คำว่าเติบโตเป็นผู้ใหญ่ไม่ใช่เรื่องง่าย

Chinese

第117章 成年二字不容易

Thai

บทที่ 117 คำว่าผู้ใหญ่นั้นไม่ง่ายเลย

Chinese

翌日清晨，阳光无限。

Thai

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น แสงแดดเจิดจ้าไร้ขอบเขต

Chinese

只是因为处在山里，所以周遭看起来都有些雾蒙蒙的，当阳光在其中散射出一片金辉，则别有一番味道。

Thai

เพียงแต่เพราะตั้งอยู่ในหุบเขา รอบด้านจึงดูมีหมอกสลัวปกคลุมอยู่บ้าง เมื่อแสงแดดสาดส่องผ่านหมอกจนเปล่งประกายสีทองอร่าม จึงให้บรรยากาศที่แปลกตาไปอีกแบบ

Chinese

董文豪带着一众喜欢爬山的人到小镇后面去爬山，不愿意去的就留下睡懒觉，等着大巴车中午过来接人。

Thai

ต่งเหวินหาวพากลุ่มคนที่ชอบปีนเขาไปปีนเขาที่ด้านหลังเมือง คนที่ไม่ยอมไปก็นอนขี้เซาอยู่ที่พัก เพื่อรอรถบัสมารับตอนเที่ยง

Chinese

结果还没到中午，去爬山的那群人就回来了，个个都气的不行，说连个庙毛都没看到。

Thai

ผลปรากฏว่ายังไม่ทันถึงตอนเที่ยง คนกลุ่มที่ไปปีนเขาก็กลับมากันแล้ว แต่ละคนต่างโมโหกันยกใหญ่ บอกว่าแม้แต่เงาของวัดก็ยังไม่เห็นสักนิด

Chinese

最可气的是，后面那座山虽然看着是不高，但是真的没有路，大家都是深一脚浅一脚地走，最后差点没找到回头路。

Thai

สิ่งที่น่าโมโหที่สุดคือ ภูเขาด้านหลังนั้นแม้ดูไม่สูง แต่กลับไม่มีทางเดินเลยจริงๆ ทุกคนต่างเดินโซซัดโซเซก้าวเหยียบสูงๆ ต่ำๆ สุดท้ายเกือบจะหาทางกลับไม่เจอ

Chinese

“这破地方，以后再也不来了！”

Thai

“สถานที่เฮงซวยพรรค์นี้ คราวหน้าจะไม่มาอีกแล้ว!”

Chinese

江勤听了直乐：“干脆以后连团建都不要搞了，瞎耽误工作时间！”

Thai

เจียงฉินได้ยินแล้วก็ขำลั่น “ถ้าอย่างนั้นคราวหลังก็ไม่ต้องจัดกิจกรรมสร้างทีมมันแล้ว เสียเวลาทำงานเปล่าๆ!”

Chinese

“老板你脚都瘸了，还有心思开玩笑？”董文豪不理解。

Thai

“บอส ขาคุณกะเผลกขนาดนี้แล้ว ยังมีอารมณ์มาล้อเล่นอีกเหรอครับ” ต่งเหวินหาวไม่เข้าใจ

Chinese

“我脚疼会影响说话吗？滚。”

Thai

“ฉันเจ็บขามันไปกระทบกระเทือนการพูดหรือไง ไสหัวไปเลย”

Chinese

苏奈也是一脸奇怪地看了过来：“老板，你都没有跟我们上山，怎么还瘸了？”

Thai

ซูไน่เองก็มองมาด้วยสีหน้าแปลกใจ “บอส คุณไม่ได้ขึ้นเขาไปกับพวกเราสักหน่อย ทำไมถึงขาเป๋ได้ล่ะคะ”

Chinese

江勤不动声色地开口：“关节炎，老毛病了，行了行了，别哔哔了，大巴车来了，赶紧清点一下人数，上车！”

Thai

เจียงฉินเอ่ยอย่างสงบนิ่ง “ข้ออักเสบ โรคเก่าน่ะ เอาละๆ เลิกพูดมากได้แล้ว รถบัสมาแล้ว รีบนับจำนวนคนแล้วขึ้นรถ!”

