ฉันจะเป็นหมาป่าสายเลีย!

Chinese

第119章 我要当舔狼！

Thai

ตอนที่ 119 ฉันจะเป็นหมาป่าเลีย!

Chinese

科技大的食堂是四大高校里面最有名的，据说品质很好，风味俱佳。

Thai

โรงอาหารของม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีมีชื่อเสียงที่สุดในบรรดาสี่มหาวิทยาลัยใหญ่ ว่ากันว่ามีคุณภาพดีเยี่ยมและรสชาติยอดเยี่ยม

Chinese

江勤特地让郭子航带他体验了一下，味道确实不错，但说风味俱佳着实有点夸张了。

Thai

เจียงฉินให้กัวจื่อหางพาเขาไปลองชิมดูโดยเฉพาะ รสชาติถือว่าดีจริงๆ ทว่าหากบอกว่ารสชาติยอดเยี่ยมก็ดูจะเกินจริงไปสักหน่อย

Chinese

浅尝一口之后，他觉得临大食堂的味道并不比这里的差，这样的噱头估计也是科技大为了招生搞出来的

Thai

หลังจากได้ลิ้มรส เขาคิดว่ารสชาติของโรงอาหารม.หลินชวนไม่ได้ด้อยไปกว่าที่นี่เลย จุดขายแบบนี้น่าจะเป็นสิ่งที่ม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีปั้นขึ้นมาเพื่อรับสมัครนักศึกษาเสียมากกว่า

Chinese

等从食堂回来之后就已经黑了天了。

Thai

พอกลับมาจากโรงอาหาร ท้องฟ้าก็มืดแล้ว

Chinese

郭子航的宿舍有五个人，其中四个是网瘾少年，从下午就去上网，到现在都没回来。

Thai

หอพักของกัวจื่อหางมีห้าคน โดยสี่คนในนั้นเป็นพวกติดเกมร้านเน็ต ออกไปเล่นเน็ตตั้งแต่ช่วงบ่ายจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่กลับมา

Chinese

“江哥，你明早有课没有？”

Thai

“พี่เจียง พรุ่งนี้เช้านายมีเรียนไหม”

Chinese

“没有。”江勤坐在郭子航的椅子上玩手机。

Thai

“ไม่มี” เจียงฉินนั่งเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่บนเก้าอี้ของกัวจื่อหาง

Chinese

郭子航听完之后一喜：“那你在我这儿睡吧，咱俩说说话！”

Thai

พอได้ยินแบบนั้นกัวจื่อหางก็ดีใจ “งั้นนายก็นอนที่ห้องฉันนี่แหละ พวกเราจะได้คุยกัน!”

Chinese

“在哪儿睡倒是无所谓，可是我睡哪儿？”

Thai

“จะนอนที่ไหนก็ไม่เป็นไรหรอก แต่นายจะให้ฉันนอนตรงไหนล่ะ”

Chinese

“我们宿舍有空床啊，我给你铺一下就能用。”

Thai

“หอพักพวกเรามีเตียงว่างอยู่นี่ เดี๋ยวฉันปูให้แป๊บเดียวก็ใช้ได้แล้ว”

Chinese

江勤打量了一下对面的空床：“那伱把褥子让给我，我腰不好，睡不了床板子。”

Thai

เจียงฉินกวาดสายตามองเตียงว่างฝั่งตรงข้าม “งั้นนายสละฟูกรองนอนให้ฉันแล้วกัน เอวฉันไม่ค่อยดี นอนบนกระดานเตียงแข็งๆ ไม่ไหว”

Chinese

“没问题，我给你弄。”郭子航立马开始拾掇。

Thai

“ไม่มีปัญหา เดี๋ยวฉันจัดการให้” กัวจื่อหางเริ่มเก็บกวาดปูที่นอนทันที

Chinese

江勤也没太多的讲究，只要床单是干净的就行，至于被子，有没有无所吊谓，他当年穷极的那会儿，连网吧的方椅都睡过，没什么是不能凑合的，这也算是忆苦思甜了。

Thai

เจียงฉินไม่ได้เรื่องมากอะไร ขอแค่ผ้าปูที่นอนสะอาดก็พอ ส่วนผ้าห่มนั้น จะมีหรือไม่มีก็ช่างหัวมัน สมัยที่เขายากจนแร้นแค้นสุดๆ ในอดีต แม้แต่เก้าอี้เหลี่ยมในร้านเน็ตก็เคยนอนมาแล้ว ไม่มีอะไรที่ทนอยู่ไม่ได้ ถือเสียว่าเป็นการรำลึกความลำบากในวันวานก็แล้วกัน

