มนุษย์เท่านั้นที่เลือก หมาเอาทั้งหมด

Chinese

第293章 人才做选择，狗全都要

Thai

บทที่ 293 คนเท่านั้นถึงจะเลือก หมาน่ะเหมาหมด

Chinese

浓郁的夜色之下，门口的车子缓缓停驻，车上走下来一个啤酒肚圆滚滚的中年男人，而酒店内也迎出来一个同款啤酒肚的男人。

Thai

ท่ามกลางราตรีกาลอันมืดมิด รถยนต์ที่หน้าประตูค่อยๆ เคลื่อนมาจอด ชายวัยกลางคนพุงพลุ้ยกลมดิกคนหนึ่งก้าวลงมาจากรถ ขณะที่ในโรงแรมก็มีชายพุงพลุ้ยแบบเดียวกันเดินออกมาต้อนรับ

Chinese

两个人还没碰头，隔着十几米的距离就开始大声寒暄，并张开双手打算热烈拥抱，结果两个人的肚子太大，对在一起后谁也抱不到谁，只能哈哈一笑。

Thai

ทั้งสองคนยังไม่ทันได้ประชิดตัว ก็เริ่มส่งเสียงทักทายกันอย่างดังลั่นข้ามระยะห่างสิบกว่าเมตร พร้อมกับอ้าแขนเตรียมจะสวมกอดกันอย่างอบอุ่น ทว่าหน้าท้องของทั้งคู่ใหญ่เกินไป เมื่อชนเข้าหากันต่างฝ่ายต่างก็กอดอีกคนไม่ถึง ทำได้เพียงหัวเราะฮ่าๆ ออกมา

Chinese

见到这一幕，江勤面无表情地坐回到了沙发上。

Thai

เมื่อเห็นฉากนี้ เจียงฉินจึงนั่งกลับลงไปบนโซฟาอย่างไร้อารมณ์

Chinese

盛夏的夜晚忽然起风，将凯宾酒店门口的两棵景观树吹的沙沙作响，红色国旗和酒店的店旗随风招展。

Thai

ในค่ำคืนกลางฤดูร้อน จู่ๆ ก็มีลมพัดมา พัดต้นไม้ประดับสองต้นหน้าประตูโรงแรมข่ายปินจนส่งเสียงดังซ่าๆ ธงชาติสีแดงกับธงประจำโรงแรมโบกสะบัดไปตามสายลม

Chinese

江勤坐在灯火通明的大厅里，以十分慵懒的姿势半靠着沙发，百无聊赖地玩着贪食蛇，期间，酒店前厅的服务生已经过来为他续了三次茶水，还端了一盘小点心，真是做到了宾至如归。

Thai

เจียงฉินนั่งอยู่ในล็อบบี้อันสว่างไสว เอนกายพิงโซฟาด้วยท่าทางเกียจคร้านเป็นอย่างยิ่ง พลางเล่นเกมงูกินหางแก้เบื่อ ระหว่างนั้น พนักงานบริการส่วนหน้าของโรงแรมเดินมาเติมน้ำชาให้เขาสามครั้งแล้ว ทั้งยังยกของว่างจานเล็กมาให้อีกหนึ่งจาน ช่างบริการประทับใจประหนึ่งอยู่บ้านตนเองอย่างแท้จริง

Chinese

“先生，请喝茶。”

Thai

“คุณผู้ชาย เชิญดื่มชาครับ”

Chinese

“多谢。”

Thai

“ขอบคุณ”

Chinese

“您是在等人吗？大厅的空调开的可能有些冷，需不需要给您拿个毯子？”

Thai

“คุณกำลังรอคนอยู่หรือเปล่าครับ แอร์ในล็อบบี้อาจจะเปิดเย็นไปสักหน่อย ให้ผมเอาผ้าห่มมาให้ไหมครับ”

Chinese

江勤摆摆手，谢绝了对方的好意：“不用麻烦了，我就在这里坐一会儿，然后就回房了。”

Thai

เจียงฉินโบกมือ ปฏิเสธความหวังดีของอีกฝ่าย “ไม่ต้องลำบากหรอก ฉันแค่นั่งตรงนี้สักประเดี๋ยว แล้วก็จะกลับห้องแล้ว”

