พากลับบ้านไปกินมื้อส่งท้ายปีเก่า

Chinese

第202章 带回家吃年夜饭

Thai

บทที่ 202 พากลับบ้านไปกินมื้อค่ำวันส่งท้ายปี

Chinese

呲蹦！

Thai

ฟู่ ปัง!

Chinese

啾~嘭！

Thai

ฟิ้ว~ บึ้ม!

Chinese

年三十傍晚，一朵巨大的烟花在北崖河岸的夜空上炸开，爆出漫天的火树银花，连带着整个水面都波光粼粼的，让刚刚黑下来的天色再次被点亮。

Thai

พลบค่ำวันส่งท้ายปีเก่า ดอกไม้ไฟดอกใหญ่ระเบิดขึ้นบนท้องฟ้ายามราตรีเหนือริมฝั่งแม่น้ำเป่ยหยา ส่องประกายพร่างพราวดุจต้นไม้ไฟและดอกไม้เงินไปทั่วผืนฟ้า แสงสะท้อนระยิบระยับไปทั่วผิวน้ำ ส่องสว่างท้องฟ้าที่เพิ่งจะมืดมิดลงให้สว่างไสวขึ้นมาอีกครั้ง

Chinese

江勤双手插兜，依靠在树上，眼眸里倒映着五彩斑斓的花彩，表情高冷的不行。

Thai

เจียงฉินล้วงมือทั้งสองข้างลงในกระเป๋าเสื้อ ยืนพิงต้นไม้ แววตาสะท้อนประกายแสงสีตระการตา สีหน้าดูเย็นชาและสูงส่งเกินบรรยาย

Chinese

河岸偶有冷风吹过，将他额前的发丝吹起，却丝毫不能凌乱他的心。

Thai

ลมหนาวพัดผ่านริมฝั่งแม่น้ำเป็นระลอก พัดพาเส้นผมหน้าผากของเขาให้พลิ้วไหว ทว่าไม่อาจทำให้จิตใจของเขาหวั่นไหวได้แม้แต่น้อย

Chinese

妈的，自己现在一定帅过吴彦祖了吧？

Thai

แม่งเอ๊ย ตอนนี้ตัวเองต้องหล่อกว่าอู๋เอี้ยนจู่แล้วแน่ๆ

Chinese

可能……就像《纵横四海》里张国荣围着黑白围巾站在河边的那一幕，甚至还帅。

Thai

อาจจะ… เหมือนกับฉากที่จางกั๋วหรงพันผ้าพันคอลายขาวดำยืนอยู่ริมแม่น้ำในภาพยนตร์เรื่อง 《จ้งเหิงซื่อไห่》 หรืออาจจะหล่อกว่านั้นเสียอีก

Chinese

“放得好啊老秦，真不愧是济州富二代，再来一个，米兰之夜有没有？”

Thai

“จุดได้สวยนี่เหล่าฉิน สมกับเป็นทายาทเศรษฐีแห่งจี้โจวจริงๆ ขออีกชุดสิ มี 'ค่ำคืนแห่งมิลาน' ไหม”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

在河边风骚放花的秦子昂正得意的不行，听到声音之后茫然转头，然后一眼就看到了江勤在鼓掌，霎时间脸都绿了。

Thai

ฉินจื่ออั๋งที่กำลังจุดดอกไม้ไฟโชว์ฟอร์มอย่างภาคภูมิใจอยู่ริมแม่น้ำกำลังกระหยิ่มยิ้มย่อง พอได้ยินเสียงก็หันขวับกลับมาอย่างงุนงง จากนั้นก็เห็นเจียงฉินกำลังปรบมืออยู่ ใบหน้าพลันเขียวคล้ำขึ้นมาทันที

Chinese

妈的，这个狗怎么也在这儿？

Thai

บัดซบ ไอ้หมานี่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง

Chinese

这是我花钱买的烟花，全都让他看去了，这还有王法吗？还有法律吗？

Thai

นี่มันดอกไม้ไฟที่ฉันเสียเงินซื้อมา แต่กลับให้มันดูจนหมด แบบนี้ยังมีขื่อมีแปอยู่ไหม ยังมีกฎหมายอยู่หรือเปล่า