Chinese

看着江勤躺下，郭子航直接就关了灯，然后俩人就头顶头开始聊天。

Thai

เมื่อเห็นเจียงฉินล้มตัวลงนอน กัวจื่อหางก็ปิดไฟทันที จากนั้นทั้งสองก็นอนหันหัวชนกันแล้วเริ่มคุยกัน

Chinese

“江哥，你是不是知道崔学姐为什么不理我？”

Thai

“พี่เจียง นายรู้ใช่ไหมว่าทำไมรุ่นพี่ชุยถึงไม่สนใจฉัน”

Chinese

江勤揉揉鼻子，在夜色中睁着眼睛：“我上个星期来的时候，带着我的员工，就是那个房小璇，结果崔学姐把她当成我女朋友了。”

Thai

เจียงฉินลูบจมูก พลางลืมตามองในความมืด “ตอนที่ฉันมาเมื่อสัปดาห์ก่อน ฉันพาพนักงานของฉันมาด้วย คนที่ชื่อฝางเสี่ยวเสวียนนั่นไง ปรากฏว่ารุ่นพี่ชุยเข้าใจผิดคิดว่าเธอเป็นแฟนฉัน”

Chinese

“就这？”郭子航一脸不理解。

Thai

“แค่นี้เนี่ยนะ” กัวจื่อหางทำหน้างงงวย

Chinese

“崔学姐大概是觉得我那个员工配不上我，所以在我第二次来的时候，她把她闺蜜也带来了，打算介绍给我，还说像我这样的富二代，一定要有个带的出门的女朋友，建议我把我原先的女朋友踹了。”

Thai

“รุ่นพี่ชุยคงคิดว่าพนักงานของฉันคนนั้นไม่คู่ควรกับฉัน พอกลับมาครั้งที่สอง เธอก็เลยพาเพื่อนสนิทมาด้วย กะว่าจะแนะนำให้ฉันรู้จัก แถมยังบอกว่าทายาทเศรษฐีอย่างฉัน ต้องมีแฟนที่พาออกงานเชิดหน้าชูตาได้ และแนะนำให้ฉันเตะแฟนคนเดิมทิ้งซะ”

Chinese

“然后呢？”

Thai

“แล้วยังไงต่อ”

Chinese

江勤咳嗽了一声，沉默半晌后开口：“那天冯楠舒坐在我车里。”

Thai

เจียงฉินกระแอมเบาๆ เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ย “วันนั้นเฝิงหนานซูนั่งอยู่ในรถฉัน”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

郭子航听完之后起了一层鸡皮疙瘩，难以想象学姐到底是经历了怎么样的社死瞬间：“怪不得学姐连QQ都不回我了，我光听都觉得脸疼！”

Thai

หลังจากฟังจบ กัวจื่อหางก็ขนลุกซู่ นึกภาพไม่ออกเลยว่ารุ่นพี่ต้องเผชิญกับช่วงเวลาหน้าแตกดับอนาถขนาดไหน “มิน่าล่ะรุ่นพี่ถึงไม่ยอมตอบคิวคิวฉันเลย แค่ฟังฉันยังรู้สึกแสบหน้าแทนเลย!”

Chinese

“巧合巧合，都是巧合，谁知道她会往车里看。”江勤把自己摘的干干净净。

Thai

“บังเอิญน่า เรื่องบังเอิญทั้งนั้น ใครจะไปรู้ว่าเธอจะมองเข้ามาในรถ” เจียงฉินปัดความรับผิดชอบให้พ้นตัวอย่างหมดจด

Chinese

“按道理说，学姐也不对，就算是闺蜜，那也不能在背后挖墙脚啊。”

Thai

“ตามหลักแล้ว รุ่นพี่ก็ทำไม่ถูก ถึงจะเป็นเพื่อนสนิทกัน แต่ก็ไม่ควรคิดจะเสียบแทนลับหลังแบบนี้สิ”

Chinese

江勤听了有点惊讶：“你能说出这种话来，义父倒是不用操心你被别人养狗了。”

Thai

เจียงฉินได้ยินแล้วรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย “นายพูดแบบนี้ออกมาได้ พ่อบุญธรรมคนนี้ก็ไม่ต้องกังวลว่านายจะถูกคนอื่นเลี้ยงเป็นหมาแล้วสิ”

