เกิดใหม่ทั้งที ใครเขาจะมีความรักกัน!
Ch. 14

เขามีแฟนแล้ว

他已经有女朋友了

Machine-translated from Chinese. May contain inaccuracies.

Chinese

第14章 他已经有女朋友了

Thai

บทที่ 14 เขามีแฟนแล้ว

Chinese

王慧茹是一个很有时间概念的人,要不也不会连续做了三年的数学课代表,所以她很早就到龙威了,甚至要比秦子昂这个请客的人来的还早。

Thai

หวังฮุ่ยหรูเป็นคนที่ตรงต่อเวลามาก ไม่อย่างนั้นคงไม่ได้เป็นตัวแทนวิชาคณิตศาสตร์ติดต่อกันถึงสามปี ดังนั้นเธอจึงมาถึงหลงเวยแต่เนิ่นๆ หรือแม้กระทั่งมาก่อนฉินจื่ออั๋งซึ่งเป็นเจ้าภาพเลี้ยงเสียอีก

Chinese

但她没直接去酒店,而是在附近溜达了一圈。

Thai

แต่เธอไม่ได้ตรงไปที่โรงแรมทันที กลับเดินเล่นอยู่แถวนั้นรอบหนึ่ง

Chinese

然后她就看到了江勤。

Thai

จากนั้นเธอก็เห็นเจียงฉิน

Chinese

彼时的江勤正站在一家零食店门口,一手提着黑色双肩包,一手正拨弄着趴在冰柜上的狸花猫。

Thai

เจียงฉินในตอนนั้นกำลังยืนอยู่หน้าร้านขนม มือข้างหนึ่งถือกระเป๋าเป้สะพายหลังสีดำ อีกมือหนึ่งกำลังแหย่แมวลายเสือที่หมอบอยู่บนตู้แช่แข็ง

Chinese

王慧茹还以为他也是来参加聚会的,所以就上去打了个招呼,问他什么时候来的。

Thai

หวังฮุ่ยหรูนึกว่าเขาก็มาร่วมงานเลี้ยงเหมือนกัน จึงเดินเข้าไปทักทายและถามว่าเขามาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่

Chinese

谁知道聊来聊去,江勤却说自己不打算去参加聚会。

Thai

ใครจะไปรู้ว่าคุยไปคุยมา เจียงฉินกลับบอกว่าตนเองไม่ได้คิดจะไปร่วมงานเลี้ยง

Chinese

王慧茹属于那种很受老师器重的乖学生,三观正,责任心也比较重,她觉得班里的同学即将各奔东西了,能聚在一起的日子不多了,所以就打算劝他一起去。

Thai

หวังฮุ่ยหรูจัดเป็นเด็กนักเรียนว่านอนสอนง่ายที่ครูบาอาจารย์ให้ความสำคัญ มีทัศนคติที่ถูกต้อง และมีความรับผิดชอบค่อนข้างสูง เธอรู้สึกว่าเพื่อนร่วมชั้นกำลังจะแยกย้ายกันไปตามทางของตน วันเวลาที่จะได้รวมตัวกันเช่นนี้มีไม่มากแล้ว จึงคิดจะเกลี้ยกล่อมให้เขาไปด้วยกัน

Chinese

“来都来了,就去吃个饭呗。”

Thai

“ไหนๆ ก็มาถึงแล้ว ไปกินข้าวด้วยกันเถอะ”

Chinese

“算了,你们去就行了,我不太喜欢凑热闹。”江勤用手指逗弄着狸花猫的小爪子。

Thai

“ช่างเถอะ พวกเธอไปกันเถอะ ฉันไม่ค่อยชอบที่คนพลุกพล่านน่ะ” เจียงฉินใช้นิ้วเขี่ยอุ้งเท้าเล็กๆ ของแมวลายเสือเล่น

Chinese

王慧茹忽然想起了前几天的事:“你是因为表白失败的事不好意思,怕大家笑你?不会的,咱们班的气氛还是很融洽的,而且伱平时的人缘也不错啊。”

