นักจิ้นอีกคน

Chinese

第350章 又一位磕学家

Thai

ตอนที่ 350 นักจิ้นอีกคน

Chinese

在南山饭庄结完了账，江勤带着爸妈还有503的众人返回了临大。

Thai

หลังจากเช็กบิลที่ร้านอาหารหนานซานเรียบร้อยแล้ว เจียงฉินก็พาพ่อแม่รวมถึงทุกคนจากห้อง 503 กลับมายังม.หลินชวน

Chinese

高文慧她们下午还要上课，就先一步回了宿舍，而冯楠舒还有点舍不得的样子，哼哼唧唧的不想走，对逃课这件事跃跃欲试。

Thai

พวกเกาเหวินฮุ่ยมีเรียนตอนบ่ายจึงกลับหอพักไปก่อน ส่วนเฝิงหนานซูยังดูอาลัยอาวรณ์อยู่บ้าง ส่งเสียงออดแอดไม่อยากไป มีท่าทีอยากจะลองโดดเรียนดูสักตั้ง

Chinese

现在不光是近江者禽这么简单了，现在已经是近江者逃课了。

Thai

ตอนนี้ไม่ใช่แค่เข้าใกล้เจียงแล้วกลายเป็นเดรัจฉานแบบง่ายๆ อีกต่อไป แต่กลายเป็นเข้าใกล้เจียงแล้วโดดเรียนไปเสียแล้ว

Chinese

江勤无奈，只好祭出了一句“听话”，才让小富婆乖乖地跟着高文慧她们回了宿舍。

Thai

เจียงฉินจนปัญญา ทำได้เพียงงัดคำว่า “เชื่อฟังหน่อย” ออกมาใช้ ถึงทำให้แม่หนูเศรษฐียอมตามพวกเกาเหวินฮุ่ยกลับหอพักไปแต่โดยดี

Chinese

他觉得小富婆就像是那种一直生活在纯真里的丫头，真的是很容易被带坏，完全没有任何一点抵制诱惑的能力，而自己这个好朋友，很可能就是她人生之中最大的诱惑。

Thai

เขารู้สึกว่าแม่หนูเศรษฐีเป็นเหมือนเด็กสาวที่ใช้ชีวิตอยู่ในความไร้เดียงสามาโดยตลอด ช่างถูกชักจูงให้เสียคนได้ง่ายดายจริงๆ ไม่มีภูมิคุ้มกันต่อสิ่งยั่วยวนเลยแม้แต่น้อย และเพื่อนสนิทอย่างเขาก็น่าจะเป็นสิ่งยั่วยวนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเธอ

Chinese

“江勤，楠舒都要去上课了，你怎么不用去上课？”

Thai

“เจียงฉิน หนานซูต้องไปเรียนแล้ว ทำไมลูกถึงไม่ต้องไปเรียนล่ะ”

Chinese

袁友琴转过头，忽然发出了灵魂一问。

Thai

หยวนโหย่วฉินหันมา จู่ๆ ก็เอ่ยถามคำถามแทงใจดำขึ้นมา

Chinese

江勤张张嘴：“大学和高中不一样，这里的环境是开放的，是自由的，正经人谁有空天天上课啊，你看这学校，好几万的学生，教室都不够用的，我是临大首届学习之星，学的够多了，当然是要把学习的机会留给那些有需要的同学啦。”

Thai

เจียงฉินอ้าปาก “มหาวิทยาลัยกับมัธยมปลายไม่เหมือนกันนะครับ ที่นี่มีสภาพแวดล้อมที่เปิดกว้างและอิสระ คนจริงจังที่ไหนเขาว่างไปเข้าเรียนทุกวันกันล่ะ แม่ดูมหาวิทยาลัยนี้สิ นักศึกษาตั้งหลายหมื่นคน ห้องเรียนมีไม่พอใช้ด้วยซ้ำ ผมเป็นดาวเด่นแห่งการเรียนรุ่นแรกของม.หลินชวน เรียนมามากพอแล้ว ย่อมต้องสละโอกาสในการเรียนให้เพื่อนนักศึกษาคนอื่นที่จำเป็นต้องใช้สิครับ”

Chinese

其实他下午也有课，但就是仗着父母不懂，所以满嘴跑火车。

Thai

อันที่จริงช่วงบ่ายเขาก็มีเรียน แต่แค่อาศัยว่าพ่อแม่ไม่รู้เรื่องรู้ราว จึงได้พล่ามน้ำไหลไฟดับไปเรื่อย

Chinese

“是吗？”

Thai

“อย่างนั้นเหรอ”

Chinese

“当然了，你们不是好奇我的兼职吗，先别管学习的事情了，我带伱们去办公室看看吧。”