Chinese

“养狗是什么东西？”郭子航对这个词一无所知。

Thai

“เลี้ยงหมาคืออะไร” กัวจื่อหางไม่เข้าใจคำนี้เลยสักนิด

Chinese

“毫无尊严的去向异性示好，为了得到异性的喜欢无下限，这种人统称为舔狗。”

Thai

“การประจบเอาใจเพศตรงข้ามอย่างไร้ศักดิ์ศรี ยอมทำทุกอย่างอย่างไร้ขีดจำกัดเพื่อให้ได้ความชอบจากอีกฝ่าย คนประเภทนี้เรียกรวมๆ ว่าหมาเลีย”

Chinese

郭子航忽然开始龇牙咧嘴：“我不当狗，我要当狼！”

Thai

กัวจื่อหางเริ่มแยกเขี้ยวขึ้นมาทันที “ฉันไม่เป็นหมาหรอก ฉันจะเป็นหมาป่า!”

Chinese

“舔狼？”

Thai

“หมาป่าเลียเนี่ยนะ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

江勤嘎嘎笑了半天：“别说那些没用的东西了，我给你交代交代正事儿，奶茶店我已经盘下来了，你以后多去帮帮忙。”

Thai

เจียงฉินหัวเราะร่าอยู่พักใหญ่ “เลิกพูดเรื่องไร้สาระพวกนั้นเถอะ ฉันจะสั่งการเรื่องสำคัญกับนาย ร้านชานมฉันเซ้งมาเรียบร้อยแล้ว ต่อไปนายก็ไปช่วยงานบ่อยๆ หน่อยนะ”

Chinese

郭子航立马嗯了一声：“那没问题，我老怀念暑假跟你赚钱的日子了。”

Thai

กัวจื่อหางตอบรับทันที “ไม่มีปัญหา ฉันคิดถึงช่วงปิดเทอมฤดูร้อนที่หาเงินกับนายจะแย่อยู่แล้ว”

Chinese

“还没说完呢，你别着急，等着奶茶店那边进入正常营业，我要在你们学校搞一个校花比赛，到时候才是你正式发光发热的关键时刻。”

Thai

“ยังพูดไม่จบ ไม่ต้องรีบร้อน รอให้ทางร้านชานมเปิดดำเนินงานตามปกติ ฉันจะจัดประกวดดาวมหาวิทยาลัยที่โรงเรียนพวกนาย ถึงตอนนั้นแหละถึงจะเป็นช่วงเวลาสำคัญที่นายจะได้เปล่งประกายอย่างเป็นทางการ”

Chinese

“校花比赛？你们临大在十一之前是不是搞了一个？听说楚丝琪是第一名，第二名柳依依，第三名……”

Thai

“ประกวดดาวมหาวิทยาลัยเหรอ ม.หลินชวนของพวกนายจัดไปก่อนวันชาติใช่ไหม ได้ยินว่าฉู่ซือฉีได้อันดับหนึ่ง อันดับสองหลิวยียี อันดับสาม…”

Chinese

郭子航脱口而出，似乎对这个东西很熟悉一样。

Thai

กัวจื่อหางโพล่งออกมา ราวกับคุ้นเคยกับเรื่องนี้เป็นอย่างดี

Chinese

江勤觉得有些意外：“你是从哪儿听说的？”

Thai

เจียงฉินรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย “นายไปได้ยินมาจากไหน”

Chinese

“大学城就这么大的地方，一趟公交都能转遍，有什么新闻很快就能传过来，前段时间我们班还有讨论的，私下里也在比谁是校花，但谁都不服谁。”

Thai

“เมืองมหาวิทยาลัยมีพื้นที่แค่นี้เอง นั่งรถเมล์เที่ยวเดียวก็ทั่วแล้ว มีข่าวอะไรก็แพร่มาถึงอย่างรวดเร็ว ช่วงก่อนห้องพวกฉันยังคุยกันอยู่เลย แอบเปรียบเทียบกันเป็นการส่วนตัวด้วยว่าใครคือดาวมหาวิทยาลัย แต่ก็ไม่มีใครยอมใครเลย”

Chinese

江勤的眉毛忍不住一挑，心说如果情况真的像郭子航说的那样，那后续的推广倒是可以轻松很多了。

Thai

คิ้วของเจียงฉินอดไม่ได้ที่จะเลิกขึ้น ในใจคิดว่าหากสถานการณ์เป็นเหมือนที่กัวจื่อหางพูดจริงๆ การโปรโมตหลังจากนี้ก็คงง่ายขึ้นมากทีเดียว

