สัมภาระหาย

Chinese

第287章 行李丢了

Thai

ตอนที่ 287 สัมภาระหาย

Chinese

翌日清晨，在酒店的自助餐厅里，208围成一圈吃着早饭，但谁也没敢提要去爬长城的事情，就好像大家从来都没有讨论过这件事一样。

Thai

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ในห้องอาหารบุฟเฟต์ของโรงแรม สมาชิก 208 นั่งล้อมวงกินอาหารเช้ากัน ทว่าไม่มีใครกล้าเอ่ยถึงเรื่องที่จะไปปีนกำแพงเมืองจีนเลยแม้แต่คนเดียว ราวกับว่าทุกคนไม่เคยคุยกันเรื่องนี้มาก่อนอย่างไรอย่างนั้น

Chinese

妈的，太累了，一天逛了三四个景点，早上醒来的时候腿都打哆嗦，别说他们了，特种兵也受不了啊，还爬长城？爬个锤子！

Thai

ให้ตายสิ เหนื่อยเกินไปแล้ว เที่ยววันเดียวสามสี่สถานที่ พอตื่นเช้ามาขาก็สั่นพั่บๆ อย่าว่าแต่พวกเขาทั่วไปเลย ต่อให้เป็นหน่วยรบพิเศษก็ทนไม่ไหวหรอก ยังจะไปปีนกำแพงเมืองจีนอีกเหรอ ปีนกับผีน่ะสิ!

Chinese

尤其是这地方的空气质量，待久了真让人不舒服。

Thai

โดยเฉพาะคุณภาพอากาศของที่นี่ อยู่ไปนานๆ ทำให้รู้สึกอึดอัดไม่สบายตัวจริงๆ

Chinese

“今天……”

Thai

“วันนี้…”

Chinese

“老板，今天打扑克吧！”董文豪抢先回答。

Thai

“เจ้านาย วันนี้เล่นไพ่กันเถอะ!” ต่งเหวินหาวชิงตอบขึ้นมาก่อน

Chinese

江勤十分赞同地点点头：“行，那就打扑克，打扑克又能锻炼脑子又不费腿，所有出门旅游的人都应该窝在酒店里打扑克。”

Thai

เจียงฉินพยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง “ได้ งั้นก็เล่นไพ่ เล่นไพ่ได้ทั้งบริหารสมองและไม่ต้องเปลืองแรงขา คนที่ออกไปเที่ยวทุกคนควรขลุกอยู่ในโรงแรมแล้วเล่นไพ่กันทั้งนั้นแหละ”

Chinese

虽然江老板的这句话跟他说要带大家疯狂享乐一样扯淡，但此时的众人却没有一个不同意的。

Thai

แม้ว่าคำพูดประโยคนี้ของเถ้าแก่เจียงจะไร้สาระพอกับที่เขาบอกว่าจะพาทุกคนไปเสเพลสำราญใจสุดเหวี่ยง แต่ในเวลานี้กลับไม่มีใครคัดค้านเลยสักคน

Chinese

出来旅游是为了开心的，把腿玩废了就不是很值得了。

Thai

ออกมาเที่ยวก็เพื่อความสุขสนุกสนาน ถ้าต้องเดินจนขาพังก็คงไม่คุ้มค่าเท่าไร

Chinese

于是在吃完早饭之后，大家辗转去了董文豪的房间，分成了好几拨人，开始一边打扑克一边闲聊。

Thai

ดังนั้นหลังจากกินอาหารเช้าเสร็จ ทุกคนจึงย้ายไปที่ห้องของต่งเหวินหาว แยกออกเป็นหลายกลุ่ม เริ่มเล่นไพ่ไปพลางคุยสัพเพเหระไปพลาง

Chinese

“一个三。”

Thai

“สามใบเดียว”

Chinese

“炸弹。”

Thai

“ระเบิด”

Chinese

“三个五。”

Thai

“ห้าสามใบ”

Chinese

“炸弹。”

Thai

“ระเบิด”

Chinese

路飞宇睁大了眼睛：“老板你疯了吧，这才刚开局你就嗷嗷出炸弹？”

Thai

ลู่เฟยอวี่เบิกตากว้าง “เจ้านาย คุณบ้าไปแล้วเหรอ เพิ่งเริ่มเกมคุณก็ลงระเบิดตูมตามเลยเนี่ยนะ”

Chinese

江勤扬起嘴角：“就是阔，就是壕，你有意见？”

