บทที่ 23

มุ่งหน้าสู่หลินชวน

前往临川

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

第23章 前往临川

ไทย

บทที่ 23 มุ่งหน้าสู่หลินชวน

จีน

8月底的清晨,江勤带好行李来到了火车站。

ไทย

เช้าตรู่ปลายเดือนสิงหาคม เจียงฉินเก็บสัมภาระเรียบร้อยแล้วเดินทางมาถึงสถานีรถไฟ

จีน

炎热的天气下,火车站熙来攘往,摩肩如云,基本上到了插脚进去就能丢一只鞋的程度。

ไทย

ภายใต้สภาพอากาศร้อนอบอ้าว สถานีรถไฟคลาคล่ำไปด้วยผู้คนเดินสวนกันไปมาเบียดเสียดยัดเยียด แทบจะถึงขั้นที่ว่าหากเบียดตัวแทรกเข้าไปก็คงทำรองเท้าหลุดหายไปข้างหนึ่งได้เลย

จีน

其实这样的现象倒也算是正常,毕竟是开学季嘛。

ไทย

จริงๆ แล้วปรากฏการณ์เช่นนี้ก็นับว่าปกติ เพราะอย่างไรเสียก็เป็นช่วงเปิดเทอม

จีน

江勤站在进站通道前面,拧开手里的矿泉水喝了一口,心说袁友琴女士和江正宏先生幸亏没来送,不然肯定挤丢了,到时候自己还得费时间找这老两口。

ไทย

เจียงฉินยืนอยู่หน้าช่องทางเข้าสถานี หมุนเปิดฝาขวดน้ำแร่ในมือแล้วยกขึ้นดื่มอึกหนึ่ง ในใจคิดว่าโชคดีที่คุณนายหยวนโหย่วฉินกับคุณเจียงเจิ้งหงไม่ได้มาส่ง ไม่อย่างนั้นคงถูกเบียดจนพลัดหลงกันแน่นอน ถึงตอนนั้นตัวเองยังต้องเสียเวลาตามหาสองสามีภรรยานี้อีก

จีน

十分钟之后,小黑胖子郭子航也来了。

ไทย

สิบนาทีต่อมา กัวจื่อหางเจ้าอ้วนดำตัวน้อยก็มาถึง

จีน

他报考的是临川科技大学,算是个凑合的二本院校,距离临大不算远,但也不算近,所以两个人决定结伴同行。

ไทย

มหาวิทยาลัยที่เขาสมัครคือมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีหลินชวน ถือเป็นมหาวิทยาลัยระดับสองที่พอถูไถไปได้ อยู่ห่างจากม.หลินชวนไม่นับว่าไกล แต่ก็ไม่ใกล้ สองคนจึงตัดสินใจร่วมเดินทางไปด้วยกัน

จีน

通过了安检、验票,两个人上了火车,找到位置后坐了下来。

ไทย

หลังจากผ่านการตรวจความปลอดภัยและตรวจตั๋ว ทั้งสองคนก็ขึ้นรถไฟ เมื่อหาที่นั่งเจอก็นั่งลง

จีน

郭子航是第一次出远门,之前连火车也没机会坐过,所以他一上车立马亢奋了,东瞅西看的,根本停不下来。

ไทย

นี่เป็นครั้งแรกที่กัวจื่อหางเดินทางไกล ก่อนหน้านี้ไม่มีแม้แต่โอกาสจะได้นั่งรถไฟ ดังนั้นพอขึ้นรถไฟเขาจึงตื่นเต้นกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที มองซ้ายแลขวาไม่หยุดเลย

จีน

不过还好,火车很快就发动了,随着窗外景色的不断变化,郭子航倒是老实了不少。

ไทย

แต่ยังดีที่รถไฟออกตัวในเวลาอันรวดเร็ว ทิวทัศน์นอกหน้าต่างที่เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ทำให้กัวจื่อหางสงบเสงี่ยมลงไปมาก

จีน

“江哥,你说大学生活会是什么样的?”

