แม่หนูเศรษฐี เธอคือยาของฉัน

Chinese

第314章 小富婆，你是我的药

Thai

ตอนที่ 314 แม่หนูเศรษฐี เธอคือยาของฉัน

Chinese

由于是刚开学的时间段，而且又有新生加入，傍晚时分的女生宿舍楼下热闹非凡，每个角落几乎都游荡着想要搭讪学妹的学长。

Thai

เนื่องจากเป็นช่วงเพิ่งเปิดเทอม ประกอบกับมีน้องใหม่เข้ามา ใต้ตึกหอพักหญิงในยามพลบค่ำจึงคึกคักเป็นพิเศษ แทบทุกซอกทุกมุมล้วนมีรุ่นพี่หนุ่มๆ เดินเตร็ดเตร่อยากจะเข้ามาทักทายรุ่นน้องสาว

Chinese

当然了，有些爱交朋友的学妹也坐不住，此时也在宿舍楼下闲逛。

Thai

แน่นอนว่ารุ่นน้องสาวบางคนที่ชอบผูกมิตรก็อยู่นิ่งไม่ไหว เวลานี้ก็กำลังเดินเล่นอยู่ใต้ตึกหอพักเช่นกัน

Chinese

江勤一脸冷漠地骑着小粉穿过了人群，目不斜视，主打的就是一个高冷男神范儿，他觉得他已经把胯下的小粉骑出了哈雷的气势，帅气的一批。

Thai

เจียงฉินขี่เจ้าสีชมพูฝ่าฝูงชนไปด้วยสีหน้าเย็นชา สายตามองตรงไปข้างหน้าไม่วอกแวก ชูจุดขายเป็นลุคหนุ่มหล่อสายเท่ผู้เย็นชา เขารู้สึกว่าตนเองขี่เจ้าสีชมพูใต้หว่างขาจนได้ความเกรงขามดั่งรถฮาร์เลย์ หล่อเท่ระเบิดเถิดเทิง

Chinese

就好像是《终结者》里的施瓦辛格拿着双管猎枪，一边骑摩托一边到处喷人的画面。

Thai

ราวกับภาพของชวาร์เซเน็กเกอร์ในเรื่อง 《คนเหล็ก》 ที่ถือปืนลูกซองแฝด ขี่มอเตอร์ไซค์ไปพลางยิงกราดใส่ผู้คนไปพลาง

Chinese

来到了金融学院的女生宿舍楼下，江勤停下车打算摸电话，结果刚巧就碰到了从喜甜奶茶店换班回来的高文慧。

Thai

พอมาถึงใต้ตึกหอพักหญิงของคณะการเงิน เจียงฉินหยุดรถตั้งใจจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ผลปรากฏว่าบังเอิญเจอเกาเหวินฮุ่ยที่เพิ่งเปลี่ยนกะกลับมาจากร้านชานมสี่เถียนพอดี

Chinese

“小高同学，麻烦帮我把小富婆叫下来。”

Thai

“นักศึกษาเสี่ยวเกา รบกวนช่วยเรียกแม่หนูเศรษฐีลงมาให้ฉันหน่อย”

Chinese

“呵，可算想起你家的大宝贝了？”高文慧忍不住叉腰。

Thai

“เหอะ ในที่สุดก็นึกถึงยอดดวงใจบ้านนายได้แล้วเหรอ” เกาเหวินฮุ่ยอดไม่ได้ที่จะเท้าสะเอว

Chinese

江勤摆摆手：“这鬼天气太热了，歇歇嘴少说话，快去。”

Thai

เจียงฉินโบกมือ “อากาศบ้าๆ นี่ร้อนจะตาย พักปากพูดให้น้อยลงหน่อยแล้วรีบไปเร็วเข้า”

Chinese

“一个星期了都没见你露面了，和冯楠舒聊天的时候也是忽然就消失一段时间，要是我的话，我现在绝对不会理你，可惜冯楠舒太没有骨气，伱一句听话，她真就乖了一星期。”