Thai

เจียงฉินยกมุมปากขึ้น “ก็คนมันรวย คนมันเปย์ นายมีปัญหาเหรอ”

Chinese

苏奈在一旁托着腮，看的满脸迷惑：“老板今天为什么这么嚣张？他牌技明明很烂的啊，如果没有老板娘，八岁小孩都能把他赢哭了？”

Thai

ซูไน่เท้าคางอยู่ข้างๆ มองดูด้วยสีหน้างุนงงเต็มประดา “ทำไมวันนี้เจ้านายถึงได้โอหังขนาดนี้ ฝีมือเล่นไพ่ของเขาก็ห่วยแตกชัดๆ ถ้าไม่มีเถ้าแก่เนี้ยละก็ แม้แต่เด็กแปดขวบก็ยังเล่นชนะจนเขาต้องร้องไห้เลยมั้ง”

Chinese

“因为今天不玩钱啊，伱玩钱试试，老板光选牌就得计算三分钟。”董文豪一语道破真相。

Thai

“เพราะว่าวันนี้ไม่ได้เล่นเอาเงินไง เธอลองเล่นเอาเงินดูสิ เจ้านายแค่เลือกไพ่ก็ต้องคำนวณตั้งสามนาทีแล้ว” ต่งเหวินหาวพูดเผยความจริงออกมาในประโยคเดียว

Chinese

“那你们怎么不玩钱啊？”

Thai

“แล้วทำไมพวกนายถึงไม่เล่นเอาเงินล่ะ”

Chinese

“只要一玩钱，老板就喊老板娘替手，然后你就会见识到什么叫做工资回收，玩不过，根本玩不过。”

Thai

“พอเล่นเอาเงินทีไร เจ้านายก็เรียกให้เถ้าแก่เนี้ยมาเล่นแทนทุกที แล้วเธอก็จะได้ประจักษ์ว่าอะไรคือการดูดเงินเดือนกลับคืน สู้ไม่ไหวหรอก สู้ไม่ได้เลยสักนิด”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

打牌聊天，安逸的日子匆匆流逝，等到第二天一早，十五个人就搭乘早班飞机，离开了首都，落地沪上。

Thai

เล่นไพ่พูดคุย วันเวลาอันสุขสบายผ่านไปอย่างรวดเร็ว พอถึงเช้าตรู่ของวันถัดมา ทั้งสิบห้าคนก็ขึ้นเครื่องบินเที่ยวบินเช้า ออกจากเมืองหลวงและแลนดิ้งสู่เซี่ยงไฮ้

Chinese

作为可以与首都比肩的一线城市，沪上给人的第一印象远比首都更加现代化。

Thai

ในฐานะเมืองระดับแนวหน้าที่สามารถทัดเทียมกับเมืองหลวงได้ ความประทับใจแรกที่เซี่ยงไฮ้มอบให้ผู้คนนั้นแลดูทันสมัยกว่าเมืองหลวงมากโข

Chinese

208的人基本都知道冯楠舒是沪上本土的小富婆，所以一出机场就立马看向了她，在他们眼里，这里是老板娘的主场，她对这个城市肯定无比熟悉。

Thai

คนของ 208 ส่วนใหญ่ต่างรู้ดีว่าเฝิงหนานซูเป็นแม่หนูเศรษฐีที่เป็นคนเซี่ยงไฮ้โดยกำเนิด ดังนั้นพอออกจากสนามบินจึงหันไปมองเธอทันที ในสายตาของพวกเขา ที่นี่คือถิ่นของเถ้าแก่เนี้ย เธอจะต้องคุ้นเคยกับเมืองนี้เป็นอย่างดีแน่นอน

Chinese

但小富婆傻了好久，甚至有种找不清东西南北的感觉。

Thai

ทว่าแม่หนูเศรษฐีกลับยืนเอ๋ออยู่นาน ถึงขั้นมีทีท่าว่าจะแยกทิศเหนือใต้ตะวันออกตะวันตกไม่ออกเสียด้วยซ้ำ

Chinese

江勤乐了，心说小富婆在一年前还是社恐的不行的状态，哪像现在这样嚣张跋扈，张嘴就嘤啊。

Thai

เจียงฉินขำกริ๊ก คิดในใจว่าเมื่อหนึ่งปีก่อนแม่หนูเศรษฐียังเป็นโรคกลัวสังคมขั้นรุนแรงอยู่เลย จะเหมือนตอนนี้ที่ไหนกันที่วางตัวกร่างเปิดปากก็ส่งเสียง “อิ้ง” เสียแล้ว

