ภรรยา ดื่มน้ำเยอะ ๆ
老婆多喝水Machine-translated from Chinese. May contain inaccuracies.
Chinese
第174章 老婆多喝水
Thai
ตอนที่ 174 ภรรยาดื่มน้ำเยอะๆ นะ
Chinese
江勤严肃地看着冯楠舒,心说你可以骗得了自己,你能骗得了别人吗?你摸摸伱的良心再来说这是什么杯。
Thai
เจียงฉินมองเฝิงหนานซูด้วยสีหน้าจริงจัง ในใจคิดว่าเธอหลอกตัวเองได้ แต่เธอจะหลอกคนอื่นได้งั้นเหรอ เอามือทาบอกถามมโนธรรมของตัวเองดูอีกทีสิว่านี่มันแก้วอะไรกันแน่
Chinese
但冯楠舒抱着杯子,死活不撒手。
Thai
แต่เฝิงหนานซูกลับกอดแก้วไว้แน่น ไม่ยอมปล่อยมือเด็ดขาด
Chinese
她穿的是那件白色羽绒服,帽子上的绒毛带着淡淡的粉色,将整个人都衬的格外灵动而清纯,在超市橘黄色的灯光下,那高冷的俏脸带着一丝倔强,贝齿轻咬红唇,水色盈盈的眼眸坚定不已。
Thai
เธอสวมเสื้อขนเป็ดสีขาวตัวนั้น ขนเฟอร์บนฮู้ดเจือสีชมพูอ่อนๆ ขับเน้นให้เธอดูมีชีวิตชีวาและบริสุทธิ์ผุดผ่องเป็นพิเศษ ภายใต้แสงไฟสีส้มของซูเปอร์มาร์เก็ต ใบหน้าสะสวยเย็นชาคู่นั้นเจือความดื้อรั้นเอาไว้ ฟันขาวดั่งไข่มุกขบเบาๆ บนริมฝีปากแดงระเรื่อ ดวงตาฉ่ำน้ำคู่นั้นเปี่ยมล้นไปด้วยความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว
Chinese
“我没钱了,最近一直烧钱做推广,吃饭都得蹭。”
Thai
“ฉันไม่มีเงินแล้ว ช่วงนี้ผลาญเงินทำโปรโมตตลอด แม้แต่ข้าวก็ยังต้องไปเกาะเขากินเลย”
Chinese
江勤唬着脸开始喊穷。
Thai
เจียงฉินทำหน้าดุแล้วเริ่มโอดครวญว่าจน
Chinese
“我有钱,我给你买。”
Thai
“ฉันมีเงิน ฉันซื้อให้นายเอง”
Chinese
小富婆壕的不行,说花钱都不带眨眼的。
Thai
แม่หนูเศรษฐีรวยจนล้นฟ้า พูดเรื่องใช้เงินโดยไม่กะพริบตาแม้แต่น้อย
Chinese
听话不买这四个字还没说出口,江勤忽然想了一下,万一她叫哥哥我该如何应对?
Thai
คำว่าเด็กดีไม่ซื้อนะยังไม่ทันได้เอ่ยปาก เจียงฉินก็พลันฉุกคิดขึ้นมา หากเธอเรียกพี่คะขึ้นมาเขาจะรับมืออย่างไร
Chinese
我,无法应对。
Thai
ฉัน รับมือไม่ได้
Chinese
最后的结果一定是情侣杯买了,一声哥哥又震碎一块水泥,赔了夫人又折兵。
Thai
ผลลัพธ์สุดท้ายต้องลงเอยด้วยการซื้อแก้วคู่รัก เสียงเรียกพี่คะก็คงกะเทาะปูนซีเมนต์ในใจแตกไปอีกก้อน เสียทั้งขึ้นทั้งล่องแน่นอน
Chinese
诶,小姑娘的钱真的好赚,尤其是这种陷入友情的小姑娘。
Thai
เฮ้อ เงินของเด็กสาวช่างหาได้ง่ายดายจริงๆ โดยเฉพาะเด็กสาวที่กำลังตกอยู่ในห้วงแห่งมิตรภาพแบบนี้
Chinese
她就是想要更多地收集一些跟你有关系的东西,努力地把你的痕迹地装进自己的生活里,仿佛这样就丢不了忘不掉,根本不在乎值不值。
Thai
เธอก็แค่อยากจะสะสมสิ่งของที่มีความเกี่ยวข้องกับนายให้มากขึ้น พยายามบรรจุร่องรอยของนายเอาไว้ในชีวิตของตัวเอง ราวกับว่าทำแบบนี้แล้วจะไม่มีวันสูญหายหรือลืมเลือนไปได้ โดยไม่สนใจเลยสักนิดว่ามันจะคุ้มค่าหรือไม่
Chinese
所以,归根结底来说,她买的哪里是杯子,根本就是那份纯粹而美好的牵绊。
Thai
ดังนั้นหากพูดกันตามตรงแล้ว สิ่งที่เธอซื้อหาใช่แก้วน้ำไม่ หากแต่เป็นสายสัมพันธ์อันบริสุทธิ์และงดงามต่างหาก
Chinese
她还是在担心好朋友究竟能不能一辈子,于是就想在生活里留下所有能和你关联的东西。
Thai
เธอยังคงกังวลว่าเพื่อนสนิทจะอยู่ด้วยกันไปได้ตลอดชีวิตหรือไม่ จึงอยากจะทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างที่เชื่อมโยงกับนายเอาไว้ในชีวิตของเธอ
Chinese
“蒋老板,这两只杯子多少钱?”
