บทที่ 687

การกลับมาของเฝิงซื่อหรง

冯世荣回归

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

第687章 冯世荣回归

ไทย

บทที่ 687 การกลับมาของเฝิงซื่อหรง

จีน

夜光射入黑夜,却搅不开浓重的夜色,却更添几分凉意。

ไทย

แสงราตรีสาดส่องลงสู่ความมืดมิด ทว่าไม่อาจขับไล่รัตติกาลอันหนาทึบออกไปได้ ซ้ำยังเพิ่มความหนาวเย็นขึ้นอีกหลายส่วน

จีน

冯世荣从机场走出来,身后跟着段颖和安迪。

ไทย

เฝิงซื่อหรงเดินออกมาจากสนามบิน ด้านหลังมีต้วนอิ่งและแอนดี้เดินตามมา

จีน

喜悦城关门歇业之后,他们就离开了京都,去了一个人烟稀少的地方呆了一段时间,努力调整心态,顺便思考了喜悦城的未来。

ไทย

หลังจากสี่เยวี่ยเฉิงปิดตัวลง พวกเขาก็ออกจากจิงตูไปยังสถานที่ที่มีผู้คนเบาบางและพักอยู่ที่นั่นสักระยะ พยายามปรับสภาพจิตใจ พร้อมกับขบคิดถึงอนาคตของสี่เยวี่ยเฉิงไปด้วย

จีน

他想了很多,思路也逐渐清晰起来。

ไทย

เขาคิดหลายสิ่งหลายอย่าง ความคิดจึงค่อยๆ กระจ่างชัดขึ้น

จีน

喜悦城投入这么大,不能永远地关门歇业下去,整个冯氏集团现在都盼着他振作起来,他不能倒下。

ไทย

สี่เยวี่ยเฉิงลงทุนไปมหาศาลถึงเพียงนี้ ย่อมไม่อาจปิดกิจการไปตลอดได้ ทั้งเฟิ่งซื่อกรุ๊ปในยามนี้ต่างเฝ้ารอให้เขาฟื้นคืนพลังใจกลับมา เขาจะล้มลงไม่ได้

จีน

“龚叔呢?”

ไทย

“กงซูล่ะ”

จีน

“我打了电话,但没有打通。”

ไทย

“ฉันโทรไปแล้วแต่โทรไม่ติด”

จีน

“这种司机早就该辞退的。”

ไทย

“คนขับรถแบบนี้ควรไล่ออกไปตั้งนานแล้ว”

จีน

段颖这段日子越发地烦躁了,任何和冯楠舒有关的人或事,都会引起她的怒火。

ไทย

ช่วงนี้ต้วนอิ่งยิ่งหงุดหงิดใจมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่ว่าบุคคลหรือเรื่องราวใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับเฝิงหนานซู ล้วนจุดเปลวเพลิงโทสะของเธอขึ้นมาได้ทั้งสิ้น

จีน

冯世荣叹了口气:“往前走走吧,我给你们打车,你们先回佘山庄园,我要去趟公司。”

ไทย

เฝิงซื่อหรงถอนหายใจ “เดินไปข้างหน้ากันเถอะ ฉันจะเรียกรถให้พวกเธอ พวกเธอกลับคฤหาสน์เสอซานไปก่อน ฉันต้องไปบริษัทสักหน่อย”

จีน

“都这么晚了,公司里已经没人了。”

ไทย

“ดึกขนาดนี้แล้ว ที่บริษัทย่อมไม่มีคนอยู่แล้ว”

จีน

“我知道,但是我要连夜做个方案,明天一早开会用,公司里的人,都在等着我啊。”

ไทย

“ฉันรู้ แต่ฉันต้องโต้รุ่งทำแผนงาน เพื่อใช้ประชุมในเช้าวันพรุ่งนี้ คนในบริษัทกำลังรอฉันอยู่ทั้งนั้น”

จีน

简单的交流之后,冯世荣就送妻子和儿子上了车,自己则打车前往冯氏集团。

ไทย

หลังพูดคุยกันสั้นๆ เฝิงซื่อหรงก็ส่งภรรยาและลูกชายขึ้นรถ ส่วนตนเองก็นั่งแท็กซี่มุ่งหน้าไปยังเฟิ่งซื่อกรุ๊ป

