มีแค่ฉันที่เป็นคนนอกเหรอ?

Chinese

第92章 只有我是外人？

Thai

บทที่ 92 มีแค่ฉันคนเดียวที่เป็นคนนอกงั้นเหรอ?

Chinese

回到济州，天气晴朗。

Thai

พอกลับมาถึงจี้โจว ท้องฟ้าก็แจ่มใส

Chinese

江勤拉着行李箱就出了站，脚步没有丝毫停留，看的孙彦斌一阵纳闷。

Thai

เจียงฉินลากกระเป๋าเดินทางเดินออกจากสถานีไปโดยไม่หยุดฝีเท้าแม้แต่น้อย ทำเอาซุนเยี่ยนปินรู้สึกงุนงงไปพักใหญ่

Chinese

这么漂亮的少女摆在眼前，这个人怎么连看一眼都不愿意看，还走的这么匆匆，搞得好像逃难一样？

Thai

เด็กสาวแสนสวยยืนอยู่ตรงหน้าแท้ๆ ทำไมคนคนนี้ถึงไม่ยอมแม้แต่จะปรายตามอง แถมยังเดินจ้ำอ้าวอย่างรีบร้อนราวกับกำลังหนีภัยพิบัติอย่างนั้นแหละ?

Chinese

江勤也就是不知道他的想法，知道的话肯定会笑，这么大的坑你还往里跳，你是真他妈铁腿无敌。

Thai

ก็เพราะเจียงฉินไม่รู้ความคิดของอีกฝ่าย ถ้าเขารู้คงจะหัวเราะออกมาแน่ หลุมพรางใหญ่เบ้อเริ่มขนาดนี้ยังกล้ากระโดดลงไป นายแม่งขาเหล็กไร้เทียมทานตัวจริงเสียงจริง

Chinese

而看着江勤果断离去的背影，楚丝琪感觉受到了极大的伤害，想发脾气，却又不知道该朝谁发，只觉得看什么都不顺眼，最后狠狠瞪了孙彦斌一下。

Thai

ส่วนฉู่ซือฉีที่มองแผ่นหลังของเจียงฉินซึ่งเดินจากไปอย่างเด็ดเดี่ยวก็รู้สึกเหมือนถูกทำร้ายจิตใจอย่างรุนแรง เธออยากจะระเบิดอารมณ์ออกมาแต่ก็ไม่รู้จะไประบายใส่ใคร รู้สึกขวางหูขวางตาไปหมด สุดท้ายจึงตวัดสายตาค้อนใส่ซุนเยี่ยนปินอย่างแรงทีหนึ่ง

Chinese

她看我了？孙彦斌有点发愣。

Thai

เธอมองฉันเหรอ? ซุนเยี่ยนปินยืนอึ้งไปเล็กน้อย

Chinese

半小时之后，江勤回到了家，在外上学的游子终于归来，自然会受到父母的热烈欢迎，袁友琴甚至为此请假一天，专门在家给江勤做了一大桌吃的。

Thai

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เจียงฉินก็กลับมาถึงบ้าน ลูกหลานที่จากบ้านไปเรียนหนังสือต่างเมืองในที่สุดก็ได้กลับมา ย่อมได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากพ่อแม่ หยวนโหย่วฉินถึงกับลางานหนึ่งวันเพื่ออยู่บ้านทำอาหารเต็มโต๊ะไว้ให้เจียงฉินโดยเฉพาะ

Chinese

但是，这种热烈与亲切往往是短暂的。

Thai

ทว่าความอบอุ่นและความเอ็นดูแบบนี้มักจะอยู่ได้ไม่นาน

Chinese

10月1日，老妈高兴的不行，儿子你回来啦？

Thai

วันที่ 1 ตุลาคม คุณแม่ดีใจยกใหญ่ “ลูกชาย กลับมาแล้วเหรอ?”

Chinese

10月2日，亲妈还有点高兴，多睡会儿，学习怪累的。

Thai

วันที่ 2 ตุลาคม คุณแม่แท้ๆ ยังพอมีความสุขอยู่บ้าง “นอนต่ออีกหน่อยเถอะ เรียนคงเหนื่อยแย่”

Chinese

10月3日，袁女士开始耷拉脸，能不能收拾收拾伱的狗窝？

Thai

วันที่ 3 ตุลาคม คุณนายหยวนเริ่มชักสีหน้า “หัดเก็บกวาดรังหมาของแกบ้างได้ไหม?”