Thai

หวังฮุ่ยหรูพลันนึกถึงเรื่องเมื่อไม่กี่วันก่อนขึ้นมาได้ “นายอายเรื่องที่สารภาพรักล้มเหลว กลัวทุกคนจะหัวเราะเยาะนายเหรอ ไม่หรอก บรรยากาศห้องเราออกจะกลมเกลียว อีกอย่างปกตินายก็เข้ากับคนอื่นได้ดีนี่นา”

Chinese

“都已经毕业了,以后大家八竿子都打不着,笑就笑吧,谁他妈还没表白失败过,我倒是不在乎,但我真不是这个原因不去的。”

Thai

“ก็เรียนจบแล้ว ต่อไปทุกคนก็แทบไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันแล้ว จะหัวเราะก็หัวเราะไปสิ แม่งเอ๊ย ใครบ้างไม่เคยสารภาพรักล้มเหลว ฉันไม่ได้สนใจหรอก แต่ที่ฉันไม่ไปไม่ใช่เพราะเหตุผลนี้จริงๆ”

Chinese

“那是为什么?”

Thai

“แล้วเพราะอะไรล่ะ”

Chinese

王慧茹不肯放弃,继续追问,可还没等江勤回答,旁边的零食店里就忽然传来一个声音。

Thai

หวังฮุ่ยหรูไม่ยอมแพ้และถามต่อ ทว่ายังไม่ทันที่เจียงฉินจะได้ตอบ ในร้านขนมข้างๆ ก็พลันมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา

Chinese

“江勤,我想吃这个五颜六色的水晶珠。”

Thai

“เจียงฉิน ฉันอยากกินลูกปัดคริสตัลหลากสีพวกนี้”

Chinese

水晶珠?

Thai

ลูกปัดคริสตัล?

Chinese

江勤听完之后忽然有点懵,脑子里不由自主地就出现了一个东西。

Thai

หลังจากเจียงฉินได้ยินก็รู้สึกงงไปชั่วขณะ ในหัวพลันนึกถึงสิ่งหนึ่งขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้

Chinese

什么尼玛水晶珠,那是泡大豆吧?

Thai

ลูกปัดคริสตัลบ้าบออะไร นั่นมันเบบี้คริสตัลไม่ใช่เหรอ

Chinese

“那他妈不能吃!大小姐,零食店的东西不是每样都可以吃的!”

Thai

“อันนั้นแม่งกินไม่ได้! คุณหนู ของในร้านขนมไม่ใช่ทุกอย่างจะกินได้นะ!”

Chinese

江勤风风火火的,一边吼着一边冲了进去。

Thai

เจียงฉินรีบร้อนตะโกนพลางพุ่งตัวเข้าไปข้างใน

Chinese

王慧茹听出了那是个女孩的声音,于是怀着好奇走了进去,接着就看到了一个穿着碎花洋裙的女孩,她一头长发垂腰,腰肢纤细,曲线玲珑,亭亭玉立,简直比明珠还要璀璨,而且这个女孩她恰好认识。

Thai

หวังฮุ่ยหรูฟังออกว่าเป็นเสียงของเด็กสาว จึงเดินตามเข้าไปด้วยความสงสัย จากนั้นก็เห็นเด็กสาวคนหนึ่งสวมชุดกระโปรงลายดอกไม้ เธอมีผมยาวสลวยทิ้งตัวถึงเอว เอวคอดกิ่ว ทรวดทรงองค์เอวเย้ายวน ยืนเด่นเป็นสง่า งดงามเจิดจรัสยิ่งกว่าไข่มุกเสียอีก และเด็กสาวคนนี้เธอก็บังเอิญรู้จักพอดี

