นักธุรกิจหนุ่มชื่อดังเจียงฉิน

Chinese

第280章 著名青年企业家江勤

Thai

บทที่ 280 เจียงฉิน นักธุรกิจหนุ่มผู้มีชื่อเสียง

Chinese

翌日清晨，江勤从睡梦中醒来，伸出手抻了下老腰，脸上全都是睡饱了的满足。

Thai

เช้าตรู่วันถัดมา เจียงฉินตื่นจากห้วงนิทรา เขายกมือขึ้นบิดเอว ใบหน้าเต็มไปด้วยความพึงพอใจจากการนอนเต็มอิ่ม

Chinese

该说不说，双人床确实有点舒服，简直可以肆无忌惮地躺出所有脑子能想出来的姿势。

Thai

จะว่าไปแล้ว เตียงคู่มันนอนสบายจริงๆ นอนเกลือกกลิ้งได้ทุกท่าเท่าที่สมองจะจินตนาการออกได้อย่างไร้กังวล

Chinese

他在宿舍睡小床睡习惯了，有时候还会在207睡沙发，现在睡了这两米多的大床，连做梦都有点受宠若惊。

Thai

เขาชินกับการนอนเตียงเดี่ยวขนาดเล็กในหอพัก บางครั้งก็นอนโซฟาในห้อง 207 ตอนนี้ได้นอนเตียงใหญ่ขนาดกว่าสองเมตร แม้แต่ในฝันยังรู้สึกประหลาดใจระคนปลาบปลื้ม

Chinese

关键是这被窝里满是小富婆的香气，简直要了命。

Thai

ที่สำคัญคือในผ้าห่มอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของแม่หนูเศรษฐี ช่างเย้ายวนใจเกินทน

Chinese

江勤从床上爬起来，怒做三十组腹肌训练操，对着镜子一照，还真就出现了腹肌的轮廓线条，虽然不算清晰，但好歹是有了六块。

Thai

เจียงฉินลุกขึ้นจากเตียง ออกกำลังกายสร้างกล้ามท้องไปถึงสามสิบเซต พอส่องกระจกดู ก็ปรากฏเส้นโครงร่างกล้ามท้องขึ้นมาจริงๆ แม้จะไม่ชัดเจนนัก แต่ก็พอจะมีหกแพ็กแล้ว

Chinese

自己总算要有能对付小富婆的一技之长了。

Thai

ในที่สุดเขาก็จะมีทักษะพิเศษไว้รับมือกับแม่หนูเศรษฐีเสียที

Chinese

江勤活动着手脚去了卫生间，简单冲个凉之后回来，捡起手机看了一眼，发现208的QQ群里正在聊公费旅行的事情，各种提议都五花八门，气氛十分热烈。

Thai

เจียงฉินขยับแขนขาเดินไปห้องน้ำ หลังอาบน้ำล้างตัวเสร็จแล้วกลับมา เขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู พบว่าในกลุ่ม คิวคิว ของห้อง 208 กำลังคุยกันเรื่องการท่องเที่ยวด้วยงบส่วนกลาง แต่ละข้อเสนอหลากหลายสารพัด บรรยากาศคึกคักเป็นอย่างยิ่ง

Chinese

“去川藏线自驾吧？可以净化心灵，看遍雪山皑皑。”

Thai

“ขับรถเที่ยวเส้นทางเสฉวน ทิเบตกันไหม ชำระล้างจิตใจ ชมทิวทัศน์ภูเขาหิมะขาวโพลน”

Chinese

“胡说，苏奈你闭嘴。”

Thai

“เหลวไหล ซูไน่เธอหุบปากไปเลย”

Chinese

江勤气的不行，川藏，还自驾游，不但每时每刻都在路上，而且那么高的海拔脑袋都要缺氧了，万一每天都恰好都有临时工作需要做，那不耽误事情嘛。

Thai

เจียงฉินหงุดหงิดแทบแย่ เสฉวน ทิเบต แถมยังขับรถเที่ยวอีกต่างหาก นอกจากจะต้องอยู่บนถนนตลอดเวลาแล้ว ระดับความสูงขนาดนั้นสมองคงขาดออกซิเจนพอดี หากแต่ละวันบังเอิญมีงานด่วนต้องทำขึ้นมา มันจะไม่ทำให้เสียการเสียงานหมดหรือไง

Chinese

结果下一秒，他发现自己被禁言了三个小时。

Thai

ทว่าวินาทีถัดมา เขาก็พบว่าตัวเองถูกสั่งห้ามพิมพ์ข้อความเป็นเวลาสามชั่วโมง

Chinese

“？？？？？”

