อยากกอดเธอขึ้นมานิดหน่อย

Chinese

第370章 有点想抱抱她

Thai

บทที่ 370 อยากจะกอดเธอสักหน่อย

Chinese

“多吃点，不要客气。”

Thai

“กินเยอะๆ นะ ไม่ต้องเกรงใจ”

Chinese

冯楠舒带着江家用来传家的大翡翠镯子，对着正在吃饭的段燕、孔思思和邵向浩说。

Thai

เฝิงหนานซูที่สวมกำไลหยกมรกตวงใหญ่ซึ่งเป็นของสืบทอดประจำตระกูลเจียงเอ่ยกับต้วนเยี่ยน ข่งซือซือ และซ่าวเซี่ยงฮ่าวที่กำลังรับประทานอาหารอยู่

Chinese

“路上慢点，欢迎下次来我家玩。”

Thai

“เดินทางกลับดีๆ นะ ยินดีต้อนรับให้มาเที่ยวที่บ้านฉันอีกในคราวหน้า”

Chinese

冯楠舒站在单元楼的门口，带着江家用来传家的大翡翠镯子，对着即将离开的众人挥挥手。

Thai

เฝิงหนานซูยืนอยู่ตรงทางเข้าตึกพักอาศัย สวมกำไลหยกมรกตวงใหญ่ซึ่งเป็นของสืบทอดประจำตระกูลเจียง พร้อมโบกมือให้ทุกคนที่กำลังจะจากไป

Chinese

“吴奶奶好，晓雯表姑好。”

Thai

“สวัสดีค่ะคุณย่าอู๋ สวัสดีค่ะคุณอาเสี่ยวเหวิน”

Chinese

冯楠舒送走孔思思他们的时候，还顺带给住在同一小区的江家亲戚打了个招呼，并得到了热情的回应。

Thai

ตอนที่เฝิงหนานซูส่งพวกข่งซือซือกลับ เธอยังเอ่ยทักทายญาติๆ ของตระกูลเจียงที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกันอีกด้วย และได้รับการตอบรับอย่างอบอุ่นเป็นกันเอง

Chinese

见到这一幕，刚走出去没几步的孔思思、段燕和邵向浩对视一眼，表情还像是吃了大瓜一样，一时间无法合拢嘴巴。

Thai

เมื่อเห็นภาพนี้ ข่งซือซือ ต้วนเยี่ยน และซ่าวเซี่ยงฮ่าวที่เพิ่งเดินออกไปได้ไม่กี่ก้าวก็สบตากัน สีหน้าของพวกเขาราวกับเพิ่งได้ยินเรื่องเผือกก้อนโต อ้าปากค้างจนหุบไม่ลงไปชั่วขณะ

Chinese

他们刚才好像是受到江家女主人的热情招待，但那个江家女主人却是冯楠舒扮演的，这实在太邪门儿了。

Thai

เมื่อครู่นี้เหมือนพวกเขาได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากนายหญิงของตระกูลเจียง ทว่าคนที่สวมบทบาทนายหญิงตระกูลเจียงกลับเป็นเฝิงหนานซู นี่มันพิลึกกึกกือเกินไปแล้วจริงๆ

Chinese

而且，江勤家的亲戚好像都认识冯楠舒，连那个老太太牵着的小狗都认识，这说明冯楠舒不是第一次在江勤家住。

Thai

ยิ่งไปกว่านั้น ญาติๆ ของครอบครัวเจียงฉินดูเหมือนจะรู้จักเฝิงหนานซูกันหมด แม้กระทั่งสุนัขตัวน้อยที่คุณยายคนนั้นจูงมาก็ยังรู้จักเธอ นั่นแสดงว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เฝิงหนานซูมาพักที่บ้านของเจียงฉิน

Chinese

“比传言还离谱啊，我不会是还没睡醒吧？”

