มุ่งหน้าสู่หลินชวน

Chinese

第23章 前往临川

Thai

บทที่ 23 มุ่งหน้าสู่หลินชวน

Chinese

8月底的清晨，江勤带好行李来到了火车站。

Thai

เช้าตรู่ปลายเดือนสิงหาคม เจียงฉินเก็บสัมภาระเรียบร้อยแล้วเดินทางมาถึงสถานีรถไฟ

Chinese

炎热的天气下，火车站熙来攘往，摩肩如云，基本上到了插脚进去就能丢一只鞋的程度。

Thai

ภายใต้สภาพอากาศร้อนอบอ้าว สถานีรถไฟคลาคล่ำไปด้วยผู้คนเดินสวนกันไปมาเบียดเสียดยัดเยียด แทบจะถึงขั้นที่ว่าหากเบียดตัวแทรกเข้าไปก็คงทำรองเท้าหลุดหายไปข้างหนึ่งได้เลย

Chinese

其实这样的现象倒也算是正常，毕竟是开学季嘛。

Thai

จริงๆ แล้วปรากฏการณ์เช่นนี้ก็นับว่าปกติ เพราะอย่างไรเสียก็เป็นช่วงเปิดเทอม

Chinese

江勤站在进站通道前面，拧开手里的矿泉水喝了一口，心说袁友琴女士和江正宏先生幸亏没来送，不然肯定挤丢了，到时候自己还得费时间找这老两口。

Thai

เจียงฉินยืนอยู่หน้าช่องทางเข้าสถานี หมุนเปิดฝาขวดน้ำแร่ในมือแล้วยกขึ้นดื่มอึกหนึ่ง ในใจคิดว่าโชคดีที่คุณนายหยวนโหย่วฉินกับคุณเจียงเจิ้งหงไม่ได้มาส่ง ไม่อย่างนั้นคงถูกเบียดจนพลัดหลงกันแน่นอน ถึงตอนนั้นตัวเองยังต้องเสียเวลาตามหาสองสามีภรรยานี้อีก

Chinese

十分钟之后，小黑胖子郭子航也来了。

Thai

สิบนาทีต่อมา กัวจื่อหางเจ้าอ้วนดำตัวน้อยก็มาถึง

Chinese

他报考的是临川科技大学，算是个凑合的二本院校，距离临大不算远，但也不算近，所以两个人决定结伴同行。

Thai

มหาวิทยาลัยที่เขาสมัครคือมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีหลินชวน ถือเป็นมหาวิทยาลัยระดับสองที่พอถูไถไปได้ อยู่ห่างจากม.หลินชวนไม่นับว่าไกล แต่ก็ไม่ใกล้ สองคนจึงตัดสินใจร่วมเดินทางไปด้วยกัน

Chinese

通过了安检、验票，两个人上了火车，找到位置后坐了下来。

Thai

หลังจากผ่านการตรวจความปลอดภัยและตรวจตั๋ว ทั้งสองคนก็ขึ้นรถไฟ เมื่อหาที่นั่งเจอก็นั่งลง

Chinese

郭子航是第一次出远门，之前连火车也没机会坐过，所以他一上车立马亢奋了，东瞅西看的，根本停不下来。

Thai

นี่เป็นครั้งแรกที่กัวจื่อหางเดินทางไกล ก่อนหน้านี้ไม่มีแม้แต่โอกาสจะได้นั่งรถไฟ ดังนั้นพอขึ้นรถไฟเขาจึงตื่นเต้นกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที มองซ้ายแลขวาไม่หยุดเลย

Chinese

不过还好，火车很快就发动了，随着窗外景色的不断变化，郭子航倒是老实了不少。

Thai

แต่ยังดีที่รถไฟออกตัวในเวลาอันรวดเร็ว ทิวทัศน์นอกหน้าต่างที่เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ทำให้กัวจื่อหางสงบเสงี่ยมลงไปมาก

Chinese

“江哥，你说大学生活会是什么样的？”