จีน

回到办公室之后,这里的一切仿佛都没有改变,只是人的心境变了许多。

ไทย

เมื่อกลับมาถึงห้องทำงาน ทุกสิ่งทุกอย่างที่นี่ดูเหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง มีเพียงสภาพจิตใจของผู้คนที่เปลี่ยนไปมาก

จีน

冯世荣重新坐回到了自己的办公椅上,打开电脑,开始撰写在脑子里已经成型的方案。

ไทย

เฝิงซื่อหรงนั่งลงบนเก้าอี้ทำงานของตนเองอีกครั้ง เปิดคอมพิวเตอร์ และเริ่มร่างแผนงานที่เป็นรูปเป็นร่างในหัวออกมา

จีน

此时,窗外的夜雨开始变得近了许多,打落在窗户上,形成了一道道的水渍,最后滑落,安静的办公室只剩下打字的声音。

ไทย

เวลานี้ ฝนยามค่ำคืนนอกหน้าต่างเริ่มดังใกล้เข้ามา เม็ดฝนสาดกระทบกระจกหน้าต่างจนกลายเป็นคราบน้ำเป็นทางก่อนจะไหลรินลงมา ภายในห้องทำงานอันเงียบสงบเหลือเพียงเสียงเคาะแป้นพิมพ์เท่านั้น

จีน

许久之后,黎明渐渐升起,熬了一夜的冯世荣感到一阵疲惫,下意识地望向窗外。

ไทย

เนิ่นนานผ่านไป แสงอรุณค่อยๆ โผล่พ้นขอบฟ้า เฝิงซื่อหรงที่อดนอนมาทั้งคืนรู้สึกเหนื่อยล้าขึ้นมา จึงทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างโดยไม่รู้ตัว

จีน

雨后澄净的天空,黎明升起,远处的那座拼团产业园已经完工,看上去无比庞大,仿佛盘踞的巨龙。

ไทย

ท้องฟ้าหลังสายฝนโปร่งใสสะอาดตา แสงแรกแห่งรุ่งอรุณส่องประกาย นิคมอุตสาหกรรมพินถวนที่อยู่ไกลออกไปสร้างเสร็จสมบูรณ์แล้ว ดูใหญ่โตมโหฬารอย่างยิ่งราวกับมังกรยักษ์ที่หมอบนิ่งตระหง่านอยู่

จีน

他盯着那里许久,眼神阴翳,最后轻轻闭上了眼睛。

ไทย

เขาจ้องมองตรงนั้นอยู่นาน แววตาหม่นหมองมืดมน ก่อนจะค่อยๆ หลับตาลงในที่สุด

จีน

早上九点多钟,冯世荣的秘书像往常一样,进入公司后打卡、吃早饭,然后从食堂回来,打算去冯世荣的办公室浇浇花。

ไทย

เวลาเก้าโมงเช้ากว่าๆ เลขาของเฝิงซื่อหรงก็เข้าบริษัทมารูดบัตรลงเวลา ทานอาหารเช้าเหมือนเช่นเคย จากนั้นจึงกลับมาจากโรงอาหาร คิดจะไปรดน้ำต้นไม้ในห้องทำงานของเฝิงซื่อหรง

จีน

只是当他推开门的时候,却直接被坐在办公桌后的冯世荣吓了一跳。

ไทย

เพียงแต่เมื่อเขาผลักประตูเข้าไป กลับต้องสะดุ้งตกใจกับเฝิงซื่อหรงที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานทันที

จีน

“冯总,您回来了?您……您是什么时候回来的?”

ไทย

“ประธานเฝิง คุณกลับมาแล้วหรือครับ คุณ…คุณกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่กันครับ”

จีน

“昨晚回来的。”

ไทย

“กลับมาเมื่อคืน”

จีน

“天啊,您这段时间到底去了哪儿啊,公司上上下下,还有所有股东,他们找您都找疯了!”

ไทย

“ให้ตายสิครับ ช่วงเวลานี้คุณไปอยู่ที่ไหนมากันแน่ คนทั้งบนทั้งล่างในบริษัท รวมถึงผู้ถือหุ้นทุกคนต่างตามหาคุณกันให้ควั่กแล้ว!”