Chinese

没错，她是沪上人不假，可她从小生活的地方却是济州，虽然每年假期都要过来住一段时间，可她自己又不敢出门，所以她对这个城市是一点都不了解。

Thai

ใช่แล้ว เธอเป็นคนเซี่ยงไฮ้จริง ทว่าสถานที่ที่เธอเติบโตมาตั้งแต่เด็กคือจี้โจว แม้ว่าช่วงวันหยุดของทุกปีจะต้องมาพักที่นี่ระยะหนึ่ง แต่ตัวเธอเองก็ไม่กล้าออกไปข้างนอกคนเดียว ดังนั้นเธอจึงไม่เข้าใจเมืองนี้เลยแม้แต่น้อย

Chinese

你想啊，她骑小电驴骑反了都敢狡辩说地球是圆的，还想指望她当导游吗？

Thai

ลองคิดดูสิ ขนาดเธอขี่สกูตเตอร์ไฟฟ้ากลับทิศยังกล้าแถว่าโลกกลมเลย ยังจะหวังพึ่งพาให้เธอเป็นไกด์นำเที่ยวอีกเหรอ

Chinese

“看你这么傻乎乎的我就放心啦。”江勤的心情十分明媚。

Thai

“เห็นเธอทำหน้าเซ่อแบบนี้ฉันก็วางใจละ” อารมณ์ของเจียงฉินแจ่มใสเบิกบานเป็นอย่างยิ่ง

Chinese

冯楠舒：“？”

Thai

เฝิงหนานซู “?”

Chinese

“这样，咱们先去酒店入住，然后查查路线，等吃饭的时候再集中讨论一下。”

Thai

“เอาแบบนี้ พวกเราไปเช็กอินที่โรงแรมกันก่อน จากนั้นค่อยค้นหาเส้นทาง รอตอนกินข้าวค่อยมาปรึกษากันอีกที”

Chinese

“好的老板。”

Thai

“รับทราบ เจ้านาย”

Chinese

随后，一行人离开机场，前往大学城附近的一家酒店办理入住，在这休息了大概两个小时之后，江勤在一楼的宴会厅开了桌酒席，开始讨论为期三天的“旅游计划”。

Thai

จากนั้น ทุกคนก็ออกจากสนามบิน มุ่งหน้าไปยังโรงแรมแห่งหนึ่งใกล้กับเมืองมหาวิทยาลัยเพื่อดำเนินการเช็กอิน หลังจากพักผ่อนที่นี่ประมาณสองชั่วโมง เจียงฉินก็เปิดโต๊ะจัดเลี้ยงในห้องจัดเลี้ยงชั้นหนึ่ง และเริ่มหารือเกี่ยวกับ “แผนการท่องเที่ยว” เป็นเวลาสามวัน

Chinese

江勤是十分喜欢标准化流程的那一类人，做事严谨，步步为营。

Thai

เจียงฉินเป็นคนประเภทที่ชอบกระบวนการที่เป็นมาตรฐานอย่างยิ่ง ทำงานอย่างรอบคอบรัดกุม วางแผนอย่างเป็นขั้นเป็นตอน

Chinese

就好像做知乎和拼团的时候那样，每次都是先在临川大学找出一套合适的推广套路，然后精细化、标准化，形成一个完善的执行标准。

Thai

เหมือนอย่างตอนที่ทำจือฮูและพินถวน ทุกครั้งจะเริ่มจากการค้นหารูปแบบการโปรโมตที่เหมาะสมในมหาวิทยาลัยหลินชวนก่อนเสมอ จากนั้นค่อยปรับปรุงให้ละเอียด ทำให้เป็นมาตรฐาน จนเกิดเป็นเกณฑ์การปฏิบัติงานที่สมบูรณ์แบบ

Chinese

而这一次的市场调研，他仍旧沿用了前面的习惯，让众人参照首都的经验，对沪上的几座大学城进行了分组调研。

Thai

และการสำรวจตลาดในครั้งนี้ เขาก็ยังคงยึดตามความเคยชินเดิม โดยให้ทุกคนอ้างอิงประสบการณ์จากเมืองหลวง และแบ่งกลุ่มกันไปสำรวจเมืองมหาวิทยาลัยหลายแห่งในเซี่ยงไฮ้

Chinese

标准化流程可以最大可能的提高工作效率，这就是熟能生巧。

Thai

กระบวนการที่เป็นมาตรฐานสามารถเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานได้อย่างสูงสุด นี่แหละคือความชำนาญที่เกิดจากการฝึกฝน

Chinese

于是在落地后的第二天，众人就开始分头行动，在提前联系好导游的情况下分别来到不同的大学城，嗷嗷就是一顿调研。

Thai

ดังนั้นในวันที่สองหลังจากแลนดิ้ง ทุกคนก็เริ่มแยกย้ายกันปฏิบัติการ ภายใต้เงื่อนไขที่มีการติดต่อไกด์ไว้ล่วงหน้า พวกเขาแยกกันไปยังเมืองมหาวิทยาลัยต่างๆ แล้วลุยสำรวจกันอย่างขะมักเขม้น

Chinese

知乎的推广是比较容易的，就算只是偷偷溜进图书馆，在借阅频率最高的书上留下网址，肯定也能获得十几个注册新号，因为它本身就具备流行属性。

Thai

การโปรโมตจือฮูนั้นค่อนข้างง่าย ต่อให้เพียงแค่แอบย่องเข้าไปในห้องสมุด แล้วทิ้งที่อยู่เว็บไซต์ไว้บนหนังสือที่มีความถี่ในการยืมอ่านสูงสุด ก็ย่อมได้รับบัญชีผู้ใช้ใหม่ที่ลงทะเบียนเข้ามาเป็นสิบๆ บัญชีแน่นอน เพราะตัวมันเองมีคุณสมบัติที่พร้อมจะกลายเป็นกระแสอยู่แล้ว

Chinese

但知乎的推广其实是为了给拼团引路，所以他们就不得不在调研的同时做两边考虑。

Thai

ทว่าแท้จริงแล้วการโปรโมตจือฮูก็เพื่อเป็นการเบิกทางให้กับพินถวน ดังนั้นพวกเขาจึงจำเป็นต้องคำนึงถึงทั้งสองด้านไปพร้อมๆ กับการสำรวจ

Chinese

第一天任务结束，众人累趴了。

Thai

ภารกิจวันแรกสิ้นสุดลง ทุกคนเหนื่อยจนแทบคลาน

Chinese

这主要是因为沪上有八个大学城，而且分散在不同的区域，就算是每个大学城都只去调研一到两所，可在人手分散的情况之下，其工作量也是十分巨大的。

Thai

สาเหตุหลักเป็นเพราะเซี่ยงไฮ้มีเมืองมหาวิทยาลัยถึงแปดแห่ง อีกทั้งยังกระจัดกระจายอยู่ตามพื้นที่ต่างๆ ต่อให้แต่ละเมืองมหาวิทยาลัยจะไปสำรวจเพียงหนึ่งถึงสองแห่ง แต่ภายใต้สถานการณ์ที่กำลังคนแยกย้ายกันไป ปริมาณงานก็นับว่ามหาศาลอย่างยิ่ง

Chinese

这一次，就连江勤都亲自上阵，带着小富婆去考察了淞江区的大学城。

Thai

ครั้งนี้ แม้แต่เจียงฉินก็ยังลงสนามด้วยตัวเอง พาแม่หนูเศรษฐีไปสำรวจเมืองมหาวิทยาลัยในเขตซงเจียง

Chinese

这其实就是市场调研的意义，因为每个地区都会有自己的特色和习惯，有的地方大学比较集中，有的地方大学比较分散，针对不同的情况，后续的推广当然要采取不同的方式。

Thai

นี่คือความหมายของการสำรวจตลาดอย่างแท้จริง เพราะแต่ละพื้นที่จะมีเอกลักษณ์และความเคยชินของตัวเอง บางพื้นที่มหาวิทยาลัยค่อนข้างรวมกลุ่มกัน บางพื้นที่มหาวิทยาลัยค่อนข้างกระจัดกระจาย การโปรโมตในขั้นต่อไปย่อมต้องใช้วิธีการที่แตกต่างกันตามสถานการณ์ที่ต่างกัน

Chinese

就比如沪上和首都，在选择切入点和方式方法的时候将会是截然不同的。

Thai

อย่างเช่นเซี่ยงไฮ้และเมืองหลวง ในการเลือกจุดเริ่มต้นและวิธีการ ย่อมจะแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