Thai

“แน่นอนสิครับ พ่อกับแม่ไม่สงสัยเรื่องงานพาร์ตไทม์ของผมแล้วเหรอ เรื่องเรียนเอาไว้ก่อนเถอะ เดี๋ยวผมพาพ่อกับแม่ไปดูที่ออฟฟิศดีกว่า”

Chinese

听到儿子提起办公室这三个字，两口子果然被转移了注意力。

Thai

เมื่อได้ยินลูกชายเอ่ยคำว่าออฟฟิศออกมา สองสามีภรรยาก็ถูกเบี่ยงเบนความสนใจไปตามคาด

Chinese

十分钟后，他们跟着江勤来到了创业基地，但没有急着上楼，而是先是经过了一楼，看到了其他的创业项目。

Thai

สิบนาทีต่อมา พวกเขาตามเจียงฉินมาถึงศูนย์บ่มเพาะธุรกิจ แต่ไม่ได้รีบร้อนขึ้นชั้นบน หากเดินผ่านชั้นหนึ่งก่อนและได้เห็นโปรเจกต์สตาร์ตอัปอื่นๆ

Chinese

比如什么摄影工作室，家教工作室，什么图文设计，校园单车之类的，江勤逐个给他们介绍了一下，告诉他们，这是其他学生的创业项目。

Thai

อย่างเช่นสตูดิโอถ่ายภาพ สตูดิโอสอนพิเศษ งานออกแบบกราฟิก หรือไม่ก็จักรยานในรั้วมหาวิทยาลัย เจียงฉินแนะนำให้พวกเขาทีละแห่ง บอกพวกเขาว่านี่คือโปรเจกต์สตาร์ตอัปของนักศึกษาคนอื่น

Chinese

说这句话就是为了让爸妈知道，在大学创业是件很平平无奇的事情，根本不需要惊讶。

Thai

พูดแบบนี้ก็เพื่อให้พ่อแม่รู้ว่าการทำสตาร์ตอัปในรั้วมหาวิทยาลัยเป็นเรื่องธรรมดาสามัญมาก ไม่จำเป็นต้องตื่นตกใจเลยสักนิด

Chinese

不过他可没说，不是所有校内创业都是可以上临川新闻的程度。

Thai

ทว่าเขาไม่ได้บอกหรอกนะว่าไม่ใช่สตาร์ตอัปในมหาวิทยาลัยทุกแห่งจะก้าวไปถึงระดับที่ได้ออกข่าวหลินชวน

Chinese

至此，袁友琴的脑子里对大学有了个初步概念，原来大学生不上课，搞些乱七八遭的才是常态。

Thai

มาถึงตรงนี้ ในสมองของหยวนโหย่วฉินจึงเริ่มมีมโนทัศน์เบื้องต้นเกี่ยวกับมหาวิทยาลัย ที่แท้นักศึกษาไม่เข้าเรียนแล้วมาทำอะไรเรื่อยเปื่อยแบบนี้ถึงเป็นเรื่องปกติ

Chinese

江正宏也是从部队转业之后进的卫生局，对于大学是什么鸟样子他也不知道，所以只能任由江勤瞎掰，觉得不太对劲，却找不到证据说明。

Thai

เจียงเจิ้งหงเองก็ย้ายจากกองทัพไปทำงานที่สำนักสาธารณสุข เขาไม่รู้เช่นกันว่ามหาวิทยาลัยมีสภาพเป็นอย่างไร จึงทำได้เพียงปล่อยให้เจียงฉินพูดจาเพ้อเจ้อไป รู้สึกว่ามีอะไรไม่ค่อยถูกต้อง แต่ก็หาหลักฐานมาแย้งไม่ได้

Chinese

眼看着爸妈露出若有所思的表情，江勤知道他们心里其实已经接受了，于是才把他们带到二楼，推开了208的房门。

Thai

เมื่อเห็นพ่อแม่เผยสีหน้าครุ่นคิด เจียงฉินก็รู้ว่าในใจพวกเขายอมรับได้แล้ว จึงพาพวกเขาขึ้นไปยังชั้นสองและผลักประตูห้อง 208 เข้าไป

Chinese

“这就是我们的办公室，这些都是我们的核心员工，我就是在给这些人兼职当老板。”

Thai

“นี่คือออฟฟิศของพวกเรา คนเหล่านี้เป็นพนักงานระดับแกนนำ ผมก็แค่รับจ็อบเป็นเจ้านายให้คนพวกนี้น่ะครับ”

Chinese

董文豪：“？”

Thai

ต่งเหวินหาว “?”

Chinese

苏奈：“？”

Thai

ซูไน่ “?”

Chinese

路飞宇：“……？”

Thai

ลู่เฟยอวี่ “…?”

