การมาเยือนของอาสะใภ้

Chinese

第554章 婶婶的到访

Thai

บทที่ 554 คุณอาสะใภ้มาเยือน

Chinese

立冬之后的气温降的特别快，卫衣换大衣，大衣换棉服。

Thai

อุณหภูมิหลังเข้าสู่ช่วงลี่ตงลดลงเร็วเป็นพิเศษ เสื้อฮู้ดเปลี่ยนเป็นเสื้อโค้ต เสื้อโค้ตเปลี่ยนเป็นเสื้อนวมหนา

Chinese

江勤揣着口袋，迎着充满了寒意的晨曦，进入到了教学楼。

Thai

เจียงฉินล้วงมือในกระเป๋าเสื้อ เดินฝ่าแสงอรุณยามเช้าอันหนาวเหน็บเข้าไปในอาคารเรียน

Chinese

今夜头条的侵权由董文豪和路飞宇去处理，拼团的下沉由谭青和魏兰兰盯着，他这个当老板的，已经不会轻易下场了。

Thai

เรื่องการละเมิดลิขสิทธิ์ของจินเย่โถวเถียวมีต่งเหวินหาวกับลู่เฟยอวี่คอยจัดการ การขยายตลาดระดับล่างของพินถวนมีถานชิงกับเว่ยหลานหลานคอยดูแล คนที่เป็นเจ้านายอย่างเขาจึงไม่จำเป็นต้องลงสนามด้วยตัวเองง่ายๆ อีกแล้ว

Chinese

而此时，他的大学时光差不多就要的结束了，对于剩下的这段时间，江老板还是蛮珍惜的。

Thai

และในเวลานี้ ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยของเขาก็ใกล้จะสิ้นสุดลงแล้ว สำหรับเวลาที่เหลืออยู่นี้ เถ้าแก่เจียงยังคงหวงแหนมันอยู่ไม่น้อย

Chinese

因为自打他重生回来之后，一直忙着做生意，实际上在临川大学的时间，加起来也就够个大二。

Thai

เพราะตั้งแต่เขาเกิดใหม่กลับมา ก็มัวแต่ยุ่งอยู่กับการทำธุรกิจ เวลาที่ได้ใช้ในมหาวิทยาลัยหลินชวนจริงๆ รวมกันแล้วก็แค่พอๆ กับตอนอยู่ปีสองเท่านั้น

Chinese

而在人生当中，学生时代大概是最干净的时光，这是有钱也买不来的，所以他决定多上几节课。

Thai

ทว่าในชีวิตของคนเรา วัยเรียนน่าจะเป็นช่วงเวลาที่บริสุทธิ์ที่สุด ซึ่งเป็นสิ่งที่ต่อให้มีเงินก็ซื้อไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจว่าจะเข้าเรียนให้บ่อยขึ้นอีกสักสองสามวิชา

Chinese

学习脑启动！

Thai

สมองแห่งการเรียนรู้เริ่มทำงาน!

Chinese

江勤默念一声，然后眼神就有点傻逼了。

Thai

เจียงฉินท่องในใจประโยคหนึ่ง จากนั้นสายตาก็เริ่มดูโง่งมขึ้นมาหน่อยๆ

Chinese

这个硬件他好像没有搭载……

Thai

ดูเหมือนว่าฮาร์ดแวร์ตัวนี้เขาจะไม่ได้ติดตั้งมาด้วย…

Chinese

“江勤，那个……体测表，填一下。”

Thai

“เจียงฉิน คือว่า…แบบประเมินสมรรถภาพทางกาย กรอกหน่อยสิ”

Chinese

“手填？不测了？”

Thai

“กรอกเองเหรอ ไม่ต้องทดสอบแล้วเหรอ”

Chinese

“上周三的时候测完了，但是你没来上课，就手填吧。”

Thai

“ทดสอบเสร็จไปตั้งแต่พุธที่แล้วน่ะ แต่นายไม่ได้มาเรียน ก็เลยกรอกด้วยมือไปเถอะ”

Chinese

蒋恬穿了一件白色的高领毛衣，一头长发披肩，微微带卷，搭配着短裙和加厚的肉色丝袜，说话的时候有点细声细语的。

Thai

เจียงเถียนสวมเสื้อไหมพรมคอเต่าสีขาว ผมยาวประบ่าดัดลอนเล็กน้อย เข้าชุดกับกระโปรงสั้นและถุงน่องสีเนื้อแบบหนา เวลาพูดจาค่อนข้างจะเสียงเบาและนุ่มนวล

Chinese

她做了三年半的班长了，后续又混过两年的学生会，做起事情来挺一本正经的，尤其是随着年龄的增加，身上已经多了几分成熟感。

Thai

เธอเป็นหัวหน้าห้องมาสามปีครึ่งแล้ว หลังจากนั้นก็ไปอยู่ในสโมสรนักศึกษาอีกสองปี เวลาทำอะไรจึงค่อนข้างจริงจัง โดยเฉพาะเมื่ออายุเพิ่มขึ้น บนตัวเธอก็เริ่มมีกลิ่นอายของความเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นไม่น้อย

Chinese

以前追她的学长就有很多，后来加入到了学生会，给她送奶茶的也不少。

Thai

เมื่อก่อนมีรุ่นพี่มาตามจีบเธอเยอะมาก พอต่อมาได้เข้าร่วมสโมสรนักศึกษา คนที่ซื้อชานมมาให้ก็มีไม่น้อย

Chinese

到了大四，还有几个小学弟对她念念不忘，只是全都没能得手。

Thai

พอถึงปีสี่ ก็ยังมีรุ่นน้องหนุ่มๆ ไม่กี่คนที่ยังคงฝังใจในตัวเธอ เพียงแต่ไม่มีใครจีบติดเลยสักคน

Chinese

但就是这样一位一本正经的淑女，却在宿舍藏了一个江勤的抱枕，天天用腿夹着睡。

Thai

แต่สุภาพสตรีที่ดูเรียบร้อยจริงจังเช่นนี้ กลับซ่อนหมอนข้างรูปเจียงฉินไว้ในหอพัก และใช้ขาหนีบนอนทุกวัน

Chinese

而那些被没收的抱枕现在还留在宿管室，不知道怎么处理。

Thai

ส่วนหมอนข้างพวกนั้นที่ถูกยึดไป ตอนนี้ยังคงวางกองอยู่ในห้องผู้ดูแลหอพัก ไม่รู้ว่าจะจัดการอย่างไร

Chinese

江勤早昨天早上去看过了，不知道怎么描述，总之十分震撼。

Thai

เจียงฉินไปดูมาตั้งแต่เมื่อวานตอนเช้าแล้ว ไม่รู้จะบรรยายอย่างไร สรุปสั้นๆ คือสะเทือนใจอย่างยิ่ง

Chinese

小富婆的那两只白白净净的，一看就是刚到货就被抓住了，就是脖子上有点勒痕，给江勤看的有点瑟瑟发抖。

Thai

สองใบของแม่หนูเศรษฐีขาวสะอาดสะอ้าน ดูปราดเดียวก็รู้ว่าของเพิ่งมาส่งก็ถูกยึดทันที มีเพียงตรงคอที่มีรอยรัดอยู่บ้าง ทำเอาเจียงฉินมองแล้วรู้สึกตัวสั่นเทาขึ้นมาเล็กน้อย

Chinese

而506的那三个，都带着一点水渍干了的印记，像是尿床的痕迹。

Thai

ส่วนสามใบของห้อง 506 ล้วนมีคราบน้ำที่แห้งกรังติดอยู่ ดูคล้ายกับรอยฉี่รดที่นอน

Chinese

江勤没敢想，没敢问，只是在离开的路上反复告诫自己，长得漂亮的男孩子一定要好好保护自己。

Thai

เจียงฉินไม่กล้าคิด ไม่กล้าถาม ได้แต่เตือนสติตัวเองซ้ำๆ ระหว่างทางเดินออกมาว่า เด็กผู้ชายที่หน้าตาหล่อเหลาจะต้องปกป้องตัวเองให้ดี

Chinese

“呃，写错了。”

Thai

“เอ่อ เขียนผิด”

Chinese

“可以划掉重写……”

Thai

“ขีดฆ่าแล้วเขียนใหม่ได้นะ…”

Chinese

江勤把写错的字划掉，刷刷两笔填完，递给了蒋恬，然后下意识地看向旁边不远处的简纯和宋晴晴。

Thai

เจียงฉินขีดฆ่าตัวอักษรที่เขียนผิด ตวัดปากกาเขียนสองสามทีจนเสร็จ ยื่นให้เจียงเถียน จากนั้นก็มองไปยังเจี่ยนฉุนกับซ่งฉิงฉิงที่อยู่ไม่ไกลโดยไม่รู้ตัว

Chinese

他不知道的是，简纯正一脸紧张地盯着他看呢，发现目光交汇后立马慌张躲开，缩的像个鹌鹑。

Thai

สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ เจี่ยนฉุนกำลังจ้องมองเขาด้วยสีหน้าตึงเครียด พอพบว่าสายตาสบประสานกันก็รีบหลบสายตาอย่างลนลาน หดคอเหมือนนกกระทา

Chinese

“江勤看我们了，抱枕的事情他肯定知道了……”

Thai

“เจียงฉินมองพวกเราแล้ว เรื่องหมอนข้างเขาต้องรู้แล้วแน่ๆ…”

Chinese

“没关系，男神会理解的，年轻女孩火气大很正常的，他们男生也经常这样啊。”

Thai

“ไม่เป็นไรหรอก เทพบุตรต้องเข้าใจอยู่แล้ว เด็กสาววัยรุ่นฮอร์โมนพลุ่งพล่านเป็นเรื่องปกติ พวกผู้ชายเองก็เป็นแบบนี้บ่อยๆ เหมือนกันนั่นแหละ”

Chinese

“你怎么知道男生也这样的？”

Thai

“เธอรู้ได้ยังไงว่าผู้ชายก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน”

Chinese

“我的qq空间访问记录一到晚上十一点多就爆满，好多人都是天天来，我有一个去泡温泉的时候建的相册，穿着泳衣泡在水里的，露着大腿，那个相册最受欢迎。”

Thai

“ประวัติการเข้าชมพื้นที่คิวคิวของฉัน พอถึงช่วงห้าทุ่มกว่าๆ ก็แน่นเอี๊ยดตลอด มีหลายคนที่แวะมาทุกวันเลย ฉันมีอัลบั้มรูปตอนไปแช่ออนเซ็นอยู่ชุดหนึ่ง สวมชุดว่ายน้ำแช่อยู่ในน้ำ อวดต้นขา อัลบั้มนั้นได้รับความนิยมที่สุดเลย”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

简纯没宋晴晴这么放荡不羁爱自由，她低着头，总感觉江勤还在看她，心脏乱跳的很，完全失去了自己该有的节拍。

Thai

เจี่ยนฉุนไม่ได้เปิดเผยรักอิสระแบบไร้ขอบเขตเหมือนซ่งฉิงฉิง เธอเอาแต่ก้มหน้า รู้สึกอยู่ตลอดว่าเจียงฉินยังคงมองเธออยู่ หัวใจเต้นระรัวจนแทบสูญเสียจังหวะที่ควรจะเป็นไปหมดสิ้น

Chinese

那天晚上，金融学院的宿管阿姨忽然带人查宿，她们还没当事儿呢。

Thai

คืนวันนั้น จู่ๆ ป้าผู้ดูแลหอพักของคณะการเงินก็นำคนมาตรวจหอพัก พวกเธอยังไม่ทันคิดว่าเป็นเรื่องใหญ่อะไร

Chinese

冬季嘛，因为防火灾，查违禁物品的次数就变多了，什么热得快、小火锅和变压插排，都不允许出现。

Thai

หน้าหนาวนี่นะ เพื่อป้องกันอัคคีภัย การตรวจสิ่งของต้องห้ามก็เลยถี่ขึ้น ไม่ว่าจะเป็นขดลวดต้มน้ำ หม้อไฟขนาดเล็ก หรือปลั๊กพ่วงแปลงแรงดันไฟฟ้า ล้วนไม่อนุญาตให้มีทั้งสิ้น

Chinese

但她们万万没想到，阿姨的目标竟然是抱枕，进来之后直接就给没收了。

Thai

แต่พวกเธอคิดไม่ถึงเลยสักนิดว่า เป้าหมายของป้าผู้ดูแลหอพักกลับเป็นหมอนข้าง พอเข้ามาถึงก็ยึดไปตรงๆ ทันที

Chinese

然后她们还听见阿姨给某个人打了电话，说是503没收了两个，506没收了三个，还念了她们三个的名字……

Thai

จากนั้นพวกเธอยังได้ยินป้าผู้ดูแลโทรศัพท์ไปหาใครบางคน บอกว่าห้อง 503 ยึดมาได้สองใบ ห้อง 506 ยึดมาได้สามใบ ทั้งยังเอ่ยชื่อของพวกเธอทั้งสามคนออกมาด้วย…

Chinese

简纯的脸腾一下就红了，感觉像是火烧了一样，脑子里不断地出现江勤知道这件事后的反应。

Thai

ใบหน้าของเจี่ยนฉุนแดงซ่านขึ้นมาทันควัน รู้สึกราวกับถูกไฟแผดเผา ในหัวผุดภาพปฏิกิริยาของเจียงฉินตอนรู้เรื่องนี้ขึ้นมาไม่หยุด

Chinese

除了王海妮，但凡是个黄花大姑娘，谁能扛的住这种刺激啊。

Thai

นอกจากหวังไห่หนีแล้ว หากเป็นหญิงสาวบริสุทธิ์ทั่วไป ใครจะไปทนรับเรื่องน่ากระดากอายขนาดนี้ไหวกัน

Chinese

就在此时，蒋恬拿着体测表回来了，她的脸也像是烧红了一样，看起来下一秒就要嘤，坐下后不断用那张体测表往脸上扇风，企图降温。

Thai

ในตอนนั้นเอง เจียงเถียนก็ถือแบบประเมินสมรรถภาพทางกายเดินกลับมา ใบหน้าของเธอก็แดงก่ำราวกับถูกเผาเช่นกัน ดูท่าทางเหมือนวินาทีถัดไปจะส่งเสียงงอแงออกมา พอเธอนั่งลงก็ใช้แบบประเมินแผ่นนั้นพัดเข้าหาใบหน้าไม่หยุด หวังจะช่วยลดอุณหภูมิลง

Chinese

“你怎么了？”

Thai

“เธอเป็นอะไรไปน่ะ”

Chinese

蒋恬压低了声音：“江勤知道抱枕的事情了……”

Thai

เจียงเถียนกดเสียงต่ำ “เจียงฉินรู้เรื่องหมอนข้างแล้ว…”

Chinese

“啊？”

Thai

“หา”

Chinese

简纯的脸更红了：“伱问他了？”

Thai

ใบหน้าของเจี่ยนฉุนยิ่งแดงระเรื่อ “เธอไปถามเขามาเหรอ”

Chinese

蒋恬把手里的体测表放到了桌子上：“你自己看就知道了。”

Thai

เจียงเถียนวางแบบประเมินในมือลงบนโต๊ะ “เธอดูเองก็รู้แล้ว”

Chinese

简纯看了一眼，发现在姓名栏里，江勤写了个抱和木字边，结果又迅速地划掉，写上了江勤两个字。

Thai

เจี่ยนฉุนก้มลงมอง พบว่าในช่องชื่อ เจียงฉินเขียนตัวอักษร ‘กอด’ กับหมวดอักษรไม้เอาไว้ ก่อนจะรีบขีดฆ่าทิ้งอย่างรวดเร็ว แล้วเขียนคำว่า ‘เจียงฉิน’ ลงไปแทน

Chinese

“我刚才去找他的时候，他应该是走神，想到了抱枕的事情，一不小心写错了。”

Thai

“ตอนที่ฉันไปหาเขาเมื่อกี้ เขาคงใจลอย นึกถึงเรื่องหมอนข้าง ก็เลยเผลอเขียนผิดน่ะ”

Chinese

“我的天……”

Thai

“คุณพระช่วย…”

Chinese

简纯觉得难以呼吸，趴在桌子上一阵嗯哼。

Thai

เจี่ยนฉุนรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง ฟุบลงกับโต๊ะส่งเสียงครางฮือๆ

Chinese

不过幸运的是，她们都是共犯，也不至于一个人承受这份羞涩。

Thai

แต่ที่ยังโชคดีอยู่บ้างก็คือพวกเธอล้วนเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด จึงไม่ถึงขั้นต้องแบกรับความเขินอายนี้อยู่เพียงลำพัง

Chinese

“简纯同学，你发烧了吗？脸怎么这么红？”

Thai

“เพื่อนเจี่ยนฉุน เธอมีไข้เหรอ ทำไมหน้าแดงขนาดนี้ล่ะ”

Chinese

“没有，我没发骚，一点也没有……”

Thai

“เปล่า ฉันไม่ได้ร่านนะ ไม่มีเลยสักนิด…”

Chinese

简纯把脸缩到两个手臂中间，狠狠否认了一句，脸比刚才更滚烫了。

Thai

เจี่ยนฉุนซุกหน้าลงไประหว่างแขนทั้งสองข้าง ปฏิเสธเสียงแข็ง ใบหน้ายิ่งร้อนผ่าวขึ้นกว่าเดิม

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

庄晨微微一愣，心说怎么还有口音了呢。

Thai

จวงเฉินชะงักไปเล็กน้อย คิดในใจว่าทำไมถึงพูดเหน่อติดสำเนียงไปได้ล่ะเนี่ย

Chinese

与此同时，江勤从座位上起来，喊老曹他们去尿尿，但三个人里一个想去的都没有。

Thai

ในเวลาเดียวกัน เจียงฉินลุกขึ้นจากที่นั่ง ร้องเรียกพวกเหล่าเฉาไปปัสสาวะด้วยกัน แต่ทั้งสามคนไม่มีใครอยากไปเลยสักคน

Chinese

他也不好意思喊宋晴晴她们去尿一个了，于是揣着兜出了教室。

Thai

เขาเองก็ไม่กล้าชวนพวกซ่งฉิงฉิงไปปัสสาวะด้วยกัน จึงได้แต่ล้วงกระเป๋าเดินออกจากห้องเรียน

Chinese

冯楠舒此时正站在走廊听八卦，看到江勤走出去，忍不住鼓起粉腮，有些哼哼哼哼唧唧的，看上去就有点高冷，就盯着他，也不说话。

Thai

เวลานี้เฝิงหนานซูกำลังยืนฟังเรื่องซุบซิบอยู่ในโถงทางเดิน พอเห็นเจียงฉินเดินออกมาก็อดไม่ได้ที่จะพองแก้มสีชมพูระเรื่อ ส่งเสียงฮึดฮัดเบาๆ ในลำคอ ท่าทางดูเย็นชาอยู่บ้าง ได้แต่จ้องมองเขาโดยไม่พูดไม่จา

Chinese

“怎么不叫哥哥了？”

Thai

“ทำไมไม่เรียกเกอเกอะแล้วล่ะ”

Chinese

“你不让我挂你的抱枕。”

Thai

“นายไม่ยอมให้ฉันแขวนหมอนข้างของนาย”

Chinese

“真记仇……”

Thai

“เจ้าคิดเจ้าแค้นจริงนะ…”

Chinese

江勤走过去的时候顺手捏了一把她水润的小脸，然后转身去了厕所。

Thai

ตอนที่เจียงฉินเดินผ่านไปก็เอื้อมมือไปบีบแก้มนุ่มชุ่มชื้นของเธอทีหนึ่ง ก่อนจะหมุนตัวเดินไปเข้าห้องน้ำ

Chinese

等回来的时候，上课铃就忽然响了，在走廊聊天的众人纷纷回到了教室，而江勤则跟着小富婆去了隔壁班上课。

Thai

พอกลับมา เสียงกริ่งเข้าเรียนก็ดังขึ้นพอดี ทุกคนที่ยืนคุยกันอยู่ตรงโถงทางเดินต่างพากันทยอยกลับเข้าห้องเรียน ส่วนเจียงฉินก็เดินตามแม่หนูเศรษฐีไปนั่งเรียนที่ห้องข้างๆ

Chinese

冯楠舒喜欢和江勤一起上课，但知识就学不下去了，脑子里都是江勤。

Thai

เฝิงหนานซูชอบนั่งเรียนกับเจียงฉิน ทว่าความรู้กลับไม่เข้าหัวเลย ในสมองมีแต่เรื่องของเจียงฉินเต็มไปหมด

Chinese

她以前还对江勤说要是高中就是好朋友就好了，可就她这个好朋友脑，要真的从高中就和江勤黏在一起，别说临大了，蓝翔都去不了。

Thai

เมื่อก่อนเธอยังเคยบอกกับเจียงฉินว่า ถ้าได้เป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่ตอน ม.ปลาย ก็คงจะดี แต่ด้วยสมองที่คิดถึงแต่เพื่อนสนิทแบบนี้ หากได้ตัวติดกับเจียงฉินตั้งแต่ ม.ปลาย จริงๆ อย่าว่าแต่ม.หลินชวนเลย แม้แต่วิทยาลัยหลานเสียงก็คงสอบไม่ติด

Chinese

“你不要总是看着我，我是要好好学习的。”

Thai

“เธออย่าเอาแต่จ้องฉันสิ ฉันตั้งใจจะตั้งใจเรียนนะ”

Chinese

“嗷。”

Thai

“อื้อ”

Chinese

冯楠舒应了一声，然后目光朝向下面，一根手指轻轻钩住了江勤的裤边，扯开一点缝看了一眼。

Thai

เฝิงหนานซูขานรับคำหนึ่ง จากนั้นก็ก้มมองลงด้านล่าง นิ้วมือข้างหนึ่งเกี่ยวขอบกางเกงของเจียงฉินเบาๆ แง้มเปิดช่องเล็กน้อยแล้วแอบมองเข้าไปแวบหนึ่ง

Chinese

江勤吓一跳：“冯楠舒，你又做什么？”

Thai

เจียงฉินสะดุ้งตกใจ “เฝิงหนานซู เธอทำอะไรอีกเนี่ย”

Chinese

“我看看你有没有穿好朋友内裤。”冯楠舒扬起眼眸，有点理直气壮。

Thai

“ฉันดูว่านายใส่กางเกงในเพื่อนสนิทหรือเปล่า” เฝิงหนานซูช้อนสายตาขึ้น น้ำเสียงมั่นอกมั่นใจอยู่บ้าง

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

江勤眯起眼睛：“穿了！”

Thai

เจียงฉินหรี่ตาลง “ใส่แล้ว!”

Chinese

冯楠舒抿住嘴角：“我刚才没看见。”

Thai

เฝิงหนานซูเม้มมุมปาก “เมื่อกี้ฉันไม่เห็นนี่”

Chinese

“还非得检查是吧？”

Thai

“ยังจะต้องตรวจให้ได้เลยใช่ไหม”

Chinese

江勤抓住裤边往外一拽，拽出一条边边：“看，穿了吧？不要再找我说话了，我要认真学习了。”

Thai

เจียงฉินดึงขอบกางเกงออกด้านนอก เผยให้เห็นขอบกางเกงชั้นในโผล่ออกมาหน่อยหนึ่ง “ดูสิ ใส่แล้วใช่ไหม อย่ามาชวนฉันคุยอีกนะ ฉันจะตั้งใจเรียนแล้ว”

Chinese

冯楠舒嗷了一声，转头看向黑板。

Thai

เฝิงหนานซูขานรับอื้อคำหนึ่ง แล้วหันหน้าไปมองกระดานดำ

Chinese

三秒之后，说要好好学习的江勤转头看向冯楠舒：“你……穿好朋友内裤了么？”

Thai

สามวินาทีต่อมา เจียงฉินที่บอกว่าจะตั้งใจเรียนก็หันไปมองเฝิงหนานซู “เธอ…ใส่กางเกงในเพื่อนสนิทหรือเปล่า”

Chinese

“穿了。”

Thai

“ใส่สิ”

Chinese

“给我看看。”

Thai

“ให้ฉันดูหน่อย”

Chinese

冯楠舒也拽出一点边边给他看了一眼，给江勤撩的不行，忍不住伸手打了一下她的小屁股。

Thai

เฝิงหนานซูก็ดึงขอบออกมาเล็กน้อยให้เขาดูแวบหนึ่ง ทำเอาเจียงฉินรู้สึกใจเต้นยุกยิกจนทนไม่ไหว อดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปตีก้นน้อยๆ ของเธอทีหนึ่ง

Chinese

小富婆的眼神有些茫然，不知道为什么会被奖励。

Thai

แววตาของแม่หนูเศรษฐีดูเลิ่กลั่กสับสน ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้รับรางวัล

Chinese

与此同时，在教室门外，一个穿着灰色大衣的贵妇正隔着窗口的玻璃看着他们两个。

Thai

ในเวลาเดียวกัน ที่นอกประตูห้องเรียน สตรีสูงศักดิ์ในชุดโค้ตสีเทากำลังมองพวกเขาทั้งสองคนผ่านกระจกหน้าต่าง

Chinese

这个角度看不到他们在桌下的小动作，但却能看到两个人谁都离不开谁的眼神，嘴角忍不住扬起一抹浅笑。

Thai

จากมุมนี้มองไม่เห็นการกระทำเล็กๆ น้อยๆ ใต้โต๊ะของพวกเขา ทว่ากลับมองเห็นสายตาของทั้งสองคนที่ไม่อาจละสายตาจากกันได้ มุมปากจึงอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้นบางๆ

Chinese

下课的铃声很快就响起了，冯楠舒站起身，乖乖站着，看着江勤给自己扣扣子，而这一幕也落到了窗外的贵妇眼中。

Thai

ไม่นานนักเสียงกริ่งเลิกเรียนก็ดังขึ้น เฝิงหนานซูลุกขึ้นยืน ยืนอยู่อย่างว่าง่าย มองดูเจียงฉินติดกระดุมเสื้อให้ตนเอง และภาพเหตุการณ์นี้ก็ตกอยู่ในสายตาของสตรีสูงศักดิ์นอกหน้าต่างเช่นกัน

Chinese

而当两个人牵着手从教室出来的时候，见到门口站着的人，显然有些惊讶。

Thai

และเมื่อทั้งสองคนจูงมือกันเดินออกมาจากห้องเรียน พอเห็นคนที่ยืนอยู่ตรงประตูก็ประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด

Chinese

“婶婶怎么来了？”

Thai

“คุณอาสะใภ้มาได้ยังไงครับ”

Chinese

“当然是想楠舒了，你们两个也太懒了，都不知道回去看叔叔婶婶。”

Thai

“ก็ต้องคิดถึงหนานซูสิ พวกเธอสองคนนี่ขี้เกียจกันเหลือเกิน ไม่รู้จักรังกลับไปเยี่ยมคุณอาบ้างเลย”

Chinese

江勤目光严肃地看向冯楠舒：“你也太懒了，都不知道带我回去看看叔叔婶婶！”

Thai

เจียงฉินมองเฝิงหนานซูด้วยสายตาจริงจัง “เธอนี่ขี้เกียจเกินไปแล้ว ไม่รู้จักพาฉันกลับไปเยี่ยมคุณอาบ้างเลย!”

Chinese

冯楠舒傻了一会儿：“我不懒，我可勤快了。”

Thai

เฝิงหนานซูอึ้งไปครู่หนึ่ง “ฉันไม่ได้ขี้เกียจนะ ฉันขยันจะตาย”

Chinese

秦静秋笑盈盈地看着他们，忽然有种回到年轻时候，和冯世华谈恋爱的那段时间。

Thai

ฉินจิ้งชิวมองพวกเขายิ้มๆ จู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนได้ย้อนกลับไปในวัยสาว ช่วงเวลาที่กำลังคบหาดูใจกับเฝิงซื่อหัว

Chinese

尤其是刚才，看到两个人在那里交头接耳的，青春的画面就忍不住扑面而来。

Thai

โดยเฉพาะเมื่อครู่นี้ ตอนที่เห็นทั้งสองคนกระซิบกระซาบกัน ภาพความทรงจำแห่งวัยเยาว์ก็พลันหวนกลับมาตรงหน้าอย่างห้ามไม่อยู่

Chinese

另外，她发现侄女好像又开朗了一些，眼神变得更加灵动了，表情也变得丰富可爱了许多，跟之前冷冰冰的样子判若两人。

Thai

อีกทั้งเธอยังพบว่าหลานสาวดูเหมือนจะร่าเริงสดใสขึ้นอีกหน่อย แววตาดูมีชีวิตชีวามากขึ้น สีหน้าท่าทางก็ดูมีชีวิตชีวาและน่ารักขึ้นมาก แตกต่างจากท่าทีเย็นชาเฉยเมยก่อนหน้านี้ราวกับเป็นคนละคน

Chinese

看样子，江勤是真的很宠她。

Thai

ดูท่าแล้ว เจียงฉินจะตามใจและเอ็นดูเธอมากจริงๆ

Chinese

同为女人，秦静秋知道，自家侄女的冰冷是保护自己的盔甲。

Thai

ในฐานะผู้หญิงด้วยกัน ฉินจิ้งชิวรู้ดีว่า ความเย็นชาของหลานสาวตัวเองคือเกราะป้องกันตัว

Chinese

越是让她不安的地方，她就越是会把盔甲穿的厚厚的一层又一层，而待在能给她安全感的人旁边，她才会一件件脱下。

Thai

ยิ่งเป็นสถานที่ที่ทำให้เธอรู้สึกไม่ปลอดภัย เธอก็จะยิ่งสวมเกราะหนาขึ้นทีละชั้นๆ และมีเพียงการได้อยู่ข้างกายคนที่มอบความรู้สึกปลอดภัยให้เธอเท่านั้น เธอถึงจะค่อยๆ ปลดมันออกทีละชิ้น

Chinese

“婶婶之前来都没待过太久，这次要不要尝尝我们临大的食堂？”

Thai

“ก่อนหน้านี้คุณอาสะใภ้มาไม่เคยอยู่นานเลย ครั้งนี้จะลองชิมอาหารโรงอาหารของ ม.หลินชวนเราดูไหมครับ”

Chinese

“可以啊。”

Thai

“ได้สิ”

Chinese

“您应该不着急回去吧？临川这边的美食还是挺多的。”

Thai

“คุณอาคงไม่รีบกลับใช่ไหมครับ อาหารอร่อยๆ ฝั่งหลินชวนนี้มีค่อนข้างเยอะเลย”

Chinese

江勤牵着冯楠舒的手在前面领路，随口问了一句。

Thai

เจียงฉินจูงมือเฝิงหนานซูเดินนำอยู่ด้านหน้าแล้วเอ่ยถามขึ้นมาลอยๆ

Chinese

其实这句话简单点问，就是婶婶你什么时候回去啊，如果是清澈愚蠢的大学生，肯定会这么说。

Thai

ความจริงคำถามนี้หากถามแบบเรียบง่าย ก็คือ ‘คุณอาสะใภ้จะกลับเมื่อไหร่ครับ’ ถ้านักศึกษามหาวิทยาลัยที่ใสซื่อไร้เดียงสาคงจะพูดแบบนี้แน่นอน

Chinese

但这种话其实不是很好听，就好像迫不及待地等人家离开一样。

Thai

แต่คำพูดแบบนี้แท้จริงแล้วฟังดูไม่ค่อยรื่นหูเท่าไร เหมือนกับแทบจะรอให้อีกฝ่ายรีบจากไปไม่ไหว

Chinese

不过换成了江勤的问法就显得很亲切，很自然了。

Thai

ทว่าพอเปลี่ยนมาเป็นวิธีถามของเจียงฉินกลับดูสนิทสนมและเป็นธรรมชาติมาก

Chinese

“我明天下午回去，另外，你能不能把楠舒借给我几天？”

Thai

“อาจะกลับพรุ่งนี้ช่วงบ่ายจ้ะ อีกอย่าง เธอจะยอมให้ยืมตัวหนานซูสักสองสามวันได้ไหม”

Chinese

秦静秋是冯楠舒的亲婶婶，而江勤只是个外人，在亲疏关系的层面上，其实她没必要征求江勤的意见。

Thai

ฉินจิ้งชิวเป็นอาสะใภ้แท้ๆ ของเฝิงหนานซู ส่วนเจียงฉินเป็นเพียงคนนอก ในแง่ของระดับความใกล้ชิดทางสายเลือด แท้จริงแล้วเธอไม่จำเป็นต้องขอความเห็นจากเจียงฉินเลย

Chinese

但她这样问，一是表示了对江勤的尊重，也是在认同冯楠舒和江勤的关系，这也是高情商的体现。

Thai

แต่การที่เธอถามเช่นนี้ ข้อแรกคือแสดงความเคารพต่อเจียงฉิน ทั้งยังเป็นการยอมรับความสัมพันธ์ระหว่างเฝิงหนานซูกับเจียงฉินด้วย นี่ก็คือการแสดงออกถึงอีคิวที่สูง

Chinese

江勤愣了一下：“要带她回沪上吗？做什么？”

Thai

เจียงฉินชะงักไปครู่หนึ่ง “จะพาเธอกลับเซี่ยงไฮ้เหรอครับ ไปทำอะไรเหรอครับ”

Chinese

“楠舒的奶奶要办寿宴，带她回去见见老人家。”

Thai

“คุณย่าของหนานซูจะจัดงานเลี้ยงวันเกิดน่ะ จะพาเธอกลับไปพบผู้หลักผู้ใหญ่สักหน่อย”

Chinese

“这样啊，小富婆，你要去么？”

Thai

“อย่างนี้นี่เอง แม่หนูเศรษฐี เธออยากไปไหม”

Chinese

冯楠舒指着江勤看向秦静秋：“什么时候给他还回来？”

Thai

เฝิงหนานซูชี้นิ้วไปที่เจียงฉินแล้วหันไปมองฉินจิ้งชิว “จะเอามาคืนเขาเมื่อไหร่คะ”

Chinese

两个高情商的人愣了一下，同时看向小富婆，心说原来还有高手！

Thai

คนที่มีอีคิวสูงทั้งสองคนอึ้งไปชั่วขณะ แล้วหันไปมองแม่หนูเศรษฐีพร้อมกัน คิดในใจว่าที่แท้ยังมีผู้เชี่ยวชาญตัวจริงอยู่อีกคน!

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)