Thai

“เกินจริงยิ่งกว่าข่าวลือเสียอีก นี่ฉันยังไม่ตื่นจากฝันใช่ไหมเนี่ย”

Chinese

“忘了拍照了，不知道发空间里有没有人相信呢。”

Thai

“ลืมถ่ายรูปเลย ไม่รู้ว่าถ้าโพสต์ลงสเปซจะมีคนเชื่อหรือเปล่า”

Chinese

“我以前虽然和冯楠舒在一个班，但从来没机会和她说过话呢，今天却听她说了好几句。”

Thai

“เมื่อก่อนแม้ฉันจะอยู่ห้องเดียวกับเฝิงหนานซู แต่ก็ไม่เคยมีโอกาสได้คุยกับเธอเลย แต่วันนี้กลับได้ยินเธอพูดตั้งหลายประโยค”

Chinese

“她的拖鞋和江勤的好像是一对儿的。”

Thai

“รองเท้าแตะของเธอกับของเจียงฉินดูเหมือนจะเป็นรองเท้าคู่กันเลยนะ”

Chinese

三个人一边对这顿饭做着饭后总结，一边朝着小区外面走去。

Thai

ทั้งสามคนสรุปเรื่องราวของมื้ออาหารนี้พลางเดินมุ่งหน้าออกไปนอกหมู่บ้าน

Chinese

他们三个蹭车蹭饭，其实就是为了靠近传闻的正中心，来寻找那些匪夷所思的答案。

Thai

ที่พวกเขาทั้งสามคนขอติดรถและมากินข้าวฟรี แท้จริงแล้วก็เพื่อเข้าใกล้ศูนย์กลางของข่าวลือ เพื่อค้นหาคำตอบที่ยากจะเข้าใจเหล่านั้น

Chinese

结果这回好了，他们心中的困惑比来的时候更多。

Thai

ทว่าผลลัพธ์กลับกลายเป็นว่า ความสับสนในใจของพวกเขากลับมีมากกว่าตอนที่มาเสียอีก

Chinese

冯楠舒真的没以前高冷了，这是肯定的，但也太小媳妇儿了，尤其是吃饭的时候，她好像还和江勤桌子下面打架了，你打他一拳，他踢你一下的，着实让人难以想象。

Thai

เฝิงหนานซูไม่ได้เย็นชาและเข้าถึงยากเหมือนเมื่อก่อนแล้ว นั่นเป็นเรื่องจริงแน่นอน แต่ตอนนี้เธอกลับดูเหมือนสะใภ้น้อยเกินไปหน่อย โดยเฉพาะตอนกินข้าว ดูเหมือนเธอจะแอบเปิดศึกใต้โต๊ะกับเจียงฉินด้วย เธอต่อยเขาหมัดหนึ่ง เขาเตะเธอทีหนึ่ง ช่างเป็นภาพที่ยากจะจินตนาการได้จริงๆ

Chinese

与此同时，刚吃完饭的江勤、郭子航和杨树安被袁友琴拉着，正在收拾一直被当做杂物间用的保姆室。

Thai

ในขณะเดียวกัน เจียงฉิน กัวจื่อหาง และหยางซู่อันที่เพิ่งกินข้าวเสร็จก็ถูกหยวนโหย่วฉินลากตัวมาช่วยกันทำความสะอาดห้องแม่บ้านที่ถูกใช้เป็นห้องเก็บของมาโดยตลอด

Chinese

什么吸尘器、老家具、过年用的香炉、统统被收拾了出来，最后，整个房间被倒腾的只剩下了一张一米八的小床。

Thai

ทั้งเครื่องดูดฝุ่น เฟอร์นิเจอร์เก่า กระถางธูปที่ใช้ช่วงตรุษจีน ล้วนถูกเก็บกวาดออกมาจนหมด ในที่สุดทั้งห้องก็ถูกรื้อจัดใหม่จนเหลือเพียงเตียงเล็กขนาดหนึ่งเมตรแปดสิบเพียงเตียงเดียว