Chinese

“我觉得今天像是逛了两遍故宫，外加爬了两次长城……”董文豪的眼里已经失去了生机。

Thai

“ฉันรู้สึกเหมือนวันนี้ได้เดินเที่ยวกู้กงไปสองรอบ แถมยังปีนกำแพงเมืองจีนไปอีกสองรอบ…” แววตาของต่งเหวินหาวไร้ซึ่งประกายชีวิตชีวาไปแล้ว

Chinese

路飞宇也趴在桌子上，用有气无力的声音开口：“雪梅姐，你帮我看一眼，我的腿还在不在？”

Thai

ลู่เฟยอวี่เองก็นอนฟุบอยู่บนโต๊ะ เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงหมดเรี่ยวแรง “พี่เสวี่ยเหมย พี่ช่วยดูให้ผมทีสิ ขาของผมยังอยู่ไหม”

Chinese

“不在了。”

Thai

“ไม่อยู่แล้ว”

Chinese

“你都没看。”

Thai

“พี่ยังไม่ได้ดูเลยนะ”

Chinese

卢雪梅也是浑身发软，根本不想低头：“你不信的话就自己看看。”

Thai

ลู่เสวี่ยเหมยเองก็ปวกเปียกไปทั้งตัว ไม่อยากก้มหน้าลงมองแม้แต่น้อย “ถ้านายไม่เชื่อก็ดูเอาเองสิ”

Chinese

路飞宇摆摆手：“算了，在不在都无所吊谓了，我再趴会儿。”

Thai

ลู่เฟยอวี่โบกมือ “ช่างเถอะ จะอยู่หรือไม่อยู่ก็ไม่สนแม่งแล้ว ผมขอนอนฟุบต่ออีกสักพัก”

Chinese

正说话的功夫，江勤和冯楠舒从外面走了进来，牵着手坐到了主座：“奈奈子呢？还有兰兰，她们怎么都不在？”

Thai

ขณะที่กำลังพูดคุยกันอยู่นั้น เจียงฉินกับเฝิงหนานซูก็เดินจับมือกันเข้ามาจากข้างนอก แล้วนั่งลงที่ตำแหน่งประธาน “ไน่ไน่โกะล่ะ แล้วหลานหลานด้วย ทำไมพวกเธอถึงไม่อยู่กัน”

Chinese

董文豪闻声举手：“她们去买奶茶了。”

Thai

ต่งเหวินหาวได้ยินดังนั้นจึงยกมือขึ้น “พวกเธอไปซื้อชานมครับ”

Chinese

“快回来了吧？”

Thai

“ใกล้จะกลับมาแล้วใช่ไหม”

Chinese

“出去了有十分钟了，应该马上就回来了。”

Thai

“ออกไปได้สิบนาทีแล้ว น่าจะใกล้กลับมาถึงแล้วครับ”

Chinese

“行，那就先上菜吧，出去跑了一天，连饭都没好好吃。”

Thai

“ได้ งั้นก็ให้ยกอาหารมาเสิร์ฟก่อนเถอะ ออกไปวิ่งวุ่นทั้งวัน ข้าวยังไม่ได้กินดีๆ สักมื้อ”

Chinese

随后，众人一边吃饭一边谈论着今天的调研情况，宴会厅的气氛逐渐活络了起来。

Thai

จากนั้น ทุกคนก็กินข้าวไปพลางพูดคุยถึงสถานการณ์การสำรวจของวันนี้ไปพลาง บรรยากาศในห้องจัดเลี้ยงค่อยๆ มีชีวิตชีวาขึ้นมา

Chinese

苏奈和魏兰兰在十几分钟后也回到了包厢，加入到了讨论之中。

Thai

ซูไน่และเว่ยหลานหลานก็กลับมาที่ห้องส่วนตัวในอีกสิบกว่านาทีต่อมา แล้วเข้าร่วมการพูดคุยหารือด้วย

Chinese

沪上的时间紧，同时任务又重，再加上各自分散，导致大多数人的调研结果并不全面，除了江勤、董文豪和魏兰兰之外，其他人几乎都没有把推广重点摸查清楚。

Thai

เวลาในเซี่ยงไฮ้กระชั้นชิด อีกทั้งภารกิจยังหนักหน่วง ประกอบกับต่างคนต่างแยกย้ายกันไป ส่งผลให้ผลการสำรวจของคนส่วนใหญ่ยังไม่ครอบคลุม นอกจากเจียงฉิน ต่งเหวินหาว และเว่ยหลานหลานแล้ว คนอื่นๆ แทบจะยังสืบหาจุดเน้นสำคัญในการโปรโมตได้ไม่ชัดเจนเลย

