เหมือนจะเป็นลูกสะใภ้ของฉัน?

Chinese

第200章 好像是我儿媳妇？

Thai

บทที่ 200 ดูเหมือนจะเป็นลูกสะใภ้ของฉันหรือเปล่า?

Chinese

出了商城，步行街两边都是摆摊的商贩，有卖香烛的、卖烟花的，还有卖枣糕的，卖熟食的。

Thai

เมื่อเดินออกจากห้าง สองข้างทางของถนนคนเดินเต็มไปด้วยพ่อค้าแม่ค้าตั้งแผงขายของ มีทั้งขายธูปเทียน ขายดอกไม้ไฟ ทั้งยังมีขายขนมพุทราจีน ขายอาหารปรุงสุก

Chinese

耳听着吆喝声此起彼伏，到处都是浓烈的年味。

Thai

ได้ยินเสียงตะโกนเรียกลูกค้าดังระงมสลับไปมา ทุกหนแห่งอบอวลไปด้วยบรรยากาศวันตรุษจีนอันเข้มข้น

Chinese

江勤把买好的年货放进了后备箱，还没出停车场，就接到了杨树安的电话，说是扛了半扇羊肉过来，现在正在他们家门口，已经累得不行了。

Thai

เจียงฉินเอาของปีใหม่ที่ซื้อเก็บใส่ท้ายรถ ยังไม่ทันขับออกจากลานจอดรถ ก็ได้รับโทรศัพท์จากหยางซู่อัน บอกว่าแบกเนื้อแกะครึ่งซีกมาให้ ตอนนี้อยู่หน้าประตูบ้านพวกเขาแล้ว เหนื่อยจนแทบไม่ไหว

Chinese

“我都说了不要，你爸这个人，真的是太客气了。”

Thai

“ฉันก็บอกไปแล้วว่าไม่ต้อง พ่อนายนี่นะ เกรงใจเกินไปจริงๆ”

Chinese

“过年嘛叔，我爸提前一个月专门订的货，上好的盐池滩羊，咱两家一人一半。”

Thai

“ปีใหม่นี่ครับอา พ่อผมสั่งล่วงหน้าไว้ตั้งเดือนหนึ่งเป็นพิเศษเลย แกะทุ่งเยียนฉือชั้นดี สองบ้านเราแบ่งกันคนละครึ่ง”

Chinese

“那你在门口等我一会儿吧，我马上回去。”

Thai

“งั้นนายรอฉันที่หน้าประตูสักครู่แล้วกัน ฉันจะรีบกลับไปเดี๋ยวนี้”

Chinese

江勤挂了电话看向小富婆：“你，想去我家玩不？”

Thai

เจียงฉินวางสายแล้วหันไปมองแม่หนูเศรษฐี “เธอ อยากไปเที่ยวเล่นที่บ้านฉันไหม”

Chinese

冯楠舒瞬间鼓起粉腮，漂亮的眼眸变得亮亮的：“哥哥，出发。”

Thai

เฝิงหนานซูพองแก้มสีชมพูระเรื่อขึ้นมาทันใด ดวงตากลมโตแสนสวยเป็นประกายวิบวับ “พี่ชาย ออกเดินทาง”

Chinese

“我可提前跟伱说好，我家小小的，没什么好玩的。”

Thai

“ฉันบอกเธอล่วงหน้าก่อนนะ บ้านฉันหลังเล็กนิดเดียว ไม่มีอะไรน่าเที่ยวเล่นหรอก”

Chinese

“那我就小小的玩一会儿。”

Thai

“งั้นฉันก็จะเล่นแบบเล็กๆ สักประเดี๋ยว”

Chinese

江勤被她认真的表情逗乐了，伸手给她系上安全带，点着火之后一路回到了鸿荣家园。

Thai

เจียงฉินถูกสีหน้าจริงจังของเธอทำให้ขำ ยื่นมือไปคาดเข็มขัดนิรภัยให้เธอ ก่อนจะสตาร์ตรถแล้วขับรวดเดียวกลับไปถึงหงหรงเจียหยวน

Chinese

老爸老妈都是除夕夜当天才会放假，家里现在根本一个人都没有，要不然杨树安也不会吃个闭门羹，所以带小富婆回去根本没有任何问题。

Thai

พ่อกับแม่ต้องรอจนถึงวันส่งท้ายปีเก่าถึงจะหยุดงาน ตอนนี้ที่บ้านไม่มีใครอยู่เลยสักคน ไม่อย่างนั้นหยางซู่อันก็คงไม่ต้องยืนเคว้งกินแห้วอยู่หน้าประตู ดังนั้นการพาแม่หนูเศรษฐีกลับไปจึงไม่มีปัญหาอะไรเลยแม้แต่น้อย

Chinese

再说了，有人怎么了？

Thai

อีกอย่าง มีคนอยู่แล้วจะทำไม

Chinese

爸妈在家又怎么了？

Thai

พ่อแม่อยู่บ้านแล้วมันจะทำไม

Chinese

带好朋友回家转转多正常，难道我会心虚？

Thai

พาเพื่อนสนิทมาเที่ยวเล่นที่บ้านเป็นเรื่องปกติธรรมดามาก หรือว่าฉันจะรู้สึกผิดในใจหรืออย่างไร

Chinese

郭子航那个狗东西，高中的时候隔三差五得来，他不一样行的端坐的正！

Thai

ไอ้หมาบ้ากัวจื่อหางนั่น ตอนมัธยมปลายก็มาแทบจะวันเว้นวัน เขาก็ยังทำตัวบริสุทธิ์ใจได้เหมือนกันไม่ใช่หรือไง!