Chinese

“楠舒说喜欢咱们家，我想留她多住几天，你也知道，她家没人在，一个人怪孤单的。”

Thai

“หนานซูบอกว่าชอบบ้านเรา แม่เลยอยากรั้งให้เธออยู่ต่ออีกสักสองสามวัน ลูกก็รู้ ที่บ้านเธอไม่มีใครอยู่ อยู่คนเดียวมันเหงาจะตาย”

Chinese

江勤听着袁友琴的话，心说留宿一个好朋友倒是可以，但让冯楠舒这种小公主住这么逼仄的小房间，她真的可以习惯吗？人家可是住别墅的大小姐啊。

Thai

เจียงฉินฟังคำพูดของหยวนโหย่วฉินพลางคิดในใจว่า ให้เพื่อนสนิทพักค้างคืนน่ะพอได้อยู่หรอก แต่การจะให้เจ้าหญิงน้อยอย่างเฝิงหนานซูมานอนในห้องเล็กแคบขนาดนี้ เธอจะเคยชินได้จริงเหรอ อีกฝ่ายเป็นถึงคุณหนูใหญ่ที่อาศัยอยู่ในคฤหาสน์เชียวนะ

Chinese

袁友琴伸手把废纸壳子递给江勤：“这个窗户好像坏了，我觉得没人住，也就没找人修，伱晚上尽量别开，要是觉得暖气太热就敞开点门。”

Thai

หยวนโหย่วฉินยื่นกล่องกระดาษเหลือใช้ให้เจียงฉิน “หน้าต่างบานนี้เหมือนจะพังน่ะ แม่คิดว่าไม่มีใครอยู่ก็เลยไม่ได้ตามช่างมาซ่อม ตอนกลางคืนลูกพยายามอย่าเปิดนะ ถ้าหากรู้สึกว่าฮีตเตอร์ร้อนเกินไปก็เปิดประตูแง้มไว้หน่อย”

Chinese

江勤：“？”

Thai

เจียงฉิน “?”

Chinese

“怎么了？”

Thai

“เป็นอะไรไปล่ะ”

Chinese

“我睡这里啊？”

Thai

“ผมนอนที่นี่เหรอครับ”

Chinese

袁友琴奇怪的看他一眼：“不睡这里睡哪里啊，客厅？算了吧儿子，那个沙发太小了，睡着不舒服。”

Thai

หยวนโหย่วฉินมองเขาด้วยสายตาประหลาดใจ “ไม่นอนที่นี่แล้วจะให้ไปนอนที่ไหนล่ะ ห้องนั่งเล่นเหรอ ช่างเถอะลูก โซฟาตัวนั้นเล็กเกินไป นอนไม่สบายหรอก”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

“你们娘俩收拾完没有，我要下去扔垃圾了。”江正宏的声音忽然从外面响起。

Thai

“พวกเธอสองคนแม่ลูกเก็บของเสร็จหรือยัง ฉันจะลงไปทิ้งขยะแล้วนะ” เสียงของเจียงเจิ้งหงดังขึ้นมาจากด้านนอก

Chinese

袁友琴把没用的物品都装到塑料袋里递给江正宏：“你儿子想睡沙发。”

Thai

หยวนโหย่วฉินนำสิ่งของที่ไม่ใช้แล้วใส่ถุงพลาสติกแล้วยื่นให้เจียงเจิ้งหง “ลูกชายคุณอยากนอนโซฟาน่ะ”

Chinese

“沙发哪能睡人啊，那么小，睡一夜腰酸背疼的。”江正宏的语气里充满了疼爱。

Thai

“โซฟาจะไปนอนได้ยังไง เล็กขนาดนั้น นอนคืนเดียวก็ปวดเอวปวดหลังหมดพอดี” น้ำเสียงของเจียงเจิ้งหงเต็มไปด้วยความรักใคร่เอ็นดู