Thai

“ทั้งสัปดาห์ไม่เห็นนายโผล่หน้ามาเลย ตอนคุยกับเฝิงหนานซูก็จู่ๆ ก็หายตัวไปเป็นพักๆ ถ้าเป็นฉันละก็ ตอนนี้ไม่มีทางสนใจนายเด็ดขาด เสียดายที่เฝิงหนานซูใจอ่อนเกินไป นายบอกให้เชื่อฟังคำเดียว เธอก็ยอมว่านอนสอนง่ายอยู่เฉยๆ ไปทั้งสัปดาห์จริงๆ”

Chinese

“当老板的日子真的是日理万机，别说小富婆了，专业课老师的面子我也没给过，谁想见我不得提前三天预约？尊称一声阿祖你好？”

Thai

“ชีวิตของคนเป็นเถ้าแก่มีภารกิจรัดตัววันละเป็นพันๆ เรื่อง อย่าว่าแต่แม่หนูเศรษฐีเลย แม้แต่อาจารย์ประจำวิชาเอกฉันก็ยังไม่ไว้หน้า ใครอยากเจอฉันไม่ใช่ว่่าต้องนัดล่วงหน้าสามวันหรือไง ต้องเรียกด้วยความเคารพว่าสวัสดีครับอาจู่ด้วยซ้ำ”

Chinese

大概是因为视频引流套路的成功，江老板今天嚣张的不行，要不然来的时候也不会扮演施瓦辛格手提喷子这种硬汉形象。

Thai

อาจเป็นเพราะความสำเร็จของแผนการดึงทราฟฟิกด้วยคลิปวิดีโอ วันนี้เถ้าแก่เจียงจึงอหังการเป็นพิเศษ ไม่อย่างนั้นตอนมาก็คงไม่สวมบทบาทลูกผู้ชายสายโหดอย่างชวาร์เซเน็กเกอร์ถือปืนลูกซองแบบนี้

Chinese

高文慧听完之后切了一声：“这么说话是吧？等你去冯楠舒家接亲的时候，你休想让我给你开门，给红包都不行的那种，就算你侥幸进来了，冯楠舒的婚鞋我也给你藏的没影！”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยได้ยินดังนั้นก็ส่งเสียงเชอะ “พูดแบบนี้ใช่ไหม คอยดูเถอะ ตอนนายไปรับเจ้าสาวที่บ้านเฝิงหนานซู นายอย่าหวังว่าฉันจะเปิดประตูให้เชียว ต่อให้ยื่นอั่งเปาก็ไม่ยอมเด็ดขาด และถึงนายจะฟลุกเข้ามาได้ ฉันก็จะซ่อนรองเท้าเจ้าสาวของเฝิงหนานซูให้หายสาบสูญไปเลย!”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

江勤一脸迷惑，心说你脑子里的故事进展的够快的，还他妈婚鞋，那你怎么还每天只更新五百字呢草：“我叫你姐，快点去吧，高姐。”

Thai

เจียงฉินมีสีหน้างุนงง คิดในใจว่าเรื่องราวในหัวเธอมันก้าวหน้าเร็วเกินไปแล้ว ยังมีรองเท้าเจ้าสาวบ้าบออะไรอีก ถ้างั้นทำไมแต่ละวันเธอถึงยังอัปเดตแค่วันละห้าร้อยคำกันวะเนี่ย “ฉันเรียกเธอว่าพี่แล้วกัน รีบไปเถอะ เจ๊เกา”

Chinese

“我有什么好处？”高文慧听到他叫姐瞬间支棱起来了。

Thai

“ฉันจะได้ประโยชน์อะไร” เกาเหวินฮุ่ยพอได้ยินเขาเรียกเจ๊ก็ตัวลอยขึ้นมาทันที

Chinese

“大不了这个月不扣你工资了还不行吗？”江勤摆出了一副咬牙承诺的样子，看上去难受的不得了。

Thai

“อย่างมากที่สุดเดือนนี้ฉันไม่หักเงินเดือนเธอแล้ว พอใจหรือยัง” เจียงฉินทำท่าทางกัดฟันให้คำมั่น ดูแล้วทรมานใจเหลือเกิน

Chinese

“这还差不多！”

Thai

“ค่อยยังชั่วหน่อย!”