Chinese

于是到了第二天，众人决定再去一次，一是为了回收调查问卷，二是为了重新梳理昨天的调研结果。

Thai

ดังนั้นพอถึงวันที่สอง ทุกคนจึงตัดสินใจจะไปอีกรอบ หนึ่งคือเพื่อเก็บรวบรวมแบบสอบถาม สองคือเพื่อจัดระเบียบและทบทวนผลการสำรวจของเมื่อวานใหม่อีกครั้ง

Chinese

不过因为路途太过遥远，而且时间不固定，大家就决定把行李寄存在了酒店前台，打算回来之后换到外滩那边去住，然后狠狠享乐！

Thai

ทว่าเนื่องจากระยะทางไกลเกินไป อีกทั้งเวลายังไม่แน่นอน ทุกคนจึงตัดสินใจฝากสัมภาระไว้ที่แผนกต้อนรับของโรงแรม กะว่าพอกลับมาแล้วจะย้ายไปพักแถวไว่ทาน จากนั้นก็หาความสำราญกันอย่างเต็มคราบ!

Chinese

“老板，十五件行李，寄存需要花三百块钱。”

Thai

“เจ้านาย สัมภาระสิบห้าชิ้น ค่าฝากต้องจ่ายสามร้อยหยวนค่ะ”

Chinese

“我草，就寄存一下行李还要花钱？”江勤难以置信。

Thai

“เชี่ย แค่ฝากสัมภาระเนี่ยนะยังต้องเสียเงินด้วย?” เจียงฉินไม่อยากจะเชื่อ

Chinese

魏兰兰点点头：“他们说行李数量太多了，而且里面还有电脑和相机这样的贵重物品，所以要单独收费，不给钱也可以，但是丢了不负责。”

Thai

เว่ยหลานหลานพยักหน้า “พวกเขาบอกว่าสัมภาระมีจำนวนเยอะเกินไป อีกทั้งข้างในยังมีของมีค่าอย่างคอมพิวเตอร์และกล้องถ่ายรูป จึงต้องคิดค่าบริการแยกต่างหาก ไม่จ่ายเงินก็ได้ แต่ถ้าหายจะไม่รับผิดชอบค่ะ”

Chinese

“那我为什么不单独开间房寄存行李？”

Thai

“แล้วทำไมฉันไม่เปิดห้องแยกอีกห้องหนึ่งเพื่อฝากสัมภาระไปเลยล่ะ”

Chinese

“所以说这操作着实让人智熄……”

Thai

“ถึงได้บอกไงคะว่าการกระทำแบบนี้มันชวนให้กุมขมับจริงๆ…”

Chinese

江勤摆摆手，心说为了这次的调研，大把大把的钱都花出去了，也不差这三四百块钱了，既然是能用钱解决的问题那都不叫问题。

Thai

เจียงฉินโบกมือ คิดในใจว่าเพื่อการสำรวจครั้งนี้ เงินทองก้อนโตก็ทุ่มเทออกไปหมดแล้ว ไม่ได้ขาดเหลืออะไรกับเงินแค่สามสี่ร้อยหยวนนี้ ในเมื่อเป็นปัญหาที่ใช้เงินแก้ได้ นั่นก็ไม่นับว่าเป็นปัญหา

Chinese

于是大家寄存好了行李，两人一组，各自分头行动，趁着并不炎热的清晨时分，来了一遍故地重游。

Thai

ดังนั้นทุกคนจึงฝากสัมภาระเรียบร้อย แบ่งกลุ่มละสองคน แยกย้ายกันปฏิบัติการ อาศัยช่วงเวลาเช้าตรู่ที่อากาศยังไม่ร้อนอบอ้าว ย้อนกลับไปเยือนสถานที่เดิมอีกรอบ

Chinese

等到重游结束就已经是是下午三点了，此时的气温还居高不下，空气当中泛着一股黏腻的感觉。

Thai

พอย้อนกลับไปเยือนจนเสร็จสิ้นเวลาก็ปาเข้าไปบ่ายสามโมงแล้ว ในเวลานี้อุณหภูมิยังคงสูงไม่ลดลง ในอากาศอบอวลไปด้วยความรู้สึกเหนียวเหนอะหนะ