Thai

“พี่เจียง นายว่าชีวิตมหา’ลัยจะเป็นยังไง”

Chinese

“大学生？活挺好的。”

Thai

“เด็กมหา’ลัยเหรอ ลีลาดีเลยล่ะ”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

江勤把外套脱下来垫在后面，仰靠着椅背望向窗外。

Thai

เจียงฉินถอดเสื้อคลุมตัวนอกออกมารองไว้ข้างหลัง แล้วเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง

Chinese

济州的经济实力还是不错的，但城市建设投入太低，导致每条街区都破破烂烂的，还不如手底下的县级市。

Thai

ศักยภาพทางเศรษฐกิจของจี้โจวนับว่าไม่เลว แต่การลงทุนด้านการก่อสร้างพัฒนาเมืองต่ำเกินไป ส่งผลให้แต่ละย่านถนนทรุดโทรมผุพัง สู้เมืองระดับอำเภอใต้การปกครองยังไม่ได้ด้วยซ้ำ

Chinese

所以当车开出车站之后，首先映入眼帘的就是大片农村城镇，紧随其后的就是一片金灿灿的麦田，以及那条环绕了整个济州的济河。

Thai

ดังนั้นเมื่อรถไฟแล่นออกจากสถานี สิ่งแรกที่สะท้อนเข้าสู่สายตาก็คือเมืองและหมู่บ้านชนบทขนาดใหญ่ ตามติดมาด้วยทุ่งข้าวสาลีสีทองอร่ามผืนหนึ่ง และแม่น้ำจี้ที่ไหลโอบล้อมทั่วทั้งจี้โจว

Chinese

只是很奇怪，江勤对于窗外的这些景色感到尤为的陌生。

Thai

เพียงแต่แปลกมากที่เจียงฉินกลับรู้สึกไม่คุ้นเคยกับทิวทัศน์นอกหน้าต่างเหล่านี้เป็นพิเศษ

Chinese

难道我前世没有坐过火车？

Thai

หรือว่าชาติก่อนฉันไม่เคยนั่งรถไฟกันนะ

Chinese

不可能啊，难道我他妈是腿着过来的？

Thai

เป็นไปไม่ได้น่า หรือว่าบัดซบเอ๊ย ฉันเดินเท้ามาเองเหรอ

Chinese

不过很快他就想起来了，那时候他只顾着抱着手机等楚丝琪的消息，根本无暇去看窗外。

Thai

แต่ไม่นานเขาก็นึกขึ้นได้ ตอนนั้นเขามัวแต่กอดโทรศัพท์มือถือรอข้อความจากฉู่ซือฉี ไม่มีเวลาว่างมองออกไปนอกหน้าต่างเลยสักนิด

Chinese

所以恋爱这种东西真是狗都不谈，因为你根本不知道你为了一个人而错过了多少的美景。

Thai

เพราะงั้นเรื่องความรักพรรค์นี้น่ะแม้แต่หมายังไม่คิดจะมีความรักเลย เพราะนายไม่มีทางรู้เลยว่าตัวเองพลาดทิวทัศน์ที่งดงามไปมากแค่ไหนเพื่อคนๆ เดียว

Chinese

江勤把衣服撩起来，挡住窗外的阳光，打算一路睡过去。

Thai

เจียงฉินดึงเสื้อขึ้นมาบังแสงแดดนอกหน้าต่าง ตั้งใจจะนอนหลับยาวไปตลอดทาง

Chinese

中午十一点，火车到站，大批的旅人涌下站台，然后乌泱泱地朝着站外走去。

Thai

เวลาสิบเอ็ดโมงตรง รถไฟเทียบชานชาลา ผู้โดยสารกลุ่มใหญ่ทะลักลงสู่ชานชาลา จากนั้นก็เดินมุ่งหน้าออกนอกสถานีกันอย่างเนืองแน่นมืดฟ้ามัวดิน