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

江勤懵了一下子，心说不对吧，我记得我在这个家里是有自己的卧室的啊。

Thai

เจียงฉินถึงกับมึนงงไปชั่วขณะ พลางคิดในใจว่าไม่ถูกต้องสิ ฉันจำได้ว่าฉันมีห้องนอนของตัวเองอยู่ในบ้านหลังนี้นี่นา

Chinese

见到这一幕，郭子航和杨树安离开了保姆室，找了个小角落商量了一下，议题是如果他们毕业就结婚，自己是不是现在就该攒份子钱了。

Thai

เมื่อเห็นภาพนี้ กัวจื่อหางและหยางซู่อันจึงเดินออกจากห้องแม่บ้าน ไปหามุมเงียบๆ ปรึกษากัน โดยหัวข้อคือหากสองคนนั้นเรียนจบแล้วแต่งงานกันทันที พวกเขาควรเริ่มเก็บเงินช่วยซองงานแต่งตั้งแต่ตอนนี้เลยดีไหม

Chinese

要知道，他们还是学生党呢，手里能有个一百两百的余钱就很不错了。

Thai

ต้องรู้ก่อนว่าพวกเขายังเป็นแค่นักศึกษาอยู่เลย ในมือมีเงินเหลือสักหนึ่งร้อยสองร้อยหยวนก็ถือว่าดีมากแล้ว

Chinese

郭子航还行，他在科技大的高校团队兼职，手里能攒几个，但杨树安可没什么经济来源，可结婚毕竟是一辈子的大事儿，给少了不太合适。

Thai

กัวจื่อหางยังพอไหว เขาทำงานพาร์ตไทม์ในทีมมหาวิทยาลัยที่ ม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในมือจึงพอเก็บเงินได้บ้าง ทว่าหยางซู่อันไม่มีแหล่งรายได้อะไรเลย แต่การแต่งงานอย่างไรก็เป็นเรื่องใหญ่ครั้งหนึ่งในชีวิต หากใส่ซองน้อยไปก็ดูไม่เหมาะสม

Chinese

“你们两个干什么呢？”

Thai

“พวกนายสองคนทำอะไรกันอยู่น่ะ”

Chinese

郭子航和杨树安一激灵：“没什么，算账呢。”

Thai

กัวจื่อหางและหยางซู่อันสะดุ้งโหยง “ไม่มีอะไร กำลังคำนวณบัญชีอยู่น่ะ”

Chinese

江勤看他们一眼：“树安，你回去跟你爸说一声，把最近一段时间的账目汇总一下，我后期有用。”

Thai

เจียงฉินปรายตามองพวกเขา “ซู่อัน นายกลับไปบอกพ่อของนายหน่อยนะ ให้สรุปบัญชีช่วงที่ผ่านมานี้มารวมไว้ เดี๋ยวช่วงหลังฉันต้องเอาไปใช้งาน”

Chinese

“好，我知道了。”

Thai

“ได้ ฉันเข้าใจแล้ว”

Chinese

郭子航顺口问了一句：“如果，我说如果哈，江哥你要是结婚，那我们应该随多少份子？”

Thai

กัวจื่อหางถามขึ้นมาลอยๆ “ถ้า สมมุติว่าถ้านะพี่เจียง ถ้าพี่แต่งงาน พวกเราควรใส่ซองช่วยงานเท่าไหร่เหรอ”

Chinese

江勤愣了一下：“问这个做什么？”

Thai

เจียงฉินชะงักไปเล็กน้อย “ถามเรื่องนี้ไปทำไม”

Chinese

“就是忽然想起来了，你像孔思思他们，关系也就是同学对不对，随个二百都是好的了，那我们呢？不能也随二百吧。”