จีน

冯世荣挥了挥手:“现在说这些没有意义,我熬了一夜写了一份方案,你把它打印出来,发给各部门高层。”

ไทย

เฝิงซื่อหรงโบกมือ “ตอนนี้พูดเรื่องพวกนี้ไปก็ไม่มีประโยชน์ ฉันอดหลับอดนอนทั้งคืนเขียนแผนงานขึ้นมาฉบับหนึ่ง นายเอาไปพิมพ์ออกมา แล้วแจกจ่ายให้ผู้บริหารระดับสูงของทุกแผนก”

จีน

冯世荣的秘书张了张嘴:“您怎么能熬夜,还是身体要紧啊。”

ไทย

เลขาของเฝิงซื่อหรงอ้าปากค้าง “คุณจะอดนอนแบบนี้ได้อย่างไร สุขภาพสำคัญที่สุดนะครับ”

จีน

“公司现在到了危机关头,我又怎么睡得着,赶紧去吧。”

ไทย

“ตอนนี้บริษัทมาถึงช่วงเวลาวิกฤตแล้ว ฉันจะไปนอนหลับลงได้อย่างไร รีบไปเถอะ”

จีน

“好的冯总。”

ไทย

“รับทราบครับประธานเฝิง”

จีน

冯世荣的秘书离开了办公室,他回来的消息也就不胫而走了,没过几分钟的功夫,公司里的人几乎都知道冯总回来,熬了一夜撰写解决方案的事情。

ไทย

เลขาของเฝิงซื่อหรงเดินออกจากห้องทำงาน ข่าวการกลับมาของเขาก็แพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว เพียงไม่กี่นาที คนในบริษัทแทบทุกคนต่างก็รู้เรื่องที่ประธานเฝิงกลับมาแล้ว และอดนอนทั้งคืนเพื่อร่างแผนแก้ไขปัญหา

จีน

彼时,公司内部开始议论纷纷。

ไทย

เวลานั้น ภายในบริษัทเริ่มวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่

จีน

先跑了,又回来了,还写了方案,这是已经找到解决办法了吗?

ไทย

หนีไปก่อน แล้วค่อยกลับมา แถมยังเขียนแผนงานอีก นี่หาทางแก้ไขปัญหาได้แล้วงั้นหรือ

จีน

有一些刚刚来到公司的高层听到消息,立马就来到了他的办公室,发现他正在椅子上默默地休息着,神情显得十分疲惫。

ไทย

ผู้บริหารระดับสูงบางคนที่เพิ่งมาถึงบริษัทพอได้ยินข่าว ก็รีบตรงมายังห้องทำงานของเขาทันที และพบว่าเขากำลังพักผ่อนเงียบๆ อยู่บนเก้าอี้ สีหน้าแววตาดูเหน็ดเหนื่อยเป็นอย่างยิ่ง

จีน

“冯总,您这段时间去哪儿了啊?”

ไทย

“ประธานเฝิง ช่วงนี้คุณหายไปไหนมาหรือครับ”

จีน

“我去找了个地方冷静了一下,这件事以后再细说吧,我安排人给伱们送去了一份文件,是我熬了一个通宵写出来的,你们好好看看,待会儿开会。”

ไทย

“ฉันไปหาสถานที่สงบสติอารมณ์มา เรื่องนี้ไว้ค่อยคุยรายละเอียดกันทีหลัง ฉันให้คนส่งเอกสารฉบับหนึ่งไปให้พวกคุณแล้ว นั่นเป็นสิ่งที่ฉันอดนอนทั้งคืนเขียนขึ้นมา พวกคุณดูให้ดี เดี๋ยวจะมีการประชุมกัน”

จีน

“什么文件?”