Chinese

袁友琴和江正宏看着那些那些带着工牌、整齐划一的员工，以及那些贴在墙上的曲线报表，还有墙上贴的“拼一代，富三代”的标语，最后忍不住对视了一眼。

Thai

หยวนโหย่วฉินและเจียงเจิ้งหงมองพนักงานที่สวมบัตรประจำตัวอย่างพร้อมเพรียงเป็นระเบียบเหล่านั้น รวมถึงแผนภูมิกราฟรายงานผลที่ติดอยู่บนผนัง และคำขวัญ ‘พยายามหนึ่งรุ่น มั่งคั่งสามชั่วคน’ ที่แปะอยู่บนกำแพง สุดท้ายก็อดไม่ได้ที่จะสบตากัน

Chinese

这是儿子的公司？这些都是他手底下的员工？看起来还真不是闹着玩的啊。

Thai

นี่คือบริษัทของลูกชายงั้นเหรอ คนพวกนี้เป็นพนักงานใต้บังคับบัญชาของเขาหมดเลยเหรอ ดูแล้วไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลยแฮะ

Chinese

虽然知道他们现在是处于大学校园当中，但208已经非常具备专业职场的味道了，也难怪两口子会一时恍惚。

Thai

แม้จะรู้ว่าตอนนี้พวกตนอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัย แต่ห้อง 208 ก็มีบรรยากาศของสถานที่ทำงานระดับมืออาชีพอย่างเต็มเปี่ยม จึงไม่แปลกใจเลยที่สองสามีภรรยาจะรู้สึกเหม่อลอยไปชั่วขณะ

Chinese

“老板，这两位是？”董文豪率先开口。

Thai

“บอส สองท่านนี้คือใครเหรอครับ” ต่งเหวินหาวเอ่ยปากถามขึ้นเป็นคนแรก

Chinese

“我爸妈，来临川办点事，顺便到这里参观一下子。”

Thai

“พ่อแม่ฉันเอง มาทำธุระที่หลินชวนเลยแวะมาเยี่ยมชมสักหน่อย”

Chinese

听到这句话，208的众人瞬间停下了手里的活围了上来，有点眼力介的还去端茶倒水搬了椅子，这一幕搞得袁友琴和江正宏都有点不太适应，但还是笑眯眯地接受着一切。

Thai

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ทุกคนในห้อง 208 ก็หยุดงานในมือทันทีแล้วพากันเดินเข้ามาล้อมรอบ คนที่รู้ความหน่อยก็รีบไปรินน้ำยกชาและยกเก้าอี้มาให้ ภาพตรงหน้านี้ทำให้หยวนโหย่วฉินกับเจียงเจิ้งหงรู้สึกไม่ค่อยคุ้นชินอยู่บ้าง แต่ก็ยังคงยิ้มรับทุกอย่างด้วยความยินดี

Chinese

与此同时，江勤把苏奈拉到一边，询问了一下关于支付宝接入拼团的事情。

Thai

ในขณะเดียวกัน เจียงฉินก็ดึงซูไน่ไปอีกด้านหนึ่งเพื่อสอบถามเรื่องการเชื่อมต่อจือฟู่เป่าเข้ากับพินถวน

Chinese

为了保证系统稳定，他们花钱找了专业的公司来做这件事，而苏奈作为技术部的主管，自然就是双方的对接人。

Thai

เพื่อรับประกันความเสถียรของระบบ พวกเขาจึงยอมจ่ายเงินจ้างบริษัทมืออาชีพมาดำเนินการเรื่องนี้ และซูไน่ในฐานะหัวหน้าฝ่ายเทคนิคย่อมต้องเป็นผู้ประสานงานระหว่างทั้งสองฝ่าย

Chinese

如果是魏兰兰、谭青或者董文豪做对接人，江勤倒是不用过问太多，但苏奈的性格决定了她不太适合处理一些商务合作的东西。

Thai

หากเป็นเว่ยหลานหลาน ถานชิง หรือต่งเหวินหาวเป็นผู้ประสานงาน เจียงฉินคงไม่ต้องคอยซักไซ้มากความ แต่นิสัยของซูไน่ทำให้เธอไม่ค่อยเหมาะกับการจัดการเรื่องความร่วมมือทางธุรกิจสักเท่าไร

Chinese

但是没办法，江勤信任的人就这么几个，而那几个人里唯一懂技术的就只有她。

Thai

ทว่าไม่มีทางเลือกอื่น คนที่เจียงฉินไว้วางใจมีเพียงไม่กี่คนนี้ และในบรรดาคนเหล่านั้น คนเดียวที่รู้เรื่องเทคนิคก็มีแค่เธอ

Chinese

“合同已经发过来了，我大致看了一遍，对其中的专业词汇写了批注，发到了你的邮箱，等你决定。”

Thai

“ส่งสัญญามาแล้วค่ะ ฉันดูคร่าวๆ ไปรอบหนึ่งและเขียนหมายเหตุอธิบายศัพท์เฉพาะทางไว้ให้แล้ว ส่งเข้าอีเมลนายแล้วนะ รอนายตัดสินใจ”