Thai
“เถ้าแก่เนี้ยเจียง แก้วสองใบนี้เท่าไหร่ครับ”
Chinese
“谢谢惠顾,99块,给你抹个零,九十吧。”
Thai
“ขอบคุณที่อุดหนุนจ้า 99 หยวน ปัดเศษให้เหลือเก้าสิบแล้วกัน”
Chinese
“不用抹了,我不喜欢差一块,给你一百,别找了!”
Thai
“ไม่ต้องปัดหรอกครับ ผมไม่ชอบให้ขาดไปหยวนหนึ่ง ให้หนึ่งร้อย ไม่ต้องทอนครับ!”
Chinese
蒋志花笑颜如花地拿到一张毛爷爷,心说江总啊江总,早知道你最大的软肋就是这个漂亮的不像话的女孩,我何必要费劲巴拉地去搞个学习之星让你过瘾呢?
Thai
เจียงจื้อฮวารับแบงก์เหมาเจ๋อตงมาด้วยรอยยิ้มเบิกบานดั่งดอกไม้ผลิบาน ในใจคิดว่าประธานเจียงเอ๋ยประธานเจียง ถ้ารู้แต่แรกว่าจุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของนายคือเด็กสาวที่สวยหยาดเยิ้มคนนี้ ฉันจะต้องลำบากลำบนไปจัดกิจกรรมดาวเด่นแห่งการเรียนเพื่อเอาใจนายทำไมกัน
Chinese
我当时就应该在每个商品上都写上你的名字,就像那些奶茶杯一样,狠狠赚你们家的钱!
Thai
ตอนนั้นฉันควรจะเขียนชื่อนายลงบนสินค้าทุกชิ้น เหมือนกับแก้วชานมพวกนั้น จะได้กอบโกยเงินของบ้านพวกนายให้หนำใจไปเลย!
Chinese
目送两个人离开之后,蒋老板从柜台后面出来,摆出一对儿新的情侣杯,又把旧的价签撕掉,写了个售价100贴了上去。
Thai
หลังจากส่งสายตามองทั้งสองคนเดินจากไป เถ้าแก่เนี้ยเจียงก็เดินออกมาจากหลังเคาน์เตอร์ นำแก้วคู่รักคู่ใหม่ออกมาวาง จากนั้นก็ฉีกป้ายราคาเก่าทิ้ง แล้วเขียนป้ายราคาใหม่ว่าขาย 100 แปะลงไปแทน
Chinese
她一开始没注意价格的问题,但经过江勤提醒才知道。
Thai
ตอนแรกเธอไม่ได้ใส่ใจเรื่องราคา แต่พอได้รับการสะกิดเตือนจากเจียงฉินถึงเพิ่งจะเข้าใจ
Chinese
谁愿意买个差一块的爱情呢?这根本就不吉利。
Thai
ใครจะอยากซื้อความรักที่ขาดไปหยวนหนึ่งกันล่ะ แบบนี้มันไม่เป็นมงคลเอาเสียเลย
Chinese
把九十九改成一百块,圆圆满满,这样的价格才更符合情侣的心意。
Thai
เปลี่ยนจากเก้าสิบเก้าเป็นหนึ่งร้อยหยวน ครบถ้วนสมบูรณ์ ราคาแบบนี้ถึงจะถูกใจคู่รักมากกว่า
Chinese
怪不得人家赚钱呢,细节处简直无敌。
Thai
มิน่าล่ะคนเขาถึงหาเงินเก่ง ใส่ใจรายละเอียดจนไร้เทียมทานจริงๆ
Chinese
“江勤,我饿了。”
Thai
“เจียงฉิน ฉันหิวแล้ว”
Chinese
“我也饿了,去食堂吃个饭吧。”
Thai
“ฉันก็หิวแล้วเหมือนกัน ไปกินข้าวที่โรงอาหารกันเถอะ”