Chinese

江勤和郭子航并排而行，拉着行李箱来到了出站大厅，从这个位置望出去，两人一眼望就可以看到对面的新茂大厦，最顶上挂着巨大的牌子，写着金钱柜商务ktv。

Thai

เจียงฉินกับกัวจื่อหางเดินเคียงคู่กัน ลากกระเป๋าเดินทางมาถึงโถงทางออกสถานี เมื่อมองออกไปจากตำแหน่งนี้ ทั้งสองคนกวาดสายตาเพียงแวบเดียวก็มองเห็นอาคารซินเม่าที่อยู่ฝั่งตรงข้าม บนยอดสุดมีป้ายขนาดใหญ่แขวนอยู่ เขียนไว้ว่าจินเฉียนกุ้ยบิสซิเนส คาราโอเกะ

Chinese

“江哥，咱们现在去哪儿？”

Thai

“พี่เจียง พวกเราจะไปไหนกันต่อดี”

Chinese

江勤把手搭在行李箱的拉杆上：“当然是分道扬镳，各自回校。”

Thai

เจียงฉินวางมือบนคันชักกระเป๋าเดินทาง “ก็ต้องแยกย้ายกันไป ต่างคนต่างกลับมอสิ”

Chinese

郭子航犹豫了半晌后开口：“要不伱跟我去参加个联谊会怎么样？”

Thai

กัวจื่อหางลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปาก “หรือไม่นายไปงานสังสรรค์สานสัมพันธ์กับฉันหน่อยเป็นไง”

Chinese

“怎么还有联谊会？什么情况？”

Thai

“ทำไมถึงยังมีงานสังสรรค์ด้วย เกิดเรื่องอะไรขึ้น”

Chinese

“我这几天加了个我们学校的新生群，大家说要办个联谊会，提前认识认识，我就报名了，但是我有点不敢去。”

Thai

“หลายวันมานี้ฉันเข้ากลุ่มแชตเด็กใหม่ของมอเรา ทุกคนบอกว่าจะจัดงานสังสรรค์ทำความรู้จักกันล่วงหน้า ฉันก็เลยลงชื่อไป แต่ฉันไม่ค่อยกล้าไปเท่าไหร่”

Chinese

江勤的嘴角抽搐了一下：“现实唯唯诺诺，网上重拳出击说的就是你这种人。”

Thai

มุมปากของเจียงฉินกระตุกวูบหนึ่ง “ในชีวิตจริงขี้ขลาดตาขาว บนโลกออนไลน์กร่างใส่ทุกคน ที่แท้ก็หมายถึงคนแบบนายนี่เอง”

Chinese

郭子航咳嗽一声掩饰尴尬：“反正你回去也没事儿干，给我壮壮胆子吧！”

Thai

กัวจื่อหางกระแอมไอทีหนึ่งเพื่อกลบเกลื่อนความกระอักกระอ่วน “ยังไงนายกลับไปก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว ไปช่วยเพิ่มความกล้าให้ฉันหน่อยเถอะน่า!”

Chinese

“那倒也是，闲着也是闲着，走吧，不过打车的钱必须你出。”

Thai

“นั่นก็จริง ว่างอยู่ก็คือว่าง ไปสิ แต่ค่านั่งแท็กซี่นายต้องจ่ายนะ”

Chinese

“我出就我出！”

Thai

“ฉันจ่ายก็ฉันจ่าย!”

Chinese

于是两个人在火车站打了车，朝着临川科技大学而去。

Thai

ดังนั้นทั้งสองคนจึงเรียกแท็กซี่ที่สถานีรถไฟ มุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีหลินชวน

Chinese

这狗币一路上紧张的不行，不断的深呼吸，感觉手指头都要把牛仔裤抠破了。

Thai

เจ้าหมอนี่ตื่นเต้นจนทนแทบไม่ไหวตลอดทาง สูดหายใจเข้าลึกๆ ไม่หยุด รู้สึกเหมือนว่านิ้วมือจะจิกกางเกงยีนส์จนขาดอยู่รอมร่อ