ไทย

“เอกสารอะไรหรือครับ”

จีน

“解决公司目前困境的发展方案。”

ไทย

“แผนการพัฒนาเพื่อแก้ไขภาวะวิกฤตของบริษัทในปัจจุบัน”

จีน

冯世荣缓缓睁开了眼睛,目光深邃而内敛。

ไทย

เฝิงซื่อหรงค่อยๆ ลืมตาขึ้น แววตาล้ำลึกและสุขุมคุมโทน

จีน

听到这句话之后,众人对视了一眼,心说喜悦城都被挤兑成那样了,冯总还能做出这种不怒自威的表情呢,可真他妈牛逼啊。

ไทย

หลังจากได้ยินประโยคนี้ ทุกคนก็สบตากัน พลางคิดในใจว่าสี่เยวี่ยเฉิงโดนกดดันบีบคั้นจนเละเทะขนาดนั้นแล้ว ประธานเฝิงยังสามารถทำสีหน้าน่าเกรงขามแบบนี้ได้อีก ช่างโคตรเก่งกาจเสียจริง

จีน

不过这话他们肯定是不敢说的,于是纷纷回到了办公室,去研究起了那份喜悦城解决方案。

ไทย

ทว่าคำพูดเช่นนี้พวกเขาย่อมไม่กล้าเอ่ยออกมาแน่นอน จึงพากันทยอยกลับห้องทำงานไปศึกษาแผนการแก้ไขปัญหาสี่เยวี่ยเฉิงฉบับนั้น

จีน

许久之后,冯世荣带着黑眼圈走进了会议室,而各部门高层也开始聚集了起来,将会议室坐满,只有销售部经理杨峥没来。

ไทย

เวลาผ่านไปพักใหญ่ เฝิงซื่อหรงที่มีรอยคล้ำใต้ตาเดินเข้ามาในห้องประชุม ขณะที่ผู้บริหารระดับสูงของแต่ละแผนกก็เริ่มมารวมตัวกันจนเต็มห้องประชุม ขาดเพียงผู้จัดการฝ่ายขายหยางเจิงคนเดียวที่ยังไม่มา

จีน

冯世荣眉心深皱,立马叫秘书去喊他。

ไทย

เฝิงซื่อหรงขมวดคิ้วแน่น สั่งให้เลขาไปตามเขาทันที

จีน

许久之后,杨峥迈步而来,脸上略带歉意:“冯总,不好意思来晚了,我刚才在写辞职信,没注意时间。”

ไทย

เนิ่นนานหลังจากนั้น หยางเจิงก็ก้าวเดินเข้ามา บนใบหน้าเจือแววขออภัย “ประธานเฝิง ขออภัยที่มาสายครับ เมื่อครู่ผมกำลังเขียนจดหมายลาออกอยู่ เลยไม่ได้ดูเวลา”

จีน

“你要辞职?”

ไทย

“นายจะลาออกหรือ”

จีน

杨峥点了点头:“其实国庆节回来我就想辞职的,但考虑到您不在,销售部不能乱,我才一直等到现在的。”

ไทย

หยางเจิงพยักหน้า “ความจริงพอกลับมาจากวันชาติผมก็อยากจะลาออกแล้ว แต่เมื่อคำนึงถึงว่าคุณไม่อยู่ แผนกฝ่ายขายจะวุ่นวายไม่ได้ ผมจึงรอมาจนถึงตอนนี้ครับ”

จีน

听到这句话,整个会议室里一片哗然。

ไทย

เมื่อได้ยินประโยคนี้ ทั่วทั้งห้องประชุมก็เกิดความฮือฮาขึ้นมาทันที

จีน

公司这段时间动荡不安,很多人都有跳槽的想法,甚至有人已经在接触下家了,但谁也没想到最先决定离开的是杨峥这个大将。

ไทย

ช่วงเวลานี้บริษัทระส่ำระสาย หลายคนมีความคิดที่จะย้ายงาน กระทั่งมีบางคนเริ่มติดต่อหาบริษัทใหม่แล้ว แต่ไม่มีใครคาดคิดว่าคนแรกที่ตัดสินใจจะจากไปกลับเป็นแม่ทัพใหญ่อย่างหยางเจิง

จีน

要知道,喜悦城的前期招商和配套写字楼的出售和出租都是他一手操持的,如果没有他在,喜悦城的配套写字楼估计都要烂在手里了。

ไทย

ต้องรู้ว่าการเปิดรับผู้ประกอบการในช่วงแรกของสี่เยวี่ยเฉิง ตลอดจนการขายและการให้เช่าอาคารสำนักงานรองรับ ล้วนเป็นเขาที่จัดการดูแลเองทั้งหมด หากไม่มีเขา อาคารสำนักงานรองรับของสี่เยวี่ยเฉิงคงเน่าคามือไปแล้ว