Thai

“ก็แค่จู่ๆ ก็นึกขึ้นมาได้ อย่างพวกข่งซือซือ ความสัมพันธ์ก็แค่เพื่อนร่วมชั้นใช่ไหมล่ะ ใส่สักสองร้อยก็ถือว่าดีมากแล้ว แล้วพวกเราล่ะ จะให้ใส่สองร้อยเหมือนกันก็คงไม่ได้ใช่ไหม”

Chinese

“那当然是越多越好，最起码一万打底的，尤其是树安，我可帮你爸开了十三家分店，而且你和你爸得分开给，给一份我可不答应。”

Thai

“ก็ต้องยิ่งเยอะยิ่งดีสิ อย่างน้อยๆ ก็ต้องเริ่มที่หนึ่งหมื่นหยวน โดยเฉพาะซู่อัน ฉันช่วยพ่อของนายเปิดสาขาไปตั้งสิบสามสาขาเชียวนะ แล้วนายกับพ่อของนายก็ต้องแยกกันใส่ซองด้วย ถ้าให้ซองเดียวฉันไม่ยอมแน่”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

杨树安和郭子航对视了一眼，心说走吧走吧，回去路上找找，看看有什么可以做寒假工的地方。

Thai

หยางซู่อันและกัวจื่อหางสบตากัน พลางคิดในใจว่าไปกันเถอะ ไปกันเถอะ ระหว่างทางกลับค่อยลองมองหาดูว่ามีที่ไหนเปิดรับพนักงานพาร์ตไทม์ช่วงปิดเทอมฤดูหนาวบ้าง

Chinese

半晌之后，出门送客的冯楠舒回来了，换上那双毛茸茸的棉拖鞋之后看向江勤，柔美的小脸在灯光下比磨了皮还好看。

Thai

ครู่ใหญ่ต่อมา เฝิงหนานซูที่ออกไปส่งแขกก็กลับเข้ามา เมื่อเปลี่ยนเป็นรองเท้าแตะขนปุยคู่นั้นแล้วก็หันมามองเจียงฉิน ใบหน้าเล็กๆ อันงดงามอ่อนหวานภายใต้แสงไฟดูสวยเนียนยิ่งกว่าผ่านการปรับแต่งฟิลเตอร์เสียอีก

Chinese

江勤也看着她，沉默半晌后走过去，伸手捏了捏好朋友的脸蛋，只觉得触感一片冰凉而滑嫩。

Thai

เจียงฉินก็มองดูเธอเช่นกัน หลังจากเงียบไปครู่หนึ่งจึงเดินเข้าไป ยื่นมือออกไปบีบแก้มของเพื่อนสนิทเบาๆ เขารู้สึกได้เพียงสัมผัสอันเย็นเฉียบและเนียนนุ่ม

Chinese

你要问江勤想不想冯楠舒，肯定是想的。

Thai

หากถามว่าเจียงฉินคิดถึงเฝิงหนานซูไหม แน่นอนว่าย่อมต้องคิดถึง

Chinese

重生于他而言是一次新生，而小富婆在他新生的这一世扮演的是一个非常重要且不可或缺的角色。

Thai

การได้เกิดใหม่สำหรับเขานั้นถือเป็นชีวิตใหม่ และแม่หนูเศรษฐีก็มีบทบาทที่สำคัญอย่างยิ่งและขาดไม่ได้ในชีวิตใหม่ชาตินี้ของเขา

Chinese

这个重要并不是指小富婆借给了他初始资金，而是指冯楠舒这个人，对他来说很重要。

Thai

ความสำคัญนี้ไม่ได้หมายถึงการที่แม่หนูเศรษฐีให้เขายืมเงินทุนตั้งต้น แต่หมายถึงตัวตนของเฝิงหนานซูนั้นสำคัญต่อเขามากต่างหาก

Chinese

二十岁的大小伙子，血气方刚的，想对她抱抱捏捏也是正常情况。

Thai

ชายหนุ่มวัยยี่สิบปีที่เลือดลมพลุ่งพล่าน การอยากจะกอดอยากจะจับเนื้อต้องตัวเธอบ้างก็ถือเป็นเรื่องปกติธรรมดา