Chinese
江勤和冯楠舒牵着手,空着的手里拎着各自的杯子,来到二餐吃饭。
Thai
เจียงฉินกับเฝิงหนานซูจับมือกัน มือข้างที่ว่างถือแก้วของแต่ละคนไว้ พากันมาทานข้าวที่โรงอาหารสอง
Chinese
兔子没救着,可饭总得吃,江勤要几份小菜,酥炸小黄鱼,白灼虾,凉拌耳丝、荷塘小炒,一人一份米饭。
Thai
แม้จะช่วยกระต่ายไว้ไม่ได้ แต่ข้าวก็ต้องกิน เจียงฉินสั่งกับข้าวมาสองสามอย่าง มีปลาจวดทอดกรอบ กุ้งลวก ยำหูหมูเส้น ผัดผักเบญจพรรณสไตล์เหอถัง และข้าวสวยคนละหนึ่งจาน
Chinese
他是真的有点饿坏了,一坐下来就开始扒饭,直到肚子里有点东西才稍微好受一些。
Thai
เขาหิวโซมากจริงๆ พอหย่อนก้นนั่งลงก็เริ่มโกยข้าวเข้าปาก จนกระทั่งมีอาหารตกถึงท้องบ้างถึงค่อยรู้สึกดีขึ้นหน่อย
Chinese
然后他就瞥到小富婆将手掏进口袋,将一只钱包拿出,默默推了过来。
Thai
จากนั้นเขาก็เหลือบไปเห็นแม่หนูเศรษฐีล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ หยิบกระเป๋าสตางค์ออกมาใบหนึ่ง แล้วค่อยๆ ดันมันมาตรงหน้าเขาเงียบๆ
Chinese
“怎么了?你想包养我吗?”
Thai
“มีอะไรเหรอ เธอคิดจะเลี้ยงดูฉันหรือไง”
Chinese
冯楠舒抿了下小嘴儿:“我生活费都花不到,你替我花吧。”
Thai
เฝิงหนานซูเม้มปากเล็กน้อย “เงินค่าขนมของฉันใช้ไม่หมดเลย นายช่วยฉันใช้สิ”
Chinese
江勤没想到还真是包养:“都在这里了?”
Thai
เจียงฉินคิดไม่ถึงว่าจะเลี้ยงดูจริงๆ “อยู่ที่นี่หมดแล้วเหรอ”
Chinese
“还有五十借给高文慧了,我明天就给你要回来。”
Thai
“ยังมีอีกห้าสิบให้เกาเหวินฮุ่ยยืมไป พรุ่งนี้ฉันจะไปทวงคืนมาให้นายนะ”
Chinese
江勤打开钱包看了一眼,都是崭新的百元大钞票,还有两张银行卡,一张奶茶卡,这就是小富婆的所有家当减五十。
Thai
เจียงฉินเปิดกระเป๋าสตางค์ดู แบงก์ร้อยหยวนใหม่เอี่ยมล้วนๆ ทั้งยังมีบัตรธนาคารสองใบ บัตรสะสมแต้มร้านชานมหนึ่งใบ นี่คือทรัพย์สินทั้งหมดของแม่หนูเศรษฐีหักออกไปห้าสิบ
Chinese
“你把钱给我,你怎么办?你有没有想过,你以后吃饭就得和我一起吃,想吃零食也得找我要钱买,逛街也得让我跟着,出去玩也……”
Thai
“เธอเอาเงินให้ฉัน แล้วเธอจะทำยังไง เธอเคยคิดบ้างไหมว่าต่อไปเธอจะต้องกินข้าวกับฉัน อยากกินขนมก็ต้องมาขอเงินฉันซื้อ เดินช็อปปิ้งก็ต้องให้ฉันตามไปด้วย ออกไปเที่ยวก็ต้อง…”
Chinese
“?”
Thai
“?”
Chinese
江勤越说越觉得不对劲,而冯楠舒明显开始兴奋了。
Thai
เจียงฉินยิ่งพูดยิ่งรู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ ในขณะที่เฝิงหนานซูกลับเริ่มตื่นเต้นขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
Chinese
“我不要,你把钱包揣好,不要丢了,其实我不是真的穷,哭穷只是我的爱好。”
Thai
“ฉันไม่เอา เธอเก็บกระเป๋าสตางค์ไว้ให้ดี อย่าทำหายล่ะ ที่จริงฉันไม่ได้จนจริงๆ หรอก การโอดครวญว่าจนเป็นแค่งานอดิเรกของฉันเท่านั้น”
Chinese
听到这句话,冯楠舒伸出手,又把钱包往江勤那边推了一下,表情严肃认真。
Thai
เมื่อได้ยินประโยคนี้ เฝิงหนานซูก็ยื่นมือออกไป ดันกระเป๋าสตางค์ไปทางเจียงฉินอีกครั้ง สีหน้าจริงจังเคร่งขรึม
Chinese
江勤暂时放下钱包不管,夹起个花生豆喂过去,就看到小富婆的严肃一瞬间瓦解,乖乖张开嘴吃掉,小嘴看上去油油润润的。
Thai
เจียงฉินวางเรื่องกระเป๋าสตางค์ไว้ชั่วคราว เขาคีบเม็ดถั่วลิสงป้อนให้ พลันเห็นสีหน้าจริงจังของแม่หนูเศรษฐีพังทลายลงในพริบตา เธออ้าปากรับไปกินอย่างว่าง่าย ริมฝีปากเล็กๆ ดูมันวาวชุ่มฉ่ำ
Chinese
正在此时,一个鬼鬼祟祟的身影忽然被江勤的目光捕捉到了。
Thai
ในตอนนั้นเอง สายตาของเจียงฉินก็พลันจับภาพเงาร่างอันลับๆ ล่อๆ ร่างหนึ่งได้
Chinese
对方也发现了这一点,于是也不藏了,大摇大摆地走了过来,坐到了冯楠舒的旁边,顺便还从消毒柜里拿出一双筷子,夹了个耳丝吃进嘴里。
Thai
อีกฝ่ายก็สังเกตเห็นเช่นกัน จึงไม่คิดจะหลบซ่อนอีกต่อไป เดินอาดๆ ตรงเข้ามานั่งลงข้างๆ เฝิงหนานซู แถมยังหยิบตะเกียบคู่หนึ่งออกมาจากตู้ฆ่าเชื้อ แล้วคีบหูหมูเส้นเข้าปากไป
Chinese
凉拌的耳丝吃起来油润爽脆,裹着酱汁,入口醇香而鲜嫩。
Thai
ยำหูหมูเส้นเคี้ยวแล้วมันวาวกรุบกรอบ เคลือบด้วยน้ำซอส รสสัมผัสกลมกล่อมหอมละมุนและนุ่มลิ้น
Chinese
“小高同学。”
Thai
“นักศึกษาเสี่ยวเกา”
Chinese
“嗯?”
Thai
“หืม”
Chinese
“你是真有勇气啊,骗我也就算了,还大摇大摆吃我的菜?你怎么不再牛逼一点,干脆直接坐我腿上呢?”
Thai
“เธอนี่ช่างกล้าหาญจริงๆ เลยนะ หลอกฉันยังพอทน นี่ยังกล้าเดินอาดๆ มากินกับข้าวของฉันอีกเหรอ ทำไมเธอไม่เจ๋งให้สุด มานั่งบนตักฉันไปเลยล่ะ”
Chinese
“那是冯楠舒的位置,我坐的话她就哭了。”高文慧学小富婆的表情,一脸高冷。
Thai
“ตรงนั้นเป็นที่ของเฝิงหนานซู ถ้าฉันนั่งเดี๋ยวเธอก็ร้องไห้หรอก” เกาเหวินฮุ่ยเลียนแบบสีหน้าของแม่หนูเศรษฐี ทำหน้าเย็นชาไร้อารมณ์
Chinese
江勤脸都黑了:“你是月老的亲戚吧?”
Thai
เจียงฉินหน้าดำทะมึน “เธอเป็นญาติกับผู้เฒ่าจันทราหรือไง”
Chinese
高文慧深吸一口气,理直气壮地开口:“我一开始也没想来的,但后来一想,我凭本事勾搭来的糖,没道理我不能磕啊,那我不亏了吗?”