Chinese

“人数够了老板。”

Thai

“คนครบแล้วครับบอส”

Chinese

“好，那就打道回府吧。”

Thai

“ดี ถ้าอย่างนั้นก็กลับกันได้เลย”

Chinese

江勤目送208的全体成员上了车，然后回到农家乐的院子里去开奥迪，脚上有个小伤口并不影响踩刹车和油门，路上开慢一点也就是了。

Thai

เจียงฉินมองส่งสมาชิกทั้งหมดของ 208 ขึ้นรถ จากนั้นก็กลับไปที่ลานบ้านพักโฮมสเตย์เพื่อขับรถอาวดี้ บาดแผลเล็กๆ ที่เท้าไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการเหยียบเบรกและคันเร่ง ขับช้าลงหน่อยระหว่างทางก็พอแล้ว

Chinese

而此时，冯楠舒就站在院子里，看着他卷起的裤腿以及和自己同款的伤口若有所思，小表情可爱又茫然。

Thai

และในเวลานี้ เฝิงหนานซูกำลังยืนอยู่ในลานบ้าน มองดูกางเกงที่เขาพับขากับบาดแผลแบบเดียวกับเธออย่างครุ่นคิด สีหน้าเล็กๆ นั้นดูน่ารักและงุนงง

Chinese

“江勤，你脚怎么了？”

Thai

“เจียงฉิน ขานายไปโดนอะไรมาเหรอ”

Chinese

“上厕所摔倒了，脚踝先着的地。”

Thai

“เข้าห้องน้ำแล้วล้ม ข้อเท้าลงพื้นก่อนน่ะ”

Chinese

“我不太相信。”

Thai

“ฉันไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่”

Chinese

江勤开着车咧嘴一笑，心说我管伱相不相信，反正你没证据。

Thai

เจียงฉินขับรถพลางฉีกยิ้ม ในใจคิดว่าฉันไม่สนหรอกว่าเธอจะเชื่อหรือไม่ อย่างไรเสียเธอก็ไม่มีหลักฐาน

Chinese

回到临大，团建的兴奋劲儿很快就过去了，208全体都投入到了科技大推广的活动当中。

Thai

เมื่อกลับมาถึงม.หลินชวน ความตื่นเต้นจากกิจกรรมสร้างทีมก็ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว สมาชิกทุกคนของ 208 ต่างทุ่มเทให้กับการทำกิจกรรมโปรโมตที่ม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

Chinese

而江勤除了上课之外，也是一直在临大与科技大之间来回奔波。

Thai

ส่วนเจียงฉิน นอกจากเวลาเรียนแล้ว เขาก็วิ่งวุ่นไปมาระหว่างม.หลินชวนกับม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีตลอดเวลาเช่นกัน

Chinese

他的后排座换了好几拨人，有时候是去调查市场信息的魏兰兰和谭青，有时候是在科技大面试内容创作者的董文豪和路飞宇。

Thai

เบาะหลังรถของเขาผลัดเปลี่ยนคนนั่งไปหลายกลุ่ม บางครั้งก็เป็นเว่ยหลานหลานกับถานชิงที่ไปสำรวจข้อมูลตลาด บางครั้งก็เป็นต่งเหวินหาวกับลู่เฟยอวี่ที่ไปสัมภาษณ์ผู้สร้างคอนเทนต์ที่ม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

Chinese

当然了，更多的时候是他自己。

Thai

แน่นอนว่า ส่วนใหญ่แล้วมักจะเป็นตัวเขาคนเดียว

Chinese

因为见面太勤了，郭子航甚至有一种他和江勤在上同一所大学的错觉。

Thai

เพราะเจอกันบ่อยเกินไป กัวจื่อหางถึงขั้นมีความรู้สึกคิดไปเองว่าเขากับเจียงฉินเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเดียวกัน

Chinese

下了课就能见到，吃个饭也能见到，甚至在江勤闲着无聊的时候，他还跟着郭子航去上了两节课，只是听了没三分钟就睡着了。

Thai

เลิกเรียนก็เจอ กินข้าวก็เจอ กระทั่งตอนที่เจียงฉินว่างจนเบื่อ เขายังตามกัวจื่อหางไปนั่งเรียนด้วยสองคาบ เพียงแต่ฟังไปไม่ถึงสามนาทีก็หลับไปแล้ว

Chinese

也许是因为他那特殊的魅力，江勤甚至被郭子航班里的几个女孩追要QQ号。

Thai

อาจเป็นเพราะเสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์ของเขา เจียงฉินถึงขั้นถูกเด็กสาวหลายคนในห้องเรียนของกัวจื่อหางตามขอคิวคิว

Chinese

“义父，你好像真的变成男神了。”郭子航有些羡慕。

Thai

“ท่านพ่อ ดูเหมือนนายจะกลายเป็นเทพบุตรสุดฮอตไปแล้วจริงๆ นะ” กัวจื่อหางรู้สึกอิจฉาอยู่บ้าง

Chinese

江勤瘪瘪嘴，一脸不屑：“男神有什么鸟用？我最想变的还是土豪。”

Thai

เจียงฉินเบะปาก สีหน้าดูแคลน “เทพบุตรจะมีประโยชน์บ้าบออะไร สิ่งที่ฉันอยากเป็นที่สุดก็ยังคงเป็นเศรษฐีเงินหนาอยู่ดี”

Chinese

“你可以请我们班每人一杯奶茶，肯定有人叫你土豪，信不信？”

Thai

“นายเลี้ยงชานมคนในห้องฉันคนละแก้วสิ รับรองมีคนเรียกนายว่าเศรษฐีเงินหนาแน่ เชื่อไหมล่ะ”

Chinese

“那他妈叫大怨种，不，叫秦子昂！”

Thai

“นั่นมันเรียกว่าไอ้โง่หน้าเลือดต่างหากล่ะ ไม่สิ เรียกว่าฉินจื่ออั๋ง!”

Chinese

郭子航对后半段表示深切肯定：“有道理！”

Thai

กัวจื่อหางเห็นด้วยกับท่อนหลังอย่างยิ่ง “มีเหตุผล!”

Chinese

江勤忽然想起团建之前的事：“对了，你和你那个崔学姐怎么样了？”

Thai

เจียงฉินพลันนึกถึงเรื่องก่อนจัดกิจกรรมสร้างทีมขึ้นมาได้ “จริงสิ นายกับรุ่นพี่ชุยคนนั้นของนายเป็นยังไงบ้างแล้ว”

Chinese

“不知道为什么，她不理我了。”

Thai

“ไม่รู้ว่าทำไม เธอไม่สนใจฉันแล้ว”

Chinese

“呵呵，不理你正好，回去找小阿姨吧，年纪大点的知道疼人。”

Thai

“เหอะ ไม่สนใจนายน่ะดีแล้ว กลับไปหาน้าสาวเถอะ คนอายุมากกว่ารู้จักวิธีเอาอกเอาใจคน”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

等到下课之后，江勤来到了女生宿舍楼下，坐在长凳上看着对面的奶茶店，神情有些烦躁。

Thai

รอจนเลิกเรียน เจียงฉินก็มาที่ใต้หอพักหญิง นั่งลงบนม้านั่งยาวพลางมองร้านชานมฝั่งตรงข้าม สีหน้าดูหงุดหงิดอยู่บ้าง

Chinese

相遇奶茶店已经被很多人问过价了，但对于高出市场价百分之三十的溢价，所有人都觉得难以接受。

Thai

ร้านชานมเซียงอวี้มีคนมาสอบถามราคาไปไม่น้อยแล้ว แต่สำหรับราคาส่วนเพิ่มที่สูงกว่าราคาตลาดถึงร้อยละสามสิบ ทุกคนต่างรู้สึกว่ายากจะยอมรับได้