จีน

他要是真的离职,引起的震动甚至要比冯世荣躲出去一个月更大。

ไทย

หากเขาลาออกไปจริงๆ แรงสั่นสะเทือนที่เกิดขึ้นจะยิ่งใหญ่กว่าตอนที่เฝิงซื่อหรงหลบหน้าออกไปหนึ่งเดือนเสียอีก

จีน

“我知道,你是秦静秋的旧部,在公司遇到危难的时候要走,是因为已经和秦氏地产谈好了么?”

ไทย

“ฉันรู้ นายเป็นลูกน้องเก่าของฉินจิ้งชิว ที่คิดจะไปในยามที่บริษัทเผชิญหน้ากับวิกฤต เป็นเพราะเจรจากับอสังหาริมทรัพย์ตระกูลฉินลงตัวแล้วใช่ไหม”

จีน

“您也知道这是公司危难时候,那您这段时间躲哪儿去了?”

ไทย

“คุณก็รู้ว่านี่คือช่วงวิกฤตของบริษัท แล้วช่วงเวลานี้คุณหลบไปอยู่ที่ไหนมาหรือครับ”

จีน

“我虽然没回公司,但一直在思考解决办法!”

ไทย

“แม้ฉันจะไม่ได้กลับมาบริษัท แต่ฉันก็คิดหาทางแก้ไขปัญหาอยู่ตลอดเวลา!”

จีน

“然后您就忽然回来了,在公司熬了一夜,写了一份所谓的解决方案,那我就不能明白了,您为什么不直接写好了带回来呢。”

ไทย

“แล้วคุณก็กลับมาอย่างกะทันหัน อดนอนหนึ่งคืนในบริษัทเพื่อเขียนสิ่งที่เรียกว่าแผนแก้ไขปัญหา แบบนั้นผมก็ยิ่งไม่เข้าใจ ทำไมคุณถึงไม่เขียนให้เสร็จเรียบร้อยแล้วค่อยเอากลับมาล่ะครับ”

จีน

杨峥把自己的工牌摘下:“冯总,您是有什么表演人格吗?显得您虽然没有功劳,但是也有苦劳?”

ไทย

หยางเจิงถอดบัตรพนักงานของตนออก “ประธานเฝิง คุณมีบุคลิกภาพชอบแสดงละครหรืออย่างไรครับ ถึงต้องทำให้ดูเหมือนว่าแม้จะไม่มีผลงานแต่ก็มีความเหนื่อยยาก”

จีน

冯世荣瞬间捏紧了拳头:“杨峥,你和公司是签过竞业协议的,两年内你没办法去秦氏公司任职。”

ไทย

เฝิงซื่อหรงกำหมัดแน่นขึ้นมาทันที “หยางเจิง นายเซ็นสัญญาห้ามแข่งขันทางการค้ากับบริษัทไว้ ภายในสองปีนายไม่มีทางไปทำงานที่บริษัทตระกูลฉินได้หรอก”

จีน

“哦,您就拿这个威胁我?”

ไทย

“โอ้ คุณเอาเรื่องนี้มาข่มขู่ผมหรือครับ”

จีน

“我不是威胁,只是希望你可以考虑清楚再做决定,冯氏只是遇到了短暂的危机,需要大家的时候到了。”

ไทย

“ฉันไม่ได้ข่มขู่ เพียงแต่อยากให้นายไตร่ตรองให้รอบคอบก่อนค่อยตัดสินใจ เฟิ่งซื่อแค่เจอกับวิกฤตชั่วคราว ถึงเวลาที่ต้องพึ่งพาพลังของทุกคนแล้ว”

จีน

杨峥拍拍桌上的那份方案:“您打算低价出售喜悦城,回流现金,开发旅游地产和度假景区,您是听说了秦氏地产有这个计划,所以灵光一现吗?”