Thai

“？？？？？”

Chinese

江勤笨拙地操作着手机，看了眼群列表，果然，这个群的群主就是苏奈。

Thai

เจียงฉินกดโทรศัพท์อย่างเก้ๆ กังๆ เหลือบดูรายชื่อสมาชิกในกลุ่ม แล้วก็พบว่าหัวหน้ากลุ่มนี้คือซูไน่จริงๆ ด้วย

Chinese

这没毛病，因为苏奈是208的第一位正式员工，所以最初的208群聊就是她建的，可是我是老板啊，到底有没有人在乎我是老板这件事？

Thai

นี่ก็สมเหตุสมผลอยู่ เพราะซูไน่คือพนักงานประจำคนแรกของห้อง 208 กลุ่มแชต 208 กลุ่มแรกเธอจึงเป็นคนสร้างขึ้นมา แต่ฉันเป็นบอสนะ นี่มีใครสนใจเรื่องที่ฉันเป็นบอสบ้างไหมเนี่ย

Chinese

苏奈：“我刚才狗胆包天，禁言了老板，哈哈哈哈哈！”

Thai

ซูไน่ “เมื่อกี้ฉันใจกล้าบ้าบิ่น แบนบอสไปแล้ว ฮ่าๆๆๆๆ”

Chinese

魏兰兰：“……”

Thai

เว่ยหลานหลาน “…”

Chinese

董文豪：“……”

Thai

ต่งเหวินหาว “…”

Chinese

路飞宇：“干得漂亮！”

Thai

ลู่เฟยอวี่ “ทำได้สวย”

Chinese

江勤骂骂咧咧地关掉手机QQ，继续翻看着手机，发现一个陌生的电话号码给他发了短信，短信第一条就直言自己是叶子卿，随后就是一篇洋洋洒洒的小短文，足有一千多字。

Thai

เจียงฉินก่นด่าพลางปิด คิวคิว ในโทรศัพท์ เขาเลื่อนดูโทรศัพท์ต่อไป ก็พบว่ามีเบอร์แปลกส่งข้อความมาให้ ข้อความบรรทัดแรกระบุชัดเจนว่าเธอคือเยี่ยจื่อชิง จากนั้นก็เป็นบทความสั้นร่ายยาวเหยียดที่มีความยาวกว่าหนึ่งพันคำ

Chinese

其短信内容和之前在208说的差不多，都是从各个角度来劝他推广拼团，言辞诚恳，情绪真切。

Thai

เนื้อหาในข้อความคล้ายกับที่เคยพูดไว้ในห้อง 208 โน้มน้าวให้เขาโปรโมตพินถวนจากหลากหลายมุมมอง ถ้อยคำจริงใจ อารมณ์ความรู้สึกเปี่ยมล้น

Chinese

“已阅，很感动，正在考虑中，谢谢学姐。”

Thai

“อ่านแล้ว ซาบซึ้งใจมาก กำลังพิจารณาอยู่ ขอบคุณครับรุ่นพี่”

Chinese

回完消息，江勤换上了一件黑t和黑短裤，一边咒骂着苏奈一边出门，迎着炎炎烈日来到了和平路的杨记羊汤馆。

Thai

หลังจากตอบข้อความ เจียงฉินก็เปลี่ยนมาสวมเสื้อยืดสีดำกับกางเกงขาสั้นสีดำ เขาก้าวออกจากบ้านพลางก่นด่าซูไน่ มุ่งหน้าฝ่าแดดอันร้อนระอุไปยังร้านซุปแพะหยางจี้บนถนนเหอผิง

Chinese

因为寒假的那次庙会营销，杨记的招牌现在已经被打响了，每家店几乎都是满员的状态，尤其是早餐时段，简直供不应求。

Thai

เพราะการตลาดช่วงงานวัดเมื่อคราวปิดเทอมฤดูหนาว ป้ายร้านหยางจี้ในตอนนี้จึงมีชื่อเสียงโด่งดังไปแล้ว แต่ละสาขาแทบจะคนแน่นขนัด โดยเฉพาะช่วงอาหารเช้าที่แทบจะผลิตไม่ทันต่อความต้องการ

Chinese

“叔，你来了？”

Thai

“อา มาแล้วเหรอ”

Chinese

“嗯，你爸呢，我找他有点事。”

Thai

“อืม พ่อนายล่ะ ฉันมีธุระกับเขานิดหน่อย”

Chinese

杨树安指了指楼上：“我爸把二楼也租下来了，搞了个办公室。”

Thai

หยางซู่อันชี้ไปที่ชั้นสอง “พ่อผมเช่าชั้นสองไว้ด้วย ทำเป็นห้องทำงานน่ะ”