Chinese

10月4日，袁友琴女士眉心紧锁，臭小子什么时候开学？

Thai

วันที่ 4 ตุลาคม คุณนายหยวนโหย่วฉินขมวดคิ้วแน่น “เจ้าเด็กเวร เมื่อไหร่จะเปิดเทอมฮะ?”

Chinese

江勤知道，这份骨肉重逢的亲切劲儿大概是用完了，于是从第五天开始就每天早起，天天往外跑，不给老妈嫌弃自己的机会。

Thai

เจียงฉินรู้ดีว่าความรักใคร่เอ็นดูในยามเลือดเนื้อเชื้อไขได้กลับมาพบหน้าคงหมดลงแล้ว ดังนั้นตั้งแต่วันที่ห้าเป็นต้นไปเขาจึงตื่นแต่เช้าทุกวันและออกไปข้างนอกตลอด เพื่อไม่เปิดโอกาสให้คุณแม่ได้บ่นรำคาญตนเอง

Chinese

“叔，你来了？”

Thai

“อา มาแล้วเหรอ?”

Chinese

“嗯，来了，树安你好像长高了，都快跟叔叔一样高了，真不错。”

Thai

“อืม มาแล้ว ซู่อันดูเหมือนนายจะสูงขึ้นนะ แทบจะสูงเท่าอาแล้ว เยี่ยมไปเลย”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

杨家羊汤馆，杨树安一脸复杂地看着自己的老同学兼干叔叔走进店里，和亲爹抱着肩膀，一口一个老哥老弟，总觉得脸颊臊得慌。

Thai

ณ ร้านซุปแพะตระกูลหยาง หยางซู่อันมองเพื่อนร่วมชั้นเก่าควบตำแหน่งอาบุญธรรมของตนเดินเข้ามาในร้านด้วยสีหน้าซับซ้อน พอเห็นอีกฝ่ายกอดคอกับพ่อแท้ๆ ของตนพลางเรียกพี่ชายอย่างนั้นน้องชายอย่างนี้ เขาก็รู้สึกแสบร้อนที่ใบหน้าด้วยความอับอายเหลือเกิน

Chinese

江勤投资这家羊汤馆本来就是玩票，所以在杨建国准备给他算分红的时候，他摆手拒绝了，让他把钱拿着去开第三家分店。

Thai

เดิมทีการที่เจียงฉินลงทุนในร้านซุปแพะแห่งนี้ก็แค่ทำเล่นๆ สนุกๆ ดังนั้นตอนที่หยางเจี้ยนกั๋วเตรียมจะคำนวณเงินปันผลให้เขา เขาจึงโบกมือปฏิเสธและบอกให้อีกฝ่ายเอาเงินก้อนนั้นไปเปิดสาขาที่สามแทน

Chinese

另外，他还提了个建议，让杨建国不要只做单一商品，尽量多些花样。

Thai

นอกจากนี้ เขายังเสนอแนะให้หยางเจี้ยนกั๋วอย่าทำสินค้าเพียงแค่อย่างเดียว พยายามเพิ่มความหลากหลายให้มากขึ้น

Chinese

有些东西作为特色招牌是可以的，但太过单一始终都走不太远，毕竟光做羊汤还想全国连锁，这件事难度太大了。

Thai

อาหารบางอย่างนำมาใช้เป็นเมนูซิกเนเจอร์ที่เป็นเอกลักษณ์ได้ แต่ถ้าเรียบง่ายและจำเจเกินไปย่อมไปได้ไม่ไกลนัก เพราะการจะทำแค่ซุปแพะแล้วหวังจะขยายสาขาเป็นแฟรนไชส์ทั่วประเทศนั้นเป็นเรื่องที่ยากเกินไป

Chinese

再说了，杨建国没上过几年学，对运营这种事一窍不通，在能力欠缺的基础上，走最容易的路才是良策。

Thai

อีกอย่าง หยางเจี้ยนกั๋วไม่ได้เรียนหนังสือมามากนัก เรื่องการบริหารจัดการอะไรทำนองนี้เขาไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อย ภายใต้พื้นฐานที่ยังขาดความสามารถ การเลือกเดินบนเส้นทางที่ง่ายที่สุดจึงเป็นกลยุทธ์ที่ดี

Chinese

杨建国其实一直有开第三家店的想法，听到江勤主动提出来，高兴的直拍杨树安的肩膀：“看看你叔，高中都是一个班的同学，你怎么就没有那么成熟呢？”

Thai

อันที่จริงหยางเจี้ยนกั๋วมีความคิดที่จะเปิดร้านสาขาที่สามมาตลอด พอได้ยินเจียงฉินเอ่ยปากขึ้นมาเองก็ดีใจจนตบไหล่หยางซู่อันไม่หยุด “ดูอาของแกสิ ตอนมัธยมปลายก็อยู่ห้องเดียวกันแท้ๆ ทำไมแกถึงไม่รู้จักโตเป็นผู้ใหญ่แบบนี้บ้างนะ?”

Chinese

“呵呵。”杨树安的嘴角抽搐了一下，心里有点后悔。

Thai

“เหอะๆ” มุมปากของหยางซู่อันกระตุกเบาๆ ในใจรู้สึกเสียดายและเสียใจขึ้นมาบ้างแล้ว

Chinese

那天他俩喝醉，非得拜把子的时候，他就是豁出狗命也应该拦着的，现在也不至于嗷嗷喊叔了。

Thai

วันนั้นตอนที่ทั้งสองคนเมาแอ๋แล้วดึงดันจะสาบานเป็นพี่น้องกันให้ได้ ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตหมาๆ เขาก็ควรจะห้ามเอาไว้ จะได้ไม่ต้องมาคอยร้องเรียกอีกฝ่ายว่าอาอยู่แบบนี้

Chinese

半晌之后，江勤打算离开，杨树安被老爹命令着，把叔叔给送出了门。

Thai

ครู่ใหญ่ต่อมา เจียงฉินตั้งใจจะกลับ หยางซู่อันจึงถูกพ่อสั่งให้ออกไปส่งคุณอาถึงหน้าประตู

Chinese

“叔，我跟你商量个事儿呗。”杨树安搓着手开口。

Thai

“อา ผมขอปรึกษาอะไรหน่อยสิ” หยางซู่อันถูมือไปมาพลางเอ่ยขึ้น

Chinese

江勤回过头，笑容灿烂：“大侄子，你想商量什么事？”

Thai

เจียงฉินหันกลับมา ยิ้มอย่างสดใส “หลานชายคนโต อยากปรึกษาเรื่องอะไรล่ะ?”

Chinese

“咱俩以后能不能各论各的，你叫我大侄儿，我叫你哥。”

Thai

“พวกเราต่างคนต่างนับลำดับรุ่นกันเองได้ไหม อาเรียกผมว่าหลานชายคนโต ส่วนผมเรียกอาว่าพี่”

Chinese

“你想得美，那不是乱了辈分？”

Thai

“ฝันไปเถอะ แบบนั้นลำดับรุ่นก็เละเทะหมดน่ะสิ”

Chinese

江勤晃晃悠悠地离开，留下一脸难受的杨树安，有个太过耀眼的同学，就连回忆学生时代都成为了一件让人头皮发麻的事情。

Thai

เจียงฉินเดินทอดน่องจากไป ปล่อยให้หยางซู่อันยืนทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก การมีเพื่อนร่วมชั้นที่โดดเด่นเจิดจ้าเกินไป แม้แต่การหวนนึกถึงสมัยเรียนก็กลายเป็นเรื่องที่ทำให้รู้สึกขนลุกขนชันได้จริงๆ

Chinese

从羊汤馆回到家，江勤打开电脑，看了一下网站的浏览量，果然，离校的大学生缺失了氛围感，导致校花比赛的热度开始自然下降。

Thai

พอกลับจากร้านซุปแพะมาถึงบ้าน เจียงฉินก็เปิดคอมพิวเตอร์ดูยอดเข้าชมของเว็บไซต์ เป็นไปตามคาด การที่นักศึกษาออกจากมหาวิทยาลัยไปทำให้ขาดบรรยากาศ ส่งผลให้กระแสความนิยมของการประกวดดาวมหาวิทยาลัยเริ่มลดลงตามธรรมชาติ

Chinese

不过这个下降并不是持续式的，因为从四号开始，网站的浏览数据又有了上涨的趋势，估计大家是玩累了，回家之后又开始上网了。

Thai

แต่การลดลงนี้ไม่ได้เป็นไปอย่างต่อเนื่อง เพราะตั้งแต่วันที่ 4 เป็นต้นมา ข้อมูลยอดเข้าชมเว็บไซต์ก็มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอีกครั้ง คาดว่าทุกคนคงจะเที่ยวจนเหนื่อยแล้ว พอกลับถึงบ้านก็เริ่มเล่นอินเทอร์เน็ตกันต่อ

Chinese

表白墙的帖子多了不少，甚至还有外校的人注册账号，来墙上表白临大的女孩，开头标题都是路遇女神什么的。

Thai

โพสต์บนกำแพงสารภาพรักเพิ่มขึ้นไม่น้อย ถึงขั้นมีคนจากมหาวิทยาลัยอื่นสมัครบัญชีเข้ามาสารภาพรักกับสาวๆ ของ ม.หลินชวน บนกำแพง โดยหัวข้อโพสต์มักจะขึ้นต้นด้วยเรื่องบังเอิญเจอเทพธิดาอะไรทำนองนั้น

Chinese

另外，匿名树洞的吐槽也多的一批，大多数都是吐槽自己的舍友，同学，说某某不干人事，从大一到大三没买过洗发水，天天蹭，又说某某每天打扮的花枝招展，实际上有狐臭。

Thai

นอกจากนี้ การบ่นในโพรงต้นไม้นิรนามก็มีเยอะมาก ส่วนใหญ่เป็นการบ่นรูมเมตและเพื่อนร่วมชั้นของตัวเอง บอกว่าคนนั้นคนนี้ทำตัวแย่ ตั้งแต่ปีหนึ่งถึงปีสามไม่เคยซื้อแชมพูสระผมเลยสักครั้ง คอยแต่เบียดเบียนคนอื่นทุกวัน บ้างก็บอกว่าคนนั้นคนนี้แต่งตัวสวยสะพรั่งทุกวัน แต่ความจริงกลับมีกลิ่นตัว

Chinese

还有就是校花排行榜，楚丝琪现在稳居第一。

Thai

และยังมีอันดับการจัดอันดับดาวมหาวิทยาลัย ซึ่งตอนนี้ฉู่ซือฉียังคงรั้งอันดับหนึ่งอย่างเหนียวแน่น

Chinese

其实原先的第一是洪颜来着，但是因为转系的事情，她忽然就失去了法学系的支持，一夜之间就落到了后面，楚丝琪和柳依依因此被顶了上来，两个人忽上忽下的比了三天，一直分不出胜负。

Thai

ความจริงแล้วอันดับหนึ่งเดิมทีเป็นของหงเหยียน ทว่าเนื่องจากเรื่องการย้ายภาควิชา จู่ๆ เธอก็สูญเสียแรงสนับสนุนจากภาควิชานิติศาสตร์ไป เพียงชั่วข้ามคืนอันดับจึงร่วงลงไปข้างหลัง ฉู่ซือฉีกับหลิวยียีจึงถูกดันขึ้นมาแทน ทั้งสองคนผลัดกันขึ้นผลัดกันลงขับเคี่ยวกันอยู่สามวันโดยไม่รู้ผลแพ้ชนะ

Chinese

但就在放假前几天的时候，柳依依的粉丝不知为何，忽然不给力了，花越投越少，反而被楚丝琪稳稳压制了一头。

Thai

แต่ก่อนจะถึงวันหยุดไม่กี่วัน แฟนคลับของหลิวยียีไม่รู้เป็นเพราะอะไร จู่ๆ ก็หมดแรงส่ง ดอกไม้ที่โหวตให้ก็น้อยลงเรื่อยๆ จนถูกฉู่ซือฉีกดคะแนนแซงนำหน้าไปได้อย่างมั่นคง

Chinese

对于这个结果，江勤没有任何的想法。

Thai

ต่อผลลัพธ์นี้ เจียงฉินไม่ได้มีความคิดเห็นใดๆ

Chinese

造花运动是他一手掀起来的，但是花落谁家他不想过多干涉，他要的是背后的经济利益，对人没有兴趣。

Thai

กิจกรรมปั้นดาวเป็นสิ่งที่เขาเป็นผู้จุดกระแสขึ้นมาด้วยมือตัวเอง แต่ดาวดวงนั้นจะตกเป็นของใครเขาไม่อยากเข้าไปก้าวก่ายมากนัก สิ่งที่เขาต้องการคือผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจที่อยู่เบื้องหลัง ส่วนเรื่องตัวบุคคลนั้นเขาไม่ได้สนใจ

Chinese

随后，江勤进入用户后台，查看了一下浏览量。

Thai

จากนั้นเจียงฉินก็เข้าสู่ระบบหลังบ้านของผู้ใช้เพื่อตรวจสอบยอดเข้าชม

Chinese

时淼淼的账号粉丝已经破万了，这说明她那本《你是人间烟火色》写的确实不错，但让江勤觉得意外的是，老曹的账号竟然也有六千粉丝，紧跟在时淼淼后面。

Thai

ยอดผู้ติดตามบัญชีของสือเหมี่ยวเหมี่ยวทะลุหนึ่งหมื่นคนไปแล้ว นี่แสดงให้เห็นว่านิยายเรื่อง 《เธอคือสีสันแห่งโลกมนุษย์》 ของเธอเขียนได้ดีจริงๆ แต่สิ่งที่ทำให้เจียงฉินรู้สึกประหลาดใจก็คือ บัญชีของเหล่าเฉากลับมีผู้ติดตามถึงหกพันคนเช่นกัน ตามหลังสือเหมี่ยวเหมี่ยวมาติดๆ

Chinese

不过时淼淼的都是真粉丝，老曹的都是黑粉，评论里都说他牛逼吹过了头，还有要现实他一下的。

Thai

ทว่าผู้ติดตามของสือเหมี่ยวเหมี่ยวล้วนเป็นแฟนคลับตัวจริง ส่วนของเหล่าเฉาล้วนเป็นแอนตี้แฟน ในช่องคอมเมนต์ต่างบอกว่าเขาขี้โม้โอ้อวดเกินเบอร์ แถมยังมีคนบอกว่าจะตามไปสั่งสอนเขาในชีวิตจริงอีกด้วย

Chinese

黑红也是红啊，老曹能有今天的成绩确实是全靠自己的努力。

Thai

ถึงจะดังเพราะโดนด่าแต่ก็ถือว่าดังอยู่ดี เหล่าเฉามีผลงานได้ถึงขนาดนี้ในวันนี้ย่อมพึ่งพาความพยายามของตัวเองล้วนๆ

Chinese

“假期还两天，你们什么时候去临川，咱们一起走？”

Thai

“วันหยุดเหลืออีกสองวัน พวกนายจะไปหลินชวนกันเมื่อไหร่ พวกเราไปพร้อมกันไหม?”

Chinese

忽然，电脑的左下角弹出一个陌生的群消息提示，江勤觉得莫名其妙，于是伸手点开，发现自己不知道什么时候进了个五人群，发消息的人备注叫孙彦斌，用了个戴墨镜的非主流头像。

Thai

ทันใดนั้น ที่มุมล่างซ้ายของหน้าจอคอมพิวเตอร์ก็มีข้อความแจ้งเตือนจากกลุ่มที่ไม่คุ้นเคยเด้งขึ้นมา เจียงฉินรู้สึกงุนงงจึงยื่นมือไปคลิกเปิดดู และพบว่าตนเองถูกดึงเข้ากลุ่มที่มีสมาชิกห้าคนตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ คนที่ส่งข้อความตั้งชื่อบันทึกไว้ว่าซุนเยี่ยนปิน และใช้รูปโปรไฟล์แนวเด็กแนวกำลังสวมแว่นกันแดด

Chinese

郭子航：“六号走怎么样？”

Thai

กัวจื่อหาง “ไปวันที่ 6 เป็นไง?”

Chinese

江勤顺手答了一句：“你又没对象，去那么早做什么？”

Thai

เจียงฉินพิมพ์ตอบกลับไปอย่างเคยมือ “นายไม่มีแฟนสักหน่อย จะรีบไปไวขนาดนั้นทำไม?”

Chinese

“那咱什么时候走？”

Thai

“งั้นพวกเราจะไปเมื่อไหร่ล่ะ?”

Chinese

“七号吧，下次回来就过年了。”

Thai

“วันที่ 7 แล้วกัน กลับมาคราวหน้าก็ช่วงปีใหม่แล้ว”

Chinese

“楚同学，你打算什么时候走？”孙彦斌直接无视他们决定，去问了楚丝琪，毕竟这才是他建群的目的。

Thai

“คุณฉู่ คุณวางแผนจะไปเมื่อไหร่เหรอ?” ซุนเยี่ยนปินเมินการตัดสินใจของพวกเขาทันทีแล้วหันไปถามฉู่ซือฉี เพราะนี่คือจุดประสงค์ที่แท้จริงในการตั้งกลุ่มของเขา

Chinese

楚丝琪：“那我也七号，下午一起去买票吧？”

Thai

ฉู่ซือฉี “งั้นฉันก็วันที่ 7 ตอนบ่ายไปซื้อตั๋วด้วยกันไหม?”

