งานเลี้ยงสังสรรค์ของสี่มหาวิทยาลัยใหญ่

Chinese

第227章 四大高校聚餐

Thai

บทที่ 227 สังสรรค์สี่มหาวิทยาลัยใหญ่

Chinese

夜晚，华灯初上。

Thai

ยามค่ำคืน แสงไฟนีออนเริ่มสว่างไสว

Chinese

208的男生逮住自己就是一顿倒饬，梳头发的梳头发，喷发胶的喷发胶，对晚上的那顿庆功宴跃跃欲试。

Thai

บรรดาหนุ่มๆ ห้อง 208 ต่างพากันจัดแจงแต่งเนื้อแต่งตัว บ้างก็หวีผม บ้างก็ฉีดสเปรย์จัดแต่งทรงผม ต่างกระตือรือร้นรอคอยงานเลี้ยงฉลองชัยชนะในค่ำคืนนี้

Chinese

临川大学208是项目本部，成员们也都是团队元老，肯定是有点自己的小骄傲在身上的。

Thai

ห้อง 208 ของมหาวิทยาลัยหลินชวนถือเป็นศูนย์บัญชาการของโปรเจกต์ สมาชิกทุกคนต่างก็เป็นรุ่นบุกเบิกของทีม จึงย่อมมีความภาคภูมิใจเล็กๆ อยู่ในตัวเป็นธรรมดา

Chinese

尤其是在各个大学欢聚一堂的时刻，这种骄傲感就愈发明显了。

Thai

ยิ่งในช่วงเวลาที่ทุกมหาวิทยาลัยมารวมตัวกัน ความรู้สึกภาคภูมิใจนี้ก็ยิ่งเด่นชัดขึ้น

Chinese

就好像……

Thai

เหมือนกับ…

Chinese

京官去见地方官的感觉，气势上绝对不可以输。

Thai

ความรู้สึกของขุนนางเมืองหลวงที่ไปพบขุนนางท้องถิ่น ในเรื่องของบารมีนั้นจะยอมแพ้ไม่ได้เด็ดขาด

Chinese

“董哥，你看我这身怎么样？”

Thai

“พี่ต่ง พี่ดูชุดนี้ของฉันเป็นไงบ้าง”

Chinese

路飞宇搞了个黑色风衣，穿好之后还竖起了领子，骚的一批。

Thai

ลู่เฟยอวี่หาเสื้อโค้ตตัวยาวสีดำมาใส่ พอสวมเสร็จก็ยังตั้งปกคอเสื้อขึ้นอีก ดูเก๊กหล่อแบบสุดโต่ง

Chinese

“嗯，很不错，气质一瞬间就上来了。”

Thai

“อืม ดีมาก ออร่าพุ่งขึ้นมาทันตาเห็นเลย”

Chinese

董文豪很给面子地点点头，反正夸奖又不要钱。

Thai

ต่งเหวินหาวพยักหน้าให้เกียรติ อย่างไรเสียการเอ่ยปากชมก็ไม่ต้องเสียเงินอยู่แล้ว

Chinese

“我把头发撩上去会不会更精神？但我又有点犹豫，那样会不会显得我比老板帅太多啊，别衬的他太普通了。”

Thai

“ฉันเสยผมขึ้นไปจะดูมีชีวิตชีวาขึ้นไหม แต่ฉันก็ลังเลอยู่นิดหน่อย ทำแบบนั้นจะทำให้ฉันดูหล่อกว่าเถ้าแก่เกินไปหรือเปล่า ไม่อยากทำให้เขาดูธรรมดาเกินไปน่ะ”

Chinese

“飞宇，我觉得你到了之后装哑巴会更加分。”

Thai

“เฟยอวี่ ฉันว่าพอนายไปถึงแล้วแกล้งทำเป็นใบ้จะช่วยเพิ่มคะแนนได้มากกว่านะ”

Chinese

路飞宇：“……”

Thai

ลู่เฟยอวี่ “…”

Chinese

董文豪叹了口气，对自己一手带出来的兵略感无语。

Thai

ต่งเหวินหาวถอนหายใจ รู้สึกพูดไม่ออกกับลูกน้องที่ตัวเองฝึกฝนมากับมือเล็กน้อย

Chinese

奶奶的，情商被狗吃了吗？

Thai

ให้ตายสิ ความฉลาดทางอารมณ์โดนหมากินไปหมดแล้วหรือไง

Chinese

老板就算穿个麻袋，你也得说他英武过人，风流倜傥，走在时尚前沿，这他妈才是职场啊。

Thai

ต่อให้เถ้าแก่สวมกระสอบ นายก็ต้องบอกว่าเขาหล่อเหลาองอาจ สง่างามมีเสน่ห์ และเป็นผู้นำแฟชั่น นี่สิวะถึงจะเรียกว่าการทำงานในองค์กร

