บ้านในใจ

Chinese

第567章 心中的家

Thai

ตอนที่ 567 บ้านในใจ

Chinese

婶婶没有在临川多待，交代好了地皮的事情，又抱抱冯楠舒，接着随着龚叔的车离开了。

Thai

อาสะใภ้ไม่ได้อยู่หลินชวนนาน หลังจากกำชับเรื่องที่ดินเรียบร้อยแล้ว เธอก็กอดเฝิงหนานซูอีกครั้ง จากนั้นจึงนั่งรถของกงซูจากไป

Chinese

江勤在门前挥着手，与婶婶告别，然后打算带冯楠舒先回喜甜暖和一下。

Thai

เจียงฉินโบกมืออยู่หน้าประตูเพื่อบอกลาอาสะใภ้ จากนั้นจึงตั้งใจพาเฝิงหนานซูกลับไปร้านสี่เถียนเพื่อผิงให้อบอุ่นก่อน

Chinese

然后他就发现，小富婆这次从沪上回来之后就出奇的粘人。

Thai

แล้วเขาก็พบว่า แม่หนูเศรษฐีหลังจากกลับมาจากเซี่ยงไฮ้คราวนี้ติดคนแจอย่างน่าประหลาด

Chinese

一起走路的时候半点不能松开手的那种，然后一边走一边紧紧往他身上贴贴，差点在给江勤绊的直接在雪地里趴窝。

Thai

ชนิดที่ว่าเวลาเดินด้วยกันจะปล่อยมือไม่ได้แม้แต่นิดเดียว แถมเดินไปพลางก็เบียดแนบชิดตัวเขาไปพลาง แทบจะทำเอาเจียงฉินสะดุดหน้าคว่ำลงไปนอนแผ่บนพื้นหิมะ

Chinese

江勤之前有一段时间天天出差，一去就十天半个月的，回来也没被粘的这么厉害。

Thai

ก่อนหน้านี้มีช่วงหนึ่งที่เจียงฉินต้องไปติดต่องานต่างเมืองทุกวัน ไปทีละสิบวันครึ่งเดือน พอกลับมาก็ไม่เคยถูกเกาะติดแจขนาดนี้มาก่อน

Chinese

“不许把重量都挂我身上，然后滑着走！”

Thai

“ห้ามทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดมาที่ฉันแล้วไถลลื่นไปแบบนี้นะ!”

Chinese

“那我呲溜着走。”

Thai

“ถ้าอย่างนั้นฉันจะลื่นพรืดไป”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

“那不就是滑着走！”

Thai

“นั่นมันก็ไถลลื่นไปไม่ใช่รึไง!”

Chinese

临大积雪很厚，人迹罕至的地方都是白茫茫一片，但步行道因为来往的学生众多，所以被踩的又实又硬，走起来滑的很。

Thai

หิมะที่ทับถมใน ม.หลินชวนหนามาก บริเวณที่ผู้คนไม่ค่อยสัญจรผ่านล้วนขาวโพลนไปหมด แต่ทางเท้าเนื่องจากมีนักศึกษาเดินผ่านไปมาเป็นจำนวนมาก จึงถูกเหยียบจนแน่นและแข็ง เดินแล้วลื่นมาก

Chinese

冯楠舒粘着他，再加上路也不怎么好走，这一路都是跌跌撞撞的，结果被江勤打了好几下屁股。

Thai

เฝิงหนานซูเกาะติดเขา ประกอบกับทางเดินไม่ค่อยดี ตลอดทางจึงโซซัดโซเซ ผลคือถูกเจียงฉินตีตูดไปหลายที

Chinese

她穿的是紧身的高腰牛仔裤，很完美地勾勒出挺翘圆润的臀形，啪啪两下，手感清脆。

Thai

เธอสวมกางเกงยีนเอวสูงรัดรูป ขับเน้นบั้นท้ายที่งอนกลมกลึงออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ เพียะๆ สองที สัมผัสดังก้องชัดเจน

Chinese

然后小富婆就停下了脚步，钻进他怀里，走不动一点。

Thai

แล้วแม่หนูเศรษฐีก็หยุดเดิน มุดเข้าไปในอ้อมอกของเขา ไม่ยอมก้าวเดินแม้แต่นิดเดียว

Chinese

江勤只好把她圈在怀里抱了一会儿，又伸手摸摸她的头，思量半晌后开口：“你在沪上的这几天，是不是不太开心？”

