都被打碎了，首席大弟子怒吼一声开始逃跑，前一秒还桀桀桀的大门派弟子跪地求饶。

Thai

จากนั้นค่ายกลพิทักษ์เขาก็แตกพ่าย ยอดเขาทั้งลูกถูกทุบจนแหลกละเอียด ศิษย์เอกตะโกนลั่นแล้วเริ่มวิ่งหนีเตลิด ศิษย์สำนักใหญ่ที่เมื่อวินาทีก่อนยังหัวเราะกิ๊กก๊ากอย่างชั่วร้ายต่างคุกเข่าลงกราบกรานขอชีวิต

Chinese

超子也就是不在这儿，要是在这儿肯定直呼内行。

Thai

นี่ถ้าเชาจื่อไม่ได้อยู่ที่นี่นะ หากเขาอยู่ตรงนี้ล่ะก็คงต้องร้องอุทานว่ามืออาชีพอย่างแน่นอน

Chinese

“张校。”

Thai

“รองอธิการบดีจางครับ”

Chinese

“江总来了？我以为你在全国市场玩嗨了，忘了我这个老人家。”

Thai

“ประธานเจียงมาแล้วเหรอ ฉันนึกว่านายจะสนุกสุดเหวี่ยงอยู่ในตลาดทั่วประเทศจนลืมคนแก่อย่างฉันไปแล้วเสียอีก”

Chinese

江勤摆摆手：“学费一日不退，张校长永远在我心里。”

Thai

เจียงฉินโบกมือ “ตราบใดที่ยังไม่ได้คืนค่าเล่าเรียน รองอธิการบดีจางก็จะอยู่ในใจของผมตลอดไปครับ”

Chinese

“呸，两句话，一句好听的没有！”张柏青啐了他一口，然后又仔细打量了他：“四年啊，短短四年，没想到你真的成为了临大的骄傲。”

Thai

“ถุย พูดออกมาสองประโยค ไม่มีประโยคไหนน่าฟังเลยสักนิด!” จางไป่ชิงถ่มน้ำลายด่าเขาหนึ่งที ก่อนจะกวาดสายตามองสำรวจเขาอย่างละเอียด “สี่ปีสินะ เวลาสั้นๆ แค่สี่ปี ไม่นึกเลยว่านายจะกลายมาเป็นความภาคภูมิใจของ ม.หลินชวนได้จริงๆ”

Chinese

“兼职，兼职而已。”

Thai

“งานพาร์ตไทม์ครับ แค่งานพาร์ตไทม์เท่านั้นเอง”

Chinese

“这年头，打败专业的都是兼职，”张柏青红光满面地乐了一会儿，又开口，“见过你的研究生导师了吗？”

Thai

“ยุคนี้สมัยนี้ คนที่ล้มมืออาชีพได้ล้วนเป็นพวกทำงานพาร์ตไทม์ทั้งนั้นแหละ” จางไป่ชิงหัวเราะร่าด้วยสีหน้าเปล่งปลั่งอย่างมีความสุขอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยถามต่อ “ไปพบอาจารย์ที่ปรึกษาระดับปริญญาโทของนายหรือยังล่ะ”

Chinese

江勤一拍脑袋：“坏了，光顾着装逼，这事儿倒是忘的没影了。”

Thai

เจียงฉินตบศีรษะตัวเองฉาด “แย่ละ มัวแต่วางมาดอวดเบ่ง ลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิทเลยครับ”

Chinese

“待会儿去见见吧，顺便拍个照片什么的，加入到招生资料里。”

Thai

“เดี๋ยวค่อยแวะไปพบหน่อยแล้วกัน ถือโอกาสถ่ายรูปถ่ายอะไรไว้บ้าง จะได้นำไปใส่ในเอกสารประชาสัมพันธ์รับสมัครนักศึกษาใหม่”

Chinese

张柏青端起茶杯，发现已经空了，刚要去摸茶壶，没想到茶壶已经被江勤先一步提起来了。

Thai

จางไป่ชิงยกถ้วยชาขึ้นมา พบว่าน้ำชาหมดเกลี้ยงแล้ว พอจะเอื้อมมือไปจับกาน้ำชา ก็ไม่นึกเลยว่าเจียงฉินจะชิงยกกาน้ำชาขึ้นมาก่อนก้าวหนึ่ง