ไทย

“พี่เจียง นายว่าชีวิตมหา’ลัยจะเป็นยังไง”

จีน

“大学生?活挺好的。”

ไทย

“เด็กมหา’ลัยเหรอ ลีลาดีเลยล่ะ”

จีน

“?????”

ไทย

“?????”

จีน

江勤把外套脱下来垫在后面,仰靠着椅背望向窗外。

ไทย

เจียงฉินถอดเสื้อคลุมตัวนอกออกมารองไว้ข้างหลัง แล้วเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง

จีน

济州的经济实力还是不错的,但城市建设投入太低,导致每条街区都破破烂烂的,还不如手底下的县级市。

ไทย

ศักยภาพทางเศรษฐกิจของจี้โจวนับว่าไม่เลว แต่การลงทุนด้านการก่อสร้างพัฒนาเมืองต่ำเกินไป ส่งผลให้แต่ละย่านถนนทรุดโทรมผุพัง สู้เมืองระดับอำเภอใต้การปกครองยังไม่ได้ด้วยซ้ำ

จีน

所以当车开出车站之后,首先映入眼帘的就是大片农村城镇,紧随其后的就是一片金灿灿的麦田,以及那条环绕了整个济州的济河。

ไทย

ดังนั้นเมื่อรถไฟแล่นออกจากสถานี สิ่งแรกที่สะท้อนเข้าสู่สายตาก็คือเมืองและหมู่บ้านชนบทขนาดใหญ่ ตามติดมาด้วยทุ่งข้าวสาลีสีทองอร่ามผืนหนึ่ง และแม่น้ำจี้ที่ไหลโอบล้อมทั่วทั้งจี้โจว

จีน

只是很奇怪,江勤对于窗外的这些景色感到尤为的陌生。

ไทย

เพียงแต่แปลกมากที่เจียงฉินกลับรู้สึกไม่คุ้นเคยกับทิวทัศน์นอกหน้าต่างเหล่านี้เป็นพิเศษ

จีน

难道我前世没有坐过火车?

ไทย

หรือว่าชาติก่อนฉันไม่เคยนั่งรถไฟกันนะ

จีน

不可能啊,难道我他妈是腿着过来的?

ไทย

เป็นไปไม่ได้น่า หรือว่าบัดซบเอ๊ย ฉันเดินเท้ามาเองเหรอ

จีน

不过很快他就想起来了,那时候他只顾着抱着手机等楚丝琪的消息,根本无暇去看窗外。

ไทย

แต่ไม่นานเขาก็นึกขึ้นได้ ตอนนั้นเขามัวแต่กอดโทรศัพท์มือถือรอข้อความจากฉู่ซือฉี ไม่มีเวลาว่างมองออกไปนอกหน้าต่างเลยสักนิด

จีน

所以恋爱这种东西真是狗都不谈,因为你根本不知道你为了一个人而错过了多少的美景。

ไทย

เพราะงั้นเรื่องความรักพรรค์นี้น่ะแม้แต่หมายังไม่คิดจะมีความรักเลย เพราะนายไม่มีทางรู้เลยว่าตัวเองพลาดทิวทัศน์ที่งดงามไปมากแค่ไหนเพื่อคนๆ เดียว

จีน

江勤把衣服撩起来,挡住窗外的阳光,打算一路睡过去。

ไทย

เจียงฉินดึงเสื้อขึ้นมาบังแสงแดดนอกหน้าต่าง ตั้งใจจะนอนหลับยาวไปตลอดทาง

จีน

中午十一点,火车到站,大批的旅人涌下站台,然后乌泱泱地朝着站外走去。

ไทย

เวลาสิบเอ็ดโมงตรง รถไฟเทียบชานชาลา ผู้โดยสารกลุ่มใหญ่ทะลักลงสู่ชานชาลา จากนั้นก็เดินมุ่งหน้าออกนอกสถานีกันอย่างเนืองแน่นมืดฟ้ามัวดิน

