มอบฐานะให้ก่อนค่อยว่ากัน

Chinese

第210章 先安个名分再说

Thai

บทที่ 210 กำหนดสถานะให้ก่อนค่อยว่ากัน

Chinese

“江勤，我想养小狗……”

Thai

“เจียงฉิน ฉันอยากเลี้ยงลูกหมาจัง…”

Chinese

傍晚时分，冯楠舒在湖边坐的有些犯困，漂亮的眼眸眯在一起，嘴里还叨叨念念着想要一条小狗，整个人都迷糊到傻傻的程度。

Thai

ยามพลบค่ำ เฝิงหนานซูนั่งริมทะเลสาบจนเริ่มง่วง ดวงตาคู่สวยหรี่ลง ปากก็ยังพึมพำบ่นว่าอยากได้ลูกหมาสักตัว ท่าทางสะลึมสะลือจนดูมึนงงไปหมด

Chinese

她从早上开始就一直在路上，到了临川之后又一直等着见江勤。

Thai

เธอเดินทางมาตลอดตั้งแต่เช้า พอมาถึงหลินชวนก็เฝ้ารอที่จะเจอเจียงฉินมาโดยตลอด

Chinese

吃过了午饭，江勤又带她在学校遛了好大一圈，在这个过程中，她还撅着小屁股在学校的草丛里找了很久的流浪狗。

Thai

พอกินมื้อเที่ยงเสร็จ เจียงฉินก็พาเธอเดินเล่นรอบมหาวิทยาลัยเสียรอบใหญ่ ระหว่างนั้นเธอยังโก่งก้นน้อยๆ ก้มหาหมาจรจัดในพงหญ้าของมหาวิทยาลัยอยู่ตั้งนาน

Chinese

在这种情况下，小富婆早就该犯困了。

Thai

ในสภาพเช่นนี้ แม่หนูเศรษฐีควรจะง่วงตั้งนานแล้ว

Chinese

而且有经验的人都知道，足底按摩做的好，那真是可以让人一秒入睡。

Thai

ยิ่งไปกว่านั้น คนมีประสบการณ์ย่อมรู้ดีว่า หากนวดฝ่าเท้าได้ดี ก็สามารถทำให้คนเราหลับปุ๋ยได้ในพริบตาเดียวจริงๆ

Chinese

江勤松开手，放过她柔软的脚丫子，然后给她穿上鞋。

Thai

เจียงฉินปล่อยมือ ละเว้นเท้าเล็กๆ อันนุ่มนิ่มของเธอ แล้วช่วยสวมรองเท้าให้

Chinese

“走吧，送你回宿舍睡觉去。”

Thai

“ไปเถอะ ฉันจะไปส่งเธอกลับหอพักไปนอน”

Chinese

“哥哥，牵。”

Thai

“พี่คะ จูงมือ”

Chinese

江勤把她从船坊上拉起来，握着小手揣进自己的口袋里，然后一路把她拐到了女生宿舍。

Thai

เจียงฉินดึงเธอให้ลุกขึ้นจากเรือหิน กุมมือน้อยๆ ยัดใส่กระเป๋าเสื้อของตัวเอง แล้วล่อลวงพาเธอเดินไปจนถึงหอพักหญิงตลอดทาง

Chinese

用拐这个字很贴切，因为困顿状态下的小富婆真的是走哪儿跟哪儿。

Thai

ใช้คำว่าล่อลวงนับว่าเหมาะเจาะมาก เพราะแม่หนูเศรษฐีในยามง่วงงุนนั้นไม่ว่าจะพาไปไหนก็เดินตามไปนั่นจริงๆ

Chinese

你要是带走把她卖掉，收完钱之后塞她手里，她都会给你数清楚，再迷迷糊糊地还给伱。

Thai

หากพาเธอไปขาย พอนับเงินเสร็จแล้วยัดใส่มือเธอ เธอก็คงจะช่วยนับให้จนครบถ้วน แล้วค่อยส่งคืนให้อย่างสะลึมสะลือด้วยซ้ำ

Chinese

“眼睛都要睁不开了，快上去睡觉吧。”

Thai

“ตาจะลืมไม่ขึ้นอยู่แล้ว รีบขึ้นไปนอนเถอะ”

Chinese

“晚安，江勤。”

Thai

“ราตรีสวัสดิ์ เจียงฉิน”