Chinese

“行了，伱去忙吧，我自己上去找他。”江勤迈步上了二楼，找到了杨建国。

Thai

“เอาละ นายไปทำงานเถอะ ฉันขึ้นไปหาเขาเอง” เจียงฉินก้าวขึ้นชั้นสองแล้วตามหาหยางเจี้ยนกั๋ว

Chinese

临川的地推和布局已经告一段落了，整个市区的商圈算是已经被拼团牢牢地掌握在了旗下，乘着平台的东风，无论是做什么生意都会遍地开花。

Thai

การโปรโมตภาคสนามและการวางโครงข่ายในหลินชวนเสร็จสิ้นลงไปช่วงหนึ่งแล้ว ย่านการค้าทั่วทั้งเขตเมืองถือว่าถูกพินถวนกุมไว้ในมืออย่างมั่นคง อาศัยแรงหนุนจากแพลตฟอร์ม ไม่ว่าจะทำธุรกิจอะไรก็ย่อมเบ่งบานไปทั่วทุกแห่งหน

Chinese

这也是为什么每个在临川做生意的人都想请他吃饭洗脚的原因。

Thai

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมคนที่ทำธุรกิจในหลินชวนทุกคนถึงอยากเลี้ยงข้าวและพาเขาไปนวดเท้า

Chinese

所以，在月初之际，江勤就已经安排房小璇和胡馨在临川市内物色合适的店铺，准备再开五家喜甜分店。

Thai

ดังนั้นตั้งแต่ต้นเดือน เจียงฉินจึงได้มอบหมายให้ฝางเสี่ยวเสวียนกับหูซินมองหาทำเลร้านที่เหมาะสมในเมืองหลินชวน เตรียมจะเปิดสาขาของสี่เถียนเพิ่มอีกห้าสาขา

Chinese

奶茶店可以这么做，那羊汤馆完全也可以这么做。

Thai

ร้านชานมทำแบบนี้ได้ ร้านซุปแพะก็ย่อมทำแบบนี้ได้เช่นกัน

Chinese

江勤这次过来就是打算和杨建国商量一下，利用这个暑假的时间，把杨记羊汤馆开到临川去。

Thai

การที่เจียงฉินมาในครั้งนี้ก็เพื่อปรึกษากับหยางเจี้ยนกั๋ว อาศัยช่วงปิดเทอมฤดูร้อนนี้ขยายร้านซุปแพะหยางจี้ไปเปิดที่หลินชวน

Chinese

到时候打个汤品NO.1的标签，稍微做个引流，再加上老杨家祖传的好味道，这个店在临川绝对可以遍地开花。

Thai

ถึงตอนนั้นก็ติดป้ายซุปอันดับ 1 ดึงดูดทราฟฟิกเข้ามาสักหน่อย บวกกับรสชาติอันยอดเยี่ยมที่สืบทอดประจำตระกูลของเหล่าหยาง ร้านนี้จะสามารถเติบโตขยายสาขาไปทั่วหลินชวนได้อย่างแน่นอน

Chinese

“万众商城可以开一家，咱有背景，分分钟搞个铺子没问题。”

Thai

“ห้างสรรพสินค้าว่านจ้งเปิดได้สาขาหนึ่ง พวกเรามีเส้นสาย หาหน้าร้านสักห้องได้ในพริบตาไม่มีปัญหา”

Chinese

“然后，四大高校的步行街里各开一家，那里算是我的贼窝了，不用担心没生意。”

Thai

“จากนั้น บนถนนคนเดินของสี่มหาวิทยาลัยใหญ่ก็เปิดแห่งละหนึ่งสาขา ที่นั่นถือเป็นรังของฉัน ไม่ต้องห่วงว่าจะไม่มีลูกค้า”

Chinese

“另外，我找人给这家店重新设计一个招牌和logo吧，不能把杨记羊汤馆直接当商标了，咱们就用杨记这两个字，更利于后期的品牌化运营。”

Thai

“อีกอย่าง ฉันจะหาคนมาออกแบบป้ายร้านและโลโก้ให้ร้านนี้ใหม่ จะเอาคำว่าร้านซุปแพะหยางจี้มาใช้เป็นเครื่องหมายการค้าตรงๆ ไม่ได้ เราใช้แค่สองคำว่าหยางจี้ก็พอ จะเอื้อต่อการสร้างแบรนด์ในระยะยาวมากกว่า”

Chinese

杨建国听完之后点点头，似懂非懂地抬起眼眸：“那我需要做什么？”