ไทย

หยางเจิงตบลงบนแผนงานฉบับนั้นบนโต๊ะ “คุณคิดจะขายสี่เยวี่ยเฉิงในราคาถูกเพื่อดึงเงินสดกลับมา แล้วพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เพื่อการท่องเที่ยวและแหล่งพักผ่อนตากอากาศ นี่คุณได้ยินมาว่าอสังหาริมทรัพย์ตระกูลฉินมีแผนการนี้ เลยเกิดปิ๊งไอเดียขึ้นมาหรือครับ”

จีน

冯世荣眯起眼睛:“我只是为公司寻找一条更好的道路。”

ไทย

เฝิงซื่อหรงหรี่ตาลง “ฉันก็แค่มองหาเส้นทางที่ดีกว่าให้แก่บริษัท”

จีน

“冯总,赔了喜悦城,写字楼短时间无法回款,公司那么多人等着吃饭,冯氏再拖下去还能剩下多少资金能给您做项目?”

ไทย

“ประธานเฝิง ขาดทุนสี่เยวี่ยเฉิงไปแล้ว อาคารสำนักงานก็ไม่สามารถดึงเงินทุนคืนมาได้ในระยะสั้น คนในบริษัทอีกมากมายต่างรอคอยข้าวกิน หากเฟิ่งซื่อยังยื้อต่อไปจะยังเหลือเงินทุนอีกเท่าไหร่ให้คุณทำโครงการครับ”

จีน

“这个不需要你操心!”

ไทย

“เรื่องนี้นายไม่ต้องมากังวล!”

จีน

冯世荣黑着脸开口:“就算冯氏再拖一年,现金流也要比当初独立出去的秦氏更雄厚!”

ไทย

เฝิงซื่อหรงเอ่ยด้วยใบหน้าบึ้งตึง “ต่อให้เฟิ่งซื่อจะยื้อไปอีกหนึ่งปี กระแสเงินสดก็ยังคงหนาแน่นมั่นคงกว่าตระกูลฉินตอนที่แยกตัวออกไปในตอนนั้นเสียอีก!”

จีน

杨峥笑了笑:“可总会被拖垮的,您可没有万众这样的合作伙伴。”

ไทย

หยางเจิงยิ้มบางๆ “แต่สุดท้ายก็ต้องถูกฉุดจนล้มอยู่ดี คุณไม่มีหุ้นส่วนทางธุรกิจอย่างว่านจ้งนี่ครับ”

จีน

“万众在和秦氏合作之前,也就是个只有三间商城的小公司,这个就没必要再提了。”

ไทย

“ว่านจ้งก่อนที่จะร่วมมือกับตระกูลฉิน ก็เป็นแค่บริษัทเล็กๆ ที่มีซางเฉิงอยู่เพียงสามแห่ง เรื่องนี้ไม่มีความจำเป็นต้องยกขึ้นมาพูดอีก”

จีน

“冯总,您知道吗?当初江总和秦总并不认识,秦氏地产想和冯氏地产合作,江总是不太同意的,他希望万众去走另一条路,就是旧城区改造项目,其实这才是万众和秦氏现在最大的依仗。”

ไทย

“ประธานเฝิง คุณรู้ไหมครับ ตอนแรกประธานเจียงกับประธานฉินไม่ได้รู้จักกัน ตอนที่อสังหาริมทรัพย์ตระกูลฉินอยากจะร่วมมือกับอสังหาริมทรัพย์เฟิ่งซื่อ ประธานเจียงไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไหร่ เขาหวังให้ว่านจ้งเดินไปอีกเส้นทางหนึ่ง นั่นก็คือโครงการปรับปรุงฟื้นฟูเขตเมืองเก่า ซึ่งความจริงนี่คือที่พึ่งพิงอันยิ่งใหญ่ที่สุดของว่านจ้งและตระกูลฉินในปัจจุบัน”

จีน

“万众在二三线城市围绕商城改造建设住宅,快速回款,然后在一线城市建综合体搭配写字楼,只租不售,两边交互,以售养租,他们的现金流也许没我们庞大,但却持续不断,冯氏有什么?”