Chinese

所以，想接手的人很多，但真正敢出手的没有。

Thai

ดังนั้น คนที่อยากเซ้งต่อจึงมีมาก แต่คนที่กล้าลงมือซื้อจริงๆ กลับไม่มีเลย

Chinese

他们都在等待，企图等高大伟自己冷静下来，想开一点，因为大家都能感觉出来，高大伟只是因为离婚后心态毁灭，所以才漫天要价。

Thai

พวกเขาทั้งหมดต่างกำลังเฝ้ารอ หวังจะรอให้เกาต้าเหว่ยใจเย็นลงและคิดตกเสียก่อน เพราะทุกคนสัมผัสได้ว่าเกาต้าเหว่ยเพียงเพราะจิตใจพังทลายหลังจากหย่าร้าง จึงได้โก่งราคาจนเว่อร์วังขนาดนี้

Chinese

但他这个心态不可能一直保持下去，终有一天会恢复冷静。

Thai

แต่สภาพจิตใจแบบนี้ของเขาไม่มีทางคงอยู่ตลอดไป วันหนึ่งย่อมต้องกลับมาสงบลงได้

Chinese

但是，江勤不想等。

Thai

ทว่า เจียงฉินไม่อยากรอ

Chinese

推广计划在即，他不可能因为一个奶茶店的位置把自己限制住。

Thai

แผนการโปรโมตกำลังจะเริ่มขึ้นในไม่ช้า เขาไม่มีทางยอมให้ทำเลร้านชานมเพียงร้านเดียวมาจำกัดตัวเองไว้

Chinese

团建之前倒是无所谓，但是团建之后大家都做好了推广准备，正要大干一场，再这么拖下去，所有的热情都会被耗光。

Thai

ก่อนจัดกิจกรรมสร้างทีมยังพอว่า แต่หลังจากนั้นทุกคนต่างเตรียมพร้อมสำหรับการโปรโมตเรียบร้อยแล้ว กำลังจะลุยงานใหญ่กัน หากยังยืดเยื้อต่อไปแบบนี้ ความกระตือรือร้นทั้งหมดก็จะถูกเผาผลาญจนหมดสิ้น

Chinese

于是在星期三的下午，江勤又一次来到临川科技大，并接上了在这里考察周围商铺的魏兰兰。

Thai

ดังนั้นในช่วงบ่ายวันพุธ เจียงฉินจึงมาที่ม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีหลินชวนอีกครั้ง และรับเว่ยหลานหลานที่กำลังสำรวจร้านค้ารอบๆ บริเวณนี้ขึ้นรถ

Chinese

“老板，我找了五个商铺，不得不说，相遇是最适合我们后期推广的位置了，这里不像前面那么拥挤，有足够的活动区域和排队空间，而且周围还有三家奶茶店，广告效果一对比就很明显了。”

Thai

“บอสคะ ฉันหามาได้ 5 ร้านแล้ว ต้องบอกเลยว่าเซียงอวี้เป็นทำเลที่เหมาะกับการโปรโมตระยะหลังของเราที่สุดแล้วค่ะ ที่นี่ไม่แออัดเหมือนด้านหน้า มีพื้นที่จัดกิจกรรมและพื้นที่เข้าแถวอย่างเพียงพอ อีกทั้งรอบข้างยังมีร้านชานมอีก 3 ร้าน ผลลัพธ์จากการโฆษณาพอเปรียบเทียบกันแล้วจะเห็นได้ชัดเจนมากเลยค่ะ”

Chinese

江勤听完之后点点头，也是倾向于争取相遇奶茶店：“让你们整理的电话内容整理好了吗？”

Thai

เจียงฉินฟังจบก็พยักหน้า เขาก็เอนเอียงไปทางพยายามคว้าชานมเซียงอวี้มาให้ได้เช่นกัน “เนื้อหาจากการคุยโทรศัพท์ที่ให้พวกเธอรวบรวมไว้ รวบรวมเสร็จเรียบร้อยแล้วหรือยัง”

