ธรรมดาสามัญ 208

Chinese

第378章 平平无奇208

Thai

บทที่ 378 ห้อง 208 อันแสนธรรมดา

Chinese

将手表小心翼翼地摘下来，放在桌面的表托上，将表盘调整到正对曹广宇的方向，然后换洗床单，开窗通风，擦拭桌面灰烬。

Thai

เขาถอดนาฬิกาข้อมือออกอย่างระมัดระวัง วางลงบนแท่นวางนาฬิกาบนโต๊ะ ปรับหน้าปัดให้หันตรงไปทางเฉากว่างอวี่พอดี จากนั้นจึงเปลี่ยนซักผ้าปูที่นอน เปิดหน้าต่างระบายอากาศ และเช็ดฝุ่นบนโต๊ะ

Chinese

忙活了一场下来，哪怕是还未开春的寒冷天气，江勤的头上也不禁多了一层细汗。

Thai

หลังง่วนอยู่พักใหญ่ แม้จะเป็นสภาพอากาศหนาวเย็นที่ยังไม่เข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิ แต่บนศีรษะของเจียงฉินก็อดไม่ได้ที่จะมีเหงื่อผุดซึมออกมาบางๆ ชั้นหนึ่ง

Chinese

“老曹，帮我看看几点了？我洗衣服呢，腾不出手来拿手机。”

Thai

“เหล่าเฉา ช่วยดูให้หน่อยสิว่ากี่โมงแล้ว ฉันกำลังซักผ้าอยู่ มือไม่ว่างหยิบโทรศัพท์น่ะ”

Chinese

“十三点五十一。”

Thai

“บ่ายโมงห้าสิบเอ็ด”

Chinese

“不对吧，你手机是不是慢啊，看一看我的表。”

Thai

“ไม่น่าใช่นะ โทรศัพท์นายเดินช้าหรือเปล่า ขอดูนาฬิกาฉันหน่อยสิ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

听完这句话，曹广宇愣了一下，然后瞬间变得龇牙咧嘴，恨不得爬下来咬人。

Thai

พอได้ยินประโยคนี้ เฉากว่างอวี่ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็แยกเขี้ยวขบฟันขึ้นมาทันที แทบอยากจะปีนลงมากัดคน

Chinese

他是一位非常有名气的富二代博主，写过很多脍炙人口的帖子，比如【纠缠不清的校花前女友系列】，【天仙少女找我嘤系列】，【两大校花当街争夺我系列】。

Thai

เขาเป็นบล็อกเกอร์ทายาทเศรษฐีที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาก เคยเขียนกระทู้ยอดนิยมมาแล้วมากมาย เช่น【ซีรีส์อดีตแฟนสาวดาวโรงเรียนผู้ตัดใจไม่ขาด】【ซีรีส์สาวน้อยดั่งนางฟ้ามาออดอ้อนฉัน】【ซีรีส์สองดาวโรงเรียนแย่งชิงฉันกลางถนน】

Chinese

还有最出名的，就是【手戴百达翡丽是否影响我开劳斯莱斯系列】。

Thai

และที่โด่งดังที่สุดก็คือ【ซีรีส์สวมปาเต็ก ฟิลิปป์ มีผลต่อการขับโรลส์-รอยซ์ของฉันหรือไม่】

Chinese

写前三个系列的时候，江勤老说自己抄袭他的人生，但是【手戴百达翡丽是否影响我开劳斯莱斯系列】绝对是他的原创，跟江勤的人生毫无关系。

Thai

ตอนที่เขียนสามซีรีส์แรก เจียงฉินมักจะบอกว่าเขาก๊อบปี้ชีวิตของอีกฝ่าย แต่【ซีรีส์สวมปาเต็ก ฟิลิปป์ มีผลต่อการขับโรลส์-รอยซ์ของฉันหรือไม่】เป็นผลงานที่เขาคิดค้นขึ้นเองอย่างแน่นอน ไม่มีความเกี่ยวข้องกับชีวิตของเจียงฉินเลยแม้แต่น้อย