Chinese

冯楠舒。

Thai

เฝิงหนานซู

Chinese

蝉联了三年全校第一的学神少女,沉默寡言的千金小姐,一个漂亮到明媚的女孩。

Thai

เด็กสาวระดับเทพการเรียนผู้ครองอันดับหนึ่งของทั้งโรงเรียนติดต่อกันสามปี คุณหนูผู้เงียบขรึมพูดน้อย เด็กสาวที่งดงามผุดผ่องจนจับตา

Chinese

王慧茹惊讶地睁大了眼睛,看着江勤从冯楠舒的手里夺过一个盒子,并伸手捏住她红润的小嘴,紧张兮兮地往里面看了半天。

Thai

หวังฮุ่ยหรูเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ มองดูเจียงฉินแย่งกล่องใบหนึ่งมาจากมือของเฝิงหนานซู พร้อมกับยื่นมือไปบีบริมฝีปากเล็กๆ สีแดงระเรื่อของเธอแล้วก้มมองดูข้างในอยู่นานสองนานด้วยความตื่นตระหนก

Chinese

这是什么情况?

Thai

นี่มันสถานการณ์อะไรกัน

Chinese

江勤是在和冯楠舒谈恋爱吗?

Thai

เจียงฉินกำลังคบหาเป็นแฟนกับเฝิงหนานซูอยู่เหรอ

Chinese

他们是因为要约会所以才没时间去参加聚会?

Thai

พวกเขาไม่มีเวลาไปร่วมงานเลี้ยงเพราะต้องมาเดตกันงั้นเหรอ

Chinese

王慧茹一想起自己刚刚看到的画面,那种震惊的感觉就久久不能平息,而此时此刻,班里的这些同学还在自顾自的嘲笑江勤,却根本不知道他已经拿下了城南高中真正的白月光。

Thai

ทันทีที่หวังฮุ่ยหรูนึกถึงภาพที่เพิ่งเห็นเมื่อครู่ ความรู้สึกตกตะลึงก็ไม่อาจสงบลงได้เป็นเวลานาน ทว่าในเวลานี้ เพื่อนร่วมชั้นพวกนี้ยังคงเอาแต่หัวเราะเยาะเจียงฉิน โดยไม่รู้เลยสักนิดว่าเขาได้คว้าตัวแสงจันทร์ขาวผ่องที่แท้จริงของโรงเรียนมัธยมปลายเฉิงหนานไปครองแล้ว

Chinese

她实在不知道该说些什么了。

Thai

เธอไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆ

Chinese

“江勤最近找过你吗?”王慧茹回过神,看向了楚丝琪。

Thai

“ช่วงนี้เจียงฉินติดต่อหาเธอบ้างไหม” หวังฮุ่ยหรูได้สติกลับมาแล้วมองไปทางฉู่ซือฉี

Chinese

“找我做什么?就算他找我,我也绝对不会理他。”楚丝琪拧着好看的眉毛回答道。

Thai

“มาหาฉันทำไม ต่อให้เขามาหาฉัน ฉันก็ไม่มีทางสนใจเขาเด็ดขาด” ฉู่ซือฉีขมวดคิ้วสวยตอบกลับไป

Chinese

“那你知不知道他最近在做什么?”

Thai

“แล้วเธอรู้ไหมว่าช่วงนี้เขาทำอะไรอยู่”

Chinese

“刚刚听郭子航说了,他应该还在卖盒饭。”

Thai

“เมื่อกี้ได้ยินกัวจื่อหางบอกว่า เขาน่าจะยังขายข้าวกล่องอยู่”

Chinese

王慧茹沉默了,原来闺蜜对江勤的事情一无所知:“丝琪,你是不是还在等着江勤跟你道歉?”