จีน

江勤和郭子航并排而行,拉着行李箱来到了出站大厅,从这个位置望出去,两人一眼望就可以看到对面的新茂大厦,最顶上挂着巨大的牌子,写着金钱柜商务ktv。

ไทย

เจียงฉินกับกัวจื่อหางเดินเคียงคู่กัน ลากกระเป๋าเดินทางมาถึงโถงทางออกสถานี เมื่อมองออกไปจากตำแหน่งนี้ ทั้งสองคนกวาดสายตาเพียงแวบเดียวก็มองเห็นอาคารซินเม่าที่อยู่ฝั่งตรงข้าม บนยอดสุดมีป้ายขนาดใหญ่แขวนอยู่ เขียนไว้ว่าจินเฉียนกุ้ยบิสซิเนส คาราโอเกะ

จีน

“江哥,咱们现在去哪儿?”

ไทย

“พี่เจียง พวกเราจะไปไหนกันต่อดี”

จีน

江勤把手搭在行李箱的拉杆上:“当然是分道扬镳,各自回校。”

ไทย

เจียงฉินวางมือบนคันชักกระเป๋าเดินทาง “ก็ต้องแยกย้ายกันไป ต่างคนต่างกลับมอสิ”

จีน

郭子航犹豫了半晌后开口:“要不伱跟我去参加个联谊会怎么样?”

ไทย

กัวจื่อหางลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปาก “หรือไม่นายไปงานสังสรรค์สานสัมพันธ์กับฉันหน่อยเป็นไง”

จีน

“怎么还有联谊会?什么情况?”

ไทย

“ทำไมถึงยังมีงานสังสรรค์ด้วย เกิดเรื่องอะไรขึ้น”

จีน

“我这几天加了个我们学校的新生群,大家说要办个联谊会,提前认识认识,我就报名了,但是我有点不敢去。”

ไทย

“หลายวันมานี้ฉันเข้ากลุ่มแชตเด็กใหม่ของมอเรา ทุกคนบอกว่าจะจัดงานสังสรรค์ทำความรู้จักกันล่วงหน้า ฉันก็เลยลงชื่อไป แต่ฉันไม่ค่อยกล้าไปเท่าไหร่”

จีน

江勤的嘴角抽搐了一下:“现实唯唯诺诺,网上重拳出击说的就是你这种人。”

ไทย

มุมปากของเจียงฉินกระตุกวูบหนึ่ง “ในชีวิตจริงขี้ขลาดตาขาว บนโลกออนไลน์กร่างใส่ทุกคน ที่แท้ก็หมายถึงคนแบบนายนี่เอง”

จีน

郭子航咳嗽一声掩饰尴尬:“反正你回去也没事儿干,给我壮壮胆子吧!”

ไทย

กัวจื่อหางกระแอมไอทีหนึ่งเพื่อกลบเกลื่อนความกระอักกระอ่วน “ยังไงนายกลับไปก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว ไปช่วยเพิ่มความกล้าให้ฉันหน่อยเถอะน่า!”

จีน

“那倒也是,闲着也是闲着,走吧,不过打车的钱必须你出。”

ไทย

“นั่นก็จริง ว่างอยู่ก็คือว่าง ไปสิ แต่ค่านั่งแท็กซี่นายต้องจ่ายนะ”

จีน

“我出就我出!”

ไทย

“ฉันจ่ายก็ฉันจ่าย!”

จีน

于是两个人在火车站打了车,朝着临川科技大学而去。

ไทย

ดังนั้นทั้งสองคนจึงเรียกแท็กซี่ที่สถานีรถไฟ มุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีหลินชวน

จีน

这狗币一路上紧张的不行,不断的深呼吸,感觉手指头都要把牛仔裤抠破了。

ไทย

เจ้าหมอนี่ตื่นเต้นจนทนแทบไม่ไหวตลอดทาง สูดหายใจเข้าลึกๆ ไม่หยุด รู้สึกเหมือนว่านิ้วมือจะจิกกางเกงยีนส์จนขาดอยู่รอมร่อ