Chinese

可不到半年的功夫，老江已经戴上了百达翡丽，而他媳妇儿新换了一辆劳斯莱斯，这他妈的太伤人了。

Thai

แต่ผ่านไปไม่ถึงครึ่งปี เหล่าเจียงก็สวมปาเต็ก ฟิลิปป์แล้ว แถมเมียของเขายังเพิ่งเปลี่ยนไปขับโรลส์-รอยซ์คันใหม่อีก แม่งทำร้ายจิตใจกันเกินไปแล้ว

Chinese

难道我幻想中最盛大的装逼场景，就是他平平无奇的日常生活吗？

Thai

หรือว่าฉากอวดรวยสุดยิ่งใหญ่อลังการในจินตนาการของฉัน จะเป็นแค่ชีวิตประจำวันอันแสนธรรมดาของเขากันนะ

Chinese

“看了没有？几点了。”

Thai

“ดูหรือยัง กี่โมงแล้ว”

Chinese

“十三点五十二！”

Thai

“บ่ายโมงห้าสิบสอง!”

Chinese

“我就说嘛，你的手机慢一分钟。”

Thai

“ฉันบอกแล้วไงว่าโทรศัพท์นายเดินช้าไปหนึ่งนาที”

Chinese

曹广宇勃然大怒：“是刚好过了一分钟好不好？”

Thai

เฉากว่างอวี่เดือดดาลขึ้นมาทันที “มันเพิ่งผ่านไปหนึ่งนาทีพอดีต่างหากเล่า!”

Chinese

江勤迎着窗外的阳光灿烂一笑，心说每次放假都想回来滋我，但是每次都被滋的爬不起来，但老曹却越战越勇，精神也是十分可敬的。

Thai

เจียงฉินยิ้มกว้างรับแสงแดดนอกหน้าต่าง พลางคิดในใจว่าทุกครั้งที่ปิดเทอมพอกลับมาก็อยากจะมาอวดใส่ฉัน แต่ทุกครั้งก็โดนตอกกลับจนลุกไม่ขึ้น ทว่าเหล่าเฉายิ่งสู้ก็ยิ่งฮึกเหิม จิตวิญญาณนี้น่านับถือจริงๆ

Chinese

有这样的舍友，你怎能不努力拼搏？

Thai

มีรูมเมตแบบนี้ จะไม่ให้ขยันขันแข็งมุ่งมั่นพยายามได้อย่างไร

Chinese

然后他擦干净手，把手表戴起来，走到曹广宇的床前拍了两下：“曹哥，请我吃个饭吧？”

Thai

จากนั้นเขาก็เช็ดมือจนแห้ง สวมนาฬิกาข้อมือ แล้วเดินไปตบเตียงของเฉากว่างอวี่สองที “พี่เฉา เลี้ยงข้าวฉันสักมื้อสิ”

Chinese

“凭什么？”

Thai

“ทำไมต้องเลี้ยงด้วย”

Chinese

“伱都买新手机了，这不得庆祝一下？”

Thai

“นายซื้อโทรศัพท์ใหม่ทั้งที จะไม่ฉลองหน่อยเหรอ”

Chinese

曹广宇都发出狗式警告的乌鲁声了：“你不也买百达翡丽了，还好几十万，要请也该你请啊。”

Thai

เฉากว่างอวี่ถึงกับส่งเสียงขู่คำรามในลำคอเหมือนสุนัข “นายก็ซื้อปาเต็ก ฟิลิปป์เหมือนกันไม่ใช่เหรอ ตั้งหลายแสน ถ้าจะเลี้ยงก็ต้องเป็นนายเลี้ยงสิ”

Chinese

“不啊，我的百达翡丽又不是买的。”

Thai

“เปล่านี่ ปาเต็ก ฟิลิปป์ของฉันไม่ได้ซื้อมาสักหน่อย”

Chinese

江勤抬起手腕，风轻云淡地看了一眼：“这是人家送的。”