Thai

เจียงฉินจึงจำต้องโอบเธอไว้ในอ้อมแขนอยู่ครู่หนึ่ง แล้วยื่นมือไปลูบศีรษะเธอ ครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่จึงเอ่ยขึ้น “ช่วงสองสามวันที่เธออยู่เซี่ยงไฮ้ ไม่ค่อยมีความสุขเหรอ”

Chinese

“没有。”

Thai

“เปล่า”

Chinese

“我怎么感觉你情绪有点不对？”

Thai

“ทำไมฉันรู้สึกว่าอารมณ์เธอแปลกๆ ไปล่ะ”

Chinese

冯楠舒仰头看着他：“我想我好朋友了。”

Thai

เฝิงหนานซูเงยหน้ามองเขา “ฉันคิดถึงเพื่อนสนิทของฉัน”

Chinese

江勤沉默了一下，低头凑到了她面前，吻住了她清甜但微冷的小嘴，挑动她香软的舌尖，多给了她一些友谊的力量。

Thai

เจียงฉินเงียบไปชั่วขณะ โน้มศีรษะเข้าไปตรงหน้าเธอ ประกบจูบริมฝีปากเล็กที่หวานละมุนแต่เย็นเยียบเล็กน้อยของเธอ พัวพันปลายลิ้นนุ่มหอม มอบพลังแห่งมิตรภาพให้เธอเพิ่มขึ้นอีกหน่อย

Chinese

小富婆则乖巧地闭上眼睛，两只手攥成拳缩在袖口，抵着江勤的胸膛，任他欺负。

Thai

ส่วนแม่หนูเศรษฐีก็หลับตาลงอย่างว่าง่าย สองมือกำเป็นหมัดหดอยู่ในแขนเสื้อ ดันแผงอกของเจียงฉินไว้ ยอมให้เขารังแกตามใจชอบ

Chinese

本来这个吻是看好朋友情绪有点异样，用来安慰她的，但那甜润的小嘴儿一旦吃到就有点停不下了。

Thai

เดิมทีจูบนี้เป็นเพราะเห็นเพื่อนสนิทมีอารมณ์แปลกไปจึงใช้เพื่อปลอบโยนเธอ แต่พอได้ลิ้มลองริมฝีปากหวานฉ่ำนั้นแล้วก็แทบจะหยุดไม่ได้

Chinese

年轻的男大学生都知道，面对这种纯美的友情，他们是没有一点自控力的。

Thai

บรรดานักศึกษาชายวัยหนุ่มต่างรู้ดีว่า เมื่อเผชิญหน้ากับมิตรภาพอันบริสุทธิ์งดงามเช่นนี้ พวกเขาไม่มีความยับยั้งชั่งใจเลยแม้แต่น้อย

Chinese

“哥哥。”

Thai

“เกอเกอะ”

Chinese

“嗯？”

Thai

“หืม”

Chinese

冯楠舒抹抹小嘴儿开口：“我想回家玩。”

Thai

เฝิงหนานซูเช็ดปากเล็กๆ ของตนพลางเอ่ย “ฉันอยากกลับบ้านไปเล่น”

Chinese

小富婆其实是刚从家里回来的，说这句话的时候就好像还想再回去一样。

Thai

อันที่จริงแม่หนูเศรษฐีเพิ่งกลับมาจากบ้าน ตอนพูดประโยคนี้จึงดูเหมือนอยากกลับไปที่นั่นอีก

Chinese

如果是婶婶听了，肯定会以为她想回沪上，其他的人可能也会这么以为。

Thai

หากอาสะใภ้ได้ยิน ย่อมคิดว่าเธออยากกลับไปเซี่ยงไฮ้แน่ๆ คนอื่นๆ ก็อาจจะคิดเช่นนั้นเหมือนกัน

Chinese

但江勤却轻轻咬了一下她的耳垂，开口道：“爸妈天天上班，回家倒是可以，但一日三餐可没人给做饭。”

Thai

ทว่าเจียงฉินกลับขบติ่งหูของเธอเบาๆ แล้วเอ่ยว่า “พ่อแม่ไปทำงานทุกวัน กลับบ้านน่ะได้อยู่หรอก แต่อาหารสามมื้อไม่มีใครทำให้กินนะ”