ไทย

“ว่านจ้งปรับปรุงและสร้างที่อยู่อาศัยรายล้อมซางเฉิงในเมืองระดับสองและสามเพื่อดึงเงินทุนคืนอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็สร้างโครงการมิกซ์ยูสควบคู่กับอาคารสำนักงานในเมืองระดับหนึ่ง ให้เช่าเพียงอย่างเดียวโดยไม่ขาย ทั้งสองฝั่งเกื้อหนุนกัน นำรายได้จากการขายมาหล่อเลี้ยงการปล่อยเช่า กระแสเงินสดของพวกเขาอาจไม่ได้มหาศาลเท่าเรา แต่กลับมีเข้ามาอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย แล้วเฟิ่งซื่อมีอะไรล่ะครับ”

จีน

冯世荣沉默半晌:“行了,我不想听到秦氏和万众的事,你还是想想你的竞业协议吧。”

ไทย

เฝิงซื่อหรงเงียบไปครู่ใหญ่ “พอแล้ว ฉันไม่อยากได้ยินเรื่องของตระกูลฉินกับว่านจ้ง นายไปคิดถึงสัญญาห้ามแข่งขันทางการค้าของนายจะดีกว่า”

จีน

杨峥还是把工牌放到了桌子上:“我不去秦氏,江总看得起我,要我去拼团负责物流园建设用地,这方面我可能不太拿手,但……”

ไทย

หยางเจิงยังคงวางบัตรพนักงานลงบนโต๊ะ “ผมไม่ไปตระกูลฉินครับ ประธานเจียงให้เกียรติผม อยากให้ผมไปรับผิดชอบเรื่องที่ดินสำหรับก่อสร้างนิคมโลจิสติกส์ที่พินถวน ด้านนี้ผมอาจจะไม่ค่อยถนัดเท่าไหร่ แต่…”

จีน

“但我打算先干两年试试,两年之后不行的话,我再看看秦氏要不要我。”

ไทย

“แต่ผมตั้งใจจะลองทำดูก่อนสักสองปี หากผ่านไปสองปีแล้วไปไม่รอด ผมค่อยดูว่าตระกูลฉินจะต้องการผมหรือไม่”

จีน

“!”

ไทย

“!”

จีน

杨峥说完话,迈步离开了会议室,只留下会议室里的人面面相觑。

ไทย

เมื่อหยางเจิงกล่าวจบก็ก้าวเท้าเดินออกจากห้องประชุมไป ทิ้งให้คนในห้องประชุมมองหน้ากันเลิกลั่ก

จีน

冯世荣整个人陷入了沉默当中,坐在会议室的前方,一言不发。

ไทย

เฝิงซื่อหรงตกอยู่ในความเงียบงัน เขานั่งอยู่ด้านหน้าห้องประชุมโดยไม่เอ่ยคำใดออกมาแม้แต่คำเดียว

จีน

在座的高层你看看我,我看看你,待着觉得尴尬,不待着又不知道干什么,于是在犹豫许久后渐渐离开。

ไทย

บรรดาผู้บริหารระดับสูงที่นั่งอยู่ต่างมองหน้ากันไปมา จะนั่งอยู่ต่อก็รู้สึกกระอักกระอ่วนใจ หากไม่อยู่ก็ไม่รู้จะทำอะไร หลังจากลังเลอยู่นานจึงทยอยกันเดินออกไป

จีน

而公司其他员工在知道杨峥居然辞职了,不安的心态更加严重。

ไทย

ส่วนพนักงานคนอื่นๆ ในบริษัท เมื่อรู้ว่าหยางเจิงลาออกไปแล้วจริงๆ ความรู้สึกไม่มั่นคงและวิตกกังวลก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

จีน

“公司现在怎么样了?”

ไทย

“ตอนนี้บริษัทเป็นอย่างไรบ้าง”

จีน

“近万员工等着我来主持大局,但偏偏有些高层为了自己的利益不顾集体。”

ไทย

“พนักงานเกือบหมื่นคนกำลังรอให้ฉันมาควบคุมสถานการณ์ภาพรวม แต่ผู้บริหารระดับสูงบางคนกลับเห็นแก่ผลประโยชน์ส่วนตนจนไม่สนใจส่วนรวม”

จีน

傍晚时分,冯世荣回到了佘山庄园,感觉整个人都无比疲惫。

ไทย

ในยามพลบค่ำ เฝิงซื่อหรงกลับมาถึงคฤหาสน์เสอซาน รู้สึกเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าไปทั้งตัว