Chinese

小高同学一甩头发，哐哐哐地上了楼，结果刚走到三楼她就反应过来了，我给你打工，拿工资不是应该的？什么时候按合同发工资已经成为一种好处了？这还有没有王法。

Thai

นักศึกษาเสี่ยวเกาสะบัดผม เดินตึงๆๆ ขึ้นตึกไป ทว่าเพิ่งเดินถึงชั้นสามเธอก็พลันนึกขึ้นได้ ฉันทำงานให้นาย การได้เงินเดือนมันเป็นเรื่องสมควรไม่ใช่เหรอ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่การจ่ายเงินเดือนตามสัญญากลายเป็นผลประโยชน์ไปได้ นี่มันยังมีขื่อมีแปอยู่ไหมเนี่ย

Chinese

但是楼都爬了一半了，高文慧觉得自己也没必要再回去了，于是只能哼哧哼哧地又爬了两层，来到了女生宿舍503。

Thai

แต่ขึ้นบันไดมาครึ่งทางแล้ว เกาเหวินฮุ่ยรู้สึกว่าตนเองไม่มีความจำเป็นต้องเดินกลับไปอีก จึงได้แต่ก้มหน้าก้มตาปีนบันไดต่อไปอีกสองชั้นอย่างเหน็ดเหนื่อยจนมาถึงห้องพักหญิง 503

Chinese

推开宿舍门，冯楠舒正坐在床边，身上穿着一件黑色背带裙，上面是白衬衫加黑领结，妥妥的一个气质绝美的富家少女，还带着一种灵动的淑女范儿。

Thai

พอผลักประตูห้องพักเข้าไป เฝิงหนานซูกำลังนั่งอยู่ริมเตียง บนร่างสวมชุดเอี๊ยมกระโปรงสีดำ ด้านในเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวผูกหูกระต่ายสีดำ เป็นคุณหนูผู้ร่ำรวยที่เปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายสง่างามงดงามจับใจอย่างแท้จริง ทั้งยังแฝงไว้ด้วยมาดกุลสตรีที่ดูมีชีวิตชีวา

Chinese

这画面就像是一位绝美的少女坐在了欧式别墅里的壁炉旁，窗外灿烂的晚霞就像是跳动的火焰，然后被画师一笔笔勾勒到了画中，美好到凝固。

Thai

ภาพนี้ราวกับหญิงสาวแสนสวยกำลังนั่งอยู่ข้างเตาผิงในวิลล่าสไตล์ยุโรป แสงอาทิตย์อัสดงอันเจิดจ้านอกหน้าต่างดูคล้ายเปลวเพลิงที่กำลังระบำพลิ้วไหว จากนั้นก็ถูกจิตรกรตวัดปลายพู่กันวาดลงบนผืนผ้าใบทีละเส้นๆ งดงามจับตาจนคล้ายกาลเวลาหยุดนิ่ง

Chinese

“冯楠舒，你的盖世英雄踩着粉红色祥云过来接你了。”

Thai

“เฝิงหนานซู วีรบุรุษผู้เกรียงไกรของเธอเหยียบเมฆมงคลสีชมพูมารับเธอแล้วนะ”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

小富婆转过头来看着她，眼神有些茫然，浑身都散发着一种呆呆又酷酷的气质，将我很傻，而且很冷酷，而且很傻演绎的淋漓尽致。

Thai

แม่หนูเศรษฐีหันหน้ามามองเธอ แววตาดูงุนงงสับสนเล็กน้อย ทั่วร่างแผ่ซ่านไปด้วยออร่าที่ทั้งเด๋อด๋าและทั้งเท่ แสดงความรู้สึก ‘ฉันทึ่มมาก แถมยังเย็นชามาก แล้วก็ทึ่มมาก’ ออกมาได้อย่างหมดจดงดงาม

Chinese

江勤这个狗，从来都不许她看什么爱情电影，生怕她学到一点，导致事情一发不可收拾，又被嘤着来第二发、第三发，所以这部《大圣娶亲》她完全没看过，自然也不知道这句经典台词。