Chinese

他冲着小弟招招手，搬着重金买来的烟花挪到了河岸的另一边。

Thai

เขากวักมือเรียกลูกน้อง แล้วยกดอกไม้ไฟที่ทุ่มเงินซื้อมาอย่างแพงย้ายไปอีกฟากหนึ่งของริมแม่น้ำ

Chinese

你还别说，富二代就是有光环，他这么一走，河岸边的小姑娘瞬间少了大半。

Thai

จะว่าไปแล้ว ทายาทเศรษฐีย่อมมีออร่า พอเขาเดินจากไปแบบนี้ สาวๆ ริมฝั่งแม่น้ำก็พลอยหายไปเกินครึ่งในทันตา

Chinese

江勤无奈地叹了口气，心说真他妈没意思，你都放天上去了还不让人看，这不是自私是什么？一点都不懂得高效率的资源共享。

Thai

เจียงฉินถอนหายใจอย่างจนใจ คิดในใจว่าโคตรไร้สาระเลย นายจุดขึ้นฟ้าไปแล้วแต่กลับไม่ให้คนอื่นดู แบบนี้ไม่เรียกเห็นแก่ตัวแล้วจะเรียกว่าอะไร ไม่รู้จักการแบ่งปันทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพเอาเสียเลย

Chinese

“叔，烤红薯吃不吃？热乎的，还烫手呢！”

Thai

“อา กินมันเผาไหม ร้อนๆ เลย ยังลวกมืออยู่เลยเนี่ย!”

Chinese

正说话的功夫，杨树安和郭子航从对面的绿化带钻了出来，手里的塑料袋中装着两只烤红薯，胖乎乎圆滚滚的。

Thai

ขณะที่กำลังพูดอยู่ หยางซู่อันกับกัวจื่อหางก็มุดออกมาจากแนวพุ่มไม้ฝั่งตรงข้าม ในถุงพลาสติกมีมันเผาอวบอ้วนกลมป้อมอยู่สองหัว

Chinese

“买都买了，给我一个吧。”

Thai

“ซื้อมาแล้วก็เอามาให้ฉันหัวหนึ่งสิ”

Chinese

江勤把红薯接过来，揣进了羽绒服的口袋里。

Thai

เจียงฉินรับมันเผามาแล้วยัดใส่กระเป๋าเสื้อขนเป็ด

Chinese

济州的旧城区改造正开展的如火如荼，因为涉及到各种防火条例，所以政府部门老早就发布了禁止燃放烟花爆竹的公告。

Thai

การปรับปรุงเขตเมืองเก่าของจี้โจวกำลังดำเนินไปอย่างเข้มข้น เนื่องจากเกี่ยวข้องกับระเบียบข้อบังคับด้านการป้องกันอัคคีภัยต่างๆ หน่วยงานรัฐจึงได้ออกประกาศห้ามจุดประทัดและดอกไม้ไฟมาตั้งนานแล้ว

Chinese

不过他们特地在北崖河圈出来了一块地，表示放烟花有瘾的都可以到这里放。

Thai

แต่พวกเขาก็กั้นพื้นที่ริมแม่น้ำเป่ยหยาไว้แห่งหนึ่งเป็นพิเศษ โดยระบุว่าใครที่คันไม้คันมืออยากจุดดอกไม้ไฟสามารถมาจุดที่นี่ได้

Chinese

因为距离年夜饭还有段时间，杨树安和郭子航就提议来凑个热闹。

Thai

เนื่องจากยังเหลือเวลาอีกพักใหญ่กว่าจะถึงมื้อค่ำวันส่งท้ายปี หยางซู่อันกับกัวจื่อหางจึงชวนกันมาเดินดูความคึกคัก

Chinese

确实，很热闹，烟花看了无数，老同学也见了不少。

Thai

คึกคักมากจริงๆ ดอกไม้ไฟก็ดูไปนับไม่ถ้วน แถมยังได้เจอเพื่อนเก่าตั้งหลายคน

Chinese

“江勤！”

Thai

“เจียงฉิน!”