Chinese

不过有些人确实不经念叨，江勤这边刚在小区门口撂下车，小黑胖子就从路对过跑过来了。

Thai

ทว่าบางคนก็สมกับที่ว่าพอนึกถึงก็โผล่มาจริงๆ เจียงฉินเพิ่งจะจอดรถที่หน้าทางเข้าหมู่บ้าน เจ้าอ้วนดำตัวเตี้ยก็วิ่งข้ามถนนมาจากฝั่งตรงข้ามแล้ว

Chinese

他怀里抱着一大箱的烧鸡，还是济州本土一个很出名的牌子。

Thai

ในอ้อมแขนของเขาอุ้มกล่องไก่อบขนาดใหญ่เอาไว้กล่องหนึ่ง แถมยังเป็นแบรนด์ท้องถิ่นที่มีชื่อเสียงมากของจี้โจวด้วย

Chinese

“我那个卖烧鸡的远房二叔又来了，整了好几箱，吃不完，根本吃不完。”

Thai

“อาสองสายห่างๆ ของฉันที่ขายไก่อบมาหาอีกแล้ว ขนมาตั้งหลายกล่อง กินไม่หมด กินยังไงก็ไม่หมดเลยจริงๆ”

Chinese

“老郭，我记得这个东西你每年都要抱一箱给我？”

Thai

“เหล่ากัว ฉันจำได้ว่าไอ้ของนี่นายต้องอุ้มมาให้ฉันกล่องหนึ่งทุกปีเลยไม่ใช่เหรอ”

Chinese

“他年年送，也不换花样，我也没办法啊。”

Thai

“เขาส่งมาให้ทุกปี แถมไม่เคยเปลี่ยนแบบเลย ฉันก็ช่วยไม่ได้เหมือนกันนี่หว่า”

Chinese

郭子航拍了拍烧鸡的箱子，跟在江勤和冯楠舒的后面一起朝楼上走，刚走了半截，他们就遇到了抱着大孙子出来遛弯的李大娘。

Thai

กัวจื่อหางตบกล่องไก่อบแปะๆ แล้วเดินตามหลังเจียงฉินกับเฝิงหนานซูขึ้นตึกไปด้วยกัน เพิ่งจะเดินไปได้ครึ่งทาง พวกเขาก็เจอป้าหลี่ที่กำลังอุ้มหลานชายคนโตออกมาเดินเล่น

Chinese

李大娘最近的业务特别的繁忙。

Thai

ช่วงนี้งานการของป้าหลี่ช่างยุ่งวุ่นวายเป็นพิเศษ

Chinese

为什么？

Thai

ทำไมน่ะหรือ

Chinese

因为外出打工的人都回来了，没带媳妇儿回来的，结婚多年没孩子的，她个个都想滋。

Thai

ก็เพราะคนที่ออกไปทำงานต่างถิ่นกลับมากันหมดแล้ว ใครที่ไม่ได้พาเมียกลับมา ใครที่แต่งงานมาหลายปีแล้วไม่มีลูก เธอล้วนอยากจะเข้าไปแซะไปเหน็บแนมเสียทุกคน

Chinese

那两条腿，跟喝了哈药六厂的蓝瓶巨能钙一样，一口气蹿六楼根本不费劲儿。

Thai

ขาสองข้างนั้นราวกับดื่มแคลเซียมขวดฟ้าจวี้เหนิงของโรงงานผลิตยาแห่งที่หกฮาร์บินเข้าไป ก้าวพรวดเดียวขึ้นชั้นหกได้สบายโดยไม่ต้องออกแรงเหนื่อยเลยสักนิด

Chinese

两方人马从二楼的楼梯转角相遇，气氛在0.01秒之间瞬间凝固。

Thai

คนทั้งสองกลุ่มมาเผชิญหน้ากันตรงหัวมุมบันไดชั้นสอง บรรยากาศแข็งค้างลงในชั่วพริบตาเพียง 0.01 วินาที

Chinese

彼时，李大娘看向冯楠舒，八卦之魂熊熊燃烧。

Thai

เวลานั้น ป้าหลี่มองไปยังเฝิงหนานซู วิญญาณความอยากรู้อยากเห็นเรื่องชาวบ้านลุกโชนพรึ่บพรั่บ

Chinese

“哟，江勤，这小姑娘是谁啊，怎么还给领回家了?”