Chinese

江勤看了觉得好玩，心说你这他妈又不是网恋奔现，觉得自己长得丑要见光死，一个联谊而已，这么紧张至于不。

Thai

เจียงฉินมองดูแล้วรู้สึกขบขัน ในใจคิดว่านี่บัดซบเอ๊ยไม่ใช่การนัดเจอกันในชีวิตจริงของคู่รักออนไลน์เสียหน่อยที่กลัวว่าตัวเองหน้าตาขี้เหร่แล้วพอเจอตัวจริงจะพังพินาศ แค่งานสังสรรค์เท่านั้นเอง ถึงขนาดต้องตื่นเต้นขนาดนี้เลยเหรอ

Chinese

但郭子航跟他不一样，他是那种被人踩了脚都不敢吭声的性格，以前在学校的时候，他和食堂大妈说话都要酝酿好几个回合。

Thai

แต่กัวจื่อหางไม่เหมือนเขา เขาเป็นคนประเภทที่ต่อให้โดนคนอื่นเหยียบเท้าก็ยังไม่กล้าส่งเสียง สมัยก่อนตอนอยู่โรงเรียน เวลาเขาจะคุยกับป้าที่โรงอาหารยังต้องรวบรวมความกล้าตั้งหลายรอบ

Chinese

很快，出租车抵达了临川科技大学的门口，郭子航带着江勤来到了学校斜对面的一家奶茶店。

Thai

ไม่นานนัก รถแท็กซี่ก็มาถึงหน้าประตูมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีหลินชวน กัวจื่อหางพาเจียงฉินมาที่ร้านชานมแห่งหนึ่งซึ่งอยู่เยื้องกับประตูมหาวิทยาลัย

Chinese

他们这个活动说的好听是联谊会，但其实就是个小团体见面会，来的一共有四个妹子，两个男生，估计都是群里的那种社交恐怖分子。

Thai

กิจกรรมนี้ของพวกเขาหากพูดให้ไพเราะก็คืองานสังสรรค์สานสัมพันธ์ แต่ความจริงแล้วก็แค่การนัดพบปะของกลุ่มเล็กๆ คนที่มามีผู้หญิงสี่คน ผู้ชายสองคน รวมทั้งหมด คาดว่าล้วนเป็นพวกคลั่งสังคมในกลุ่มแชตนั่นแหละ

Chinese

08年的学生对于时尚没有什么太多的研究，跟十几年后的大学生根本没法比，所以显得很朴素。

Thai

นักศึกษาในปี 2008 ไม่ได้มีความรู้เรื่องแฟชั่นอะไรมากมาย เทียบกับนักศึกษาในอีกสิบกว่าปีข้างหน้าไม่ได้เลยสักนิด จึงดูเรียบง่ายธรรมดามาก

Chinese

她们的T恤大多是粉的或者黄的，印着繁琐的花纹，头上大多都别着个小发卡。

Thai

เสื้อยืดของพวกเธอส่วนใหญ่เป็นสีชมพูหรือสีเหลือง สกรีนลวดลายหยุมหยิม บนศีรษะส่วนใหญ่ติดกิ๊บติดผมตัวเล็กๆ ไว้

Chinese

至于旁边的那两个男生，说实话还没有郭子航看着顺眼。

Thai

ส่วนผู้ชายอีกสองคนที่อยู่ข้างๆ พูดตามตรงยังดูสบายตาสู้กัวจื่อหางไม่ได้เลย

Chinese

“我叫梁晓。”

Thai

“ฉันชื่อเหลียงเสี่ยว”

Chinese

“我叫许晴晴。”

Thai

“ฉันชื่อสวี่ฉิงฉิง”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“我叫……郭子航。”

Thai

“ฉันชื่อ…กัวจื่อหาง”

Chinese

“江勤。”

Thai

“เจียงฉิน”

Chinese

介绍了一圈下来之后，有一个坐在最外侧的女孩忽然引起了江勤的注意。

Thai

หลังจากแนะนำตัวกันไปรอบหนึ่ง จู่ๆ ก็มีเด็กสาวคนหนึ่งที่นั่งอยู่ริมสุดดึงดูดความสนใจของเจียงฉิน