Chinese

“另外，我评估过技术难度，觉得他们报价有点高了，最起码还有两成的砍价余地。”

Thai

“อีกอย่าง ฉันประเมินระดับความยากทางเทคนิคแล้ว รู้สึกว่าราคาที่พวกเขาเสนอมาค่อนข้างสูงไป อย่างน้อยยังมีช่องให้ต่อราคาลงมาได้อีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์”

Chinese

“还有一点就是，现在和我们对接的是那个人不懂技术，和他沟通很费劲，如果后期决定合作，老板你必须让他们技术部的主管来做对接人，要不然会耽误很多时间。”

Thai

“แล้วยังมีอีกเรื่องคือ ตอนนี้คนที่ประสานงานกับเราไม่รู้เรื่องเทคนิคเลย คุยกับเขาลำบากมาก ถ้าขั้นต่อไปตัดสินใจร่วมมือกัน บอสต้องให้หัวหน้าฝ่ายเทคนิคของพวกเขามาเป็นผู้ประสานงานนะ ไม่อย่างนั้นจะเสียเวลามาก”

Chinese

苏奈有条不紊地汇报着当前的工作进度，用三言两语就描述清楚了待解决的问题，这着实让江勤感到惊讶。

Thai

ซูไน่รายงานความคืบหน้าของงานปัจจุบันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย อธิบายปัญหาที่ต้องแก้ไขได้อย่างชัดเจนด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำ ทำให้เจียงฉินรู้สึกประหลาดใจจริงๆ

Chinese

看来自己还是小看她了，在涉及到技术的领域，奈奈子的专业还是无人能及的。

Thai

ดูท่าตนเองจะยังประเมินเธอต่ำไป ในขอบเขตงานที่เกี่ยวกับเทคนิค ความเป็นมืออาชีพของไน่ไน่โกะยังคงไม่มีใครเทียบได้

Chinese

而且江勤觉得自己的偏见太深了，苏奈真的不是一直看黄啊，要不也不会成长的那么明显。

Thai

ยิ่งไปกว่านั้นเจียงฉินยังรู้สึกว่าตนเองมีอคติมากเกินไป ซูไน่ไม่ได้ดูแต่เรื่องลามกตลอดเวลาจริงๆ เสียหน่อย ไม่อย่างนั้นคงไม่เติบโตขึ้นอย่างเห็นได้ชัดขนาดนี้

Chinese

“奈奈子，你不看黄的时候还是很靠谱的。”

Thai

“ไน่ไน่โกะ ตอนที่เธอไม่ดูเรื่องลามกนี่ก็พึ่งพาได้มากเลยนะ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

听着江勤给出的肯定，苏奈不太确定自己到底是被夸奖了还是被侮辱了。

Thai

เมื่อได้ยินคำชื่นชมยืนยันจากเจียงฉิน ซูไน่ก็ไม่ค่อยแน่ใจนักว่าตนเองกำลังถูกชมหรือถูกดูหมิ่นกันแน่

Chinese

正在此时，楼下传来一阵脚步声，严教授踩着皮鞋走了上来，嘟囔着207是不是又吃火锅了，怎么我又闻到了火锅味。

Thai

ในเวลานี้เอง เสียงฝีเท้าดังมาจากชั้นล่าง ศาสตราจารย์เหยียนสวมรองเท้าหนังเดินก้าวขึ้นมา พลางพึมพำว่าห้อง 207 แอบกินหม้อไฟกันอีกแล้วหรือเปล่า ทำไมตนถึงได้กลิ่นหม้อไฟอีกแล้ว

Chinese

然后一上来就被江勤拉到了自己的父母面前，进行了一系列的隆重介绍。

Thai

จากนั้นพอก้าวขึ้นมาก็ถูกเจียงฉินดึงตัวไปอยู่ตรงหน้าพ่อแม่ของเขา พร้อมกับแนะนำตัวอย่างเป็นทางการยกใหญ่

Chinese

“爸妈，这是严教授，我们临大的资深教授，退休之后被返聘回来，做创业基地的主管，我这个项目是严教授大力支持起来的，如果没有他的教导，我可能走不到今天这一步。”

Thai

“พ่อครับ แม่ครับ นี่คือศาสตราจารย์เหยียน ศาสตราจารย์อาวุโสของม.หลินชวนเรา หลังจากเกษียณแล้วก็ได้รับการจ้างกลับมาใหม่ให้ทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการศูนย์บ่มเพาะธุรกิจ โปรเจกต์ของผมนี้ได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่จากศาสตราจารย์เหยียน ถ้าไม่มีคำสั่งสอนของท่าน ผมอาจจะเดินมาไม่ถึงจุดนี้ในวันนี้ครับ”