Chinese

与此同时，在隔壁207，苏奈也换上了与往常截然不同的形象，从背带裤换成了小裙子，看上去青春洋溢。

Thai

ในเวลาเดียวกัน ที่ห้อง 207 ข้างๆ ซูไน่ก็เปลี่ยนลุคที่ต่างจากปกติอย่างสิ้นเชิง จากกางเกงเอี๊ยมกลายมาเป็นกระโปรงสั้น ดูเปี่ยมไปด้วยความสดใสวัยเยาว์

Chinese

卢雪梅的性格有点偏向女汉子，日常就不习惯穿裙子，但为了给208长脸，她还是在魏兰兰的建议下换了个黑色短裤加鱼网袜。

Thai

นิสัยของลู่เสวี่ยเหมยค่อนข้างไปทางสาวห้าว ปกติไม่ชินกับการใส่กระโปรง แต่เพื่อให้ห้อง 208 ได้หน้า เธอจึงยอมเปลี่ยนมาใส่กางเกงขาสั้นสีดำกับถุงน่องตาข่ายตามคำแนะนำของเว่ยหลานหลาน

Chinese

换衣服的过程中，几个女孩还暗戳戳地比了谁大谁小，满屋里都是银铃般悦耳的响声。

Thai

ในระหว่างเปลี่ยนเสื้อผ้า สาวๆ สองสามคนยังแอบเปรียบเทียบขนาดกันเงียบๆ ทั่วทั้งห้องเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะใสไพเราะราวกับกระดิ่งเงิน

Chinese

“没想到淼淼伱的这么大啊？”

Thai

“นึกไม่ถึงเลยว่าของเธอจะใหญ่ขนาดนี้นะเหมี่ยวเหมี่ยว”

Chinese

“我觉得谭青姐的要比我大一些。”时淼淼很谦虚。

Thai

“ฉันว่าของพี่ถานชิงใหญ่กว่าฉันอีกนะคะ” สือเหมี่ยวเหมี่ยวถ่อมตัวอย่างมาก

Chinese

谭青低头看了看：“淼淼，我不如你，还是你当第一吧。”

Thai

ถานชิงก้มมอง “เหมี่ยวเหมี่ยว ฉันสู้เธอไม่ได้หรอก ให้เธอเป็นที่หนึ่งเถอะ”

Chinese

“没有啦，谭青姐你太谦虚了。”

Thai

“ไม่หรอกค่ะ พี่ถานชิงถ่อมตัวเกินไปแล้ว”

Chinese

苏奈闻声看了过去：“我觉得你俩都差不多，可以并列第一。”

Thai

ซูไน่ได้ยินเสียงจึงมองไป “ฉันว่าพวกเธอสองคนพอๆ กัน เป็นที่หนึ่งร่วมกันได้เลย”

Chinese

“那怎么能行，校花都有第一第二，怎么也不能并列啊。”卢雪梅看热闹不嫌事大。

Thai

“แบบนั้นได้ยังไงกัน ขนาดดาวมหาวิทยาลัยยังมีที่หนึ่งที่สอง จะมาได้อันดับร่วมกันไม่ได้หรอกนะ” ลู่เสวี่ยเหมยชอบดูเรื่องสนุกไม่กลัวเรื่องใหญ่

Chinese

魏兰兰十分认同地点点头：“要不这样吧，我把老板喊过来评评理？”

Thai

เว่ยหลานหลานพยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง “เอาแบบนี้ดีไหม ฉันเรียกเถ้าแก่มาช่วยตัดสินให้”

Chinese

“可以啊，只要老板娘愿意，我没任何意见。”谭青十分热情好客地扬起嘴角。

Thai

“ได้สิ ขอแค่เถ้าแก่เนี้ยยอม ฉันก็ไม่มีปัญหาอะไรทั้งนั้น” ถานชิงยกมุมปากขึ้นอย่างกระตือรือร้น

Chinese

“你小心老板娘放富贵出来咬你！”

Thai

“เธอระวังเถ้าแก่เนี้ยจะปล่อยฝูกุ้ยออกมากัดเอานะ!”

Chinese

苏奈推了下眼睛，脑子里浮现出老板被踢断狗腿满地爬的场景。

Thai

ซูไน่ดันแว่นตาขึ้น ในหัวพลันปรากฏภาพที่เถ้าแก่ถูกเตะขาหักจนคลานไปกับพื้น

Chinese

卧槽，好绝美的画面。

Thai

เชี่ยเอ๊ย ช่างเป็นภาพที่งดงามเหลือเกิน

Chinese

江勤此时正在一楼尽头的总办处，完全不知道自己错过了什么莺莺燕燕。

Thai

เจียงฉินเวลานี้อยู่ที่สำนักงานอธิการบดีสุดทางเดินชั้นหนึ่ง ไม่รู้เลยแม้แต่น้อยว่าตัวเองได้พลาดภาพอันแสนรื่นรมย์ของเหล่าสาวงามอะไรไป

