เคารพให้เกียรติกันดั่งแขก

Chinese

第648章 相敬如宾

Thai

ตอนที่ 648 ให้เกียรติซึ่งกันและกันดั่งแขก

Chinese

风华里响了一夜的炮声，而云闪付推广的枪声也顺利打响了，全国各地分站都迅速开始响应。

Thai

เสียงประทัดดังสนั่นตลอดทั้งคืนที่เฟิงหัวหลี่ ส่วนสัญญาณปืนโปรโมตหยุนส่านฟู่ก็ลั่นขึ้นอย่างราบรื่น สาขาย่อยทั่วประเทศต่างเริ่มขานรับอย่างรวดเร็ว

Chinese

按照惯例，谭青再次被江勤派往沪上。

Thai

ตามธรรมเนียมเดิม ถานชิงถูกเจียงฉินส่งตัวไปเซี่ยงไฮ้อีกครั้ง

Chinese

因为云闪付的推广，对于拼团来说是大事，尤其是一线城市，必须盯紧。

Thai

เพราะการโปรโมตหยุนส่านฟู่ถือเป็นเรื่องใหญ่สำหรับพินถวน โดยเฉพาะเมืองระดับหนึ่งที่ต้องจับตาดูอย่างใกล้ชิด

Chinese

为了这件事，江勤还趁着下午的时候，专门去开了个部署会议，亲自交代了一些推广过程当中的要点和难点。

Thai

ด้วยเหตุนี้ ในช่วงบ่ายเจียงฉินจึงได้ไปเปิดการประชุมวางกำลังโดยเฉพาะ เพื่อกำชับประเด็นสำคัญและจุดยากในขั้นตอนการโปรโมตด้วยตัวเอง

Chinese

“老板今天挺开心的，说着说着就忍不住扬起嘴角。”

Thai

“วันนี้บอสดูมีความสุขมากเลยนะ พูดไปพูดมาก็อดไม่ได้ที่จะยกมุมปากขึ้น”

Chinese

“估计是老板娘又嘤他了。”

Thai

“สงสัยเถ้าแก่เนี้ยจะอ้อนเขาอีกแล้วมั้ง”

Chinese

“兰兰姐，这你也知道。”

Thai

“พี่หลานหลาน เรื่องนี้พี่ก็รู้ด้วยเหรอ”

Chinese

“老板的笑有很多种，面对商战的自信式微笑，面对对手的嘲讽式微笑，打算坑人的狗笑，但像这种跟傻子一样的笑，只能是因为老板娘。”

Thai

“รอยยิ้มของบอสมีตั้งหลายแบบ ทั้งยิ้มมั่นใจเวลาเผชิญสงครามการค้า ยิ้มเยาะเย้ยเวลาเจอคู่แข่ง ยิ้มเจ้าเล่ห์เวลาคิดจะเล่นงานคนอื่น แต่ถ้ายิ้มเหมือนคนบื้อแบบนี้ มีแค่เพราะเถ้าแก่เนี้ยเท่านั้นแหละ”

Chinese

下午三点多钟，关于云闪付的部署会议开完，江勤打算回去陪冯楠舒，结果手机微信开始不断弹窗。

Thai

ตอนบ่ายสามโมงกว่า การประชุมวางกำลังเรื่องหยุนส่านฟู่เสร็จสิ้น เจียงฉินตั้งใจจะกลับไปอยู่เป็นเพื่อนเฝิงหนานซู ทว่าหน้าต่างแจ้งเตือนวีแชตในโทรศัพท์กลับเด้งขึ้นมาไม่หยุด

Chinese

他拿起手机看了一眼结果，发现曹广宇给他发了一个地址分享，显示位置就在临川，距离风华里只有两条街。

Thai

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูก็พบว่าเฉากว่างอวี่ส่งแชร์ตำแหน่งที่ตั้งมาให้ ตำแหน่งแสดงว่าอยู่ที่หลินชวน ห่างจากเฟิงหัวหลี่ไปแค่สองช่วงถนน

Chinese

“老江，哥们儿创业了。”

Thai

“เหล่าเจียง เพื่อนคนนี้เริ่มต้นทำธุรกิจแล้วนะ”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

江勤和曹广宇已经一个暑假没见了，不过倒是天天看到他在群里装逼，又是别墅又是红酒的。

Thai

เจียงฉินกับเฉากว่างอวี่ไม่ได้เจอกันมาตลอดปิดเทอมฤดูร้อน แต่ก็เห็นเขาอวดรวยในกลุ่มทุกวัน เดี๋ยวก็วิลล่า เดี๋ยวก็ไวน์แดง

Chinese

但是创业？搞什么鬼。

Thai

แต่เริ่มทำธุรกิจเนี่ยนะ? เล่นบ้าอะไรกัน

Chinese

就他花生米一样大小的脑仁，装逼都装不明白，创个鬼业。

Thai

ด้วยสมองขนาดเท่าเม็ดถั่วลิสงอย่างหมอนั่น แค่อวดรวยยังทำได้ไม่เนียนเลย จะมาเริ่มทำธุรกิจบ้าบออะไร

Chinese

江勤以为他是在开玩笑，于是回了一个滚过去。

Thai

เจียงฉินคิดว่าเขาแค่ล้อเล่น จึงตอบกลับคำว่า “ไสหัวไป”

Chinese

结果下一秒，曹少爷就发来了一张照片，上面是一个正对大马路的门头房。

Thai

ผลคือในวินาทีถัดมา คุณชายเฉาก็ส่งรูปภาพมา รูปนั้นเป็นอาคารพาณิชย์ติดถนนใหญ่

Chinese

“？？？？”

Thai

“????”

Chinese

江勤拿起手机，开着车，沿路找了过去，果然在华业写字楼的底层看到了和照片上一样的场景。

Thai

เจียงฉินหยิบโทรศัพท์ ขับรถตามหาไปตามทาง แล้วก็เห็นภาพแบบเดียวกับในรูปถ่ายที่ชั้นล่างของอาคารสำนักงานหัวเย่จริงๆ

Chinese

此时，门头房里面正在装修，看进度差不多已经接近尾声了。

Thai

ในตอนนี้ ด้านในอาคารพาณิชย์กำลังตกแต่ง ดูจากความคืบหน้าน่าจะใกล้เสร็จสิ้นแล้ว

Chinese

有点像是办公室，但又有点像桌游店，反正各种风格混搭，看上去很诡异。

Thai

ดูคล้ายสำนักงานอยู่บ้าง แต่ก็แอบเหมือนร้านบอร์ดเกมอยู่หน่อย สรุปคือผสมผสานหลากหลายสไตล์จนดูแปลกประหลาดมาก

Chinese

曹少爷此时正叉着腰站在门口，指挥着装修师傅，而超子则站在旁边看着，看样好像又胖了一圈似的。

Thai

เวลานี้คุณชายเฉากำลังยืนเท้าสะเอวอยู่ตรงประตู คอยสั่งการช่างตกแต่ง ส่วนเชาจื่อก็ยืนมองอยู่ข้างๆ ดูท่าทางเหมือนจะอ้วนขึ้นมาอีกรอบหนึ่ง

Chinese

“江哥，你来了？”

Thai

“พี่เจียง พี่มาแล้วเหรอ”

Chinese

“你们这是，搞什么鬼？”

Thai

“พวกนายกำลังเล่นบ้าอะไรกันเนี่ย”

Chinese

曹广宇转头看向江勤：“老江，我打算创业了！”

Thai

เฉากว่างอวี่หันหน้ามามองเจียงฉิน “เหล่าเจียง ฉันกะว่าจะเริ่มทำธุรกิจแล้ว!”

Chinese

江勤回头看了一眼：“门口连个招牌都没挂，伱创个什么鬼业？”

Thai

เจียงฉินหันไปมองแวบหนึ่ง “หน้าประตูแม้แต่ป้ายชื่อยังไม่ติด นายจะเริ่มทำธุรกิจบ้าบออะไร”

Chinese

“你也知道的，丁雪还有一年毕业，我打算在这里陪她，但是学校不让我上研究生，生怕我研究出世界的奥秘，可我这一年也不能闲着啊，所以我就打算创业。”

Thai

“นายก็รู้นี่ ติงเสวี่ยเหลืออีกหนึ่งปีกว่าจะเรียนจบ ฉันตั้งใจจะอยู่ที่นี่เพื่ออยู่เป็นเพื่อนเธอ แต่มหาวิทยาลัยไม่ยอมให้ฉันเรียนต่อปริญญาโท คงกลัวว่าฉันจะวิจัยค้นพบความลับของโลกละมั้ง แต่ฉันจะอยู่ว่างๆ ทั้งปีไม่ได้นี่นา ฉันก็เลยตั้งใจจะเริ่มทำธุรกิจ”

Chinese

“干什么？”

Thai

“ทำอะไรล่ะ”

Chinese

曹少爷抿了下嘴：“暂时还没想好。”

Thai

คุณชายเฉาเม้มปาก “ตอนนี้ยังไม่ได้คิดเลย”

Chinese

江勤人都傻了：“你还没想好就装修？”

Thai

เจียงฉินถึงกับอึ้ง “นายยังคิดไม่ออกแต่ตกแต่งแล้วเนี่ยนะ”

Chinese

“我先装修一下，找找感觉，说不定能有点灵感，老江你有没有什么好建议？”

Thai

“ฉันตกแต่งไปก่อนเพื่อหาฟีลลิ่ง ไม่แน่อาจจะได้แรงบันดาลใจขึ้นมาบ้าง เหล่าเจียง นายมีคำแนะนำดีๆ บ้างไหม”

Chinese

江勤卧槽了一声，心说人家都是想好开什么店，然后再去做配套的装修，这家伙是先装修，然后看看能搞个什么样子的店。

Thai

เจียงฉินสบถเชี่ยในใจ พลางคิดว่าคนอื่นเขาคิดไว้ก่อนว่าจะเปิดร้านอะไรแล้วค่อยตกแต่งให้เข้ากัน แต่หมอนี่กลับตกแต่งก่อนแล้วค่อยดูว่าจะเปิดร้านแบบไหนได้บ้าง

Chinese

“你是想开公司还是做生意？”

Thai

“นายอยากจะเปิดบริษัทหรือทำมาค้าขายล่ะ”

Chinese

“都行，我没意见啊，都听你的。”

Thai

“ได้หมดเลย ฉันไม่มีปัญหาอยู่แล้ว ฟังนายหมดเลย”

Chinese

周超忍不住凑了过来：“这个暑假，曹哥在群里装逼总能碰到庄晨，天天一身西装，不是咖啡就是西餐，给他气坏了，这才发誓一定要创业的。”

Thai

โจวเชาอดไม่ได้ที่จะขยับเข้ามาใกล้ “ปิดเทอมฤดูร้อนนี้ เวลาพี่เฉาอวดรวยในกลุ่มก็มักจะเจอกับจวงเฉินตลอด หมอนั่นใส่สูททุกวัน ไม่ดื่มกาแฟก็กินอาหารตะวันตก ทำเอาพี่เฉาโมโหแทบแย่ ถึงได้สาบานว่าจะต้องเริ่มทำธุรกิจให้ได้น่ะ”

Chinese

江勤的嘴角抽搐了一下，心说这就对了，这就符合老曹的人设了……

Thai

มุมปากของเจียงฉินกระตุก คิดในใจว่าแบบนี้ค่อยสมเหตุสมผล ตรงกับคาแรกเตอร์ของเหล่าเฉาหน่อย…

Chinese

创不创业的无所吊谓，但就是不能被人压一头。

Thai

จะทำธุรกิจหรือไม่ก็ช่างหัวมัน แต่ต้องไม่ยอมให้ใครมาข่มเด็ดขาด

Chinese

“庄晨到底创什么业了？”

Thai

“แล้วจวงเฉินไปทำธุรกิจอะไรกันแน่”

Chinese

“不知道，但整天看他西装革履地晒，看的文件也是英文的，上次还发了个和一群外国人吃饭的照片，看着挺高大上的。”

Thai

“ไม่รู้เหมือนกัน แต่เห็นเขาใส่สูทผูกไทอวดรูปทั้งวัน เอกสารที่อ่านก็เป็นภาษาอังกฤษ คราวก่อนยังโพสต์รูปไปกินข้าวกับกลุ่มชาวต่างชาติ ดูหรูหราไฮโซมากเลย”

Chinese

江勤张张嘴：“都因为我创业成功，魔怔了是吧？”

Thai

เจียงฉินอ้าปากค้าง “เพราะฉันทำธุรกิจสำเร็จ เลยพากันคลั่งไปหมดแล้วใช่ไหม”

Chinese

周超点了点头：“我觉得有这部分原因。”

Thai

โจวเชาพยักหน้า “ฉันคิดว่ามีเหตุผลส่วนนี้อยู่ด้วยนะ”

Chinese

“不对，你不是回老家了吗？怎么也过来了？”

Thai

“เดี๋ยวนะ นายไม่ได้กลับบ้านเกิดไปแล้วเหรอ ทำไมถึงมาที่นี่ด้วยล่ะ”

Chinese

“我暑假在家过的挺舒服的，但曹哥一天给我打八个电话，说是要共商大事，我受不了就来了，然后他就问我，我想创业，你有没有什么想法。”

Thai

“ปิดเทอมฤดูร้อนฉันอยู่บ้านสบายดีอยู่แล้ว แต่พี่เฉาโทรหาฉันวันละแปดสาย บอกว่าจะปรึกษาหารือเรื่องใหญ่ ฉันรำคาญไม่ไหวก็เลยมา พอมาถึงเขาก็ถามฉันว่าฉันอยากทำธุรกิจ นายมีความคิดอะไรบ้างไหม”

Chinese

“这种事情，他不应该先和我讨论吗？”

Thai

“เรื่องแบบนี้ เขาไม่ควรจะมาปรึกษาฉันก่อนเหรอ”

Chinese

周超看了一眼疯狂编辑朋友圈的曹广宇：“我猜，曹哥也想滋你一脸。”

Thai

โจวเชาเหลือบมองเฉากว่างอวี่ที่กำลังก้มหน้าก้มตาแก้โพสต์โมเมนต์ในวีแชตอย่างบ้าคลั่ง “ฉันเดาว่า พี่เฉาก็คงอยากจะอวดใส่หน้าพี่เหมือนกัน”

Chinese

正说话的功夫，任自强也骑着小电驴跑过来了，他毕业就被江勤安插进了临川商帮，主管金丝楠基金会对战略品牌的融资工作，也算是专业对口了。

Thai

ในระหว่างที่กำลังคุยกัน เหรินจื้อเฉียงก็ขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าคันเล็กตรงรี่เข้ามา พอเรียนจบเขาก็ถูกเจียงฉินส่งเข้าไปอยู่ในกลุ่มพ่อค้าหลินชวน รับผิดชอบงานระดมทุนของมูลนิธิกองทุนจินซือนานสำหรับแบรนด์เชิงกลยุทธ์ ถือว่าตรงสายงานพอดี

Chinese

他刚才正上着班呢，就看到曹少爷分享过来的照片，着急忙慌地就赶过来凑了热闹。

Thai

เมื่อกี้เขากำลังทำงานอยู่ พอเห็นรูปที่คุณชายเฉาแชร์มา ก็รีบร้อนตามมามุงดูความตื่นเต้นทันที

Chinese

“卧槽，曹哥你来真的？什么公司？”

Thai

“เชี่ย พี่เฉาเอาจริงเหรอ บริษัทอะไรเนี่ย”

Chinese

“还没想好，老任你有什么好的想法吗？”

Thai

“ยังคิดไม่ออก เหล่าเหรินนายมีความคิดดีๆ ไหม”

Chinese

任自强傻了好久，然后周超又在他耳边嘟囔了一句，说是曹哥被庄晨创业刺激到了，然后就恍然大悟，心说不愧是他。

Thai

เหรินจื้อเฉียงยืนอึ้งไปนาน จากนั้นโจวเชาก็กระซิบข้างหูเขาว่าพี่เฉาถูกจวงเฉินที่เริ่มทำธุรกิจกระตุ้นเอา เขาถึงได้เข้าใจกระจ่างแจ้ง พลางคิดในใจว่าสมกับเป็นหมอนี่จริงๆ

Chinese

随后，任自强又转头看向江勤：“江哥，你这段时间过的怎么样啊？”

Thai

จากนั้นเหรินจื้อเฉียงก็หันไปมองเจียงฉิน “พี่เจียง ช่วงเวลานี้พี่เป็นยังไงบ้าง”

Chinese

“我……”

Thai

“ฉัน…”

Chinese

听到这句话，曹少爷屏住了呼吸，而周超也忍不住梗住了脖子，心说来了，滋人环节又要来了。

Thai

พอได้ยินประโยคนี้ คุณชายเฉากลั้นหายใจ ส่วนโจวเชาก็อดไม่ได้ที่จะเกร็งคอ คิดในใจว่ามาแล้ว ช่วงเวลาอวดข่มคนอื่นกำลังจะมาอีกแล้ว

Chinese

不过让他们没想到的是，江勤支支吾吾的倒是没说出什么一二三来。

Thai

ทว่าสิ่งที่ทำให้พวกเขาคาดไม่ถึงก็คือ เจียงฉินกลับอึกอักและไม่ได้พูดอะไรเป็นเรื่องเป็นราวออกมาเลยสักอย่าง

Chinese

他这个暑假干了很多的事情，收购了支付牌照，建立了云闪付，还提前两年布局做起了抖音计划。

Thai

ปิดเทอมฤดูร้อนนี้เขาทำอะไรไปมากมาย ซื้อใบอนุญาตชำระเงิน สร้างหยุนส่านฟู่ แถมยังวางหมากทำแผนการโต่วอินล่วงหน้าถึงสองปี

Chinese

但你要让他回想，他的脑子里就只有一件事。

Thai

แต่ถ้าจะให้เขานึกย้อนกลับไป ในหัวของเขากลับมีเพียงเรื่องเดียวเท่านั้น

Chinese

昨晚一时冲动，把最好的朋友透了……

Thai

เมื่อคืนเกิดอารมณ์ชั่ววูบ เผลอมีอะไรกับเพื่อนสนิทที่สุดไปแล้ว…

Chinese

他怔怔地回想着昨晚的雨夜，小富婆搂着他，一边迎合一边带着哭腔不停喊老公的画面，耳朵忍不住红了一下。

Thai

เขาเหม่อลอยนึกถึงภาพในค่ำคืนฝนตกเมื่อคืน แม่หนูเศรษฐีกอดเขาไว้ พลางตอบรับพลางส่งเสียงสะอื้นเรียกสามีไม่หยุด ใบหูของเขาก็อดไม่ได้ที่จะแดงขึ้นมา

Chinese

说真的，昨晚见到那盒拦精灵的时候他就一直坐立不安的，吃饭的时候都没冷静下来。

Thai

เอาจริงๆ เมื่อคืนตั้งแต่เห็นกล่องเอลฟ์สกัดกั้นกล่องนั้น เขาก็รู้สึกกระสับกระส่ายมาตลอด แม้แต่ตอนกินข้าวก็ยังสงบใจไม่ได้

Chinese

后来一直捱到晚上，看小富婆不睡觉等他，他还是没忍不住把她带进了主卧，可是直到上床的那一刻，江勤还打算恪守礼节的，打算让小富婆知道什么是真正的正人君子。

Thai

หลังจากนั้นเขาก็ทนมาจนถึงดึกดื่น พอยังเห็นแม่หนูเศรษฐีไม่ยอมนอนเพื่อรอเขา เขาก็ยังอดใจไม่ไหวพาเธอเข้าไปในห้องนอนใหญ่ ทว่าจนกระทั่งถึงตอนขึ้นเตียง เจียงฉินก็ยังตั้งใจจะรักษามารยาทอย่างเคร่งครัด กะจะให้แม่หนูเศรษฐีรู้ซึ้งว่าสุภาพบุรุษตัวจริงเป็นอย่างไร

Chinese

但他低估了钻进被窝里的冯楠舒有多么迷人，也低估了年少的身体有多么的热血。

Thai

แต่เขาประเมินความมีเสน่ห์ของเฝิงหนานซูตอนมุดเข้าไปในผ้าห่มต่ำเกินไป และประเมินความเลือดร้อนของร่างกายวัยหนุ่มสาวต่ำเกินไปเช่นกัน

Chinese

然后，他就把好朋友透了。

Thai

แล้วหลังจากนั้น เขาก็มีอะไรกับเพื่อนสนิทไปเรียบร้อย

Chinese

说起来，他今天一直都不太冷静，所以接着开会稍微离开了一下，而小富婆似乎也被透坏了，在微信里给他发了好多的炸弹。

Thai

จะว่าไป วันนี้เขาก็ไม่ค่อยจะสงบใจได้เลย จึงอาศัยช่วงประชุมปลีกตัวออกมาครู่หนึ่ง ส่วนแม่หนูเศรษฐีก็ดูเหมือนจะหมดสภาพ ถึงได้ส่งสติกเกอร์ระเบิดมาให้เขาในวีแชตตั้งมากมาย

Chinese

“江哥？”

Thai

“พี่เจียง?”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

江勤回过神：“没事，我这段时间什么都没做。”

Thai

เจียงฉินได้สติ “ไม่มีอะไร ช่วงนี้ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย”

Chinese

曹少爷本来已经带上痛苦面具打算挨滋了，听到这句话后悄咪地睁开眼，有些发愣。

Thai

เดิมทีคุณชายเฉาสวมหน้ากากแห่งความเจ็บปวดเตรียมตัวจะโดนอวดข่มใส่แล้ว พอได้ยินประโยคนี้ก็ค่อยๆ หรี่ตาลืมขึ้นมาด้วยความงุนงง

Chinese

诶，我还活着。

Thai

เอ๊ะ ฉันยังรอดอยู่นี่หว่า

Chinese

从曹少爷那边回来，江勤返回了风华里小区，来到一栋一单元101，推开门就看到了高文慧和王海妮瘫倒在沙发上。

Thai

หลังจากกลับมาจากฝั่งของคุณชายเฉา เจียงฉินก็กลับมาที่ชุมชนเฟิงหัวหลี่ เดินมาถึงอาคารหนึ่ง ยูนิตหนึ่ง ห้อง 101 พอผลักประตูเปิดออกก็เห็นเกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนีนอนหมดสภาพอยู่บนโซฟา

Chinese

而冯楠舒则一脸乖巧的地坐在她们旁边，见到江勤的时候忍不住脸颊一红。

Thai

ส่วนเฝิงหนานซูนั่งทำหน้าตาว่านอนสอนง่ายอยู่ข้างๆ พวกเธอ พอเห็นเจียงฉินก็อดไม่ได้ที่จะแก้มแดงระเรื่อ

Chinese

另外，还有一只胖乎乎的狗子，满身泥巴地坐在客厅，表情像是在说，真厉害啊，狗爷我又活了一天。

Thai

นอกจากนี้ ยังมีเจ้าหมาอ้วนกลมตัวหนึ่งเนื้อตัวเปรอะเปื้อนไปด้วยโคลนนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น สีหน้าของมันเหมือนกำลังบอกว่าเก่งจริงๆ ข้าท่านหมาตัวนี้รอดชีวิตมาได้อีกวันแล้ว

Chinese

“这是什么情况？”

Thai

“นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น”

Chinese

“我们替冯楠舒找了一天的狗……”

Thai

“พวกเราช่วยเฝิงหนานซูตามหาหมามาทั้งวัน…”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

高文慧坐起身：“她休息了一天，刚才说要出去遛个狗，结果刚出门就把狗溜没了。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยยันตัวลุกขึ้นนั่ง “เธอพักผ่อนมาทั้งวัน เมื่อกี้บอกว่าจะออกไปจูงหมาเดินเล่น ผลปรากฏว่าเพิ่งก้าวขาออกจากประตูก็ทำหมาหายไปแล้ว”

Chinese

江勤转头看向冯楠舒：“你怎么把狗溜没了的？”

Thai

เจียงฉินหันไปมองเฝิงหนานซู “เธอทำหมาหายไปได้ยังไง”

Chinese

“我有点害羞，脑子空空的，一眨眼它就不见了。”

Thai

“ฉันเขินไปหน่อย ในหัวว่างเปล่าไปหมด กะพริบตาเดียวมันก็หายไปแล้ว”

Chinese

江勤屏住了呼吸：“你害羞什么？”

Thai

เจียงฉินกลั้นหายใจ “เธอเขินอะไรของเธอ”

Chinese

冯楠舒抿住嘴角，凑到他耳朵边：“我一走路，就感觉你还在里面。”

Thai

เฝิงหนานซูเม้มมุมปาก ขยับเข้าไปกระซิบข้างหูเขา “พอฉันเดิน ก็รู้สึกเหมือนนายยังอยู่ข้างใน”

Chinese

江勤屏住了呼吸：“！”

Thai

เจียงฉินกลั้นหายใจ “!”

Chinese

“哥哥别怕，我今天还敢。”

Thai

“เกอเกอะไม่ต้องกลัว วันนี้ฉันยังกล้าอยู่นะ”

Chinese

江勤忍不住呛了一口：“你总不能天天勾引你的好朋友啊，那就不算是好朋友了。”

Thai

เจียงฉินอดไม่ได้ที่จะสำลักออกมา “เธอจะมายั่วยวนเพื่อนสนิทของเธอทุกวันไม่ได้นะ แบบนั้นก็ไม่นับว่าเป็นเพื่อนสนิทแล้ว”

Chinese

冯楠舒眯起眼睛：“算，而且王海妮说，好朋友可以天天这样的。”

Thai

เฝิงหนานซูหรี่ตาลง “นับสิ แล้วหวังไห่หนีก็บอกว่าเพื่อนสนิททำแบบนี้กันได้ทุกวัน”

Chinese

“好朋友之神是不会信的，法官都听不了这种解释……”

Thai

“เทพเจ้าแห่งเพื่อนสนิทไม่มีทางเชื่อหรอก ขนาดผู้พิพากษายังฟังคำอธิบายแบบนี้ไม่ขึ้นเลย…”

Chinese

“江勤，我有点饿，还没吃饭。”

Thai

“เจียงฉิน ฉันหิวนิดหน่อย ยังไม่ได้กินข้าวเลย”

Chinese

“你坐着吧，我换个衣服，去外面点些菜回来，老曹他们晚上可能要来做客。”

Thai

“เธอนั่งอยู่นี่เถอะ ฉันไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน แล้วค่อยออกไปสั่งกับข้าวกลับมา คืนนี้พวกเหล่าเฉาอาจจะมาเป็นแขกที่นี่”

Chinese

江勤站起身，去了主卧换衣服，发现昨晚的床单已经换了。

Thai

เจียงฉินลุกขึ้นยืน เดินเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องนอนใหญ่ แล้วพบว่าผ้าปูที่นอนของเมื่อคืนถูกเปลี่ยนไปแล้ว

Chinese

冯楠舒转头看向高文慧和王海妮：“哥哥好像没发现我的不朋之心。”

Thai

เฝิงหนานซูหันไปมองเกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนี “ดูเหมือนเกอเกอะจะไม่รู้ถึงใจคิดไม่ซื่อในความเป็นเพื่อนของฉันเลย”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

高文慧人都傻了，心说你们还没发现个鬼啊，你们都做了好吗？

Thai

เกาเหวินฮุ่ยถึงกับอึ้งไปเลย คิดในใจว่ายังไม่รู้อะไรกันยะ พวกเธอทำกันไปแล้วไม่ใช่เหรอ!

Chinese

正常来讲，不应该是江勤握着你的手，一阵海誓山盟后定下结婚日期么，又或者是你泪眼婆娑地看着他，要这个坏人负责吗？

Thai

ตามปกติแล้ว มันไม่ควรจะเป็นเจียงฉินจับมือเธอไว้ ให้คำมั่นสัญญาต่อกันอย่างหวานซึ้งแล้วกำหนดวันแต่งงาน หรือไม่ก็เธอควรจะมองเขาด้วยน้ำตานองหน้า แล้วเรียกร้องให้คนเลวคนนี้รับผิดชอบไม่ใช่เหรอ

Chinese

而一旁的王海妮则若有所思地眨眨眼，仿佛对于爱情有了更加深刻的了解。

Thai

ส่วนหวังไห่หนีที่อยู่ข้างๆ กลับกะพริบตาอย่างครุ่นคิด ราวกับมีความเข้าใจในความรักอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น

Chinese

随后，曹少爷他们就来了风华里，在江勤这边吃了饭，过程当中还在思索着自己该干点什么。

Thai

หลังจากนั้น พวกคุณชายเฉาก็มาที่เฟิงหัวหลี่ กินข้าวที่ห้องของเจียงฉิน ในระหว่างนั้นเขาก็ยังคงขบคิดว่าจะทำอะไรดี

Chinese

不过王海妮和高文慧的注意力却不在这上面，而是在冯楠舒和江勤的关系上。

Thai

ทว่าความสนใจของหวังไห่หนีกับเกาเหวินฮุ่ยไม่ได้อยู่ที่เรื่องนั้น แต่อยู่ที่ความสัมพันธ์ของเฝิงหนานซูกับเจียงฉินต่างหาก

Chinese

她们发现这两个人之间好像有些微妙的变化，吃饭的时候也不牵手了，有时候还不太敢看对方，没有了以前那种黏糊劲儿。

Thai

พวกเธอพบว่าระหว่างคนสองคนนี้ดูเหมือนจะมีความเปลี่ยนแปลงที่ละเอียดอ่อนบางอย่าง ตอนกินข้าวก็ไม่จับมือกันแล้ว บางครั้งยังไม่ค่อยกล้ามองหน้ากัน ไม่มีท่าทางตัวติดกันหนึบหนับเหมือนเมื่อก่อนอีก

Chinese

尤其是江勤，非常刻意地表现出一副正人君子的样子，都不喂他的小富婆了。

Thai

โดยเฉพาะเจียงฉินที่จงใจแสดงท่าทีเป็นสุภาพบุรุษอย่างชัดเจน แม้แต่จะป้อนข้าวแม่หนูเศรษฐีของเขาก็ยังไม่ทำ

Chinese

冯楠舒也是，一脸高冷的样子，仿佛一只不食人间烟火的仙呆。

Thai

เฝิงหนานซูก็เช่นกัน เธอทำหน้านิ่งเย็นชา ราวกับเทพธิดาสุดบื้อผู้ไม่กินอาหารมนุษย์

Chinese

“不会出什么问题了吧？”

Thai

“คงไม่ได้มีปัญหาอะไรเกิดขึ้นหรอกนะ”

Chinese

“什么问题？”

Thai

“ปัญหาอะไร”

Chinese

王海妮凑到高文慧的耳边：“之前我社团的一个朋友，也是和一个女孩暧昧，结果圣诞节那天喝多了，发生了关系，后来两个人非但没谈恋爱，相互之间的相处反而越来越别扭，最后变成陌生人了。”

Thai

หวังไห่หนีกระซิบข้างหูเกาเหวินฮุ่ย “เมื่อก่อนเพื่อนในชมรมของฉันคนหนึ่งก็เคยคลุมเครือกับผู้หญิงคนหนึ่งเหมือนกัน ผลคือวันคริสต์มาสดื่มหนักไปหน่อยจนมีอะไรกัน หลังจากนั้นคนสองคนไม่เพียงแต่ไม่ได้คบกัน แต่เวลาอยู่ด้วยกันกลับยิ่งอึดอัดขึ้นเรื่อยๆ จนสุดท้ายกลายเป็นคนแปลกหน้าไปเลย”

Chinese

高文慧睁大了眼睛：“不会吧？”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยเบิกตากว้าง “คงไม่มั้ง”

Chinese

“有可能啊，毕竟关系不一样了，按照以前的相处方式肯定会不习惯的。”

Thai

“เป็นไปได้นะ ก็ความสัมพันธ์มันไม่เหมือนเดิมแล้วนี่ ถ้าทำตัวเหมือนเดิมก็ต้องไม่ชินอยู่แล้ว”

Chinese

就在两个人窃窃私语的时候，连曹少爷都发现了异样：“老江，你和冯同学吵架了？”

Thai

ในขณะที่สองคนกำลังกระซิบกระซาบกัน แม้แต่คุณชายเฉาก็ยังสังเกตเห็นความผิดปกติ “เหล่าเจียง นายทะเลาะกับคุณนักศึกษาเฝิงเหรอ”

Chinese

江勤愣了一下：“没有啊。”

Thai

เจียงฉินชะงักไปเล็กน้อย “เปล่านี่”

Chinese

“那你怎么不喂她？”

Thai

“แล้วทำไมนายไม่ป้อนข้าวเธอล่ะ”

Chinese

“用你管。”

Thai

“เรื่องของฉัน”

Chinese

曹少爷瘪瘪嘴，心说火气怎么这么大，然后又开始点动手机，百度【能年少成名的创业项目】。

Thai

คุณชายเฉาเบะปาก คิดในใจว่าทำไมถึงอารมณ์ร้อนขนาดนี้ จากนั้นก็เริ่มกดโทรศัพท์ ค้นหาในไป่ตู้เรื่อง 【โครงการเริ่มต้นธุรกิจที่สร้างชื่อเสียงตั้งแต่อายุยังน้อย】

Chinese

曹爸正直盛年，最少还能奋斗二十年才轮得到他接手，曹广宇想自己创业倒是个好事，成不成功无所谓，最起码能有个经验积累，明白做生意不是一件容易的事。

Thai

พ่อเฉายังอยู่ในวัยฉกรรจ์ อย่างน้อยยังคงต่อสู้ทำงานได้อีกยี่สิบปีกว่าจะถึงคิวเขาเข้ามาสืบทอดกิจการ การที่เฉากว่างอวี่คิดจะเริ่มทำธุรกิจด้วยตัวเองจึงนับเป็นเรื่องดี จะสำเร็จหรือไม่ก็ช่าง อย่างน้อยก็จะได้สะสมประสบการณ์และเข้าใจว่าการทำธุรกิจไม่ใช่เรื่องง่าย

Chinese

不过像他这种连干什么都不知道，先组个办公室来装逼的，属实有点奇葩。

Thai

แต่การที่ไม่รู้แม้กระทั่งว่าจะทำอะไรแล้วรีบเช่าออฟฟิศมาอวดเท่แบบเขา มันก็ออกจะพิลึกพิลั่นไปหน่อยจริงๆ

Chinese

一个半小时之后，晚饭吃完了，曹少爷、周超和任自强穿衣服离开。

Thai

หนึ่งชั่วโมงครึ่งต่อมา อาหารเย็นก็กินเสร็จเรียบร้อย คุณชายเฉา โจวเชา และเหรินจื้อเฉียงสวมเสื้อผ้าเตรียมตัวกลับ

Chinese

任自强目前住在宿舍单间，曹少爷和周超住酒店，然后三个人商量了一下，打算也在附近租个房子，好好干一番事业。

Thai

ตอนนี้เหรินจื้อเฉียงพักอยู่ที่ห้องเดี่ยวในหอพัก ส่วนคุณชายเฉากับโจวเชาพักที่โรงแรม จากนั้นทั้งสามคนก็ปรึกษากันว่าจะหาเช่าบ้านแถวนี้สักหลัง เพื่อลุยสร้างกิจการให้เต็มที่

Chinese

等到送走了两个人之后，江勤和冯楠舒各自去洗漱，洗漱之前要换衣服，江勤还不让冯楠舒看。

Thai

หลังจากส่งสองคนนั้นกลับไปแล้ว เจียงฉินกับเฝิงหนานซูก็แยกย้ายกันไปอาบน้ำล้างหน้า ก่อนจะอาบน้ำต้องเปลี่ยนเสื้อผ้า เจียงฉินก็ยังไม่ยอมให้เฝิงหนานซูดู

Chinese

冯楠舒也是一脸高冷，换衣服的时候也不让江勤看。

Thai

เฝิงหนานซูก็ทำหน้านิ่งเย็นชาเช่นกัน เวลาเปลี่ยนเสื้อผ้าก็ไม่ยอมให้เจียงฉินดู

Chinese

高文慧和王海妮在旁边看的一愣一愣的，心说这两个人又在琢磨什么新玩法了。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยกับหวังไห่หนียืนมองอยู่ข้างๆ จนอึ้งไปตามๆ กัน คิดในใจว่าสองคนนี้กำลังคิดค้นลูกเล่นอะไรใหม่อีกแล้ว

Chinese

“楠舒，你们两个怎么回事？”

Thai

“หนานซู พวกเธอสองคนเป็นอะไรกันเนี่ย”

Chinese

“哥哥说昨天晚上有点犯规，以后不可以了，要相敬如宾，就算睡在一张床上，也不能有不朋之心。”

Thai

“เกอเกอะบอกว่าเมื่อคืนทำผิดกติกาไปหน่อย ต่อไปทำไม่ได้แล้ว ต้องให้เกียรติซึ่งกันและกันดั่งแขก ต่อให้นอนบนเตียงเดียวกัน ก็ห้ามมีใจคิดไม่ซื่อในความเป็นเพื่อนเด็ดขาด”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

冯楠舒洗完澡换上睡衣，肤白貌美到不行，两条纤细修长的腿比模特的还要漂亮。

Thai

เฝิงหนานซูอาบน้ำเสร็จก็เปลี่ยนมาใส่ชุดนอน ผิวพรรณขาวผ่องหน้าตาสวยสดงดงามจนไร้ที่ติ ขาเรียวยาวสองข้างนั้นงดงามยิ่งกว่านางแบบเสียอีก

Chinese

她本来就漂亮的不行，此时头发还没吹干，颇有一种白富美出浴的感觉。

Thai

เดิมทีเธอก็สวยหยาดเยิ้มอยู่แล้ว ในเวลานี้ผมยังเป่าไม่แห้ง จึงให้ความรู้สึกเหมือนสาวสวยรวยเสน่ห์เพิ่งก้าวออกจากห้องอาบน้ำอย่างยิ่ง

Chinese

等到晚上十点多的时候，高文慧还在客厅码字，王海妮回房敷面膜了，而江勤和冯楠舒则坐在一起看着电视，只不过画面有些诡异。

Thai

พอถึงเวลาสี่ทุ่มกว่า เกาเหวินฮุ่ยยังคงพิมพ์งานอยู่ในห้องนั่งเล่น หวังไห่หนีกลับเข้าห้องไปมาสก์หน้า ส่วนเจียงฉินกับเฝิงหนานซูนั่งดูโทรทัศน์ด้วยกัน เพียงแต่บรรยากาศดูแปลกประหลาดอยู่บ้าง

Chinese

“冯同学，你想看哪个？”

Thai

“คุณนักศึกษาเฝิง คุณอยากดูรายการไหน”

Chinese

“哪个都行，谢谢江同学。”

Thai

“รายการไหนก็ได้ ขอบคุณนะคุณนักศึกษาเจียง”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

高文慧在旁边听的莫名其妙的，然后一直到深夜，江勤和冯楠舒准备回房了，但是进门之前，江勤就像个服务员一样，请冯楠舒先进，冯楠舒也一本正经地请他先进，真就相敬如宾。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยที่อยู่ข้างๆ ฟังแล้วรู้สึกงุนงงเป็นอย่างยิ่ง จนกระทั่งดึกดื่น เจียงฉินกับเฝิงหนานซูเตรียมตัวจะกลับเข้าห้อง ทว่าก่อนจะเข้าประตู เจียงฉินกลับทำตัวเหมือนบริกรผายมือเชิญให้เฝิงหนานซูเข้าก่อน เฝิงหนานซูก็เชิญให้เขาเข้าก่อนอย่างจริงจัง ให้เกียรติซึ่งกันและกันดั่งแขกจริงๆ

Chinese

见到这一幕，高文慧忍不住放下电脑，跑进了王海妮的房间。

Thai

เมื่อเห็นฉากนี้ เกาเหวินฮุ่ยก็อดไม่ได้ที่จะวางคอมพิวเตอร์ลง แล้ววิ่งพรวดเข้าไปในห้องของหวังไห่หนี

Chinese

王海妮正在给自己涂很骚气的指甲油，就听到高文慧有些担忧的开口：“他们该不会真的因为找不到适合的相处方式，慢慢变的疏远吧？”

Thai

หวังไห่หนีกำลังทายาทาเล็บสีเปรี้ยวจี๊ดให้ตัวเอง ก็ได้ยินเกาเหวินฮุ่ยเอ่ยขึ้นด้วยความกังวลว่า “พวกเขาคงไม่ห่างเหินกันไปเรื่อยๆ เพราะหาวิธีปฏิบัติต่อกันที่เหมาะสมไม่เจอจริงๆ ใช่ไหม”

Chinese

“我不是跟你说过了，有可能啊。”

Thai

“ฉันบอกเธอไปแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าเป็นไปได้น่ะ”

Chinese

“我觉得我们应该好好劝劝他们。”

Thai

“ฉันว่าพวกเราควรจะช่วยเตือนสติพวกเขาดีๆ สักหน่อย”

Chinese

王海妮看他一眼：“你觉得要怎么劝。”

Thai

หวังไห่หนีเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง “เธอคิดว่าจะพูดยังไงล่ะ”

Chinese

“就说，或许你们因为亲密度的快速变化而感到相处不自在，但一定要好好谈一谈，而不是这样回避，这样对你们俩的关系是不好的，哪怕需要冷静一下，也不要刻意的疏远对方才是。”

Thai

“ก็บอกไปว่า บางทีพวกเธออาจจะรู้สึกอึดอัดเวลาอยู่ด้วยกันเพราะระดับความสนิทสนมที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว แต่ยังไงก็ต้องเปิดอกคุยกันดีๆ ไม่ใช่คอยหลบเลี่ยงแบบนี้ แบบนี้มันไม่ดีต่อความสัมพันธ์ของพวกเธอสองคนเลย ต่อให้ต้องการเวลาสงบสติอารมณ์สักหน่อย ก็ไม่ควรจงใจทำตัวห่างเหินใส่กันสิถึงจะถูก”

Chinese

高文慧说完话觉得很不错：“对，就这样，明天我和冯楠舒谈，你和江勤谈。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยพูดจบก็รู้สึกว่าเข้าท่าไม่เบา “ใช่ เอาแบบนี้แหละ พรุ่งนี้ฉันคุยกับเฝิงหนานซู เธอคุยกับเจียงฉิน”

Chinese

王海妮脸颊一红：“不行，我不能和江勤谈，我点馋，要不还是你和江勤谈吧。”

Thai

หวังไห่หนีใบหน้าแดงระเรื่อ “ไม่ได้ ฉันคุยกับเจียงฉินไม่ได้หรอก ฉันแอบหวั่นไหวน่ะ ไม่อย่างนั้นเธอไปคุยกับเจียงฉินเถอะ”

Chinese

“那咱们一起谈还是分开谈？”

Thai

“ถ้าอย่างนั้นพวกเราคุยด้วยกันหรือแยกกันคุยล่ะ”

Chinese

王海妮刚要开口，忽然愣了一下，然后竖起耳朵贴在了墙壁上，半晌后看向高文慧：“我觉得，也许不用谈了。”

Thai

หวังไห่หนีกำลังจะอ้าปากพูด ทว่าจู่ๆ ก็ชะงักไป จากนั้นจึงเงี่ยหูแนบลงกับผนังห้อง ครู่หนึ่งต่อมาก็หันไปมองเกาเหวินฮุ่ย “ฉันว่า บางทีคงไม่ต้องคุยแล้วล่ะ”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

高文慧蒙了一下，也学她把耳朵贴在了墙上，然后翻了个白眼，转身离开。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยงงงวยไปชั่วขณะ จึงทำตามโดยการเอาหูแนบกับผนังห้องบ้าง จากนั้นก็กลอกตามองบนแล้วหันหลังเดินจากไป

Chinese

隔壁那对相敬如宾了一天的好朋友又开始折腾了，那个一脸高冷的大小姐冯楠舒又是哥哥又是老公……

Thai

เพื่อนสนิทคู่ข้างห้องที่ให้เกียรติซึ่งกันและกันดั่งแขกมาตลอดทั้งวันเริ่มแผลงฤทธิ์กันอีกแล้ว คุณหนูใหญ่เฝิงหนานซูผู้มีสีหน้าเย็นชานั้นเดี๋ยวก็เรียกเกอเกอะเดี๋ยวก็เรียกสามี…

Chinese

（四千字，求月票……or2）

Thai

（สี่พันตัวอักษร ขอตั๋วรายเดือน…หรือ2）

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)