Chinese

“教授他这辈子，以教书育人为己任，桃李满天下，直到今日还在给我们这些学生提供着各种帮助。”

Thai

“ชั่วชีวิตของท่านศาสตราจารย์ ยึดมั่นการอบรมสั่งสอนผู้คนเป็นหน้าที่ มีลูกศิษย์ลูกหาอยู่ทั่วหล้า จนถึงทุกวันนี้ก็ยังคอยให้ความช่วยเหลือแก่นักศึกษาอย่างพวกเราอยู่เสมอครับ”

Chinese

听到这句话，袁友琴和江正宏两口子立马就开始和严教授道谢，感谢他栽培江勤，又感谢他照顾江勤。

Thai

เมื่อได้ยินคำนี้ สองสามีภรรยาหยวนโหย่วฉินและเจียงเจิ้งหงก็รีบกล่าวขอบคุณศาสตราจารย์เหยียนทันที ขอบคุณที่ช่วยบ่มเพาะเจียงฉิน และขอบคุณที่คอยดูแลเจียงฉิน

Chinese

还说江勤这狗小子不省心，以后还得多麻烦严教授。

Thai

ทั้งยังบอกว่าเจ้าลูกหมาเจียงฉินคนนี้ชอบสร้างเรื่องให้ปวดหัว วันข้างหน้าคงต้องรบกวนศาสตราจารย์เหยียนอีกมาก

Chinese

你还别说，袁女士现在的口吻和之前拜托高文慧她们照顾小富婆的口吻是一样的，也难怪高文慧她们认错了人。

Thai

อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลย น้ำเสียงของคุณนายหยวนในตอนนี้เหมือนกับน้ำเสียงที่เคยไหว้วานให้พวกเกาเหวินฮุ่ยช่วยดูแลแม่หนูเศรษฐีไม่มีผิดเพี้ยน จึงไม่แปลกที่พวกเกาเหวินฮุ่ยจะเข้าใจผิดไป

Chinese

严教授被江勤的一顿彩虹屁打的找不着北，又被江勤的父母感谢的脑子懵懵的，立马也开始寒暄上了。

Thai

ศาสตราจารย์เหยียนถูกลูกยอป้อยอชุดใหญ่ของเจียงฉินซัดจนมึนงงทิศทาง ซ้ำยังถูกพ่อแม่ของเจียงฉินขอบคุณเสียจนสมองเบลอไปหมด จึงรีบเอ่ยทักทายปราศรัยขึ้นมาทันที

Chinese

接受学生感谢和接受学生家长感谢的心情是不一样的，这更让严教授有一种教导有方的成就感，然后就忘了自己来这里是为了暗示江勤自己已经好久没吃火锅了。

Thai

ความรู้สึกตอนรับคำขอบคุณจากนักศึกษากับรับคำขอบคุณจากผู้ปกครองของนักศึกษานั้นไม่เหมือนกัน สิ่งนี้ยิ่งทำให้ศาสตราจารย์เหยียนรู้สึกถึงความสำเร็จในการสั่งสอนอบรมศิษย์ จากนั้นก็ลืมไปสนิทว่าที่ตนเองมาที่นี่ก็เพื่อจะบอกใบ้ให้เจียงฉินรู้ว่าตนเองไม่ได้กินหม้อไฟมานานมากแล้ว

Chinese

“江勤。”

Thai

“เจียงฉิน”

Chinese

“怎么了教授？”

Thai

“มีอะไรเหรอครับศาสตราจารย์”

Chinese

严教授愣了一下：“我来这里是为了做什么的来着？”

Thai

ศาสตราจารย์เหยียนชะงักไปครู่หนึ่ง “ฉันมาที่นี่เพื่อทำอะไรนะ”

Chinese

江勤竖起大拇指：“教授，您现在的眼神清澈的就像是大学生一样。”

Thai

เจียงฉินยกนิ้วโป้งให้ “ศาสตราจารย์ครับ แววตาของท่านในตอนนี้ใสซื่อบริสุทธิ์เหมือนกับนักศึกษาเลยครับ”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

把严教授送走之后，江勤微微扬起嘴角，心说这下妥了。

Thai

หลังจากส่งศาสตราจารย์เหยียนกลับไปแล้ว เจียงฉินก็ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย คิดในใจว่าคราวนี้เรียบร้อยแล้ว

Chinese

看到了实地场景，又有了严教授这尊大佛做担保，以后就算自己再搞出什么上新闻的大事儿，爸妈也不会太惊讶了。

Thai

ได้เห็นสถานที่จริงด้วยตาตัวเอง ซ้ำยังมีพระพุทธรูปองค์ใหญ่อย่างศาสตราจารย์เหยียนมารับประกันให้อีก ต่อไปแม้ว่าตนเองจะสร้างเรื่องใหญ่โตจนออกข่าวอะไรขึ้นมาอีก พ่อแม่ก็คงจะไม่ตื่นตกใจจนเกินไปแล้ว