Chinese

吱呀——

Thai

เอี๊ยด—

Chinese

正在此时，出去扔垃圾的两口子回来了，江勤瞬间撤回了手，假装若无其事地笑了笑。

Thai

ในเวลานั้นเอง สองสามีภรรยาที่ออกไปทิ้งขยะก็กลับเข้ามา เจียงฉินชักมือกลับในทันทีและแสร้งทำเป็นยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

Chinese

“你们干嘛呢？”

Thai

“พวกเธอทำอะไรกันอยู่น่ะ”

Chinese

“没事啊，聊聊天而已。”

Thai

“ไม่มีอะไรครับ แค่คุยเล่นกันเฉยๆ”

Chinese

冯楠舒点点头：“捏捏天，聊聊脸而已。”

Thai

เฝิงหนานซูพยักหน้า “แค่บีบเล่น คุยแก้มกันเฉยๆ ค่ะ”

Chinese

袁友琴和江正宏对视一眼，心说是不是回来早了。

Thai

หยวนโหย่วฉินและเจียงเจิ้งหงสบตากัน พลางคิดในใจว่าพวกเรากลับมาเร็วเกินไปหรือเปล่านะ

Chinese

晚上十点钟，江勤洗完澡来到了客厅，看了一眼自己的卧室，又看了一眼保姆室，思索了半晌之后转了个圈，敲了一下自己房间的门，结果里面没有任何反应。

Thai

เวลาสี่ทุ่มตรง เจียงฉินอาบน้ำเสร็จก็เดินมาที่ห้องนั่งเล่น เขามองไปที่ห้องนอนของตัวเองแวบหนึ่ง แล้วมองไปที่ห้องแม่บ้านอีกแวบหนึ่ง หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ก็หมุนตัวเดินไปเคาะประตูห้องนอนของตัวเอง ทว่าข้างในกลับไม่มีเสียงตอบรับใดๆ

Chinese

“我来拿个衣服哈，你要没穿衣服可不关我的事，嘿嘿。”

Thai

“ฉันเข้ามาเอาเสื้อผ้านะ ถ้าเธอไม่ได้ใส่เสื้อผ้าอยู่ก็ไม่เกี่ยวกับฉันล่ะนะ ฮิๆ”

Chinese

江勤说着话，攥住门把手向右一拧。

Thai

เจียงฉินพูดพลางจับลูกบิดประตูแล้วบิดไปทางขวา

Chinese

他们家的把手还是那种铝合金材质的银色大圆球，刚洗完澡，沐浴露里的带着假滑的化学的成分，还不太好拧呢。

Thai

ลูกบิดประตูบ้านของพวกเขายังเป็นทรงกลมใหญ่สีเงินที่ทำจากอะลูมิเนียมอัลลอย เขาเพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ ครีมอาบน้ำมีสารเคมีที่ทำให้รู้สึกลื่นมือ จึงยังบิดได้ไม่ค่อยถนัดนัก

Chinese

结果正在此时，冯楠舒出现在了他的身后，好奇地眨眨眼睛：“哥哥，你在这里做什么？”

Thai

ทว่าในเวลานั้นเอง เฝิงหนานซูก็ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังเขา เธอกะพริบตาอย่างสงสัย “พี่ นายทำอะไรอยู่ตรงนี้เหรอ”

Chinese

“我……我拿个衣服啊，你去哪儿了？”

Thai

“ฉัน…ฉันมาเอาเสื้อผ้าน่ะ เธอไปไหนมาเหรอ”

Chinese

“我逛逛啊。”

Thai

“ฉันไปเดินเล่นมาน่ะ”