Chinese

因为当新事物出现的时候，最难的一步就是让大家接受它。

Thai

เพราะเวลาที่สิ่งใหม่ๆ ปรากฏขึ้น ขั้นตอนที่ยากที่สุดก็คือการทำให้ทุกคนยอมรับมัน

Chinese

科技大的学生既然早就有选校花的念头了，那自己的推广反而是顺水推舟了。

Thai

ในเมื่อนักศึกษาของม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีมีความคิดที่จะเลือกดาวมหาวิทยาลัยกันอยู่แล้ว การโปรโมตของตนเองจึงนับว่าเป็นการตามน้ำอย่างราบรื่น

Chinese

“江哥？”

Thai

“พี่เจียง”

Chinese

“嗯？”

Thai

“หืม”

Chinese

“你刚才说要让我正式发光发热，那我具体能做什么？”郭子航有点兴奋。

Thai

“เมื่อกี้ที่นายบอกว่าจะให้ฉันเปล่งประกายอย่างเป็นทางการ แล้วจริงๆ ฉันต้องทำอะไรบ้างล่ะ” กัวจื่อหางตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย

Chinese

江勤咧嘴一笑：“发传单。”

Thai

เจียงฉินฉีกยิ้ม “แจกใบปลิว”

Chinese

“？？？？？？”

Thai

“??????”

Chinese

闲聊了大概一个小时之后，郭子航逐渐没了动静。

Thai

หลังจากคุยเล่นกันไปราวหนึ่งชั่วโมง กัวจื่อหางก็เริ่มเงียบเสียงลง

Chinese

江勤也觉得有点乏了，于是就打算睡上一觉，明天回去，结果胖子爱打呼噜这件事在郭子航的身上应验的淋漓尽致，跟他妈电钻一样，直钻脑子。

Thai

เจียงฉินก็รู้สึกเพลียขึ้นมาบ้างแล้ว จึงคิดจะนอนสักงีบแล้วค่อยกลับพรุ่งนี้ ทว่าเรื่องที่คนอ้วนชอบนอนกรนกลับปรากฏบนตัวกัวจื่อหางได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง เสียงดังราวกับสว่านไฟฟ้าเจาะกะโหลกทะลวงเข้าสมองตรงๆ

Chinese

熬到凌晨四点，江勤受不了了，哪怕外面的天还没亮，他还是骂骂咧咧地开车回了临大。

Thai

ทนจนถึงตีสี่ เจียงฉินก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป แม้ว่าข้างนอกฟ้ายังไม่สว่าง เขาก็ยังสบถด่าพลางขับรถกลับม.หลินชวน

Chinese

但这个时候的男生宿舍还没开门，江勤就直接去了创业基地，在207的沙发上补了一觉。

Thai

แต่เวลานี้หอพักชายยังไม่เปิด เจียงฉินจึงตรงไปที่ศูนย์บ่มเพาะธุรกิจ แล้วนอนชดเชยบนโซฟาในห้อง 207

Chinese

等到再睁开眼，时间就已经来到了上午十点多了。

Thai

พอเขาลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เวลาก็ล่วงเลยมาถึงสิบโมงกว่าแล้ว

Chinese

江勤打了个哈欠，从沙发上坐起来，头发被睡的乱糟糟的，如同鸡窝，但他没时间打理，直接到了208，把众人聚集起来开了个小会。

Thai

เจียงฉินหาวหวอด ลุกขึ้นนั่งจากโซฟา ผมเผ้ายุ่งเหยิงจากการนอนจนเหมือนรังนกกระเซิง แต่เขาไม่มีเวลาจัดแต่ง จึงเดินตรงไปยังห้อง 208 รวบรวมทุกคนมาเปิดการประชุมสั้นๆ

Chinese

“奶茶店的事情解决了，那么后面的环节就可以如期开展了。”

Thai

“เรื่องร้านชานมคลี่คลายแล้ว ขั้นตอนหลังจากนี้ก็ดำเนินต่อได้ตามกำหนดการ”

Chinese

“文豪，你招募的那几个科技大的学生可以动起来了，多做一些内容量出来，原先的内容组也不要闲着，写一些大学生喜闻乐见的狗血题材。”