Chinese

他来总办处是为了确认一下陈安华的事情，没想到曹学姐对自己的男朋友去兼职的事一无所知。

Thai

เขามาที่สำนักงานอธิการบดีก็เพื่อยืนยันเรื่องของเฉินอันหัว นึกไม่ถึงว่ารุ่นพี่เฉาจะไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับการที่แฟนหนุ่มของตัวเองไปทำงานพาร์ตไทม์

Chinese

要知道，大四的学生都很忙，要么忙着考研，要么忙着参加面试，谁还会专门腾出时间去做个校园兼职？

Thai

ต้องรู้ก่อนว่านักศึกษาปีสี่ต่างก็ยุ่งมาก ไม่ยุ่งกับการสอบเข้าปริญญาโท ก็ยุ่งกับการตระเวนสัมภาษณ์งาน ใครจะยังสละเวลามาทำงานพาร์ตไทม์ในมหาวิทยาลัยกัน

Chinese

“我想起来了。”

Thai

“ฉันนึกออกแล้ว”

Chinese

“嗯？”

Thai

“หืม”

Chinese

“我下周就要过生日了，他前几天好像问过我想要什么礼物。”曹馨月灵光一现，觉得非常靠谱。

Thai

“สัปดาห์หน้าก็วันเกิดฉันแล้ว สองสามวันก่อนเขาเหมือนเคยถามฉันว่าอยากได้ของขวัญอะไร” เฉาซินเยว่ฉุกคิดขึ้นมาได้ รู้สึกว่ามีความเป็นไปได้สูงมาก

Chinese

江勤弹了两下桌面上的光头小和尚：“礼物？什么时候问的？”

Thai

เจียงฉินดีดตุ๊กตาเณรน้อยหัวโล้นบนโต๊ะไปสองที “ของขวัญเหรอ ถามเมื่อไหร่”

Chinese

曹馨月掏出手机翻了翻聊天记录：“就是上个星期一。”

Thai

เฉาซินเยว่หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดดูประวัติการแชต “ก็วันจันทร์ที่แล้วนี่เอง”

Chinese

“正好是我们发工资的日子，这么说的话，陈学长去我那里兼职是为了给你买礼物？我日，这个世界莫非真的有爱情？”

Thai

“ตรงกับวันที่พวกเราจ่ายเงินเดือนพอดี ถ้าพูดแบบนี้ แสดงว่ารุ่นพี่เฉินไปทำงานพาร์ตไทม์ที่ฉันก็เพื่อหาเงินซื้อของขวัญให้เธอเนี่ยนะ เชี่ย โลกนี้มีความรักอยู่จริงงั้นเหรอ”

Chinese

“怎么样，羡慕吧？”曹学姐一脸得意。

Thai

“เป็นไง อิจฉาล่ะสิ” รุ่นพี่เฉาทำหน้าภาคภูมิใจ

Chinese

江勤一脸不屑地说了声不羡慕：“既然是这样的话，那你也别问他了，就装作不知道，好好接受这份惊喜。”

Thai

เจียงฉินพูดด้วยสีหน้าไม่แยแสว่าไม่อิจฉา “ในเมื่อเป็นแบบนี้ เธอก็อย่าไปถามเขาเลย แกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง แล้วรอรับความประหลาดใจนี้ไปเถอะ”

Chinese

曹馨月放下手机抬起头：“学弟，我可是最开始支持你创业的那几个人之一，你可要对我男朋友好点，不许为难他。”

Thai

เฉาซินเยว่วางโทรศัพท์มือถือลงแล้วเงยหน้าขึ้น “รุ่นน้อง ฉันเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่สนับสนุนนายทำธุรกิจตั้งแต่แรกเลยนะ นายต้องดูแลแฟนฉันให้ดีๆ ห้ามสร้างความลำบากให้เขาล่ะ”

Chinese

“那还用你说嘛，我保证前三个月不随便找理由扣他工资。”

Thai

“เรื่องนั้นยังต้องให้เธอบอกอีกเหรอ ฉันรับประกันเลยว่าสามเดือนแรกจะไม่หาเรื่องหักเงินเดือนเขาแบบสุ่มสี่สุ่มห้า”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

正说话的功夫，出去吃晚饭的唐琳回来了，见到江勤后立马扑了上来：“男神，你现在还是单身吗？”

Thai

ในขณะที่กำลังพูดคุยกัน ถังหลินที่ออกไปกินข้าวเย็นก็กลับมา พอเห็นเจียงฉินก็รีบโผเข้ามาทันที “เทพบุตร ตอนนี้นายยังโสดอยู่ไหม”

Chinese

“当然，不过你千万不要对我有兴趣，虽然我帅过吴彦祖，但我不谈恋爱。”

Thai

“แน่นอนอยู่แล้ว แต่เธออย่าได้คิดจะสนใจฉันเชียวละ ถึงแม้ฉันจะหล่อกว่าอู๋เอี้ยนจู่ แต่ฉันไม่คิดจะมีความรัก”