Thai

“อ้าว เจียงฉิน แม่หนูน้อยคนนี้เป็นใครกันน่ะ ทำไมถึงได้พาเข้าบ้านมาด้วยล่ะ”

Chinese

“大娘啊，来来来，我给你介绍一下，这个叫郭子航，这个是郭子航的干妈。”

Thai

“คุณป้าครับ มาๆๆ ผมจะแนะนำให้รู้จัก คนนี้ชื่อกัวจื่อหาง ส่วนคนนี้คือแม่บุญธรรมของกัวจื่อหางครับ”

Chinese

郭子航：“？”

Thai

กัวจื่อหาง “?”

Chinese

李大娘：“？”

Thai

ป้าหลี่ “?”

Chinese

江勤攒住冯楠舒的小手，不动声色地往楼上走去，心说幸亏我机灵啊。

Thai

เจียงฉินกุมมือน้อยๆ ของเฝิงหนานซูไว้แล้วเดินขึ้นตึกต่อไปอย่างสุขุมเยือกเย็น ในใจคิดว่าโชคดีที่ตนเองฉลาดเฉลียวไหวพริบไว

Chinese

李大娘这东家跑西家窜的，活脱脱一个鸿荣家园的情报处主任，你要跟她说这是我同学，那肯定完蛋了。

Thai

ป้าหลี่คนนี้วิ่งวุ่นเข้าบ้านนั้นออกบ้านนี้ ถอดแบบผู้อำนวยการหน่วยข่าวกรองของหงหรงเจียหยวนมาชัดๆ หากไปบอกแกว่านี่คือเพื่อนร่วมชั้นของตนล่ะก็ รับรองว่าจบเห่แน่

Chinese

不用到第二天，就今天晚上，江勤带了个超漂亮的女同学回家的消息就能传遍整个小区，顺便传到老妈的耳朵里。

Thai

ไม่ต้องรอถึงวันรุ่งขึ้น แค่คืนนี้ ข่าวเรื่องที่เจียงฉินพานักเรียนหญิงสุดสวยคนหนึ่งกลับบ้านก็คงแพร่กระจายไปทั่วทั้งหมู่บ้าน และลอยเข้าหูแม่เข้าจนได้

Chinese

但你要说郭子航的干妈就不一样了。

Thai

แต่ถ้าบอกว่าเป็นแม่บุญธรรมของกัวจื่อหางก็จะไม่เหมือนกันแล้ว

Chinese

首先来说，这个小区就没人知道郭子航是哪一号人物。

Thai

อย่างแรกเลย ในหมู่บ้านนี้ไม่มีใครรู้หรอกว่ากัวจื่อหางเป็นคนหัวนอนปลายเท้าไหน

Chinese

另外，都是干妈了，能是什么年轻漂亮的小姑娘嘛，一句话堵死所有流言蜚语。

Thai

อีกอย่าง ในเมื่อเป็นถึงแม่บุญธรรมแล้ว จะเป็นเด็กสาวสวยวัยสะพรั่งไปได้อย่างไรกัน ประโยคเดียวตัดจบทุกข่าวลือซุบซิบนินทาได้อยู่หมัด

Chinese

像这么快的反应速度，这么灵巧的避险方式，江勤相信没有别的人可以做得到了。

Thai

ความเร็วในการตอบสนองที่รวดเร็วขนาดนี้ วิธีการหลบเลี่ยงความเสี่ยงที่แยบยลปานนี้ เจียงฉินเชื่อว่าไม่มีใครอื่นทำได้อีกแล้ว

Chinese

来到了四楼，杨树安已经等在门口了，脚边是个大号的泡沫箱子，上面贴着一张盐池滩羊的货品标签。

Thai

พอมาถึงชั้นสี่ หยางซู่อันก็รออยู่ที่หน้าประตูแล้ว ข้างเท้าของเขามีกล่องโฟมขนาดใหญ่กล่องหนึ่ง ด้านบนติดป้ายสินค้าเนื้อแกะทุ่งเยียนฉือเอาไว้

Chinese

江勤掏出钥匙，打开家门，把三个人请了进去。

Thai

เจียงฉินล้วงเอากุญแจออกมาเปิดประตูบ้าน แล้วเชิญคนทั้งสามคนเข้าไปข้างใน

Chinese

“要换拖鞋吗？”

Thai

“ต้องเปลี่ยนรองเท้าแตะไหม”

Chinese

“没有那么多拖鞋，穿鞋进吧，踩脏了再拖，小门小户没那么讲究。”

Thai

“ไม่มีรองเท้าแตะเยอะขนาดนั้นหรอก ใส่รองเท้าเข้าไปเถอะ เหยียบเลอะค่อยถูเอา บ้านหลังเล็กๆ ธรรมดาไม่ได้พิถีพิถันอะไรขนาดนั้น”

Chinese

郭子航已经来过好多次了，根本就不陌生，把手里的烧鸡往桌上一放就去了客厅。

Thai

กัวจื่อหางเคยมาตั้งหลายครั้งแล้ว ไม่มีความเกรงใจหรือแปลกหน้าอะไรเลยแม้แต่น้อย วางไก่อบในมือลงบนโต๊ะแล้วก็เดินตรงไปยังห้องนั่งเล่น