Chinese

服务生点点头，心说同样的话我已经听了三遍了，却一点也没看到你有离开的意思，反而一直看着外面，有点望眼欲穿。

Thai

พนักงานบริการพยักหน้า ในใจคิดว่าคำพูดทำนองเดียวกันนี้ฉันได้ยินมาสามรอบแล้ว แต่ไม่เห็นมีทีท่าว่าคุณจะลุกไปไหนเลยสักนิด ตรงกันข้ามกลับคอยมองออกไปข้างนอกอย่างจดจ่อชะเง้อคอย

Chinese

但他知道，这位客人是住在套房的贵宾，也不敢多说什么，于是转头回了前台。

Thai

แต่เขารู้ดีว่าแขกท่านนี้เป็นแขกวีไอพีที่พักอยู่ในห้องสวีต จึงไม่กล้าพูดอะไรมาก แล้วหันหลังเดินกลับไปที่เคาน์เตอร์ต้อนรับ

Chinese

半小时之后，江老板将贪食蛇一头撞死在了墙壁上，结束了它短暂的人生，眼眸随即望向窗外，发现酒店正门斜对面的几家商铺已经关门。

Thai

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เถ้าแก่เจียงบังคับงูกินหางพุ่งชนกำแพงตาย จบชีวิตอันแสนสั้นของมันลง สายตาพลันมองออกไปนอกหน้าต่าง พบว่าร้านค้าสองสามแห่งที่อยู่เยื้องกับประตูใหญ่ของโรงแรมปิดบริการไปแล้ว

Chinese

已经十点了？

Thai

สี่ทุ่มแล้วเหรอ

Chinese

他看了眼时间，觉得小富婆今晚应该不会回来了。

Thai

เขาชำเลืองดูเวลา รู้สึกว่าคืนนี้แม่หนูเศรษฐีคงไม่กลับมาแล้ว

Chinese

不回来也不知道打个电话啊，江勤把手机在手里翻了两了下，内心有种空落落的感觉。

Thai

ไม่กลับมาก็ไม่รู้จักโทรศัพท์มาบอกสักคำ เจียงฉินพลิกโทรศัพท์มือถือในมือไปมาสองที ภายในใจรู้สึกเคว้งคว้างว่างเปล่าชอบกล

Chinese

要不要打个电话问问，确认不回来了之后好回去睡觉，毕竟明晚还要赶飞机，也不能熬太久的夜，否则明天肯定没精神。

Thai

จะโทรไปถามดูดีไหม ยืนยันว่าไม่กลับมาแล้วจะได้กลับไปนอนเสียที อย่างไรพรุ่งนี้ตอนค่ำก็ต้องรีบไปขึ้นเครื่องบิน จะนอนดึกเกินไปก็ไม่ได้ มิเช่นนั้นพรุ่งนี้คงไม่มีกะจิตกะใจแน่

Chinese

江勤捏着手机思索良久，但最终还是没把电话打出去。

Thai

เจียงฉินถือโทรศัพท์มือถือครุ่นคิดอยู่นาน แต่สุดท้ายก็ไม่ได้กดโทรออก

Chinese

要是问了吧，就好像他是在等小富婆一起睡觉一样，还有种不等她回来就睡不着的味道，显得太暧昧了。

Thai

หากถามไป ก็ดูราวกับว่าเขากำลังรอแม่หนูเศรษฐีมานอนด้วยกัน อีกทั้งยังให้ความรู้สึกเหมือนไม่รอเธอกลับมาก็ข่มตานอนไม่หลับ ดูคลุมเครือเกินไป

Chinese

而暧昧，通常就是友情崩塌的第一步。

Thai

และความสัมพันธ์ที่คลุมเครือ มักจะเป็นก้าวแรกของการพังทลายของมิตรภาพ

Chinese

正在此时，休闲区后方的电梯门开了，路飞宇大半夜不睡觉，撒拉着酒店的拖鞋，又溜溜达达地出现了。

Thai

ขณะนั้นเอง ประตูลิฟต์ด้านหลังโซนพักผ่อนก็เปิดออก ลู่เฟยอวี่ดึกดื่นค่ำคืนไม่ยอมหลับยอมนอน ลากรองเท้าแตะของโรงแรม เดินทอดน่องโผล่มาอีกครั้ง