Thai

เจ้าสุนัขเจียงฉินไม่เคยอนุญาตให้เธอดูหนังรักเลยสักนิด เพราะกลัวเหลือเกินว่าเธอจะได้เรียนรู้อะไรบางอย่างจนทำให้เรื่องราวบานปลายควบคุมไม่ได้ แล้วก็ต้องถูกส่งเสียงอ้อนให้ทำรอบสองรอบสามอีก ดังนั้นภาพยนตร์เรื่อง 《ไซอิ๋ว เดี๋ยวลิงเดี๋ยวคน》 เรื่องนี้เธอจึงไม่เคยดูเลย ย่อมไม่รู้ประโยคเด็ดคลาสสิกประโยคนี้อย่างแน่นอน

Chinese

高文慧似乎是想到了这一点，于是换了个说法：“江勤骑着你的小粉过来接你了，就在楼下等着呢。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยดูเหมือนจะนึกถึงจุดนี้ขึ้นมาได้ จึงเปลี่ยนคำพูดใหม่ “เจียงฉินขี่เจ้าสีชมพูของเธอมารับแล้ว กำลังรออยู่ใต้ตึกน่ะ”

Chinese

“文慧，江勤是谁？”

Thai

“เหวินฮุ่ย เจียงฉินคือใคร”

Chinese

高文慧愣了不到一秒就懂了，嘴角忍不住扬起：“非得让我说你老公来了是吧？行，你老公骑着小粉过来接你了，可以吗？”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยชะงักไปไม่ถึงหนึ่งวินาทีก็เข้าใจ มุมปากอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้น “ต้องให้ฉันบอกว่าสามีเธอมาแล้วใช่ไหมล่ะ ได้ สามีของเธอขี่เจ้าสีชมพูมารับเธอแล้ว พอใจหรือยัง”

Chinese

“我不知道啊，我又什么都不懂。”

Thai

“ฉันไม่รู้หรอกนะ ฉันไม่รู้เรื่องอะไรสักหน่อย”

Chinese

冯楠舒理直气壮的开口，一脸高冷地鼓起粉腮，但眼睛里的愉悦却比星星还闪烁，小心脏都已经飞出去了。

Thai

เฝิงหนานซูเอ่ยปากอย่างภาคภูมิและมั่นใจ แก้มสีชมพูพองลมด้วยสีหน้าเย็นชา ทว่าความเบิกบานยินดีในดวงตากลับทอประกายระยิบระยับยิ่งกว่าดวงดาว หัวใจดวงน้อยลอยละลิ่วออกไปแล้ว

Chinese

她都一星期的时间没见到过江勤了，根本等不了一秒，就撒拉撒拉地跑出了宿舍。

Thai

เธอไม่ได้เจอเจียงฉินมาตั้งหนึ่งสัปดาห์แล้ว ไม่สามารถรอได้แม้แต่วินาทีเดียว จึงวิ่งตึกตักๆ ออกจากห้องพักไปทันที

Chinese

“诶，鞋啊，冯楠舒，你还没换鞋。”

Thai

“เฮ้ รองเท้าสิ เฝิงหนานซู เธอยังไม่ได้เปลี่ยนรองเท้าเลย”

Chinese

高文慧赶紧出声把她叫了回来，顺手指了指她的脚，小富婆此时穿的还是拖鞋，露出粉雕玉琢的脚趾：“你怎么一听江勤来了就傻了？”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยรีบส่งเสียงเรียกเธอให้กลับมา พลางชี้ไปที่เท้าของเธอ ตอนนี้แม่หนูเศรษฐียังคงสวมรองเท้าแตะ เผยให้เห็นนิ้วเท้าขาวเนียนดั่งหยกสลัก “ทำไมพอได้ยินว่าเจียงฉินมาก็เบลอไปเลยล่ะเนี่ย”

Chinese

“友情让我降智。”冯楠舒一本正经地解释着。

Thai

“มิตรภาพทำให้ฉันไอคิวลดลง” เฝิงหนานซูอธิบายด้วยสีหน้าจริงจัง

Chinese

高文慧忍不住趴在床上蛄蛹的不行，然后又抬起头叮嘱了一句：“晚上回来别忘了给我讲你和江勤的事，我最近有点卡文了。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยอดไม่ได้ที่จะนอนฟุบดิ้นดุ๊กดิ๊กไปมาอยู่บนเตียง จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นกำชับอีกประโยค “คืนนี้กลับมาอย่าลืมเล่าเรื่องของเธอกับเจียงฉินให้ฉันฟังด้วยนะ ช่วงนี้ฉันเขียนนิยายตันอยู่นิดหน่อย”