Chinese

杨树安也照着葫芦画瓢，到客厅的沙发上坐下。

Thai

หยางซู่อันก็ทำตามอย่างเดียวกัน เดินไปนั่งลงบนโซฟาในห้องนั่งเล่น

Chinese

江勤此时转头看向冯楠舒，发现她正好奇地往屋里打量着，见江勤看她就立马又乖乖地恢复到清清冷冷的表情。

Thai

เจียงฉินหันไปมองเฝิงหนานซูในเวลานี้ พบว่าเธอกำลังกวาดตามองสำรวจในบ้านด้วยความอยากรู้อยากเห็น พอเห็นเจียงฉินมองมาก็รีบปรับสีหน้ากลับมาเย็นชาสงบเสงี่ยมตามเดิมทันที

Chinese

“这就叫小户人家，长见识了吧？”

Thai

“นี่แหละที่เรียกว่าบ้านคนธรรมดา เปิดหูเปิดตาแล้วใช่ไหมล่ะ”

Chinese

“小小的也很可爱。”

Thai

“เล็กๆ ก็น่ารักมากเหมือนกัน”

Chinese

冯楠舒认真地评价着，然后踩着小靴子走进来，到客厅、餐桌逛了一圈，不过那些带门的空间她是不敢进去的，整体来说还是有点小紧张。

Thai

เฝิงหนานซูออกความเห็นอย่างจริงจัง จากนั้นก็ก้าวรองเท้าบูตคู่เล็กเดินเข้ามา เดินดูรอบห้องนั่งเล่นและโต๊ะอาหารไปหนึ่งรอบ ทว่าพื้นที่ที่มีประตูปิดไว้เหล่านั้นเธอไม่กล้าเดินเข้าไป โดยรวมแล้วยังคงรู้สึกประหม่าเล็กน้อย

Chinese

江勤给他们打开电视，让他们随意坐，自己则把烧鸡分成两份，从分割好的羊肉里挑出一大块羊排。

Thai

เจียงฉินเปิดโทรทัศน์ให้พวกเขา บอกให้นั่งตามสบาย ส่วนตนเองก็แบ่งไก่อบออกเป็นสองส่วน และเลือกซี่โครงแกะชิ้นใหญ่ออกมาจากเนื้อแกะที่แล่แยกส่วนไว้แล้ว

Chinese

待会儿让杨树安把烧鸡带回去三只，让郭子航把羊排扛回去一半，剩下的留家里过年。

Thai

เดี๋ยวค่อยให้หยางซู่อันหิ้วไก่อบกลับไปสามตัว ให้กัวจื่อหางแบกซี่โครงแกะกลับไปครึ่งหนึ่ง ส่วนที่เหลือก็เก็บไว้ฉลองปีใหม่ที่บ้าน

Chinese

他把东西搞好，擦擦手之后出了厨房，发现小富婆正在自己的卧室门口静静伫立。

Thai

เขาจัดการของเรียบร้อย เช็ดมือแล้วเดินออกจากห้องครัว ก็พบว่าแม่หนูเศรษฐีกำลังยืนนิ่งอยู่หน้าห้องนอนของตน

Chinese

“干嘛？”

Thai

“ทำอะไรน่ะ”

Chinese

冯楠舒伸出一根白皙的手指按在门板上：“江勤，我想进去看看。”

Thai

เฝิงหนานซูยื่นนิ้วขาวผ่องนิ้วหนึ่งแตะลงบนบานประตู “เจียงฉิน ฉันอยากเข้าไปดูข้างใน”

Chinese

“不行，里面有秘密，会咬人的。”江勤一口拒绝。

Thai

“ไม่ได้ ข้างในมีความลับ เดี๋ยวมันจะกัดเอา” เจียงฉินปฏิเสธทันควัน

Chinese

“哥哥，我想进去看看。”

Thai

“พี่ชาย ฉันอยากเข้าไปดูข้างใน”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

有些技能，在不同的环境中释放会产生不同的效果，就好像这句软声软语的哥哥，一旦在自己家里叫出来，杀伤力简直翻倍，差点嘎断了他的一身傲骨。

Thai

ทักษะบางอย่างเมื่อปล่อยออกมาในสภาพแวดล้อมที่ต่างกันก็จะสร้างผลลัพธ์ที่ต่างกัน เหมือนกับคำว่าพี่ชายที่เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานนุ่มนวลนี้ พอถูกเรียกออกมาในบ้านของตัวเองแล้ว พลังทำลายล้างก็พุ่งสูงขึ้นเป็นเท่าตัว แทบจะหักกระดูกความหยิ่งทะนงทั่วร่างของเขาจนสะบั้น

Chinese

江勤伸手打开了房门，满足了一下高冷小富婆的好奇心。

Thai

เจียงฉินยื่นมือไปเปิดประตูห้อง เพื่อตอบสนองความอยากรู้อยากเห็นของแม่หนูเศรษฐีผู้เย็นชาสักหน่อย

Chinese

他的房间不大，总共也就是20平左右，正对面是一张单人床，铺着高中住校时遗留下来的蓝白格床单，紧靠床头的则是一张写字台。

Thai

ห้องของเขาไม่ใหญ่ รวมแล้วประมาณ 20 ตารางเมตรเท่านั้น ตรงหน้าพอดีคือเตียงเดี่ยวหลังหนึ่ง ปูด้วยผ้าปูที่นอนลายตารางสีฟ้าขาวที่หลงเหลือมาจากตอนอยู่หอพักสมัยมัธยมปลาย ส่วนที่ชิดติดกับหัวเตียงคือโต๊ะเขียนหนังสือตัวหนึ่ง