จีน

段颖听完之后失望地叹了口气,拿起桌上的手机,迈步打算回房。

ไทย

เมื่อต้วนอิ่งฟังจบก็ถอนหายใจด้วยความผิดหวัง หยิบโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะแล้วก้าวเท้าเตรียมจะกลับห้อง

จีน

冯世荣还以为她弯腰是给自己倒了杯茶,于是像往常一样伸手去接,没想到什么也没接到,表情不禁微微一愣。

ไทย

เฝิงซื่อหรงยังนึกว่าที่เธอก้มตัวลงมานั้นเพื่อรินชาให้ตน จึงยื่นมือออกไปรับเหมือนอย่างเคย นึกไม่ถึงว่าจะไม่ได้รับอะไรเลย สีหน้าจึงอดชะงักไปเล็กน้อยไม่ได้

จีน

不过没等反应过来,他就收到了秘书发来的消息,是两条来自今日头条的新闻。

ไทย

ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้ตอบสนอง เขาก็ได้รับข้อความที่เลขาฯ ส่งมาให้ เป็นข่าวสารสองข่าวจากจินรื่อโถวเถียว

จีน

【万商汇盛大开业,万人空巷,拼团江总携太太出席,参加剪彩仪式】

ไทย

【ว่านซางฮุ่ยเปิดตัวยิ่งใหญ่ ผู้คนหลั่งไหลจนถนนหนทางโล่งว่าง ประธานเจียงแห่งพินถวนควงภรรยาเข้าร่วมพิธีตัดริบบิ้น】

จีน

【江太太首度亮相冲上热搜,剪彩当日与江勤十指相扣,尽显恩爱】

ไทย

【คุณนายเจียงปรากฏตัวครั้งแรกพุ่งทะยานติดการค้นหายอดนิยม จับมือประสานสิบนิ้วกับเจียงฉินในวันตัดริบบิ้น อวดความหวานชื่นเต็มพิกัด】

จีน

段颖还没离开,看到他手机上的新闻,内心一片冰凉。

ไทย

ต้วนอิ่งยังไม่ทันได้เดินจากไป พอเห็นข่าวบนโทรศัพท์มือถือของเขา ในใจก็พลันเย็นเฉียบ

จีน

喜悦城倒了,外面都说是她这个恶毒后妈害的,现在冯氏陷入了泥沼一样的困境,冯世荣却根本没力挽狂澜的能力。

ไทย

สี่เยวี่ยเฉิงพังไม่เป็นท่า ภายนอกต่างก็บอกว่าเป็นเพราะแม่เลี้ยงใจร้ายอย่างเธอ ตอนนี้เฟิ่งซื่อตกอยู่ในวิกฤตราวกับปลักโคลน แต่เฝิงซื่อหรงกลับไม่มีความสามารถที่จะกอบกู้สถานการณ์ได้เลย

จีน

可与之相反的,是那个江太太的含金量,高的越来越让她感到恐惧。

ไทย

ทว่าในทางตรงกันข้าม คุณค่าบารมีของคุณนายเจียงคนนั้นกลับสูงส่งขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้เธอรู้สึกหวาดกลัว

จีน

冯世荣沉默半晌,把电话打给了秘书:“你给我发我这个做什么?”

ไทย

เฝิงซื่อหรงนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะโทรศัพท์ไปหาเลขา “นายส่งเรื่องนี้มาให้ฉันทำไม”

จีน

“冯总,陈董刚刚给我打电话来,说他收到一条消息,江总参加完万商汇的开业仪式可能会来见您,他可以再相信您一次。”

ไทย

“ประธานเฝิง ประธานกรรมการเฉินเพิ่งโทรหาผมเมื่อครู่ บอกว่าเขาได้รับข่าวมาว่าประธานเจียงหลังจากเข้าร่วมพิธีเปิดของว่านซางฮุ่ยเสร็จสิ้นอาจจะมาพบคุณ เขาจึงสามารถเชื่อใจคุณได้อีกสักครั้งครับ”

จีน

“江勤要来见我?”

ไทย

“เจียงฉินจะมาพบฉันหรือ”

จีน

“是的冯总。”

ไทย

“ใช่ครับประธานเฝิง”

จีน

(本章完)

ไทย

(จบตอน)

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน