คนเราเกิดมาในโลก

Chinese

第286章 人生于世

Thai

ตอนที่ 286 คนเราเกิดมาในโลก

Chinese

人群聚集的广场前，乌泱泱的游客跟着挥舞国旗的导游往前走，每一个角落看上去都热闹非凡，而在熙熙攘攘的人群当中，不少脖子里挂着相机的家伙正用雪亮的眼睛筛选着顾客。

Thai

หน้าลานกว้างที่ผู้คนรวมตัวกัน นักท่องเที่ยวกลุ่มใหญ่เดินตามไกด์นำเที่ยวที่โบกธงชาติไปข้างหน้า ทุกซอกทุกมุมดูคึกคักเป็นพิเศษ และท่ามกลางฝูงชนที่เดินกันขวักไขว่นั้น มีคนไม่น้อยที่คล้องกล้องไว้ที่คอกำลังใช้สายตาเฉียบแหลมคัดเลือกลูกค้า

Chinese

他们的第一目标是长得漂亮的女生，最好是带着男朋友的那种，这样的组合是最有概率会花钱的。

Thai

เป้าหมายแรกของพวกเขาคือหญิงสาวหน้าตาสะสวย ถ้าจะให้ดีที่สุดก็คือคนที่มีแฟนหนุ่มมาด้วย การจับคู่แบบนี้มีโอกาสยอมควักกระเป๋าจ่ายเงินมากที่สุด

Chinese

再就是带着父母来旅游的，因为孝顺，所以舍得消费。

Thai

ถัดมาก็คือคนที่พาพ่อแม่มาเที่ยว เพราะความกตัญญู จึงยอมควักกระเป๋าจ่ายอย่างไม่เสียดาย

Chinese

于是，当江勤牵着冯楠舒出现的在这里的时候，无数双眼睛开始朝着他们汇聚，脸上露出一种十分奸诈的笑容。

Thai

ดังนั้น เมื่อเจียงฉินจูงมือเฝิงหนานซูปรากฏตัวขึ้นที่นี่ สายตาคู่แล้วคู่เล่าจึงเริ่มจับจ้องมาที่พวกเขา ใบหน้าเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์อย่างยิ่งออกมา

Chinese

江勤对这种笑容十分熟悉，因为他每天晚上照镜子的时候都会见到。

Thai

เจียงฉินคุ้นเคยกับรอยยิ้มแบบนี้เป็นอย่างดี เพราะทุกคืนเวลาเขาส่องกระจกก็มักจะได้เห็นมันเสมอ

Chinese

妈的，不好，有人要坑我的钱！

Thai

บ้าเอ๊ย ไม่ดีแน่ มีคนจ้องจะหลอกฟันเงินฉัน!

Chinese

小富婆前段时间刚拍完全家福，正意犹未尽呢，这要是让她看到了，还听说人家拍完就能立刻给洗出来，那她还不得把钱包直接丢给人家。

Thai

แม่หนูเศรษฐีเพิ่งถ่ายรูปครอบครัวเสร็จไปเมื่อไม่นานนี้ กำลังยังไม่หนำใจอยู่พอดี หากปล่อยให้เธอเห็นเข้า แล้วได้ยินว่าถ่ายเสร็จสามารถล้างรูปออกมาให้ได้ทันที มีหวังเธอคงโยนกระเป๋าสตางค์ให้เขาไปตรงๆ แน่

Chinese

江勤伸手拉走了想要往前凑的冯楠舒，哐哐哐地就跑进了城门楼子。

Thai

เจียงฉินจึงยื่นมือไปดึงตัวเฝิงหนานซูที่กำลังอยากจะชะเง้อเข้าไปดู แล้ววิ่งตึกๆๆ ลอดซุ้มประตูเมืองเข้าไปทันที

Chinese

今天的小富婆穿了一件自带仙气的碎花洋裙，脸上是一副方形的黑色墨镜，看上冷艳而出尘，不知道的肯定会以为她是个高冷白富美，但其实她的内在只是一个傻呆呆的小可爱。

Thai

วันนี้แม่หนูเศรษฐีสวมชุดเดรสกระโปรงลายดอกไม้ที่แผ่ออร่าดุจนางฟ้า บนใบหน้าสวมแว่นกันแดดทรงสี่เหลี่ยมสีดำ ดูสวยเย็นชาและสูงส่งเหนือโลกีย์ คนที่ไม่รู้คงคิดว่าเธอเป็นสาวสวยรวยเสน่ห์ผู้เย็นชาและเข้าถึงยาก แต่ความจริงแล้วเนื้อแท้ของเธอก็แค่เด็กน้อยแสนน่ารักที่ชอบทำตัวเอ๋อๆ เท่านั้นเอง

Chinese

半晌之后，208的众人抵达了故宫的买票窗口。

Thai

ครู่ต่อมา ทุกคนในทีม 208 ก็มาถึงช่องจำหน่ายตั๋วของกู้กง

Chinese

迎面望去，朱红色的高大城门楼子上挂了一块同样是朱红色的牌匾，并端端正正地写着午门两个大字，看的他们的脖子一阵凉飕飕的，连咽口水的动作也开始变得无比艰难。

Thai

เมื่อมองตรงไป ซุ้มประตูเมืองทรงสูงสีแดงชาดแขวนป้ายที่มีสีแดงชาดเช่นเดียวกันไว้ พร้อมกับเขียนตัวอักษรขนาดใหญ่อย่างประณีตบรรจงว่า “ประตูอู่เหมิน” พอมองดูแล้วก็ทำเอาคอของพวกเขารู้สึกเย็นวาบขึ้นมา แม้แต่การกลืนน้ำลายก็เริ่มกลายเป็นเรื่องยากลำบากอย่างยิ่ง

Chinese

“这就是古代砍脑袋的地方吧？”路飞宇想起了那句推出午门外斩首。

Thai

“นี่คือสถานที่ตัดหัวคนในสมัยโบราณใช่ไหม” ลู่เฟยอวี่นึกถึงประโยคที่ว่าลากตัวออกไปตัดหัวนอกประตูอู่เหมินขึ้นมา

Chinese

董文豪听到后摇摇头：“能在这个地方掉脑袋的都是大官，一般人可没这个资格，菜市口那边才是掉脑袋最多的地方。”

Thai

ต่งเหวินหาวได้ยินดังนั้นก็ส่ายหน้า “คนที่จะหัวหลุดตรงที่แบบนี้ได้ล้วนแต่เป็นขุนนางใหญ่ คนธรรมดาทั่วไปไม่มีคุณสมบัติพอหรอกนะ แถวไช่ซื่อโข่วต่างหากที่เป็นที่ที่มีคนหัวหลุดมากที่สุด”

Chinese

“古代人可真努力啊。”

Thai

“คนโบราณนี่ขยันพยายามกันจริงๆ เลยนะ”

Chinese

“是啊，你不努力，死的时候都有区别待遇。”

Thai

“ใช่แล้ว ถ้านายไม่พยายาม แม้แต่ตอนตายยังได้รับการปฏิบัติที่แตกต่างกันเลย”

Chinese

江勤听完之后忍不住深吸了一口气：“好的员工果然是会自我pua，再说点，我爱听。”

Thai

เจียงฉินฟังจบก็อดสูดหายใจเข้าลึกๆ ไม่ได้ “พนักงานที่ดีนี่รู้จักปั่นหัวสะกดจิตตัวเองจริงๆ พูดอีกสิ ฉันชอบฟัง”

Chinese

苏奈则眯起眼睛看了几个男生一眼：“你们能不能聊点吉利的？”

Thai

ส่วนซูไน่หรี่ตามองพวกผู้ชายแวบหนึ่ง “พวกนายคุยเรื่องที่เป็นมงคลหน่อยได้ไหม”

Chinese

“那还是先别聊了吧，故宫五点就闭馆了，你们再聊一会儿，咱们说不定都走不出来。”

Thai

“งั้นก็อย่าเพิ่งคุยกันเลยดีกว่า กู้กงปิดตอนห้าโมงเย็น ถ้าพวกนายยังคุยกันต่ออีกหน่อย พวกเราอาจจะเดินออกไปไม่ทันก็ได้”

Chinese

“那赶紧走吧，我得去瞅瞅龙椅到底是什么样子的。”

Thai

“งั้นรีบไปเถอะ ฉันต้องไปดูให้เห็นกับตาว่าบัลลังก์มังกรหน้าตาเป็นยังไงกันแน่”

Chinese

一行十五人，买票入宫，检票进门，一出楼门洞子，瞬间就被眼前那恢弘大气的宫殿给惊住了。

Thai

กลุ่มคนทั้ง 15 คนซื้อตั๋วเข้าวัง ตรวจตั๋วผ่านประตู เมื่อเดินพ้นซุ้มประตูเมืองออกมา ในพริบตาก็ต้องตกตะลึงกับพระราชวังอันยิ่งใหญ่โอ่อ่าเบื้องหน้า

Chinese

原来皇帝就住在这样的地方，好家伙，这得是多少的民脂民膏啊，不过末代溥仪听说也是蛮惨的，后来回自己家也得买票。

Thai

ที่แท้ฮ่องเต้ก็อาศัยอยู่ในสถานที่แบบนี้สินะ ให้ตายเถอะ นี่มันต้องใช้หยาดเหงื่อแรงงานและภาษีราษฎรไปมากขนาดไหนกัน แต่ได้ยินว่าผู่อี๋ฮ่องเต้องค์สุดท้ายก็น่าสงสารพอดู ตอนหลังจะกลับเข้าบ้านตัวเองยังต้องซื้อตั๋วเลย

Chinese

众人一边感叹一边穿行在飞檐翘角的皇宫里，对着那些古色古香的建筑疯狂拍照。

Thai

ทุกคนทอดถอนใจพลางเดินลัดเลาะผ่านพระราชวังที่มีชายคางอนงาม กระหน่ำถ่ายรูปสถาปัตยกรรมโบราณอันงดงามเหล่านั้นกันอย่างบ้าคลั่ง

Chinese

其实来这样的博物院游玩，如果没有个解说员带着，那看的纯粹就是一个热闹，但如果雇了解说员带着，他们的时间又不够，所以就只剩下了拍照这一件事。

Thai

อันที่จริงการมาเที่ยวพิพิธภัณฑ์แบบนี้ หากไม่มีมัคคุเทศก์คอยบรรยาย สิ่งที่ได้ดูก็เป็นเพียงแค่ความคึกคักตระการตาเท่านั้น แต่ถ้าจ้างมัคคุเทศก์นำทาง เวลาของพวกเขาก็มีไม่พอ ดังนั้นจึงเหลือเพียงกิจกรรมเดียวคือการถ่ายรูป

Chinese

卢雪梅最爱拍的风景就是酷酷冷冷的老板娘，因为不管从什么角度都好看，甚至让她对自己的摄影技术莫名自信了起来。

Thai

ทิวทัศน์ที่ลู่เสวี่ยเหมยชอบถ่ายมากที่สุดก็คือเถ้าแก่เนี้ยผู้เย็นชา เพราะไม่ว่าจะถ่ายจากมุมไหนก็ดูสวยไปหมด จนทำให้เธอเกิดความมั่นใจในฝีมือการถ่ายภาพของตัวเองขึ้นมาอย่างน่าประหลาด

Chinese

当然了，在故宫里疯狂拍照的也不只有他们，尤其是在太和殿广场，迎面就能看到了三对儿在拍婚纱照的小夫妻，拖尾的纱裙在阳光的照射下显得洁白而动人。

Thai

แน่นอนว่าคนที่กระหน่ำถ่ายรูปในกู้กงไม่ได้มีแค่พวกเขา โดยเฉพาะที่ลานกว้างหน้าพระที่นั่งไท่เหอเตี้ยน มองตรงไปก็เห็นคู่สามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันสามคู่กำลังถ่ายภาพแต่งงานกันอยู่ ชายกระโปรงเจ้าสาวที่ทอดยาวดูขาวบริสุทธิ์และชวนมองท่ามกลางแสงแดด

Chinese

“老板娘快看那边，有人在拍婚纱照，哇，好漂亮啊！”

Thai

“เถ้าแก่เนี้ยดูตรงนั้นเร็ว มีคนกำลังถ่ายรูปแต่งงานด้วย ว้าว สวยจังเลย!”

Chinese

冯楠舒戴着大大的黑色墨镜，一脸酷酷冷冷地看了过去：“雪梅，那是全家福。”

Thai

เฝิงหนานซูสวมแว่นกันแดดสีดำอันใหญ่มองไปทางนั้นด้วยสีหน้าเย็นชา “เสวี่ยเหมย นั่นคือรูปครอบครัว”

Chinese

“诶？不是婚纱照吗？”卢雪梅被老板娘的自信给整的有点不自信了。

Thai

“เอ๊ะ ไม่ใช่รูปแต่งงานเหรอคะ” ลู่เสวี่ยเหมยถูกความมั่นใจของเถ้าแก่เนี้ยทำให้เริ่มไม่มั่นใจขึ้นมาบ้างแล้ว

Chinese

“那是全家福，真的，我拍过一样的。”

Thai

“นั่นคือรูปครอบครัวจริงๆ นะ ฉันเคยถ่ายแบบเดียวกันเป๊ะเลย”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

冯楠舒拿出手机打算给她看一眼电子版的全家福，结果就被从后面出现的江勤给拐走了。

Thai

เฝิงหนานซูหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาตั้งใจจะเปิดไฟล์รูปครอบครัวให้เธอดู แต่ผลคือกลับถูกเจียงฉินที่โผล่มาจากข้างหลังลากตัวไปเสียก่อน

Chinese

卢雪梅有些茫然：“不对啊，那肯定就是婚纱照啊，这明明是常识。”

Thai

ลู่เสวี่ยเหมยรู้สึกสับสนงุนงง “ไม่ถูกสิ นั่นมันต้องเป็นรูปแต่งงานชัดๆ นี่เป็นสามัญสำนึกทั่วไปเลยนะ”

Chinese

董文豪忍不住咳嗽了一声：“雪梅，我猜伱肯定没看过老板和老板娘的QQ空间吧。”

Thai

ต่งเหวินหาวอดกระแอมไอออกมาไม่ได้ “เสวี่ยเหมย ฉันเดาว่าเธอคงยังไม่เคยดู คิวคิว สเปซของเจ้านายกับเถ้าแก่เนี้ยแน่ๆ”

Chinese

“什么空间？”

Thai

“สเปซอะไรเหรอ”

Chinese

董文豪掏出手机，打开菜单，功能，3gQQ，进入空间。

Thai

ต่งเหวินหาวล้วงโทรศัพท์มือถือออกมา เปิดเมนู ฟังก์ชัน 3จีคิวคิว เข้าสู่สเปซ

Chinese

卢雪梅低头看了一眼，发现老板的说说里有一条发布于前几天的动态，文案是两个微笑的表情，下面是他和老板娘的一张合照。

Thai

ลู่เสวี่ยเหมยก้มลงมองดู พบว่าในโพสต์สเตตัสของเจ้านายมีความเคลื่อนไหวหนึ่งที่โพสต์ไว้เมื่อไม่กี่วันก่อน ข้อความประกอบเป็นอีโมจิยิ้มสองตัว ด้านล่างเป็นรูปคู่ของเขากับเถ้าแก่เนี้ย

Chinese

画面当中，老板西装革履，老板娘亭亭玉立，两人人目视前方，眼光闪烁，表情愉悦，画面美的让人窒息。

Thai

ในภาพนั้น เจ้านายสวมสูทผูกไทดูภูมิฐาน เถ้าแก่เนี้ยสวยสง่าสะโอดสะอง ทั้งสองคนมองตรงไปข้างหน้า แววตาเป็นประกาย สีหน้าเปี่ยมสุข ภาพนั้นงดงามจนแทบลืมหายใจ

Chinese

不过与这美好画面截然相反的是，老板评论区里骂的都可难听了。

Thai

ทว่าสิ่งที่ตรงกันข้ามกับภาพอันงดงามนี้อย่างสิ้นเชิงก็คือ ในช่องแสดงความคิดเห็นของเจ้านายมีแต่คนเข้ามาด่าอย่างแสบหูสุดๆ

Chinese

见到这一幕，卢雪梅微微一愣，心说老板的名字原来是江禽啊，她还一直以为是江勤嘞！

Thai

เมื่อเห็นฉากนี้ ลู่เสวี่ยเหมยก็ชะงักไปเล็กน้อย คิดในใจว่าที่แท้ชื่อของเจ้านายคือเจียงเดรัจฉานหรอกเหรอ เธอยังนึกว่าเป็นเจียงฉินมาตลอดเสียอีก!