Chinese

不过在要倒水的时候，却有一只手捂住了杯口。

Thai

ทว่าตอนที่กำลังจะรินน้ำ กลับมีมือข้างหนึ่งเอื้อมมาปิดปากถ้วยเอาไว้

Chinese

“伱现在金贵的发光，给我倒茶，我都有点忐忑。”

Thai

“ตอนนี้นายตัวมีค่าจนเปล่งประกายทอง มารินชาให้ฉันแบบนี้ ฉันเองก็รู้สึกประหม่าอยู่บ้างเหมือนกันนะ”

Chinese

“我从来没当您是校领导，而是当长辈，晚辈给长辈倒水，忐忑什么。”

Thai

“ผมไม่เคยคิดว่าท่านเป็นผู้บริหารโรงเรียนเลย แต่คิดว่าเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ ผู้น้อยรินน้ำให้ผู้ใหญ่ จะต้องประหม่าอะไรกันครับ”

Chinese

张校长犹豫了一下，挪开了手，脸上露出和蔼的微笑。

Thai

รองอธิการบดีจางลังเลเล็กน้อยแล้วยกมือออก ใบหน้าเผยรอยยิ้มอันเปี่ยมด้วยความเมตตา

Chinese

江勤这家伙，以前穷的时候就不拿自己当外人，有东西是真敢和学校要啊。

Thai

เจียงฉินเจ้าหมอนี่ เมื่อก่อนตอนยังจนอยู่ก็ไม่เคยทำตัวเป็นคนนอกเลย อะไรที่ขอจากทางมหาวิทยาลัยได้ก็กล้าเอ่ยปากขอจริงๆ

Chinese

但功成名就之后，他还是没拿自己当外人，这就是江勤身上那份难得的魅力所在。

Thai

แต่หลังจากประสบความสำเร็จมีชื่อเสียงโด่งดัง เขาก็ยังคงไม่ทำตัวเป็นคนนอกเช่นเดิม นี่แหละคือเสน่ห์อันหาได้ยากยิ่งในตัวของเจียงฉิน

Chinese

“拼团，后续要怎么发展？”

Thai

“พินถวน ขั้นต่อไปจะพัฒนาอย่างไรต่อล่ะ”

Chinese

“稳定下来，铺开供应链，让助农计划继续推行，小赚亿点，然后去赶4G风口。”

Thai

“สร้างเสถียรภาพ ขยายซัพพลายเชน ผลักดันโครงการช่วยเหลือเกษตรกรต่อไป หาเงินเข้ากระเป๋าสักร้อยล้านนิดๆ แล้วค่อยไปคว้าโอกาสจากกระแส 4จี ครับ”

Chinese

“还是那句话，需要什么支持，随时和学校说。”

Thai

“ยังคงเป็นคำเดิม หากต้องการการสนับสนุนอะไร ก็บอกกับทางมหาวิทยาลัยได้ทุกเมื่อ”

Chinese

从张校长那里回去，江勤去金融学院见了一下自己的研究生导师金教授，也就是当初那个帮他研究员工持股的教授。

Thai

หลังจากออกมาจากห้องของรองอธิการบดีจาง เจียงฉินก็ตรงไปยังคณะการเงินเพื่อพบกับศาสตราจารย์จิน อาจารย์ที่ปรึกษาระดับปริญญาโทของตน ซึ่งก็คืออาจารย์ที่เคยช่วยเขาศึกษาวิจัยเรื่องการถือหุ้นของพนักงานในตอนนั้น

Chinese

事实上，金教授已经很少代课了，基本都是派学生教本科。

Thai

ความจริงแล้วศาสตราจารย์จินแทบจะไม่ค่อยได้สอนหนังสือแล้ว ส่วนใหญ่จะส่งลูกศิษย์ไปสอนนักศึกษาระดับปริญญาตรีแทน