จีน

江勤看了觉得好玩,心说你这他妈又不是网恋奔现,觉得自己长得丑要见光死,一个联谊而已,这么紧张至于不。

ไทย

เจียงฉินมองดูแล้วรู้สึกขบขัน ในใจคิดว่านี่บัดซบเอ๊ยไม่ใช่การนัดเจอกันในชีวิตจริงของคู่รักออนไลน์เสียหน่อยที่กลัวว่าตัวเองหน้าตาขี้เหร่แล้วพอเจอตัวจริงจะพังพินาศ แค่งานสังสรรค์เท่านั้นเอง ถึงขนาดต้องตื่นเต้นขนาดนี้เลยเหรอ

จีน

但郭子航跟他不一样,他是那种被人踩了脚都不敢吭声的性格,以前在学校的时候,他和食堂大妈说话都要酝酿好几个回合。

ไทย

แต่กัวจื่อหางไม่เหมือนเขา เขาเป็นคนประเภทที่ต่อให้โดนคนอื่นเหยียบเท้าก็ยังไม่กล้าส่งเสียง สมัยก่อนตอนอยู่โรงเรียน เวลาเขาจะคุยกับป้าที่โรงอาหารยังต้องรวบรวมความกล้าตั้งหลายรอบ

จีน

很快,出租车抵达了临川科技大学的门口,郭子航带着江勤来到了学校斜对面的一家奶茶店。

ไทย

ไม่นานนัก รถแท็กซี่ก็มาถึงหน้าประตูมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีหลินชวน กัวจื่อหางพาเจียงฉินมาที่ร้านชานมแห่งหนึ่งซึ่งอยู่เยื้องกับประตูมหาวิทยาลัย

จีน

他们这个活动说的好听是联谊会,但其实就是个小团体见面会,来的一共有四个妹子,两个男生,估计都是群里的那种社交恐怖分子。

ไทย

กิจกรรมนี้ของพวกเขาหากพูดให้ไพเราะก็คืองานสังสรรค์สานสัมพันธ์ แต่ความจริงแล้วก็แค่การนัดพบปะของกลุ่มเล็กๆ คนที่มามีผู้หญิงสี่คน ผู้ชายสองคน รวมทั้งหมด คาดว่าล้วนเป็นพวกคลั่งสังคมในกลุ่มแชตนั่นแหละ

จีน

08年的学生对于时尚没有什么太多的研究,跟十几年后的大学生根本没法比,所以显得很朴素。

ไทย

นักศึกษาในปี 2008 ไม่ได้มีความรู้เรื่องแฟชั่นอะไรมากมาย เทียบกับนักศึกษาในอีกสิบกว่าปีข้างหน้าไม่ได้เลยสักนิด จึงดูเรียบง่ายธรรมดามาก

จีน

她们的T恤大多是粉的或者黄的,印着繁琐的花纹,头上大多都别着个小发卡。

ไทย

เสื้อยืดของพวกเธอส่วนใหญ่เป็นสีชมพูหรือสีเหลือง สกรีนลวดลายหยุมหยิม บนศีรษะส่วนใหญ่ติดกิ๊บติดผมตัวเล็กๆ ไว้

จีน

至于旁边的那两个男生,说实话还没有郭子航看着顺眼。

ไทย

ส่วนผู้ชายอีกสองคนที่อยู่ข้างๆ พูดตามตรงยังดูสบายตาสู้กัวจื่อหางไม่ได้เลย

จีน

“我叫梁晓。”

ไทย

“ฉันชื่อเหลียงเสี่ยว”

จีน

“我叫许晴晴。”

ไทย

“ฉันชื่อสวี่ฉิงฉิง”

จีน

“……”

ไทย

“…”

จีน

“我叫……郭子航。”

ไทย

“ฉันชื่อ…กัวจื่อหาง”

จีน

“江勤。”

ไทย

“เจียงฉิน”

จีน

介绍了一圈下来之后,有一个坐在最外侧的女孩忽然引起了江勤的注意。

ไทย

หลังจากแนะนำตัวกันไปรอบหนึ่ง จู่ๆ ก็มีเด็กสาวคนหนึ่งที่นั่งอยู่ริมสุดดึงดูดความสนใจของเจียงฉิน

