ของบ้านหนานซู

Chinese

第582章 楠舒家的

Thai

บทที่ 582 คนของหนานซู

Chinese

考完也就意味着放圈了，脱缰的野马们下午也没事做，直接就在宿舍趴窝了。

Thai

สอบเสร็จก็หมายความว่าได้รับการปล่อยออกจากคอก ม้าป่าที่หลุดจากบังเหียนช่วงบ่ายไม่มีอะไรทำ ก็นอนอืดอยู่ในหอพักกันทันที

Chinese

曹少爷倒是一改常态，又梳头又换衣服的，最后来到江勤旁边：“老江，你去市里吗？”

Thai

คุณชายเฉากลับเปลี่ยนไปจากปกติ ทั้งหวีผมทั้งเปลี่ยนเสื้อผ้า ในที่สุดก็เดินมาข้างเจียงฉิน “เหล่าเจียง นายจะเข้าเมืองไหม”

Chinese

“怎么了？看着明天就放假了，请我吃饭？”

Thai

“มีอะไร เห็นว่าพรุ่งนี้จะปิดเทอมแล้ว เลยอยากเลี้ยงข้าวฉันเหรอ”

Chinese

“别说那不吉利的话，主要是明天就回家了，我和丁雪打算下午出去逛个街，想着蹭你车。”

Thai

“อย่าพูดเรื่องไม่เป็นมงคลแบบนั้นสิ ประเด็นหลักคือพรุ่งนี้ต้องกลับบ้านแล้ว ฉันกับติงเสวี่ยตั้งใจว่าจะออกไปเดินเล่นช็อปปิ้งช่วงบ่าย เลยกะจะขอติดรถนายไปด้วย”

Chinese

江勤呵了一声：“我这么爱你吗?不去，明天开车回家，我今天下午要好好休息。”

Thai

เจียงฉินหัวเราะหึออกมาคำหนึ่ง “ฉันรักนายขนาดนั้นเลยเหรอ ไม่ไป พรุ่งนี้ต้องขับรถกลับบ้าน บ่ายวันนี้ฉันต้องพักผ่อนให้เต็มที่”

Chinese

不过江勤的话刚说完，之前元旦包饺子的群里就有人喊着去市里逛街玩，问有没有搭伙的。

Thai

แต่เจียงฉินเพิ่งพูดจบ ในกลุ่มแชตที่เคยนัดห่อเกี๊ยวตอนวันปีใหม่ก็มีคนส่งข้อความชวนไปเดินเที่ยวในเมือง ถามว่ามีใครอยากไปด้วยกันไหม

Chinese

冯楠舒忽然就冒泡了，问商业街好玩么。

Thai

จู่ๆ เฝิงหนานซูก็โผล่มาพิมพ์ถามว่าถนนคนเดินสนุกไหม

Chinese

还问商业街有没有烤地瓜，最后说商业街听起来真好玩，但是她不能去，还说哥哥有一天会带她去的。

Thai

แล้วยังถามว่าถนนคนเดินมีมันเผาไหม สุดท้ายก็บอกว่าถนนคนเดินฟังดูน่าสนุกจัง แต่เธอไปไม่ได้ แถมยังบอกอีกว่าสักวันเกอเกอะจะพาเธอไป

Chinese

然后高文慧和王海妮就在下面疯狂艾特江勤。

Thai

จากนั้นเกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนีก็แท็กเจียงฉินรัวๆ อยู่ด้านล่าง

Chinese

默默窥屏的江老板看完之后就眯起了眼睛，心说这是三个人在打配合呢，还是高文慧和王海妮瞎起哄呢。

Thai

เถ้าแก่เจียงที่แอบส่องหน้าจออยู่อย่างเงียบๆ อ่านจบแล้วก็หรี่ตาลง คิดในใจว่านี่คือสามคนนี้กำลังเตี๊ยมกัน หรือเกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนีกำลังปั่นกระแสกันแน่

Chinese

这要是打了个配合，那他的小富婆就太机灵了。

Thai

ถ้าหากว่าเตี๊ยมกันจริง แม่หนูเศรษฐีของเขาก็ฉลาดเป็นกรดเกินไปแล้ว

Chinese

“走，去市里逛街！”