Chinese

孙彦斌：“好，那我也七号走。”

Thai

ซุนเยี่ยนปิน “ตกลง งั้นฉันก็ไปวันที่ 7”

Chinese

江勤：“……”

Thai

เจียงฉิน “…”

Chinese

江勤：“想起来还有点事，我八号走。”

Thai

เจียงฉิน “นึกขึ้นได้ว่ายังมีธุระอยู่อีกนิดหน่อย ฉันไปวันที่ 8”

Chinese

孙彦斌见到这条消息，心里直呼太好了，因为江勤的外貌条件要比他好，他想追楚丝琪，那就巴不得让江勤离得远远的：“那你自己走吧，我们还是七号走，楚同学，你几点去车站，我和你一起。”

Thai

พอซุนเยี่ยนปินเห็นข้อความนี้ ในใจก็ร้องตะโกนว่าเยี่ยมเลย เพราะหน้าตาของเจียงฉินดูดีกว่าเขา ในเมื่อเขาอยากจีบฉู่ซือฉีก็ย่อมปรารถนาให้เจียงฉินอยู่ห่างไปไกลๆ “งั้นนายก็ไปคนเดียวเถอะ พวกเรายังคงไปวันที่ 7 เหมือนเดิม คุณฉู่ เธอจะไปสถานีรถไฟกี่โมง ฉันจะได้ไปด้วย”

Chinese

楚丝琪：“算了，我也八号走吧。”

Thai

ฉู่ซือฉี “ช่างเถอะ ฉันไปวันที่ 8 ด้วยดีกว่า”

Chinese

江勤无语了：“那我不走了，我打算烂在家里。”

Thai

เจียงฉินหมดคำจะพูด “งั้นฉันไม่ไปแล้ว ฉันกะจะนอนเน่าอยู่บ้านนี่แหละ”

Chinese

孙彦斌看着聊天记录一头雾水，可没等他想明白，他就发现群里少了个人，然后他就收到提示，江勤在说完最后一句话后直接就退群了。

Thai

ซุนเยี่ยนปินมองประวัติการแชตด้วยความมึนงง ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะคิดออก เขาก็พบว่าสมาชิกในกลุ่มหายไปคนหนึ่ง จากนั้นเขาก็ได้รับการแจ้งเตือนว่าเจียงฉินออกจากกลุ่มไปทันทีหลังจากพูดประโยคสุดท้ายจบ

Chinese

五个人的群，少一个人太明显了，所以其他人也在同一时间发现了江勤退群的事。

Thai

กลุ่มที่มีสมาชิกแค่ห้าคน พอหายไปคนหนึ่งก็เห็นได้ชัดเจนเกินไป คนอื่นๆ จึงสังเกตเห็นเรื่องที่เจียงฉินออกจากกลุ่มในเวลาเดียวกัน

Chinese

楚丝琪：“既然他退了，那我也退了。”

Thai

ฉู่ซือฉี “ในเมื่อเขาออกแล้ว งั้นฉันก็ออกด้วย”

Chinese

孙彦斌：“？？？？？”

Thai

ซุนเยี่ยนปิน “?????”

Chinese

王慧茹：“丝琪退了，那我也退了吧。”

Thai

หวังฮุ่ยหรู “ซือฉีออกแล้ว งั้นฉันก็ออกด้วยดีกว่า”

Chinese

孙彦斌：“……”

Thai

ซุนเยี่ยนปิน “…”

Chinese

郭子航：“再见。”

Thai

กัวจื่อหาง “ลาก่อน”

Chinese

孙彦斌沉默了许久，久久都反应不过来，心说这到底发什么了什么事？

Thai

ซุนเยี่ยนปินเงียบไปนาน ไม่อาจตั้งสติได้เป็นเวลานาน ในใจคิดว่านี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกันแน่?

Chinese

这一琢磨他就琢磨到了深夜，然后忽然有点明白了，那个群里好像只有自己是个外人？

Thai

เขาขบคิดเรื่องนี้จนดึกดื่น จากนั้นก็พลันเข้าใจขึ้นมานิดหน่อย ดูเหมือนว่าในกลุ่มนั้นจะมีแค่เขาคนเดียวที่เป็นคนนอกงั้นเหรอ?

Chinese

求追读，求追读！！！

Thai

ขอแรงสนับสนุนยอดอ่านต่อเนื่องด้วยนะครับ ขอแรงสนับสนุนยอดอ่านต่อเนื่องด้วยนะครับ!!!

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)