Chinese

江勤高冷的一批。

Thai

เจียงฉินเก๊กขรึมเย็นชาสุดขีด

Chinese

唐琳瘪瘪嘴，心说这个人还真是油盐不进，冯楠舒那样的绝色还拿不下他吗？怪不得颜颜会知难而退，真就是一个铜皮铁骨呗。

Thai

ถังหลินเบะปาก คิดในใจว่าหมอนี่ช่างไม่สะทกสะท้านอะไรเลยจริงๆ สาวงามสะคราญโฉมอย่างเฝิงหนานซูยังพิชิตเขาไม่ได้อีกเหรอ มิน่าล่ะเหยียนเหยียนถึงยอมถอย ช่างเป็นคนหนังเหนียวกระดูกเหล็กจริงๆ

Chinese

“对了，洪颜呢，这几天怎么没见到她？”江勤把桌上的小和尚弹的咔咔作响。

Thai

“จริงสิ แล้วหงเหยียนล่ะ สองสามวันนี้ทำไมไม่เห็นเธอเลย” เจียงฉินดีดเณรน้อยบนโต๊ะจนเกิดเสียงดังก๊อกๆ

Chinese

“颜颜前几天刚整理好去年的申请档案，差点给累坏了，现在正在宿舍里休息呢。”

Thai

“สองสามวันก่อนเหยียนเหยียนเพิ่งจัดเอกสารคำร้องของปีที่แล้วเสร็จ เหนื่อยแทบแย่ ตอนนี้กำลังพักผ่อนอยู่ในหอพักน่ะ”

Chinese

江勤点点头，又闲扯了两句后准备离开。

Thai

เจียงฉินพยักหน้า พูดคุยสัพเพเหระอีกสองสามประโยคแล้วเตรียมตัวจะจากไป

Chinese

现在已经六点半了，距离定好的时间就半个钟头了，208的人估计已经打扮好了，正等着他回去。

Thai

ตอนนี้หกโมงครึ่งแล้ว เหลือเวลาอีกเพียงครึ่งชั่วโมงก็จะถึงเวลานัดหมาย คนที่ห้อง 208 คงแต่งตัวเสร็จแล้วและกำลังรอเขากลับไป

Chinese

不过好巧不巧的是，他刚抬起屁股，严教授就悄无声息地从屋里走了出来。

Thai

ทว่าช่างประจวบเหมาะเหลือเกิน พอเขายกก้นขึ้น ศาสตราจารย์เหยียนก็เดินออกมาจากด้านในห้องอย่างเงียบเชียบ

Chinese

他好像是刚刚剪了头发，满面红光，人都显得精神了不少，不像快七十的小老头，顶多六十九。

Thai

ดูเหมือนเขาจะเพิ่งไปตัดผมมา ใบหน้าเปล่งปลั่ง ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาก ไม่เหมือนตาแก่ที่อายุเกือบเจ็ดสิบ อย่างมากก็แค่หกสิบเก้า

Chinese

“江勤，你先别走，我有个事儿要问你，你老实回答。”

Thai

“เจียงฉิน นายอย่าเพิ่งไป ฉันมีเรื่องจะถามนาย นายตอบมาตามตรงนะ”

Chinese

江勤坐直了身体：“怎么了教授，又想吃火锅了？”

Thai

เจียงฉินยืดตัวนั่งตรง “มีอะไรเหรอครับศาสตราจารย์ อยากกินหม้อไฟอีกแล้วเหรอครับ”

Chinese

“呸，少给我提火锅，我问你，我这几天老是听到楼上有狗叫是怎么回事？”

Thai

“ถุย อย่ามาพูดถึงหม้อไฟกับฉัน ฉันถามนายหน่อย สองสามวันนี้ฉันได้ยินเสียงหมาเห่าจากชั้นบนตลอดมันคืออะไรกัน”

Chinese

严教授的表情严肃的不行，就仿佛已经锁定了罪犯。

Thai

สีหน้าของศาสตราจารย์เหยียนเคร่งขรึมอย่างยิ่ง ราวกับได้ชี้เป้าคนร้ายไว้เรียบร้อยแล้ว

Chinese

这要是搁一般人，听到这个问题绝对会心虚的不行，然后说对不起教授，我养狗了。

Thai

ถ้าเป็นคนทั่วไป ได้ยินคำถามนี้คงจะร้อนตัวจนทนไม่ไหว แล้วพูดว่าขอโทษครับศาสตราจารย์ ผมแอบเลี้ยงหมาไว้

Chinese

但江勤丝毫不慌，让曹馨月当面给他打个电话。

Thai

แต่เจียงฉินไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขาบอกให้เฉาซินเยว่โทรเข้ามือถือของเขาต่อหน้าต่อตา

Chinese

几秒种之后，江勤的口袋里传来一阵带有旋律的狗叫，听上去还挺欢乐的。

Thai

ไม่กี่วินาทีต่อมา ในกระเป๋าของเจียงฉินก็มีเสียงหมาเห่าเป็นท่วงทำนองดังขึ้นมา ฟังดูรื่นเริงไม่น้อย