Thai

“ไป ไปเดินเล่นในเมืองกัน!”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

曹少爷刚围上围巾，听完后一愣：“伱不是不去么？”

Thai

คุณชายเฉาเพิ่งจะพันผ้าพันคอเสร็จ พอได้ยินก็ชะงักไป “นายบอกว่าไม่ไปไม่ใช่เหรอ”

Chinese

江勤看他一眼：“因为我爱你。”

Thai

เจียงฉินมองเขาแวบหนึ่ง “เพราะฉันรักนายไง”

Chinese

“沃日，我有点感动，但是你不会开了一半忽然趁我不注意进了加油站，又问我是不是刚好有现金吧？”

Thai

“เชี่ย ซึ้งเลยว่ะ แต่นายคงไม่ได้ขับไปได้ครึ่งทางแล้วแอบเลี้ยวเข้าปั๊มน้ำมันตอนฉันไม่ทันสังเกต แล้วถามว่าฉันพกเงินสดมาพอดีไหมหรอกนะ”

Chinese

“呵，有点长进啊，但是我不开车。”

Thai

“เหอะ มีพัฒนาการนี่ แต่ฉันไม่ขับรถไป”

Chinese

曹广宇愣了一下：“为什么？”

Thai

เฉากว่างอวี่อึ้งไป “ทำไมล่ะ”

Chinese

江勤下床开始换衣服：“坐不开，坐公交吧，冯楠舒也要去，高文慧和王海妮估计也要跟着。”

Thai

เจียงฉินลงจากเตียงเริ่มเปลี่ยนเสื้อผ้า “นั่งไม่พอ นั่งรถเมล์ไปแล้วกัน เฝิงหนานซูก็จะไปด้วย เกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนีก็น่าจะตามมาด้วยเหมือนกัน”

Chinese

曹少爷眨了眨眼，才明白过来，这他妈是爱我吗，这是爱冯楠舒啊！

Thai

คุณชายเฉากะพริบตาปริบๆ ถึงได้เข้าใจ นี่มันรักฉันบ้าอะไรกัน นี่มันรักเฝิงหนานซูชัดๆ!

Chinese

等来到女生宿舍楼之后，已经早早等在下面的冯楠舒正在犯傻，眼神呆呆地，站在没了叶的法桐下，静静地看着窝在对面长椅上的流浪猫。

Thai

เมื่อมาถึงใต้หอพักหญิง เฝิงหนานซูที่มายืนรออยู่นานแล้วกำลังเหม่อลอย แววตาว่างเปล่า ยืนอยู่ใต้ต้นพลาตานัสที่ใบร่วงหมดต้น พลางมองดูแมวจรจัดที่นอนขดอยู่บนม้านั่งฝั่งตรงข้ามอย่างเงียบๆ

Chinese

橘色的阳光洒落，明晃晃地洒下，让整个宿舍楼之间半明半暗。

Thai

แสงแดดสีส้มสาดส่องลงมาเจิดจ้า ทำให้ระหว่างอาคารหอพักสว่างสลับมืดสลัว

Chinese

那只肥嘟嘟的猫咪就窝在椅子上，优雅地梳理着自己的毛发。

Thai

แมวอ้วนกลมตัวนั้นนอนขดอยู่บนเก้าอี้ เลียขนทำความสะอาดตัวเองอย่างสง่างาม

Chinese

冯楠舒走过摸了它一下，然后蹲在地上自言自语。

Thai

เฝิงหนานซูเดินเข้าไปลูบมันทีหนึ่ง จากนั้นก็นั่งยองๆ ลงกับพื้นพึมพำกับตัวเอง

Chinese

大概是在问它有没有哥哥，哥哥带不带你出去玩之类的。

Thai

คงกำลังถามมันว่ามีเกอเกอะไหม เกอเกอะพาออกไปเที่ยวบ้างหรือเปล่าอะไรทำนองนั้น

Chinese

江勤此时已经到了金融学院的女生宿舍，喊了她一句，小富婆的眼神瞬间就活了过来，拍拍猫儿的脑袋，然后小声叫了一句哥哥。

Thai

ตอนนี้เจียงฉินมาถึงหน้าหอพักหญิงของคณะการเงินแล้ว เขาส่งเสียงเรียกเธอคำหนึ่ง แววตาของแม่หนูเศรษฐีก็มีประกายสดใสมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที เธอตบหัวแมวเบาๆ แล้วเรียกเกอเกอะเสียงเบา