Chinese

彼时，江勤带着冯楠舒从淞江区回到酒店，一进门就发现魏兰兰、谭青和苏奈正围着一个前台服务生，相互之间爱你的气氛略显凝重。

Thai

ตอนนั้น เจียงฉินพาเฝิงหนานซูกลับมาจากเขตซงเจียงถึงโรงแรม พอเดินเข้าประตูก็พบว่าเว่ยหลานหลาน ถานชิง และซูไน่กำลังยืนล้อมพนักงานต้อนรับคนหนึ่งอยู่ บรรยากาศระหว่างกันดูตึงเครียดเล็กน้อย

Chinese

“怎么了？都围在这里做什么？”

Thai

“เกิดอะไรขึ้น มายืนล้อมอะไรกันตรงนี้”

Chinese

“老板，我们寄存了十五件行李，但是他们交还回来的只有十三件。”魏兰兰一句话就说明白了现在的情况。

Thai

“เจ้านาย พวกเราฝากสัมภาระไว้สิบห้าชิ้น แต่ที่พวกเขาส่งคืนมามีแค่สิบสามชิ้นค่ะ” เว่ยหลานหลานพูดประโยคเดียวก็อธิบายสถานการณ์ในตอนนี้ได้ชัดเจน

Chinese

江勤听完后微微皱眉：“另外两件是谁的行李？”

Thai

เจียงฉินฟังจบก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย “อีกสองชิ้นเป็นสัมภาระของใคร”

Chinese

苏奈闻声举起手：“我的，里面有一台价值一万多的联想工作站，另外还有雪梅的一台价值五千块的电脑，同时还有公司的那台单反，八千块。”

Thai

ซูไน่ได้ยินจึงยกมือขึ้น “ของฉันค่ะ ข้างในมีเวิร์กสเตชันเลอโนโวมูลค่ากว่าหนึ่งหมื่นหยวนเครื่องหนึ่ง นอกจากนี้ยังมีคอมพิวเตอร์มูลค่าห้าพันหยวนของเสวี่ยเหมยอีกเครื่องหนึ่ง ขณะเดียวกันก็มีกล้อง ดีเอสแอลอาร์ ของบริษัทอีกเครื่องหนึ่ง มูลค่าแปดพันหยวนค่ะ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

江勤抬头看向那个服务生：“交了保管费，也能把行李弄丢了？”

Thai

เจียงฉินเงยหน้ามองพนักงานคนนั้น “จ่ายค่าดูแลฝากของไปแล้ว ยังทำสัมภาระหายได้อีกเหรอ”

Chinese

前台的男服务生赶紧开口：“各位客人，你们先别着急，行李肯定就在酒店里，绝对丢不了，可能是分开存放的，我现在就安排人帮你们去找。”

Thai

พนักงานชายประจำแผนกต้อนรับรีบเอ่ยปาก “คุณลูกค้าทุกท่าน อย่าเพิ่งร้อนใจไปเลยครับ สัมภาระต้องอยู่ในโรงแรมแน่นอน ไม่มีทางหายเด็ดขาด อาจจะเก็บแยกกันไว้ ตอนนี้ผมจะรีบให้คนช่วยไปหาให้ครับ”

Chinese

“找不到怎么办？”江勤说着话，盯了一眼他胸口的铭牌。

Thai

“ถ้าหาไม่เจอล่ะจะทำยังไง” เจียงฉินพูดพลางจ้องมองป้ายชื่อที่หน้าอกของเขา

Chinese

“您放心吧，既然收了保管费，我们肯定要确保你们的行李不会丢失，我觉得应该还在保管室里，你们先坐着等等，我这就去看看。”

Thai

“คุณลูกค้าวางใจได้เลยครับ ในเมื่อเก็บค่าฝากดูแลแล้ว พวกเราย่อมต้องรับประกันว่าสัมภาระของคุณลูกค้าจะไม่สูญหายแน่นอน ผมคิดว่าน่าจะยังอยู่ในห้องเก็บของ คุณลูกค้านั่งรอสักครู่ก่อนนะครับ ผมจะไปดูเดี๋ยวนี้”

Chinese

男服务员扭头就出了前台，走进员工通道，消失了许久。

Thai

พนักงานบริการชายหันหลังเดินออกจากเคาน์เตอร์ต้อนรับ เข้าไปในช่องทางเดินพนักงาน แล้วหายไปเป็นเวลานาน