Chinese

冯楠舒其实是去保姆室找他玩了，结果等了好久都没等到就又回来了，但说谎也是理直气壮的。

Thai

ความจริงแล้วเฝิงหนานซูแอบไปหาเขาที่ห้องแม่บ้านเพื่อชวนเล่น ทว่ารออยู่นานสองนานก็ไม่เห็นเขา จึงเดินกลับมา ถึงกระนั้นเวลาโกหกเธอก็ตอบได้อย่างหน้าตาเฉย

Chinese

江勤表现得十分正人君子，然后推开门走了进去，然后冯楠舒观察了一下叔叔阿姨的房门，发现没动静，也哒哒哒地跟了进去。

Thai

เจียงฉินวางท่าทีเป็นสุภาพบุรุษผู้ทรงคุณธรรมอย่างยิ่งแล้วผลักประตูเดินเข้าไป จากนั้นเฝิงหนานซูก็สังเกตประตูห้องของคุณลุงคุณป้า เมื่อพบว่าไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ เธอก็วิ่งดุ๊กดิ๊กตามเข้าไปข้างในด้วย

Chinese

“你一放假就过来了？”

Thai

“เธอพอเริ่มปิดเทอมก็มาที่นี่เลยเหรอ”

Chinese

“嗯，我想阿姨了。”

Thai

“อื้ม ฉันคิดถึงคุณป้าน่ะ”

Chinese

“那龚叔呢？”

Thai

“แล้วกงซูล่ะ”

Chinese

“龚叔住在别墅里。”

Thai

“กงซูพักอยู่ที่คฤหาสน์”

Chinese

“龚叔不美呆了，白得了一个别墅。”

Thai

“กงซูสบายแฮเลยสิ ได้คฤหาสน์ทั้งหลังไปครองฟรีๆ”

Chinese

江勤在自己的衣柜里翻找了一下，拿出几件衣服，但没急着走，转身打开了电脑，说是要忙活一下工作。

Thai

เจียงฉินค้นหาในตู้เสื้อผ้าของตัวเอง หยิบเสื้อผ้าออกมาสองสามตัว แต่ก็ไม่ได้รีบร้อนออกไป เขาหันไปเปิดคอมพิวเตอร์และบอกว่าจะสะสางงานสักหน่อย

Chinese

登录QQ之后，208的工作群很热闹，苏奈嗷嗷喊着回家好快乐，房门一锁想干啥干啥，董文豪则说一天没见老板，心里有些空落落的。

Thai

หลังจากล็อกอินคิวคิว กลุ่มงานห้อง 208 ก็คึกคักอย่างยิ่ง ซูไน่ร้องโวยวายบอกว่าได้กลับบ้านแล้วมีความสุขมาก ล็อกประตูก็ทำอะไรตามใจชอบได้หมด ส่วนต่งเหวินหาวกลับบอกว่าไม่ได้เจอเจ้านายแค่วันเดียว ในใจก็รู้สึกว่างเปล่าแปลกๆ

Chinese

没一会儿，魏兰兰和谭青也加入了谈话，但是她们明显没那么快乐。

Thai

ไม่นานนัก เว่ยหลานหลานและถานชิงก็เข้ามาร่วมวงสนทนาด้วย ทว่าพวกเธอกลับไม่ได้ดูมีความสุขขนาดนั้นอย่างเห็นได้ชัด

Chinese

临川商帮和拼团分部都是正儿八经的社会组织，已经没有寒暑假这种概念了，这也是社畜的心酸之一吧。

Thai

กลุ่มพ่อค้าหลินชวนและสาขาย่อยของพินถวนล้วนเป็นองค์กรทางสังคมอย่างเป็นทางการ จึงไม่มีแนวคิดเรื่องวันหยุดปิดเทอมฤดูร้อนหรือฤดูหนาวอีกต่อไป นี่คงเป็นหนึ่งในความชอกช้ำใจของคนทำงานออฟฟิศสินะ