Chinese

江勤正看着满天烟花，忽然就见到一行四五个人往这边走，有男的有女的，定睛一看，发现是高三同班的同学。

Thai

ขณะที่เจียงฉินกำลังมองดูดอกไม้ไฟเต็มท้องฟ้า จู่ๆ ก็เห็นกลุ่มคนสี่ห้าคนเดินตรงมาทางนี้ มีทั้งชายและหญิง พอเพ่งมองดูก็พบว่าเป็นเพื่อนร่วมห้องสมัย ม.ปลายปี 3

Chinese

洪什么东，于什么洋，后面扎马尾的女孩应该是姓赵，还有个什么倩倩。

Thai

หงอะไรตงสักอย่าง อวี๋อะไรหยางสักอย่าง เด็กสาวมัดผมหางม้าข้างหลังน่าจะแซ่จ้าว แล้วก็มีใครอีกคนที่ชื่อเชี่ยนเชี่ยน

Chinese

“好久不见啊江勤。”

Thai

“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะเจียงฉิน”

Chinese

“好久不见，老洪，老于，老赵，倩倩。”

Thai

“ไม่ได้เจอกันนาน เหล่าหง เหล่าอวี๋ เหล่าจ้าว เชี่ยนเชี่ยน”

Chinese

江勤淡定打招呼，自信的仿佛知道人家的全名似的，一点也不心虚。

Thai

เจียงฉินทักทายอย่างนิ่งสงบ มั่นใจราวกับรู้ชื่อจริงของทุกคนอย่างถ่องแท้ ไม่มีความกระดากอายแม้แต่น้อย

Chinese

赵露：“老赵？”

Thai

จ้าวลู่ “เหล่าจ้าว?”

Chinese

孔倩倩：“他叫的也太亲热了吧？”

Thai

ขงเชี่ยนเชี่ยน “เขาเรียกสนิทสนมเกินไปไหมเนี่ย”

Chinese

江勤看那两个女孩的表情有些古怪，也不知道自己是不是记错了，但觉得无所吊谓。

Thai

เจียงฉินเห็นสีหน้าของสองสาวดูแปลกๆ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองจำผิดหรือเปล่า แต่ก็รู้สึกว่าช่างหัวมันเถอะ

Chinese

连名字都记不清楚的，偶然碰见，能知道“我好像认识她”就已经很不错了。

Thai

คนที่ไม่แม้แต่จะจำชื่อได้ พอมาบังเอิญเจอกัน รู้สึกว่า ‘ฉันเหมือนจะรู้จักเธอ’ ก็นับว่าดีมากแล้ว

Chinese

“你们有事吗？”

Thai

“พวกนายมีธุระอะไรหรือเปล่า”

Chinese

洪振东走到江勤跟前，碰了一下他的肩膀：“老江，伱最近可太火了，所有人都在QQ空间说你的事儿，我一开始还纳闷儿呢，心说我们班没有个禽兽的禽啊，后来才知道，原来是你啊！”

Thai

หงเจิ้นตงเดินมาตรงหน้าเจียงฉินแล้วสะกิดไหล่เขา “เหล่าเจียง ช่วงนี้นายดังระเบิดเลยนะ ทุกคนใน คิวคิว โซนเอาแต่พูดถึงเรื่องของนาย ตอนแรกฉันยังสงสัยอยู่เลย นึกในใจว่าห้องเราไม่มีใครชื่อ ‘ฉิน’ ที่เขียนด้วยตัวสัตว์ป่าสักหน่อย มารู้ทีหลังว่าที่แท้ก็คือนายนี่เอง!”

Chinese

江勤露出一抹冷笑：“再给你一次机会，你他妈最好找我有事儿。”

Thai

เจียงฉินเผยรอยยิ้มเย็นชา “ให้โอกาสนายอีกครั้ง แม่งเอ๊ย ขอให้มีธุระจริงๆ เถอะ”

Chinese

“我们就是想问问，你真的和冯楠舒谈恋爱了吗？空间里说的是真的假的？”

Thai

“พวกเราแค่อยากถามดูน่ะ ว่านายคบกับเฝิงหนานซูจริงๆ เหรอ ที่พูดกันในโซนเป็นเรื่องจริงหรือเรื่องโกหก”

Chinese

“诽谤，纯属诽谤，现在的谣言都离大谱了，连我这个当事人都不知道。”

Thai

“ใส่ร้าย ใส่ร้ายชัดๆ ข่าวลือสมัยนี้มันหลุดโลกเกินไปแล้ว แม้แต่เจ้าตัวอย่างฉันยังไม่รู้เรื่องเลย”