Chinese

女孩介绍自己叫洪颜，来自杭城，和旁边的许晴晴是闺蜜，但没说自己是哪个系院哪个专业。

Thai

เด็กสาวแนะนำตัวว่าชื่อหงเหยียน มาจากหางเฉิง เป็นเพื่อนสนิทกับสวี่ฉิงฉิงที่อยู่ข้างๆ แต่ไม่ได้บอกว่าตัวเองอยู่คณะไหนหรือสาขาอะไร

Chinese

她的个子很高挑，皮肤也很白皙，穿了一件灰色的短袖和黑色的牛仔短裤，也许是平时摄入的营养很丰富，显得她那件灰色短袖非常的紧凑，弧线饱满。

Thai

เธอรูปร่างสูงโปร่ง ผิวพรรณขาวผ่อง สวมเสื้อแขนสั้นสีเทากับกางเกงยีนส์ขาสั้นสีดำ อาจเป็นเพราะปกติได้รับสารอาหารอุดมสมบูรณ์มาก จึงทำให้เสื้อแขนสั้นสีเทาตัวนั้นรัดรูปแน่นตึงเป็นพิเศษ ส่วนเว้าส่วนโค้งอวบอิ่มเต็มพิกัด

Chinese

这样的外貌和旁边的三个明显不是一个等级，也不是一个量级，出落的亭亭玉立，哪怕是素颜也很有美感。

Thai

รูปร่างหน้าตาแบบนี้เห็นได้ชัดว่าไม่ได้อยู่ระดับเดียวกันกับอีกสามคนข้างๆ และไม่ได้อยู่ในพิกัดเดียวกันเลย รูปร่างสะโอดสะองสง่างาม แม้จะหน้าสดก็ยังงดงามชวนมองอย่างยิ่ง

Chinese

江勤自己也清楚，用眼睛给女孩分级打分的行为很下头，但第一印象就是这样，你总会分出个好坏来，尤其是差别异常明显的时候。

Thai

ตัวเจียงฉินเองก็รู้ดีว่าพฤติกรรมการใช้สายตาจัดเกรดให้คะแนนผู้หญิงมันดูแย่มาก แต่ความประทับใจแรกพบก็เป็นเช่นนี้เอง คนเรามักจะแยกแยะความสวยงามออกมาได้อยู่เสมอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยามที่ความแตกต่างนั้นชัดเจนจนผิดหูผิดตา

Chinese

当然了，男生这边爱看洪颜，女生那边则盯紧了江勤。

Thai

แน่นอนว่าฝั่งผู้ชายชอบมองหงเหยียน ส่วนฝั่งผู้หญิงก็จับจ้องเจียงฉินตาไม่กระพริบ

Chinese

“江勤同学，你是哪个系的？”

Thai

“เพื่อนเจียงฉิน นายอยู่คณะไหนเหรอ”

Chinese

“我是……计算机系的，学软件工程专业，我兄弟也是。”

Thai

“ฉันอยู่…คณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ สาขาวิศวกรรมซอฟต์แวร์ เพื่อนฉันก็ด้วย”

Chinese

江勤拍了郭子航一巴掌，示意他说话，这他妈是你报名的联谊会，你全程让我当嘴替算怎么回事？

Thai

เจียงฉินตบกัวจื่อหางไปฉาดหนึ่งเพื่อส่งสัญญาณให้เขาพูด นี่มันงานสังสรรค์ที่นายลงชื่อมาเองนะเว้ย จะให้ฉันเป็นกระบอกเสียงแทนตลอดรายการได้ยังไงกัน

Chinese

结果这货像是刚把魂儿找回来一样，张着嘴只会说啊对对对。

Thai

ผลปรากฏว่าเจ้าหมอนี่ทำราวกับเพิ่งเรียกวิญญาณกลับเข้าร่างมาได้ อ้าปากค้างเอาแต่พูดว่า อ่าใช่ๆๆ