Thai

หยางเจี้ยนกั๋วฟังจบก็พยักหน้า เงยหน้าขึ้นมองอย่างเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง “แล้วฉันต้องทำอะไรบ้าง”

Chinese

江勤敲着桌面思考了一下：“我先安排人手去物色铺子，你去一趟银行，专门建个账户出来，划一笔开店的款子进去。”

Thai

เจียงฉินเคาะโต๊ะพลางครุ่นคิด “ฉันจะจัดคนไปมองหาทำเลร้านก่อน นายก็ไปธนาคารสักรอบ เปิดบัญชีขึ้นมาโดยเฉพาะ แล้วโอนเงินทุนสำหรับเปิดร้านเข้าไปก้อนหนึ่ง”

Chinese

“好的老弟，我这就去。”

Thai

“ได้เลยน้องชาย ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ”

Chinese

杨建国夹起手包，急呼呼地就下了楼，开上车直奔银行。

Thai

หยางเจี้ยนกั๋วหนีบกระเป๋าถือ รีบร้อนเดินลงบันไดไป สตาร์ตรถขับตรงดิ่งไปยังธนาคารทันที

Chinese

等到江勤从二楼下来的时候，左手边的第三张桌子上正坐着几个很眼熟的人，老洪，老于，老赵，倩倩，全都是清一色的高中同学。

Thai

ครั้นเจียงฉินเดินลงมาจากชั้นสอง ที่โต๊ะตัวที่สามทางซ้ายมือมีคนคุ้นหน้านั่งอยู่หลายคน ทั้งเหล่าหง เหล่าอวี๋ เหล่าจ้าว และเชี่ยนเชี่ยน ล้วนเป็นเพื่อนสมัยมัธยมปลายทั้งสิ้น

Chinese

“来吃饭？”

Thai

“มากินข้าวกันเหรอ”

Chinese

“对，来吃饭。”洪振东咽了下唾沫。

Thai

“ใช่ มากินข้าวน่ะ” หงเจิ้นตงกลืนน้ำลายลงคอ

Chinese

于易洋、赵露丝和孔倩倩也忍不住对视了一眼，脑海里想起了去年除夕夜在北崖河的画面，他们当时见到江勤和冯楠舒牵着手，顿时被滋了一脸，到现在都忍不住有些头皮发麻。

Thai

อวี๋อี้หยาง จ้าวลู่ และขงเชี่ยนเชี่ยนก็อดไม่ได้ที่จะสบตากัน ในหัวหวนนึกถึงภาพในคืนวันส่งท้ายปีเก่าที่แม่น้ำเป่ยหยาเมื่อปีกลาย ตอนนั้นพวกเขาเห็นเจียงฉินจับมือกับเฝิงหนานซู ก็รู้สึกเหมือนถูกสาดอาหารหมาใส่เต็มหน้า จนถึงตอนนี้ยังอดรู้สึกขนลุกซู่ไม่ได้

Chinese

江勤也不在意，随便就找了个位置坐下：“树安，我还没吃饭，你给我来份儿饺子吧，我就在这里吃了。”

Thai

เจียงฉินไม่ได้ใส่ใจ หาที่นั่งลงตามสบาย “ซู่อัน ฉันยังไม่ได้กินข้าว นายเอาเกี๊ยวมาให้ฉันสักที่สิ ฉันจะกินที่นี่แหละ”

Chinese

“好的叔，你等我一下，马上就好！”

Thai

“ได้ครับอา รอผมแป๊บหนึ่ง เดี๋ยวเสร็จแล้ว!”

Chinese

江勤点点头，看向洪振东：“最近学习怎么样？”

Thai

เจียงฉินพยักหน้า มองไปยังหงเจิ้นตง “ช่วงนี้การเรียนเป็นยังไงบ้าง”

Chinese

洪振东缩着脑袋；“还……还行。”

Thai

หงเจิ้นตงหดคอ “ก็…ก็เรื่อยๆ”

Chinese

“老赵呢？”

Thai

“เหล่าจ้าวล่ะ”

Chinese

赵露扎了两个麻花辫，听到这句话，嘴角有点抽搐：“我也还行，但是江勤，我叫赵露，是个女孩子，就算你忘记了我的全名，也不要叫我老赵行不行？”

Thai

จ้าวลู่ถักเปียคู่ ได้ยินประโยคนี้มุมปากก็กระตุกเล็กน้อย “ฉันก็เรื่อยๆ นะ แต่เจียงฉิน ฉันชื่อจ้าวลู่ เป็นผู้หญิง ต่อให้นายจะลืมชื่อเต็มของฉัน แต่ไม่เรียกฉันว่าเหล่าจ้าวจะได้ไหม”