Thai

“เหวินหาว นักศึกษาม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสองสามคนที่นายรับสมัครมาเริ่มขยับตัวได้แล้ว สร้างคอนเทนต์ออกมาให้เยอะขึ้น ส่วนทีมคอนเทนต์เดิมก็อย่าอยู่เฉยๆ เขียนเรื่องแนวน้ำเน่าดราม่าที่เหล่านักศึกษาชอบอ่านกันออกมา”

Chinese

“兰兰，徐钰学姐，你们一会儿去科技大收店，一定要把旧账核实清楚，别留下坏账。”

Thai

“หลานหลาน รุ่นพี่สวี่อวี้ เดี๋ยวพวกเธอไปรับมอบร้านที่ม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ต้องตรวจสอบบัญชีเก่าให้ชัดเจน อย่าให้มีหนี้เสียหลงเหลืออยู่”

Chinese

“另外，去的时候带上房小璇，让她先试试手。”

Thai

“อีกอย่าง ตอนไปให้พาฝางเสี่ยวเสวียนไปด้วย ให้เธอลองฝึกมือก่อน”

Chinese

“庞海，你联系一下盛视印刷厂，让他加急做一块喜甜的牌子出来，替换掉原先相遇的牌子。”

Thai

“ผางไห่ นายติดต่อโรงพิมพ์เซิ่งซื่อ ให้พวกเขาเร่งทำป้ายร้านสี่เถียนขึ้นมาแผ่นหนึ่ง เอามาเปลี่ยนแทนป้ายเซียงอวี้อันเดิม”

Chinese

众人听完之后纷纷点头，然后照计划开始行动。

Thai

ทุกคนฟังจบต่างพยักหน้า จากนั้นก็เริ่มลงมือทำตามแผน

Chinese

江勤把事情安排完后就没事儿了，于是就拿着毛巾去了走廊中段的厕所洗漱。

Thai

หลังจากเจียงฉินจัดการธุระเสร็จสิ้นก็ไม่มีอะไรแล้ว จึงหยิบผ้าขนหนูเดินไปห้องน้ำตรงกลางทางเดินเพื่อล้างหน้าแปรงฟัน

Chinese

洗发水没有，那就一切从简，把翘起来的毛捋平了就可以。

Thai

แชมพูไม่มี งั้นก็ทำทุกอย่างให้เรียบง่าย ลูบผมที่ชี้ฟูให้เรียบก็ใช้ได้แล้ว

Chinese

他在厕所外面的盥洗区刚搞完头发，正拿毛巾擦着，一个齐刘海的女孩就走了进来，见到他的时候有些惊讶。

Thai

เขาเพิ่งจัดผมเสร็จตรงอ่างล้างหน้าด้านนอกห้องน้ำ กำลังใช้ผ้าขนหนูเช็ดอยู่ เด็กสาวหน้าม้าตรงคนหนึ่งก็เดินเข้ามา เมื่อเห็นเขาก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

Chinese

“咦，学长？”

Thai

“เอ๊ะ รุ่นพี่?”

Chinese

江勤记得她，这女孩就是他那天在总办处门口偶遇到的那个，应该是来接替电视机学长的。

Thai

เจียงฉินจำเธอได้ เด็กสาวคนนี้คือคนที่เขาบังเอิญเจอที่หน้าประตูสำนักงานอธิการบดีในวันนั้น น่าจะมาทำหน้าที่แทนรุ่นพี่โทรทัศน์

Chinese

小姑娘长得很清秀，笑容也比较明媚，只是五官有些普通，却也不影响她身上的那份活泼劲儿，看上去很有亲和力。

Thai

เด็กสาวหน้าตาหมดจด รอยยิ้มค่อนข้างสดใส เพียงแต่เครื่องหน้าค่อนข้างธรรมดา ทว่าก็ไม่ได้บดบังความกระฉับกระเฉงมีชีวิตชีวาในตัวเธอเลย ดูแล้วน่าเข้าหามาก

Chinese

“你现在在总办处是吧？”江勤随口问了一句。

Thai

“ตอนนี้เธออยู่ที่สำนักงานอธิการบดีใช่ไหม” เจียงฉินถามขึ้นลอยๆ

Chinese

“是啊学长，我叫唐琳，是国贸系的，被派来协助曹学姐管理创业申请的事，学长你呢？”

Thai

“ใช่ค่ะรุ่นพี่ ฉันชื่อถังหลิน อยู่ภาควิชาการค้าระหว่างประเทศ ถูกส่งมาช่วยรุ่นพี่เฉาดูแลเรื่องใบสมัครเริ่มธุรกิจ แล้วรุ่นพี่ล่ะคะ”