Chinese

要不是这几年有江勤在，他是真的懒得往这边跑，金教授满脸红光，有种得偿所愿的感觉。

Thai

หากไม่ใช่เพราะช่วงไม่กี่ปีมานี้มีเจียงฉินอยู่ เขาก็ขี้เกียจจะเดินทางมาทางนี้จริงๆ ศาสตราจารย์จินมีสีหน้าเปล่งปลั่ง ราวกับสมความปรารถนาทุกประการ

Chinese

“江总，以后我就是您的研究生导师了，多多指教。”

Thai

“ประธานเจียง ต่อไปนี้ผมก็จะเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาระดับปริญญาโทของคุณแล้ว ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ”

Chinese

“不敢当不敢当。”

Thai

“มิกล้ารับ มิกล้ารับครับ”

Chinese

“您谦虚您谦虚。”

Thai

“คุณถ่อมตัวเกินไปแล้วครับ คุณถ่อมตัวเกินไปแล้ว”

Chinese

两个人站在办公室里，腰弯的一个比一个低，画面美的不敢看。

Thai

คนทั้งสองยืนอยู่ในห้องทำงาน ต่างฝ่ายต่างโค้งคำนับให้กันจนหลังโก่งต่ำลงเรื่อยๆ ช่างเป็นภาพที่งดงามจนไม่กล้ามองจริงๆ

Chinese

溜达了一圈下来，江勤离开了金融学院的教学大楼，撑着伞步入雨幕，去了创业基地，看望严教授。

Thai

หลังจากเดินวนอยู่หนึ่งรอบ เจียงฉินก็เดินออกจากอาคารเรียนของคณะการเงิน กางร่มก้าวเข้าสู่ม่านฝน มุ่งหน้าไปยังศูนย์บ่มเพาะธุรกิจเพื่อเยี่ยมเยียนศาสตราจารย์เหยียน

Chinese

此时的天空又沉了几分，隐约雷鸣不断响起。

Thai

ท้องฟ้าในเวลานี้มืดครึ้มลงไปอีกหลายส่วน เสียงฟ้าร้องแว่วดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

Chinese

江勤慢悠悠地走进了总办处的门口，就看到的一个穿着长裙的女孩在里面闲逛，表情流露出一丝惊讶。

Thai

เจียงฉินเดินเอื่อยๆ มาถึงหน้าประตูของสำนักงานอธิการบดี ก็เห็นหญิงสาวสวมกระโปรงยาวคนหนึ่งกำลังเดินเล่นอยู่ข้างใน สีหน้าของเขาเผยความประหลาดใจออกมาเล็กน้อย

Chinese

创业基地的上一任学生主管是曹馨月，当初208和207都是她帮江勤申请下来的，当时他们同在一栋楼，还做了长达一年多的邻居。

Thai

หัวหน้านักศึกษาคนก่อนของศูนย์บ่มเพาะธุรกิจคือเฉาซินเยว่ ในตอนนั้นห้อง 208 กับห้อง 207 ล้วนเป็นเธอที่ช่วยเจียงฉินทำเรื่องยื่นขอมาได้ ตอนนั้นพวกเขาอยู่ในอาคารเดียวกันและเคยเป็นเพื่อนบ้านกันมานานกว่าหนึ่งปี

Chinese

后来，曹学姐去京都念了研究生，自那之后两人就没再见过面，这次的相遇倒很是意外。

Thai

ต่อมารุ่นพี่เฉาไปเรียนต่อปริญญาโทที่จิงตู นับแต่นั้นคนทั้งสองก็ไม่ได้พบหน้ากันอีกเลย การพบกันในครั้งนี้จึงนับว่าเกินความคาดหมายอย่างยิ่ง

Chinese

“曹学姐，你怎么有空回来？”

Thai

“รุ่นพี่เฉา ทำไมถึงว่างกลับมาได้ล่ะครับ”

Chinese

“学弟？哦不，是江总！”

Thai

“รุ่นน้อง? อ๊ะไม่ใช่สิ ประธานเจียงนี่นา!”