Chinese

“看到了吗？这就是老板说的全家福，你有什么感觉？”

Thai

“เห็นหรือยัง นี่แหละรูปครอบครัวที่เจ้านายพูดถึง เธอรู้สึกยังไงบ้าง”

Chinese

“这怎么看都像是婚纱照……”

Thai

“นี่มองยังไงก็เหมือนรูปแต่งงานชัดๆ…”

Chinese

董文豪非常深沉地点了点头：“所以你明白老板娘刚才为什么会这么说了吧？”

Thai

ต่งเหวินหาวพยักหน้าอย่างลึกซึ้ง “เพราะงั้นเธอเข้าใจแล้วใช่ไหมว่าทำไมเมื่อกี้เถ้าแก่เนี้ยถึงพูดแบบนั้น”

Chinese

卢雪梅愣了一下：“哦，怪不得老板娘说那是全家福呢，感情老板又骗她了啊？”

Thai

ลู่เสวี่ยเหมยอึ้งไปครู่หนึ่ง “อ๋อ มิน่าล่ะเถ้าแก่เนี้ยถึงบอกว่านั่นเป็นรูปครอบครัว ที่แท้เจ้านายก็หลอกเธออีกแล้วเหรอเนี่ย”

Chinese

“我看未必，这里面必有蹊跷，现在还说不清是谁在骗谁。”

Thai

“ฉันว่าไม่แน่หรอก เรื่องนี้ต้องมีเงื่อนงำ ตอนนี้ยังบอกไม่ได้เลยว่าใครกำลังหลอกใครกันแน่”

Chinese

正说话的功夫，拍婚纱照的新人们陆续撤离，而江勤则擦了擦汗，挥手让众人过来集合，打算拍个大合影，以后好放在宣传册里。

Thai

ในขณะที่กำลังคุยกันอยู่นั้น คู่บ่าวสาวที่ถ่ายภาพแต่งงานก็ทยอยกันออกไป ส่วนเจียงฉินก็ปาดเหงื่อ โบกมือเรียกให้ทุกคนมารวมตัวกัน ตั้งใจจะถ่ายรูปหมู่ใบใหญ่ไว้ใส่ในโบรชัวร์ประชาสัมพันธ์ในอนาคต

Chinese

骄阳似火的夏季，光是站着就有种黏腻感了，何况是没有任何遮挡的广场，于是众人立马聚集在一起，并随机抓取了一个热心路人充当摄影师。

Thai

ในฤดูร้อนที่แดดแผดเผาราวกับเปลวเพลิง แค่ยืนเฉยๆ ก็รู้สึกเหนียวเหนอะหนะแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงลานกว้างที่ไม่มีที่กำบังใดๆ เลย ดังนั้นทุกคนจึงรีบมารวมตัวกันทันที และสุ่มดึงตัวคนเดินผ่านไปมาผู้ใจดีคนหนึ่งมาทำหน้าที่เป็นช่างภาพ

Chinese

江勤和冯楠舒作为老板和老板娘当然是被簇拥在最中间的，而其他人则按照资历分别站开。

Thai

เจียงฉินกับเฝิงหนานซูในฐานะเจ้านายและเถ้าแก่เนี้ยย่อมถูกห้อมล้อมให้อยู่ตรงกลาง ส่วนคนอื่นๆ ก็ยืนเรียงตามลำดับอาวุโส

Chinese

“待会儿我喊123，你们记得全都喊茄子！”路人热心的指导着。

Thai

“เดี๋ยวพอฉันนับหนึ่งสองสาม ทุกคนจำไว้ว่าให้ตะโกนว่าเฉียจื่อนะ!” คนใจดีช่วยแนะนำอย่างกระตือรือร้น

Chinese

江勤咂咂嘴：“别喊茄子了吧，茄子不好听，紫色也不吉利，喊发财吧，大家都大喊发财。”

Thai

เจียงฉินเดาะลิ้น “อย่าตะโกนเฉียจื่อเลย มะเขือม่วงฟังดูไม่เพราะ สีม่วงก็ไม่เป็นมงคล ตะโกนว่ารวยดีกว่า ทุกคนตะโกนว่ารวยดังๆ”

Chinese

“老板你真的是把贪财刻在了骨子里的。”

Thai

“เจ้านายสลักความงกเงินไว้ในกระดูกจริงๆ เลยนะ”

Chinese

“不，我是把骨子刻在了贪财里。”

Thai

“ไม่ ฉันสลักกระดูกไว้ในความงกเงินต่างหาก”

Chinese

当快门声响起，众人大喊“发财”，这个画面瞬间就被定格在了2009年7月15日，下午4点13分。

Thai

เมื่อเสียงชัตเตอร์ดังขึ้น ทุกคนต่างตะโกนคำว่า “รวย” ภาพนี้จึงถูกหยุดเวลาไว้ในวันที่ 15 กรกฎาคม ปี 2009 เวลาบ่าย 4 โมง 13 นาทีทันที

Chinese

这是208核心成员的第一次大合影，而他们此时还不知道这张照片将会在白手起家的创业领域成为最经典的画面之一，也并不清楚这张照片未来会被无数家媒体报社争相采用。

Thai

นี่คือภาพถ่ายรวมกลุ่มใหญ่ครั้งแรกของสมาชิกหลักแห่ง 208 โดยที่ในเวลานี้พวกเขายังไม่รู้เลยว่า ภาพถ่ายใบนี้จะกลายเป็นหนึ่งในภาพสุดคลาสสิกของแวดวงการสร้างธุรกิจด้วยสองมือเปล่า และยังไม่รู้เลยว่าในอนาคตภาพถ่ายใบนี้จะถูกสื่อและสำนักพิมพ์นับไม่ถ้วนแย่งชิงกันนำไปเผยแพร่

Chinese

六点多钟，一行人浩浩荡荡地出了故宫博物院，来到了神武门外。

Thai

เวลาหกโมงกว่าๆ กลุ่มคนขบวนใหญ่ก็ก้าวออกจากพิพิธภัณฑ์พระราชวังกู้กงมาถึงด้านนอกประตูเสินอู่เหมิน

Chinese

说实话，这一趟走下来真的非常耗费体力，每个人的额头上都是汗津津的。

Thai

พูดตามตรง เดินรอบนี้ผลาญพลังกายไปมากจริงๆ หน้าผากของทุกคนต่างชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ

Chinese

江勤让路飞宇他们到路边的小推车上买了些老冰棍，然后嗦罗着冰棍，依靠在护城河的桥墩子上，看着远方的晚霞漫天，红彤彤的霞光与故宫的琉璃瓦交相辉映，煞是好看。

Thai

เจียงฉินให้พวกลู่เฟยอวี่ไปซื้อไอติมโบราณจากรถเข็นริมทางมา จากนั้นก็ดูดไอติมพลางพิงตอม่อสะพานริมคูเมือง เฝ้ามองแสงสนธยาที่แผ่คลุมไปทั่วท้องฟ้า แสงยามเย็นสีแดงเรื่อสาดส่องสะท้อนกับกระเบื้องเคลือบของกู้กง ดูงดงามสะดุดตายิ่งนัก

Chinese

“我还以为我的大学会像其他人一样平凡地过去，却没想到会过的这么精彩。”

Thai

“ฉันนึกว่าชีวิตมหาวิทยาลัยของฉันจะผ่านไปอย่างธรรมดาสามัญเหมือนคนอื่นเสียอีก ไม่นึกเลยว่าจะได้ใช้ชีวิตอย่างมีสีสันขนาดนี้”

Chinese

“是啊，如果没有加入208，我现在肯定在家里无聊的要命，想出去玩都不知道要找谁，可谁又能想到我一眨眼就来了首都呢。”

Thai

“ใช่แล้ว ถ้าไม่ได้เข้าร่วมกับ 208 ตอนนี้ฉันคงอยู่บ้านอย่างน่าเบื่อสุดๆ อยากออกไปเที่ยวก็ไม่รู้จะชวนใคร แต่ใครจะคิดล่ะว่าพริบตาเดียวฉันจะได้มาถึงเมืองหลวงแล้ว”

Chinese

“我昨天发空间说咱们来公费旅游，我宿舍的人都羡慕的要死。”