Chinese

冯楠舒一只手揉着眼睛，一只手跟他招手说拜拜，然后目送江勤走进夜色，这才哒哒哒地上楼，被宿舍里的两位磕学家问东问西。

Thai

เฝิงหนานซูใช้มือข้างหนึ่งขยี้ตา อีกข้างโบกมือบ๊ายบายให้เขา แล้วมองส่งเจียงฉินเดินลับหายไปในความมืด จากนั้นจึงเดินต๊อกแต๊กๆ ขึ้นตึกไป โดนผู้เชี่ยวชาญด้านการชิปสองคนในห้องพักซักไซ้ถามโน่นถามนี่

Chinese

五分钟后，江勤也回了宿舍。

Thai

ห้านาทีต่อมา เจียงฉินก็กลับมาถึงหอพักเช่นกัน

Chinese

明天就是正式开学的日子了，返校的大学生基本都到齐了，走廊里乌泱泱的全是人，打水、洗衣服、吹牛逼，抽烟，比比皆是。

Thai

วันพรุ่งนี้ก็จะเป็นวันเปิดเทอมอย่างเป็นทางการแล้ว นักศึกษาที่กลับเข้ามหาวิทยาลัยก็แทบจะมากันครบ ตรงทางเดินมีผู้คนเบียดเสียดเต็มไปหมด ทั้งรองน้ำ ซักผ้า โม้โอ้อวด สูบบุหรี่ มีให้เห็นอยู่เกลื่อนกลาด

Chinese

江勤来到302，推门而入，一眼就看到曹广宇和周超聊天，而中午返校的任自强则老老实实地坐在桌前，手里捧着一份复习重点。

Thai

เจียงฉินมาถึงห้อง 302 ผลักประตูเข้าไป ก็เห็นเฉากว่างอวี่กับโจวเชากำลังคุยกันในทันที ส่วนเหรินจื้อเฉียงที่เพิ่งกลับมาถึงตอนเที่ยงก็นั่งอยู่หน้าโต๊ะอย่างเจียมเนื้อเจียมตัว ในมือกอดสรุปทบทวนบทเรียนไว้ชุดหนึ่ง

Chinese

是的，他挂科了。

Thai

ใช่แล้ว เขาสอบตก

Chinese

整个302宿舍里，天天忙着创业的江勤没挂，天天在谈恋爱的曹广宇没挂，天天在看小说的周超没挂。

Thai

ในห้องพัก 302 ทั้งห้อง เจียงฉินที่ยุ่งอยู่กับการสร้างธุรกิจทุกวันไม่ตก เฉากว่างอวี่ที่เอาแต่มีความรักทุกวันไม่ตก โจวเชาที่อ่านนิยายทุกวันก็ไม่ตก

Chinese

只有任自强挂了一科，浑身都散发着极大的怨念。

Thai

มีเพียงเหรินจื้อเฉียงคนเดียวที่สอบตกไปหนึ่งวิชา ทั่วทั้งร่างจึงแผ่รังสีความเคียดแค้นออกมาอย่างรุนแรง

Chinese

“狗日的，都不是好人。”

Thai

“ไอ้พวกเวร ไม่มีใครเป็นคนดีสักคน”

Chinese

“呜呜呜，说什么打脱衣麻将，还喊我一起看小说，又说记得早忘得快，结果只有我一个老实人……”

Thai

“ฮือๆๆ ไหนบอกว่าจะเล่นไพ่นกกระจอกแก้ผ้า แถมยังชวนฉันอ่านนิยายด้วยกัน อีกทั้งยังบอกว่าจำเร็วก็ลืมเร็ว สรุปมีแค่ฉันคนเดียวที่ซื่อบื้อ…”

Chinese

他带着哭腔，骂骂咧咧的，忽然想起年前在自习室遇到潘秀的那一幕。

Thai

เขาส่งเสียงสะอึกสะอื้น พลางก่นด่าไม่หยุด พลันนึกถึงฉากที่เจอพานซิ่วในห้องอ่านหนังสือเตรียมสอบก่อนปีใหม่ขึ้นมา

Chinese

当时老曹不想学习了，喊他去飞龙网吧。

Thai

ตอนนั้นเหล่าเฉาไม่อยากอ่านหนังสือแล้ว ชวนเขาไปร้านเน็ตเฟยหลง

Chinese

他义正严词地喊了一句我要学习，那气势，那姿态，堪称一个傲骨英风！

Thai

เขาตะโกนอย่างหนักแน่นจริงจังประโยคหนึ่งว่าฉันจะอ่านหนังสือ ทั้งความฮึกเหิมและท่าทางนั้น เรียกได้ว่าหยิ่งทะนงสง่างามอย่างยิ่ง!