Thai
เกาเหวินฮุ่ยสูดหายใจเข้าลึก เอ่ยปากอย่างมั่นอกมั่นใจ “ตอนแรกฉันก็ไม่ได้กะจะมาหรอก แต่พอคิดดูอีกที โมเมนต์หวานๆ ที่ฉันใช้ฝีมือชงมาได้เองแท้ๆ ไม่มีเหตุผลที่ฉันจะฟินไม่ได้นี่ ไม่อย่างนั้นฉันก็ขาดทุนแย่สิ”
Chinese
江勤压低声音后严肃开口:“你下次别玩这种游戏了,我还以为她被欺负了,回来的路上差点闯了红灯。”
Thai
เจียงฉินกดเสียงต่ำลงแล้วเอ่ยอย่างจริงจัง “คราวหน้าเธออย่าเล่นเกมแบบนี้อีกนะ ฉันนึกว่าเธอโดนรังแก ตอนขับรถกลับมาเกือบจะฝ่าไฟแดงแหน่ะ”
Chinese
“啊?我,我不知道!”
Thai
“อ้าว ฉัน…ฉันไม่รู้นี่!”
Chinese
“现在你知道了?”
Thai
“ตอนนี้เธอรู้แล้วใช่ไหม”
Chinese
高文慧沉思了一下:“那不就说明冯楠舒在你心里比什么都重要吗?她一变得不寻常你的心就乱了,这就是爱啊,说也说不清楚。”
Thai
เกาเหวินฮุ่ยครุ่นคิดครู่หนึ่ง “นั่นก็แสดงว่าเฝิงหนานซูสำคัญกว่าสิ่งอื่นใดในใจนายน่ะสิ พอเธอมีอะไรผิดปกติไปใจนายก็ว้าวุ่นทันที นี่แหละคือความรัก พูดไปก็อธิบายไม่ถูกหรอก”
Chinese
江勤看了一眼冯楠舒,发现她在目不斜视地拧杯盖,于是稍微放心了些:“吃你的饭吧,我俩的事儿用得着你操心?”
Thai
เจียงฉินมองเฝิงหนานซูแวบหนึ่ง พบว่าเธอกำลังหมุนฝาแก้วโดยไม่มองไปทางอื่น จึงค่อยโล่งใจขึ้นมาบ้าง “กินข้าวของเธอไปเถอะ เรื่องของเราสองคนจำเป็นต้องให้เธอมาคอยกังวลด้วยเหรอ”
Chinese
“二氧化硫与氧气生成三氧化硫的时候,也需要用五氧化二钒做催化剂啊。”
Thai
“เวลาที่ซัลเฟอร์ไดออกไซด์กับออกซิเจนทำปฏิกิริยากลายเป็นซัลเฟอร์ไตรออกไซด์ ก็ยังต้องใช้วาเนเดียมเพนทอกไซด์เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาเลยนะ”
Chinese
“你知道我不学习,故意找茬是吧?”江勤的冷笑比冬夜还冷。
Thai
“เธอรู้ว่าฉันไม่เรียนหนังสือ ยังจงใจหาเรื่องใช่ไหม” เสียงหัวเราะเยาะของเจียงฉินเย็นยะเยือกยิ่งกว่าคืนฤดูหนาวเสียอีก
Chinese
高文慧手一扬:“你们继续秀你们的,我保持沉默,边吃边磕。”
Thai
เกาเหวินฮุ่ยโบกมือ “พวกนายโชว์หวานต่อไปเถอะ ฉันจะสงบปากสงบคำ กินไปฟินไป”
Chinese
“……”
Thai
“…”
Chinese
江勤转头看向冯楠舒,发现她正盯着杯子底部,看的双眼发愣,纤细卷翘的睫毛呼扇着,脸颊不知道为什么比之前红了不少,仿佛魂儿都没了。
Thai
เจียงฉินหันไปมองเฝิงหนานซู พบว่าเธอกำลังจ้องมองก้นแก้วตาค้าง ขนตางอนยาวกะพริบถี่ๆ พวงแก้มแดงระเรื่อขึ้นกว่าเดิมไม่รู้ทำไม ราวกับวิญญาณหลุดลอยไปแล้ว
Chinese
“你在看什么?”