Chinese

“你是故意在群里表现出自己很想去商业街的是吧？友情绑架我。”

Thai

“เธอแกล้งทำเป็นอยากไปถนนคนเดินในกลุ่มใช่ไหม จับมิตรภาพมาเป็นตัวประกันชัดๆ”

Chinese

“我没有。”冯楠舒一下就钻进江勤的怀里。

Thai

“ฉันไม่ได้ทำนะ” เฝิงหนานซูมุดเข้าไปในอ้อมอกของเจียงฉินทันที

Chinese

江勤捏住她的小嘴儿：“咱俩谁聪明。”

Thai

เจียงฉินบีบปากเล็กๆ ของเธอ “เราสองคนใครฉลาดกว่ากัน”

Chinese

冯楠舒嘟着嘴：“你聪明，我傻。”

Thai

เฝิงหนานซูทำปากยื่น “นายฉลาด ฉันโง่”

Chinese

“你有没有骗过我？”

Thai

“เธอเคยหลอกฉันไหม”

Chinese

“从来没有。”

Thai

“ไม่เคยเลยสักครั้ง”

Chinese

冯楠舒这次一点也没心虚，因为她真的没骗好朋友。

Thai

ครั้งนี้เฝิงหนานซูไม่รู้สึกผิดในใจเลยแม้แต่น้อย เพราะเธอไม่ได้หลอกเพื่อนสนิทจริงๆ

Chinese

高文慧和王海妮想在放假前去逛街，又不想坐公交，才瞎起哄的。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนีอยากไปเดินเที่ยวช็อปปิ้งก่อนปิดเทอม แต่ไม่อยากนั่งรถเมล์ ถึงได้ช่วยกันส่งเสียงปั่นกระแส

Chinese

当然了，她也有亿丢丢想被江勤看到，然后带她去市里溜，但绝对不是聪明。

Thai

แน่นอนว่าเธอก็อยากให้เจียงฉินเห็นอยู่สักจิ๊ดดดดเดียว แล้วพาเธอไปเดินเล่นในเมือง แต่ไม่ได้เกี่ยวกับความฉลาดอย่างแน่นอน

Chinese

两人正说着话，就见高文慧她们呼呼啦啦地跑了下来，王海妮看样走的挺急，一边下楼还一边在穿外套。

Thai

ขณะที่ทั้งสองคนกำลังคุยกันอยู่ ก็เห็นพวกเกาเหวินฮุ่วิ่งกรูกันลงมา หวังไห่หนีดูท่าทางรีบร้อนมาก ขณะลงบันไดยังคงสวมเสื้อนอกไปด้วย

Chinese

江勤看了她们一眼：“这么着急做什么？”

Thai

เจียงฉินมองพวกเธอแวบหนึ่ง “จะรีบร้อนขนาดนั้นไปทำไม”

Chinese

“怕晚了蹭不到你的车啊。”

Thai

“ก็กลัวว่าจะช้าจนอดติดรถนายน่ะสิ”

Chinese

“那就不用担心了，我还得等个人。”

Thai

“งั้นก็ไม่ต้องกังวลแล้วล่ะ ฉันยังต้องรอคนอยู่อีกคนหนึ่ง”

Chinese

“咦？除了冯楠舒，谁还能让你心甘情愿的等啊。”

Thai

“เอ๋ นอกจากเฝิงหนานซูแล้ว ยังมีใครที่ทำให้นายยอมรอด้วยความเต็มใจได้อีกเหรอ”

Chinese

江勤呵呵一声：“公交车司机。”

Thai

เจียงฉินหัวเราะหึๆ “คนขับรถเมล์ไง”

Chinese

听到这句话，高文慧和王海妮瞬间垮了个逼脸，没想到慌慌忙忙下来，竟然还要坐公交车去。

Thai

พอได้ยินคำนี้ สีหน้าของเกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนีก็บูดบึ้งขึ้นมาทันที คิดไม่ถึงว่ารีบร้อนวิ่งลงมาแทบตาย สุดท้ายกลับต้องนั่งรถเมล์ไป

Chinese

半个小时之后，一行人来到了商业街，和群里那些要要逛街的大部队，以及曹广宇和丁雪他们汇合。

Thai

ครึ่งชั่วโมงต่อมา คนกลุ่มนี้ก็มาถึงถนนคนเดิน และไปสมทบกับกลุ่มใหญ่ในแชตที่อยากมาช็อปปิ้ง รวมถึงเฉากว่างอวี่กับติงเสวี่ย

Chinese

这一行人大概有个十四五口吧，聚在一起到处乱逛。

Thai

คนกลุ่มนี้มีประมาณสิบสี่สิบห้าคน รวมตัวกันเดินเล่นไปทั่ว

Chinese

江勤对女士鞋店情有独钟，每一家都要带冯楠舒进去试，还要亲自给她穿。

Thai

เจียงฉินมีความโปรดปรานร้านรองเท้าผู้หญิงเป็นพิเศษ ทุกร้านล้วนต้องพาเฝิงหนานซูเข้าไปลอง แถมยังสวมให้เธอด้วยตัวเองอีกด้วย

Chinese

见到这一幕，一起出来逛街的女都生忍不住打了自己的男朋友几下，心说你看，人家这么大的总裁还能体贴成这样呢！

Thai

เมื่อเห็นภาพนี้ บรรดานักศึกษาหญิงที่ออกมาเดินเที่ยวด้วยกันต่างก็อดไม่ได้ที่จะตีแฟนตัวเองไปสองสามที คิดในใจว่าดูสิ ประธานบริษัทใหญ่โตขนาดนั้นยังใส่ใจดูแลได้ถึงขนาดนี้เลย!

Chinese

但现场也只有高文慧和王海妮清楚，江总这是一点也不放过玩冯楠舒小脚丫子的机会。

Thai

แต่ในที่เกิดเหตุมีเพียงเกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนีเท่านั้นที่รู้ดีว่า ประธานเจียงไม่ยอมปล่อยโอกาสที่จะได้จับเท้าเล็กๆ ของเฝิงหนานซูไปเลยแม้แต่น้อย

Chinese

不过，看着江勤那异常温柔的眼神，还有那宠溺的表情，高文慧和王海妮也不是很确定，他此刻是宠冯楠舒多一点，还是喜欢玩脚多一点。

Thai

ทว่าเมื่อมองดูแววตาที่อ่อนโยนเป็นพิเศษของเจียงฉินกับสีหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความตามใจ เกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนีก็ไม่ค่อยแน่ใจนักว่า ในเวลานี้เขาตามใจเฝิงหนานซูมากกว่า หรือชอบเล่นเท้ามากกว่ากันแน่

Chinese

“哥哥，去那里逛逛。”

Thai

“เกอเกอะ ไปเดินดูตรงนั้นกัน”

Chinese

时值黄昏，整条街都逛遍了，冯楠舒忽然指了指对面的一家特产店看向江勤。

Thai

ยามพลบค่ำ เดินเที่ยวจนทั่วทั้งถนนแล้ว เฝิงหนานซูก็ชี้ไปที่ร้านขายของฝากฝั่งตรงข้ามแล้วหันไปมองเจียงฉิน

Chinese

江勤愣了一下：“去那里做什么？”

Thai

เจียงฉินชะงักไป “ไปที่นั่นทำไมเหรอ”

Chinese

“给二奶奶、六婶、二叔，三大爷……淑婷姐，还有大舅，二姨、小姨他们买点礼物。”

Thai

“ซื้อของขวัญไปฝากย่ารอง ป้าหก อารอง ซานต้าเหยีย…พี่ซูถิง แล้วก็ลุงใหญ่ ป้ารอง น้าเล็ก พวกเขาหน่อย”

Chinese

“还有三大爷的事儿？自打你进门，额，我是说自打你住在我家，三大爷可没少发了财！”

Thai

“ยังมีส่วนของซานต้าเหยียด้วยเหรอ ตั้งแต่เธอเข้าบ้านมา เอ่อ ฉันหมายถึงตั้งแต่เธอมาพักที่บ้านฉัน ซานต้าเหยียก็กอบโกยเงินไปไม่น้อยเลยนะ!”

Chinese

冯楠舒仰起小脸：“可是三大爷是好人，他喊我江勤家的。”

Thai

เฝิงหนานซูเงยหน้าเล็กๆ ขึ้นมา “แต่ซานต้าเหยียเป็นคนดีนะ เขาเรียกฉันว่าคนของเจียงฉิน”

Chinese

江勤眯起眼睛：“以后要是不搬走的话，三大爷怕不是要因为这四个字富贵一生了。”

Thai

เจียงฉินหรี่ตาลง “ถ้าในอนาคตไม่ย้ายออกไป ซานต้าเหยียคงจะร่ำรวยไปตลอดชีวิตเพราะคำสี่คำนี้แน่ๆ”

Chinese

随后，一行人分开，大部队去别的地方逛，而江勤则和冯楠舒去特产店挑了礼物。

Thai

จากนั้น ทุกคนก็แยกย้ายกัน กลุ่มใหญ่ไปเดินเล่นที่อื่น ส่วนเจียงฉินกับเฝิงหนานซูก็ไปเลือกซื้อของขวัญที่ร้านขายของฝาก

Chinese

小富婆是真的不怕花钱，什么贵挑什么，还不允许江勤帮他付。

Thai

แม่หนูเศรษฐีไม่กลัวการใช้เงินเลยจริงๆ อันไหนแพงก็เลือกอันนั้น แถมยังไม่ยอมให้เจียงฉินช่วยจ่ายเงินให้อีกด้วย

Chinese

看她平时挺乖巧的，但有些事情上，这丫头也是挺执拗的，这大概是因为她觉得如果江勤付钱，那就不算是她送的了。

Thai

เห็นปกติเธอค่อนข้างว่านอนสอนง่าย แต่ในบางเรื่อง ยัยหนูคนนี้ก็ดื้อรั้นเอาเรื่องเหมือนกัน นี่คงเป็นเพราะเธอคิดว่าถ้าเจียงฉินจ่ายเงิน นั่นก็จะไม่นับว่าเป็นของขวัญที่เธอให้

Chinese

不过江勤倒是暗自吐槽，心说你不是一直说自己是我家的么，怎么又不舍得花我的钱了。

Thai

แต่เจียงฉินกลับแอบบ่นในใจ คิดว่าเธอก็บอกมาตลอดไม่ใช่เหรอว่าเป็นคนของฉัน แล้วทำไมถึงยังไม่ยอมใช้เงินของฉันอีกล่ะ

Chinese

我赚了那么多钱，我爸妈才能花多少，你再不花，赚这玩意儿有什么意思……

Thai

ฉันหาเงินมาได้ตั้งเยอะแยะ พ่อแม่ฉันจะใช้ได้สักเท่าไหร่กัน ถ้าเธอยังไม่ยอมใช้อีก แล้วจะหาไอ้สิ่งนี้ไปทำเพื่ออะไร…

Chinese

最后，什么糕点、茶叶、酒水之类的，两个人买了好多好多，根本提不动的那种，最后只能留下地址，让人送到了临大的门卫室。

Thai

สุดท้ายแล้ว ไม่ว่าจะเป็นขนม ใบชา สุราอะไรพวกนี้ ทั้งสองคนซื้อมาเยอะแยะมากมาย ชนิดที่ว่าถือไม่ไหวอย่างสิ้นเชิง สุดท้ายจึงทำได้เพียงทิ้งที่อยู่ไว้ ให้คนนำไปส่งที่ห้องรปภ. ของ ม.หลินชวน

Chinese

然后两个人就去了魅夜KTV，和大部队汇合。

Thai

จากนั้นทั้งสองคนก็ไปที่เม่ยเย่ คาราโอเกะ เพื่อรวมตัวกับกลุ่มใหญ่

Chinese

此时的高文慧正在举着麦克风，刚吼完一首《向天再借五百年》，见到江勤进来后转过头。

Thai

ในเวลานี้เกาเหวินฮุ่ยกำลังถือไมโครโฟน เพิ่งจะแหกปากร้องเพลง 《ขอยืมเวลาจากสวรรค์อีกห้าร้อยปี》 จบ พอเห็นเจียงฉินเดินเข้ามาก็หันหน้ามา

Chinese

“江勤，你要不要来唱一首？”

Thai

“เจียงฉิน นายอยากมาร้องสักเพลงไหม”

Chinese

“来一首周华健的《朋友》，我要和人激情对唱！”

Thai

“ขอเพลง 《เพื่อน》 ของโจวหวาเจี้ยนสักเพลง ฉันอยากร้องคู่แบบสุดเหวี่ยงกับใครสักคน!”

Chinese

曹广宇闻声松开了丁雪的手，清了清嗓子，已经站起身做好了准备。

Thai

เฉากว่างอวี่ได้ยินดังนั้นก็ปล่อยมือติงเสวี่ย กระแอมไอเคลียร์ลำคอ ลุกขึ้นยืนเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว

Chinese

丁雪看他一眼：“你这么激动做什么？”

Thai

ติงเสวี่ยมองเขาแวบหนึ่ง “นายจะตื่นเต้นขนาดนั้นทำไม”

Chinese

“唱歌啊。”

Thai

“ร้องเพลงไง”

Chinese

“江勤不是要唱么，你现在就起来排队啊？”

Thai

“เจียงฉินจะร้องไม่ใช่เหรอ นายลุกขึ้นมาต่อคิวตั้งแต่ตอนนี้เลยเหรอ”

Chinese

“不是，你没听么，老江要找人激情对唱朋友，除了我这个富二代，谁还有这个资格？”

Thai

“ไม่ใช่ เธอไม่ได้ยินเหรอ เหล่าเจียงกำลังหาคนมาร้องเพลงคู่สุดเหวี่ยงเพลงเพื่อน นอกจากทายาทเศรษฐีรุ่นสองอย่างฉันแล้ว ใครจะมีคุณสมบัตินี้อีก”

Chinese

两人刚说完话刚说完话，江勤就站起来，从王海妮的手里接过麦克风递，把其中一只递给了冯楠舒。

Thai

ทั้งสองคนเพิ่งจะพูดจบ เจียงฉินก็ลุกขึ้นยืน รับไมโครโฟนมาจากมือหวังไห่หนี แล้วยื่นตัวหนึ่งให้เฝิงหนานซู

Chinese

曹少爷嘴角一抽，坐了回去，眉心紧皱：“人就算再狗，怎么可以这么狗？”

Thai

มุมปากของคุณชายเฉากระตุก นั่งกลับลงไป ขมวดคิ้วแน่น “คนเราต่อให้หมาแค่ไหน จะหมาขนาดนี้ได้ยังไงกัน”

Chinese

放假之后的狂欢结束，大多数人都决定在第二天回家。

Thai

การเฉลิมฉลองหลังปิดเทอมสิ้นสุดลง คนส่วนใหญ่ตัดสินใจจะกลับบ้านในวันรุ่งขึ้น

Chinese

江勤也早起去了门卫室，把昨天买的礼物装进后备箱，打算吃过早饭就把冯楠舒带回去，休息个一两天，然后再去沪上一趟。

Thai

เจียงฉินก็ตื่นแต่เช้าไปที่ห้องรปภ. ขนของขวัญที่ซื้อเมื่อวานใส่ท้ายรถ ตั้งใจว่าหลังกินอาหารเช้าเสร็จก็จะพาเฝิงหนานซูกลับไป พักผ่อนสักวันสองวัน แล้วค่อยเดินทางไปเซี่ยงไฮ้สักรอบ

Chinese

秦静秋帮他在沪上拿了块地，目前正在办手续，等审批完了之后就可以动工盖总部了。

Thai

ฉินจิ้งชิวช่วยเขาจัดหาที่ดินแปลงหนึ่งในเซี่ยงไฮ้ ตอนนี้กำลังเดินเรื่องเอกสาร รอให้อนุมัติเรียบร้อยก็สามารถเริ่มก่อสร้างสำนักงานใหญ่ได้แล้ว

Chinese

江勤打算先去转一圈，另外，快点餐似乎有计划要趁着年末这个时段铺开沪上的外卖市场，估计是要和饿了不抢地盘的，这热闹得看。

Thai

เจียงฉินตั้งใจว่าจะไปสำรวจดูสักรอบก่อน อีกทั้งดูเหมือนว่าไคว่เตี่ยนชานจะมีแผนการอาศัยช่วงปลายปีนี้ขยายตลาดเดลิเวอรีในเซี่ยงไฮ้ คาดว่าคงจะไปแย่งชิงพื้นที่กับเอ้อเลอปู้ เรื่องสนุกแบบนี้ต้องไปดูสักหน่อย

Chinese

他在脑子里给自己列了个时间表，从现在到过年还有八天，一周之内溜达回来，在家老老实实过年。

Thai

เขาจัดตารางเวลาในหัวให้ตัวเอง จากตอนนี้จนถึงตรุษจีนยังเหลืออีกแปดวัน เดินทางกลับมาภายในหนึ่งสัปดาห์ แล้วอยู่บ้านฉลองตรุษจีนอย่างสงบเสงี่ยม

Chinese

他这么想着，然后回到了临大，就见到了自己的两个假期限定吉祥物，杨树安和郭子航。

Thai

เขาคิดเช่นนี้แล้วกลับมาที่ ม.หลินชวน ก็ได้พบกับมาสคอตลิมิเต็ดช่วงปิดเทอมทั้งสองคนของตน หยางซู่อันกับกัวจื่อหาง

Chinese

“叔，我们在这儿！”

Thai

“อา พวกเราอยู่นี่!”

Chinese

“义父的风姿，越来越潇洒了。”

Thai

“สง่าราศีของพ่อบุญธรรมช่างองอาจผ่าเผยขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ”

Chinese

江勤把车停下，降下车窗瞅了一眼：“身体挺很不错啊，我瞅着你们的身板掐指一算，就知道你们搬东西很厉害。”

Thai

เจียงฉินจอดรถ เลื่อนกระจกลงแล้วชำเลืองมอง “ร่างกายดูแข็งแรงดีนี่ ฉันดูหุ่นพวกนายแล้วลองดีดนิ้วคำนวณดู ก็รู้เลยว่ายกของเก่งมากแน่ๆ”

Chinese

郭子航和杨树安对视一眼：“？”

Thai

กัวจื่อหางกับหยางซู่อันสบตากัน “?”

Chinese

“没什么，说着玩的，赶紧上车，吃过早饭赶紧回家。”

Thai

“ไม่มีอะไร พูดเล่นน่ะ รีบขึ้นรถสิ กินข้าวเช้าเสร็จแล้วจะได้รีบกลับบ้าน”

Chinese

“哦哦。”

Thai

“อ๋อๆ”

Chinese

郭子航和杨树安绕到后面，打开了后备箱，打算把包放下，结果就看到了无数的礼物在后备箱堆满了。

Thai

กัวจื่อหางกับหยางซู่อันเดินอ้อมไปด้านหลัง เปิดกระโปรงท้ายรถ กะว่าจะวางกระเป๋าลงไป แต่ผลปรากฏว่าเห็นของขวัญนับไม่ถ้วนกองอยู่เต็มท้ายรถ

Chinese

两个人再次对视，明白叔叔（义父）为什么夸他们身体好了。

Thai

ทั้งสองคนสบตากันอีกครั้ง ถึงเข้าใจว่าทำไมอา (พ่อบุญธรรม) ถึงชมว่าพวกเขาร่างกายแข็งแรง

Chinese

中午十一点多，回到济州之后，江勤和冯楠舒刚放下车就开始四处送礼了。

Thai

ช่วงเที่ยงสิบเอ็ดโมงกว่า หลังจากกลับมาถึงจี้โจว เจียงฉินกับเฝิงหนานซูเพิ่งจะจอดรถเสร็จก็เริ่มตระเวนแจกของขวัญทันที

Chinese

杨树安和郭子航身体好，负责搬运。

Thai

หยางซู่อันกับกัวจื่อหางร่างกายแข็งแรง รับหน้าที่ขนย้าย

Chinese

“六婶，这是楠舒给你们买的，临川那边的糕点，还有给送六叔的酒。”

Thai

“ป้าหก นี่หนานซูซื้อมาฝากพวกป้านะ ขนมของทางฝั่งหลินชวน แล้วก็มีเหล้าที่ให้ลุงหกด้วย”

Chinese

“二叔二叔，楠舒给你买茶叶了。”

Thai

“อารองๆ หนานซูซื้อใบชามาให้ล่ะ”

Chinese

“三大爷，喝过这个酒吗？楠舒给你买的，你以后帮我盯着她，少让她吃糖，呦，这发票怎么还忘了拿出来了……”