Chinese

“知道了，我回来还会给你带好吃的。”

Thai

“เข้าใจแล้ว ตอนกลับมาฉันจะซื้อของอร่อยมาฝากเธอด้วย”

Chinese

冯楠舒换上自己的小皮鞋，又哒哒哒地跑到了楼下，瞬间就见到了等在路边的大狗熊。

Thai

เฝิงหนานซูเปลี่ยนเป็นรองเท้าคัตชูหนังคู่เล็กของตนเอง แล้ววิ่งตึกๆๆ ลงไปชั้นล่าง ในพริบตาก็เห็นเจ้าหมีตัวใหญ่กำลังรออยู่ที่ริมถนน

Chinese

火烧云此时已经暗了下去，但天边的残阳仍旧有些瑰丽，江勤勾勾手招呼她上车，然后就感觉到一具香香软软的身体贴了上来，两只手臂环到了他的腰间。

Thai

เมฆสีเพลิงยามอัสดงในเวลานี้เริ่มหม่นแสงลงแล้ว แต่ดวงอาทิตย์อัสดงตรงขอบฟ้ายังคงงดงามตระการตาอยู่บ้าง เจียงฉินกระดิกมือเรียกให้เธอขึ้นรถ จากนั้นก็รู้สึกได้ถึงร่างอันหอมกรุ่นนุ่มนิ่มที่แนบชิดเข้ามา แขนสองข้างโอบรอบเอวของเขาไว้

Chinese

“坐好了吗？”

Thai

“นั่งเรียบร้อยหรือยัง”

Chinese

“坐好了，哥哥出发。”

Thai

“เรียบร้อยแล้ว พี่ชาย ออกเดินทางได้”

Chinese

江勤刚要命令她不许叫哥哥，但转念间想了想，觉得这么久没见面，小富婆一定是寂寞坏了，想叫就叫吧。

Thai

เจียงฉินเพิ่งจะอ้าปากสั่งห้ามไม่ให้เธอเรียกพี่ชาย แต่พอคิดดูอีกที รู้สึกว่าไม่ได้เจอกันนานขนาดนี้ แม่หนูเศรษฐีคงจะเหงามากแน่ๆ อยากเรียกก็เรียกเถอะ

Chinese

他拧动车把，带着小富婆就出了临川大学的校门，来到了位于步行街的南山饭庄。

Thai

เขาบิดคันเร่ง พาแม่หนูเศรษฐีแล่นออกจากประตูมหาวิทยาลัยหลินชวน มุ่งหน้ามายังร้านอาหารหนานซานซึ่งตั้งอยู่บนถนนคนเดิน

Chinese

任自强他们早就已经来了，正和老曹家的那口子聊得正欢，每个话题都是关于怎么谈恋爱的，这让江勤忍不住露出了警惕的表情，伸手捂住了小富婆的耳朵。

Thai

พวกเหรินจื้อเฉียงมาถึงตั้งนานแล้ว กำลังพูดคุยกับแฟนสาวของเหล่าเฉาอย่างออกรสออกชาติ ทุกหัวข้อล้วนเกี่ยวกับวิธีมีความรัก นั่นทำให้เจียงฉินอดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าระแวดระวัง ยื่นมือออกไปปิดหูของแม่หนูเศรษฐีเอาไว้

Chinese

“还能听得到说话的声音吗？”江勤用很小的声音问了一句。

Thai

“ยังได้ยินเสียงคนพูดอยู่ไหม” เจียงฉินเอ่ยถามด้วยเสียงเบามาก

Chinese

冯楠舒看了一眼丁雪，发现她在和给任自强讲谈恋爱的事情，瞬间就唬住小脸：“江勤，我现在好像什么都听不见了。”

Thai

เฝิงหนานซูปรายตามองติงเสวี่ยแวบหนึ่ง พบว่าเธอกำลังสอนเรื่องความรักให้เหรินจื้อเฉียงอยู่ ก็พลันตีหน้าซื่อทำหน้าเคร่งขรึมทันที “เจียงฉิน ตอนนี้ฉันเหมือนจะไม่ได้ยินอะไรเลยสักนิด”

Chinese

“真的假的？”

Thai

“จริงเหรอ”

Chinese

“真的，一点都听不见。”小富婆一脸可爱。

Thai

“จริงสิ ไม่ได้ยินเลยแม้แต่นิดเดียว” แม่หนูเศรษฐีทำหน้าตาน่ารัก

Chinese

江勤无语了，你听不见还能和我对答如流，小富婆真的太憨了，这智商顶多可以骗骗傻子，可骗不了自己这种聪明人。

Thai

เจียงฉินพูดไม่ออก เธอไม่ได้ยินแล้วยังตอบคำถามฉันได้อย่างลื่นไหล แม่หนูเศรษฐีช่างซื่อบื้อจริงๆ ไอคิวระดับนี้อย่างมากก็หลอกได้แค่คนโง่เท่านั้น ไม่มีทางหลอกคนฉลาดอย่างเขาได้หรอก

Chinese

不过比较巧合的是，没等多久，服务员就推门开始上菜了，于是江勤拍拍手打断了他们的现场教学：“行了行了，先不要聊了，赶紧吃饭吧，这东西也不是一天就能学会的。”

Thai

ทว่าที่บังเอิญก็คือ รอได้ไม่นาน พนักงานเสิร์ฟก็ผลักประตูเข้ามาเริ่มเสิร์ฟอาหาร เจียงฉินจึงตบมือขัดจังหวะการสอนสดของพวกเขา “เอาละๆ ไม่ต้องคุยกันแล้ว รีบกินข้าวเถอะ ของพรรค์นี้มันไม่ได้เรียนรู้วันเดียวแล้วจะเข้าใจได้หรอก”

Chinese

“咦，楠舒也来了？”

Thai

“อ้าว หนานซูก็มาด้วยเหรอ”

Chinese

丁雪看到冯楠舒之后一脸惊喜，立马给了她一个wink的眼神，而小富婆也偷偷地眨了眨漂亮的眼眸，表情可爱又呆萌。

Thai

ติงเสวี่ยพอเห็นเฝิงหนานซูก็มีสีหน้าประหลาดใจระคนยินดี ขยิบตาส่งวิ้งให้เธอทันที ส่วนแม่หนูเศรษฐีก็แอบกะพริบดวงตากลมโตแสนสวยตอบ สีหน้าน่ารักบ้องแบ๊วไร้เดียงสา

Chinese

江勤把这一切尽收眼底，心中不禁警惕：“你们用我看不懂的语言说什么了？”

Thai

เจียงฉินเห็นภาพทั้งหมดนั้นอยู่ในสายตา ในใจอดระแวดระวังไม่ได้ “พวกเธอใช้ภาษาที่ฉันดูไม่ออกคุยอะไรกันน่ะ”

Chinese

“丁雪姐姐问我有没有给我最好的朋友种草莓，我说种了。”

Thai

“พี่ติงเสวี่ยถามฉันว่าได้ทำรอยคิสมาร์กให้เพื่อนสนิทที่สุดของฉันหรือยัง ฉันบอกว่าทำแล้ว”

Chinese

“你们真的可以用眼神交流出这么多的信息？”

Thai

“พวกเธอส่งสายตาคุยกันจนได้ข้อมูลเยอะขนาดนี้ได้จริงๆ เหรอ”

Chinese

“我猜的。”

Thai

“ฉันเดาเอา”

Chinese

江勤看了一眼冯楠舒，总觉得她的智商忽高忽低，无法预判。

Thai

เจียงฉินมองเฝิงหนานซูแวบหนึ่ง รู้สึกอยู่เสมอว่าไอคิวของเธอเดี๋ยวสูงเดี๋ยวต่ำจนไม่อาจคาดเดาได้

Chinese

随后的一段时间里，大家一边吃饭一边闲聊，聊了聊丁雪的研究生考试，又聊了聊任自强的那个学妹，没过多久，话题又回到了谈恋爱上面。

Thai

ช่วงเวลาหลังจากนั้น ทุกคนกินข้าวไปพลางคุยสัพเพเหระไปพลาง พูดคุยเรื่องการสอบระดับปริญญาโทของติงเสวี่ย และคุยเรื่องรุ่นน้องสาวคนนั้นของเหรินจื้อเฉียง ผ่านไปไม่นาน หัวข้อสนทนาก็วกลำลับมาที่เรื่องความรักอีกครั้ง

Chinese

然后局面就变成了丁雪忙着教学，曹广宇忙着给她剥虾子，任自强在忙着认真学习，而江勤在忙着阻止冯楠舒认真学习。

Thai

จากนั้นสถานการณ์ก็กลายเป็นว่าติงเสวี่ยกำลังง่วนอยู่กับการสอน เฉากว่างอวี่กำลังง่วนอยู่กับการแกะกุ้งให้เธอ เหรินจื้อเฉียงกำลังง่วนอยู่กับการตั้งใจเรียนรู้ ส่วนเจียงฉินกำลังง่วนอยู่กับการขัดขวางไม่ให้เฝิงหนานซูตั้งใจเรียนรู้

Chinese

只有周超，两耳不闻窗外事，一心只吃白嫖饭。

Thai

มีเพียงโจวเชาเท่านั้น หูสองข้างไม่สดับรับฟังเรื่องราวภายนอก จิตใจจดจ่ออยู่กับการกินของฟรีอย่างเดียว

Chinese

等到酒足饭饱之后，一行六人返回了临川大学，任自强感受自己收获满满，没想到女生在陷入恋爱的时候会有那么多的细节特征。

Thai

หลังจากกินอิ่มหนำสำราญกันแล้ว ทั้งหกคนก็เดินทางกลับมายังมหาวิทยาลัยหลินชวน เหรินจื้อเฉียงรู้สึกว่าตนเองได้รับความรู้มาอย่างเต็มเปี่ยม นึกไม่ถึงเลยว่าเวลาที่ผู้หญิงตกอยู่ในห้วงความรักจะมีลักษณะรายละเอียดมากมายขนาดนี้

Chinese

“那个，你们先回去吧，我们去枫树林谈个恋爱。”

Thai

“เอ่อ พวกนายกลับไปกันก่อนเถอะ พวกเราจะไปมีความรักกันที่ป่าเมเปิลสักหน่อย”

Chinese

途径学院路中段，曹广宇忽然停住脚步，和剩下的四个人道别。

Thai

ระหว่างผ่านช่วงกลางถนนวิทยาลัย เฉากว่างอวี่ก็หยุดฝีเท้าลงกะทันหัน แล้วเอ่ยลากับคนที่เหลืออีกสี่คน

Chinese

丁雪一直在忙考试的事情，现在好不容易出来了，而且心情好像还不错，老曹当然还不想和她这么快分别。

Thai

ติงเสวี่ยยุ่งอยู่กับเรื่องสอบมาตลอด ตอนนี้อุตส่าห์ออกมาข้างนอกได้ และดูเหมือนอารมณ์ยังดีอยู่ด้วย เหล่าเฉาย่อมไม่อยากแยกจากเธอเร็วขนาดนี้

Chinese

听到这句话之后，江勤忍不住看了一眼冯楠舒，发现冯楠舒也正用水盈盈的目光看着他，明显也是好久没见了，还想再和江勤黏一会儿。

Thai

พอได้ยินประโยคนี้ เจียงฉินก็อดไม่ได้ที่จะปรายตามองเฝิงหนานซู พบว่าเฝิงหนานซูก็กำลังใช้สายตาฉ่ำน้ำคู่นั้นจ้องมองเขาอยู่เช่นกัน เห็นได้ชัดว่าไม่ได้เจอกันตั้งนาน เธอยังอยากจะอยู่คลอเคลียกับเจียงฉินต่ออีกสักพัก

Chinese

“那个……你们先回去吧，我和冯楠舒去枫树林交个朋友。”

Thai

“เอ่อ…พวกนายกลับไปก่อนเถอะ ฉันกับเฝิงหนานซูจะไปผูกมิตรเป็นเพื่อนกันที่ป่าเมเปิลสักหน่อย”

Chinese

江勤脸不红气不喘的，眼看着曹广宇和丁雪走远，然后换了另一个小道，带着冯楠舒钻了进去。

Thai

เจียงฉินพูดหน้าตาเฉยไม่สะทกสะท้าน สายตามองส่งเฉากว่างอวี่กับติงเสวี่ยเดินไกลออกไป จากนั้นก็เปลี่ยนไปเดินเข้าอีกทางเดินสายเล็ก พาเฝิงหนานซูมุดเข้าไปข้างใน

Chinese

见到这一幕，任自强有些羡慕，也不知道自己和王琳琳什么时候能够达到这种程度：“超子，你不想找个对象吗？”

Thai

เมื่อเห็นภาพนี้ เหรินจื้อเฉียงรู้สึกอิจฉาอยู่บ้าง ไม่รู้ว่าตนเองกับหวังหลินหลินจะพัฒนาไปถึงขั้นนี้ได้เมื่อไหร่ “เชาจื่อ นายไม่อยากมีแฟนสักคนเหรอ”

Chinese

“不了，我怕你们要我请客吃饭。”周超拿着牙签剔着牙，一脸的心满意足。

Thai

“ไม่เอาล่ะ ฉันกลัวพวกนายจะให้ฉันเลี้ยงข้าว” โจวเชาถือไม้จิ้มฟันแคะฟันพลางทำหน้าตาพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง

Chinese

对象？那是什么？好吃吗？

Thai

แฟน? นั่นมันคืออะไร อร่อยไหม

Chinese

与此同时，在黑漆漆的枫树林中，冯楠舒跨坐在江勤的腿上，香香软软的身体像是水一样软在了他的怀里，不断刺激着江勤，让他对小富婆的友情变得更加坚固。

Thai

ขณะเดียวกัน ในป่าเมเปิลอันมืดมิด เฝิงหนานซูนั่งคร่อมอยู่บนตักของเจียงฉิน ร่างอันหอมกรุ่นนุ่มนิ่มราวกับสายน้ำที่อ่อนยวบอยู่ในอ้อมอกของเขา คอยกระตุ้นเร้าเจียงฉินอยู่ตลอดเวลา ทำให้มิตรภาพที่เขามีต่อแม่หนูเศรษฐียิ่งแน่นแฟ้นมั่นคงขึ้นไปอีก

Chinese

江勤双手环住她的小蛮腰蹭了两下，忽然有点搞不懂自己了。

Thai

เจียงฉินใช้มือทั้งสองข้างโอบเอวคอดกิ่วของเธอไว้พลางขยับถูไถไปมาสองที จู่ๆ ก็รู้สึกไม่ค่อยเข้าใจตัวเองขึ้นมา

Chinese

他最近一直忙推广的事情，身体不算多累，但精神经常会有有种很深刻的疲惫感，他原本以为是自己操心的事情太多，放空一下脑袋就好，但昨天休息了一夜都没见好转。

Thai

ช่วงนี้เขายุ่งอยู่กับเรื่องการโปรโมตมาตลอด ร่างกายไม่ได้เหนื่อยล้าเท่าไรนัก แต่ในจิตใจมักจะมีความรู้สึกเหนื่อยล้าอย่างลึกซึ้งอยู่บ่อยครั้ง เดิมทีเขาคิดว่าเป็นเพราะตนเองมีเรื่องให้ต้องกังวลมากเกินไป ปล่อยสมองให้โล่งสักหน่อยก็น่าจะดีขึ้น ทว่าเมื่อวานพักผ่อนไปทั้งคืนก็ไม่เห็นว่าจะดีขึ้นเลย

Chinese

但此时此刻，当他把娇软的小富婆轻轻抱在怀里，闻着她身上那淡淡的少女香，他忽然觉得自己紧绷的神经松懈下来了，而且有一种心境忽然空明的感觉，脑海中的疲惫感一扫而空。

Thai

ทว่าในวินาทีนี้ ยามที่เขาได้กอดแม่หนูเศรษฐีตัวนุ่ม

Chinese

江勤用下巴蹭着好朋友发烫的耳朵，心说小富婆啊小富婆，难道你的友情就是我的药吗？

Thai

Chinese

今天去镇上的小诊所补了个牙，结果现在发炎了，连带着脑袋都有点疼，这么惨不值得一张月票吗？

Thai

Chinese

(本章完)

Thai