Chinese

“老板，你怎么还没回去啊？那么贵的房间，不多住一会儿都亏死了。”

Thai

“เถ้าแก่ ทำไมพี่ยังไม่กลับขึ้นไปอีกล่ะ ห้องพักแพงขนาดนั้น ถ้าไม่อยู่นานๆ มีหวังขาดทุนแย่เลย”

Chinese

“这句话应该我来问你吧，伱他妈怎么又下来了？

Thai

“ประโยคนี้ควรเป็นฉันที่ต้องถามนายมากกว่ามั้ง ชิบหาย ทำไมนายถึงลงมาอีกแล้ว”

Chinese

路飞宇伸手指指前台的方向：“我来问问卫生间里的那个按摩浴缸怎么用，咱们明天就走了，老板娘在深城和粤城又没亲戚，再不体验就没有机会了。”

Thai

ลู่เฟยอวี่ชี้นิ้วไปทางเคาน์เตอร์ต้อนรับ “ผมมาถามดูว่าอ่างจากุซซีในห้องน้ำใช้ยังไง พรุ่งนี้พวกเราก็ต้องไปแล้ว เถ้าแก่เนี้ยไม่มีญาติที่เซินเฉิงกับเยวี่ยเฉิงด้วย ถ้าไม่ลองสัมผัสดูตอนนี้ก็ไม่มีโอกาสแล้วนะ”

Chinese

“真有出息啊飞宇。”江勤竖起大拇指。

Thai

“มีอนาคตจริงนะเฟยอวี่” เจียงฉินยกนิ้วโป้งให้

Chinese

“谢谢老板。”

Thai

“ขอบคุณครับเถ้าแก่”

Chinese

正说话的功夫，一辆黑色的轿车缓缓停在了凯宾酒店的门口。

Thai

ระหว่างที่กำลังคุยกันอยู่นั้น รถเก๋งสีดำคันหนึ่งก็ค่อยๆ แล่นมาจอดที่หน้าประตูโรงแรมข่ายปิน

Chinese

车门打开之后，一脸乖巧的小富婆从车还上走了下来，转身和婶婶挥手告别。

Thai

หลังเปิดประตูรถ แม่หนูเศรษฐีผู้มีสีหน้าเรียบร้อยน่ารักก็ก้าวลงมาจากรถ หันกลับไปโบกมือลาคุณอาสะใภ้

Chinese

夜色之下的冯楠舒眉眼动人，娇俏的小脸本来就绝美无暇，在半明半暗的酒店门口更显得柔美而迷人，就像是精致的瓷娃娃一样。

Thai

เฝิงหนานซูภายใต้ราตรีกาลมีดวงตาและคิ้วอันงดงามชวนมอง ใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารักแต่เดิมก็งดงามไร้ที่ติอยู่แล้ว ยิ่งอยู่ตรงหน้าประตูโรงแรมที่สลัวๆ กึ่งมืดกึ่งสว่าง ยิ่งขับเน้นความอ่อนหวานมีเสน่ห์ดั่งตุ๊กตากระเบื้องเคลือบอันประณีต

Chinese

秦静秋有些不舍地抱了她一下，并叮嘱她要好好照顾自己，有什么事情一定要和自己的打电话，然后就看着她在夜色之中走向凯宾酒店。

Thai

ฉินจิ้งชิวสวมกอดเธอด้วยความอาลัยอาวรณ์อยู่บ้าง พร้อมทั้งกำชับให้เธอดูแลตัวเองให้ดี หากมีเรื่องอะไรต้องโทรศัพท์หาตนอย่างแน่นอน จากนั้นจึงมองดูเธอเดินเข้าไปในโรงแรมข่ายปินท่ามกลางความมืดมิด

Chinese

不过很快，她的脸上就流露出了一丝疑惑，因为她发现小侄女儿忽然开始一路小跑，整个人都不见了乖巧，反而变得灵动而活泼，小皮鞋哒哒哒的声音连坐在车里的她都能清晰可闻。

Thai

ทว่าไม่นาน บนใบหน้าของเธอก็เผยแววฉงนใจออกมา เพราะเธอพบว่าหลานสาวตัวน้อยจู่ๆ ก็เริ่มซอยเท้าวิ่งเหยาะๆ ความเรียบร้อยทั้งร่างพลันหายวับไป กลับกลายเป็นสดใสร่าเริงมีชีวิตชีวาแทน เสียงรองเท้าหนังใบเล็กดังกึกๆๆ แม้แต่เธอที่นั่งอยู่ในรถก็ยังได้ยินอย่างชัดเจน

Chinese

下一秒，酒店门口出现了一个年轻人，个子挺高的，一出门就不断的哈欠连天，似乎已经困的不行了。

Thai

วินาทีถัดมา ที่หน้าประตูโรงแรมก็ปรากฏชายหนุ่มคนหนึ่ง รูปร่างค่อนข้างสูง ทันทีที่เดินพ้นประตูออกมาก็อ้าปากหาวหวอดๆ ไม่หยุด ราวกับว่าง่วงนอนเต็มทนแล้ว

Chinese

两个人在酒店门口见了面，说了几句话，然后并肩走进了大厅。

Thai

ทั้งสองคนพบกันที่หน้าประตูโรงแรม พูดคุยกันสองสามประโยค แล้วจึงเดินเคียงข้างกันเข้าไปในล็อบบี้

Chinese

见到酒店门前的一幕，冯家的二太太忍不住流露出了释然却又略带惆怅的表情。

Thai

เมื่อเห็นภาพตรงหน้าประตูโรงแรม คุณนายรองตระกูลเฝิงก็อดไม่ได้ที่จะเผยสีหน้าโล่งอกแต่แฝงไว้ด้วยความรู้สึกเปล่าเปลี่ยวอาลัย

Chinese

从小到大，小楠舒最怕的就是被人丢下，对她来说不被丢下就已经是全世界最好的事情了，可当她第一次遇到一个等她等到深夜的人，她又怎么可能不粘着他。

Thai

ตั้งแต่เด็กจนโต สิ่งที่หนานซูน้อยกลัวที่สุดก็คือการถูกทอดทิ้ง สำหรับเธอแล้ว การไม่ถูกทิ้งไว้ข้างหลังก็ถือเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในโลกแล้ว ทว่าเมื่อเธอได้พบกับคนที่รอคอยเธอจนดึกดื่นเป็นครั้งแรก เธอจะไม่ติดเขาแจได้อย่างไร

Chinese

秦静秋忽然有种看着女儿出嫁，遥望婚车走远的既视感，心态着实有些复杂。

Thai

จู่ๆ ฉินจิ้งชิวก็เกิดความรู้สึกเหมือนเห็นลูกสาวแต่งงานออกเรือนและมองส่งรถแต่งงานแล่นไกลออกไป อารมณ์ความรู้สึกช่างซับซ้อนอย่างแท้จริง

Chinese

“怎么这么晚了才回来？”江勤唬着脸问她。

Thai

“ทำไมกลับมาดึกขนาดนี้” เจียงฉินปั้นหน้าดุถามเธอ

Chinese

“我和婶婶吃饭去了，还聊了很多东西。”冯楠舒乖乖回答。

Thai

“ฉันไปกินข้าวกับคุณอาสะใภ้มา แล้วก็คุยอะไรหลายอย่างด้วย” เฝิงหนานซูตอบอย่างว่าง่าย

Chinese

“聊了什么？”

Thai

“คุยอะไรบ้าง”

Chinese

“聊你了。”

Thai

“คุยเรื่องนาย”

Chinese

“你婶婶知道是我带你来的了？那她有没有说要安排人过来砍死我之类的？”

Thai

“อาสะใภ้เธอรู้แล้วเหรอว่าเป็นคนพาเธอมา แล้วเขาได้บอกว่าจะส่งคนมาฟันฉันให้ตายอะไรทำนองนั้นไหม”

Chinese

江勤有些慌，你一声不吭把人家家里的小公主拐出来了，还在人家眼皮子底下大摇大摆地晃悠，这特么跟老登，我的鬼火停在楼下安全吗有什么区别。

Thai

เจียงฉินลนลานอยู่บ้าง เจ้าแอบลักพาตัวเจ้าหญิงตัวน้อยในบ้านเขาออกมาโดยไม่ส่งเสียงบอกสักคำ แถมยังมาเดินเตร่ลอยหน้าลอยตาอยู่ใต้จมูกเขาอีก นี่แม่งจะต่างอะไรกับประโยคที่ว่า ‘ตาแก่ รถมอเตอร์ไซค์แต่งซิ่งของผมจอดไว้ใต้ตึกจะปลอดภัยไหม’ กันเล่า

Chinese

小富婆想了一下：“婶婶说要给你一千万，让你别要我了，但是你别害怕，我已经替你拒绝她了。”

Thai

แม่หนูเศรษฐีคิดอยู่ครู่หนึ่ง “คุณอาสะใภ้บอกว่าจะให้นายสิบล้าน เพื่อให้นายไม่เอาฉัน แต่นายไม่ต้องกลัวนะ ฉันปฏิเสธแทนนายไปแล้ว”

Chinese

江勤屏住了呼吸，没想到短短一个晚上自己就错过了一一场泼天富贵：“冯楠舒，这就是你的不对了，你怎么能把送到我门口的钱再送回去？我辛辛苦苦大半年都赚不到这多钱。”

Thai

เจียงฉินกลั้นหายใจ คิดไม่ถึงว่าเพียงค่ำคืนสั้นๆ ตนเองจะได้พลาดพั่วเทียนฟู่กุ้ยไปเสียแล้ว “เฝิงหนานซู นี่เป็นความผิดของเธอนะ เธอส่งเงินที่มาถึงหน้าประตูบ้านฉันกลับคืนไปได้ยังไงกัน ฉันตรากตรำทำงานหนักมาครึ่งปียังหาเงินไม่ได้มากขนาดนี้เลย”

Chinese

“那你要钱不要我了？”冯楠舒扬起小脸看着他。

Thai

“งั้นนายจะเอาเงินแล้วไม่เอาฉันแล้วเหรอ” เฝิงหนานซูเงยหน้าเล็กๆ มองเขา

Chinese

“呵呵，你婶婶也太天真了，只有人才会做选择，狗全都要。”

Thai

“หึๆ อาสะใภ้เธอไร้เดียงสาเกินไปแล้ว คนเท่านั้นถึงจะเลือก หมาน่ะเหมาหมด”

Chinese

江勤已经在自黑的道路上无法自拔了：“要是我在场，肯定先把钱要到手里，剩下的事还不是我说了算，钱和朋友，都是我的。”

Thai

เจียงฉินถลำลึกไปบนเส้นทางด่าตัวเองจนถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว “ถ้าฉันอยู่ในเหตุการณ์ล่ะก็ ต้องเอาเงินมาไว้ในมือก่อนแน่ เรื่องหลังจากนั้นก็อยู่ที่ฉันจะพูดแล้ว เงินและเพื่อน ล้วนเป็นของฉันทั้งหมด”

Chinese

冯楠舒忽然唬住小脸：“那如果只能选一个呢。”

Thai

เฝิงหนานซูพลันปั้นหน้าขรึม “แล้วถ้าเลือกได้แค่อย่างเดียวล่ะ”

Chinese

“你在哪儿学到的这种死亡问题？我拒绝回答。”

Thai

“เธอไปเรียนคำถามชวนหัวจะปวดแบบนี้มาจากไหน ฉันปฏิเสธที่จะตอบ”

Chinese

“江勤，你是不是一直在等我回来睡觉？”

Thai

“เจียงฉิน นายรอฉันกลับมานอนด้วยกันตลอดเลยใช่ไหม”

Chinese

“我是觉得马上要离开沪上了，之后可没钱住这么壕的酒店，该体验的都要体验一遍，所以来前台问问卫生间的按摩浴缸怎么用。”

Thai

“ฉันคิดว่าเดี๋ยวก็ต้องออกจากเซี่ยงไฮ้แล้ว ต่อไปคงไม่มีเงินพักโรงแรมหรูหราขนาดนี้ อะไรที่ควรสัมผัสก็ต้องลองสัมผัสให้หมด ก็เลยมาถามเคาน์เตอร์ต้อนรับว่าอ่างจากุซซีในห้องน้ำใช้ยังไงต่างหาก”

Chinese

冯楠舒一脸高冷地哦了一声，把手伸进江勤的睡衣口袋掏了两拳。

Thai

เฝิงหนานซูส่งเสียงอ้อด้วยสีหน้าเย็นชา พลางล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อชุดนอนของเจียงฉินแล้วชกเบาๆ สองที

Chinese

见到这一幕，路飞宇这才恍然大悟，什么尼玛闲逛，是老板娘不在，老板一个人睡不着啊。

Thai

เมื่อเห็นภาพนี้ ลู่เฟยอวี่ถึงเพิ่งตาสว่าง เดินเล่นบ้าบออะไรกัน ที่แท้ก็เพราะเถ้าแก่เนี้ยไม่อยู่ เถ้าแก่เลยนอนคนเดียวไม่หลับต่างหาก

Chinese

“啧啧啧，这么大个老板，睡觉还要老板娘哄嘞！”

Thai

“จึ๊ๆๆ เป็นถึงเถ้าแก่ใหญ่โตขนาดนี้ เวลานอนยังต้องให้เถ้าแก่เนี้ยกล่อมอีกล่ะสิ!”

Chinese

三分钟后，江勤带着小富婆坐着电梯来到了顶层，路过自己的房门的时候，小富婆傻傻看了一眼，然后哒哒哒地跑了过去，粘着江勤来到了他的房间门口，然后理直气壮地跟着他走了进去。

Thai

สามนาทีต่อมา เจียงฉินพาแม่หนูเศรษฐีโดยสารลิฟต์ขึ้นมาถึงชั้นบนสุด ตอนเดินผ่านหน้าห้องของตัวเอง แม่หนูเศรษฐีมองแวบหนึ่งอย่างซื่อๆ แล้วก็วิ่งซอยเท้าดังกึกๆๆ ตามไป เกาะติดเจียงฉินจนมาถึงหน้าห้องของเขา จากนั้นก็เดินตามเขาเข้าไปข้างในอย่างผึ่งผาย

Chinese

等江勤问她跟进来干嘛，她就装傻说自己也不知道，结果就被脱掉了袜子，雪白的小脚丫子被欺负了半天。

Thai

พอเจียงฉินถามเธอว่าตามเข้ามาทำไม เธอก็แกล้งทำมึนบอกว่าตัวเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ผลสุดท้ายจึงถูกถอดถุงเท้าออก เท้าขาวผ่องคู่น้อยถูกแกล้งหยอกอยู่ตั้งนานสองนาน

Chinese

第二天一早，窗外的天空阴沉沉的，没一会儿就下起了淅淅沥沥的小雨。

Thai

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ท้องฟ้านอกหน้าต่างมืดครึ้ม ไม่นานก็มีฝนตกพรำๆ ลงมา

Chinese

冯楠舒从床上爬起来，表情有些傻傻的坐在床尾，看着江勤做最后的退房检查，眼神黏在他身上飘过来飘过去。

Thai

เฝิงหนานซูลุกขึ้นมาจากเตียง นั่งอยู่ตรงปลายเตียงด้วยสีหน้าเหม่อลอยน้อยๆ พลางมองดูเจียงฉินตรวจเช็กห้องพักเป็นครั้งสุดท้ายก่อนเช็กเอาต์ สายตาของเธอจับจ้องอยู่ที่ตัวเขาไม่วางตา

Chinese

一直等到江勤叫她起床的声音响起，茫然可爱的小富婆才回过神，然后脱掉睡衣换上衣服，但是纽扣和鞋带都没系，而是哒哒哒地跑到客厅，张着手臂来找江勤帮忙。

Thai

กระทั่งเสียงเจียงฉินเรียกให้เธอลุกขึ้นดังขึ้น แม่หนูเศรษฐีผู้น่ารักไร้เดียงสาจึงค่อยได้สติ จากนั้นก็ถอดชุดนอนออกเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้า ทว่ากระดุมกับเชือกผูกรองเท้ายังไม่ได้ติดและผูก แต่กลับวิ่งซอยเท้าดังกึกๆๆ ไปที่ห้องนั่งเล่น อ้าแขนมาขอให้เจียงฉินช่วย

Chinese

“哥哥，系扣子。”

Thai

“พี่ ติดกระดุม”

Chinese

“早上火气很大，不许叫哥哥。”

Thai

“ตอนเช้าอารมณ์พลุ่งพล่าน ห้ามเรียกพี่”

Chinese

冯楠舒懵懵懂懂地哦了一声，静静地看着江勤把她的扣子和鞋带系上，然后就拉起行李箱出门，在大厅集合完毕并清点好了人数之后，一行十五人踏上了前往粤城的飞机。

Thai

เฝิงหนานซูส่งเสียงอ้ออย่างไม่ประสีประสา ยืนมองเจียงฉินติดกระดุมและผูกเชือกรองเท้าให้เธออย่างเงียบๆ จากนั้นก็ลากกระเป๋าเดินทางออกจากห้อง หลังจากรวมตัวกันที่ล็อบบี้และตรวจนับจำนวนคนเรียบร้อย คณะเดินทางสิบห้าคนก็ก้าวขึ้นเครื่องบินมุ่งหน้าสู่เยวี่ยเฉิง

Chinese

随后的一周时间里，208的众人远离了纸醉金迷生活，又开始忙忙碌碌了起来。

Thai

ตลอดหนึ่งสัปดาห์หลังจากนั้น ทุกคนใน 208 ก็ออกห่างจากชีวิตอันหรูหราฟุ่มเฟือย และเริ่มกลับมาวุ่นวายง่วนกับงานกันอีกครั้ง

Chinese

粤城这边的人文环境与北方有着极大的差异，甚至没有共通之处，最明显的例子就是有很多人连普通话都不会说，流行的东西也毫不相同。

Thai

สภาพแวดล้อมทางวัฒนธรรมของเยวี่ยเฉิงฝั่งนี้แตกต่างจากทางเหนืออย่างมหาศาล กระทั่งไม่มีจุดร่วมกันเลย ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดที่สุดก็คือคนจำนวนมากพูดภาษาจีนกลางไม่ได้ด้วยซ้ำ ของที่นิยมกันก็แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

Chinese

入住粤城这边的酒店之后，江勤带着大家先到附近的商业区转了一圈，发现有很多在内地卖的很火的东西在这边都卖不动。

Thai

หลังจากเช็กอินเข้าพักที่โรงแรมในเยวี่ยเฉิงแล้ว เจียงฉินก็พาทุกคนไปเดินดูรอบย่านการค้าใกล้เคียงก่อนรอบหนึ่ง พบว่ามีของหลายอย่างที่ขายดีเป็นเทน้ำเทท่าในแผ่นดินใหญ่ตอนใน แต่กลับขายไม่ออกเลยที่นี่

Chinese

同样的，有很多他们见都没见过的东西却卖的很火。

Thai

ในทางเดียวกัน มีของหลายอย่างที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อนกลับขายดิบขายดีอย่างยิ่ง

Chinese

对于考察模式的208来说，他们无疑是遇到了巨大的挑战和阻力，但对于旅游模式的208来说，那真的是看什么都新鲜，光是一条普普通通的商业街就能把大家逛的心满意足。

Thai

สำหรับ 208 ในโหมดสำรวจตลาด พวกเขาเผชิญหน้ากับความท้าทายและอุปสรรคอันยิ่งใหญ่อย่างไม่ต้องสงสัย ทว่าสำหรับ 208 ในโหมดท่องเที่ยวนั้น มองอะไรก็แปลกใหม่ไปหมดจริงๆ เพียงแค่ถนนคนเดินการค้าธรรมดาๆ สายเดียวก็ทำให้ทุกคนเดินเที่ยวกันจนอิ่มเอมใจแล้ว

Chinese

七月底，众人离开了粤城来到了深城，继续考察。

Thai

ปลายเดือนกรกฎาคม ทุกคนออกจากเยวี่ยเฉิงมายังเซินเฉิงเพื่อสำรวจตลาดต่อ

Chinese

这座城市和另外的三座城市都略有不同，它没有太多的历史，因为在还未改革开放的时候，这里还是一片渔村。

Thai

เมืองนี้แตกต่างจากอีกสามเมืองอยู่บ้าง มันไม่ได้มีประวัติศาสตร์ยาวนานอะไร เพราะในช่วงที่ยังไม่ได้ปฏิรูปและเปิดประเทศ ที่นี่ยังคงเป็นเพียงหมู่บ้านชาวประมง