Chinese

“你儿子还挺有本事的，竟然真的在学校里搞了个公司。”袁友琴从创业基地出来，表情有些感叹。

Thai

“ลูกชายคุณนี่เก่งไม่เบาเลยนะ ถึงกับเปิดบริษัทขึ้นมาในมหาวิทยาลัยได้จริงๆ” หยวนโหย่วฉินเดินออกมาจากศูนย์บ่มเพาะธุรกิจ สีหน้าแฝงความทึ่งและทอดถอนใจ

Chinese

江正宏夹着根烟抽了两口：“有本事也是遗传了你啊，你没看他那说瞎……额，说话的方式，和你对付我简直是一样的。”

Thai

เจียงเจิ้งหงคีบบุหรี่สูบไปสองคำ “เก่งก็เพราะได้กรรมพันธุ์มาจากเธอนั่นแหละ ไม่เห็นหรือไงว่าท่าทางพูดจาเหลว… เอ่อ วิธีการพูดจาของเขา แทบจะเหมือนกับวิธีที่เธอใช้รับมือฉันไม่มีผิด”

Chinese

“你的意思是说，我年轻的时候也应该做生意？”

Thai

“หมายความว่าถ้าสมัยสาวๆ ฉันไปทำธุรกิจก็คงรุ่งงั้นสิ”

Chinese

“那也说不定，毕竟咱们年轻的时候时代不同，而且你也没接受过大学教育。”

Thai

“ก็ไม่แน่เหมือนกัน เพราะยุคสมัยตอนพวกเรายังหนุ่มสาวมันไม่เหมือนกัน แถมเธอก็ไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัยด้วยนี่”

Chinese

袁友琴也没做过多思考，反正是放心了：“其实我倒不图江勤大富大贵，只要他身体健康，别碰违法的东西，对楠舒好，我就放心了。”

Thai

หยวนโหย่วฉินไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่านั้น อย่างไรเสียก็วางใจได้แล้ว “ที่จริงฉันไม่ได้หวังให้เจียงฉินร่ำรวยมหาศาลอะไรหรอก ขอแค่เขาสุขภาพแข็งแรง ไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องผิดกฎหมาย ดีกับหนานซู ฉันก็สบายใจแล้ว”

Chinese

江正宏看了老婆一眼，心说你想的倒是简单，咱儿子要是不大富大贵，凭什么对冯楠舒那丫头好啊，人家坐的车可是带着小金人呢。

Thai

เจียงเจิ้งหงเหลือบมองภรรยา คิดในใจว่าเธอช่างคิดอะไรง่ายดายเสียจริง ถ้าลูกชายเราไม่ร่ำรวยมหาศาล จะเอาอะไรไปดูแลแม่หนูเฝิงหนานซูให้ดีได้ล่ะ รถที่แม่หนูคนนั้นนั่งมีรูปปั้นนางฟ้าสีทองติดอยู่หน้ารถเชียวนะ

Chinese

臭小子整天钱钱的，上了大学还一声不吭创了业，其中一部分压力说不定就是来源于此的。

Thai

เจ้าลูกเวรนี่วันๆ เอาแต่พูดเรื่องเงินๆ ทองๆ พอเข้ามหาวิทยาลัยก็แอบทำสตาร์ตอัปเงียบๆ โดยไม่ปริปากบอกใคร แรงกดดันส่วนหนึ่งอาจจะมาจากเรื่องนี้ก็เป็นได้

Chinese

“看过了，放心了，回酒店吧，我这坐了一天的车了，老腰还没歇过来呢。”江正宏说着话锤了两下腰。

Thai

“ดูแล้ว วางใจแล้ว กลับโรงแรมกันเถอะ ฉันนั่งรถมาทั้งวัน เอวแก่ๆ นี่ยังไม่หายเมื่อยเลย” เจียงเจิ้งหงพูดพลางทุบเอวไปสองที

Chinese

袁友琴摇摇头：“我得等楠舒下课，领她逛逛，要不这次离开，再见就得是过年了。”

Thai

หยวนโหย่วฉินส่ายหน้า “ฉันต้องรอหนานซูเลิกเรียนก่อน จะพาเธอไปเดินเล่นสักหน่อย ไม่อย่างนั้นพอจากกันคราวนี้ กว่าจะได้เจอกันอีกทีก็คงเป็นช่วงตรุษจีนแล้ว”

Chinese

“那我自己回去？”

Thai

“งั้นฉันกลับคนเดียวเหรอ”