Chinese

可现在好了，全宿舍只有喊着要学习的他挂了，真他妈丢人丢到家了。

Thai

แต่ตอนนี้เป็นไงล่ะ ทั้งห้องมีแค่เขาที่ตะโกนว่าจะอ่านหนังสือคนเดียวที่สอบตก แม่งโคตรขายขี้หน้าชะมัด

Chinese

“老任这是怎么了？”

Thai

“เหล่าเหรินเป็นอะไรไปน่ะ”

Chinese

“挂科了呗。”

Thai

“ก็สอบตกน่ะสิ”

Chinese

江勤走过去拍拍他的肩膀：“别伤心了老任，我让老曹明天请你吃早饭。”

Thai

เจียงฉินเดินเข้าไปตบไหล่เขา “อย่าเสียใจไปเลยเหล่าเหริน พรุ่งนี้ฉันให้เหล่าเฉาเลี้ยงมื้อเช้านายเอง”

Chinese

“谢谢江哥，还是你关心我。”任自强的语气十分真诚。

Thai

“ขอบใจนะพี่เจียง มีแต่นายที่คอยเป็นห่วงฉัน” น้ำเสียงของเหรินจื้อเฉียงเปี่ยมไปด้วยความจริงใจ

Chinese

骂街归骂街，其实老任多少还是有点自知之明的。

Thai

ด่าก็ส่วนด่า แต่จริงๆ แล้วเหล่าเหรินก็พอจะรู้ตัวเองอยู่บ้าง

Chinese

江勤有冯楠舒帮他补习，这个确实羡慕不来，可是曹广宇和周超的的确确是和他同时开始复习的。

Thai

เจียงฉินมีเฝิงหนานซูช่วยติวให้ เรื่องนี้อิจฉาไม่ได้จริงๆ ทว่าเฉากว่างอวี่กับโจวเชาก็เริ่มทบทวนบทเรียนพร้อมกับเขาอย่างแน่นอน

Chinese

结果那两个货都过了，就自己挂了，怪谁？

Thai

สุดท้ายไอ้สองตัวนั้นผ่านหมด มีแค่ตัวเองที่ตก จะโทษใครได้

Chinese

说到底还是水平不够，效率不高吧。

Thai

พิจารณาดูแล้วก็คงเป็นเพราะความสามารถไม่พอและประสิทธิภาพไม่สูงพอนั่นแหละ

Chinese

“老曹，你记得明天请老任吃饭，他已经谢过我了。”

Thai

“เหล่าเฉา พรุ่งนี้นายอย่าลืมเลี้ยงข้าวเหล่าเหรินด้วยล่ะ เขาขอบคุณฉันเรียบร้อยแล้ว”

Chinese

江勤上了个厕所，回来的时候嘱咐了平平无奇曹少爷一句。

Thai

เจียงฉินไปเข้าห้องน้ำ พอกลับมาก็กำชับคุณชายเฉาผู้เรียบง่ายธรรมดาไปประโยคหนึ่ง

Chinese

“我草，凭什么？”

Thai

“เชี่ย เรื่องอะไรวะ”

Chinese

曹广宇一脸懵逼，心说请个早饭倒是无所吊谓，几块钱的事也不是花不起，但怎么花钱的是我，受感谢的是你？

Thai

เฉากว่างอวี่ทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก ในใจคิดว่าเลี้ยงมื้อเช้าน่ะไม่เท่าไหร่หรอก เงินไม่กี่หยวนก็ไม่ได้จ่ายไม่ไหว แต่ไฉนคนที่จ่ายเงินคือฉัน ทว่าคนที่ได้รับคำขอบคุณกลับเป็นนายล่ะ

Chinese

第二天一早，天气晴朗，万里无云。

Thai

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น อากาศแจ่มใส ไร้เมฆหมอกหมื่นลี้

Chinese

江勤在食堂吃过早饭，查了一下课表，发现是小课，于是拜托老曹帮忙点个到。

Thai

เจียงฉินกินมื้อเช้าที่โรงอาหารเสร็จ ก็ตรวจดูตารางเรียน พบว่าเป็นวิชาเรียนรวมกลุ่มเล็ก จึงไหว้วานให้เหล่าเฉาช่วยเช็กชื่อให้