Thai

“เมื่อวานฉันโพสต์ลงสเปซว่าพวกเรามาเที่ยวด้วยงบของบริษัท คนในหอพักของฉันต่างพากันอิจฉาจะตายอยู่แล้ว”

Chinese

“我感觉大三这一年，我过的要比大一大二加起来还要充实。”

Thai

“ฉันรู้สึกว่าช่วงปีสามปีนี้ ฉันใช้ชีวิตได้คุ้มค่าและเต็มอิ่มยิ่งกว่าปีหนึ่งกับปีสองรวมกันเสียอีก”

Chinese

“首都的日落……真美啊。”

Thai

“พระอาทิตย์ตกดินของเมืองหลวง…สวยจริงๆ เลยนะ”

Chinese

“老板狗是狗了点，但其实人挺好的。”

Thai

“เจ้านายแม้จะเจ้าเล่ห์ไปหน่อย แต่จริงๆ แล้วเป็นคนดีมากเลยนะ”

Chinese

“我觉得，就算大学毕业了，不得不离开208，我也会永远会怀念这忙碌的一年，怀念着一起奋斗过的大家。”

Thai

“ฉันคิดว่า ต่อให้เรียนจบมหาวิทยาลัยแล้วต้องแยกย้ายจาก 208 ไป ฉันก็จะคิดถึงหนึ่งปีอันแสนวุ่นวายนี้ตลอดไป คิดถึงทุกคนที่เคยร่วมฟันฝ่ามาด้วยกัน”

Chinese

“路飞宇，你怎么掉尿了？”

Thai

“ลู่เฟยอวี่ ทำไมนายน้ำตาแตกเป็นเยี่ยวเลยล่ะ”

Chinese

“没，我……我只是被雾霾迷住了眼睛。”

Thai

“เปล่า ฉัน…ฉันแค่โดนหมอกควันเข้าตาต่างหาก”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

江勤双手撑住桥墩，往上一跳，然后就坐在石栏上开始遥望着渐渐暗下来的天空，以及那些陆续离散的旅客，还有那些走街串巷卖冰棍的大姐，眼眸忽然变的深邃无比。

Thai

เจียงฉินใช้สองมือยันตอม่อสะพาน กระโดดขึ้นไป แล้วนั่งลงบนราวหิน เริ่มทอดสายตามองท้องฟ้าที่ค่อยๆ มืดสลัวลง ตลอดจนนักท่องเที่ยวที่ทยอยแยกย้ายกันไป และเหล่าพี่สาวที่เดินเร่ขายไอติมไปตามตรอกซอกซอย แววตาพลันแปรเปลี่ยนเป็นลุ่มลึกอย่างยิ่ง

Chinese

彼时，傍晚的风悠扬地吹过了琉璃瓦，浮动了他额前的碎发，似乎吹透了他那四十岁的破旧灵魂。

Thai

ในเวลานั้น สายลมยามเย็นพัดผ่านกระเบื้องเคลือบอย่างแผ่วพลิ้ว พัดพาปอยผมตรงหน้าผากของเขาให้ไหวระริก คล้ายกับพัดทะลุผ่านวิญญาณอันทรุดโทรมวัยสี่สิบปีของเขาไป

Chinese

人生在世，其实很多时候都是为了存在感而活着的。

Thai

คนเราเกิดมาในโลก อันที่จริงหลายต่อหลายครั้งก็มีชีวิตอยู่เพื่อความรู้สึกของการมีตัวตน

Chinese

你希望有人会记得你，希望这趟尘世没有白来，希望能留下些故事让后来人说。

Thai

คุณหวังว่าจะมีคนจดจำคุณได้ หวังว่าการมาเยือนโลกมนุษย์ครั้งนี้จะไม่สูญเปล่า หวังว่าจะทิ้งเรื่องราวบางอย่างไว้ให้คนรุ่นหลังได้กล่าวถึง

Chinese

而不是希望自己活的像是个透明人，燃烧了自己也照不亮人生。

Thai

ไม่ใช่หวังให้ตัวเองมีชีวิตอยู่เหมือนกับคนล่องหน ที่แม้จะเผาผลาญตัวเองแล้วก็ยังไม่อาจส่องสว่างให้แก่ชีวิตได้

Chinese

他觉得到目前为止，自己做的还算不错，综合得分应该能有70分。

Thai

เขารู้สึกว่าจนถึงตอนนี้ ตัวเองทำได้ไม่เลวเลย คะแนนโดยรวมน่าจะได้สัก 70 คะแนน

Chinese

江勤把雪糕棒叼在嘴里，嘴角微微上扬。

Thai

เจียงฉินคาบไม้ไอติมไว้ในปาก มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

Chinese

“老板，待会儿去哪儿啊？”

Thai

“เจ้านาย เดี๋ยวจะไปไหนกันต่อเหรอ”

Chinese

“去王府井逛一下吧，买买东西，然后一起吃个晚饭。”

Thai

“ไปเดินเล่นที่หวังฝูจิ่งหน่อยแล้วกัน ซื้อของสักหน่อย จากนั้นค่อยไปกินมื้อเย็นด้วยกัน”

Chinese

江勤从石栏上跳下来，带着众人坐上了公交车来到王府井，下车后立马大手一挥：“去吧，看中了什么就随便拿，不用管价格，别让人逮住就行。”

Thai

เจียงฉินกระโดดลงมาจากราวหิน พาทุกคนขึ้นรถเมล์มายังหวังฝูจิ่ง พอลงจากรถก็โบกมือใหญ่ทันที “ไปเถอะ ถูกใจอะไรก็หยิบได้ตามสบาย ไม่ต้องสนใจราคา ขอแค่ไม่โดนจับได้ก็พอ”

Chinese

团队里顿时发出“切”的一声，但还是沿路钻进了各种各样的商场及店面。

Thai

คนในทีมส่งเสียง “ชิ” ออกมาพร้อมกันทันที แต่ก็ยังพากันมุดเข้าไปในห้างสรรพสินค้าและร้านค้านานาชนิดตามสองข้างทาง

Chinese

说句实话，做为208的核心成员，不管是苏奈这种主管级别的人，还是路飞宇这种奔波儿灞，手头都富裕的很，买起东西来也是绝不手软的。

Thai

พูดตามตรง ในฐานะสมาชิกหลักของ 208 ไม่ว่าจะเป็นระดับผู้บริหารอย่างซูไน่ หรือจะเป็นเบ๊รับใช้อย่างลู่เฟยอวี่ ในมือต่างก็มีเงินเหลือเฟือกันทั้งนั้น เวลาซื้อของจึงไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

Chinese

所以没过多久，他们的手里就已经多了很多的购物袋，主打的就是一个满载而归。

Thai

ดังนั้นเวลาผ่านไปไม่นาน ในมือของพวกเขาก็เต็มไปด้วยถุงช้อปปิ้งมากมาย เน้นการกวาดของกลับไปจนเต็มไม้เต็มมือเป็นหลัก

Chinese

“老板，咱们明天去哪儿？”

Thai

“เจ้านาย พรุ่งนี้พวกเราจะไปไหนกัน”

Chinese

“去长城吧，老话不是说了吗？不到长城非好汉。”

Thai

“ไปกำแพงเมืองจีนเถอะ สำนวนโบราณว่าไว้ไม่ใช่เหรอ ไม่ถึงกำแพงเมืองจีนมิใช่วีรบุรุษ”

Chinese

董文豪琢磨了一下：“也行，那咱们一早起来就去长城吧，玩到下午，回来的时候再去奥林匹克公园看看。”

Thai

ต่งเหวินหาวคิดทบทวนดู “ก็ดีนะ งั้นพวกเราตื่นแต่เช้าแล้วไปกำแพงเมืองจีนกันเถอะ เที่ยวจนถึงบ่าย พอกลับมาค่อยแวะไปดูที่โอลิมปิกพาร์ก”

Chinese

江勤点点头：“ok，那就这么决定了，明早早点起床，咱们去坐长途汽车，谁都不许掉队！”

Thai

เจียงฉินพยักหน้า “โอเค งั้นตัดสินใจตามนี้ พรุ่งนี้เช้าตื่นให้เช้าหน่อย พวกเราจะไปนั่งรถโดยสารทางไกล ห้ามใครแตกแถวเด็ดขาด!”

Chinese

马上要结婚了，时间很紧迫……

Thai

ใกล้จะแต่งงานแล้ว เวลาบีบคั้นมาก…

Chinese

(本章完)

Thai

(จบตอน)