Chinese

“教授，这是我新换的铃声，您要不要也来一个？”

Thai

“ศาสตราจารย์ครับ นี่เป็นเสียงเรียกเข้าที่ผมเพิ่งเปลี่ยนใหม่ ท่านอยากได้สักอันไหมครับ”

Chinese

“不对，楼上的声音和这个好像不太一样。”

Thai

“ไม่ถูก เสียงข้างบนไม่ค่อยเหมือนอันนี้นี่”

Chinese

严教授满脸怀疑地说了一句，但他其实听不出狗叫的区别，纯粹是觉得江勤太狗，对他人品表示质疑。

Thai

ศาสตราจารย์เหยียนพูดด้วยสีหน้าคลางแคลงใจ แต่จริงๆ แล้วเขาแยกความแตกต่างของเสียงหมาเห่าไม่ออกหรอก เพียงแค่รู้สึกว่าเจียงฉินเจ้าเล่ห์ร้ายกาจเกินไป จึงสงสัยในความประพฤติของเขาล้วนๆ

Chinese

“隔着楼层听，当然不一样。”

Thai

“ฟังข้ามชั้นก็ย่อมไม่เหมือนอยู่แล้วครับ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

严教授觉得208里肯定有狗，但又找不出证据，于是挥挥手放过了江勤，打算过两天去搞个突击检查什么的。

Thai

ศาสตราจารย์เหยียนรู้สึกว่าห้อง 208 ต้องมีหมาอยู่แน่ๆ แต่ก็หาหลักฐานไม่ได้ จึงโบกมือปล่อยเจียงฉินไป ตั้งใจว่าอีกสองวันจะไปตรวจค้นแบบกะทันหันเสียหน่อย

Chinese

可是搞突击检查又有什么用呢？

Thai

แต่การตรวจค้นแบบกะทันหันจะมีประโยชน์อะไรล่ะ

Chinese

假如真的有狗，被我当场抓获，他又拿出秘制酱碟请我吃火锅，那我又该如何应对？

Thai

ถ้าหากมีหมาอยู่จริง โดนฉันจับได้คาหนังคาเขา แล้วเขาก็เอาน้ำจิ้มสูตรลับออกมาเลี้ยงหม้อไฟฉันอีก แล้วฉันจะรับมือยังไงล่ะ

Chinese

严教授摇摇头，发现自己根本没办法应对。

Thai

ศาสตราจารย์เหยียนส่ายหน้า พบว่าตัวเองไม่มีทางรับมือได้เลยจริงๆ

Chinese

……………

Thai

…

Chinese

从创业基地回到了208，众人已经收拾的差不多了，不管男的女的，一个个都是花枝招展的，看上去精气神十足。

Thai

พอกลับจากศูนย์บ่มเพาะธุรกิจมาถึงห้อง 208 ทุกคนก็จัดแจงตัวเองเสร็จเรียบร้อยกันเกือบหมดแล้ว ไม่ว่าผู้ชายหรือผู้หญิง ต่างก็แต่งตัวประชันโฉมกันอย่างเต็มที่ ดูมีชีวิตชีวาและเปี่ยมไปด้วยพลัง

Chinese

江勤让他们直接打车过去，自己则开车去了金融学院的宿舍楼，接上了冯楠舒。

Thai

เจียงฉินบอกให้พวกเขานั่งแท็กซี่ไปกันได้เลย ส่วนตัวเองขับรถไปยังหอพักของคณะการเงินเพื่อรับเฝิงหนานซู

Chinese

小富婆今天穿了一件黑色长裙，腰间系着一条红色腰带，白皙的锁骨间是一只镶钻的水滴形吊坠，同时长发披肩垂落，看上去又酷又飒，压场子绝对没问题。

Thai

วันนี้แม่หนูเศรษฐีสวมชุดเดรสยาวสีดำ ที่เอวคาดเข็มขัดสีแดง บริเวณไหปลาร้าขาวเนียนมีจี้รูปหยดน้ำฝังเพชรประดับอยู่ อีกทั้งผมยาวทิ้งตัวสยายคลุมไหล่ ดูทั้งเท่ทั้งทรงพลัง การันตีว่าคุมทั้งงานได้อยู่หมัดแน่นอน

Chinese

“嘶……”

Thai

“ซี้ด…”

Chinese

“今天怎么这么漂亮？”

Thai

“ทำไมวันนี้สวยขนาดนี้เนี่ย”

Chinese

冯楠舒听完这句话后愉悦的像是只傻乎乎的橘猫。

Thai

เฝิงหนานซูพอได้ยินประโยคนี้ก็ดีใจจนดูเหมือนแมวส้มบ๊องๆ ตัวหนึ่ง

Chinese

江勤被她的小表情逗乐了，伸手帮她系好安全带，然后开出了临大，朝着市中心的聚仙楼而去。

Thai

เจียงฉินรู้สึกขำกับสีหน้าท่าทางเล็กๆ ของเธอ จึงเอื้อมมือไปช่วยคาดเข็มขัดนิรภัยให้ จากนั้นก็ขับรถออกจาก ม.หลินชวน มุ่งหน้าไปยังจวี้เซียนโหลวที่ใจกลางเมือง

Chinese

魏兰兰早就在门口等着了，见到江勤的车就迎了上去，然后把他们带到了聚仙楼的二楼。

Thai

เว่ยหลานหลานมารออยู่ที่หน้าประตูตั้งนานแล้ว พอเห็นรถของเจียงฉินก็เดินเข้าไปต้อนรับ แล้วพาพวกเขาขึ้นไปยังชั้นสองของจวี้เซียนโหลว

Chinese

二楼上有十个包厢，其中有五个被他们定下了，简直壕的不行。

Thai

บนชั้นสองมีห้องส่วนตัวสิบห้อง ซึ่งห้าห้องในนั้นถูกพวกเขาจองเอาไว้ทั้งหมด ช่างป๋าและรวยจัดเหลือเกิน

Chinese

经理也没见过这样的，心说聚仙楼人均两三百，一般都是商务局，要么就是高端家宴，哪像今天这样，直接被人当成食堂了，现在大学生真尼玛钱多任性。

Thai

ผู้จัดการร้านก็ไม่เคยพบเจอเรื่องแบบนี้มาก่อน นึกในใจว่าค่าอาหารต่อหัวของจวี้เซียนโหลวอยู่ที่สองถึงสามร้อยหยวน ปกติจะเป็นโต๊ะรับรองทางธุรกิจ ไม่เช่นนั้นก็เป็นงานเลี้ยงครอบครัวระดับไฮเอนด์ มีที่ไหนเหมือนวันนี้ที่ถูกคนเอามาใช้เป็นโรงอาหารเลย นักศึกษาสมัยนี้เงินหนาเอาแต่ใจชะมัด

Chinese

于是他亲自站在门口接待了江勤，又是握手又是寒暄，毫无防备地就被江勤问清楚了上个月的营业额，还顺便把成本价格都聊透了，直到离开之后，这位经理才后知后觉，不禁冒出一头冷汗，心说现在的大学生也太尼玛吓人了吧。

Thai

ด้วยเหตุนี้เขาจึงมายืนต้อนรับเจียงฉินที่หน้าประตูด้วยตัวเอง ทั้งจับมือทั้งทักทายปราศรัย โดยไม่ทันระวังตัวก็ถูกเจียงฉินซักถามจนกระจ่างเรื่องยอดขายของเดือนที่แล้ว แถมยังคุยทะลุปรุโปร่งเรื่องราคาต้นทุนไปอีกด้วย จนกระทั่งหลังจากเดินจากไป ผู้จัดการคนนี้ถึงเพิ่งมารู้ตัวทีหลังจนอดไม่ได้ที่จะเหงื่อผุดเต็มหน้าผาก นึกในใจว่านักศึกษาสมัยนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว

Chinese

“江勤，我想去厕所。”冯楠舒偷偷说了一句。

Thai

“เจียงฉิน ฉันอยากไปเข้าห้องน้ำ” เฝิงหนานซูกระซิบเบาๆ

Chinese

江勤松开她的小手看向魏兰兰：“兰兰，带你们老板娘去个厕所吧。”

Thai

เจียงฉินปล่อยมือน้อยๆ ของเธอแล้วหันไปมองเว่ยหลานหลาน “หลานหลาน พาเถ้าแก่เนี้ยของพวกเธอไปเข้าห้องน้ำหน่อย”

Chinese

“好的，老板娘，我陪你一起去。”

Thai

“ได้ค่ะเถ้าแก่เนี้ย เดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อนนะคะ”

Chinese

“好。”

Thai

“อื้ม”

Chinese

江勤看着她们离去的背影，心说小富婆还是有点社恐吧，每次出来吃饭都会觉得紧张，必须要先上个厕所才行。

Thai

เจียงฉินมองตามแผ่นหลังที่เดินจากไปของพวกเธอ คิดในใจว่าแม่หนูเศรษฐียังคงมีอาการประหม่าต่อสังคมอยู่บ้าง ทุกครั้งที่ออกมากินข้าวนอกบ้านมักจะรู้สึกตื่นเต้น จำเป็นต้องเข้าห้องน้ำก่อนเสมอ

Chinese

趁着这个时间，江勤挨个包间转了转，对着兼职生们简单地寒暄了两句，然后嘱咐大家吃好喝好。

Thai

อาศัยช่วงเวลานี้ เจียงฉินเดินแวะเวียนไปตามห้องส่วนตัวทีละห้อง ทักทายพูดคุยกับเหล่านักศึกษาพาร์ตไทม์สั้นๆ สองสามประโยค จากนั้นก็บอกให้ทุกคนกินดื่มกันให้อร่อยเต็มที่

