เฝิงหนานซูกลิ่นอายชาเขียว
茶味冯楠舒Machine-translated from Chinese. May contain inaccuracies.
Chinese
第545章 茶味冯楠舒
Thai
บทที่ 545 เฝิงหนานซูกลิ่นชาเขียว
Chinese
江勤学不上,逼猛装,错过了不少大学生应有的生活。
Thai
เจียงฉินไม่ค่อยได้เข้าเรียน วันๆ เอาแต่วางมาดอวดเบ่ง ทำให้พลาดชีวิตที่นักศึกษาพึงมีไปไม่น้อย
Chinese
恍然之间被人提起来才惊觉,哦,原来《那些年》都已经上映了。
Thai
พอมีคนพูดขึ้นมากะทันหันถึงได้ตระหนักขึ้นมาว่า อ้อ ที่แท้ภาพยนตร์เรื่อง 《ในวันวาน》 เข้าฉายแล้วนี่เอง
Chinese
他记得这部片子没经过太多的营销宣传,但上映之后很快就凭借口碑爆火了。
Thai
เขาจำได้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้ผ่านการทำการตลาดโปรโมตอะไรมากมาย แต่หลังจากเข้าฉายไม่นานก็โด่งดังเป็นพลุแตกด้วยกระแสปากต่อปาก
Chinese
镌刻在学生时代的淡淡失落,说不出口的暗中喜欢,以这些元素为卖点的青春恋爱在学生群体当中极受欢迎。
Thai
ความผิดหวังจางๆ ที่สลักลึกในวัยเรียน ความแอบชอบที่พูดไม่ออก ความรักวัยรุ่นที่ใช้จุดขายเหล่านี้ได้รับความนิยมอย่างล้นหลามในหมู่นักศึกษา
Chinese
好像也是因为这个片子,国内关于青春恋爱的电影赛道被打开,搞的后续几年全都是类似题材的电影。
Thai
ดูเหมือนจะเป็นเพราะภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วยเช่นกัน เส้นทางภาพยนตร์แนวรักวัยรุ่นในประเทศจึงถูกเปิดออก ส่งผลให้ตลอดหลายปีต่อมามีแต่ภาพยนตร์แนวนี้เต็มไปหมด
Chinese
关键是,那些电影拍的着实没什么水平,淡淡忧伤没有,全都是无痛呻吟和打胎流产。
Thai
ที่สำคัญคือภาพยนตร์เหล่านั้นถ่ายทำออกมาได้ไร้ระดับอย่างแท้จริง ความเศร้าสร้อยจางๆ ไม่มีให้เห็น มีแต่การโอดครวญเรียกร้องความสนใจและการทำแท้งแท้งลูก
Chinese
当然了,有些不拿观众当外人的擦边电影还是很不错的,又大又白。
Thai
แน่นอนว่าภาพยนตร์เฉียดฉิวติดเรตบางเรื่องที่ไม่เห็นผู้ชมเป็นคนนอกก็ยังถือว่ายอดเยี่ยมมาก ทั้งใหญ่ทั้งขาว
Chinese
不过话说回来,这部《那些年》还是值得一看的,最起码它言之有物。
Thai
แต่จะว่าไปแล้ว ภาพยนตร์เรื่อง 《ในวันวาน》 เรื่องนี้ก็ยังคุ้มค่าแก่การดู อย่างน้อยที่สุดมันก็มีแก่นสารเนื้อหา
Chinese
它用了百分之五十的时间告诉了你学生恋爱的纯真与美好,用百分之四十描述了爱却要分手的难过。
Thai
มันใช้เวลาร้อยละห้าสิบบอกเล่าความไร้เดียงสาและความงดงามของความรักในวัยเรียน ใช้เวลาร้อยละสี่สิบบรรยายถึงความเสียใจที่รักกันแต่ต้องเลิกรา
Chinese
最后咔一下,女神嫁给了有钱人。
Thai
สุดท้ายชั่วพริบตาเดียว เทพีก็แต่งงานกับคนรวย
Chinese
江勤每每想起这个片子就想哭,妈的,怎么当年没看明白,这要是看明白了,得少走好几年弯路。
Thai
เจียงฉินนึกถึงภาพยนตร์เรื่องนี้ทีไรก็อยากจะร้องไห้ทุกที บัดซบ ทำไมตอนนั้นถึงดูไม่แตกฉานนะ ถ้าตอนนั้นดูแตกฉาน คงไม่ต้องเดินอ้อมโลกเสียเวลาไปตั้งหลายปี
Chinese
“这电影票是哪天的?”