Chinese

“我一点也不饿。”

Thai

“ฉันไม่หิวเลยสักนิด”

Chinese

“你那是现在不饿……”

Thai

“นั่นมันเพราะตอนนี้เธอยังไม่หิวต่างหาก…”

Chinese

江勤说完话，发现她小鼻子都有点冻红了，于是拉着她到了教学楼的南门，找了个长凳坐下，把好朋友抱在怀里。

Thai

เจียงฉินพูดจบก็พบว่าจมูกเล็กๆ ของเธอโดนความเย็นจนแดงเรื่อ จึงจูงเธอไปที่ประตูด้านทิศใต้ของอาคารเรียน หาเก้าอี้ม้านั่งยาวตัวหนึ่งแล้วนั่งลง กอดเพื่อนสนิทไว้ในอ้อมอก

Chinese

冯楠舒坐在江勤腿上也不说话，澄净的眼眸隔着窗户望向外面那些打雪仗的南方战士，最后双手揽住江勤的胳膊，穿着靴子的脚脚一阵踢踏。

Thai

เฝิงหนานซูนั่งบนตักของเจียงฉินโดยไม่พูดอะไร ดวงตากระจ่างใสทอดมองออกไปนอกหน้าต่างยังเหล่านักรบแดนใต้ที่กำลังเล่นปาหิมะ สุดท้ายสองมือก็กอดแขนของเจียงฉินไว้ เท้าคู่น้อยที่สวมรองเท้าบูตแกว่งเตะไปมาเบาๆ

Chinese

这丫头，怎么一会儿嘤一会儿又很愉悦呢。

Thai

ยัยเด็กคนนี้นี่ ทำไมเดี๋ยวก็ออดอ้อนเดี๋ยวก็ร่าเริงเสียจริงนะ

Chinese

江勤看着怀里这个御姐，数着她细长的睫毛，凝视她绝美的侧脸。

Thai

เจียงฉินมองสาวสวยลุคพี่สาวในอ้อมอก นับขนตายาวงอนของเธอ จ้องมองใบหน้าด้านข้างอันงดงามของเธอ

Chinese

然后冯楠舒又忽然转头回来，看他一直盯着自己，于是开口叫了一声哥哥。

Thai

จากนั้นเฝิงหนานซูก็หันกลับมาอย่างกะทันหัน เห็นเขาจ้องมองตนเองอยู่ตลอด จึงเอ่ยเรียก “เกอเกอะ” ขึ้นมาคำหนึ่ง

Chinese

“明天带伱回家溜一趟。”

Thai

“พรุ่งนี้จะพาเธอกลับบ้านไปเที่ยวเล่นรอบหนึ่ง”

Chinese

“好。”

Thai

“อื้ม”

Chinese

从教学楼南门穿到北门，江勤把冯楠舒带到了喜甜，进门之后就靠在了暖气片上，让慧慧子端杯热水过来。

Thai

เดินทะลุจากประตูด้านใต้ของอาคารเรียนไปยังประตูด้านเหนือ เจียงฉินพาเฝิงหนานซูมาที่ร้านสี่เถียน พอเข้าประตูมาก็พิงเครื่องทำความร้อน แล้วบอกให้ฮุ่ยฮุ่ยจื่อยกน้ำอุ่นมาแก้วหนึ่ง

Chinese

高文慧看了一眼时间，又盘算了一下，觉得他们来之前肯定又接吻了。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยเหลือบมองเวลาแล้วคำนวณดู รู้สึกว่าก่อนมาที่นี่สองคนนี้ต้องจูบกันมาอีกแน่ๆ

Chinese

“楠舒，你下次回来，一定要把准确时间告诉江勤，他今天在这里蹲了一上午，从早上开始就一边盯表一边看手机，搞得我都没办法摸鱼，工作的时候被老板盯着，太难受了。”

Thai

“หนานซู คราวหน้าเธอจะกลับมา ต้องบอกเวลาที่แน่นอนกับเจียงฉินนะ วันนี้เขานั่งเฝ้าอยู่ที่นี่ทั้งช่วงเช้า ตั้งแต่เช้าก็เอาแต่จ้องนาฬิกาไปพลางดูโทรศัพท์ไปพลาง ทำเอาฉันแอบอู้งานไม่ได้เลย โดนเถ้าแก่จ้องตอนทำงานเนี่ย ทรมานชะมัด”