Thai
“เธอกำลังดูอะไรอยู่”
Chinese
江勤有点好奇,他和高文慧聊了那么久,小富婆好像一直都在看杯子。
Thai
เจียงฉินรู้สึกสงสัยอยู่บ้าง เขาคุยกับเกาเหวินฮุ่ยอยู่นาน แม่หนูเศรษฐีดูเหมือนจะมองแก้วน้ำอยู่ตลอดเวลา
Chinese
里面有什么东西吗?这么好看。
Thai
ข้างในมีอะไรเหรอ ถึงได้ดูน่ามองขนาดนั้น
Chinese
“我,我什么也没看啊。”
Thai
“ฉัน…ฉันไม่ได้ดูอะไรสักหน่อย”
Chinese
冯楠舒有些心虚,但还是理直气壮地摇头。
Thai
เฝิงหนานซูรู้สึกผิดอยู่ในใจ แต่ก็ยังคงส่ายหน้าอย่างดื้อรั้น
Chinese
“杯子里面肯定有东西是吧?给我看看。”
Thai
“ในแก้วต้องมีอะไรแน่ๆ ใช่ไหม เอามาให้ฉันดูหน่อย”
Chinese
江勤伸出手跟她要。
Thai
เจียงฉินยื่นมือไปขอจากเธอ
Chinese
“江勤,杯子里什么也没有,专心喂我吃饭。”
Thai
“เจียงฉิน ในแก้วไม่มีอะไรเลย ตั้งใจป้อนข้าวฉันสิ”
Chinese
小富婆小嘴微张,一脸可爱地求他投喂。
Thai
แม่หนูเศรษฐีอ้าปากเล็กน้อย ร้องขอให้เขาป้อนด้วยสีหน้าน่ารักน่าเอ็นดู
Chinese
“你越是这么说我越想看,里面肯定有秘密,对不对?”
Thai
“เธอยิ่งพูดแบบนี้ฉันก็ยิ่งอยากดู ข้างในมีความลับแน่ๆ ใช่ไหมล่ะ”
Chinese
冯楠舒沉默了一下,表情清清冷冷地把杯子递过去。
Thai
เฝิงหนานซูเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นแก้วให้ด้วยสีหน้าเย็นชาเรียบเฉย
Chinese
江勤倒也没多想,纯粹就是好奇,结果当他对着杯口看了一眼之后,他的表情逐渐就凝重起来了。
Thai
เจียงฉินไม่ได้คิดอะไรมาก เพียงแค่อยากรู้อยากเห็นเท่านั้น แต่ทว่าเมื่อเขามองเข้าไปในปากแก้ว สีหน้าของเขาก็ค่อยๆ เคร่งเครียดขึ้นมาทีละน้อย
Chinese
只见不锈钢的杯底有五个凸起的字,写着老婆多喝水。
Thai
ที่ก้นแก้วสแตนเลสมีตัวอักษรนูนขึ้นมาห้าตัว เขียนไว้ว่าภรรยาดื่มน้ำเยอะๆ นะ
Chinese
江勤愣了半天,拧开自己的杯子,上面也有五个凸起的字,写着老公多喝水。
Thai
เจียงฉินอึ้งไปนาน เขาลองหมุนเปิดแก้วของตัวเองดู บนนั้นก็มีตัวอักษรนูนห้าตัวเช่นกัน เขียนไว้ว่าสามีดื่มน้ำเยอะๆ นะ
Chinese
“这他妈到底是谁的奇思妙想?”
Thai
“นี่มันไอเดียพิลึกพิลั่นของใครกันวะเนี่ย”
Chinese
他从蒋志花手里接过杯子的时候还特地转着圈看了一眼,虽然这两只杯子颜色相互呼应,造型如出一辙,但并没有任何指向性的话语。
Thai
ตอนที่เขารับแก้วมาจากเจียงจื้อฮวา เขายังอุตส่าห์หมุนดูรอบๆ แก้ว แม้ว่าแก้วสองใบนี้จะมีสีสันเข้าคู่กันและรูปทรงเหมือนกันทุกประการ แต่ก็ไม่มีข้อความชี้นำใดๆ เลย
Chinese
你说他是情侣杯,ok,但你说非要是同款也根本没毛病。
Thai
จะบอกว่าเป็นแก้วคู่รักก็โอเค แต่จะบอกว่าเป็นแค่ของรุ่นเดียวกันลายเดียวกันก็ไม่มีปัญหาอะไรเลย
Chinese
就像他们在万众商城买的那件情侣衫一样,根本没有什么我爱你,你爱我和老公,老婆这种赤裸裸的话,穿起来也比较心安理得。
Thai
เหมือนกับเสื้อคู่ที่พวกเขาซื้อที่ห้างสรรพสินค้าว่านจ้ง ไม่มีคำพูดโจ่งแจ้งอย่างฉันรักเธอ เธอรักฉัน หรือสามี ภรรยาเลย ใส่แล้วก็สบายใจกว่า