Chinese

从南海边的圈子被画下来之后，这座城市就一直在突飞猛进的发展，据说十几年的时间内，这座城市一直是伴随着施工的声音成长起来的。

Thai

นับตั้งแต่วงกลมริมทะเลจีนใต้ถูกขีดวาดขึ้น เมืองแห่งนี้ก็พัฒนาอย่างก้าวกระโดดมาโดยตลอด เล่ากันว่าภายในช่วงเวลาสิบกว่าปี เมืองนี้เติบโตขึ้นมาพร้อมกับเสียงการก่อสร้างอยู่เสมอ

Chinese

深城和粤城距离很近，文化与环境很相似，但节奏明显快了许多，在接受新鲜事物的能力上也强大的不少。

Thai

เซินเฉิงกับเยวี่ยเฉิงอยู่ใกล้กันมาก วัฒนธรรมและสภาพแวดล้อมคล้ายคลึงกันอย่างยิ่ง แต่จังหวะชีวิตเร็วขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ความสามารถในการเปิดรับสิ่งใหม่ๆ ก็แข็งแกร่งกว่าไม่น้อย

Chinese

对于208的业务团队来说，没有太多高校的深城也许不是知乎的最佳推广地，但绝对是能让拼团迅速扎根的地方。

Thai

สำหรับทีมธุรกิจของ 208 เซินเฉิงที่ไม่ได้มีสถาบันอุดมศึกษามากมายนักอาจจะไม่ใช่จุดโปรโมตที่ดีที่สุดสำหรับจือฮู แต่เป็นสถานที่ที่สามารถทำให้พินถวนหยั่งรากลึกได้อย่างรวดเร็วแน่นอน

Chinese

江勤站在一处城中村的入口，眼神不断地打量着四周，心情微微有些异样。

Thai

เจียงฉินยืนอยู่ตรงทางเข้าหมู่บ้านในเมืองแห่งหนึ่ง สายตากวาดมองสำรวจรอบด้านอย่างต่อเนื่อง อารมณ์ความรู้สึกแปลกแปร่งไปเล็กน้อย

Chinese

他在这个城市生活了十几年，某些路段、建筑、商铺对他来说都有种令人窒息的熟悉感，就像有把能打中灵魂的手枪，一下一下地痛击着江勤的灵魂。

Thai

เขาเคยใช้ชีวิตอยู่ในเมืองนี้มาสิบกว่าปี ถนนบางช่วง อาคารบางแห่ง ร้านค้าบางร้าน ล้วนให้ความรู้สึกคุ้นเคยชวนอึดอัดใจแก่เขา ราวกับมีปืนพกที่ยิงเข้าใส่จิตวิญญาณได้กำลังกระหน่ำยิงโจมตีจิตวิญญาณของเจียงฉินทีละนัดๆ

Chinese

就比如面前这栋三十多层的住宅楼，还有楼下的那家潮汕牛肉火锅店，都让江勤有种望而却步的感觉。

Thai

อย่างเช่นตึกพักอาศัยสูงสามสิบกว่าชั้นตรงหน้า รวมถึงร้านหม้อไฟเนื้อวัวแต้จิ๋วที่อยู่ชั้นล่าง ล้วนทำให้เจียงฉินรู้สึกแหยงจนไม่กล้าก้าวเข้าไป

Chinese

前一世被这座城市征服了，并被按在地上疯狂摩擦，这一回怎么也得把这种城市给征服了才能算是小有所成吧？

Thai

ชาติก่อนถูกเมืองนี้พิชิต แถมยังถูกกดลงกับพื้นถูไถอย่างบ้าคลั่ง คราวนี้ไม่ว่าจะอย่างไรก็ต้องพิชิตเมืองนี้ให้ได้ ถึงจะถือว่าประสบความสำเร็จอยู่บ้างไม่ใช่หรือไง

Chinese

新郎官洞房之夜疯狂码字，能不能求个月票？

Thai

เจ้าบ่าวพิมพ์นิยายอย่างบ้าคลั่งในคืนเข้าหอ ขอตั๋วรายเดือนสักใบได้ไหมครับ

Chinese

(本章完)

Thai

(จบตอน)