Thai
“ตั๋วหนังนี่ของวันไหน”
Chinese
“就今晚的。”
Thai
“คืนนี้เลย”
Chinese
江勤伸手把电影票揣进口袋:“谢了,改天请你上课。”
Thai
เจียงฉินยื่นมือไปเก็บตั๋วหนังใส่กระเป๋า “ขอบใจนะ ไว้วันหลังจะเข้าเรียนแทนนาย”
Chinese
王海妮看他一眼,心说冯楠舒家里的狗话是真多,然后又忽然张口提醒:“记得带点卫生纸去啊,班里好几对情侣看完回来都哭死了。”
Thai
หวังไห่หนีมองเขาแวบหนึ่ง ในใจคิดว่าหมาบ้านเฝิงหนานซูนี่พูดจาไร้สาระเยอะจริงๆ จากนั้นก็เอ่ยปากเตือนขึ้นมาทันที “จำไว้ว่าต้องพกทิชชูไปด้วยนะ คู่รักในห้องหลายคู่ดูจบกลับมาร้องไห้จะเป็นจะตายกันหมด”
Chinese
“这种电影也就只有恋爱脑才能看哭,然而,我和冯楠舒都不是。”
Thai
“ภาพยนตร์แบบนี้มีแต่พวกคลั่งรักเท่านั้นแหละที่ดูแล้วร้องไห้ แต่ว่า ฉันกับเฝิงหนานซูไม่ได้เป็นแบบนั้นทั้งคู่”
Chinese
“……”
Thai
“…”
Chinese
王海妮看他一眼,心说当老板的就是不一样,全世界都知道他和冯楠舒一个比一个恋爱脑,但人家就是自信!
Thai
หวังไห่หนีมองเขาแวบหนึ่ง ในใจคิดว่าคนเป็นเถ้าแก่นี่ไม่ธรรมดาจริงๆ คนทั้งโลกรู้กันหมดว่าเขากับเฝิงหนานซูคลั่งรักกันขนาดไหน ยิ่งกว่าใครทั้งนั้น แต่พ่อคุณก็ยังมั่นใจในตัวเองเหลือเกิน!
Chinese
江勤吃完饭,直接把盘子端到了回收区,和王海妮挥手再见,回了宿舍。
Thai
เจียงฉินกินข้าวเสร็จก็ยกจานไปวางที่จุดคืนภาชนะ โบกมือลาหวังไห่หนีแล้วกลับหอพัก
Chinese
一进门,他就看到曹广宇和任自强打扮的无比骚包,还整上了潮流型男的小围巾,张广发则端着一包虾条,和周超在旁边看的一脸羡慕嫉妒恨。
Thai
พอเปิดประตูเข้าไป เขาก็เห็นเฉากว่างอวี่กับเหรินจื้อเฉียงแต่งตัวจัดจ้านสะดุดตาเป็นพิเศษ แถมยังพันผ้าพันคอผืนเล็กแบบหนุ่มหล่อสายแฟชั่น ส่วนจางกว่างฟาถือขนมข้าวเกรียบกุ้งถุงหนึ่งยืนมองด้วยสีหน้าอิจฉาริษยาอยู่ข้างๆ กับโจวเชา
Chinese
“你们干什么去?”
Thai
“พวกนายจะไปไหนกัน”
Chinese
“看电影,那些年。”
Thai
“ไปดูหนัง เรื่องในวันวาน”
Chinese
曹广宇把围巾系好:“缅怀一下青春,顺便提醒自己,记得珍惜现在。”
Thai
เฉากว่างอวี่ผูกผ้าพันคอให้เรียบร้อย “ไปรำลึกความหลังวัยเยาว์สักหน่อย ถือโอกาสเตือนตัวเองให้รู้จักทะนุถนอมปัจจุบันไปด้วย”
Chinese
江勤转头看向周超:“超子去不去,伱那个主动加你QQ号的学妹约出来了吗?”