Chinese
可谁知道杯子里竟然另有玄机。
Thai
แต่ใครจะไปรู้ว่าข้างในแก้วดันมีความลับซ่อนอยู่
Chinese
“看完了还给我……”
Thai
“ดูเสร็จแล้วก็คืนฉันมานะ…”
Chinese
冯楠舒虽然表情高冷,但实际有点慌,怕他看到字就不给了。
Thai
แม้ว่าเฝิงหนานซูจะทำหน้าเย็นชา แต่ความจริงแล้วแอบหวั่นใจอยู่บ้าง กลัวว่าพอเขาเห็นตัวอักษรแล้วจะไม่ยอมคืนให้
Chinese
“用的时候拿热水多烫几次,最好倒满放一晚上,我闻着有点味,合格证倒是像模像样的,问题应该不大。”
Thai
“เวลาจะใช้ให้เอาน้ำร้อนลวกหลายๆ รอบหน่อย ทางที่ดีเทน้ำร้อนให้เต็มแล้วทิ้งไว้สักคืน ฉันได้กลิ่นอยู่นิดหน่อย แต่ใบรับรองมาตรฐานก็ดูเข้าท่าอยู่ คงไม่มีปัญหาอะไรหรอก”
Chinese
江勤假装没看到,不动声色地把杯子递到了她手里。
Thai
เจียงฉินแกล้งทำเป็นมองไม่เห็น ส่งแก้วคืนใส่มือเธออย่างนิ่งสงบ
Chinese
“我知道了。”
Thai
“ฉันรู้แล้ว”
Chinese
冯楠舒把杯子抱在怀里,宝贝的不行。
Thai
เฝิงหนานซูกอดแก้วไว้แนบอก ทะนุถนอมประหนึ่งของล้ำค่า
Chinese
江勤转头看向高文慧:“听说你借了小富婆五十块钱?”
Thai
เจียงฉินหันไปมองเกาเหวินฮุ่ย “ได้ยินว่าเธอยืมเงินแม่หนูเศรษฐีไปห้าสิบหยวนเหรอ”
Chinese
高文慧闻声抬起头:“月底了,生活费有点不够用,不过你们还是好朋友呢,怎么就开始管钱了?”
Thai
เกาเหวินฮุ่ยได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้น “สิ้นเดือนแล้ว ค่าขนมไม่ค่อยพอใช้น่ะ ว่าแต่พวกนายยังเป็นเพื่อนสนิทกันอยู่เลย ทำไมถึงเริ่มมาคุมเงินกันแล้วล่ะ”
Chinese
“我的意思是说,你的生活费如果不够用,可以去小富婆的奶茶店里兼个职,不用拆东墙补西墙的。”
Thai
“ฉันหมายความว่าถ้าค่าขนมของเธอไม่พอใช้ ก็ไปทำงานพาร์ตไทม์ที่ร้านชานมของแม่หนูเศรษฐีได้ ไม่ต้องกู้หนี้ยืมสินมาหมุนเงินแบบนี้”
Chinese
“奶茶店的人手不是够用吗?”高文慧有点惊讶。
Thai
“คนของร้านชานมไม่ได้พออยู่แล้วเหรอ” เกาเหวินฮุ่ยประหลาดใจเล็กน้อย
Chinese
江勤扒了两口饭后开口:“理工大学和师范大学也要开奶茶店了,我们肯定要派老员工先去顶一阵子,到时候这个店的人手就不够了,你是冯楠舒的闺蜜,去前广场兼职一段时间,后期做个店长什么的,有你在我也比较放心。”
Thai
เจียงฉินโกยข้าวเข้าปากไปสองคำแล้วเอ่ยขึ้น “มหาวิทยาลัยโพลีเทคนิคกับมหาวิทยาลัยครูก็จะเปิดร้านชานมแล้วเหมือนกัน พวกเราต้องส่งพนักงานเก่าไปช่วยนำร่องก่อน ถึงตอนนั้นคนของร้านนี้ก็จะไม่พอ เธอเป็นเพื่อนสนิทของเฝิงหนานซู ไปทำพาร์ตไทม์ที่ลานหน้าอาคารสักพัก อนาคตก็ทำเป็นผู้จัดการร้านอะไรทำนองนั้น มีเธออยู่ฉันก็วางใจได้มากกว่า”
Chinese
“自家人当然可以放心了,我明天就去。”
Thai
“คนกันเองก็ต้องวางใจได้อยู่แล้วล่ะ พรุ่งนี้ฉันจะไปเลย”
Chinese
“什么自家人?小高你还真是个宝藏女孩啊,这还没上班呢,我就已经有点想扣你工资了!”