Chinese

“你开学第一节课就逃课？”

Thai

“นายจะโดดเรียนตั้งแต่คาบแรกของวันเปิดเทอมเลยเหรอ”

Chinese

“有点事，要出去一趟，实在赶不上了，要不这样吧，今天的早饭我来请。”

Thai

“มีธุระนิดหน่อย ต้องออกไปข้างนอก คงกลับมาไม่ทันจริงๆ เอาแบบนี้แล้วกัน มื้อเช้าวันนี้ฉันเลี้ยงเอง”

Chinese

正在吃饭的三个人愣了一下，然后对视一眼，立马拉着他去窗口点了三份齁贵套餐，吃的那叫一个欢乐。

Thai

ทั้งสามคนที่กำลังกินข้าวอยู่ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็สบตากัน แล้วรีบลากเขาไปที่ช่องจำหน่ายสั่งเซตอาหารราคาแพงหูฉี่มาสามชุด กินกันอย่างเอร็ดอร่อยเบิกบานใจ

Chinese

咱不是吃不起，但白嫖来的就是香！

Thai

พวกเราไม่ได้ไม่มีปัญญาจ่าย แต่ของที่ได้มาฟรีๆ มันอร่อยกว่าเห็นๆ!

Chinese

等吃完了早饭，江勤开车出了临川大学，来到了师范大学的东门，然后沿着主路一直往前。

Thai

พอกินมื้อเช้าเสร็จ เจียงฉินก็ขับรถออกจากมหาวิทยาลัยหลินชวน มุ่งหน้าไปยังประตูด้านทิศตะวันออกของมหาวิทยาลัยครู แล้วขับตรงไปตามถนนสายหลัก

Chinese

抵达了校务中心之后，江勤打开后备箱，提着个喜甜的奶茶袋子就进了办公室。

Thai

พอมาถึงศูนย์บริหารกิจการมหาวิทยาลัย เจียงฉินก็เปิดกระโปรงหลังรถ ถือถุงชานมของสี่เถียนเดินเข้าไปในห้องทำงาน

Chinese

“李主任，店里新出的奶茶，中华口味的。”

Thai

“ผู้อำนวยการหลี่ครับ ชานมรสใหม่ของที่ร้าน รสจงหัวครับ”

Chinese

“哦？还有这种口味的奶茶，怪不得你生意做得好，锐意进取，勇于创新，这是非常好的品质。”

Thai

“โอ้ มีชานมรสชาตินี้ด้วยเหรอ มิน่าล่ะเธอถึงทำธุรกิจได้ดี มุ่งมั่นพัฒนา กล้าที่จะคิดค้นสิ่งใหม่ นี่เป็นคุณสมบัติที่ยอดเยี่ยมมาก”

Chinese

李主任把奶茶袋扔进办公桌的柜子里，然后带着他去了校园西路，看了一家位于校内商业街的店铺。

Thai

ผู้อำนวยการหลี่เก็บถุงชานมเข้าตู้ใต้โต๊ะทำงาน จากนั้นก็พาเขาไปที่ถนนฝั่งตะวันตกของมหาวิทยาลัย เพื่อดูร้านค้าแห่งหนึ่งบนถนนคนเดินในมหาวิทยาลัย

Chinese

这家店铺的租期在年前的时候就已经结束了，没有再续约。

Thai

สัญญาเช่าของร้านแห่งนี้หมดลงตั้งแต่ก่อนช่วงปีใหม่แล้ว และไม่มีการต่อสัญญาอีก

Chinese

也正是解约没几天的功夫，李主任刚好收到了江勤寄过来的小礼物。

Thai

และหลังจากยกเลิกสัญญาได้ไม่กี่วัน ผู้อำนวยการหลี่ก็ได้รับของขวัญชิ้นเล็กชิ้นน้อยที่เจียงฉินส่งมาพอดี

Chinese

什么挂历台历，杯垫打火机，雨伞书立，花哨的不行，一点也不值钱。

Thai

ไม่ว่าจะเป็นปฏิทินแขวน ปฏิทินตั้งโต๊ะ ที่รองแก้ว ไฟแช็ก ร่ม ที่กั้นหนังสือ ล้วนดูฉูดฉาดสะดุดตา ทว่าไม่มีมูลค่าราคาค่างวดอะไรเลย