Thai
เจียงฉินหันไปมองโจวเชา “เชาจื่อไปด้วยไหม รุ่นน้องสาวที่แอดคิวคิวนายมานัดออกมาได้หรือยัง”
Chinese
“没,我俩不联系了。”超子下意识地坐直了身体。
Thai
“เปล่า พวกเราไม่ได้ติดต่อกันแล้ว” เชาจื่อเผลอยืดตัวตรงขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
Chinese
他确实是想在大学最后一年谈一场甜甜的恋爱的,也确实和那个从未见过面的学妹很有共同话题。
Thai
เขาอยากจะมีความรักที่หอมหวานในมหาวิทยาลัยปีสุดท้ายจริงๆ และก็คุยถูกคอกับรุ่นน้องสาวที่ไม่เคยเจอหน้าคนนั้นมากจริงๆ
Chinese
但后来,慢慢的就不太对劲了。
Thai
ทว่าหลังจากนั้น ไม่ช้าก็เริ่มมีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
Chinese
那位学妹经常分享给他一些gay里gay气的图片,还整天说异性只为传宗接代,同性之间才是真爱,搞的超子越琢磨越心慌。
Thai
รุ่นน้องสาวคนนั้นมักจะส่งรูปแนวชายรักชายชวนสับสนมาให้เขาบ่อยๆ แถมยังพร่ำบอกทั้งวันว่าเพศตรงข้ามมีไว้เพื่อสืบพันธุ์ เพศเดียวกันถึงจะเป็นรักแท้ ทำเอาเชาจื่อยิ่่งคิดก็ยิ่งใจคอไม่ดี
Chinese
而那个“把学妹QQ号给他”的学弟,看他的眼神越来越寂寞。
Thai
ส่วนรุ่นน้องชายที่ ‘ให้คิวคิวของรุ่นน้องสาวกับเขา’ คนนั้น สายตาที่มองมาที่เขาก็ดูอ้างว้างขึ้นทุกที
Chinese
超子回去之后就拉黑了学妹的QQ,后来连篮球都戒掉了,那几天都不敢去男厕所,总觉得屁股后面有什么东西在跟着。
Thai
เชาจื่อพอกลับไปก็บล็อกคิวคิวของรุ่นน้องสาวทันที หลังจากนั้นถึงขั้นเลิกเล่นบาสเกตบอล ช่วงนั้นไม่กล้าแม้แต่จะเดินเข้าห้องน้ำชาย รู้สึกอยู่ตลอดเวลาว่าข้างหลังก้นมีอะไรบางอย่างคอยตามอยู่
Chinese
“没对象也好,省钱了,看电影花钱,看完电影还得吃个饭吧,也花钱,像咱们这种单身的,有点钱都自己吃了喝了,不香嘛。”
Thai
“ไม่มีแฟนก็ดีแล้ว ประหยัดเงิน ดูหนังก็เปลืองเงิน ดูหนังเสร็จก็ต้องไปกินข้าวอีก ก็เปลืองเงินเหมือนกัน คนโสดอย่างพวกเรา มีเงินนิดหน่อยก็เอาไว้กินไว้ใช้เอง สบายใจจะตาย”
Chinese
江勤的坐在椅子上,换掉了脚上的皮鞋。
Thai
เจียงฉินนั่งลงบนเก้าอี้ ถอดรองเท้าหนังที่เท้าออก
Chinese
超子没说话,但张广发立马就表示赞同了:“就是,江总说得对,单身最舒服,待会儿等他们走了,咱和超子一起打牌。”
Thai
เชาจื่อไม่ได้พูดอะไร ทว่าจางกว่างฟารีบแสดงความเห็นด้วยทันที “ใช่แล้ว ประธานเจียงพูดถูก เป็นโสดสบายที่สุด เดี๋ยวรอพวกเขาไปแล้ว พวกเรากับเชาจื่อมาเล่นไพ่ด้วยกัน”
Chinese
周超看了一眼张广发,然后默默伸出两根手指头,堵住了自己的耳朵。
Thai
โจวเชามองจางกว่างฟาแวบหนึ่ง จากนั้นก็ค่อยๆ ยื่นนิ้วสองนิ้วขึ้นมาอุดหูตัวเองเงียบๆ
Chinese
江勤微微一笑:“牌我就不打了,待会儿我要带我的好朋友去看个电影,顺便吃个晚饭。”
Thai
เจียงฉินยิ้มบางๆ “ไพ่ฉันคงไม่เล่นหรอก เดี๋ยวฉันจะพาเพื่อนสนิทไปดูหนังสักหน่อย ถือโอกาสกินมื้อค่ำด้วย”
Chinese
“?”
Thai
“?”
Chinese
张广发听完之后脑子懵懵的,机械式地转头看向了周超。
Thai
จางกว่างฟาฟังจบก็สมองมึนงงไปหมด หันหน้าไปมองโจวเชาอย่างแข็งทื่อเหมือนหุ่นยนต์
Chinese
周超用过来人的语气对他一阵安慰:“习惯就好了,江哥人不错的,就是嘴硬了一点,喜欢拐着弯滋人,不过套路也就那么几个,挨过一次基本都能防住。”
Thai
โจวเชาปลอบใจเขาด้วยน้ำเสียงของคนที่ผ่านมาก่อน “ชินก็ดีเอง พี่เจียงเป็นคนดีคนหนึ่ง แค่ปากแข็งไปหน่อย ชอบหาทางแขวะจิกกัดแบบอ้อมๆ แต่วิธีการก็มีอยู่แค่นั้นแหละ โดนสักครั้งหนึ่งต่อไปก็ป้องกันได้แล้ว”
Chinese
“懂了……”
Thai
“เข้าใจแล้ว…”
Chinese
江勤来到了冯楠舒的宿舍,接上了精致打扮后的小富婆。
Thai
เจียงฉินมาถึงหอพักของเฝิงหนานซู รับตัวแม่หนูเศรษฐีที่แต่งตัวอย่างประณีตงดงาม
Chinese
还是那件卡其色的韩版大衣,不过里面换了包臀的白色针织裙,修长的双腿上裹着加厚的黑色丝袜,套了江勤带她去买的那双带刺绣的短筒靴。
Thai
เธอยังคงสวมเสื้อโค้ตทรงเกาหลีสีกากีตัวนั้น ทว่าด้านในเปลี่ยนเป็นชุดกระโปรงไหมพรมรัดรูปสีขาว ขาเรียวยาวสวมถุงน่องสีดำเนื้อหนา สวมรองเท้าบูตข้อสั้นปักลายคู่ที่เจียงฉินพาเธอไปซื้อ
Chinese
她的左手藏在袖筒里,玉白的指尖贴着一枚创可贴,应该就是王海妮说的,织手套把手指头都扎伤了的那个伤口。
Thai
มือซ้ายของเธอซ่อนอยู่ในแขนเสื้อ ปลายนิ้วขาวผ่องดุจหยกติดพลาสเตอร์ยาเอาไว้ชิ้นหนึ่ง น่าจะเป็นแผลที่หวังไห่หนีบอกว่าถักถุงมือจนนิ้วโดนทิ่มนั่นเอง
Chinese
“怎么受伤了?”
Thai
“ไปโดนอะไรมาถึงเจ็บตัวเนี่ย”
Chinese
“我下床的时候不小心磕的,但是一点也不疼,跟蚂蚁咬的一样。”冯楠舒扬起清澈的眼眸,语气轻快。
Thai
“ตอนลงจากเตียงไม่ระวังเลยชนเข้า แต่ไม่เจ็บเลยสักนิด เหมือนมดกัดเท่านั้นเอง” เฝิงหนานซูช้อนดวงตากลมใสขึ้นมอง น้ำเสียงสดใส
Chinese
江勤捉住她的小手,抬起来看了一眼,发现创可贴上还写了他的名字:“这是什么操作?”
Thai
เจียงฉินจับมือน้อยๆ ของเธอขึ้นมาดูแวบหนึ่ง พบว่าบนพลาสเตอร์ยายังเขียนชื่อของเขาไว้ “นี่มันมุกอะไรกัน”
Chinese
冯楠舒把手抽回去,有些傲娇地开口:“这样可以好的快一点。”
Thai
เฝิงหนานซูชักมือกลับ เอ่ยปากอย่างไว้ตัวเล็กน้อย “แบบนี้จะได้หายเร็วขึ้นไง”
Chinese
“真的假的?”
Thai
“จริงหรือหลอก”
Chinese
“真的。”
Thai
“จริงสิ”
Chinese
江勤伸手把她的手揣进自己的大衣口袋:“是不是放我兜里会好的更快一些?”
Thai
เจียงฉินยื่นมือไปดึงมือของเธอมาซุกไว้ในกระเป๋าเสื้อโค้ตของตัวเอง “ถ้าใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อฉันจะหายเร็วกว่าเดิมไหม”
Chinese
冯楠舒不说话,贴贴着他走向学校门口,清澈的眼神里光彩熠熠。
Thai
เฝิงหนานซูไม่พูดอะไร เดินแนบชิดติดตัวเขาไปยังหน้าประตูมหาวิทยาลัย แววตาอันกระจ่างใสเป็นประกายระยิบระยับ
Chinese
丁雪和王琳琳也到学校门口了,四个人正站在校门口等着他们俩,六个人打算坐公交去。
Thai
ติงเสวี่ยกับหวังหลินหลินก็มาถึงหน้าประตูมหาวิทยาลัยแล้วเช่นกัน ทั้งสี่คนกำลังยืนรอพวกเขาสองคนที่หน้าประตู ทั้งหกคนวางแผนจะนั่งรถเมล์ไป
Chinese
秋季的傍晚很短,转眼之间就黑了,窗外的霓虹灯五光十色,整个车上都是年轻的大学生,而且大部分都是为了去看电影的。
Thai
ช่วงเย็นของฤดูใบไม้ร่วงสั้นมาก ชั่วพริบตาเดียวฟ้าก็มืดแล้ว แสงไฟนีออนนอกหน้าต่างหลากสีสัน บนรถเต็มไปด้วยนักศึกษาหนุ่มสาว และส่วนใหญ่ก็มุ่งหน้าไปดูหนังกันทั้งนั้น
Chinese
曹广宇他们坐在最前排,随着车子的摇摇晃晃,丁雪的头就枕在了老曹肩膀上。
Thai
พวกเฉากว่างอวี่นั่งอยู่แถวหน้าสุด ตามแรงโคลงเคลงของรถ ศีรษะของติงเสวี่ยก็เอนซบลงบนไหล่ของเหล่าเฉา
Chinese
后面的王琳琳也有样学样,倒向了任自强。
Thai
หวังหลินหลินที่อยู่ด้านหลังก็ทำตามอย่าง เอนตัวพิงเหรินจื้อเฉียง
Chinese
冯楠舒可是个机灵鬼,也把头一歪,缩在了江勤的怀里,还轻轻闭上了眼睛,感受着江勤强劲有力的心跳声。
Thai
เฝิงหนานซูนั้นฉลาดเป็นกรด เธอเอียงศีรษะซุกเข้าไปในอ้อมอกของเจียงฉินเช่นกัน ทั้งยังหลับตาลงเบาๆ สัมผัสถึงเสียงหัวใจที่เต้นอย่างแข็งแรงทรงพลังของเจียงฉิน
Chinese
公交车在忽明忽暗之间穿梭,晃晃悠悠,播放的音乐也十分应景。
Thai
รถเมล์แล่นผ่านแสงไฟสลัวสลับสว่าง โคลงเคลงไปมา เพลงที่เปิดก็ช่างเข้ากับบรรยากาศเหลือเกิน
Chinese
“那些年错过的大雨,那些年错过的爱情。”
Thai
“สายฝนที่คลาดผ่านไปในวันวาน ความรักที่พลาดไปในวันวาน”
Chinese
“好想告诉你,告诉你我没有忘记。”
Thai
“อยากบอกเธอเหลือเกิน บอกเธอว่าฉันไม่เคยลืมเลือน”
Chinese
“曾经想征服全世界,到最后回首才发现。”
Thai
“เคยคิดจะพิชิตทั้งโลกใบนี้ สุดท้ายเมื่อหันกลับมามองจึงได้พบว่า”
Chinese
“这世界滴滴点点全部都是你……”
Thai
“ทุกเศษเสี้ยวในโลกใบนี้ล้วนเป็นเธอ…”
Chinese
半晌之后,公交车逐渐来到了灯火璀璨的万众商城,呼呼啦啦的学生们全都下了车,奔着商城的广场而去。
Thai
ครู่ใหญ่ต่อมา รถเมล์ก็ค่อยๆ มาถึงห้างสรรพสินค้าว่านจ้งอันสว่างไสวเจิดจ้า กลุ่มนักศึกษาพากันทยอยลงจากรถ มุ่งหน้าไปยังลานกว้างของห้างสรรพสินค้า
Chinese
江勤带着差点睡在怀里的小富婆下了车,忍不住捏住她的小脸:“在我身边就这么有安全感吗?晃的我脑浆子都出来了,你也能睡得着?”
Thai
เจียงฉินพาแม่หนูเศรษฐีที่เกือบจะหลับไปในอ้อมอกลงจากรถ อดไม่ได้ที่จะบีบแก้มน้อยๆ ของเธอ “อยู่ข้างฉันแล้วรู้สึกปลอดภัยขนาดนั้นเลยเหรอ โคลงเคลงจนสมองฉันแทบจะไหลออกมาอยู่แล้ว เธอยังหลับลงอีกเหรอ”
Chinese
冯楠舒有些迷糊地揉了揉眼,轻轻点了点头。
Thai
เฝิงหนานซูขยี้ตาอย่างสะลึมสะลือ พยักหน้าเบาๆ
Chinese
这个世界对她这种社恐来说,着实是动荡而不安的,但是她就能很放心地待在江勤的旁边,尤其是牵着手的时候,很有安全感。
Thai
โลกใบนี้สำหรับคนกลัวการเข้าสังคมอย่างเธอนั้น ช่างวุ่นวายและไม่น่าไว้ใจอย่างแท้จริง แต่เธอกลับสามารถอยู่เคียงข้างเจียงฉินได้อย่างสบายใจ โดยเฉพาะตอนที่จับมือกัน มันให้ความรู้สึกปลอดภัยมากจริงๆ
Chinese
“老江你们是哪一场?”
Thai
“เหล่าเจียงพวกนายรอบไหน”
Chinese
“七点三十的那一场。”
Thai
“รอบหนึ่งทุ่มสามสิบ”
Chinese
“我们是七点十分的,要开始检票了,拜拜!”
Thai
“พวกเราได้รอบหนึ่งทุ่มสิบ เริ่มตรวจตั๋วแล้ว บ๊ายบาย!”
Chinese
江勤目送曹少爷和任自强他们进了影院大厅,然后去买了爆米花和可乐,这才拉着冯楠舒就朝影厅里走去,然后找到了座位坐下,等待着灯光熄灭。
Thai
เจียงฉินมองส่งคุณชายเฉากับเหรินจื้อเฉียงและคนอื่นๆ เข้าไปในโถงโรงภาพยนตร์ จากนั้นก็ไปซื้อป๊อปคอร์นกับโค้ก แล้วถึงจูงมือเฝิงหนานซูเดินเข้าไปในโรงหนัง หาที่นั่งแล้วนั่งลง รอคอยให้ไฟดับลง
Chinese
这部电影的叙事很流畅,再加上目标受众比较明确,所以代入感很强。
Thai
การเล่าเรื่องของภาพยนตร์เรื่องนี้ลื่นไหลมาก ประกอบกับกลุ่มเป้าหมายค่อนข้างชัดเจน จึงทำให้คนดูรู้สึกอินตามได้ง่ายมาก
Chinese
尤其是看到女主总是要答应不答应的劲儿,展现了很强烈的矫情感,让不少人都梦回少年时。
Thai
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเวลาเห็นท่าทีของนางเอกที่ก้ำกึ่งจะตกลงก็ไม่ตกลงเสียที ซึ่งแสดงถึงความดัดจริตเล่นตัวอย่างเข้มข้น ทำให้ใครหลายคนหวนนึกถึงช่วงวัยเยาว์
Chinese
不过江勤纯当乐子看,然后主要负责投喂自家小富婆吃爆米花。
Thai
ทว่าเจียงฉินดูเพื่อความบันเทิงล้วนๆ และหน้าที่หลักคือคอยป้อนป๊อปคอร์นให้แม่หนูเศรษฐีของตัวเอง
Chinese
冯楠舒倒是看的很认真,整个观影过程都没怎么说话,喂什么吃什么,还差点咬了江勤的手指头。
Thai
เฝิงหนานซูกลับตั้งใจดูเป็นอย่างมาก ตลอดการชมภาพยนตร์แทบไม่ได้พูดจา ป้อนอะไรก็กินอย่างนั้น แถมยังเกือบจะกัดโดนนิ้วมือของเจียงฉินเข้าด้วย
Chinese
直到最后,婚宴的一幕出现,江勤这才算是来了点精神,心说爽了,作为有钱人代入之后,这就是爽文啊,而后面的人,此时则开始泣不成声。
Thai
จนกระทั่งฉากงานเลี้ยงแต่งงานปรากฏขึ้นในตอนท้าย เจียงฉินถึงค่อยเริ่มมีชีวิตชีวาขึ้นมาบ้าง ในใจคิดว่าสะใจจริงๆ พออินในฐานะคนรวยแล้ว นี่มันนิยายแนวสะใจชัดๆ ทว่าคนที่อยู่ข้างหลัง ในเวลานี้เริ่มสะอึกสะอื้นร้องไห้กันไม่หยุด
Chinese
“如果我高中就认识你就好了。”
Thai
“ถ้าฉันรู้จักพี่ตั้งแต่ ม.ปลาย ก็คงดีนะ”
Chinese
“嗯?”
Thai
“หืม?”
Chinese
江勤把歪坐的身子挺直了一些,看向冯楠舒。
Thai
เจียงฉินยืดตัวที่นั่งเอนอยู่ให้ตรงขึ้นเล็กน้อยแล้วหันไปมองเฝิงหนานซู
Chinese
冯楠舒做出一个拿笔的动作,有些可爱地看着他:“每天上课都能见你,想在你后面的衣服上画东西,也想和你一起上晚自习,天天叫你哥哥。”
Thai
เฝิงหนานซูทำท่าถือปากกา มองเขาอย่างน่ารัก “ได้เจอพี่ทุกวันตอนเรียน อยากวาดรูปบนเสื้อข้างหลังของพี่ แล้วก็อยากเรียนคาบทบทวนตอนค่ำกับพี่ เรียกพี่ว่าพี่ชายทุกวัน”
Chinese
她的声音很轻柔,像是涟漪一样,不断地扩散到江勤的心里,语气当中还带着一种憧憬不已的感觉。
Thai
น้ำเสียงของเธอแผ่วเบานุ่มนวลราวกับระลอกคลื่นน้ำที่ค่อยๆ แผ่ขยายเข้าไปในหัวใจของเจียงฉินอย่างต่อเนื่อง ในน้ำเสียงยังแฝงไปด้วยความรู้สึกเฝ้าฝันอย่างยิ่ง
Chinese
高中晚自习橘色的灯光,清风扫过的夜晚,一样的校服,簌簌翻书的声音。
Thai
แสงไฟสีส้มในคาบทบทวนตอนค่ำสมัย ม.ปลาย ค่ำคืนที่สายลมพัดผ่าน ชุดนักเรียนแบบเดียวกัน เสียงพลิกหน้ากระดาษดังสวบสาบ
Chinese
冯楠舒的脑子里出现画面,根本不敢想象如果那时候相遇会有多开心。
Thai
ในหัวของเฝิงหนานซูปรากฏภาพเหล่านั้นขึ้นมา เธอแทบไม่อยากจะคิดเลยว่าหากได้พบกันในตอนนั้นจะมีความสุขมากเพียงใด
Chinese
“如果是那个时候,我们可能就错过了。”
Thai
“ถ้าเป็นตอนนั้น พวกเราอาจจะคลาดกันไปแล้วก็ได้”
Chinese
“为什么?”
Thai
“ทำไมล่ะ”
Chinese
江勤坐在椅子上沉默了一下:“那时候的我屁也不是,你呢,是全校的女神,是富家千金,我连正眼看你都不敢。”
Thai
เจียงฉินนั่งเงียบอยู่บนเก้าอี้ครู่หนึ่ง “ตอนนั้นฉันไม่ได้มีอะไรดีเลยสักนิด ส่วนเธอน่ะ เป็นถึงเทพีประจำโรงเรียน เป็นคุณหนูตระกูลร่ำรวย แม้แต่มองเธอตรงๆ ฉันยังไม่กล้าเลย”
Chinese
冯楠舒眨眨眼:“可你现在都要把我亲死了,还揉我。”
Thai
เฝิงหนานซูกะพริบตาปริบๆ “แต่ตอนนี้พี่แทบจะจูบฉันจนตายอยู่แล้ว แถมยังชอบลูบคลำฉันอีก”
Chinese
“现在是现在,咱们不是重新定义了友情么?我呢,也有那么一点自信了。”
Thai
“ตอนนี้ก็คือตอนนี้สิ พวกเรานิยามมิตรภาพกันใหม่แล้วไม่ใช่เหรอ แล้วฉันน่ะ ก็มีความมั่นใจขึ้นมานิดหน่อยแล้วด้วย”
Chinese
“但是这个电影的结局不太好,我不喜欢这样的结局。”
Thai
“แต่ว่าตอนจบของหนังเรื่องนี้ไม่ค่อยดีเลย ฉันไม่ชอบตอนจบแบบนี้”
Chinese
江勤把手背到脑袋后面,轻声叹了口气:“青春总是会留下遗憾的,尤其是学生时代的恋爱,就像没有地基的大厦,看似牢固,其实不堪一击。”
Thai
เจียงฉินยกมือขึ้นประสานไว้ที่ท้ายทอย ถอนหายใจเบาๆ “วัยเยาว์มักจะทิ้งความเสียดายไว้เสมอ โดยเฉพาะความรักในวัยเรียน มันก็เหมือนกับตึกสูงที่ไร้รากฐาน ดูเหมือนมั่นคงแข็งแรง แต่จริงๆ แล้วเปราะบางรับแรงกระแทกไม่ได้เลย”
Chinese
冯楠舒静静地看着他:“哥哥,你刚才是不是在想楚丝琪?”
Thai
เฝิงหนานซูมองเขาเงียบๆ “พี่ เมื่อกี้พี่กำลังคิดถึงฉู่ซือฉีอยู่ใช่ไหม”
Chinese
“什么?怎么可能,我没有!”
Thai
“อะไรนะ เป็นไปได้ยังไง ฉันเปล่านะ!”
Chinese
冯楠舒眯起眼睛:“你就有。”
Thai
เฝิงหนานซูหรี่ตาลง “พี่มีชัดๆ”
Chinese
江勤人都麻了:“我想她做什么?”
Thai
เจียงฉินถึงกับพูดไม่ออก “ฉันจะไปคิดถึงเธอทำไมกัน”
Chinese
冯楠舒哼哼唧唧地抿着嘴:“刚才一直在想前任好朋友,可把哥哥累坏了。”
Thai
เฝิงหนานซูส่งเสียงฮึดฮัดเม้มปาก “เมื่อกี้เอาแต่คิดถึงอดีตเพื่อนสนิท พี่คงเหนื่อยแย่เลยสินะ”
Chinese
“我靠,你怎么有点茶味?前任好朋友又是什么鬼?”
Thai
“เชี่ย ทำไมเธอถึงเริ่มมีกลิ่นชาเขียวเนี่ย อดีตเพื่อนสนิทมันคือตัวบ้าอะไรกัน”
Chinese
“反正不是在想我……”
Thai
“ยังไงก็ไม่ได้กำลังคิดถึงฉันอยู่ก็แล้วกัน…”
Chinese
“我没想她,真的,我从来都不骗你。”
Thai
“ฉันไม่ได้คิดถึงเธอจริงๆ นะ ฉันไม่เคยหลอกเธอเลยสักครั้ง”
Chinese
冯楠舒更不信了,她也经常和江勤这么说的,但是这并不妨碍她天天装傻骗江勤。
Thai
เฝิงหนานซูยิ่งไม่เชื่อเข้าไปใหญ่ เธอก็มักจะพูดแบบนี้กับเจียงฉินบ่อยๆ แต่นั่นก็ไม่ได้ขัดขวางการที่เธอแกล้งทำเป็นโง่เขลาหลอกเจียงฉินอยู่ทุกวี่วัน
Chinese
江勤看着身边这个小醋精,心说女人怎么都一个样,这个呆里呆气的竟然也会这样。
Thai
เจียงฉินมองยายตัวขี้หึงตัวน้อยข้างกาย ในใจคิดว่าผู้หญิงนี่ทำไมถึงเหมือนกันหมดนะ ขนาดคนที่ดูเด๋อด๋าคนนี้ยังเป็นไปกับเขาด้วย
Chinese
(本章完)
Thai
(จบบทนี้)