Chinese

孔倩倩听完后愣了一下，脑子像是转了个急转弯，表情逐渐惊愕。

Thai

ขงเชี่ยนเชี่ยนฟังจบก็ชะงักไป สมองเหมือนเลี้ยวหักศอกกะทันหัน สีหน้าค่อยๆ เปลี่ยนเป็นตกตะลึง

Chinese

怪不得江勤每次都叫她倩倩叫的那么亲热，她还以为江勤高中的时候暗恋过他。

Thai

มิน่าล่ะเจียงฉินถึงเรียกเธอว่าเชี่ยนเชี่ยนอย่างสนิทสนมทุกครั้ง เธอเคยนึกว่าตอนมัธยมปลายเจียงฉินแอบชอบเธอเสียอีก

Chinese

除夕夜那天，从北崖河回去之后，她还翻来覆去地想了一晚上，通过各种“蛛丝马迹”佐证了一下，猜测江勤确实有可能暗恋过自己。

Thai

ในคืนวันส่งท้ายปีเก่า หลังกลับมาจากแม่น้ำเป่ยหยา เธอยังนอนพลิกไปพลิกมาคิดอยู่ทั้งคืน พยายามใช้ “เบาะแส” ต่างๆ นานามายืนยัน คาดเดาว่าเจียงฉินอาจจะเคยแอบชอบเธอจริงๆ

Chinese

结果赵露这么一说，她现在全都明白了，感情他亲切而热烈地叫自己倩倩是因为他忘了自己姓什么了……

Thai

แต่พอจ้าวลู่พูดแบบนี้ ตอนนี้เธอเข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว ที่แท้การที่เขาเรียกเธอว่าเชี่ยนเชี่ยนอย่างสนิทสนมและกระตือรือร้น ก็เพราะเขาลืมไปแล้วว่าเธอแซ่อะไร…

Chinese

而洪振东和于易洋也是脸色一变，整个人都大受打击。

Thai

ส่วนหงเจิ้นตงกับอวี๋อี้หยางก็สีหน้าเปลี่ยนไป รู้สึกสะเทือนใจอย่างหนักเช่นกัน

Chinese

正在此时，杨树安端着饺子送了过来：“叔，你的饺子，我婶婶呢？”

Thai

ขณะนั้นเอง หยางซู่อันก็ยกเกี๊ยวเข้ามาเสิร์ฟ “อา เกี๊ยวได้แล้วครับ แล้วอาสะใภ้ผมล่ะ”

Chinese

江勤抽出筷子看他一眼：“这不年不节的，叫那么亲热做什么？还想要红包？”

Thai

เจียงฉินดึงตะเกียบออกมาพลางชำเลืองมองเขา “ไม่ใช่ช่วงเทศกาลสักหน่อย จะเรียกสนิทสนมขนาดนั้นทำไม อยากได้อั่งเปาอีกหรือไง”

Chinese

“我怎么可能是为了钱呢，我是发自内心的啊。”

Thai

“ผมจะทำเพื่อเงินได้ยังไง ผมเรียกจากใจจริงต่างหาก”

Chinese

“发的好，下次不用发了。”

Thai

“มาจากใจได้ดี คราวหน้าไม่ต้องมาจากใจแล้ว”

Chinese

杨树安瘪瘪嘴；“叔你今天有事儿吗？要不叫上我婶和郭子航，咱们找个水吧去搓麻将，放假太无聊了。”

Thai

หยางซู่อันเบะปาก “อา วันนี้มีธุระอะไรไหม ชวนอาสะใภ้กับกัวจื่อหางไปหาร้านเครื่องดื่มเล่นไพ่นกกระจอกกันไหม ปิดเทอมน่าเบื่อชะมัด”

Chinese

江勤把醋倒在小料碟里：“今天不行，因为我下午要去拍全家福。”

Thai

เจียงฉินเทจิ๊กโฉ่วลงในถ้วยน้ำจิ้ม “วันนี้ไม่ได้ เพราะช่วงบ่ายฉันต้องไปถ่ายรูปครอบครัว”

Chinese

“拍个照片能用多长时间，我给老郭打电话，叔，你跟我婶婶打电话，拍完照来我家羊汤馆集合。”

Thai

“ถ่ายรูปจะใช้เวลานานแค่ไหนกันเชียว ผมจะโทรหาเหล่ากัว อาโทรหาอาสะใภ้ ถ่ายรูปเสร็จแล้วมารวมตัวกันที่ร้านซุปแพะบ้านผม”

Chinese

“不用了，她跟我们家一起拍全家福。”