Chinese

顾甜甜此时正坐在理工大学的包厢里，望着灯光下闪闪发光的江勤，内心里全都是失落。

Thai

กู้เถียนเถียนเวลานี้นั่งอยู่ในห้องส่วนตัวของมหาวิทยาลัยโพลีเทคนิค เมื่อมองดูเจียงฉินที่เปล่งประกายเจิดจรัสอยู่ใต้แสงไฟ ภายในใจก็เต็มไปด้วยความผิดหวังระคนสูญเสีย

Chinese

她总有种错过了全世界的感觉，像极了失恋，却还比失恋更酸。

Thai

เธอรู้สึกราวกับได้พลาดโลกทั้งใบไป คล้ายกับคนอกหักเหลือเกิน แต่กลับขมขื่นปวดใจยิ่งกว่าการอกหักเสียอีก

Chinese

“为什么他不能是我男朋友呢？”

Thai

“ทำไมเขาถึงไม่ใช่แฟนของฉันนะ”

Chinese

顾甜甜抿着嘴，目光仿佛粘住了，根本离不开。

Thai

กู้เถียนเถียนเม้มปาก สายตาราวกับถูกตรึงไว้ ละสายตาไปไหนไม่ได้เลย

Chinese

不过江勤并没有注意到她，也没过多停留，转身就去了下一个包厢，然后是下下个包厢……

Thai

แต่เจียงฉินไม่ได้สังเกตเห็นเธอ และไม่ได้หยุดอยู่นานนัก หมุนตัวเดินไปยังห้องถัดไป จากนั้นก็เป็นห้องถัดๆ ไป…

Chinese

最后他进入了如意厅，里面坐着的都是208的核心员工，还有理工大学和师范大学的两个主管。

Thai

สุดท้ายเขาก็เดินเข้ามาในห้องหรูอี้ ด้านในนั่งไว้ด้วยพนักงานระดับแกนนำของห้อง 208 และหัวหน้างานสองคนจากมหาวิทยาลัยโพลีเทคนิคกับมหาวิทยาลัยครู

Chinese

陈安华和闵月他上午已经见过了，站起来就叫老板好。

Thai

เฉินอันหัวกับหมิ่นเยว่เขาได้พบมาแล้วเมื่อช่วงเช้า พอทั้งสองลุกขึ้นยืนก็เอ่ยทักทายเถ้าแก่ทันที

Chinese

师范大学的主管则是江勤让董文豪选的，一个叫乔顺民，一个叫丛艺，打招呼的时候有些紧张，毕竟他们见江勤比较少。

Thai

ส่วนหัวหน้างานของมหาวิทยาลัยครูนั้นเป็นคนที่เจียงฉินให้ต่งเหวินหาวคัดเลือกมา คนหนึ่งชื่อเฉียวซุ่นหมิน อีกคนชื่อฉงอี้ ตอนกล่าวทักทายจึงดูประหม่าอยู่บ้าง เพราะอย่างไรเสียพวกเขาก็ไม่ค่อยได้พบเจียงฉินบ่อยนัก

Chinese

“老来他们呢？”

Thai

“พวกเหล่าไหลล่ะ”

Chinese

“老板，他们还在路上。”

Thai

“เถ้าแก่ พวกเขายังอยู่ระหว่างทางครับ”

Chinese

话音刚落，包厢门就被推开了，来存庆，丁巧娜和郭子航依次进场，不过他们后面还跟着一个人，那就是拼团的宣传大使张梓萱。

Thai

สิ้นเสียงพูด ประตูห้องส่วนตัวก็ถูกผลักเปิดออก ไหลฉุนชิ่ง ติงเฉี่ยวน่า และกัวจื่อหางทยอยเดินเข้ามา ทว่าด้านหลังพวกเขายังมีอีกคนหนึ่งตามมาด้วย นั่นก็คือจางจื่อเซวียน แอมบาสเดอร์ประชาสัมพันธ์ของพินถวน

Chinese

她穿了一件吊带裙，本来是比较宽松的版型，却因为自身条件过大，硬是穿出了后妈裙的诱惑力。

Thai

เธอสวมชุดเดรสสายเดี่ยว เดิมทีเป็นทรงค่อนข้างหลวม แต่ด้วยสรีระรูปร่างที่ใหญ่เกินตัว จึงทำให้สวมออกมาดูเย้ายวนใจราวกับชุดเดรสรัดรูปตัวแม่

Chinese

张梓萱一进门就和众人打了个招呼，然后环视一圈，发现有三个空座，丁巧娜旁边有两个，另一个空座则在江勤的右手边。

Thai

ทันทีที่จางจื่อเซวียนเดินเข้ามาในห้องก็เอ่ยทักทายทุกคน จากนั้นก็กวาดสายตามองไปรอบๆ พบว่ามีที่ว่างอยู่สามที่ ด้านข้างติงเฉี่ยวน่ามีสองที่ ส่วนที่ว่างอีกที่หนึ่งอยู่ทางขวามือของเจียงฉิน

Chinese

犹豫了一下之后，张梓萱迈步往江勤那边走去。

Thai

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จางจื่อเซวียนก็ก้าวเท้าเดินตรงไปยังฝั่งของเจียงฉิน