Chinese

正在此时，江勤也从创业基地走了出来，两口子把接下来的打算说了一下。

Thai

ในขณะนี้เอง เจียงฉินก็เดินออกมาจากศูนย์บ่มเพาะธุรกิจ สองสามีภรรยาจึงบอกเล่าแผนการหลังจากนี้ให้ฟัง

Chinese

江勤想了想：“行吧，妈，你就去陪冯楠舒吧，至于我爸，您不能回去，您得请我舍友吃个饭，您想想，您二位来了之后请了冯楠舒全宿舍吃饭，偏没请我们宿舍，传出去也有点不好听。”

Thai

เจียงฉินคิดอยู่ครู่หนึ่ง “เอาเถอะครับ แม่ก็ไปอยู่เป็นเพื่อนเฝิงหนานซูแล้วกัน ส่วนพ่อ พ่อจะกลับไม่ได้นะครับ พ่อต้องเลี้ยงข้าวรูมเมทของผมสักมื้อ ลองคิดดูสิครับ พ่อกับแม่มาถึงก็เลี้ยงข้าวทั้งห้องพักของเฝิงหนานซู แต่ดันไม่เลี้ยงห้องพักของพวกผม ขืนแพร่งพรายออกไปมันจะดูไม่ค่อยดีนะ”

Chinese

江正宏听完之后点点头：“是这个道理，那你招呼一下吧，晚上咱们再整点酒。”

Thai

เจียงเจิ้งหงฟังแล้วก็พยักหน้า “มีเหตุผล งั้นแกไปชวนพวกนั้นมาเถอะ ตอนเย็นพวกเราค่อยมาดื่มกันสักหน่อย”

Chinese

“你们爷俩儿先别着急整酒，我还不知道楠舒的教室在哪儿呢。”

Thai

“พวกเธอสองพ่อลูกอย่าเพิ่งรีบร้อนเรื่องเหล้าเลย ฉันยังไม่รู้เลยว่าห้องเรียนของหนานซูอยู่ที่ไหน”

Chinese

“也对，那我让我秘书带你去吧。”

Thai

“จริงด้วยครับ งั้นผมให้เลขาของผมพาแม่ไปแล้วกัน”

Chinese

江勤伸手打了个电话给文锦瑞，把她叫了出来，心说既然母女俩打算出去逛个街，有她在也能帮忙付付款，领个路什么的。

Thai

เจียงฉินยกหูโทรศัพท์หาเหวินจิ่นรุ่ย เรียกเธอออกมา คิดในใจว่าในเมื่อคู่แม่ลูกคู่นี้คิดจะไปเดินช็อปปิ้งกัน มีเธออยู่ด้วยก็จะได้ช่วยจ่ายเงินและช่วยนำทางได้

Chinese

嗯？为什么是母女俩？

Thai

หืม ทำไมถึงเป็นคู่แม่ลูกล่ะ

Chinese

江勤的脑子抽了一下，还没反应过来，就发现老妈已经迫不及待地跟着文锦瑞去教学楼了。

Thai

สมองของเจียงฉินกระตุกวูบไปชั่วครู่ ยังไม่ทันได้สติ ก็พบว่าแม่ของตนแทบจะรอไม่ไหว เดินตามเหวินจิ่นรุ่ยไปยังอาคารเรียนเสียแล้ว

Chinese

此时的时间是下午四点半，教室里的学生都还没下课，所以袁友琴就站在门口等着，有些坐在第一排的学生能透过玻璃看到她，但也没太在意。

Thai

เวลานี้เป็นเวลาสี่โมงครึ่งตอนบ่าย นักศึกษาในห้องเรียนยังไม่เลิกเรียน หยวนโหย่วฉินจึงยืนรออยู่หน้าประตู นักศึกษาบางคนที่นั่งอยู่แถวแรกสามารถมองเห็นเธอผ่านกระจกได้ แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก

Chinese

因为有很多家长来学校的时候都喜欢偷偷看自己孩子学习的样子，倒是不奇怪。

Thai

เพราะมีผู้ปกครองจำนวนมากที่เวลามามหาวิทยาลัยมักจะชอบแอบดูลูกของตัวเองตอนกำลังเรียนหนังสือ จึงไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอันใด

Chinese

不过很快，空旷的走廊里除了讲课的声音之外又多了一阵哒哒哒的高跟鞋声，四班的导员薛红英迈步走来，打算安排一下消防演练的事情，结果一走近就看到了袁友琴，表情不禁微微一愣。

Thai

ทว่าในเวลาไม่นาน บนทางเดินอันโล่งกว้างนอกจากเสียงบรรยายการสอนแล้วก็มีเสียงรองเท้าส้นสูงดังก๊อกแก๊กเพิ่มเข้ามาอีกสายหนึ่ง เซวียหงอิงอาจารย์ที่ปรึกษาของห้อง 4 ก้าวเดินเข้ามา ตั้งใจจะมานัดแนะเรื่องการซ้อมหนีไฟ ผลปรากฏว่าพอเดินเข้ามาใกล้ก็เห็นหยวนโหย่วฉิน สีหน้าจึงอดไม่ได้ที่จะชะงักไปเล็กน้อย