Thai

หวังฮุ่ยหรูเงียบไป ที่แท้เพื่อนสนิทของเธอก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องของเจียงฉินเลยสักนิด “ซือฉี เธอยังรอให้เจียงฉินมาขอโทษเธออยู่ใช่ไหม”

Chinese

楚丝琪忍不住咬了咬牙:“是啊,我等了很久,但这家伙真的很能忍,竟然连QQ都没给我发过。”

Thai

ฉู่ซือฉีอดไม่ได้ที่จะกัดฟัน “ใช่สิ ฉันรอมาตั้งนาน แต่หมอนั่นทนเก่งจริงๆ แม้แต่ข้อความใน คิวคิว ก็ไม่เคยส่งมาหาฉันเลยสักข้อความ”

Chinese

“你觉得他是在忍吗?”

Thai

“เธอคิดว่าเขากำลังอดทนอยู่เหรอ”

Chinese

“不然呢,他以前天天找我聊天,我有时候心情不好就直接骂他烦人,可他都乐此不疲,现在装的一脸冷酷,难道还不是忍的?”

Thai

“ไม่อย่างนั้นล่ะ เมื่อก่อนเขาทักมาคุยกับฉันทุกวัน บางครั้งฉันอารมณ์ไม่ดีก็ด่าตรงๆ ว่าเขาน่ารำคาญ แต่เขากลับไม่เคยเบื่อหน่าย ตอนนี้มาทำหน้าตาเย็นชาใส่ จะไม่ใช่เพราะกำลังทนอยู่ได้ยังไง”

Chinese

王慧茹纠结的要死,不知道该不该把刚才看到的说出来:“丝琪,我认真的问你,你是不是喜欢江勤?”

Thai

หวังฮุ่ยหรูกลืนไม่เข้าคายไม่ออกจนแทบบ้า ไม่รู้ว่าควรจะพูดสิ่งที่เพิ่งเห็นออกมาดีไหม “ซือฉี ฉันถามเธอจริงๆ นะ เธอชอบเจียงฉินหรือเปล่า”

Chinese

楚丝琪面无表情地看着她:“我现在都要被他气死了,怎么可能喜欢?”

Thai

ฉู่ซือฉีมองเธอด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ “ตอนนี้ฉันจะโมโหเขาจนตายอยู่แล้ว จะไปชอบได้ยังไง”

Chinese

“可在我看来,江勤的脑子里没有你了,可你的脑子里却全是他。”

Thai

“แต่ในสายตาฉัน ในหัวของเจียงฉินไม่มีเธอแล้ว ทว่าในหัวของเธอกลับมีแต่เขาเต็มไปหมด”

Chinese

“那是因为他太过分了,弄的我耿耿于怀,他不跟我道一百遍歉我都不会原谅他的那种!”

Thai

“นั่นเป็นเพราะเขาทำเกินไปต่างหาก ทำให้ฉันยังฝังใจอยู่แบบนี้ ประเภทที่ว่าถ้าเขาไม่ขอโทษฉันสักร้อยครั้งฉันก็ไม่มีวันยกโทษให้เขาหรอก!”

Chinese

王慧茹用只有两个人能听到的声音问了一句:“那如果江勤和别人在一起了,你会难过吗?”

Thai

หวังฮุ่ยหรูถามด้วยเสียงที่ได้ยินกันเพียงสองคน “แล้วถ้าเจียงฉินไปคบกับคนอื่นล่ะ เธอจะเสียใจไหม”

Chinese

楚丝琪冷冷地笑了两声:“他和别人在一起关我什么事?不过也对,他追不到我嘛,早晚都会心灰意冷,退而求其次也是个好办法。”

Thai

ฉู่ซือฉีหัวเราะเยาะสองเสียงอย่างเย็นชา “เขาจะไปคบกับใครมันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ แต่ก็จริงนะ เขาจีบฉันไม่ติดนี่ ช้าเร็วก็ต้องหมดกำลังใจ ยอมถอยไปคว้าตัวเลือกรองลงมาก็นับเป็นวิธีที่ดีเหมือนกัน”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“怎么了?”

Thai

“เป็นอะไรไปเหรอ”

Chinese

“没,没什么,吃饭吧。”

Thai

“ไม่ ไม่มีอะไร กินข้าวเถอะ”

Chinese

楚丝琪听到闺蜜的话之后捡起筷子,在盘子里戳了两下,却觉得自己一点胃口都没有。

Thai

เมื่อฉู่ซือฉีได้ยินคำพูดของเพื่อนสนิทจึงหยิบตะเกียบขึ้นมาเขี่ยในจานสองที ทว่ากลับรู้สึกว่าตนเองไม่มีความอยากอาหารเลยแม้แต่น้อย

Chinese

因为她真的很烦。

Thai

เพราะเธอรู้สึกหงุดหงิดจริงๆ

Chinese

她想不明白,为什么江勤那个家伙不明白自己的苦心,这世界上哪有一追就到手的女孩子,自己又不是没给他机会,甚至都已经明示他坚持下去就有希望了,这还不够吗?

Thai

เธอคิดไม่ตกเลยว่าทำไมหมอนั่นอย่างเจียงฉินถึงไม่เข้าใจความหวังดีของเธอ บนโลกนี้มีผู้หญิงที่จีบติดง่ายดายขนาดนั้นเสียที่ไหน ตนเองก็ใช่ว่าจะไม่ให้โอกาสเขา เสียจนบอกใบ้ชัดเจนขนาดนั้นแล้วว่าหากพยายามต่อไปก็มีความหวัง นี่ยังไม่พออีกเหรอ

Chinese

她真的很想看到江勤后悔不迭的样子,却一直不能如愿,这大概就是她心烦的原因。

Thai

เธออยากเห็นท่าทางนึกเสียใจภายหลังของเจียงฉินเหลือเกิน แต่กลับไม่เคยสมหวังเสียที นี่คงเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอรู้สึกหงุดหงิดใจ

Chinese

转眼之间,聚会接近了尾声,因为楚丝琪一直在和王慧茹聊天,后来又露出一脸生人勿近的表情,秦子昂始终没找到机会跟她说话,只能提议去附近逛逛,想着再找机会接近。

Thai

เพียงชั่วพริบตา งานเลี้ยงก็ใกล้จะสิ้นสุดลง เนื่องจากฉู่ซือฉีเอาแต่คุยกับหวังฮุ่ยหรูตลอดเวลา แถมตอนหลังยังแสดงสีหน้าราวกับคนแปลกหน้าห้ามเข้าใกล้ ฉินจื่ออั๋งจึงไม่มีโอกาสได้พูดคุยกับเธอเลยสักครั้ง ทำได้เพียงเสนอให้ไปเดินเล่นแถวๆ นี้ โดยคิดจะหาโอกาสเข้าใกล้อีกครั้ง

Chinese

王慧茹其实还挺紧张的,她是真怕楚丝琪撞见江勤和冯楠舒。

Thai

ความจริงแล้วหวังฮุ่ยหรูค่อนข้างตึงเครียด เธอเองก็กลัวว่าฉู่ซือฉีจะบังเอิญไปเจอเจียงฉินกับเฝิงหนานซูจริงๆ

Chinese

自己闺蜜是什么性格她是再清楚不过了,刁蛮又傲娇,需要全天下的人都顺着她来才行。

Thai

เพื่อนสนิทของตนมีนิสัยอย่างไรเธอรู้ซึ้งเป็นที่สุด ทั้งเอาแต่ใจทั้งเย่อหยิ่ง ต้องให้คนทั้งโลกยอมตามใจเธอถึงจะได้

Chinese

如果她看到江勤和冯楠舒在一起,她真的不知道会发生什么事。

Thai

ถ้าหากเธอเห็นเจียงฉินอยู่กับเฝิงหนานซู เธอไม่รู้จริงๆ ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง

Chinese

不过还好,她的担心有点多余了,江勤和冯楠舒并没有出现在他们的视线当中,只是秦子昂一直往她们身边凑,惹的她挺烦的。

Thai

ทว่ายังโชคดี ความกังวลของเธอดูกังวลเกินเหตุไปหน่อย เจียงฉินกับเฝิงหนานซูไม่ได้ปรากฏตัวอยู่ในสายตาของพวกเขา เพียงแต่ฉินจื่ออั๋งเอาแต่เบียดเข้ามาใกล้พวกเธอจนทำให้เธอรู้สึกรำคาญไม่น้อย

Chinese

与此同时,在距离城中城不远的小吃街。

Thai

ในเวลาเดียวกัน ณ ถนนคนเดินขายของกินที่อยู่ไม่ไกลจากเฉิงจงเฉิง

Chinese

冯楠舒抱着一只大号喜之郎,吃了两口后抬头看向江勤:“你喜欢看胸部吗?”

Thai

เฝิงหนานซูกอดเยลลี่ซีจือหลางถ้วยใหญ่เอาไว้ กินไปสองคำแล้วเงยหน้ามองเจียงฉิน “นายชอบมองหน้าอกเหรอ”

Chinese

“?????”

Thai

“?????”

Chinese

“你今天看了我十五……不对,十六次胸部。”

Thai

“วันนี้นายมองหน้าอกฉันไปสิบห้า…ไม่สิ สิบหกครั้งแล้ว”

Chinese

江勤的嘴角抽搐了一下,心说你虽然是天然呆,但这种直率真的有点让人措手不及:“我只是单纯的欣赏。”

Thai

มุมปากของเจียงฉินกระตุกวูบ นึกในใจว่าแม้เธอจะใสซื่อไร้เดียงสาตามธรรมชาติ แต่ความตรงไปตรงมาแบบนี้มันชวนให้ตั้งตัวไม่ทันจริงๆ “ฉันแค่ชื่นชมเฉยๆ”

Chinese

冯楠舒抬起手指了指街对面的一间商铺:“江勤,什么是成人用品?”

Thai

เฝิงหนานซูยกนิ้วชี้ไปยังร้านค้าฝั่งตรงข้ามถนน “เจียงฉิน ของใช้สำหรับผู้ใหญ่คืออะไรเหรอ”

Chinese

“那他妈是成人才能知道的!”

Thai

“นั่นแม่งเป็นเรื่องที่ผู้ใหญ่เท่านั้นถึงจะรู้ได้!”

Chinese

“我生日是二月三号,按照法律来说,我现在已经成年了。”

Thai

“วันเกิดฉันคือวันที่สามกุมภาพันธ์ ตามกฎหมายแล้ว ตอนนี้ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว”

Chinese

“你这也叫成年?不,你对这个世界的认知连八岁都没有。”

Thai

“อย่างเธอนี่เรียกว่าเป็นผู้ใหญ่แล้วงั้นเหรอ ไม่ ความรู้ความเข้าใจที่เธอมีต่อโลกใบนี้ยังไม่ถึงแปดขวบด้วยซ้ำ”

Chinese

冯楠舒踉跄了一下,眼神变得生无可恋:“你说话真的好伤人。”

Thai

เฝิงหนานซูเซไปเล็กน้อย สายตาเปลี่ยนเป็นหมดอาลัยตายอยาก “นายพูดจาทำร้ายจิตใจคนอื่นจัง”

Chinese

江勤乐了:“没关系,暑假还很久,慢慢学吧。”

Thai

เจียงฉินหัวเราะชอบใจ “ไม่เป็นไร ปิดเทอมฤดูร้อนยังอีกยาวนาน ค่อยๆ เรียนรู้ไปเถอะ”

Chinese

求追读啊,求追读,没有追读就相当于判了死刑,大大们一定要追读啊!

Thai

วอนขอให้ติดตามอ่านกันด้วยนะครับ ขอร้องล่ะช่วยติดตามอ่านกันต่อไปด้วยนะ ถ้าไม่มีคนตามอ่านก็เท่ากับถูกตัดสินประหารชีวิตเลย เหล่านักอ่านผู้ยิ่งใหญ่ทุกท่านต้องช่วยติดตามอ่านกันด้วยนะครับ!

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)