Chinese

洪振东瞬间就笑了：“我就说嘛，冯楠舒怎么可能谈恋爱，秦子昂也说是假的，听你这么一澄清，我们也就放心了。”

Thai

หงเจิ้นตงหัวเราะขึ้นมาทันที “ฉันว่าแล้วเชียว เฝิงหนานซูจะเป็นแฟนกับคนอื่นได้ยังไง ฉินจื่ออั๋งก็บอกว่าไม่จริง พอได้ยินนายมาชี้แจงแบบนี้พวกเราก็โล่งใจแล้ว”

Chinese

赵露和孔倩倩也是笑的不行：“我就说不可能，不知道是谁带的头，还有人说你和冯楠舒牵手逛庙会。”

Thai

จ้าวลู่กับขงเชี่ยนเชี่ยนก็หัวเราะไม่หยุดเช่นกัน “ฉันว่าแล้วว่าไม่มีทาง ไม่รู้ว่าใครเป็นคนเริ่มลือ มีคนบอกว่านายกับเฝิงหนานซูจับมือกันไปเดินเที่ยวงานวัดด้วยซ้ำ”

Chinese

“老江，你实话实说，是不是酒后吹牛逼了？”于易洋冲他眨眨眼。

Thai

“เหล่าเจียง นายบอกความจริงมาเถอะ เมาเหล้าแล้วขี้โม้ใช่ไหมล่ะ” อวี๋อี้หยางขยิบตาให้เขา

Chinese

江勤摇了摇头：“不知道，但谈恋爱是绝对不可能，以后再听到这种记得帮我辟谣。”

Thai

เจียงฉินส่ายหน้า “ไม่รู้สิ แต่เรื่องคบกันเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน วันหลังถ้าได้ยินเรื่องแบบนี้อีกอย่าลืมช่วยฉันแก้ข่าวด้วยนะ”

Chinese

孔倩倩忍不住瘪了瘪嘴：“江勤，你好像每年都有个绯闻啊，去年是和楚丝琪，今年连冯楠舒都拉下水了，越来越虚幻，真的不是你自己吹的？”

Thai

ขงเชี่ยนเชี่ยนอดเบะปากไม่ได้ “เจียงฉิน นายนี่มีข่าวลือชู้สาวทุกปีเลยนะ ปีที่แล้วก็กับฉู่ซือฉี ปีนี้ถึงขั้นลากเฝิงหนานซูมาเอี่ยวด้วย ยิ่งนับวันยิ่งเพ้อเจ้อ ไม่ใช่ว่านายโม้ไปเองจริงๆ เหรอ”

Chinese

洪振东咳嗽一声：“这才显得老江有勇气啊，故事里的女主角越来越漂亮了，连冯楠舒都敢碰瓷！”

Thai

หงเจิ้นตงกระแอมไอทีหนึ่ง “แบบนี้ถึงจะแสดงว่าเหล่าเจียงมีความกล้าไงล่ะ นางเอกในเรื่องเล่ายิ่งมายิ่งสวย ขนาดเฝิงหนานซูยังกล้าเอามาเกาะกระแสเลย!”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

正说话的功夫，江勤身后的草地上传来一阵飒飒飒的声音，这是因为冬季的草叶都会变得很干，有人踩上去的时候就会产生一种轻微的破碎声。

Thai

ขณะที่กำลังพูดคุยกันอยู่ บนผืนหญ้าด้านหลังของเจียงฉินก็มีเสียงสวบสาบดังแว่วมา นั่นเป็นเพราะใบหญ้าในฤดูหนาวแห้งกรอบมาก เวลาที่มีคนเหยียบลงไปจึงทำให้เกิดเสียงแตกหักเบาๆ

Chinese

穿着白色棉服的冯楠舒迈步走来，灵动的眼眸里倒映着火树银花的天空，冷风吹过帽檐柔软的细毛，轻轻拂过她清冷而绝美的脸蛋。

Thai

เฝิงหนานซูที่สวมเสื้อนวมสีขาวก้าวเดินเข้ามา นัยน์ตาเป็นประกายสะท้อนภาพท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดอกไม้ไฟ ลมหนาวพัดผ่านขนเฟอร์นุ่มนิ่มตรงขอบหมวก ลูบไล้ใบหน้าอันเย็นชาและงดงามหมดจดของเธอเบาๆ

Chinese

只是她没想到江勤身边有那么多人，面冷心怂，略微小慌，然后默默走近，从江勤背后露出小脸。

Thai

เพียงแต่เธอไม่นึกว่าข้างกายเจียงฉินจะมีคนเยอะขนาดนี้ ภายนอกดูเย็นชาทว่าในใจแอบประหม่า จึงเกิดความลนลานเล็กน้อย จากนั้นก็เดินเข้ามาเงียบๆ แล้วโผล่ใบหน้าเล็กๆ ออกมาจากด้านหลังของเจียงฉิน

Chinese

“跟高文慧打完电话了？”

Thai

“คุยโทรศัพท์กับเกาเหวินฮุ่ยเสร็จแล้วเหรอ”

Chinese

“打完了，她让我替她给你拜年。”冯楠舒柔柔地开口。

Thai

“เสร็จแล้ว เธอให้ฉันอวยพรปีใหม่นายแทนเธอ” เฝิงหนานซูเอ่ยอย่างนุ่มนวล

Chinese

江勤听完后咂咂嘴：“我怎么说也是老板啊，连个拜年电话都不亲自打？”

Thai

พอเจียงฉินได้ยินก็จึ๊ปาก “ยังไงฉันก็เป็นเจ้านายนะ แม้แต่โทรศัพท์มาอวยพรปีใหม่ยังไม่ยอมโทรมาเองเลยเหรอ”

Chinese

“她说转达像一家，比较好磕。”

Thai

“เธอบอกว่าให้ฝากบอกจะเหมือนคนครอบครัวเดียวกัน ฟินกว่า”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

冯楠舒忽然低头，从袖子里伸出小手就想往江勤的口袋里掏，结果还没掏进去就被拦下来了。

Thai

เฝิงหนานซูก้มหน้าลงกะทันหัน ยื่นมือเล็กๆ ออกมาจากแขนเสื้อหมายจะล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อของเจียงฉิน แต่ผลปรากฏว่ายังไม่ทันได้ล้วงก็ถูกสกัดเอาไว้เสียก่อน

Chinese

下一秒，江勤从口袋里拿出了刚才那只烤红薯，脸上不禁露出一副劫后余生的表情。

Thai

วินาทีถัดมา เจียงฉินก็หยิบมันเผาเมื่อครู่ออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ใบหน้าอดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าโล่งอกราวกับรอดตายหวุดหวิด

Chinese

“你的小手太有劲儿了，我要不拦着，明天肯定又得出名，说江勤口袋里装粑粑，还是热乎的，妈的，想想我都害怕。”

Thai

“มือเล็กๆ ของเธอแรงเยอะเกินไปแล้ว ถ้าฉันไม่ห้ามไว้ พรุ่งนี้ฉันต้องดังอีกแน่ ว่าเจียงฉินพกขี้ไว้ในกระเป๋าเสื้อ แถมยังอุ่นๆ อยู่ด้วย แม่งเอ๊ย แค่คิดฉันก็กลัวแล้ว”

Chinese

冯楠舒跟不上他的脑回路，清清冷冷地开口：“江勤，我想看烟花。”

Thai

เฝิงหนานซูตามความคิดเขาไม่ทัน เอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เจียงฉิน ฉันอยากดูดอกไม้ไฟ”

Chinese

江勤往河岸的南边看了一眼：“秦子昂把买来的烟花都搬东边去了，走，我带你找他去。”

Thai

เจียงฉินมองไปทางทิศใต้ของริมแม่น้ำแวบหนึ่ง “ฉินจื่ออั๋งยกดอกไม้ไฟที่ซื้อมาย้ายไปทางทิศตะวันออกแล้ว ไปเถอะ ฉันจะพาเธอไปหาเขา”

Chinese

“牵着手去找。”冯楠舒把手递过去，一脸高冷。

Thai

“จับมือกันไป” เฝิงหนานซูยื่นมือออกไป สีหน้าดูเย็นชาสูงส่ง

Chinese

“不牵。”

Thai

“ไม่จับ”

Chinese

“哥哥，牵。”

Thai

“พี่ จับ”

Chinese

江勤沉默半晌后竖起一根手指头：“大过年的，我允许你叛逆一次。”

Thai

เจียงฉินเงียบไปครู่หนึ่งแล้วชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว “เห็นแก่วันปีใหม่ ฉันอนุญาตให้เธอแหกคอกได้ครั้งหนึ่ง”

Chinese

冯楠舒面无表情地点头，然后小手就被结结实实地牵住，朝着秦子昂的方向追了过去。

Thai

เฝิงหนานซูพยักหน้าโดยไร้ความรู้สึก จากนั้นมือเล็กๆ ก็ถูกกุมไว้อย่างแน่นหนา แล้วมุ่งหน้าตามไปทางที่ฉินจื่ออั๋งอยู่

Chinese

见到这一幕，洪振东、于易洋、赵露和孔倩倩沉默许久，头皮的麻劲儿一直都缓不过来，话也不好意思说，人也不好意思动，总觉得所见所感都像是天上这一团团的烟花一样，如梦如幻，极不真实。

Thai

เมื่อได้เห็นภาพนี้ หงเจิ้นตง อวี๋อี้หยาง จ้าวลู่ และขงเชี่ยนเชี่ยนต่างพากันเงียบกริบไปเป็นเวลานาน อาการชาที่หนังศีรษะยังไม่ยอมคลายลงสักที พูดก็ไม่กล้าพูด ขยับตัวก็ไม่กล้าขยับ รู้สึกเพียงว่าสิ่งที่เห็นและรู้สึกทั้งหมดนี้เหมือนกับดอกไม้ไฟเป็นดวงๆ บนท้องฟ้า ราวกับความฝัน ไม่เป็นความจริงอย่างยิ่ง

Chinese

郭子航和杨树安蹲在旁边，一边吃红薯一边看完了全程，嘴角歪的不行。

Thai

กัวจื่อหางกับหยางซู่อันนั่งยองๆ อยู่ข้างๆ กินมันเผาไปพลางดูเหตุการณ์ทั้งหมดไปพลาง มุมปากกระตุกยิ้มเบี้ยวอย่างอดไม่อยู่

Chinese

“我老早就说过义父了，做人不要过于谦虚，你看看，他的谦虚换来的却是变本加厉的高傲。”

Thai

“ฉันเคยบอกพ่อบุญธรรมตั้งนานแล้ว ว่าคนเราอย่าถ่อมตัวจนเกินไป ดูสิ ความถ่อมตัวของเขาแลกมาด้วยความหยิ่งผยองที่ทวีคูณยิ่งขึ้นไปอีก”

Chinese

“老郭，你说的真好，还有吗？再整两句，爱听。”杨树安眼都亮了。

Thai

“เหล่ากัว นายพูดได้ดีจริงๆ มีอีกไหม ขออีกสักสองประโยคสิ ชอบฟัง” หยางซู่อันตาเป็นประกาย

Chinese

郭子航憋了半天：“早知道刚才不买烤红薯，应该买爆米花的，差点味道。”

Thai

กัวจื่อหางอึกอักอยู่นาน “รู้งี้เมื่อกี้ไม่ซื้อมันเผาหรอก น่าจะซื้อป๊อปคอร์นมา ขาดอรรถรสไปหน่อย”

Chinese

“这句就差点意思了。”

Thai

“ประโยคนี้ยังไม่ค่อยได้เรื่องเท่าไร”

Chinese

洪振东他们早就听不下去了，转身就走，一路无话，结果刚走了没几步，河岸的北面传来一阵嘈杂的吵闹声。

Thai

พวกหงเจิ้นตงทนฟังต่อไปไม่ไหวตั้งนานแล้ว หันหลังเดินจากไปโดยไม่พูดไม่จาตลอดทาง แต่เพิ่งจะเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ทางฝั่งเหนือของริมแม่น้ำก็มีเสียงเอะอะโวยวายดังขึ้นมา

Chinese

“我草，那是我买的烟花，江勤你给我放下！”

Thai

“เชี่ย นั่นมันดอกไม้ไฟที่ฉันซื้อมานะ เจียงฉินนายวางลงเดี๋ยวนี้!”

Chinese

“小孩子少玩，容易烫着，看叔叔给你做一个安全燃放烟花的动作示范。”

Thai

“เด็กๆ อย่าเล่นเยอะเลย เดี๋ยวจะลวกมือเอา ดูคุณอาสาธิตวิธีจุดดอกไม้ไฟอย่างปลอดภัยให้ดูนะ”

Chinese

“你也太无耻了，想放烟花自己买啊！”

Thai

“นายมันหน้าด้านเกินไปแล้ว อยากจุดดอกไม้ไฟก็ซื้อเองสิวะ!”

Chinese

“我富一代，亲自放烟花给你看，你还有什么不满意的？”

Thai

“ฉันเป็นเศรษฐีรุ่นแรก จุดดอกไม้ไฟให้นายดูด้วยตัวเอง นายยังมีอะไรไม่พอใจอีก”

Chinese

“啾~嘭！”

Thai

“ฟิ้ว~ บึ้ม!”

Chinese

灿烂的烟花在夜空当中炸开，仿佛洒落了灿烂的金砂，星星点点，璀璨夺目，河岸两边被映的恍如白昼，连水都染了绚丽的颜色。

Thai

ดอกไม้ไฟอันเจิดจ้าแตกกระจายบนท้องฟ้ายามค่ำคืน ราวกับโปรยปรายผงทองคำระยิบระยับ ส่องแสงวิบวับตระการตา สองฟากฝั่งแม่น้ำสว่างไสวราวกับเป็นเวลากลางวัน แม้แต่น้ำก็ยังถูกย้อมไปด้วยสีสันอันงดงาม

Chinese

冯楠舒手拿着红薯，呆呆地仰着头，静静地看着那一团火花，表情乖巧恬静。

Thai

เฝิงหนานซูถือมันเผาอยู่ในมือ แหงนหน้าขึ้นอย่างเหม่อลอย จ้องมองประกายไฟเหล่านั้นอย่างเงียบเชียบ สีหน้าดูว่านอนสอนง่ายและสงบนิ่ง

Chinese

而秦子昂则站在河岸边，手里拿着打火机，表情就像个被人糟蹋了的小姑娘。

Thai

ส่วนฉินจื่ออั๋งยืนอยู่ริมแม่น้ำ ในมือถือไฟแช็ก สีหน้าราวกับเด็กสาวที่ถูกย่ำยี

Chinese

半晌之后，烟花放完，江勤接到了家里的电话，催着他回去吃年夜饭。

Thai

หลังจากนั้นครู่ใหญ่ ดอกไม้ไฟจุดหมดแล้ว เจียงฉินก็ได้รับโทรศัพท์จากที่บ้าน เร่งให้เขากลับไปกินมื้อค่ำวันส่งท้ายปี

Chinese

“小富婆，我妈喊我回家吃年夜饭了。”

Thai

“แม่หนูเศรษฐี แม่ฉันเรียกให้กลับไปกินมื้อค่ำวันส่งท้ายปีแล้ว”

Chinese

“那我也回家吧。”

Thai

“งั้นฉันก็กลับบ้านเหมือนกัน”

Chinese

“你有没有年夜饭可以吃？”

Thai

“เธอมีมื้อค่ำวันส่งท้ายปีให้กินไหม”

Chinese

冯楠舒轻轻点头：“我有饭可以吃。”

Thai

เฝิงหนานซูพยักหน้าเบาๆ “ฉันมีข้าวให้กิน”

Chinese

“冯楠舒，和家人一起吃的才能叫年夜饭。”江勤思量半晌后开口。

Thai

“เฝิงหนานซู ต้องกินกับครอบครัวถึงจะเรียกว่ามื้อค่ำวันส่งท้ายปี” เจียงฉินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยขึ้น

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

冯楠舒看着远处的烟花，装作若无其事的样子。

Thai

เฝิงหนานซูมองดูดอกไม้ไฟที่อยู่ไกลออกไป แสร้งทำทีเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

Chinese

江勤啧了一声，攥着她的小手上了车，小富婆一路上都没有太开口说话，表情清冷的就仿佛那年高三。

Thai

เจียงฉินจึ๊ปากทีหนึ่ง กุมมือเล็กๆ ของเธอแล้วขึ้นรถ ตลอดทางแม่หนูเศรษฐีแทบไม่ได้พูดอะไรเลย สีหน้าเย็นชาเหมือนกับสมัย ม.ปลายปี 3 ตอนนั้นไม่มีผิด