Thai

“ไม่ต้องหรอก เธอไปถ่ายรูปครอบครัวพร้อมกับบ้านฉัน”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

一瞬间，桌上的另外四个人屏住了呼吸，心里就只剩下两个字，离谱。

Thai

ชั่วพริบตานั้น อีกสี่คนที่โต๊ะต่างกลั้นหายใจ ในใจเหลือเพียงคำสองคำ นั่นคือ เหลือจะเชื่อ

Chinese

去年寒假，江勤把冯楠舒拐走了的消息才算是彻底传开，对于这个消息，很多人打死都不愿意相信，可现在好了，人家要去拍全家福了。

Thai

เมื่อช่วงปิดเทอมฤดูหนาวปีก่อน ข่าวลือที่ว่าเจียงฉินพาตัวเฝิงหนานซูไปถึงได้แพร่สะพัดออกไปอย่างสิ้นเชิง สำหรับข่าวนี้ หลายคนต่อให้ตายก็ไม่ยอมเชื่อ แต่ตอนนี้ดีล่ะ อีกฝ่ายกำลังจะไปถ่ายรูปครอบครัวด้วยกันแล้ว

Chinese

江勤看着眼前四个人的表情，心说我怎么会有一种在秀恩爱的爽感在心中激荡？这他妈不对劲吧。

Thai

เจียงฉินมองสีหน้าของคนทั้งสี่ตรงหน้า ในใจคิดว่าทำไมถึงมีความรู้สึกสะใจเหมือนกำลังอวดความหวานลอยพลุ่งพล่านอยู่ในอกได้ล่ะเนี่ย ให้ตายสิ นี่มันชักจะไม่ถูกต้องแล้วนะ

Chinese

“行了，我先走了，树安你勤快点，别老惹你爸生气。”

Thai

“เอาละ ฉันไปก่อนล่ะ ซู่อันนายก็ขยันหน่อย อย่าคอยแต่ทำให้พ่อโมโห”

Chinese

“我知道了，慢走啊叔。”

Thai

“ผมรู้แล้ว เดินทางดีๆ นะครับอา”

Chinese

江勤摆摆手，迎着日光出了门，见状，座上的四个人纷纷拿出手机，开始出没于各大高中QQ群。

Thai

เจียงฉินโบกมือ ก้าวออกจากร้านท่ามกลางแสงแดด เมื่อเห็นดังนั้น คนทั้งสี่ที่โต๊ะจึงพากันหยิบโทรศัพท์ออกมา เริ่มเคลื่อนไหวในกลุ่ม คิวคิว มัธยมปลายต่างๆ

Chinese

【喝羊汤偶遇江勤，他今天要带着冯楠舒去拍全家福】

Thai

【ดื่มซุปแพะบังเอิญเจอเจียงฉิน วันนี้เขาจะพาเฝิงหนานซูไปถ่ายรูปครอบครัว】

Chinese

从他们高中毕业到现在已经整整一年了，很多的高中群已经失去了活跃度，很少有人上了大学还惦记着高中同学。

Thai

นับตั้งแต่พวกเขาจบมัธยมปลายมาจนถึงตอนนี้ก็ครบหนึ่งปีเต็มแล้ว กลุ่มมัธยมปลายหลายกลุ่มซบเซาลงไปนาน แทบไม่มีใครที่พอเข้ามหาวิทยาลัยแล้วยังคงคิดถึงเพื่อนมัธยมปลายอยู่อีก

Chinese

就算惦记，那也是惦记着其中的某一个，而不是每天水群。

Thai

ต่อให้คิดถึง ก็คิดถึงใครบางคนในนั้น ไม่ใช่มาคอยแชตไร้สาระในกลุ่มทุกวัน

Chinese

但当这个消息被传播出去之后，所有的QQ群都炸开了锅，满屏幕都是脏话不说，而且江禽二字逐渐刷屏。

Thai

ทว่าเมื่อข่าวนี้แพร่ออกไป กลุ่ม คิวคิว ทั้งหมดก็ระเบิดความฮือฮาขึ้นมาทันที ไม่เพียงแต่เต็มไปด้วยคำสบถเต็มหน้าจอ แต่คำว่า ‘เจียงเดรัจฉาน’ ยังเริ่มไหลทะลักเต็มหน้าจอ

Chinese

“他们该不会一毕业就结婚吧？我会气的咬人的！”

Thai

“พวกเขาคงไม่ใช่พอเรียนจบก็จะแต่งงานกันเลยหรอกนะ ฉันจะโมโหจนกัดคนแล้วนะ!”

Chinese

“我一定是做梦了，请让我再睡会儿。”

Thai

“ฉันต้องกำลังฝันอยู่แน่ๆ ขอให้ฉันนอนต่ออีกสักหน่อยเถอะ”

Chinese

“我用了半年都没想通，这一切都是为什么。”

Thai

“ฉันใช้เวลาครึ่งปีก็ยังคิดไม่ตก ว่าทั้งหมดนี้มันเป็นเพราะอะไร”

Chinese

其实不少群里也有城南高中的老师，窥屏之间得知了消息，此时的学生刚刚放假，老师们还在学校开会写报告，无聊的很，自然会对此产生讨论。

Thai

ความจริงในกลุ่มจำนวนไม่น้อยก็มีคุณครูของโรงเรียนมัธยมปลายเฉิงหนานอยู่ด้วย พอแอบอ่านแชตก็ได้รับรู้ข่าวนี้ ช่วงนี้นักเรียนเพิ่งปิดเทอม บรรดาครูยังคงประชุมและเขียนรายงานอยู่ที่โรงเรียน กำลังเบื่อกันพอดี ย่อมหยิบยกเรื่องนี้มาพูดคุยกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

Chinese

冯楠舒是城南最耀眼的小姑娘，就算是老师也没有不承认的，所以即使一年过去了，她的新闻也仍旧会得到老师们的格外关注，尤其是原高三一班的班主任，心里满是感叹。

Thai

เฝิงหนานซูเป็นเด็กสาวที่เปล่งประกายที่สุดในเฉิงหนาน แม้แต่ครูก็ไม่มีใครไม่ยอมรับ ดังนั้นต่อให้เวลาจะผ่านไปหนึ่งปีแล้ว ข่าวคราวของเธอก็ยังคงได้รับความสนใจเป็นพิเศษจากบรรดาครู โดยเฉพาะครูประจำชั้น ม.ปลายปี 3 ห้อง 1 คนเดิม ในใจเต็มไปด้วยความทอดถอนใจ

Chinese

“二班这个江勤是有勇气，连我们班的冯楠舒他都敢拐走？去年带一班的时候，就连我见到这小姑娘都很有压力。”

Thai

“เจียงฉินห้อง 2 นี่มีความกล้าจริงๆ แม้แต่เฝิงหนานซูของห้องเราเขาก็ยังกล้าพาตัวไป ตอนคุมห้อง 1 เมื่อปีก่อน ขนาดฉันเจอเด็กสาวคนนี้ยังรู้สึกกดดันมากเลย”

Chinese

“人家坐宾利上下学，你有压力很正常，但江勤这小子除了学习好点也没太大的亮点啊，我实在不理解。”

Thai

“เขานั่งรถเบนท์ลีย์ไปกลับโรงเรียน คุณจะรู้สึกกดดันก็เป็นเรื่องปกติ แต่ไอ้หนุ่มเจียงฉินคนนี้นอกจากเรียนดีหน่อยก็ไม่ได้มีจุดเด่นอะไรมากมายเลย ฉันไม่เข้าใจจริงๆ”

Chinese

“确实没啥亮点，根本也不般配。”

Thai

“ไม่มีจุดเด่นอะไรจริงๆ แถมยังไม่คู่ควรกันเลยสักนิด”

Chinese

“冯楠舒是个全面闪耀的小姑娘，但江勤除了学习不错，其他方面都太平庸了。”

Thai

“เฝิงหนานซูเป็นเด็กสาวที่โดดเด่นรอบด้าน แต่เจียงฉินนอกจากเรียนเก่งแล้ว ด้านอื่นๆ ล้วนธรรมดาเกินไป”

Chinese

“我记得江勤的爸爸就是个机关单位的小职员，家庭情况也就一般，这门不当户不对的，很难有好结果。“

Thai

“ฉันจำได้ว่าพ่อของเจียงฉินเป็นแค่พนักงานตัวเล็กๆ ในหน่วยงานรัฐ ฐานะทางบ้านก็ธรรมดา ฐานะไม่สมน้ำสมเนื้อกันแบบนี้ ยากที่จะลงเอยด้วยดี”

Chinese

“嗯，邱老师这话说的对，虽然现在都说人人平等，但门当户对这件事还是很重要的，江勤确实拿不出什么能让大户人家看得上的东西。”

Thai

“ใช่แล้ว ครูชิวพูดถูก แม้ว่าตอนนี้จะบอกว่าทุกคนเท่าเทียมกัน แต่เรื่องความเหมาะสมของฐานะครอบครัวก็ยังสำคัญมากอยู่ดี เจียงฉินไม่มีอะไรที่พอจะทำให้ตระกูลใหญ่หันมามองได้เลยจริงๆ”