Chinese

可虽然东西不值钱，那几个logo却让李华立刻想起了江勤这个人，也想起了他身上那个勤工助学的名头。

Thai

แต่แม้ของพวกนั้นจะไม่มีราคา โลโก้ไม่กี่ตัวนั่นกลับทำให้หลี่ฮวานึกถึงเจียงฉินขึ้นมาได้ในทันที และนึกถึงชื่อเสียงเรื่องโครงการทำงานหารายได้พิเศษระหว่างเรียนของเขาด้วย

Chinese

他对江勤的感观本来就不差，再加上勤工助学这个事上了报纸，还被教育局开会表扬过，要是由他来牵头引入师范大学，那好处肯定很多。

Thai

ความประทับใจที่เขามีต่อเจียงฉินแต่เดิมก็ไม่เลวอยู่แล้ว ยิ่งมีเรื่องโครงการทำงานหารายได้พิเศษระหว่างเรียนที่ลงหนังสือพิมพ์ และได้รับการยกย่องในการประชุมของสำนักการศึกษาอีก หากเขาเป็นคนริเริ่มผลักดันนำเข้ามาในมหาวิทยาลัยครู ผลประโยชน์ย่อมมีมากมายมหาศาลแน่นอน

Chinese

于是他就做主，帮江勤把铺子给留了下来。

Thai

ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจช่วยเก็บร้านแห่งนี้ไว้ให้เจียงฉิน

Chinese

租给谁都是租，但租给江勤就能换来个勤工助学的名头，何乐而不为？

Thai

ให้ใครเช่าก็เป็นการให้เช่าทั้งนั้น แต่ถ้าให้เจียงฉินเช่าจะได้ชื่อเสียงเรื่องโครงการทำงานหารายได้พิเศษระหว่างเรียนมาด้วย มีอะไรที่ไม่คุ้มกันเล่า

Chinese

“你看看这家铺子，怎么样？”

Thai

“เธอลองดูร้านนี้หน่อย เป็นอย่างไรบ้าง”

Chinese

江勤扫了一眼：“就这个了，我过两天派人过来接手。”

Thai

เจียงฉินกวาดตามองรอบหนึ่ง “เอาที่นี่แหละครับ อีกสองวันผมจะส่งคนมารับช่วงต่อ”

Chinese

李华有些惊讶：“这么干脆？”

Thai

หลี่ฮวาประหลาดใจเล็กน้อย “ตัดสินใจเด็ดขาดขนาดนี้เลยหรือ”

Chinese

“主任选的还能有毛病吗？要不是因为签合同需要本人，我连看都不用看。”

Thai

“ร้านที่ผู้อำนวยการเลือกจะมีข้อบกพร่องได้อย่างไรกันครับ ถ้าไม่ใช่เพราะเซ็นสัญญาจำเป็นต้องมาด้วยตัวเอง ผมไม่ต้องมาดูก็ยังได้”

Chinese

江勤的小嘴儿跟抹了蜜一样，真就干干脆脆地签了租赁合同。

Thai

ปากของเจียงฉินหวานหยดย้อยราวกับชโลมน้ำผึ้ง และเซ็นสัญญาเช่าอย่างเด็ดขาดรวดเร็วจริงๆ

Chinese

论坛推广在即，商铺什么的并没有多重要，大一点小一点，新一点旧一点都不是重点，只要能把推广效果做出来就好。

Thai

การโปรโมตเว็บบอร์ดใกล้จะเริ่มขึ้นแล้ว ร้านค้าไม่ได้สำคัญมากมายอะไร จะใหญ่ขึ้นหน่อยหรือเล็กลงนิด จะใหม่กว่านี้หรือเก่ากว่านี้ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ขอเพียงสร้างผลลัพธ์ในการโปรโมตออกมาได้ก็พอ

Chinese

另外，他博李华的好感还有另外一个目的，那就是希望李华能做他们的校企对接老师。

Thai

นอกจากนี้ การที่เขาเอาอกเอาใจสร้างความประทับใจให้หลี่ฮวายังมีอีกเป้าหมายหนึ่ง นั่นคือหวังจะให้หลี่ฮวามาเป็นอาจารย์ผู้ประสานงานระหว่างมหาวิทยาลัยกับสถานประกอบการให้พวกเขา