จีน

女孩介绍自己叫洪颜,来自杭城,和旁边的许晴晴是闺蜜,但没说自己是哪个系院哪个专业。

ไทย

เด็กสาวแนะนำตัวว่าชื่อหงเหยียน มาจากหางเฉิง เป็นเพื่อนสนิทกับสวี่ฉิงฉิงที่อยู่ข้างๆ แต่ไม่ได้บอกว่าตัวเองอยู่คณะไหนหรือสาขาอะไร

จีน

她的个子很高挑,皮肤也很白皙,穿了一件灰色的短袖和黑色的牛仔短裤,也许是平时摄入的营养很丰富,显得她那件灰色短袖非常的紧凑,弧线饱满。

ไทย

เธอรูปร่างสูงโปร่ง ผิวพรรณขาวผ่อง สวมเสื้อแขนสั้นสีเทากับกางเกงยีนส์ขาสั้นสีดำ อาจเป็นเพราะปกติได้รับสารอาหารอุดมสมบูรณ์มาก จึงทำให้เสื้อแขนสั้นสีเทาตัวนั้นรัดรูปแน่นตึงเป็นพิเศษ ส่วนเว้าส่วนโค้งอวบอิ่มเต็มพิกัด

จีน

这样的外貌和旁边的三个明显不是一个等级,也不是一个量级,出落的亭亭玉立,哪怕是素颜也很有美感。

ไทย

รูปร่างหน้าตาแบบนี้เห็นได้ชัดว่าไม่ได้อยู่ระดับเดียวกันกับอีกสามคนข้างๆ และไม่ได้อยู่ในพิกัดเดียวกันเลย รูปร่างสะโอดสะองสง่างาม แม้จะหน้าสดก็ยังงดงามชวนมองอย่างยิ่ง

จีน

江勤自己也清楚,用眼睛给女孩分级打分的行为很下头,但第一印象就是这样,你总会分出个好坏来,尤其是差别异常明显的时候。

ไทย

ตัวเจียงฉินเองก็รู้ดีว่าพฤติกรรมการใช้สายตาจัดเกรดให้คะแนนผู้หญิงมันดูแย่มาก แต่ความประทับใจแรกพบก็เป็นเช่นนี้เอง คนเรามักจะแยกแยะความสวยงามออกมาได้อยู่เสมอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยามที่ความแตกต่างนั้นชัดเจนจนผิดหูผิดตา

จีน

当然了,男生这边爱看洪颜,女生那边则盯紧了江勤。

ไทย

แน่นอนว่าฝั่งผู้ชายชอบมองหงเหยียน ส่วนฝั่งผู้หญิงก็จับจ้องเจียงฉินตาไม่กระพริบ

จีน

“江勤同学,你是哪个系的?”

ไทย

“เพื่อนเจียงฉิน นายอยู่คณะไหนเหรอ”

จีน

“我是……计算机系的,学软件工程专业,我兄弟也是。”

ไทย

“ฉันอยู่…คณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ สาขาวิศวกรรมซอฟต์แวร์ เพื่อนฉันก็ด้วย”

จีน

江勤拍了郭子航一巴掌,示意他说话,这他妈是你报名的联谊会,你全程让我当嘴替算怎么回事?

ไทย

เจียงฉินตบกัวจื่อหางไปฉาดหนึ่งเพื่อส่งสัญญาณให้เขาพูด นี่มันงานสังสรรค์ที่นายลงชื่อมาเองนะเว้ย จะให้ฉันเป็นกระบอกเสียงแทนตลอดรายการได้ยังไงกัน

จีน

结果这货像是刚把魂儿找回来一样,张着嘴只会说啊对对对。

ไทย

ผลปรากฏว่าเจ้าหมอนี่ทำราวกับเพิ่งเรียกวิญญาณกลับเข้าร่างมาได้ อ้าปากค้างเอาแต่พูดว่า อ่าใช่ๆๆ

จีน

许晴晴的眼神瞬间亮了:“我也是学软件工程的,你被分到哪个班了?”