Chinese

冯楠舒呆呆地看着他：“我昨天晚上就说了，但他说明天有事儿，不一定能见面，还说好朋友都不是天天见面的。”

Thai

เฝิงหนานซูมองเขาตาแป๋ว “ฉันบอกไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว แต่เขาบอกว่าวันนี้มีธุระ อาจจะไม่ได้เจอกัน แถมยังบอกว่าเพื่อนสนิทไม่ได้เจอกันทุกวันหรอก”

Chinese

“可是他今天上午……呃。”

Thai

“แต่วันนี้ตอนเช้าเขา…เอ่อ”

Chinese

高文慧翻开吧台上的记事本：“他今天上午说怎么时间过的这么慢，说了十三句，这表坏了吧，说了十五句。”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยเปิดสมุดบันทึกบนเคาน์เตอร์บาร์ “เมื่อเช้าเขาพูดว่าทำไมเวลาเดินช้าจังไปสิบสามประโยค นาฬิกาพังแล้วมั้งไปสิบห้าประโยค”

Chinese

在学校门口闲逛而偶遇好朋友的江勤眉心一皱：“你工资没了！”

Thai

เจียงฉินผู้ซึ่งบังเอิญพบเพื่อนสนิทขณะเดินเล่นหน้าประตูโรงเรียนขมวดคิ้ว “เงินเดือนเธอหายแน่!”

Chinese

高文慧呵一声：“看来我奖金有了！”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยหัวเราะหึ “ดูท่าโบนัสฉันจะมาแล้ว!”

Chinese

“文慧是个好人。”

Thai

“เหวินฮุ่ยเป็นคนดี”

Chinese

江勤呵呵一声：“这次偶遇，完全是好朋友之间的心有灵犀罢了。”

Thai

เจียงฉินหัวเราะเหอะๆ “การบังเอิญเจอกันคราวนี้ มันเป็นใจตรงกันระหว่างเพื่อนสนิทล้วนๆ เลยต่างหาก”

Chinese

高文慧也都习惯他的嘴硬了，摇头晃脑地接了两杯热水放在了两个人的面前。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยชินกับความปากแข็งของเขาแล้ว จึงส่ายหน้าไปมาพลางกดน้ำอุ่นมารองใส่แก้วสองใบวางไว้ตรงหน้าของทั้งสองคน

Chinese

她觉得江勤和冯楠舒的“友情”真的是越来越好磕了。

Thai

เธอรู้สึกว่า “มิตรภาพ” ของเจียงฉินกับเฝิงหนานซูนี่มันชวนให้ฟินจิ้นจิกหมอนขึ้นเรื่อยๆ จริงๆ

Chinese

主要是江勤的身份变化越来越快，尤其是拼团逐渐成为全国性企业，还有我为自己代言的广告片被广为人知，他的名气和光环越来越大，身份嘛，总是要比之前高贵一些的。

Thai

สาเหตุหลักคือสถานะของเจียงฉินเปลี่ยนไปเร็วขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะพินถวนที่ค่อยๆ กลายเป็นวิสาหกิจระดับประเทศ ประกอบกับคลิปโฆษณาชุดฉันเป็นพรีเซนเตอร์ให้ตัวเองเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง ชื่อเสียงและออร่าบารมีของเขายิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ สถานะก็ย่อมต้องสูงส่งกว่าแต่ก่อนอยู่บ้าง

Chinese

但越是这样，他对冯楠舒的宠爱就越有反差感。

Thai

ทว่ายิ่งเป็นเช่นนี้ ความตามใจที่เขามีต่อเฝิงหนานซูก็ยิ่งมีเสน่ห์แบบขัดแย้งชวนดึงดูดมากขึ้น

Chinese

霸道总裁吃过早饭就蹲到了奶茶店，看着墙上的钟表眼巴巴等他的小娇妻下飞机。

Thai

ประธานจอมเผด็จการกินข้าวเช้าเสร็จก็นั่งเฝ้าที่ร้านชานม เฝ้ามองนาฬิกาบนฝาผนังตาละห้อยเพื่อรอภรรยาตัวน้อยแสนน่ารักลงจากเครื่องบิน