Chinese

等他再出现的时候，他的表情明显变得慌张了许多，甚至心虚地不敢抬头，魏兰兰本来想开口询问结果的，没想到这哥们儿扭头又进了员工通道。

Thai

พอเขาปรากฏตัวออกมาอีกครั้ง สีหน้าของเขาดูตื่นตระหนกขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ถึงขั้นรู้สึกผิดจนไม่กล้าเงยหน้า เดิมทีเว่ยหลานหลานคิดจะเอ่ยปากถามผลลัพธ์ นึกไม่ถึงว่าหมอนี่จะหันหลังเดินกลับเข้าไปในช่องทางเดินพนักงานอีกรอบ

Chinese

“你们到底找到了没有啊？”

Thai

“พวกคุณหาเจอหรือยังกันแน่คะเนี่ย”

Chinese

“还……还在找，请各位稍等。”

Thai

“ยัง…ยังหาอยู่ครับ ขอให้ทุกท่านรอสักครู่นะครับ”

Chinese

按照原定计划，他们此时应该已经到外滩享受这座城市的繁华美景了，没想到却被这个小插曲耽搁了脚步，但他们没什么办法，只能坐在沙发上等着。

Thai

ตามแผนการเดิม ในเวลานี้พวกเขาน่าจะได้ไปชื่นชมทัศนียภาพความเจริญรุ่งเรืองของเมืองนี้ที่ไว่ทานแล้ว นึกไม่ถึงว่าจะถูกเรื่องวุ่นวายเล็กๆ น้อยๆ นี้ถ่วงเวลาเอาไว้ แต่พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น ทำได้เพียงนั่งรออยู่บนโซฟา

Chinese

做生意就是这样，没有太过于一帆风顺的，有点小波折才是生活。

Thai

การทำธุรกิจก็เป็นแบบนี้ ไม่มีอะไรที่จะราบรื่นไร้อุปสรรคจนเกินไป มีเรื่องสะดุดติดขัดบ้างเล็กน้อยถึงจะเรียกว่าชีวิต

Chinese

江勤觉得自己以后如果再被采访，他就又有新的故事可以编了，我当年做生意的时候是真的不容易啊，到外地跑市场跑到行李都丢了。

Thai

เจียงฉินรู้สึกว่าหากในอนาคตตนเองถูกสัมภาษณ์อีก เขาก็มีเรื่องเล่าใหม่ๆ ไว้แต่งเพิ่มแล้ว ตอนนั้นที่ฉันทำธุรกิจมันไม่ง่ายเลยจริงๆ นะ ออกไปลุยสำรวจตลาดต่างถิ่นจนกระทั่งสัมภาระหายไปเลย

Chinese

“苏奈，雪梅，你们不要太着急了，先等等结果吧。”魏兰兰开口宽慰。

Thai

“ซูไน่ เสวี่ยเหมย พวกเธออย่าเพิ่งร้อนใจไปเลยนะ รอดูผลก่อนเถอะ” เว่ยหลานหลานเอ่ยปลอบใจ

Chinese

苏奈抿了下嘴角：“找得到还好，要是找不到，老娘的清白要没了。”

Thai

ซูไน่เม้มมุมปาก “ถ้าหาเจอก็ดีไป แต่ถ้าหาไม่เจอ ความบริสุทธิ์ผุดผ่องของแม่นี่คงมลายหายสิ้นแน่”

Chinese

魏兰兰听完之后一愣：“为什么？”

Thai

เว่ยหลานหลานฟังจบก็ชะงักไป “ทำไมล่ะ”

Chinese

“因为她电脑里有很多关于生命起源和爱情奥秘的视频。”江勤一语道破真相。

Thai

“เพราะในคอมพิวเตอร์ของเธอมีคลิปวิดีโอเกี่ยวกับจุดกำเนิดของสิ่งมีชีวิตและความลึกลับของความรักอยู่เพียบเลยไงล่ะ” เจียงฉินพูดเผยความจริงออกมาในประโยคเดียว

Chinese

听到这句话，苏奈忍不住露出了一对儿小虎牙，看上去马上就要咬人。

Thai

พอได้ยินประโยคนี้ ซูไน่ก็อดไม่ได้ที่จะเผยเขี้ยวเล็กๆ ออกมาคู่หนึ่ง ดูท่าทางเหมือนพร้อมจะกัดคนได้ทุกเมื่อ

Chinese

(本章完)

Thai

(จบตอน)