Chinese

其实他的房间原本没有那么素，以前还有些动漫海报和明星写真糊在墙上。

Thai

ความจริงห้องของเขาแต่เดิมไม่ได้ดูเรียบง่ายโล่งตาขนาดนั้น เมื่อก่อนยังมีโปสเตอร์อนิเมะกับรูปถ่ายดาราแปะอยู่เต็มผนัง

Chinese

只是重生回来之后，江勤觉得太过花哨了，统统揭掉后换了个挂历。

Thai

เพียงแต่หลังจากเกิดใหม่กลับมา เจียงฉินรู้สึกว่ามันดูฉูดฉาดลายตาเกินไป จึงแกะออกทั้งหมดแล้วเปลี่ยนเป็นปฏิทินแขวนแทน

Chinese

“叔！”

Thai

“อา!”

Chinese

“怎么了？”

Thai

“มีอะไร”

Chinese

“饿了，能不能搞点饭吃吃？”

Thai

“หิวแล้ว ทำอะไรให้กินหน่อยได้ไหมครับ”

Chinese

杨树安来的时候没吃午饭，又在门口等了许久，肚子已经忍不住咕咕作响了。

Thai

ตอนที่หยางซู่อันมายังไม่ได้กินข้าวกลางวัน แถมยังยืนรออยู่หน้าประตูตั้งนาน ท้องไส้เริ่มส่งเสียงร้องโครกครากไม่หยุดแล้ว

Chinese

“行吧，看在过年的份儿上，我就露一手厨艺给你们看看。”

Thai

“เอาเถอะ เห็นแก่วันปีใหม่ ฉันจะโชว์ฝีมือทำอาหารให้พวกนายดูเป็นขวัญตา”

Chinese

江勤把小富婆丢在自己的卧室里，让她自己玩，然后挽着袖子进了厨房，捣鼓了半天，最后端出了四碗热腾腾的泡面。

Thai

เจียงฉินทิ้งแม่หนูเศรษฐีไว้ในห้องนอนของตัวเอง ปล่อยให้เธอเล่นไปตามสบาย จากนั้นก็พับแขนเสื้อเดินเข้าครัวไป กุกกักง่วนอยู่ครึ่งค่อนวัน สุดท้ายก็ยกบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปร้อนๆ ควันฉุยออกมาสี่ชาม

Chinese

“就这？”

Thai

“แค่นี้เนี่ยนะ”

Chinese

杨树安的嘴都歪了。

Thai

หยางซู่อันถึงกับปากเบี้ยวไปเลย

Chinese

“泡个泡面怎么折腾了这么久？”

Thai

“ต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแค่นี้ทำไมถึงได้ง่วนอยู่นานขนาดนั้น”

Chinese

郭子航也是一脸纳闷。

Thai

กัวจื่อหางก็มีสีหน้างุนงงสงสัยเช่นกัน

Chinese

“有的吃就不错了，还挑三拣四，回家半个月的儿子不如狗，别告诉我你们不懂，就这泡面，那还是我辛辛苦苦省出来的。”

Thai

“มีให้กินก็ดีแค่ไหนแล้ว ยังจะเลือกมากอีก ลูกชายที่กลับมาอยู่บ้านเกินครึ่งเดือนนี่ฐานะต่ำต้อยยิ่งกว่าหมาเสียอีก อย่าบอกนะว่าพวกนายไม่เข้าใจ แค่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปพวกนี้น่ะ ฉันยังอุตส่าห์อดออมประหยัดเก็บไว้เชียวนะ”

Chinese

“不是，叔，你的厨艺露哪儿去了？”杨树安一脸费解。

Thai

“ไม่ใช่สิอา แล้วไหนล่ะฝีมือทำอาหารที่ว่าจะโชว์” หยางซู่อันทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก

Chinese

“泡面你得有热水啊，我的手艺就是烧开水烧的又快又好。”

Thai

“บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมันก็ต้องมีน้ำร้อนสิ ฝีมือของฉันก็คือต้มน้ำเดือดได้ทั้งเร็วทั้งยอดเยี่ยมไงล่ะ”

Chinese

江勤呲牙一笑，转身去卧室叫冯楠舒出来吃泡面。

Thai

เจียงฉินยิ้มยิงฟัน หันหลังเดินไปที่ห้องนอนเพื่อเรียกให้เฝิงหนานซูออกมากินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป

Chinese

小富婆跟着自己在外面跑了一天了，也是什么东西都没吃过，估计早就已经饿了。

Thai

แม่หนูเศรษฐีตามเขาตระเวนอยู่ข้างนอกมาทั้งวัน ก็ยังไม่ได้กินอะไรเลยเหมือนกัน คาดว่าคงจะหิวตั้งนานแล้ว