Chinese

别说高文慧这种磕糖狂魔了，普通人看了也受不了啊。

Thai

อย่าว่าแต่ตัวแม่สายจิ้นฟินกระจายอย่างเกาเหวินฮุ่ยเลย คนธรรมดามาเห็นก็ทนไม่ไหวหรอก

Chinese

江勤喝完水直接坐不住了，明明就是闲逛的时候忽然偶遇，怎么话到了高文慧嘴里，就是自己在特地等小富婆呢。

Thai

เจียงฉินดื่มน้ำเสร็จก็นั่งไม่ติดที่แล้ว เห็นๆ อยู่ว่าเดินเล่นอยู่แล้วบังเอิญเจอ ทำไมพอหลุดออกจากปากเกาเหวินฮุ่ย ถึงกลายเป็นว่าตนเองตั้งใจรอแม่หนูเศรษฐีไปได้

Chinese

怪不得今夜头条现在这么火。

Thai

มิน่าล่ะจินเย่โถวเถียวถึงได้ฮิตขนาดนี้

Chinese

“谣言止于智者！”

Thai

“ข่าวลือย่อมหยุดที่ผู้มีปัญญา!”

Chinese

江勤放下杯子，转身去了教学楼，找张柏青批了两张请假条。

Thai

เจียงฉินวางแก้วลง หันหลังเดินไปยังอาคารเรียน ไปหาจางไป่ชิงเพื่อขออนุมัติใบลาสองใบ

Chinese

然后又回到奶茶店，交给高文慧，让她帮忙交给学校。

Thai

จากนั้นก็กลับมาที่ร้านชานม ยื่นให้เกาเหวินฮุ่ยฝากส่งให้ทางมหาวิทยาลัย

Chinese

等到了第二天，积雪稍微消融了一些，开车回家已经没什么问题了。

Thai

พอถึงวันที่สอง หิมะที่ทับถมละลายไปบ้างแล้ว การขับรถกลับบ้านจึงไม่มีปัญหาอะไรอีก

Chinese

江勤就背着包下了楼，打开车门后收拾了一下，开到金融学院接上了冯楠舒。

Thai

เจียงฉินก็สะพายกระเป๋าลงมาชั้นล่าง เปิดประตูรถแล้วจัดของเล็กน้อย จากนั้นขับไปที่คณะการเงินเพื่อรับเฝิงหนานซู

Chinese

现在，知乎的校花校草全国比赛正在搞，这个活动他们已经做了三次了，还是依赖这个发家的，团队经验很丰富，基本不用操心。

Thai

ตอนนี้ การประกวดดาวเดือนมหาวิทยาลัยทั่วประเทศของจือฮูกำลังดำเนินอยู่ กิจกรรมนี้พวกเขาจัดมาสามครั้งแล้ว อีกทั้งยังสร้างเนื้อสร้างตัวขึ้นมาได้ก็เพราะสิ่งนี้ ทีมงานจึงมีประสบการณ์โชกโชน แทบไม่ต้องกังวลอะไรเลย

Chinese

另外，今夜头条的有了大规模的创作者入驻，基本上也没什么大问题了。

Thai

นอกจากนี้ จินเย่โถวเถียวก็มีครีเอเตอร์ย้ายเข้ามาประจำการเป็นจำนวนมาก โดยพื้นฐานแล้วก็ไม่มีปัญหาใหญ่อะไร

Chinese

至于拼团，则继续下沉市场。

Thai

ส่วนพินถวนก็เดินหน้ารุกตลาดระดับล่างต่อไป

Chinese

供应链和社区团购则朝着拼团的发展路径不断铺设，基本上不需要江勤的掌舵了，所以在家待几天也不是不可以。

Thai

ห่วงโซ่อุปทานและกรุ๊ปบายระดับชุมชนต่างก็ขยายตัวอย่างต่อเนื่องตามแนวทางการพัฒนาของพินถวน โดยพื้นฐานแทบไม่ต้องให้เจียงฉินคอยกุมหางเสือแล้ว ดังนั้นจะพักอยู่ที่บ้านสักสองสามวันก็ใช่ว่าจะไม่ได้

Chinese

只是就这么荒废了学业，江勤觉得实在愧对临大学习之星的身份，除非老张头愿意退给他学费。

Thai

เพียงแต่ละเลยการเรียนไปเช่นนี้ เจียงฉินรู้สึกละอายใจต่อตำแหน่งดาวเด่นแห่งการเรียนของ ม.หลินชวน ยิ่งนัก เว้นแต่ว่าตาเฒ่าจางจะยอมคืนค่าเทอมให้เขา

Chinese

抵达鸿荣家园的时候，小区里的大爷大妈正在往外扫雪，江勤就把车停在了门口。

Thai

ตอนที่ไปถึงหงหรงเจียหยวน คุณลุงคุณป้าในชุมชนกำลังกวาดหิมะออกไปข้างนอก เจียงฉินจึงจอดรถไว้ที่หน้าประตู

Chinese

小富婆下了车，立马喊着江勤家的来了，江勤家的来了，然后跑到了三大爷的小卖部……

Thai

แม่หนูเศรษฐีลงจากรถก็ร้องบอกทันทีว่าคนบ้านเจียงฉินมาแล้ว คนบ้านเจียงฉินมาแล้ว จากนั้นก็วิ่งไปที่ร้านขายของชำของซานต้าเหยีย…

Chinese

“嚯，还真是江勤家的来了。”

Thai

“โอ้โฮ คนบ้านเจียงฉินมาจริงๆ ด้วย”

Chinese

“怪不得早上开门的时候，对面电线杆子上总有喜鹊喳喳叫啊。”

Thai

“มิน่าล่ะตอนเปิดประตูเมื่อเช้า บนเสาไฟฟ้าฝั่งตรงข้ามถึงมีนกสาลิการ้องจ๊อกแจ๊กตลอดเลย”

Chinese

三大爷笑脸盈盈的把她迎进来，看着呆萌小喜鹊买了好多的棒棒糖和垃圾食品。

Thai

ซานต้าเหยียยิ้มแย้มต้อนรับเธอเข้ามา มองดูนกสาลิกาตัวน้อยสุดบ้องแบ๊วซื้ออมยิ้มและขนมขบเคี้ยวไปตั้งเยอะ

Chinese

而江勤则停好了车，双手插兜地跟随到门外，看着小富婆在货架中间跑来跑去，于是唬着脸喊她不要买太多，但最后还是痛快地付了钱。

Thai

ส่วนเจียงฉินจอดรถเสร็จแล้วก็ล้วงกระเป๋ากางเกงสองข้างเดินตามมาถึงนอกประตู มองดูแม่หนูเศรษฐีวิ่งไปวิ่งมาระหว่างชั้นวางสินค้า จึงทำหน้าดุร้องบอกเธอว่าอย่าซื้อเยอะเกินไป แต่สุดท้ายก็จ่ายเงินให้อย่างคล่องมือ

Chinese

两个人大袋小袋地进了小区，在刚刚清扫的路面上走过，就见到好多人跟冯楠舒打招呼。

Thai

ทั้งสองคนถือถุงเล็กถุงใหญ่เดินเข้าชุมชน ก้าวเดินผ่านบนถนนที่เพิ่งกวาดเสร็จ ก็เห็นผู้คนมากมายทักทายเฝิงหนานซู

Chinese

有的说她胖了，有的又说她瘦了，还有说她长高了的，反正眼神不济的老头老太太多的是。

Thai

บางคนก็บอกว่าเธออ้วนขึ้น บางคนก็บอกว่าเธอผอมลง บ้างก็บอกว่าเธอสูงขึ้น ยังไงเสียคนเฒ่าคนแก่ที่สายตาฝ้าฟางก็มีอยู่เกลื่อนกลาด

Chinese

这个小区，逼仄，破旧。

Thai

ชุมชนแห่งนี้ทั้งคับแคบและทรุดโทรม

Chinese

本来还算宽敞的楼宇之间还有被私圈出来的菜园子，以及私建的杂物房，看起来一点也不整齐。

Thai

ระหว่างตึกที่เดิมทีพอดูกว้างขวางอยู่บ้างก็มีแปลงผักที่แอบล้อมรั้วกั้นเอาเอง รวมถึงห้องเก็บของที่สร้างขึ้นมาเองโดยพลการ ดูแล้วไม่เป็นระเบียบเรียบร้อยเลยสักนิด

Chinese

加上冬雪覆盖，那种独属于回迁小区的穷味儿就出来了。

Thai

ยิ่งถูกหิมะฤดูหนาวปกคลุม กลิ่นอายความยากจนอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของชุมชนจัดสรรคืนพื้นที่ก็ยิ่งเด่นชัดขึ้นมา

Chinese

与之相比，那些大都市的灯红酒绿，金碧辉煌，就仿佛是另外一个世界。

Thai

เมื่อเทียบกับสิ่งนี้ แสงสีศิวิไลซ์และความหรูหราโอ่อ่าอลังการของมหานครเหล่านั้นก็ราวกับเป็นอีกโลกหนึ่ง

Chinese

但小富婆却真的有一种回家的感觉，甚至都不太粘着江勤了，自己就敢呼呼往前跑，然后跑一段就停住，看向四周。

Thai

แต่แม่หนูเศรษฐีกลับมีความรู้สึกเหมือนได้กลับบ้านจริงๆ ถึงขั้นไม่ค่อยเกาะติดเจียงฉินแล้ว กล้าวิ่งฉิวไปข้างหน้าคนเดียว วิ่งไปได้ระยะหนึ่งก็หยุดแล้วมองไปรอบๆ

Chinese

此刻，哪怕她的眼中都是雪，但眼底却有一抹格外的暖色。

Thai

ในยามนี้ แม้ว่าในสายตาของเธอจะมีแต่หิมะ แต่ส่วนลึกของแววตากลับเจือไว้ด้วยประกายความอบอุ่นเป็นพิเศษ

Chinese

江勤从后面慢慢地跟上来，看着她，有些被可爱到了。

Thai

เจียงฉินค่อยๆ เดินตามมาจากด้านหลัง มองดูเธอแล้วรู้สึกว่าเธอน่ารักน่าเอ็นดูจับใจ

Chinese

没有钱的人拼了命想赚钱，住一线城市，换最大的房子，偏偏是这出身豪门的小富婆，吃过最好的东西，住过最好的别墅，却偏偏喜欢这个拆迁小区。

Thai

คนไม่มีเงินต่างก็ดิ้นรนแทบตายเพื่อหาเงิน ไปอยู่ในเมืองระดับหนึ่ง เปลี่ยนไปอยู่บ้านหลังใหญ่ที่สุด แต่แม่หนูเศรษฐีผู้ถือกำเนิดจากตระกูลร่ำรวย กินของที่ดีที่สุด อยู่คฤหาสน์ที่ดีที่สุดคนนี้ กลับนึกชอบชุมชนรื้อถอนแห่งนี้เป็นพิเศษ

Chinese

“别乱跑啊，小心点，摔倒了不哄！”

Thai

“อย่าวิ่งซนสิ ระวังหน่อย หกล้มขึ้นมาไม่โอ๋นะ!”

Chinese

“知道了。”

Thai

“รู้แล้ว”

Chinese

冯楠舒进了单元门，哒哒哒的脚步声逐渐在楼道内响起。

Thai

เฝิงหนานซูเดินเข้าประตูอาคาร เสียงฝีเท้าตึกตักๆ ค่อยๆ ดังขึ้นในโถงบันได

Chinese

此时，同一楼的三叔提着一个大塑料袋从小区外面回来，见到江勤的时候一愣：“呦，被开除了？”

Thai

ตอนนี้ ซานซูซึ่งอยู่ตึกเดียวกันหิ้วถุงพลาสติกใบใหญ่เดินกลับมาจากนอกชุมชน พอเห็นเจียงฉินก็ชะงักไป “อ้าว โดนไล่ออกแล้วเหรอ”

Chinese

“叔，您的嘴真甜！”

Thai

“อาครับ ปากหวานจริงเชียว!”

Chinese

“你小子，从小看你长大，还能上电视呢，真是不得了。”

Thai

“เจ้าเด็กนี่ ข้าเห็นเอ็งมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย ยังได้ออกทีวีด้วย เก่งไม่เบาจริงๆ”

Chinese

三叔也看了为我代言的广告，笑盈盈地看着他：“哦对了，你家那个呢？”

Thai

ซานซูก็ได้ดูโฆษณาฉันเป็นพรีเซนเตอร์เหมือนกัน จึงมองเขาด้วยรอยยิ้ม “อ้อจริงสิ คนบ้านเอ็งล่ะ”

Chinese

江勤的指了指单元门：“跑进去了，一回来就跟撒欢了似的。”

Thai

เจียงฉินชี้ไปที่ประตูอาคาร “วิ่งเข้าไปแล้วครับ พอกลับมาก็ร่าเริงดี๊ด๊าใหญ่เลย”

Chinese

三叔从口袋里掏出另一只塑料袋：“来，给我拿着。”

Thai

ซานซูล้วงถุงพลาสติกอีกใบออกมาจากกระเป๋า “มา ถือให้ข้าหน่อย”

Chinese

“哦哦。”

Thai

“อ๋อ ได้ครับ”

Chinese

“刚才回老家挖了好多荠菜，拿回家点，让你妈给楠舒包饺子吃，这玩意儿，香死个人。”

Thai

“เมื่อกี้กลับบ้านเกิดไปขุดผักจี้ไช่มาเยอะแยะ เอาแบ่งกลับบ้านไปหน่อย ให้แม่เอ็งห่อเกี๊ยวให้หนานซูกิน เจ้าสิ่งนี้น่ะ หอมอร่อยจนลืมตายเชียวล่ะ”

Chinese

等着三叔分完了荠菜，江勤提着塑料袋上了楼，此时的家门都被冯楠舒打开了，留了个缝等他。

Thai

รอจนซานซูแบ่งผักจี้ไช่เสร็จ เจียงฉินก็หิ้วถุงพลาสติกขึ้นตึกไป ตอนนี้ประตูบ้านถูกเฝิงหนานซูเปิดแง้มไว้ช่องหนึ่งเพื่อรอเขา

Chinese

江勤一边换鞋一边往客厅看，就见小富婆正趴在阳台，眼神明媚地看向窗外。

Thai

เจียงฉินเปลี่ยนรองเท้าไปพลางมองไปทางห้องนั่งเล่นไปพลาง ก็เห็นแม่หนูเศรษฐีกำลังเกาะอยู่ที่ระเบียง ทอดสายตาอันสดใสมองออกไปนอกหน้าต่าง

Chinese

“饿不饿？”

Thai

“หิวหรือยัง”

Chinese

“有点饿了。”

Thai

“หิวนิดหน่อยแล้ว”

Chinese

冯楠舒踩着拖鞋跑过来，看着江勤手里的袋子，有些茫然：“这是什么？刚才没有的。”

Thai

เฝิงหนานซูใส่รองเท้าแตะวิ่งดุ๊กดิ๊กเข้ามา มองดูถุงในมือของเจียงฉินด้วยความงุนงง “นี่อะไรน่ะ เมื่อกี้ยังไม่มีเลย”

Chinese

江勤把荠菜放在桌上：“荠菜，就是一种野菜，刚才在楼下遇到三叔了，让我拿回家，给你包饺子吃。”

Thai

เจียงฉินวางผักจี้ไช่ลงบนโต๊ะ “ผักจี้ไช่ เป็นผักป่าชนิดหนึ่ง เมื่อกี้เจอซานซูอยู่ข้างล่าง เขาให้ฉันเอากลับบ้านมาห่อเกี๊ยวให้เธอกิน”

Chinese

小富婆睁大了眼，拔开塑料袋看了一眼：“想吃。”

Thai

แม่หนูเศรษฐีเบิกตากว้าง แหวกถุงพลาสติกดูแวบหนึ่ง “อยากกิน”

Chinese

“吃货。”

Thai

“ยัยตัวกินจุ”

Chinese

“中午吃荠菜。”

Thai

“เที่ยงนี้กินผักจี้ไช่”

Chinese

“我可没那个本事，中午先简单炒个鸡蛋来对付一下吧。”

Thai

“ฉันไม่มีฝีมือขนาดนั้นหรอกนะ มื้อเที่ยงทำผัดไข่ง่ายๆ กินประทังไปก่อนแล้วกัน”

Chinese

（跪求月票，or2。）

Thai

（คุกเข่ากราบขอตั๋วรายเดือน หรือ2）

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)