Chinese

“金融学院，江勤，严教授现在在总办处吗？”

Thai

“คณะการเงิน เจียงฉิน ตอนนี้ศาสตราจารย์เหยียนอยู่ที่สำนักงานอธิการบดีไหม”

Chinese

唐琳点点头：“在呢。”

Thai

ถังหลินพยักหน้า “อยู่ค่ะ”

Chinese

“行，你让严教授别到处乱跑，我待会儿找他有点事。”江勤顺手洗了把脸。

Thai

“โอเค เธอบอกศาสตราจารย์เหยียนนะว่าอย่าเพิ่งเดินเพ่นพ่านไปไหน เดี๋ยวฉันมีธุระจะไปหาเขา” เจียงฉินล้างหน้าไปพลางพูดไปพลาง

Chinese

“哦哦。”

Thai

“อ๋อ ได้ค่ะ”

Chinese

唐琳听完之后有点心惊胆战的，心说乱跑这个词不适合用在一个教授身上吧？

Thai

หลังจากถังหลินฟังจบก็รู้สึกใจคอไม่ดีเล็กน้อย ในใจคิดว่าคำว่าเดินเพ่นพ่านไม่น่าจะเหมาะใช้กับศาสตราจารย์นะ

Chinese

不过她对江勤是谁并不清楚，还以为他是个很厉害的学长，所以能和教授开这样的玩笑，但这样的话她可不敢说，于是就吐了下舌头，悄悄地离开了卫生间。

Thai

ทว่าเธอไม่รู้ว่าเจียงฉินเป็นใคร คิดไปเองว่าเขาคงเป็นรุ่นพี่ที่เก่งกาจมาก ถึงสามารถล้อเล่นกับศาสตราจารย์แบบนี้ได้ แต่คำพูดแบบนี้เธอไม่กล้าพูดหรอก จึงแลบลิ้นออกมาเล็กน้อยแล้วแอบเดินออกจากห้องน้ำไปเงียบๆ

Chinese

江勤找严教授确实有事儿，而且是很重要的事儿。

Thai

เจียงฉินมีธุระกับศาสตราจารย์เหยียนจริงๆ และเป็นเรื่องที่สำคัญมากเสียด้วย

Chinese

因为奶茶店有了，后期的活动很快就能在科技大铺开了，可问题是开奶茶店和搞活动不一样。

Thai

เพราะร้านชานมได้มาแล้ว กิจกรรมในช่วงหลังก็จะสามารถเริ่มเปิดตัวในม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีได้อย่างรวดเร็ว แต่ปัญหาก็คือการเปิดร้านชานมกับการจัดกิจกรรมนั้นไม่เหมือนกัน

Chinese

简单点来说，奶茶店的老板是谁对学校一点意义都没有，你随便倒手，只要房租按期交，谁也不会管。

Thai

พูดให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือ เจ้าของร้านชานมจะเป็นใครไม่ได้มีความหมายอะไรกับทางมหาวิทยาลัยเลย คุณจะเปลี่ยนมือไปให้ใครก็ได้ ขอแค่จ่ายค่าเช่าตรงเวลาก็ไม่มีใครมายุ่ง

Chinese

但是，如果你要声势浩大地在别人学校里搞活动，那这件事就必须得到校领导的同意。

Thai

ทว่าหากคุณคิดจะจัดกิจกรรมอย่างเอิกเกริกยิ่งใหญ่ในมหาวิทยาลัยของคนอื่น เรื่องนี้ก็จำเป็นต้องได้รับความยินยอมจากผู้บริหารของมหาวิทยาลัยก่อน

Chinese

江勤现在虽说也是个百万高富帅了，但面子肯定不如严教授的好用，所以他打算走严教授的路子，提前和科技大那边联系一下，免得到时候活动还没搞起来就被叫停了。

Thai

ถึงตอนนี้เจียงฉินจะกลายเป็นหนุ่มหล่อรวยระดับเศรษฐีเงินล้านแล้ว แต่บารมีหน้าตาย่อมเทียบกับศาสตราจารย์เหยียนไม่ได้แน่นอน ดังนั้นเขาจึงวางแผนที่จะอาศัยเส้นสายของศาสตราจารย์เหยียน ติดต่อกับทางม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีไว้ล่วงหน้า จะได้ไม่ต้องเจอปัญหาที่กิจกรรมยังไม่ทันเริ่มก็ถูกสั่งระงับเสียก่อน

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)