Thai
“คนกันเองอะไรกัน เสี่ยวเกา เธอนี่เป็นหญิงสาวทรงคุณค่าจริงๆ เลยนะ นี่ยังไม่ทันได้เริ่มทำงาน ฉันก็เริ่มอยากจะหักเงินเดือนเธอขึ้นมาแล้ว!”
Chinese
“?????”
Thai
“?????”
Chinese
“就这么说定了吧,我通知一下胡馨,你就跟着她学就好了。”
Thai
“ตกลงตามนี้นะ เดี๋ยวฉันจะแจ้งหูซินไว้ เธอค่อยไปเรียนรู้งานกับเธอก็แล้วกัน”
Chinese
江勤吃完饭,又喂了冯楠舒好几口,随后拿起自己的杯子,一边看着里面的字一边走出了食堂。
Thai
เจียงฉินกินข้าวเสร็จแล้วก็ป้อนเฝิงหนานซูอีกหลายคำ จากนั้นก็หยิบแก้วของตัวเองขึ้นมา พลางมองดูตัวอักษรข้างในแก้วพลางเดินออกจากโรงอาหาร
Chinese
“楠舒,你以后千万要把你家的财政大权拿到自己手里,不能交给江勤,女人只有掌握了全家的财产,才能掌握话语权。”
Thai
“หนานซู ต่อไปเธอต้องกุมอำนาจทางการเงินของบ้านเธอไว้ในมือตัวเองให้ได้นะ ห้ามยกให้เจียงฉินเด็ดขาด ผู้หญิงเราต้องครอบครองทรัพย์สินทั้งหมดของบ้านเท่านั้น ถึงจะมีสิทธิ์มีเสียงได้”
Chinese
冯楠舒懵懵懂懂地看着她:“文慧,我都忘了问你了,你不是腿疼吗?”
Thai
เฝิงหนานซูมองเธออย่างงงๆ “เหวินฮุ่ย ฉันลืมถามเธอไปเลย เธอไม่ได้ปวดขาอยู่เหรอ”
Chinese
高文慧的哑然了一会儿:“忽然就好了。”
Thai
เกาเหวินฮุ่ยอึกอักพูดไม่ออกไปชั่วขณะ “จู่ๆ ก็หายแล้วน่ะ”
Chinese
“文慧你是坏人,我不听你的。”
Thai
“เหวินฮุ่ยเธอเป็นคนนิสัยไม่ดี ฉันไม่ฟังเธอหรอก”
Chinese
其实江勤让高文慧去喜甜兼职是有自己的考量的。
Thai
อันที่จริงที่เจียงฉินให้เกาเหวินฮุ่ยไปทำงานพาร์ตไทม์ที่สี่เถียนก็มีแผนการในใจของตัวเองอยู่
Chinese
这个女人是个恐怖分子,属于不可控范围内极其不可控的存在,但是一旦小高加入喜甜,那工资扣不扣还不是自己说了算。
Thai
ผู้หญิงคนนี้คือผู้ก่อการร้าย เป็นตัวตนที่ควบคุมไม่ได้อย่างยิ่งในขอบเขตที่ควบคุมไม่ได้ ทว่าเมื่อเสี่ยวเกาเข้ามาอยู่ในสี่เถียน เรื่องจะหักเงินเดือนหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับเขาเป็นคนตัดสินใจแล้วไม่ใช่เหรอ
Chinese
江勤美滋滋地走到宿舍楼,发现曹广宇也正好回来,手里的杯子和自己好像是同款,外面的塑料膜还没撕。
Thai
เจียงฉินเดินกลับมาถึงอาคารหอพักด้วยความอารมณ์ดี พบว่าเฉากว่างอวี่ก็เพิ่งกลับมาพอดี แก้วในมือของเขาดูเหมือนจะเป็นรุ่นเดียวกันกับของตนเอง พลาสติกหุ้มด้านนอกยังไม่ได้ฉีกออกด้วยซ้ำ
Chinese
“呦!”
Thai
“โย่ว!”
Chinese
“呦什么呦,滚!”
Thai
“โย่วบ้าโย่วบออะไร ไสหัวไปเลย!”
Chinese
(本章完)
Thai
(จบบทนี้)