Chinese

既然老板旁边有位置，那谁愿意坐在主管身边啊，而且她觉得，这个位置很可能是包厢里的人特地留给自己的。

Thai

ในเมื่อข้างกายเถ้าแก่มีที่ว่าง ใครจะอยากไปนั่งข้างหัวหน้างานกันล่ะ อีกอย่างเธอคิดว่า ที่นั่งตรงนี้เป็นไปได้สูงมากว่าคนในห้องจะตั้งใจเว้นไว้ให้เธอโดยเฉพาะ

Chinese

自己是校花嘛，胸还那么大，老板估计也想自己陪他吃饭什么的，于是故意留了个坐，真是个坏蛋！

Thai

ตัวเองเป็นถึงดาวมหาวิทยาลัยนี่นา หน้าอกก็บึ้มขนาดนี้ เถ้าแก่ก็คงอยากให้เธอมานั่งกินข้าวเป็นเพื่อนอะไรทำนองนั้น เลยจงใจเว้นที่นั่งไว้ให้ คนนิสัยไม่ดีจริงๆ เลย!

Chinese

不过下一秒，包厢里忽然传来一阵喧闹，众人纷纷起身，椅子腿在地板上发出刺耳的声音，随后，一声声的老板娘就喊起来了。

Thai

แต่ในวินาทีถัดมา ภายในห้องส่วนตัวก็พลันมีเสียงเอะอะดังขึ้น ทุกคนต่างพากันลุกขึ้นยืน ขาเก้าอี้ครูดกับพื้นจนเกิดเสียงบาดหู จากนั้นเสียงร้องเรียกเถ้าแก่เนี้ยก็ดังระงมขึ้นทีละคน

Chinese

张梓萱愣了片刻，然后转头看了过去，就见到一个绝美少女走了进来，眼眸灵动，气质逼人。

Thai

จางจื่อเซวียนชะงักไปชั่วครู่ แล้วหันศีรษะมองไป ก็เห็นเด็กสาวผู้งดงามหยาดเยิ้มคนหนึ่งเดินเข้ามา แววตาสดใสเป็นประกาย เปี่ยมไปด้วยรัศมีความสง่างามสะกดสายตา

Chinese

三又三分之一秒后，张梓萱伸手提起旁边的暖瓶，也甜甜地喊了声老板娘，然后若无其事地走了回去，看起来就像是专门过来拿暖瓶的一样。

Thai

สามวินาทีกับอีกเศษหนึ่งส่วนสามต่อมา จางจื่อเซวียนก็เอื้อมมือไปยกกระติกน้ำร้อนข้างๆ ขึ้นมา พร้อมกับเอ่ยเรียกเถ้าแก่เนี้ยด้วยน้ำเสียงหวานหยดย้อย จากนั้นก็เดินกลับไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ดูเหมือนตั้งใจเดินมาเพื่อหยิบกระติกน้ำร้อนโดยเฉพาะอย่างยิ่ง

Chinese

老板娘真好看啊，她坐到丁巧娜旁边，还是有种后怕的感觉，心说幸亏没坐下，也幸亏自己不是胸大无脑的那种女人。

Thai

เถ้าแก่เนี้ยสวยสะกดตาจริงๆ พอเธอไปนั่งลงข้างติงเฉี่ยวน่าก็ยังรู้สึกใจหายวาบอยู่ไม่หาย นึกในใจว่าโชคดีเหลือเกินที่ไม่ได้นั่งลงไป และโชคดีที่ตัวเองไม่ใช่ผู้หญิงประเภทอกโตแต่ไร้สมอง

Chinese

“好了，人到齐了，上菜吧。”

Thai

“เอาล่ะ คนมาครบแล้ว เสิร์ฟอาหารได้เลย”

Chinese

江勤冲服务员说了一句，然后就感觉到一只温热的小手钻进了自己的手掌里。

Thai

เจียงฉินหันไปบอกกับพนักงานเสิร์ฟ จากนั้นก็รู้สึกได้ถึงมือน้อยๆ อันอบอุ่นที่สอดเข้ามาในฝ่ามือของตน

Chinese

“今天人多，做老板娘要有做老板娘的样子，不许让我喂。”江勤看向冯楠舒。

Thai

“วันนี้คนเยอะ เป็นเถ้าแก่เนี้ยก็ต้องทำตัวให้สมกับเป็นเถ้าแก่เนี้ย ห้ามให้ฉันป้อนนะ” เจียงฉินหันไปมองเฝิงหนานซู

Chinese

小富婆乖巧点头：“我知道了。”

Thai

แม่หนูเศรษฐีพยักหน้าอย่างว่าง่าย “ฉันเข้าใจแล้ว”

Chinese

月底了，月票搞起啊，不要浪费！！！

Thai

สิ้นเดือนแล้ว มาโหวตตั๋วรายเดือนกันเถอะ อย่าปล่อยให้เสียเปล่า!!!

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)