Chinese

曹馨月转头后发现是她，表情有些惊喜：“我的研究生快念完了，这几天跟着导师来临川，正好趁着有空来看看严教授。”

Thai

เมื่อเฉาซินเยว่หันหน้ามาพบว่าเป็นเขา สีหน้าก็แสดงความประหลาดใจปนยินดี “ปริญญาโทของฉันใกล้จะเรียนจบแล้วล่ะ สองสามวันมานี้ตามอาจารย์ที่ปรึกษามาที่หลินชวน พอดีช่วงนี้ว่างเลยแวะมาเยี่ยมศาสตราจารย์เหยียนน่ะ”

Chinese

当初她离开学校的时候，拼团才刚起步，都没走出临川，可没想到才两年多的时间，整个国家的消费习惯都要被他改变了。

Thai

ตอนที่เธอออกจากมหาวิทยาลัยไปนั้น พินถวนเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นและยังไม่ก้าวออกนอกหลินชวนด้วยซ้ำ แต่ไม่นึกเลยว่าเพียงแค่สองปีกว่าๆ พฤติกรรมการบริโภคของคนทั้งประเทศจะถูกเขาเปลี่ยนแปลงไปเสียแล้ว

Chinese

遥想多年，大家第一次见面，他那句“恋爱狗都不谈”还历历在目呢。

Thai

หวนนึกถึงเมื่อหลายปีก่อน ตอนที่ทุกคนพบกันเป็นครั้งแรก คำพูดของเขาที่ว่า “ความรักน่ะ แม้แต่หมายังไม่คิดจะมีความรักเลย” ยังคงแจ่มชัดอยู่ในความทรงจำอยู่เลย

Chinese

“我也是来看严教授的，老头人呢？”

Thai

“ผมก็มาเยี่ยมศาสตราจารย์เหยียนเหมือนกัน ตาแก่อยู่ไหนล่ะครับ”

Chinese

“他说他感冒了，去卫生室拿药，我就自己随处转转，哦对了，我刚才去207了，没想到你们已经搬了。”

Thai

“อาจารย์บอกว่าเป็นหวัด เลยไปเอายาที่ห้องพยาบาล ฉันก็เลยเดินเล่นดูโน่นดูนี่ไปเรื่อย อ้อจริงสิ เมื่อกี้ฉันเพิ่งไปที่ห้อง 207 มา ไม่นึกเลยว่าพวกนายจะย้ายออกไปแล้ว”

Chinese

江勤和曹馨月坐到了创业基地总办处的茶几前，在严教授还没回来之前聊了一会儿。

Thai

เจียงฉินกับเฉาซินเยว่นั่งลงหน้าโต๊ะน้ำชาของสำนักงานอธิการบดีในศูนย์บ่มเพาะธุรกิจ พูดคุยกันอยู่ครู่หนึ่งระหว่างที่ศาสตราจารย์เหยียนยังไม่กลับมา

Chinese

说实话，曹馨月一开始在面对江勤的时候还挺生分的，但几句话下来发现他还是那个狗样子，到没那么拘谨了。

Thai

พูดตามตรง ตอนแรกที่เผชิญหน้ากับเจียงฉิน เฉาซินเยว่ยังรู้สึกห่างเหินอยู่บ้าง แต่พอคุยกันไปไม่กี่ประโยคก็พบว่าเขายังคงมีนิสัยกวนประสาทเหมือนเดิม ความรู้สึกอึดอัดเกร็งจึงผ่อนคลายลง

Chinese

“学姐，你和你男朋友怎么样了？”

Thai

“รุ่นพี่ แล้วเรื่องรุ่นพี่กับแฟนเป็นยังไงบ้างครับ”

Chinese

“早就分手了。”

Thai

“เลิกกันไปนานแล้วล่ะ”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

江勤微微睁大了眼睛，表情有些意外。

Thai

เจียงฉินเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย สีหน้าดูประหลาดใจอยู่บ้าง

Chinese

想当初在创业基地办公的时候，曹馨月天天秀恩爱，比他和冯楠舒的友情都甜，恨不得全世界知道。

Thai

คิดย้อนกลับไปตอนที่ทำงานในศูนย์บ่มเพาะธุรกิจ เฉาซินเยว่อวดความหวานทุกวัน หวานยิ่งกว่ามิตรภาพระหว่างเขากับเฝิงหนานซูเสียอีก แทบอยากจะป่าวประกาศให้คนทั้งโลกรู้