Chinese

砰砰砰——

Thai

ปัง ปัง ปัง——

Chinese

鸿荣家园，江家。

Thai

หงหรงเจียหยวน บ้านตระกูลเจียง

Chinese

袁友琴正在指挥着江正宏煮饺子炖菜，听到敲门声之后立马出了厨房，但脸色十分的不好看。

Thai

หยวนโหย่วฉินกำลังสั่งการให้เจียงเจิ้งหงต้มเกี๊ยวและตุ๋นกับข้าว พอได้ยินเสียงเคาะประตูก็รีบเดินออกจากห้องครัวทันที ทว่าสีหน้ากลับดูบึ้งตึงอย่างยิ่ง

Chinese

她本来是叫这臭小子出去买醋的，因为楼下的那家便民超市六点就要彻底关门了，再不买，一直到初三都没办法蘸饺子，结果江勤出去了两个多小时，到现在才回来。

Thai

เดิมทีเธอสั่งให้เจ้าเด็กบ้านี่ออกไปซื้อน้ำส้มสายชู เพราะร้านมินิมาร์ทชั้นล่างจะปิดบริการตอนหกโมงเย็น ถ้ายังไม่ซื้อ ก็จะไม่มีน้ำส้มสายชูไว้จิ้มเกี๊ยวกินไปจนถึงวันที่สามของปีใหม่ แต่เจียงฉินออกไปตั้งสองชั่วโมงกว่า เพิ่งจะกลับมาเอาป่านนี้

Chinese

“你买个醋还得去趟山西是吧？！”

Thai

“แกไปซื้อน้ำส้มสายชูนี่ต้องไปถึงซานซีเลยหรือไง?!”

Chinese

冯楠舒俏生生地站在门口，有点慌：“阿，阿姨。”

Thai

เฝิงหนานซูยืนสงบเสงี่ยมอยู่หน้าประตู มีอาการลนลานเล็กน้อย “ค คุณน้าคะ”

Chinese

袁友琴愣了一下，转而换上一个慈爱的微笑：“你是楠舒吧？来家里玩啊，快快快快进来，饺子都煮好了，你也不早点说，阿姨都没能给你准备红包。”

Thai

หยวนโหย่วฉินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเปี่ยมเมตตา “หนูคือหนานซูใช่ไหม มาเที่ยวบ้านเหรอ เร็วเข้าๆๆ รีบเข้ามา เกี๊ยวต้มเสร็จพอดีเลย หนูก็ไม่บอกล่วงหน้า น้าเลยยังไม่ได้เตรียมอั่งเปาไว้ให้เลย”

Chinese

“我不要红包也可以。”冯楠舒摆摆手。

Thai

“หนูไม่รับอั่งเปาก็ได้ค่ะ” เฝิงหนานซูโบกมือ

Chinese

“那哪儿行啊，待会儿把江勤的拆掉给你，对了，江勤去哪儿？”

Thai

“แบบนั้นได้ยังไงกัน เดี๋ยวแกะของเจียงฉินเอามาให้หนูเลย ว่าแต่เจียงฉินไปไหนแล้วล่ะ”

Chinese

话音刚落，家门再一次被敲响，江勤一脸无奈地走了进来，两手空空：“妈，楼下超市关门了，我没买着醋。”

Thai

สิ้นเสียง ประตูบ้านก็ถูกเคาะอีกครั้ง เจียงฉินเดินเข้ามาด้วยสีหน้าจนใจ มือทั้งสองข้างว่างเปล่า “แม่ มินิมาร์ทข้างล่างปิดแล้ว ผมไม่ได้ซื้อน้ำส้มสายชูมา”

Chinese

“没买着就算了，去洗洗手准备吃饭。”

Thai

“ไม่ได้ซื้อก็ช่างมันเถอะ ไปล้างมือเตรียมกินข้าวไป”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

江勤的嘴角抽搐了一下，心说这要放在平时，还不得数落我半个小时？

Thai

มุมปากของเจียงฉินกระตุก คิดในใจว่าถ้าเป็นเวลาปกติ ไม่บ่นด่าฉันไปครึ่งชั่วโมงแล้วเหรอ

Chinese

没灵感了，快搞点书评让我抄一下子！！

Thai

หมดมุกแล้ว รีบมารีวิวหนังสือให้ฉันลอกหน่อยเร็ว!!

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)