Chinese

“江勤要是能像那个秦子昂一样，是个富二代，估计还能有点机会吧。”

Thai

“ถ้าเจียงฉินเป็นทายาทเศรษฐีได้อย่างฉินจื่ออั๋งคนนั้น ก็คงพอจะมีโอกาสอยู่บ้าง”

Chinese

“虽然都说读书改变命运，但是阶层距离太大了。”

Thai

“ถึงแม้จะพูดกันว่าการเรียนเปลี่ยนโชคชะตาได้ แต่ช่องว่างทางชนชั้นมันห่างกันเกินไป”

Chinese

正当级部里的老师议论纷纷的时候，原先带高三二班的宋老师拉着行李箱走了进来，坐下之后长舒一口气。

Thai

ขณะที่ครูในระดับชั้นกำลังวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างออกรส ครูซ่งที่เคยคุม ม.ปลายปี 3 ห้อง 2 ก็ลากกระเป๋าเดินทางเดินเข้ามา หลังจากนั่งลงแล้วก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก

Chinese

他前几天去临川一所升学率很高的学校学习去了，前一分钟刚刚下车，累得连家都不想回了。

Thai

หลายวันก่อนเขาเดินทางไปศึกษาดูงานที่โรงเรียนที่มีอัตราการสอบเข้ามหาวิทยาลัยสูงแห่งหนึ่งในหลินชวน เพิ่งลงจากรถเมื่อนาทีที่แล้ว เหนื่อยจนไม่อยากกลับบ้านเลย

Chinese

“对了，各位老师，你们还记得我们班那个江勤吗？”

Thai

“จริงสิ ครูทุกท่าน ยังจำเจียงฉินห้องเราได้ไหม”

Chinese

“我这次去临川，听到一个消息，江勤这小子一上大学就开始创业，现在资产已经近千万了，我也不知道真假，但他那个名头绝对是真的，临川的很多家主流媒体都在报道他。”

Thai

“ฉันไปหลินชวนคราวนี้ ได้ยินข่าวมาว่าเจ้าหนุ่มเจียงฉินพอเข้ามหาวิทยาลัยก็เริ่มทำธุรกิจ ตอนนี้มีทรัพย์สินเกือบสิบล้านแล้ว ฉันเองก็ไม่รู้ว่าจริงหรือเท็จ แต่ชื่อเสียงของเขาเป็นของจริงอย่างแน่นอน สื่อกระแสหลักหลายสำนักในหลินชวนต่างก็ลงข่าวเรื่องเขากันทั้งนั้น”

Chinese

宋老师从口袋里掏出一张报纸：“我跟你们读读哈，江勤，济州人，城南高中毕业，现为临川大学本科生，第一学年就勇夺首届学习之星称号，后又连续创业，成为了临川市著名青年企业家，虽然年仅十九岁，但他先后创办了知乎和拼团，刺激了临川消费，带动了产业升级……”

Thai

ครูซ่งหยิบหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งออกมาจากกระเป๋า “ฉันจะอ่านให้พวกคุณฟังนะ เจียงฉิน คนเมืองจี้โจว จบจากโรงเรียนมัธยมปลายเฉิงหนาน ปัจจุบันเป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรีของมหาวิทยาลัยหลินชวน ปีการศึกษาแรกก็คว้าตำแหน่งดาวเด่นแห่งการเรียนรุ่นแรกมาครองได้ หลังจากนั้นก็เริ่มทำธุรกิจอย่างต่อเนื่อง จนกลายเป็นนักธุรกิจหนุ่มผู้มีชื่อเสียงของเมืองหลินชวน แม้จะอายุเพียงสิบเก้าปี แต่เขาได้ก่อตั้งจือฮูกับพินถวนขึ้นมาตามลำดับ กระตุ้นการบริโภคของหลินชวน และขับเคลื่อนการยกระดับอุตสาหกรรม…”

Chinese

话音落下，办公室里的老师们愣了许久，接着互相对视，脸上写满了愕然。

Thai

สิ้นเสียงคำพูด บรรดาครูในห้องพักครูต่างนิ่งอึ้งไปนาน จากนั้นก็หันมามองหน้ากัน บนใบหน้าเต็มไปด้วยความตะลึงงัน

Chinese

“你们怎么不说话？难道不震惊吗，我看到的时候差点都窜天上去了。”

Thai

“พวกคุณทำไมไม่พูดอะไรกันเลยล่ะ ไม่ตกใจกันเหรอ ตอนที่ฉันเห็นข่าวนี่แทบจะกระโดดตัวลอยขึ้นฟ้าเลยนะ”

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)