Chinese

“嗯，全都整理好了，我正随身带着。”

Thai

“ค่ะ รวบรวมเสร็จหมดแล้ว ฉันพกติดตัวมาด้วยค่ะ”

Chinese

江勤伸手把车窗关闭：“念一遍给我听听吧。”

Thai

เจียงฉินยื่นมือไปปิดกระจกรถ “อ่านให้ฉันฟังรอบหนึ่งสิ”

Chinese

魏兰兰拿出一张表：“高大伟，今年43岁，18岁就已经来临川打拼了，之后贷款买房，于5年前还清了贷款，38岁的时候经过媒人介绍，硬着头皮娶了个相亲认识的女人，三年来争吵不断，最后离婚了，没有孩子。”

Thai

เว่ยหลานหลานหยิบกระดาษตารางออกมาแผ่นหนึ่ง “เกาต้าเหว่ย ปีนี้อายุ 43 ปี มาดิ้นรนสู้ชีวิตที่หลินชวนตั้งแต่อายุ 18 ปี หลังจากนั้นก็กู้เงินซื้อบ้าน และผ่อนเงินกู้หมดเมื่อ 5 ปีก่อน ตอนอายุ 38 ปีผ่านการแนะนำของแม่สื่อ จึงกัดฟันแต่งงานกับผู้หญิงที่รู้จักจากการดูตัว สามปีมานี้ทะเลาะกันไม่หยุดหย่อน สุดท้ายก็หย่าร้าง ไม่มีลูกค่ะ”

Chinese

江勤皱了皱眉：“妈的，这人设怎么这么熟悉？还有吗？”

Thai

เจียงฉินขมวดคิ้ว “ให้ตายสิ ประวัตินี้ทำไมถึงคุ้นเคยขนาดนี้ มีอีกไหม”

Chinese

“他说他现在不想干奶茶店了，只想拿着人生全部财产的二分之一，带上父母，出去旅旅游，但离婚的事情他没敢告诉家里，怕父母受打击。”

Thai

“เขาบอกว่าตอนนี้ไม่อยากทำร้านชานมแล้ว อยากจะถือเงินหนึ่งในสองของทรัพย์สินทั้งหมดในชีวิต พาพ่อแม่ไปท่องเที่ยวเปิดหูเปิดตา แต่เรื่องหย่าร้างเขาไม่กล้าบอกที่บ้าน เพราะกลัวพ่อแม่จะรับความกระทบกระเทือนใจไม่ไหวค่ะ”

Chinese

“心态呢？”

Thai

“แล้วสภาพจิตใจล่ะ”

Chinese

“觉得自己很失败，每天都做噩梦。”魏兰兰念完后放下了手里的表。

Thai

“รู้สึกว่าตัวเองล้มเหลวมาก ฝันร้ายทุกวันค่ะ” เว่ยหลานหลานอ่านจบแล้วก็วางกระดาษตารางในมือลง

Chinese

离婚，心态崩塌，对人生绝望，压力巨大。

Thai

หย่าร้าง สภาพจิตใจพังทลาย สิ้นหวังในชีวิต ความกดดันมหาศาล

Chinese

江勤点点头，伸手将遮阳板掰下来，打开小镜子看着自己的眼：“三十八岁一事无成，不敢面对父母，不敢面对未来，三十八岁一事无成，不敢面对父母，不敢面对未来……”

Thai

เจียงฉินพยักหน้า ยื่นมือไปดึงที่บังแดดลงมา เปิดกระจกบานเล็กมองตาของตัวเอง “อายุสามสิบแปดปีไร้ความสำเร็จ ไม่กล้าเผชิญหน้ากับพ่อแม่ ไม่กล้าเผชิญหน้ากับอนาคต อายุสามสิบแปดปีไร้ความสำเร็จ ไม่กล้าเผชิญหน้ากับพ่อแม่ ไม่กล้าเผชิญหน้ากับอนาคต…”