Chinese

结果李主任想也没想，直接就拒绝了。

Thai

ผลปรากฏว่าผู้อำนวยการหลี่ปฏิเสธทันควันโดยไม่ต้องคิดเลย

Chinese

做项目牵头人的好处够多了，足可以让李主任心满意足，但对接人可不是好当的，那可是实实在在要负责任的人。

Thai

ผลประโยชน์จากการเป็นผู้ริเริ่มผลักดันโครงการมีมากพอแล้ว มากพอที่จะทำให้ผู้อำนวยการหลี่พึงพอใจ แต่การเป็นผู้ประสานงานไม่ใช่ตำแหน่งที่จะรับผิดชอบกันได้ง่ายๆ นั่นคือคนที่ต้องแบกรับความรับผิดชอบอย่างแท้จริง

Chinese

拿科技大学来举例子吧，胡茂林就相当于项目牵头人，张安民则是项目对接人。

Thai

ยกตัวอย่างเช่น มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี หูเม่าหลินเปรียบเสมือนผู้ริเริ่มผลักดันโครงการ ส่วนจางอันหมินคือผู้ประสานงานโครงการ

Chinese

就算江勤以后做大做强，受访登报被表扬的也肯定是胡茂林，剩下的才会轮到张安民。

Thai

ต่อให้เจียงฉินเติบโตจนยิ่งใหญ่ในอนาคต คนที่ได้สัมภาษณ์ลงหนังสือพิมพ์และได้รับคำยกย่องก็ย่อมเป็นหูเม่าหลินแน่นอน ที่เหลือถึงจะตกมาถึงจางอันหมิน

Chinese

要不是因为张安民是严教授的学生，他肯定不会接这个受累不讨好的差事，更何况是李华。

Thai

หากไม่ใช่เพราะจางอันหมินเป็นลูกศิษย์ของศาสตราจารย์เหยียน เขาไม่มีทางรับงานเหนื่อยกายเปล่าประโยชน์แบบนี้แน่ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหลี่ฮวาเลย

Chinese

“江勤，你这个是大学创业项目，不是社会企业，不要对接人也可以，放心吧。”

Thai

“เจียงฉิน โครงการของเธอเป็นโครงการสร้างธุรกิจของนักศึกษา ไม่ใช่องค์กรธุรกิจภายนอก จะไม่มีผู้ประสานงานก็ได้ วางใจเถอะ”

Chinese

“好吧李主任，那我就听您的。”

Thai

“ก็ได้ครับผู้อำนวยการหลี่ งั้นผมก็ฟังตามที่คุณบอกครับ”

Chinese

江勤没有继续坚持，闲聊了半晌后离开了师范大学，表情略显烦躁。

Thai

เจียงฉินไม่ได้ตื๊อต่อ หลังจากพูดคุยสัพเพเหระอยู่ครู่หนึ่งก็ออกจากมหาวิทยาลัยครู สีหน้าดูหงุดหงิดเล็กน้อย

Chinese

大学生创业项目不要对接人确实可以，但如果没有本校的老师罩着，以后万一出点麻烦就会非常难办。

Thai

โครงการสร้างธุรกิจของนักศึกษาจะไม่มีผู้ประสานงานก็ได้จริงอยู่ แต่ถ้าไม่มีอาจารย์ของมหาวิทยาลัยนั้นๆ คอยคุ้มกะลาหัว วันหน้าหากเกิดปัญหาอะไรขึ้นมาก็จะจัดการได้ยากลำบากอย่างยิ่ง

Chinese

他一边思索，一边去了理工大学，见了孙春明一面。

Thai

เขาครุ่นคิดไปพลาง ขับรถไปมหาวิทยาลัยโพลีเทคนิคไปพลาง เพื่อพบกับซุนชุนหมิง

Chinese

和师范大学的李华一样，这位孙主任也帮他寻了个铺子，但一提到做对接人就摆手拒绝。

Thai

เช่นเดียวกับหลี่ฮวาแห่งมหาวิทยาลัยครู ผู้อำนวยการซุนท่านนี้ก็ช่วยหาร้านให้เขาแห่งหนึ่ง แต่พอเอ่ยถึงเรื่องเป็นผู้ประสานงานก็โบกมือปฏิเสธทันที

Chinese

做校领导那么久了，而且还是经常带队出去学习的校领导，无论李华还是孙春明，对利弊之间的衡量都拿捏的相当精确。

Thai

การเป็นผู้บริหารระดับมหาวิทยาลัยมาอย่างยาวนาน อีกทั้งยังเป็นผู้บริหารที่มักจะนำทีมออกไปศึกษาดูงานบ่อยครั้ง ไม่ว่าจะเป็นหลี่ฮวาหรือซุนชุนหมิง ต่างก็ชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียได้อย่างแม่นยำยิ่ง

Chinese

“这可不行啊，两个大学都没对接人，这还得了？”

Thai

“แบบนี้ไม่ได้การ สองมหาวิทยาลัยไม่มีผู้ประสานงานเลยสักคน จะเป็นไปได้อย่างไร”

Chinese

“必须得想个法子……”

Thai

“ต้องหาวิธีสักหน่อยแล้ว…”

Chinese

第二天一早，思考了一晚上的江勤开着车去了盛视广告厂，问了问喜甜分店的招牌和物料制作情况，然后又下了个加急订单，做了两面锦旗和两本证书。

Thai

เช้าตรู่วันถัดมา เจียงฉินที่คิดใคร่ครวญมาทั้งคืนก็ขับรถไปที่โรงงานบริษัทโฆษณาเซิ่งซื่อ สอบถามความคืบหน้าการทำป้ายร้านและอุปกรณ์ส่งเสริมการขายของสาขาย่อยสี่เถียน จากนั้นก็สั่งทำออเดอร์ด่วนเพิ่ม เป็นธงผ้าเกียรติยศสองผืนและสมุดเกียรติบัตรสองเล่ม

Chinese

锦旗上写着两排大字：全心全意推进勤工助学，尽职尽责彰显为人师表。

Thai

บนธงผ้าเกียรติยศมีตัวหนังสือขนาดใหญ่สองแถวเขียนไว้ว่า ทุ่มเทสุดใจผลักดันโครงการทำงานหารายได้พิเศษระหว่างเรียน ปฏิบัติหน้าที่อย่างเคร่งครัดเชิดชูเกียรติแห่งความเป็นครู

Chinese

证书上的内容就比较复杂了。

Thai

เนื้อหาบนเกียรติบัตรค่อนข้างซับซ้อนกว่า

Chinese

大字部分是xx大学xx为勤工助学项目做出卓越贡献，特授予“优秀指导老师”称号。

Thai

ส่วนที่เป็นตัวหนังสือขนาดใหญ่คือ มหาวิทยาลัย เอ็กซ์เอ็กซ์ คุณ เอ็กซ์เอ็กซ์ อุทิศตนและมีผลงานโดดเด่นแก่โครงการทำงานหารายได้พิเศษระหว่างเรียน ขอมอบเกียรติบัตรเชิดชูเกียรติในฐานะ “อาจารย์ที่ปรึกษาดีเด่น”

Chinese

小字部分是筑梦校园，心系学生、扶贫助困、桃李满天。

Thai

ส่วนที่เป็นตัวหนังสือขนาดเล็กคือ สร้างฝันในรั้วมหาวิทยาลัย ห่วงใยนักศึกษา เกื้อหนุนผู้ยากไร้ ลูกศิษย์ลูกหาเปี่ยมล้นใต้หล้า

Chinese

等拿到证书和锦旗之后，他一路回到了临川大学，找到了张柏青，希望能让张校长在证书上卡个章。

Thai

หลังจากได้รับเกียรติบัตรและธงผ้าเกียรติยศแล้ว เขาก็เดินทางกลับมายังมหาวิทยาลัยหลินชวน ไปหาจางไป่ชิง โดยหวังจะให้รองอธิการบดีจางประทับตราลงบนเกียรติบัตรให้

Chinese

“你小子，又在搞什么幺蛾子？”张柏青满头雾水。

Thai

“ไอ้หนุ่มนี่ คิดจะเล่นตุกติกอะไรอีกล่ะ” จางไป่ชิงงุนงงไปหมด

Chinese

江勤把事情简单地说了说：“他们不给我当对接人，我就先想办法给他们安个差不多的名分，以后也算是个保险。”

Thai

เจียงฉินเล่าเรื่องราวคร่าวๆ ออกไป “พวกเขาไม่ยอมเป็นผู้ประสานงานให้ผม ผมก็เลยหาวิธียัดเยียดตำแหน่งที่ใกล้เคียงกันให้พวกเขาก่อน วันหน้าจะได้ถือว่ามีหลักประกันไว้”

Chinese

“你这都是从哪里学来的招数？”

Thai

“นี่เธอไปเรียนรู้ลูกไม้พวกนี้มาจากไหนกัน”

Chinese

“可能是我妈遗传的吧……”

Thai

“อาจจะเป็นกรรมพันธุ์ที่ได้มาจากแม่ของผมมั้งครับ…”

Chinese

江勤想起了冯楠舒在除夕夜那天收到的红包，按老妈的套路来说，管她是不是儿媳妇，先把红包给了，占个名分再说！

Thai

เจียงฉินนึกถึงอั่งเปาที่เฝิงหนานซูได้รับในคืนวันส่งท้ายปีเก่า ตามแผนการของแม่แล้ว ไม่สนหรอกว่าจะเป็นลูกสะใภ้หรือไม่ ยัดอั่งเปาให้ก่อน กำหนดสถานะไว้ก่อนค่อยว่ากัน!

Chinese

张柏青思索了一下：“学校的公章肯定不能乱用，这样吧，你去找顾春蕾，让她给你卡个宣传中心的章。”

Thai

จางไป่ชิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ตราประทับทางการของมหาวิทยาลัยเอามาใช้มั่วซั่วไม่ได้เด็ดขาด เอาอย่างนี้แล้วกัน เธอไปหากู้ชุนเหล่ย ให้เธอประทับตราของศูนย์ประชาสัมพันธ์ให้”

Chinese

“有临川大学的字样吗？我怕名头小了人家看不上。”

Thai

“มีคำว่ามหาวิทยาลัยหลินชวนไหมครับ ผมกลัวว่าถ้าชื่อเล็กไปพวกเขาจะไม่เห็นค่า”

Chinese

“肯定有的，这点你可以放心。”

Thai

“มีแน่นอน เรื่องนี้เธอวางใจได้เลย”

Chinese

“谢谢校长！”

Thai

“ขอบคุณครับท่านรองอธิการบดี!”

Chinese

“等会儿，你先给我回来，我找你有点事！”

Thai

“เดี๋ยวก่อน เธอกลับมาก่อน ฉันมีธุระกับเธอสักหน่อย!”

Chinese

江勤跑到门口又跑了回来：“什么事，您吩咐就是了。”

Thai

เจียงฉินวิ่งไปถึงหน้าประตูก็วิ่งกลับมา “มีเรื่องอะไรหรือครับ ท่านสั่งการมาได้เลย”

Chinese

张柏青咳嗽一声，压低了声音：“你那个家传的饺子秘方就不能给我一份吗？你知道我这个年怎么过的吗？一吃饺子就想起冬至那天的饺子！”

Thai

จางไป่ชิงกระแอมไอหนึ่งครั้ง พลางลดเสียงต่ำลง “สูตรเกี๊ยวลับประจำตระกูลของเธอน่ะ แบ่งให้ฉันสักชุดไม่ได้เชียวหรือ เธอรู้ไหมว่าปีใหม่นี้ฉันผ่านมันมายังไง พอได้กินเกี๊ยวทีไรก็พาลนึกถึงเกี๊ยวในวันตงจื้อนั้นขึ้นมาทุกที!”

Chinese

“我发过誓的，决不能泄露祖传秘方，否则就找不到女朋友，但校长既然想要，我也只能做出一个违背祖宗的决定了。”

Thai

“ผมเคยสาบานไว้แล้วว่าจะไม่แพร่งพรายสูตรลับประจำตระกูลเด็ดขาด มิฉะนั้นจะหาแฟนไม่ได้ แต่ในเมื่อท่านรองอธิการบดีอยากได้ ผมก็คงต้องตัดสินใจฝ่าฝืนบรรพบุรุษเสียแล้วล่ะครับ”

Chinese

“你小子，嘴里没一句实话！”

Thai

“เจ้าเด็กนี่ ในปากไม่มีความจริงสักคำ!”

Chinese

江勤掏出手机，呲牙一笑，把短信转发了过去。

Thai

เจียงฉินหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา ยิ้มยิงฟัน แล้วส่งต่อข้อความไปให้

Chinese

收到了配方短信，张柏青看了两眼，表情忽然一愣。

Thai

เมื่อได้รับข้อความสูตรอาหารแล้ว จางไป่ชิงก็ก้มมองดูสองแวบ สีหน้าพลันชะงักงันไป

Chinese

嗯？

Thai

หืม?

Chinese

这怎么还有个辣子鸡的配方？

Thai

นี่ทำไมถึงยังมีสูตรไก่ผัดพริกเสฉวนอยู่อีกสูตรหนึ่งด้วยล่ะ

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)