Chinese

他男朋友还加入拼团做过兼职，就是为了在她生日的时候送她一部手机，没想到经年之后已经物是人非了。

Thai

แฟนของเธอถึงกับเคยมาร่วมงานพาร์ตไทม์กับพินถวน เพียงเพื่อจะซื้อโทรศัพท์มือถือเครื่องหนึ่งให้เธอในวันเกิด ไม่นึกเลยว่าเมื่อเวลาผ่านไปหลายปี ทุกสิ่งทุกอย่างจะเปลี่ยนไปจนไม่เหมือนเดิมแล้ว

Chinese

“怎么会分手呢？”

Thai

“ทำไมถึงเลิกกันล่ะครับ”

Chinese

“他工作，我念书，不在同一个城市，感情自然而然就淡了，后来他就有了新女朋友，也没通知我，给了我一个惊喜，让我感觉好意外啊，本来买好的周年礼物就当祝贺他们了……”

Thai

“เขาทำงาน ฉันเรียนหนังสือ อยู่คนละเมืองกัน ความรู้สึกก็ค่อยๆ จืดจางลงตามธรรมชาติ ต่อมาเขาก็มีแฟนใหม่โดยไม่ได้บอกฉัน ให้เซอร์ไพรส์ฉันเสียยกใหญ่ ทำเอาฉันรู้สึกแปลกใจมากเลยล่ะ ของขวัญวันครบรอบที่ซื้อเตรียมไว้แต่แรกก็เลยถือว่ามอบให้เป็นการแสดงความยินดีกับพวกเขาไป…”

Chinese

江勤张了张嘴，心说我是头一次知道出轨竟然也可以描述的这么清新脱俗的。

Thai

เจียงฉินอ้าปากค้าง ในใจคิดว่านี่เป็นครั้งแรกเลยที่เพิ่งรู้ว่าการนอกใจสามารถบรรยายออกมาได้ดูสดใสไร้มลทินขนาดนี้

Chinese

曹馨月微微一笑，略带一些苦涩：“后来想想才知道，当时恋爱脑确实过于严重了，但幸好没有因为他放弃读研，学弟，你说得对，恋爱狗都不谈。”

Thai

เฉาซินเยว่ยิ้มบางๆ แฝงความขมขื่นอยู่เล็กน้อย “พอลองคิดดูทีหลังถึงได้รู้ว่า ตอนนั้นฉันคลั่งรักหนักเกินไปจริงๆ แต่ก็โชคดีที่ไม่ได้ยอมทิ้งการเรียนต่อปริญญาโทเพราะเขา รุ่นน้อง นายพูดถูกจริงๆ ความรักน่ะ แม้แต่หมายังไม่คิดจะมีความรักเลย”

Chinese

“学姐，你现在明白这件事也不迟，咱单身的才王者！”

Thai

“รุ่นพี่ ตอนนี้เข้าใจเรื่องนี้ก็ยังไม่สายครับ คนโสดอย่างพวกเราต่างหากที่เป็นราชา!”

Chinese

“你和冯楠舒还没谈恋爱啊？”

Thai

“นายกับเฝิงหนานซูยังไม่ได้คบกันอีกเหรอ”

Chinese

江勤仰头想了想：“虽然没谈，但我有种错觉，我都快被她骗的差不多了。”

Thai

เจียงฉินเงยหน้าครุ่นคิด “ถึงจะยังไม่ได้คบกัน แต่ผมมีความรู้สึกเหมือนว่า ตัวเองใกล้จะถูกเธอหลอกจนแทบไม่เหลืออะไรแล้วครับ”

Chinese

曹馨月抿嘴笑了笑：“你跟洪颜怎么样了？有见过面吗？”

Thai

เฉาซินเยว่เม้มปากยิ้ม “แล้วนายกับหงเหยียนเป็นยังไงบ้างล่ะ เคยเจอกันบ้างไหม”

Chinese

“很少见面了，尤其是她离开创业基地之后，208也搬到了校外，我很少来这边了，而且两个学院又不在一条路上，没什么机会能碰到。”

Thai

“แทบไม่ได้เจอกันเลยครับ โดยเฉพาะหลังจากที่เธอออกจากศูนย์บ่มเพาะธุรกิจไป แล้วห้อง 208 ก็ย้ายออกไปนอกมหาวิทยาลัย ผมเลยแทบไม่ได้มาทางนี้ อีกทั้งทั้งสองคณะก็ไม่ได้อยู่เส้นทางเดียวกัน แทบไม่มีโอกาสได้เจอกันเลย”

Chinese

“我晚上约了她吃饭，你要不要一起来？”

Thai

“ตอนเย็นฉันนัดกินข้าวกับเธอ นายอยากจะไปด้วยกันไหม”

Chinese

江勤点了点头：“最近正好闲下来了，可以。”

Thai

เจียงฉินพยักหน้า “ช่วงนี้กำลังว่างพอดี ไปได้ครับ”

Chinese

曹馨月看着他：“你们喜甜是不是推出了四款表白奶茶？”

Thai

เฉาซินเยว่มองเขา “ร้านสี่เถียนของพวกนายเปิดตัวชานมสารภาพรักสี่แบบใช่ไหม”

Chinese

“学姐消息够灵通的啊。”

Thai

“รุ่นพี่ข่าวไวใช้ได้เลยนะครับ”

Chinese

“我们学校那边也能买到，卖的很火，不过洪颜倒是托付我一件事，想买一杯遗憾送给你。”

Thai

“ฝั่งมหาวิทยาลัยของฉันก็มีขายเหมือนกัน ขายดีมากเลยล่ะ แต่หงเหยียนฝากเรื่องหนึ่งกับฉันไว้ เธออยากจะซื้อรสชาติ ‘เสียดาย’ สักแก้วมามอบให้นายน่ะ”

Chinese

江勤转过头看着她：“我就当喝过了。”

Thai

เจียงฉินหันไปมองเธอ “ผมถือว่าได้ดื่มไปแล้วก็แล้วกันครับ”

Chinese

曹馨月看着他的眼睛：“她喜欢过你，你不会不知道吧？”

Thai

เฉาซินเยว่สบสายตาของเขา “เธอเคยชอบนาย นายคงไม่ใช่ว่าไม่รู้หรอกนะ”

Chinese

“知道一点。”

Thai

“พอรู้บ้างนิดหน่อยครับ”

Chinese

曹馨月听到答案后叹了口气：“只可惜洪颜她有些太过于理智了，把什么都分析的明明白白，觉得没希望就尽早收手，是好事也是坏事。”

Thai

เมื่อเฉาซินเยว่ได้ยินคำตอบก็ถอนหายใจ “น่าเสียดายที่หงเหยียนเธอมีเหตุผลมากเกินไป วิเคราะห์ทุกอย่างจนแจ่มแจ้งชัดเจน พอมองว่าไม่มีความหวังก็รีบตัดใจถอยออกมาให้เร็ว มันก็เป็นทั้งข้อดีและข้อเสียนะ”

Chinese

江勤伸手敲了敲桌面：“其实我有一段很特别的经历，导致我有时候总是会恍惚，觉得现在的这个我不是真实的我，所以我很难以现在这个身份去喜欢一个人，感情上总会有所阻碍，让我觉得假。”

Thai

เจียงฉินยื่นมือไปเคาะบนโต๊ะเบาๆ “อันที่จริงผมมีประสบการณ์ที่พิเศษมากอย่างหนึ่ง ส่งผลให้บางครั้งผมมักจะรู้สึกเลื่อนลอย รู้สึกว่าตัวตนของผมในตอนนี้นั้นไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริง ดังนั้นผมจึงยากที่จะใช้สถานะตัวตนนี้ไปชอบใครสักคน ในด้านความรู้สึกมักจะมีสิ่งกีดขวางอยู่เสมอ ทำให้ผมรู้สึกว่ามันเป็นของปลอม”

Chinese

曹馨月愣了一下：“没懂。”

Thai

เฉาซินเยว่นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง “ไม่เข้าใจแฮะ”

Chinese

“我这段时间收到了三次表白，但她们喜欢的，都不是真正的我。”