Thai

“ซานต้าเหยีย เคยดื่มเหล้านี้ไหม หนานซูซื้อมาให้คุณน่ะ ต่อไปคุณช่วยฉันจับตาดูเธอหน่อยนะ อย่าให้เธอกินลูกอมเยอะ โอ๊ะ ใบเสร็จนี้ทำไมยังลืมหยิบออกมาเนี่ย…”

Chinese

“淑婷姐，楠舒给你们家乐乐买了个小书包，不是快上学了么？”

Thai

“พี่ซูถิง หนานซูซื้อกระเป๋านักเรียนใบเล็กมาให้เล่อเล่อบ้านพี่นะ ไม่ใช่ว่าใกล้จะเข้าโรงเรียนแล้วเหรอ”

Chinese

江勤这一路叨叨叨的，比冯楠舒还积极，然后小富婆就在后面跟着，贴贴着江勤，在大家夸她的时候忍不住鼓起粉腮。

Thai

เจียงฉินพูดจ้อไปตลอดทาง กระตือรือร้นยิ่งกว่าเฝิงหนานซูเสียอีก จากนั้นแม่หนูเศรษฐีก็เดินตามหลัง คอยแนบชิดติดกับเจียงฉิน พอทุกคนเอ่ยปากชมเธอ เธอก็อดไม่ได้ที่จะอมยิ้มจนแก้มสีชมพูพองลม

Chinese

杨树安在旁边看着：“这要是不结婚，完全没办法收场了！”

Thai

หยางซู่อันยืนมองอยู่ข้างๆ “นี่ถ้าไม่แต่งงานกัน คงจบไม่สวยแน่ๆ!”

Chinese

“不结婚，我感觉义父以后连小区门都进不去了。”

Thai

“ถ้าไม่แต่ง ฉันรู้สึกว่าต่อไปพ่อบุญธรรมคงเข้าประตูหมู่บ้านไม่ได้ด้วยซ้ำ”

Chinese

“不知道结了婚还住不住这里，如果结婚了还住这里，那要是吵了架，被轰出去的还不得是我叔？”

Thai

“ไม่รู้ว่าถ้าแต่งงานแล้วยังจะอยู่ที่นี่อีกไหม ถ้าแต่งแล้วยังอยู่ที่นี่ งั้นถ้าทะเลาะกัน คนที่ถูกไล่ออกมาจะไม่ใช่อาฉันหรอกเหรอ”

Chinese

江勤送完最后一盒茶叶，转过头：“嘀咕什么呢？”

Thai

เจียงฉินมอบใบชากล่องสุดท้ายเสร็จก็หันหน้ามา “พึมพำอะไรกันน่ะ”

Chinese

杨树安拍拍肚子：“叔，饿了。”

Thai

หยางซู่อันตบท้อง “อา หิวแล้ว”

Chinese

“先去买个泡面垫吧一下，然后休息一下出去吃。”

Thai

“ไปซื้อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรองท้องก่อน แล้วค่อยพักผ่อนสักหน่อยแล้วออกไปกินข้าวข้างนอก”

Chinese

“也行。”

Thai

“ได้เหมือนกัน”

Chinese

江勤转头去了三大爷的超市买泡面，然后就见到三大爷笑眯眯地看着他：“楠舒家的来了？”

Thai

เจียงฉินหันหลังเดินไปที่ซูเปอร์มาร์เก็ตของซานต้าเหยียเพื่อซื้อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป จากนั้นก็เห็นซานต้าเหยียมองเขาด้วยรอยยิ้มตาหยี “คนของหนานซูมาแล้วเหรอ”

Chinese

江勤：“……”

Thai

เจียงฉิน: “…”

Chinese

郭子航和杨树安看见他愣在门口，忍不住跟了过去：“怎么了？”

Thai

กัวจื่อหางกับหยางซู่อันเห็นเขายืนอึ้งอยู่ตรงทางเข้า ก็อดไม่ได้ที่จะตามเข้าไป “เป็นอะไรไปเหรอ”

Chinese

“这老头要是也参加团购大战，我可能打不过他，太会把握商机了……”

Thai

“ถ้าตาลุงคนนี้ลงแข่งในสงครามรวมกลุ่มซื้อด้วย ฉันอาจจะสู้เขาไม่ได้ คว้าโอกาสทางธุรกิจเก่งเกินไปแล้ว…”

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)