Chinese

许晴晴的眼神瞬间亮了：“我也是学软件工程的，你被分到哪个班了？”

Thai

แววตาของสวี่ฉิงฉิงเป็นประกายขึ้นมาทันที “ฉันก็เรียนวิศวกรรมซอฟต์แวร์เหมือนกัน นายถูกแบ่งไปอยู่ห้องไหนเหรอ”

Chinese

“2班吧。”

Thai

“ห้อง 2 มั้ง”

Chinese

“2班就2班，怎么还吧，有没有女朋友？”

Thai

“ห้อง 2 ก็ห้อง 2 สิ ทำไมต้องมีมั้งด้วย มีแฟนหรือยังล่ะ”

Chinese

江勤伸手薅住了郭子航：“人家小姑娘问你呢，有没有女朋友？”

Thai

เจียงฉินยื่นมือไปดึงตัวกัวจื่อหาง “สาวน้อยเขาถามนายน่ะ มีแฟนหรือยัง”

Chinese

郭子航瞬间涨红了脸：“暂时……暂时还没有。”

Thai

ใบหน้าของกัวจื่อหางแดงก่ำขึ้นมาทันที “ยัง…ตอนนี้ยังไม่มี”

Chinese

“江勤，那你呢？”

Thai

“เจียงฉิน แล้วนายล่ะ”

Chinese

“我？我热爱学习，一天不学习就浑身难受，所以大学不打算谈恋爱。”

Thai

“ฉันเหรอ ฉันรักการเรียน วันไหนไม่ได้เรียนจะรู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว ดังนั้นตอนอยู่มหาวิทยาลัยเลยไม่คิดจะมีความรัก”

Chinese

许晴晴明显有些不满地皱皱眉头：“爱学习还考了临川科技大啊，你不应该去临川大学吗？”

Thai

สวี่ฉิงฉิงขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด “รักการเรียนแล้วยังสอบเข้าม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีหลินชวนเนี่ยนะ นายไม่ควรจะไปมหาวิทยาลัยหลินชวนหรอกเหรอ”

Chinese

旁边的洪颜忽然捅了她一下：“晴晴，说话别阴阳怪气的，说不定人家只是发挥的不好。”

Thai

หงเหยียนที่อยู่ข้างๆ จู่ๆ ก็สะกิดเธอทีหนึ่ง “ฉิงฉิง อย่าพูดจาเหน็บแนมแบบนั้นสิ ไม่แน่นะเขาอาจจะแค่ทำข้อสอบได้ไม่ดีก็ได้”

Chinese

“没关系，大家都这么说，我属于是死读书的那种。”

Thai

“ไม่เป็นไร ใครๆ ก็พูดแบบนี้ทั้งนั้น ฉันเป็นพวกเรียนแบบท่องจำดะไปเรื่อยน่ะ”

Chinese

“看，我没说错吧。”许晴晴得意地仰起头

Thai

“เห็นไหม ฉันพูดไม่ผิดใช่ไหมล่ะ” สวี่ฉิงฉิงเชิดหน้าขึ้นอย่างได้ใจ

Chinese

洪颜微微皱眉：“那也说明人家努力了，至少不会遗憾。”

Thai

หงเหยียนขมวดคิ้วเล็กน้อย “นั่นก็แสดงว่าเขาพยายามแล้ว อย่างน้อยก็ไม่ต้องเสียดายทีหลัง”

Chinese

听到这话，江勤感到有些意外，这年头还有会照顾别人情绪的女孩，真是少见。

Thai

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เจียงฉินรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง ยุคสมัยนี้ยังมีผู้หญิงที่ใส่ใจความรู้สึกของคนอื่นอยู่ด้วย ช่างหาได้ยากจริงๆ

Chinese

收藏没有，追读也没有……

Thai

ยอดเก็บเข้าชั้นก็ไม่มี ยอดติดตามอ่านก็ไม่มี…

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)