Chinese

魏兰兰有些懵，刚要开口，就看到老板的脸色忽然变得特别颓丧。

Thai

เว่ยหลานหลานงงงวยไปบ้าง พอจะอ้าปากพูด ก็เห็นสีหน้าของบอสพลันเปลี่ยนเป็นหดหู่สิ้นหวังอย่างยิ่ง

Chinese

接着，江勤拿着提前打印好的转让合同，打开了车门，从后备箱拿出两瓶酒，一袋酱猪肉，一袋花生米，装进一个布口袋里，迈步就进了奶茶店。

Thai

จากนั้น เจียงฉินก็ถือสัญญาโอนสิทธิ์ที่พิมพ์เตรียมไว้ล่วงหน้า เปิดประตูรถ หยิบเหล้าสองขวด เนื้อหมูพะโล้หนึ่งถุง และถั่วลิสงหนึ่งถุงออกมาจากกระโปรงท้ายรถ ใส่ลงในถุงผ้า แล้วก้าวเท้าเดินเข้าร้านชานมไป

Chinese

高大伟现在是对谁都抱怨，来一个抱怨一个，语气暴躁的不行，很少有人能跟他聊上三句话，但他还是拽住人就聊，各种人间不值得。

Thai

ตอนนี้เกาต้าเหว่ยบ่นระบายกับทุกคน ใครมาก็บ่นใส่คนนั้น น้ำเสียงฉุนเฉียวอย่างยิ่ง แทบไม่มีใครคุยกับเขาได้เกินสามประโยค แต่เขาก็ยังคงคว้าตัวคนมาคุยด้วย พร่ำบ่นว่าโลกมนุษย์นี้ไม่คู่ควรสารพัด

Chinese

他需要宣泄，需要排解，并不在乎有没有人听他说。

Thai

เขาต้องการระบาย ต้องการปลดปล่อย ไม่ได้สนใจเลยว่าจะมีคนฟังเขาพูดหรือไม่

Chinese

他只是需要一个活的，会喘气的倾诉对象。

Thai

เขาเพียงแค่ต้องการผู้รับฟังที่มีชีวิตและหายใจได้คนหนึ่งเท่านั้น

Chinese

但是，所有人都盯着他的奶茶店两眼放光，给他气的不行，他就死咬一口价，谁来都不改。

Thai

แต่ทว่า ทุกคนต่างจ้องมองร้านชานมของเขาจนตาเป็นประกาย ทำให้เขาโมโหแทบแย่ เขาจึงกัดฟันยืนกรานราคาเดิมไม่ยอมลด ใครมาก็ไม่เปลี่ยน

Chinese

不过这一次，他发现面前的这个年轻人不同。

Thai

ทว่าคราวนี้ เขาพบว่าคนหนุ่มตรงหน้าคนนี้ไม่เหมือนกัน

Chinese

他认得江勤，因为他上周就来过一次，也想盘他的奶茶店，但这一次，高大伟发现他没有急着问价，而是一直在听。

Thai

เขาจำเจียงฉินได้ เพราะเมื่อสัปดาห์ก่อนอีกฝ่ายเคยมาหนหนึ่ง อยากจะเซ้งร้านชานมของเขาเหมือนกัน แต่คราวนี้ เกาต้าเหว่ยพบว่าเขาไม่ได้รีบร้อนถามราคา หากแต่คอยรับฟังอยู่ตลอด

Chinese

最让高大伟觉得惊奇的事，他的脸色和自己一样颓丧，表情也有着和自己差不多的沧桑。

Thai

สิ่งที่ทำให้เกาต้าเหว่ยรู้สึกประหลาดใจที่สุดก็คือ สีหน้าของเขาหดหู่สิ้นหวังเหมือนกับตัวเอง สีหน้าแววตาก็แฝงความกร้านโลกพอกันกับตน

Chinese

“人到中年，身不由己的事太多了，所以成年人的世界没有容易二字。”