ไทย

แววตาของสวี่ฉิงฉิงเป็นประกายขึ้นมาทันที “ฉันก็เรียนวิศวกรรมซอฟต์แวร์เหมือนกัน นายถูกแบ่งไปอยู่ห้องไหนเหรอ”

จีน

“2班吧。”

ไทย

“ห้อง 2 มั้ง”

จีน

“2班就2班,怎么还吧,有没有女朋友?”

ไทย

“ห้อง 2 ก็ห้อง 2 สิ ทำไมต้องมีมั้งด้วย มีแฟนหรือยังล่ะ”

จีน

江勤伸手薅住了郭子航:“人家小姑娘问你呢,有没有女朋友?”

ไทย

เจียงฉินยื่นมือไปดึงตัวกัวจื่อหาง “สาวน้อยเขาถามนายน่ะ มีแฟนหรือยัง”

จีน

郭子航瞬间涨红了脸:“暂时……暂时还没有。”

ไทย

ใบหน้าของกัวจื่อหางแดงก่ำขึ้นมาทันที “ยัง…ตอนนี้ยังไม่มี”

จีน

“江勤,那你呢?”

ไทย

“เจียงฉิน แล้วนายล่ะ”

จีน

“我?我热爱学习,一天不学习就浑身难受,所以大学不打算谈恋爱。”

ไทย

“ฉันเหรอ ฉันรักการเรียน วันไหนไม่ได้เรียนจะรู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว ดังนั้นตอนอยู่มหาวิทยาลัยเลยไม่คิดจะมีความรัก”

จีน

许晴晴明显有些不满地皱皱眉头:“爱学习还考了临川科技大啊,你不应该去临川大学吗?”

ไทย

สวี่ฉิงฉิงขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด “รักการเรียนแล้วยังสอบเข้าม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีหลินชวนเนี่ยนะ นายไม่ควรจะไปมหาวิทยาลัยหลินชวนหรอกเหรอ”

จีน

旁边的洪颜忽然捅了她一下:“晴晴,说话别阴阳怪气的,说不定人家只是发挥的不好。”

ไทย

หงเหยียนที่อยู่ข้างๆ จู่ๆ ก็สะกิดเธอทีหนึ่ง “ฉิงฉิง อย่าพูดจาเหน็บแนมแบบนั้นสิ ไม่แน่นะเขาอาจจะแค่ทำข้อสอบได้ไม่ดีก็ได้”

จีน

“没关系,大家都这么说,我属于是死读书的那种。”

ไทย

“ไม่เป็นไร ใครๆ ก็พูดแบบนี้ทั้งนั้น ฉันเป็นพวกเรียนแบบท่องจำดะไปเรื่อยน่ะ”

จีน

“看,我没说错吧。”许晴晴得意地仰起头

ไทย

“เห็นไหม ฉันพูดไม่ผิดใช่ไหมล่ะ” สวี่ฉิงฉิงเชิดหน้าขึ้นอย่างได้ใจ

จีน

洪颜微微皱眉:“那也说明人家努力了,至少不会遗憾。”

ไทย

หงเหยียนขมวดคิ้วเล็กน้อย “นั่นก็แสดงว่าเขาพยายามแล้ว อย่างน้อยก็ไม่ต้องเสียดายทีหลัง”

จีน

听到这话,江勤感到有些意外,这年头还有会照顾别人情绪的女孩,真是少见。

ไทย

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เจียงฉินรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง ยุคสมัยนี้ยังมีผู้หญิงที่ใส่ใจความรู้สึกของคนอื่นอยู่ด้วย ช่างหาได้ยากจริงๆ

จีน

收藏没有,追读也没有……

ไทย

ยอดเก็บเข้าชั้นก็ไม่มี ยอดติดตามอ่านก็ไม่มี…

จีน

(本章完)

ไทย

(จบบทนี้)

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน