พี่ชาย ฉันเห็นพี่สะใภ้แล้ว

Chinese

第204章 表哥，我看见嫂子了

Thai

บทที่ 204 พี่ ฉันเห็นพี่สะใภ้แล้ว

Chinese

“江勤这孩子真是出息了。”

Thai

“เด็กอย่างเจียงฉินนี่มีอนาคตไกลจริงๆ”

Chinese

“谁说不是呢，听他话里的意思，学习之星比三好学生都厉害，全校唯一。”

Thai

“จะไม่ใช่ได้อย่างไรล่ะ ฟังจากที่เขาพูด ดาวเด่นแห่งการเรียนเก่งกาจกว่านักเรียนสามดีเสียอีก ทั้งมหาวิทยาลัยมีแค่คนเดียวเท่านั้น”

Chinese

“大学可不是咱这小地方的高中，天南海北的学生都有，能在大学里得个奖，那绝对是不得了的。”

Thai

“มหาวิทยาลัยไม่ใช่โรงเรียนมัธยมปลายในเมืองเล็กๆ ของพวกเรานะ มีนักเรียนมาจากทั่วทุกสารทิศ การจะได้รางวัลในมหาวิทยาลัยมาได้นั้นย่อมไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง”

Chinese

“原来我那天看见的不是幻觉……”

Thai

“ที่แท้วันนั้นที่ฉันเห็นก็ไม่ใช่ภาพหลอน…”

Chinese

“你看见什么了？”

Thai

“เธอเห็นอะไรมาล่ะ”

Chinese

“腊月二十九去上坟的时候，我老远就看见正宏家祖坟那一块在冒烟。”

Thai

“ตอนไปไหว้หลุมศพเมื่อวันที่ยี่สิบเก้าเดือนสิบสอง ฉันเห็นควันลอยขึ้นมาจากสุสานบรรพบุรุษบ้านเจิ้งหงแต่ไกลเลย”

Chinese

“乖乖，那可真是不得了。”

Thai

“คุณพระ นั่นไม่ธรรมดาจริงๆ เลยนะ”

Chinese

亲朋好友们一个个长吁短叹的，心说这回过年可算长了见识了，连学习之星都瞅见了。

Thai

บรรดาญาติสนิทมิตรสหายต่างพากันถอนหายใจด้วยความทึ่ง ในใจคิดว่าปีใหม่รอบนี้ได้เปิดหูเปิดตาจริงๆ ถึงขั้นได้เห็นดาวเด่นแห่งการเรียนกับตาตัวเอง

Chinese

江勤看着逐渐空旷的客厅忽然就陷入了沉思，我也不能靠这个学习之星吃一辈子吧？

Thai

เจียงฉินมองห้องนั่งเล่นที่ค่อยๆ โล่งขึ้นพลันตกอยู่ในภวังค์ความคิด ฉันคงพึ่งพาไอ้ดาวเด่นแห่งการเรียนนี้หากินไปตลอดชีวิตไม่ได้หรอกมั้ง

Chinese

半年了，这个奖都要被用烂了。

Thai

ผ่านมาครึ่งปีแล้ว รางวัลนี้แทบจะถูกใช้จนพรุนไปหมด

Chinese

回去之后还是让蒋志花多搞几个比赛吧，补充一下弹药库。

Thai

พอกลับไปแล้วคงต้องให้เจียงจื้อฮวาจัดประกวดเพิ่มอีกสักสองสามรายการ เพื่อเติมคลังกระสุนเสียหน่อย

Chinese

其实像这样的奖杯，到盛视广告厂下个单，分分钟就可以做一卡车出来，每年都可以不重样，但那毕竟不是真的。

Thai

ที่จริงถ้วยรางวัลแบบนี้ แค่ไปสั่งทำที่บริษัทโฆษณาเซิ่งซื่อ แป๊บเดียวก็ทำออกมาได้เป็นคันรถ ทุกปีจะเปลี่ยนแบบไม่ซ้ำก็ยังได้ ทว่าอย่างไรนั่นก็ไม่ใช่ของจริง

Chinese

江勤玩的就是一个诚实守信，不是自己亲手得到的奖万不肯拿出来炫耀。

Thai

สิ่งที่เจียงฉินยึดถือคือความซื่อสัตย์จริงใจ รางวัลที่ไม่ได้คว้ามาด้วยตัวเอง จะไม่มีวันเอาออกมาโอ้อวดเด็ดขาด

Chinese

“江少爷，大小姐已抵达沪上，请放心。”

Thai

“นายน้อยเจียง คุณหนูใหญ่ถึงเซี่ยงไฮ้แล้วครับ วางใจได้”

Chinese

“江勤，我到沪上了，肚子有点饿。”

Thai

“เจียงฉิน ฉันถึงเซี่ยงไฮ้แล้ว หิวข้าวนิดหน่อย”

Chinese

江勤正收拾着茶几上的纸杯，忽然就收到了两条信息，一条是龚叔的短信，一条是冯楠舒的QQ。

Thai

เจียงฉินกำลังเก็บแก้วกระดาษบนโต๊ะน้ำชา จู่ๆ ก็ได้รับข้อความสองข้อความ ข้อความหนึ่งเป็น ข้อความ จากกงซู อีกข้อความหนึ่งมาจากคิวคิวของเฝิงหนานซู

Chinese

龚叔的短信很正派，很简短，但“请放心”三个字却有一种把自己当姑爷的味道。

Thai

ข้อความ ของกงซูดูสุภาพและกระชับมาก แต่คำว่า “วางใจได้” นั้นกลับให้ความรู้สึกเหมือนมองว่าเขาเป็นลูกเขยชอบกล

Chinese

冯楠舒的消息依旧傻乎乎的，虽然人不在眼前，但脑补一下语气就非常可爱。

Thai

ข้อความของเฝิงหนานซูยังคงดูซื่อๆ เหมือนเดิม แม้ตัวจะไม่ได้อยู่ตรงหน้า แต่นึกจินตนาการน้ำเสียงตามก็ช่างน่ารักเหลือเกิน

Chinese

“好的龚叔，一路辛苦。”

Thai

“ครับกงซู เดินทางเหนื่อยแย่เลย”

Chinese

“照顾好自己，我最好的朋友。”

Thai

“ดูแลตัวเองดีๆ นะ เพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน”

Chinese

江勤啪啪回完了消息，就见老妈已经送客归来，进门就问：“江勤，这都三点多钟了，楠舒到沪上了吗？”

Thai

เจียงฉินพิมพ์ตอบข้อความเสร็จอย่างรวดเร็ว ก็เห็นแม่เดินกลับเข้ามาหลังจากส่งแขกเสร็จ พลางเอ่ยถามตั้งแต่ก้าวพ้นประตู “เจียงฉิน นี่ก็บ่ายสามโมงกว่าแล้ว หนานซูถึงเซี่ยงไฮ้หรือยัง”

Chinese

“嗯，刚到，已经收到短信了。”

Thai

“ครับ เพิ่งถึง ได้รับข้อความแล้ว”

Chinese

“大过年的还要跑这么远，就留在咱家过年多好。”袁友琴有些怅然若失地说了一声。

Thai

“เทศกาลปีใหม่แท้ๆ ยังต้องเดินทางไปไกลขนาดนั้น อยู่ฉลองปีใหม่ที่บ้านเราก็ดีอยู่แล้ว” หยวนโหย่วฉินพูดขึ้นด้วยความรู้สึกใจหายเล็กน้อย

Chinese

留在咱家？

Thai

อยู่ที่บ้านเรา?

Chinese

江勤莫名其妙地看了老妈一眼，心说妈，你好像是越过了我，替我做了个很重大的人生决定是怎么回事？

Thai

เจียงฉินมองแม่อย่างงุนงง ในใจคิดว่าแม่ครับ เหมือนแม่จะข้ามหน้าผมไปตัดสินใจเรื่องสำคัญมากๆ ในชีวิตแทนผมเลยนะ มันยังไงกันเนี่ย

Chinese

“你怎么拿这种眼神看着我？”

Thai

“ทำไมแกมองแม่ด้วยสายตาแบบนั้นล่ะ”

Chinese

“都初一下午了，我的红包呢？”江勤想起来一个特别关键的问题。

Thai

“นี่ก็บ่ายวันชิวอิกแล้ว อั่งเปาของผมล่ะ” เจียงฉินนึกถึงปัญหาสำคัญอย่างยิ่งขึ้นมาได้

Chinese

袁友琴奇怪地看着他：“在楠舒那里啊，昨晚不是当着伱的面给的嘛，臭小子，记性怎么这么差。”

Thai

หยวนโหย่วฉินมองเขาอย่างแปลกใจ “ก็อยู่ที่หนานซูไง เมื่อคืนก็ให้ต่อหน้านายไม่ใช่เหรอ เจ้าลูกคนนี้ ทำไมความจำสั้นแบบนี้”

Chinese

“我没问冯楠舒的，我说的是我的那一份。”

Thai

“ผมไม่ได้ถามของเฝิงหนานซู ผมหมายถึงส่วนของผมต่างหาก”

Chinese

“你俩给谁不一样？”

Thai

“พวกแกสองคนให้ใครมันต่างกันตรงไหน”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

江勤忽然知道自己这性格到底是遗传谁的了。

Thai

เจียงฉินพลันรู้ซึ้งทันทีว่านิสัยของตนเองนั้นสืบทอดมาจากใคร

Chinese

好家伙，原来老妈才是一箭三雕玩的贼溜的高手啊，给儿子的红包省了，还哄了小富婆开心，关键还强行满足了自己当婆婆的幻想。

Thai

ให้ตายสิ ที่แท้แม่นี่แหละคือยอดฝีมือที่ยิงปืนนัดเดียวได้นกสามตัวตัวจริง อั่งเปาให้ลูกชายก็ประหยัดได้ แถมยังทำให้แม่หนูเศรษฐีดีใจ ที่สำคัญคือยังได้ตอบสนองจินตนาการอยากเป็นแม่สามีของตัวเองอีกด้วย

Chinese

全家只有我受伤的世界达成了，挺好的。

Thai

โลกที่ทั้งบ้านมีแค่ฉันที่เจ็บปวดสำเร็จจนได้ ดีจริงๆ

Chinese

“别愣着了，赶紧过来帮我把这羊排分分，还有单位发的米粮油，都收拾一下。”

Thai

“อย่ามัวแต่ยืนเหม่อ รีบมาช่วยแม่แบ่งซี่โครงแกะพวกนี้หน่อย แล้วก็ข้าวสารกับน้ำมันที่หน่วยงานแจกมา เก็บกวาดให้เรียบร้อยด้วย”

Chinese

袁友琴一边卷袖子进厨房，一边招呼江勤过去帮手，然后把羊排一分为二。

Thai

หยวนโหย่วฉินพับแขนเสื้อพลางเดินเข้าครัวไป พลางกวักมือเรียกให้เจียงฉินมาช่วย จากนั้นก็แบ่งซี่โครงแกะออกเป็นสองส่วน

Chinese

其中一份，她让刚拜年回来的江正宏送到了江勤的奶奶家。

Thai

ส่วนหนึ่ง เธอให้เจียงเจิ้งหงที่เพิ่งกลับจากการไปอวยพรปีใหม่นำไปส่งที่บ้านคุณย่าของเจียงฉิน

Chinese

另一份连同江勤买的礼物一起，等初二的时候一并带回了娘家。

Thai

อีกส่วนหนึ่งรวมกับของขวัญที่เจียงฉินซื้อมา รอจนถึงวันชิวหยี่ก็นำกลับไปบ้านเดิมของแม่ด้วยกัน

Chinese

江勤小时候是跟着姥姥姥爷生活的，并不住市里，而是住在乡下的南涯村，那是一个风光秀丽的小村子，后靠山，前靠河。

Thai

ตอนเด็กๆ เจียงฉินอาศัยอยู่กับคุณตาคุณยาย ไม่ได้อยู่ในตัวเมือง แต่อาศัยอยู่ที่หมู่บ้านหนานหยาในชนบท ที่นั่นเป็นหมู่บ้านเล็กๆ ทิวทัศน์งดงาม ด้านหลังติดภูเขา ด้านหน้าติดแม่น้ำ

Chinese

只是因为凛冬的原因，河水干到底结了冰，满山遍野也是光秃秃一片，并没有盛夏时节那么好看。

Thai

เพียงแต่เป็นเพราะช่วงฤดูหนาวอันเหน็บหนาว น้ำในแม่น้ำจึงแห้งขอดจนก้นแม่น้ำกลายเป็นน้ำแข็ง ทั่วทั้งหุบเขาและผืนป่าล้วนแห้งโกร๋น ไม่ได้สวยงามเหมือนช่วงฤดูร้อน

Chinese

“姥姥，我回来了！”

Thai

“คุณยาย ผมกลับมาแล้วครับ!”

Chinese

“姥爷，你帅过吴彦祖的大外孙回来了！”

Thai

“คุณตา หลานชายนอกคนโตที่หล่อกว่าอู๋เอี้ยนจู่กลับมาแล้วครับ!”

Chinese

江勤提着东西进了院子，一眼就看到舅舅正和村里的人讨论国际局势，二姨和小姨也在跟村里的妇女打听东家长西家短。

Thai

เจียงฉินหิ้วของเดินเข้าลานบ้าน มองปราดเดียวก็เห็นคุณลุงกำลังคุยเรื่องสถานการณ์ระหว่างประเทศกับคนในหมู่บ้าน ส่วนน้ารองกับน้าเล็กก็กำลังคุยซุบซิบเรื่องบ้านนั้นบ้านนี้กับพวกผู้หญิงในหมู่บ้านเช่นกัน

Chinese

他不掺和，直接进门找了姥姥姥爷，陪着两个老人看了好一会儿电视。

Thai

เขาไม่เข้าไปยุ่ง เดินตรงเข้าประตูไปหาคุณตากับคุณยาย นั่งดูโทรทัศน์เป็นเพื่อนผู้เฒ่าทั้งสองอยู่พักใหญ่

Chinese

等到吃饭的时候，大舅家的表弟从外面疯够回来了，手里提着一桶可乐一桶雪碧，先从桌上偷捏了个鸡脑袋吃。

Thai

พอถึงเวลากินข้าว ลูกพี่ลูกน้องที่เป็นลูกชายลุงใหญ่ก็เล่นซนจากข้างนอกจนหนำใจแล้วกลับมา ในมือหิ้วโค้กขวดใหญ่กับสไปรท์ขวดใหญ่มาอย่างละขวด ก่อนจะแอบหยิบหัวไก่บนโต๊ะขึ้นมากินชิ้นหนึ่ง

Chinese

“哥，我腊月二十八去图书馆玩，看见嫂子了，真漂亮。”

Thai

“พี่ วันที่ยี่สิบแปดเดือนสิบสองผมไปเที่ยวที่ห้องสมุด เห็นพี่สะใภ้ด้วย สวยมากเลย”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

“哦，我还看见你喂她吃开心果了。”

Thai

“อ้อ แล้วผมยังเห็นพี่ป้อนถั่วพิสตาชิโอให้เธอด้วย”

Chinese

江勤的表弟叫袁在浩，大概是回村挺久的，操着一口方言，一边啃鸡头一边说话，直接给江勤干沉默了。

Thai

ลูกพี่ลูกน้องของเจียงฉินชื่อหยวนไจ้ฮ่าว คงเพราะกลับมาอยู่หมู่บ้านนานแล้ว จึงพูดสำเนียงท้องถิ่นเต็มปาก พลางแทะหัวไก่พลางพูด ทำเอาเจียงฉินถึงกับพูดไม่ออกไปเลย

Chinese

“别胡扯了，表哥与学习不共戴天，从来都不去图书馆，你肯定是看错了，那个人应该是吴彦祖。”

Thai

“อย่ามาไร้สาระ พี่กับเรื่องเรียนไม่เผาผีกัน ไม่เคยไปห้องสมุดหรอก นายต้องดูผิดแน่ๆ คนคนนั้นน่าจะเป็นอู๋เอี้ยนจู่”

Chinese

袁在浩瘪瘪嘴：“哥，你如果不认真学习怎么会得学习之星，我是真的看见了。”

Thai

หยวนไจ้ฮ่าวเบะปาก “พี่ ถ้าพี่ไม่ตั้งใจเรียนแล้วจะได้รางวัลดาวเด่นแห่งการเรียนได้ยังไง ผมเห็นจริงๆ นะ”

Chinese

“阿浩，你坏的不学为什么偏学好的，寒假去图书馆，你才高一就想考研啊？”江勤的眼神冷酷的不行。

Thai

“อาฮ่าว เรื่องแย่ๆ ไม่หัด ดันมาหัดเรื่องดีๆ ทำไม ปิดเทอมฤดูหนาวไปห้องสมุด เพิ่งอยู่ ม.4 ก็อยากสอบเข้าปริญญาโทแล้วเหรอ” สายตาของเจียงฉินเย็นชาอย่างยิ่ง

Chinese

“我没去看书，那天忽然就下雪了，我进去躲雪呢。”

Thai

“ผมไม่ได้ไปอ่านหนังสือ วันนั้นจู่ๆ หิมะก็ตก ผมเข้าไปหลบหิมะต่างหาก”

Chinese

袁在浩没有任何逻辑上的漏洞，因为他说的压根就是真话。

Thai

คำพูดของหยวนไจ้ฮ่าวไม่มีช่องโหว่ทางตรรกะแม้แต่น้อย เพราะสิ่งที่เขาพูดมันคือความจริงล้วนๆ

Chinese

“大家不要听袁在浩胡说，我从来不去图书馆，我那个学习之星其实是假的，是我自己刷票刷来的！”

Thai

“ทุกคนอย่าไปฟังหยวนไจ้ฮ่าวพูดเหลวไหลนะ ผมไม่เคยไปห้องสมุดเลย รางวัลดาวเด่นแห่งการเรียนนั่นความจริงเป็นของปลอม ผมปั่นคะแนนโหวตเอามาเองทั้งนั้น!”

Chinese

江勤企图用实话为自己狡辩。

Thai

เจียงฉินพยายามใช้ความจริงมาเป็นข้อแก้ต่างให้ตัวเอง

Chinese

但很可惜，全家没有一个人在意他的学习之星，反而对袁在浩嘴里的“嫂子”更感兴趣。

Thai

ทว่าน่าเสียดาย ไม่มีใครในบ้านสนใจดาวเด่นแห่งการเรียนของเขาเลยสักคน แต่กลับสนใจคำว่า “พี่สะใภ้” ในปากของหยวนไจ้ฮ่าวมากกว่า

Chinese

“这就是你天天去图书馆的理由？”

Thai

“นี่คือเหตุผลที่แกไปห้องสมุดทุกวันใช่ไหม”

Chinese

袁友琴忽然懂了，心说我糊涂啊，他刚放假那两天，天天往图书馆跑，自己还以为他是去学习的，闹半天原来是去约会的。

Thai

หยวนโหย่วฉินพลันเข้าใจทันที ในใจคิดว่าฉันนี่โง่จริงๆ สองวันแรกที่เขาเพิ่งปิดเทอม วิ่งไปห้องสมุดทุกวัน ตนเองยังนึกว่าเขาไปเรียนหนังสือ ที่แท้ก็แอบไปออกเดตนี่เอง

Chinese

“姐，阿浩说的是真的还是假的？”

Thai

“พี่ อาฮ่าวพูดจริงหรือโกหกน่ะ”

Chinese

袁友梅一脸惊讶地看向袁友琴。

Thai

หยวนโหย่วเหมยมองหยวนโหย่วฉินด้วยสีหน้าประหลาดใจ

Chinese

“江勤大年夜带回来个女孩，就是你们那天在手机壁纸上看到过的那个，又乖又漂亮。”

Thai

“คืนส่งท้ายปีเก่าเจียงฉินพาเด็กสาวคนหนึ่งกลับมา ก็คือคนที่พวกเธอเห็นบนภาพพื้นหลังหน้าจอโทรศัพท์วันนั้นนั่นแหละ ทั้งว่านอนสอนง่ายทั้งสวยมาก”

Chinese

袁友琴跟娘家人说话没什么顾忌，直接就和盘托出了，一提起冯楠舒还忍不住笑。

Thai

หยวนโหย่วฉินคุยกับคนในครอบครัวเดิมอย่างไม่ปิดบัง เปิดเผยออกมาจนหมดเปลือก พอเอ่ยถึงเฝิงหนานซูก็อดที่จะยิ้มไม่ได้

Chinese

话音落下，大舅夹着烟的手蓦然一抖，心说真悬啊，幸亏那天吃饭的时候没听小梅的，说什么带女朋友回来，要多大红包给多大红包，要不然就凭江勤这厚脸皮，还不得把自己的私房钱掏空了。

Thai

สิ้นเสียงพูด มือของลุงใหญ่ที่คีบบุหรี่อยู่พลันกระตุก ในใจคิดว่าหวุดหวิดจริงๆ โชคดีที่วันนั้นตอนกินข้าวไม่ได้เชื่อเสี่ยวเหมย ที่พูดว่าถ้าพาแฟนกลับมาจะให้ซองอั่งเปาใหญ่แค่ไหนก็ได้ ไม่อย่างนั้นด้วยความหน้าด้านของเจียงฉิน คงได้ล้วงเงินเก็บส่วนตัวของตนจนเกลี้ยงแน่

Chinese

“怎么没有人在乎我的狡辩？？”

Thai

“ทำไมไม่มีใครสนใจคำแก้ต่างของผมเลยล่ะ??”

Chinese

江勤转头看向表弟：“阿浩走，表哥有点事找你私聊。”

Thai

เจียงฉินหันไปมองลูกพี่ลูกน้อง “อาฮ่าวไป พี่มีเรื่องจะคุยกับนายส่วนตัวหน่อย”

Chinese

袁在浩感受到了危险，非常干脆的摇头：“不了表哥，我就坐在这个地方，哪里也不去，你，你有事儿就在这里说。”

Thai

หยวนไจ้ฮ่าวสัมผัสได้ถึงอันตราย ส่ายหน้าปฏิเสธทันที “ไม่ละพี่ ผมจะนั่งอยู่ตรงนี้ ไม่ไปไหนทั้งนั้น พี่ มีเรื่องอะไรก็พูดตรงนี้แหละ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

江勤竖起大拇指，之后不管是二姨还是小姨问，一律保持沉默，主打的就是一个一问三不知，三问九摇头。

Thai

เจียงฉินยกนิ้วโป้งให้ หลังจากนั้นไม่ว่าน้ารองหรือน้าเล็กจะถามอะไร ก็รักษาความเงียบไว้ตลอด ยึดหลักถามหนึ่งไม่รู้สาม ถามสามส่ายหน้าเก้าครั้งลูกเดียว

Chinese

下午两点，一家人吃完了饭，到了派发红包的环节。

Thai

บ่ายสองโมง คนทั้งบ้านกินข้าวเสร็จเรียบร้อย ก็ถึงช่วงเวลาแจกอั่งเปา

Chinese

袁在浩接到了江勤厚厚的红包，抽出来瞧一眼，是一张被折的和钱一样大小的报纸。

Thai

หยวนไจ้ฮ่าวรับซองอั่งเปาหนาเตอะจากเจียงฉิน พอหยิบออกมาดูก็พบว่าเป็นหนังสือพิมพ์ที่พับไว้จนมีขนาดเท่ากับธนบัตร

Chinese

如果他没看错，这应该是刚刚被拿来垫桌角的那一张。

Thai

ถ้าเขาดูไม่ผิด นี่น่าจะเป็นแผ่นที่เพิ่งถูกเอาไปรองขาโต๊ะเมื่อครู่นี้

Chinese

“表哥……”

Thai

“พี่…”

Chinese

“不许乱花，开学买文具。”

Thai

“ห้ามใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย เปิดเทอมเอาไปซื้อเครื่องเขียนนะ”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

从姥姥家回去之后，江勤就正式进入了休息阶段，一方面不用遛小富婆了，另一方面也不需要见亲戚了，生活一下子就闲了下来。

Thai

หลังจากกลับมาจากบ้านคุณยาย เจียงฉินก็เข้าสู่ช่วงพักผ่อนอย่างเป็นทางการ ด้านหนึ่งไม่ต้องพาแม่หนูเศรษฐีไปเดินเล่น อีกด้านหนึ่งก็ไม่จำเป็นต้องไปพบญาติๆ อีก ชีวิตพลันว่างขึ้นมาทันที

Chinese

初三，天气晴朗，睡觉。

Thai

วันชิวสาม อากาศแจ่มใส นอนหลับ

Chinese

初四，天气晴朗，睡觉。

Thai

วันชิวสี่ อากาศแจ่มใส นอนหลับ

Chinese

初五，天气晴朗，去图书馆转了一圈。

Thai

วันชิวห้า อากาศแจ่มใส ไปเดินเล่นที่ห้องสมุดรอบหนึ่ง

Chinese

初六，同学聚会，江勤推托感冒，没去，到小商品城溜达了两趟。

Thai

วันชิวหก งานเลี้ยงรุ่นเพื่อนร่วมชั้น เจียงฉินอ้างว่าเป็นหวัดจึงไม่ได้ไป แต่ไปเดินเล่นที่ตลาดค้าส่งสินค้าเบ็ดเตล็ดสองรอบ

Chinese

不过他不去同学聚会，郭子航和杨树安可去了，小嘴儿叭叭的，简直跟机关枪一样，导致桌上的很多人都陷入了沉默。

Thai

ทว่าถึงเขาจะไม่ไปงานเลี้ยงรุ่น กัวจื่อหางกับหยางซู่อันกลับไป ปากเล็กๆ พูดจ้อไม่หยุดราวกับปืนกล ส่งผลให้หลายคนบนโต๊ะอาหารต่างพากันเงียบกริบ

Chinese

以往最为嚣张跋扈的秦子昂这次连感言都没发表，一个劲儿闷头吃菜，其实心里还在心疼除夕夜的烟花。

Thai

ฉินจื่ออั๋งที่เคยโอหังอวดดีที่สุดในอดีต ครั้งนี้แม้แต่ความในใจก็ไม่พูดสักคำ ได้แต่ก้มหน้าก้มตากินอาหารลูกเดียว ที่จริงในใจยังคงเสียดายดอกไม้ไฟในคืนส่งท้ายปีเก่าไม่หาย

Chinese

杨树安大肆为江勤彩虹屁的时候，他其实很想咬人。

Thai

ตอนที่หยางซู่อันเยินยอสรรเสริญเจียงฉินยกใหญ่ ที่จริงเขาแทบอยากจะกัดคนให้รู้แล้วรู้รอด

Chinese

除此之外，像洪振东、于易洋、赵露和孔倩倩这种刚被滋过的，听到江勤的名字时仍旧会有种头皮发麻的感觉。

Thai

นอกจากนี้ คนที่เพิ่งโดนตอกหน้ามาอย่างหงเจิ้นตง อวี๋อี้หยาง จ้าวลู่ และขงเชี่ยนเชี่ยน พอได้ยินชื่อของเจียงฉินก็ยังรู้สึกเสียววาบไปถึงหนังศีรษะ

Chinese

他们仍旧忘不了那个烟花漫天的除夕夜，冯楠舒一脸乖巧地跟着江勤的画面。

Thai

พวกเขายังคงลืมภาพในคืนส่งท้ายปีเก่าที่ดอกไม้ไฟสว่างไสวเต็มท้องฟ้า ซึ่งเฝิงหนานซูเดินตามเจียงฉินอย่างว่าง่ายไม่ได้

Chinese

太科幻了……

Thai

เหนือจริงเกินไปแล้ว…

Chinese

而楚丝琪也是从头到尾都没开口，只是和王慧茹、于莎莎简单地说了两句。

Thai

ส่วนฉู่ซือฉีก็ไม่พูดไม่จาตั้งแต่ต้นจนจบ เพียงแค่คุยกับหวังฮุ่ยหรูกับอวี๋ซาซาไปสองสามประโยคสั้นๆ

Chinese

她不再像以前那样以自我为中心了，反而变得善于沉默，善于收敛。

Thai

เธอไม่ได้ยึดตัวเองเป็นศูนย์กลางเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไปแล้ว แต่กลับกลายเป็นคนที่รู้จักนิ่งเงียบและสำรวมตน

Chinese

说来也挺好笑的。

Thai

จะว่าไปก็น่าขันอยู่เหมือนกัน

Chinese

楚丝琪一直都希望自己是被众星捧月的公主，希望可以得到很多人的崇拜、羡慕或者是赞扬。

Thai

ฉู่ซือฉีหวังมาโดยตลอดว่าตนเองจะเป็นเจ้าหญิงที่รายล้อมไปด้วยดวงดารานับร้อย หวังว่าจะได้รับความชื่นชม ความอิจฉา หรือคำสรรเสริญจากผู้คนมากมาย

Chinese

但回首曾经她才发现，原来最璀璨夺目的那颗星星从一开始被自己错过了，而剩下的那些，所有说喜欢她，对她有好感的星星加起来，都没有他万分之一耀眼。

Thai

แต่เมื่อเหลียวมองย้อนกลับไปในอดีต เธอถึงได้พบว่า ที่แท้ดาวดวงที่เจิดจรัสเปล่งประกายที่สุดนั้นกลับถูกตัวเธอเองมองข้ามไปตั้งแต่แรก ส่วนดวงดาวที่เหลืออยู่เหล่านั้น ดาวทุกดวงที่บอกว่าชอบเธอและรู้สึกดีกับเธอเมื่อนำมารวมกันแล้ว ยังเทียบไม่ได้แม้แต่เศษหนึ่งส่วนหมื่นของความเจิดจ้าของเขา

Chinese

“莎莎，待会儿要不要去步行街逛一下。”

Thai

“ซาซา เดี๋ยวไปเดินเล่นที่ถนนคนเดินหน่อยไหม”

Chinese

“不了，我和江勤约好了，下午要见个面。”于莎莎摆手拒绝。

Thai

“ไม่ล่ะ ฉันนัดกับเจียงฉินไว้แล้ว ตอนบ่ายต้องเจอกันหน่อย” อวี๋ซาซาโบกมือปฏิเสธ

Chinese

楚丝琪微微一愣：“你要和江勤见面？为什么？”

Thai

ฉู่ซือฉีชะงักไปเล็กน้อย “เธอจะไปเจอเจียงฉินเหรอ ทำไมล่ะ”

Chinese

于莎莎从口袋里掏出一沓毛爷爷：“我和我男神有一笔大生意要谈！”

Thai

อวี๋ซาซาควักธนบัตรเหมาเจ๋อตงปึกหนึ่งออกมาจากกระเป๋า “ฉันกับเทพบุตรของฉันมีธุรกิจใหญ่ต้องคุยกันน่ะสิ!”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

下午三点多钟，于莎莎来到了夫子湖对面的小区，掏出钥匙打开房门，邀请楚丝琪和王慧茹进去。

Thai

ตอนบ่ายสามโมงกว่า อวี๋ซาซามาถึงหมู่บ้านจัดสรรฝั่งตรงข้ามทะเลสาบฟูจื่อ หยิบกุญแจออกมาเปิดประตูห้อง เชิญให้ฉู่ซือฉีกับหวังฮุ่ยหรูเข้าไปข้างใน

Chinese

两个人在里面参观了半天，表情仍旧没从惊愕中脱离。

Thai

ทั้งสองคนเดินเข้าไปชมอยู่นาน สีหน้ายังคงไม่หลุดพ้นจากความตกตะลึง

Chinese

“你是说，这是江勤的房子？”

Thai

“เธอจะบอกว่า นี่คือบ้านของเจียงฉินเหรอ”

Chinese

“嗯，我妹妹去年小升初，来回上学很不方便，我妈就让我来这附近找找房子，结果房主好巧不巧就是江勤。”

Thai

“อืม น้องสาวฉันสอบเข้า ม.1 เมื่อปีกลาย เดินทางไปกลับโรงเรียนไม่ค่อยสะดวก แม่ก็เลยให้ฉันมาหาเช่าบ้านแถวนี้ แต่บังเอิญสุดๆ ที่เจ้าของบ้านดันเป็นเจียงฉิน”

Chinese

楚丝琪坐到沙发上沉默了许久：“他十一的时候就自己买房了？”

Thai

ฉู่ซือฉีนั่งลงบนโซฟาพลางเงียบไปนาน “เขาซื้อบ้านเองตั้งแต่ช่วงวันชาติแล้วเหรอ”

Chinese

于莎莎倒了杯水递过去：“具体情况我不清楚，但他在这附近好像还有三套房的样子，大概都租出去了吧。”

Thai

อวี๋ซาซารินน้ำแก้วหนึ่งส่งให้ “รายละเอียดฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจ แต่ดูเหมือนเขาจะมีบ้านแถวนี้อีกสามหลังนะ น่าจะปล่อยเช่าไปหมดแล้วละมั้ง”

Chinese

“还，还有三套？”

Thai

“ยะ ยังมีอีกสามหลังเหรอ”

Chinese

“是啊，而且你知道这里的房价涨的得有多恐怖吗？尤其是一中搬过来之后，简直一天一个样！”

Thai

“ใช่แล้ว แถมเธอรู้ไหมว่าราคาบ้านที่นี่พุ่งขึ้นน่ากลัวขนาดไหน โดยเฉพาะหลังจากโรงเรียนมัธยมหนึ่งย้ายมาที่นี่ แทบจะเปลี่ยนไปทุกวันเลยล่ะ!”

Chinese

楚丝琪和王慧茹听完，纷纷陷入到了沉默当中。

Thai

ฉู่ซือฉีกับหวังฮุ่ยหรูได้ฟังแล้ว ต่างพากันตกอยู่ในความเงียบงัน

Chinese

紧接着，敲门声忽然响起，于莎莎快步跑去开门，果然是前来收租的江勤。

Thai

ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น อวี๋ซาซารีบวิ่งไปเปิดประตู แล้วก็เป็นเจียงฉินที่มารับค่าเช่าจริงๆ

Chinese

见到楚丝琪和王慧茹，江勤简单的点了点头，然后就接过于莎莎递过来的钱点了一下。

Thai

เมื่อเห็นฉู่ซือฉีกับหวังฮุ่ยหรู เจียงฉินพยักหน้าทักทายเรียบๆ จากนั้นก็รับเงินที่อวี๋ซาซายื่นส่งมาแล้วนับดู

Chinese

09年，拼团需要大量的资金做推广，六千块虽然不多，但苍蝇再小也是肉，如果后期资金短缺，房子他都有可能会卖掉。

Thai

ปี 09 พินถวนต้องการเงินทุนจำนวนมากมาทำโปรโมต หกพันหยวนแม้จะไม่มาก แต่เนื้อแมลงวันเล็กแค่ไหนก็ยังเป็นเนื้อ หากช่วงหลังเงินทุนขาดแคลน เขาก็อาจจะขายบ้านทิ้งเสียด้วยซ้ำ

Chinese

“男神，你家冯楠舒呢？”

Thai

“เทพบุตร เฝิงหนานซูบ้านนายล่ะ”

Chinese

“回老家了。”

Thai

“กลับบ้านเกิดไปแล้ว”

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)