Chinese

他推开房门，发现冯楠舒正趴在自己的床上，手里翻着自己床头的那本《侦探学院Q》，眼眸灵动而可爱，纤细卷翘的睫毛不断微颤。

Thai

เขาผลักประตูห้องเข้าไป พบว่าเฝิงหนานซูกำลังนอนคว่ำอยู่บนเตียงของเขา ในมือกำลังเปิดอ่านหนังสือ 《โรงเรียนนักสืบ คิว》 เล่มนั้นที่อยู่ตรงหัวเตียง แววตาเปล่งประกายมีชีวิตชีวาและน่ารัก ขนตางอนยาวเรียวสั่นไหวน้อยๆ อยู่ตลอดเวลา

Chinese

“吃东西了。”

Thai

“มากินอะไรหน่อยเร็ว”

Chinese

“噢。”

Thai

“อื้อ”

Chinese

冯楠舒乖乖爬起来，哒哒哒地走出他的卧室，而江勤则盯着小富婆躺过的地方，精神有些恍惚。

Thai

เฝิงหนานซูลุกขึ้นมาอย่างว่าง่าย เดินเตาะแตะตึกๆๆ ออกจากห้องนอนของเขาไป ส่วนเจียงฉินกลับจ้องมองตรงจุดที่แม่หนูเศรษฐีเพิ่งนอนทับลงไปเมื่อครู่ จิตใจพลันเหม่อลอยไปชั่วขณะ

Chinese

你带一个女同学回家，她趴在你的床上乖乖地自己玩，这种感觉怎么说呢，不细想还行，细想的时候总有一种酥麻的感觉。

Thai

การที่คุณพานักเรียนหญิงคนหนึ่งกลับบ้าน แล้วเธอก็นอนคว่ำอยู่บนเตียงของคุณเล่นของเธอไปคนเดียวอย่างว่าง่าย ความรู้สึกแบบนี้จะพูดยังไงดีล่ะ ถ้าไม่คิดอะไรลึกซึ้งก็ยังพอทำเนา แต่พอคิดให้ดีทีไรกลับรู้สึกวาบหวามซาบซ่านอยู่ในอกทุกที

Chinese

“诶，我记得这款新出的泡面里应该附带卤蛋的吧，我这个怎么没有？”

Thai

“เฮ้ย ฉันจำได้ว่าบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรุ่นใหม่นี้มันน่าจะมีไข่พะโล้แถมมาด้วยไม่ใช่เหรอ ทำไมของฉันถึงไม่มีล่ะ”

Chinese

泡面吃了半天，郭子航这才发现少了点东西。

Thai

กินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไปตั้งนาน กัวจื่อหางถึงเพิ่งจะสังเกตเห็นว่าขาดอะไรไปบางอย่าง

Chinese

“我这个也没有，你是不是丢垃圾桶里了？”

Thai

“ของฉันก็ไม่มี นายน่าจะทิ้งลงถังขยะไปหรือเปล่า”

Chinese

杨树安经过提醒，也握着叉子找了一圈，蛋毛都没看见。

Thai

เมื่อได้รับการเตือน หยางซู่อันก็ถือส้อมควานหาไปรอบหนึ่งเหมือนกัน แม้แต่เงาไข่สักเสี้ยวยังไม่เห็น

Chinese

“是吗？我不知道啊，可能是你俩运气不好吧。”

Thai

“งั้นเหรอ ฉันไม่รู้เรื่องเลยนะ อาจจะเป็นเพราะพวกนายสองคนดวงไม่ดีเองมั้ง”

Chinese

江勤不动声色地吃了一口面。

Thai

เจียงฉินคีบเส้นบะหมี่เข้าปากคำหนึ่งอย่างนิ่งเฉย

Chinese

“江勤，我的面里有三颗蛋。”

Thai

“เจียงฉิน ในบะหมี่ของฉันมีไข่ตั้งสามฟองแน่ะ”

Chinese

冯楠舒用叉子剥开上边的面，露出里面的三颗卤蛋，眼神亮的不行。

Thai

เฝิงหนานซูใช้ส้อมเขี่ยเส้นบะหมี่ด้านบนออก เผยให้เห็นไข่พะโล้สามฟองที่อยู่ข้างใน แววตาของเธอเป็นประกายสว่างวาบ

Chinese

“你不是喜欢吃卤蛋吗？运气实在太好了。”

Thai

“เธอชอบกินไข่พะโล้ไม่ใช่เหรอ โชคดีสุดๆ ไปเลยนะเนี่ย”

Chinese

江勤叉起自己卤蛋，脸不红气不喘地咬了一口。

Thai

เจียงฉินใช้ส้อมจิ้มไข่พะโล้ของตัวเองขึ้นมากัดไปหนึ่งคำโดยหน้าไม่เปลี่ยนสีและไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย

Chinese

郭子航：“神他妈运气……”

Thai

กัวจื่อหาง “โชคดีกับผีน่ะสิ…”

Chinese

杨树安：“人工的运气……”

Thai

หยางซู่อัน “โชคดีที่มนุษย์สร้างขึ้นชัดๆ…”

Chinese

吃过了泡面，江勤把烧鸡递给杨树安，把羊排递给郭子航，开始下逐客令了。

Thai

พอกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเสร็จ เจียงฉินก็ยื่นไก่อบให้หยางซู่อัน ยื่นซี่โครงแกะให้กัวจื่อหาง แล้วเริ่มออกปากไล่แขก

Chinese

袁友琴女士该下班了，再不走容易被堵在家里。

Thai

คุณนายหยวนโหย่วฉินใกล้จะได้เวลาเลิกงานแล้ว ถ้าไม่รีบไป มีหวังโดนดักจับได้คาบ้านแน่

Chinese

到时候还得费劲吧啦的解释，妈你别激动，没有儿媳妇！

Thai

ถึงตอนนั้นคงต้องเปลืองแรงอธิบายยกใหญ่ แม่ครับแม่อย่าเพิ่งตื่นเต้น ไม่มีลูกสะใภ้อะไรทั้งนั้น!

Chinese

以亲妈的脾气，估计还不信。

Thai

ดูจากนิสัยของแม่แท้ๆ แล้ว คาดว่าคงไม่เชื่อเป็นแน่

Chinese

于是，四个人来到楼下，商量着去附近的水吧坐一会儿，聊聊天打打扑克什么的，毕竟大过年的，娱乐大于天。

Thai

ดังนั้น ทั้งสี่คนจึงพากันลงมาข้างล่าง ปรึกษากันว่าจะไปนั่งเล่นที่บาร์เครื่องดื่มแถวนั้นสักครู่ พูดคุยเล่นไพ่กันสักหน่อย ยังไงเสียช่วงเทศกาลปีใหม่ ความบันเทิงย่อมยิ่งใหญ่เหนือสิ่งอื่นใด

Chinese

不过刚准备走，冯楠舒忽然傻了一下：“江勤，我的包包忘拿了。”

Thai

ทว่าเพิ่งจะเตรียมตัวออกเดิน เฝิงหนานซูก็พลันชะงักไปเล็กน้อย “เจียงฉิน ฉันลืมหยิบกระเป๋ามา”

Chinese

她随身带了一只粉色的背包，可以装手机装唇膏，应该是落在客厅了。

Thai

เธอพกกระเป๋าเป้สะพายหลังสีชมพูติดตัวมาใบหนึ่ง ไว้ใส่โทรศัพท์มือถือกับลิปมัน น่าจะลืมวางทิ้งไว้ในห้องนั่งเล่น

Chinese

江勤让他们在下面等着，自己跑上楼去拿。

Thai

เจียงฉินบอกให้พวกเขารออยู่ข้างล่าง ส่วนตนเองก็วิ่งขึ้นตึกไปเอา

Chinese

但这个世界总是会存在各种各样的巧合。

Thai

แต่บนโลกใบนี้มักจะมีเรื่องบังเอิญสารพัดรูปแบบเกิดขึ้นเสมอ

Chinese

他前脚刚跑上楼，提前下班的袁友琴女士就到了小区，手里提着单位发的米粮油，经过楼门口的时候一愣。

Thai

ขาหน้าของเขาเพิ่งจะวิ่งขึ้นตึกไป คุณนายหยวนโหย่วฉินที่เลิกงานก่อนเวลาก็มาถึงหมู่บ้านพอดี ในมือถือข้าวสารอาหารแห้งและน้ำมันพืชที่หน่วยงานแจกมา เมื่อเดินผ่านหน้าทางเข้าตึกก็ชะงักไป

Chinese

她认识郭子航，所以很快就判断出着三个人都是来找江勤的。

Thai

เธอรู้จักกัวจื่อหาง จึงตัดสินใจได้ในทันทีว่าทั้งสามคนนี้มาหาเจียงฉินกันทุกคน

Chinese

“怎么不到家里去啊？”

Thai

“ทำไมไม่ขึ้นไปในบ้านล่ะ”

Chinese

“我们刚从家里出来，江勤上去拿东西了。”

Thai

“พวกเราเพิ่งจะออกมาจากในบ้านครับ เจียงฉินขึ้นไปหยิบของน่ะครับ”

Chinese

袁友琴点点头，目光转移到了冯楠舒的身上。

Thai

หยวนโหย่วฉินพยักหน้า สายตาเลื่อนไปหยุดอยู่ที่ร่างของเฝิงหนานซู

Chinese

小富婆一下楼就戴上了羽绒服的帽子，娇俏的小脸看不太真切，但还是让她觉得有些面熟，好像在哪儿见过。

Thai

แม่หนูเศรษฐีทันทีที่ลงตึกมาก็สวมฮู้ดของเสื้อขนเป็ดไว้ ใบหน้าจิ้มลิ้มสะสวยจึงมองเห็นได้ไม่ค่อยชัดนัก ทว่ากลับยังทำให้เธอรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตา เหมือนกับเคยเห็นที่ไหนมาก่อน

Chinese

小富婆有点慌，知道她是江妈，于是抬起缩在袖子里的手挥了挥，却不知道该叫什么才好。

Thai

แม่หนูเศรษฐีรู้สึกประหม่าลนลานอยู่บ้าง รู้ว่าคนคนนี้คือแม่ของเจียงฉิน จึงยกมือที่หดอยู่ในแขนเสื้อขึ้นมาโบกไปมา แต่กลับไม่รู้ว่าจะต้องเรียกอย่างไรดี

Chinese

袁友琴也没细想，主要是长时间盯着别人看也不太礼貌，于是寒暄了两句，提着东西就上了楼。

Thai

หยวนโหย่วฉินไม่ได้คิดอะไรลึกซึ้ง สาเหตุหลักคือการจ้องมองคนอื่นนานๆ มันไม่ค่อยสุภาพเท่าไร จึงทักทายปราศรัยไปสองสามประโยค แล้วหิ้วของเดินขึ้นตึกไป

Chinese

刚进家门，袁友琴就看到江勤拿着包正要出去。

Thai

เพิ่งจะก้าวเข้าประตูบ้าน หยวนโหย่วฉินก็เห็นเจียงฉินถือกระเป๋ากำลังจะออกไปพอดี

Chinese

“你出去啊？”

Thai

“จะออกไปข้างนอกเหรอ”

Chinese

“妈，你怎么回来了？”江勤吓了一跳。

Thai

“แม่ ทำไมแม่กลับมาแล้วล่ะครับ” เจียงฉินสะดุ้งตกใจ

Chinese

袁友琴把东西放下，换了拖鞋：“单位提前放假，我就回来了，楼下那三个是你同学吧？”

Thai

หยวนโหย่วฉินวางของลงแล้วเปลี่ยนรองเท้าแตะ “ที่ทำงานปล่อยหยุดก่อนเวลา แม่ก็เลยกลับมา สามคนข้างล่างนั่นเป็นเพื่อนร่วมชั้นของลูกใช่ไหม”

Chinese

“啊对，同学，绝对的同学，赤裸裸的同学。”

Thai

“อ้อ ใช่ครับ เพื่อนร่วมชั้นแน่นอน เพื่อนร่วมชั้นบริสุทธิ์ผุดผ่องไร้มลทินเลยครับ”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

“我出去玩了，厨房有刚烧好的热水，您喝点水吧，我先走了。”

Thai

“ผมออกไปเที่ยวก่อนนะครับ ในครัวมีน้ำร้อนเพิ่งต้มเสร็จ แม่ดื่มน้ำหน่อยนะ ผมไปล่ะครับ”

Chinese

江勤从老妈的反应中知道了，她好像并没认出冯楠舒，于是也不敢多聊，拿着包嗖一下出了家门。

Thai

เจียงฉินรู้จากปฏิกิริยาของแม่แล้วว่าดูเหมือนแม่จะจำเฝิงหนานซูไม่ได้ จึงไม่กล้าชวนคุยมากความ คว้ากระเป๋าแล้วพุ่งพรวดออกจากบ้านไปทันที

Chinese

袁友琴到厨房倒了杯水喝了两口，又打开电视看了段肥皂剧，可心里总觉得有点事儿不太对劲儿。

Thai

หยวนโหย่วฉินเดินไปรินน้ำในครัวมาดื่มสองอึก แล้วเปิดโทรทัศน์ดูละครน้ำเน่าไปตอนหนึ่ง แต่ในใจกลับรู้สึกว่ามีเรื่องบางอย่างไม่ค่อยถูกต้อง

Chinese

想想刚才那个女孩的脸，再想了想江勤拿包出去的样子，她的眉心渐渐皱紧。

Thai

นึกถึงใบหน้าของเด็กสาวคนนั้นเมื่อครู่ แล้วนึกถึงท่าทางของเจียงฉินตอนถือกระเป๋าออกไป หัวคิ้วของเธอก็ค่อยๆ ขมวดแน่นเข้าหากัน

Chinese

“那个女孩确实有点眼熟。”

Thai

“เด็กผู้หญิงคนนั้นดูคุ้นหน้าคุ้นตาจริงๆ ด้วย”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“等会儿。”

Thai

“เดี๋ยวก่อนนะ”

Chinese

“她是我儿媳妇吧？！”

Thai

“นั่นมันลูกสะใภ้ของฉันไม่ใช่เหรอ?!”

Chinese

袁友琴忽然就想通了，楼下那个分明就是狗儿子手机壁纸上那个乖的不像话的女孩啊，还说什么明星？明星能带回到家里吗？

Thai

จู่ๆ หยวนโหย่วฉินก็พลันกระจ่างแจ้งขึ้นมา คนที่อยู่ข้างล่างนั่นชัดเจนว่าเป็นเด็กสาวที่ว่านอนสอนง่ายอย่างเหลือเชื่อบนภาพพักหน้าจอมือถือของเจ้าลูกหมาตัวดีนั่นชัดๆ ยังจะมาบอกว่าเป็นดาราอะไรกัน ดาราจะพามาบ้านได้เรอะ

Chinese

十有八九了，绝对的十有八九了！

Thai

ใช่แน่ๆ เก้าในสิบส่วนแล้วล่ะ ใช่แน่นอนไม่มีผิด!

Chinese

码了一夜，求月票！！！

Thai

ปั่นมาทั้งคืน ขอตั๋วรายเดือนหน่อยครับ!!!

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)