Thai

เจียงฉินยกข้อมือขึ้น ชำเลืองมองอย่างสบายอารมณ์ “นี่มีคนให้มาต่างหาก”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

半晌之后，江勤带着满脸的愉悦离开了宿舍，前去208处理业务。

Thai

ครู่ใหญ่ต่อมา เจียงฉินก็เดินออกจากหอพักไปด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข มุ่งหน้าไปยังห้อง 208 เพื่อจัดการงาน

Chinese

而他前脚刚走，周超和任自强就回来了，一进门就看到曹广宇两眼无神地躺在床上，望着天花板怀疑人生。

Thai

และทันทีที่เขาเพิ่งเดินออกไป โจวเชากับเหรินจื้อเฉียงก็กลับมา พอเปิดประตูเข้ามาก็เห็นเฉากว่างอวี่นอนเหม่อลอยอยู่บนเตียง จ้องมองเพดานพลางสงสัยในชีวิต

Chinese

任自强看向周超：“曹哥这是怎么了？有进气儿没出气儿的。”

Thai

เหรินจื้อเฉียงหันไปมองโจวเชา “พี่เฉาเป็นอะไรไปน่ะ สภาพเหมือนมีแต่ลมหายใจเข้าไม่มีลมหายใจออกยังไงยังงั้น”

Chinese

“应该是过年的时候买了什么很贵的好东西，回来想跟江哥炫耀，结果被江哥反滋一脸，有点怀疑人生了。”周超说。

Thai

“น่าจะช่วงปีใหม่ซื้อของดีราคาแพงอะไรมา แล้วพอกลับมาก็อยากจะมาอวดพี่เจียง แต่สุดท้ายโดนพี่เจียงสวนกลับเต็มหน้าจนเริ่มสงสัยในชีวิตน่ะสิ” โจวเชากล่าว

Chinese

“你怎么知道的？”

Thai

“นายรู้ได้ยังไง”

Chinese

“老毛病了，每次开学都有这么一遭，我前几次基本都是第一个来的，都看习惯了，过段时间就好，没有人能滋死曹哥，哪怕江哥也不行。”

Thai

“อาการเดิมๆ น่ะ ทุกครั้งที่เปิดเทอมก็จะเป็นแบบนี้ รอบก่อนๆ ฉันมาถึงเป็นคนแรกเกือบตลอดเลยเห็นจนชินแล้ว เดี๋ยวผ่านไปสักพักก็หาย ไม่มีใครตอกพี่เฉาจนดับสนิทได้หรอก แม้แต่พี่เจียงก็เถอะ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

与此同时，江勤哼着歌来到了创业基地，安排人打扫卫生，开窗通风，等到打扫完毕，他又给魏兰兰和谭青打了个电话，一行人打算去校外简单吃个饭。

Thai

ในเวลาเดียวกัน เจียงฉินฮัมเพลงเดินมาถึงศูนย์บ่มเพาะธุรกิจ จัดแจงให้คนทำความสะอาด เปิดหน้าต่างระบายอากาศ พอทำความสะอาดเสร็จ เขาก็โทรหาเว่ยหลานหลานและถานชิง คนกลุ่มหนึ่งเตรียมตัวจะออกไปกินข้าวง่ายๆ นอกมหาวิทยาลัย

Chinese

去年的年底聚餐是分开进行的，每个人都负责一个部门，但208的人并没有聚餐，这次也算是补上了。

Thai

งานเลี้ยงสังสรรค์ปลายปีของปีก่อนจัดแยกกัน แต่ละคนรับผิดชอบคนละแผนก แต่คนในห้อง 208 ไม่ได้จัดเลี้ยงด้วยกัน ครั้งนี้จึงถือว่าเป็นการชดเชยให้พอดี

Chinese

因为是刚开学，学院路上到处都是拉着行李箱的返校生，一行二十多人有前有后，秩序井然，也就吸引了不少人驻足观看。

Thai

เนื่องจากเพิ่งเปิดเทอม บนถนนวิทยาลัยจึงเต็มไปด้วยนักศึกษาที่กำลังลากกระเป๋าเดินทางกลับเข้ามหาวิทยาลัย กลุ่มคนยี่สิบกว่าคนเดินเรียงหน้าหลังอย่างเป็นระเบียบ จึงดึงดูดสายตาผู้คนให้หยุดมองเป็นจำนวนมาก

Chinese

“是江勤，我还是第一次见到真人。”

Thai

“นั่นเจียงฉินนี่ ฉันเพิ่งเคยเห็นตัวจริงเป็นครั้งแรกเลย”

Chinese

“嗯，还有论坛的大主管董文豪，那个是技术部大主管苏奈。”

Thai

“อืม แล้วก็มีต่งเหวินหาวหัวหน้าใหญ่ของเว็บบอร์ด คนนั้นคือซูไน่หัวหน้าใหญ่ฝ่ายเทคนิค”

Chinese

“我靠，那个女的背的是香奈儿的包诶，这得多少钱？”

Thai

“เชี่ย ผู้หญิงคนนั้นสะพายกระเป๋าชาเนลด้วย นั่นราคาเท่าไหร่กันเนี่ย”

Chinese

“几万块吧，不过这对他们来说不叫事儿，这些人的年薪好像已经几十万了。”

Thai

“คงหลายหมื่นหยวนล่ะมั้ง แต่สำหรับพวกเขานั่นไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก รายได้ต่อปีของคนพวกนี้ดูเหมือนจะหลายแสนแล้ว”

Chinese

“背香奈儿的叫魏兰兰，我之前在校报上看过，她以前是江勤的贴身秘书，现在已经开宝马了。”

Thai

“คนที่สะพายชาเนลชื่อเว่ยหลานหลาน ก่อนหน้านี้ฉันเคยเห็นในหนังสือพิมพ์มหาวิทยาลัย เมื่อก่อนเธอเป็นเลขาฯ ส่วนตัวของเจียงฉิน ตอนนี้ขับบีเอ็มดับเบิลยูแล้ว”

Chinese

听到周围的议论声，哪怕不清楚说的是内容，但大家还是能感受到一种很有面子的感觉，胸膛不自禁地就挺起来了。

Thai

เมื่อได้ยินเสียงพูดคุยรอบข้าง แม้จะไม่รู้แน่ชัดว่าพูดเรื่องอะไรกัน แต่ทุกคนก็ยังสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่ชวนให้เชิดหน้าชูตา อกจึงผึ่งขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

Chinese

过了一个新年，他们身上穿的都是各种各样的牌子货，比江勤这个当老板都光鲜。

Thai

ผ่านพ้นปีใหม่ไป บนตัวของพวกเขาต่างก็สวมใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนมสารพัดชนิด ดูดีมีระดับยิ่งกว่าเจียงฉินที่เป็นเจ้านายเสียอีก

Chinese

不过他们确实是有骄傲的资本的，不说眼界阅历，就光是他们现在的薪资水平，那都已经是工作很多年的社会人可望而不可得及的了。

Thai

ทว่าพวกเขามีต้นทุนให้ภาคภูมิใจจริงๆ อย่าว่าแต่วิสัยทัศน์และประสบการณ์เลย แค่ระดับเงินเดือนของพวกเขาในตอนนี้ ก็เป็นสิ่งที่คนทำงานในสังคมมานานหลายปีได้แต่แหงนมองแต่ไม่อาจเอื้อมถึงแล้ว

Chinese

像魏兰兰、谭青、时淼淼这样家庭背景并不好的，现在在同班同学的眼里都已经成为了类似富二代一样的存在。

Thai

คนที่มีพื้นเพครอบครัวไม่ได้ดีนักอย่างเว่ยหลานหลาน ถานชิง และสือเหมี่ยวเหมี่ยว ตอนนี้ในสายตาของเพื่อนร่วมชั้นต่างก็กลายเป็นตัวตนที่ละม้ายคล้ายทายาทเศรษฐีไปแล้ว

Chinese

单亲家庭的马玉宝去年还主动放弃了助学金的申领，声称老板让他把机会留给更需要的人，也是在大学生群体里掀起了一阵轩然大波。

Thai

หม่าอวี้เป่าที่มาจากครอบครัวเลี้ยงเดี่ยว เมื่อปีก่อนยังเป็นฝ่ายขอสละสิทธิ์รับทุนการศึกษาด้วยตัวเอง โดยอ้างว่าเจ้านายบอกให้เขามอบโอกาสนี้แก่คนที่ต้องการมากกว่า ซึ่งก็สร้างความฮือฮาในหมู่นักศึกษาเป็นอย่างมากเช่นกัน

Chinese

而据路飞宇所说，现在只要有人说自己是208的成员，别管长得多丑都能找到对象，甚至能狗胆包天的想找两个。

Thai

และตามที่ลู่เฟยอวี่กล่าว ตอนนี้ขอแค่มีคนบอกว่าตัวเองเป็นสมาชิกของห้อง 208 ไม่ว่าจะหน้าตาขี้เหร่แค่ไหนก็หาแฟนได้ทั้งนั้น ถึงขั้นที่ใจกล้าบ้าบิ่นคิดจะหาถึงสองคนเลยด้วยซ้ำ

Chinese

江勤问他怎么知道的，他支支吾吾的说是他朋友说的。

Thai

เจียงฉินถามเขาว่ารู้ได้อย่างไร เขาก็ตอบอึกอักว่าเพื่อนของเขาเป็นคนบอก

Chinese

名气起来了，传开了，也就导致有很多人想加入208，也摩拳擦掌地要跟着他们大赚一笔。

Thai

เมื่อมีชื่อเสียงขึ้นมาและแพร่กระจายออกไป จึงส่งผลให้มีผู้คนมากมายอยากจะเข้าร่วมห้อง 208 และต่างกระตือรือร้นอยากจะกอบโกยเงินก้อนโตไปพร้อมกับพวกเขา

Chinese

因为208一开始确实是大学生创业项目，当初为了获得一些资源扶持，也确实是加入到了勤工助学的行列，尤其是它本身就身处校园，性质上可能有些模糊。

Thai

เพราะในตอนแรกห้อง 208 เป็นโครงการสตาร์ตอัปของนักศึกษาจริงๆ ตอนนั้นเพื่อจะได้รับการสนับสนุนด้านทรัพยากรบางอย่าง จึงได้เข้าร่วมโครงการทำงานหารายได้พิเศษระหว่างเรียนด้วยเช่นกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งตัวมันเองตั้งอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัย ลักษณะจึงอาจจะค่อนข้างคลุมเครือ

Chinese

所以在部分大学生的眼里，我是大学生，我行我也能上！

Thai

ดังนั้นในสายตาของนักศึกษาบางคน ฉันก็เป็นนักศึกษา ฉันมีความสามารถ ฉันก็ทำได้เหมือนกัน!

Chinese

记得苏奈有个学姐，去年还专门找了过来，觉得自己比苏奈高一届，成熟度和经验都比苏奈要高，表现出一副很专业的样子，好像来208工作是很给面子的事情一样。

Thai

จำได้ว่าซูไน่มีรุ่นพี่ผู้หญิงคนหนึ่ง เมื่อปีก่อนยังดั้นด้นมาหาถึงที่ รู้สึกว่าตนเองอยู่ปีสูงกว่าซูไน่หนึ่งรุ่น มีความพร้อมและประสบการณ์เหนือกว่าซูไน่ แสดงท่าทีราวกับมืออาชีพ ทำเหมือนกับว่าการมาทำงานที่ห้อง 208 เป็นการให้เกียรติอย่างยิ่ง

Chinese

江勤好言好语地拒绝了她，但是她还是坚持不懈，甚至有点拉踩苏奈，说她也没多专业。

Thai

เจียงฉินปฏิเสธเธอไปด้วยวาจาสุภาพ ทว่าเธอกลับยังคงดึงดันไม่เลิกรา ถึงขั้นเหยียบย่ำซูไน่ว่าไม่ได้มีความเป็นมืออาชีพเท่าไรนัก

Chinese

最后，江勤从抽屉里掏出了一沓钞票甩到她面前，说这些是奈奈子月薪的一半，告诉她，你如果觉得你配就拿走。

Thai

ท้ายที่สุด เจียงฉินก็หยิบเงินปึกหนึ่งออกจากลิ้นชักแล้วโยนลงตรงหน้าเธอ บอกว่านี่เป็นเพียงครึ่งหนึ่งของเงินเดือนไน่ไน่โกะ แล้วบอกเธอว่า หากเธอคิดว่าคู่ควรก็หยิบไปได้เลย

Chinese

那学姐直接就愣了，试探了几次，最终没敢把钱装包里，因为真的太多了，光看着都觉得有点烫手，她难以想象自己要做什么才能配得上这些钱。

Thai

รุ่นพี่สาวคนนั้นถึงกับอึ้งไปทันที ลองหยั่งเชิงอยู่หลายครั้ง สุดท้ายก็ไม่กล้าเอาเงินใส่กระเป๋า เพราะมันเยอะมากจริงๆ แค่มองดูก็รู้สึกเหมือนร้อนลวกมือ เธอจินตนาการไม่ออกเลยว่าตนเองจะต้องทำอะไรถึงจะคู่ควรกับเงินจำนวนนี้

Chinese

这种情况后面就变得越来越多了，尤其是江勤上了新闻，更是多不胜数。

Thai

สถานการณ์แบบนี้ในเวลาต่อมาก็ยิ่งทวีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะหลังจากที่เจียงฉินได้ออกข่าว ก็ยิ่งมีมากมายนับไม่ถ้วน

Chinese

江老板后来也有点烦了，直接把这一年以来的工作纪实照公布到了知乎上。

Thai

เถ้าแก่เจียงเองก็เริ่มรำคาญในภายหลัง จึงนำภาพบันทึกการทำงานตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมาโพสต์ลงบนจือฮูโดยตรง

Chinese

像魏兰兰与临川领导亲切会面，董文豪路飞宇与临川新闻社社长亲切交谈，谭青带队300余员工奔赴沪上开展工作，208全体成员受邀参观沪上全球金融中心。

Thai

อย่างภาพเว่ยหลานหลานพบปะอย่างเป็นกันเองกับผู้นำเมืองหลินชวน ต่งเหวินหาวและลู่เฟยอวี่สนทนาอย่างสนิทสนมกับผู้อำนวยการสำนักข่าวหลินชวน ถานชิงนำทีมพนักงานกว่า 300 คนมุ่งหน้าไปเซี่ยงไฮ้เพื่อดำเนินงาน และสมาชิกทุกคนในห้อง 208 ได้รับเชิญให้เข้าเยี่ยมชมศูนย์การเงินระดับโลกที่เซี่ยงไฮ้

Chinese

从那天开始，过来找兼职的大学生明显就少了很多。

Thai

นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา นักศึกษาที่เข้ามาหางานพาร์ตไทม์ก็ลดน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด

Chinese

因为聪明人终于意识到，208虽然还顶着大学生创业的名头，但实际上的社会地位已经远不止于此了。

Thai

เพราะคนฉลาดตระหนักได้ในที่สุดว่า แม้ห้อง 208 จะยังใช้ชื่อว่าสตาร์ตอัปของนักศึกษา แต่สถานะทางสังคมที่แท้จริงนั้นไปไกลเกินกว่าจุดนั้นมากแล้ว

Chinese

好家伙，跟市领导会面，和新闻组织的领导干部亲切交谈，这已经远超了大学生对于“兼职”这件事的想象。

Thai

ให้ตายเถอะ เข้าพบผู้นำระดับเมือง พูดคุยอย่างสนิทสนมกับบุคลากรระดับผู้นำขององค์กรข่าว นี่มันเกินจินตนาการของนักศึกษาที่มีต่อคำว่า “งานพาร์ตไทม์” ไปไกลโขแล้ว

Chinese

兼职不都是跑跑腿，端端茶，搬搬货，看看门吗？什么兼职能兼到这份上？

Thai

งานพาร์ตไทม์ไม่ใช่การวิ่งส่งของ ยกน้ำชา แบกหาม หรือเฝ้าประตูหรอกหรือ งานพาร์ตไทม์บ้าอะไรจะทำไปถึงระดับนี้ได้

Chinese

尤其是那些声称自己已经大四，在学生会多年，沟通能力强，自觉有两把刷子的，当他们看到这些照片之后，你让他来干他都没底气来干，因为他们自己也知道，自己hold不住这种场合。

Thai

โดยเฉพาะพวกที่อ้างว่าตัวเองอยู่ปี 4 ทำงานในสภานักศึกษามาหลายปี มีทักษะการสื่อสารที่ดี และมั่นใจว่าตัวเองมีฝีมืออยู่พอตัว เมื่อได้เห็นภาพเหล่านี้ ต่อให้บอกให้พวกเขามาทำ พวกเขาก็ยังไม่มีความมั่นใจพอที่จะทำ เพราะพวกเขารู้ตัวดีว่าตัวเองเอาเวทีระดับนี้ไม่อยู่

Chinese

半晌之后，一行人来到了前广场，因为这里是比较繁华的校内商圈，于是众人被围观的次数就更多了，一路走一路挺，路飞宇的胸口中心点略疼。

Thai

หลังจากนั้นไม่นาน ทุกคนก็มาถึงลานหน้าอาคาร เนื่องจากที่นี่เป็นย่านการค้าในมหาวิทยาลัยที่ค่อนข้างคึกคัก ผู้คนจึงพากันมุงดูพวกเขามากขึ้นไปอีก เดินไปแอ่นอกไปตลอดทางจนลู่เฟยอวี่เริ่มรู้สึกเจ็บแปลบตรงกลางอกเล็กน้อย

Chinese

“我们已经这么出名了啊，那不得吃点好的嘛？老板，别去南山饭庄了，去聚仙楼吧。”

Thai

“พวกเรามีชื่อเสียงกันขนาดนี้แล้ว จะไม่กินของดีๆ หน่อยเหรอ เถ้าแก่ อย่าไปร้านอาหารหนานซานเลย ไปจวี้เซียนโหลวกันเถอะ”

Chinese

“路飞宇，你他妈有点飘啊。”

Thai

“ลู่เฟยอวี่ นายแม่งชักจะเหลิงแล้วนะ”

Chinese

路飞宇瘪瘪嘴：“不是我飘，是老板你给的有点多啊。”

Thai

ลู่เฟยอวี่เบะปาก “ไม่ใช่ว่าฉันเหลิงนะ แต่เป็นเพราะเถ้าแก่ให้เยอะเกินไปต่างหาก”

Chinese

江勤沉默了一下：“回去开车吧，去聚仙楼，南山饭庄确实配不上咱们的身份了。”

Thai

เจียงฉินนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง “กลับไปเอารถเถอะ ไปจวี้เซียนโหลว ร้านอาหารหนานซานไม่คู่ควรกับฐานะของพวกเราจริงๆ นั่นแหละ”

Chinese

董文豪有些惊讶，搬住路飞宇的脑袋看了一眼：“你怎么有情商了？”

Thai

ต่งเหวินหาวประหลาดใจเล็กน้อย จับศีรษะของลู่เฟยอวี่หันมามองดู “ทำไมจู่ๆ ถึงมี อีคิว ขึ้นมาได้เนี่ย”

Chinese

“我没有啊，我说的是真话啊。”

Thai

“ฉันไม่ได้มีสักหน่อย ฉันพูดความจริงต่างหาก”

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)