Chinese

“您是学生家长吗？”

Thai

“คุณเป็นผู้ปกครองของนักศึกษาเหรอคะ”

Chinese

“对，我是江勤的妈妈，老师您好。”

Thai

“ใช่ค่ะ ฉันเป็นแม่ของเจียงฉิน สวัสดีค่ะอาจารย์”

Chinese

薛红英愣了一下：“三班的那个江勤？”

Thai

เซวียหงอิงอึ้งไปครู่หนึ่ง “เจียงฉินคนนั้นของห้อง 3 น่ะเหรอคะ”

Chinese

袁友琴也有点惊讶：“您认识他啊？”

Thai

หยวนโหย่วฉินก็ประหลาดใจเล็กน้อย “อาจารย์รู้จักเขาด้วยเหรอคะ”

Chinese

“江勤是我们学校的创业明星，别说我这个本院老师了，就算是别的系院也没有不认识他的啊。”

Thai

“เจียงฉินเป็นดาวเด่นด้านสตาร์ตอัปของมหาวิทยาลัยเรา อย่าว่าแต่อาจารย์คณะนี้อย่างฉันเลยค่ะ แม้แต่คณะอื่นก็ไม่มีใครไม่รู้จักเขานะคะ”

Chinese

“老师你过奖了，那小子就是爱搞一些乱七八糟的。”

Thai

“อาจารย์ชมเกินไปแล้วค่ะ เจ้าเด็กคนนั้นก็แค่ชอบทำอะไรเรื่อยเปื่อยไร้สาระน่ะค่ะ”

Chinese

薛红英笑了一下，忽然反应了过来：“不过您好像走错了，他们今天不上合堂，这是我们四班的教室。”

Thai

เซวียหงอิงยิ้มขึ้นมา แล้วจู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ “แต่ดูเหมือนคุณจะมาผิดห้องนะคะ วันนี้พวกเขาไม่ได้เรียนรวม นี่เป็นห้องเรียนของห้อง 4 ของพวกเราค่ะ”

Chinese

袁友琴也是愣了一下，然后摆摆手：“老师您误会了，我不找江勤，我在等楠舒下课呢，她是四班的吧？”

Thai

หยวนโหย่วฉินเองก็ชะงักไปเช่นกัน จากนั้นจึงโบกมือ “อาจารย์เข้าใจผิดแล้วค่ะ ฉันไม่ได้มาหาเจียงฉิน ฉันกำลังรอหนานซูเลิกเรียนอยู่ เธออยู่ห้อง 4 ใช่ไหมคะ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

薛红英呼吸一滞，瞬间，血糖高升！

Thai

ลมหายใจของเซวียหงอิงพลันชะงักงัน ในพริบตา น้ำตาลในเลือดก็พุ่งสูงปรี๊ด!

Chinese

要知道，这位四班导师可是高文慧那个磕学家群里的管理员，那能是一般人吗？

Thai

ต้องรู้ไว้ก่อนนะว่าอาจารย์ที่ปรึกษาห้อง 4 ท่านนี้คือแอดมินในกลุ่มนักจิ้นของเกาเหวินฮุ่ยเชียวนะ จะเป็นคนธรรมดาไปได้อย่างไร

Chinese

江勤的妈妈来学校等冯楠舒下课？好好好，这么玩是吧，那我可有精神了！

Thai

แม่ของเจียงฉินมามหาวิทยาลัยเพื่อรอเฝิงหนานซูเลิกเรียนเนี่ยนะ ดีๆๆ เล่นกันแบบนี้สินะ ถ้างั้นฉันก็ตาสว่างกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันทีเลยสิ!

Chinese

兢兢业业了这么久，老错终于要百万字了，求月票，求追读，月票这玩意儿，月初投对我来说更重要，月底反而没啥效果了，求求了，月票越多我越有精神的。

Thai

ทุ่มเททำงานอย่างขยันขันแข็งมาตั้งนาน ในที่สุดเหล่าชั่วก็กำลังจะแตะหลักหนึ่งล้านตัวอักษรแล้ว ขอตั๋วรายเดือน ขอให้ติดตามอ่านกันต่อไปด้วยนะ เจ้าตั๋วรายเดือนนี่ สำหรับฉันแล้วโหวตต้นเดือนสำคัญกว่ามาก สิ้นเดือนแทบจะไม่ค่อยมีผลอะไรแล้ว ได้โปรดเถอะ ยิ่งตั๋วรายเดือนเยอะฉันก็ยิ่งมีกำลังใจนะ

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)