Thai

“ช่วงนี้ผมได้รับการสารภาพรักมาสามครั้ง แต่คนที่พวกเธอชอบ ล้วนไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของผมทั้งนั้น”

Chinese

“你觉得洪颜也是？”

Thai

“นายคิดว่าหงเหยียนก็เป็นแบบนั้นด้วยเหรอ”

Chinese

江勤思量半晌后点了点头：“那是一个浮夸到了极致的我，说狗也好，说贪财也好，都像极了一个保护壳，实际上的我，只不过是个忧郁而深沉的美男子。”

Thai

เจียงฉินใคร่ครวญอยู่ครู่ใหญ่ก่อนจะพยักหน้า “นั่นคือตัวผมที่ทำตัวเกินจริงไปจนถึงขีดสุด จะบอกว่ากวนประสาทก็ได้ จะบอกว่าหน้าเงินก็ได้ ล้วนเหมือนกับเปลือกป้องกันชั้นหนึ่ง ตัวตนจริงๆ ของผม เป็นเพียงแค่ชายหนุ่มรูปงามผู้อ่อนไหวและลุ่มลึกคนหนึ่งเท่านั้นเองครับ”

Chinese

曹馨月抿了下嘴：“学弟，你是不是做生意压力过大，精神有点分裂？”

Thai

เฉาซินเยว่เม้มปาก “รุ่นน้อง นายกดดันจากการทำธุรกิจมากเกินไปจนเป็นโรคจิตเภทหรือเปล่าเนี่ย”

Chinese

“差不多……”

Thai

“ก็ประมาณนั้นครับ…”

Chinese

“冯楠舒喜欢的那个，是你内心深处那个忧郁而深沉的美……男子？”

Thai

“คนที่เฝิงหนานซูชอบ คือชายหนุ่มรูป…งามผู้อ่อนไหวและลุ่มลึกที่อยู่ลึกสุดในใจนายคนนั้นงั้นเหรอ”

Chinese

江勤扬起嘴角：“也许吧，所以我才喜欢她。”

Thai

เจียงฉินยกมุมปากขึ้น “อาจจะใช่ครับ เพราะอย่างนั้นผมถึงชอบเธอ”

Chinese

曹馨月眯起眼睛：“你终于承认你喜欢她了。”

Thai

เฉาซินเยว่หรี่ตาลง “ในที่สุดนายก็ยอมรับแล้วสิว่านายชอบเธอ”

Chinese

“其实所有人都知道，我很早就喜欢她了。”

Thai

“ความจริงแล้วทุกคนก็รู้ทั้งนั้นว่าผมชอบเธอตั้งนานแล้วครับ”

Chinese

“我还是不太清楚这两者的区别。”

Thai

“ฉันก็ยังไม่ค่อยเข้าใจความแตกต่างของสองอย่างนี้อยู่ดี”

Chinese

“学姐可以这么想，你光鲜亮丽，风光无限，但你总觉得曾经那个平凡的自己也是值得喜欢的，但不知道为什么没人喜欢他，可凭什么呢。”

Thai

“รุ่นพี่ลองคิดแบบนี้ดูสิครับ ตัวคุณเจิดจรัส มีชื่อเสียงเกียรติยศมากมาย แต่คุณมักจะรู้สึกเสมอว่าตัวตนที่แสนธรรมดาในอดีตคนนั้นก็ควรค่าแก่การได้รับความชอบเช่นกัน ทว่าไม่รู้ทำไมถึงไม่มีใครชอบเขาเลย แล้วมันเพราะอะไรกันล่ะ”

Chinese

江勤看向窗外还在稀稀拉拉的小雨：“有钱到我这种份上，其实对感情已经没什么需求了，可如果我要喜欢一个人，那我肯定要真的真的很喜欢她。”

Thai

เจียงฉินทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างที่ยังมีฝนตกปรอยๆ “รวยมาถึงระดับอย่างผมแล้ว ความจริงก็ไม่ได้มีความต้องการในเรื่องความรักสักเท่าไหร่หรอกครับ แต่ถ้าหากผมคิดจะชอบใครสักคน ผมก็จะต้องชอบเธอคนนั้นมากๆ จริงๆ”

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)