Thai

“คนเราพอเข้าสู่วัยกลางคน เรื่องที่ไม่เป็นดั่งใจก็มีมากเกินไป ดังนั้นในโลกของผู้ใหญ่จึงไม่มีคำว่าง่ายดายเลย”

Chinese

江勤在他的抱怨戛然而止时闷闷地说了一句。

Thai

เจียงฉินเอ่ยขึ้นมาอย่างแผ่วเบาด้วยน้ำเสียงหม่นหมองในจังหวะที่เสียงบ่นของเขาหยุดชะงักลง

Chinese

高大伟微微一愣：“你能懂？”

Thai

เกาต้าเหว่ยชะงักไปเล็กน้อย “นายเข้าใจด้วยเหรอ”

Chinese

“我明白你在想什么，觉得香火传到自己这一代怎么就断了，觉得让爸妈操劳一生，怎么四十多岁还是让他们不省心，害怕回老家都被人指指点点，还觉得一个人越来越孤独，想回忆回忆从前，转头一看，却发现这一生什么都没留下，全都是一地鸡毛。”

Thai

“ผมเข้าใจว่าคุณกำลังคิดอะไรอยู่ รู้สึกว่าการสืบทอดวงศ์ตระกูลพอมาถึงรุ่นตัวเองทำไมถึงต้องขาดตอน รู้สึกว่าให้พ่อแม่เหน็ดเหนื่อยมาทั้งชีวิต ทำไมพออายุสี่สิบกว่าแล้วยังทำให้พวกท่านต้องเป็นห่วง กลัวว่าพอกลับบ้านเกิดจะถูกคนชี้หน้าซุบซิบนินทา ทั้งยังรู้สึกว่าตัวคนเดียวเริ่มโดดเดี่ยวขึ้นเรื่อยๆ อยากจะหวนนึกถึงวันวาน แต่พอหันหลังกลับไปมอง กลับพบว่าชีวิตนี้ไม่ได้ทิ้งอะไรไว้เลย มีแต่ความยุ่งเหยิงเละเทะไปหมด”

Chinese

高大伟有些不可思议地睁大了眼睛：“我草，你真的能懂？”

Thai

เกาต้าเหว่ยเบิกตากว้างอย่างไม่อยากจะเชื่อ “เชี่ย นายเข้าใจได้จริงๆ เหรอวะ”

Chinese

“我有个叔叔也是这样的，觉得这辈子遗憾太多了，成年人了，不敢哭，怕丢人，对家里报喜不报忧，拼了大半生，到头来什么都是空的，心窝子里也是空的，郁闷的天天晚上睡不着觉，觉得整个世界背叛了自己。”

Thai

“ผมมีลุงคนหนึ่งก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน รู้สึกว่าชาตินี้มีความเสียดายมากเกินไป เป็นผู้ใหญ่แล้ว ไม่กล้าร้องไห้ กลัวขายหน้า เรื่องดีบอกทางบ้าน เรื่องร้ายเก็บงำไว้ สู้ชีวิตมาค่อนชีวิต สุดท้ายกลับว่างเปล่าไปหมด ในก้นบึ้งหัวใจก็ว่างเปล่า อัดอั้นตันใจจนนอนไม่หลับทุกคืน รู้สึกว่าทั้งโลกได้ทรยศตัวเองไปแล้ว”

Chinese

“那后来呢？”高大伟的声音有点发颤。

Thai

“แล้วหลังจากนั้นล่ะ” น้ำเสียงของเกาต้าเหว่ยสั่นเครือเล็กน้อย

Chinese

“后来他憋不住了，给他大侄儿，也就是我，打电话，我们俩聊了一夜！”

Thai

“หลังจากนั้นเขาทนไม่ไหว โทรหาหลานชายคนโตของเขา ซึ่งก็คือผม พวกเราสองคนคุยกันทั้งคืน!”

Chinese

江勤指指心口窝，从带来的口袋里掏出了两瓶酒。

Thai

เจียงฉินชี้ไปที่หน้าอก ควักเหล้าสองขวดออกมาจากถุงผ้าที่นำติดตัวมา

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)