Chinese

然后群里又聊起了前几天带队聚会的事情，言语之间都充满了自豪感，觉得自己也是可以独挡一面的大人了，然后一个个开始互称苏总，董总。

Thai

จากนั้นในกลุ่มก็เริ่มคุยกันถึงเรื่องนำทีมจัดงานเลี้ยงเมื่อไม่กี่วันก่อน ทุกถ้อยคำล้วนเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ รู้สึกว่าตัวเองก็เป็นผู้ใหญ่ที่สามารถรับผิดชอบงานด้วยตัวเองได้แล้ว จากนั้นต่างฝ่ายต่างก็เริ่มเรียกขานกันว่าประธานซูบ้าง ประธานต่งบ้าง

Chinese

“小富婆，你今天怎么没找我抱抱啊？”江勤窥着群，若无其事地问了一句。

Thai

“แม่หนูเศรษฐี วันนี้ทำไมเธอถึงไม่มากอดฉันเลยล่ะ” เจียงฉินแอบส่องแชตกลุ่มพลางเอ่ยถามขึ้นมาราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

Chinese

冯楠舒一下就抬起头来了，认真地看了江勤两眼：“哥哥，你是不是想抱我了。”

Thai

เฝิงหนานซูเงยหน้าขึ้นมาทันที เธอมองเจียงฉินด้วยสีหน้าจริงจัง “พี่ นายอยากกอดฉันแล้วใช่ไหม”

Chinese

“没有啊，我就是好奇。”

Thai

“เปล่านี่ ฉันแค่สงสัยเฉยๆ”

Chinese

冯楠舒不动声色地看着他：“那你想我抱半个小时还是抱我一个小时？”

Thai

เฝิงหนานซูมองเขาอย่างสงบ “ถ้างั้นนายอยากให้ฉันกอดครึ่งชั่วโมงหรือกอดฉันหนึ่งชั่วโมงล่ะ”

Chinese

江勤看了眼时间：“如果你想抱的话，就半个小时吧，这都十点了。”

Thai

เจียงฉินเหลือบมองเวลา “ถ้าเธออยากกอดล่ะก็ ครึ่งชั่วโมงก็แล้วกัน นี่ก็สี่ทุ่มแล้ว”

Chinese

“我十一点也不困。”

Thai

“ห้าทุ่มฉันก็ไม่ง่วงหรอก”

Chinese

“真的？”

Thai

“จริงเหรอ”

Chinese

冯楠舒唬住小脸：“不信你试试。”

Thai

เฝิงหนานซูทำหน้านิ่งขึงขัง “ไม่เชื่อก็ลองดูสิ”

Chinese

江勤沉默了一下，松开鼠标，伸手揽住了冯楠舒的腰，把她抱在了怀里。

Thai

เจียงฉินเงียบไปครู่หนึ่ง เขาวางมือจากเมาส์แล้วเอื้อมแขนไปโอบเอวของเฝิงหนานซู ดึงเธอเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก

Chinese

小富婆浑身的骨头都软了，一整只贴贴上，眼神里闪烁着愉悦的光芒。

Thai

แม่หนูเศรษฐีรู้สึกเหมือนกระดูกทั้งร่างอ่อนยวบลง เธอแนบชิดติดกับเขาทั้งตัว แววตาเปล่งประกายความสุขระยิบระยับ

Chinese

“咱先说好了，可不能嘬草莓，过年这段时间家里人多，会被看见的，到时候就没人相信咱俩是朋友了。”江勤忽然想起一件事，赶紧提醒。

Thai

“เราตกลงกันก่อนนะ ห้ามดูดทำรอยแดงเด็ดขาดเลย ช่วงตรุษจีนคนในบ้านเยอะ เดี๋ยวคนอื่นจะเห็นเข้า ถึงตอนนั้นก็จะไม่มีใครเชื่อว่าพวกเราเป็นเพื่อนกันแล้ว” เจียงฉินจู่ๆ ก็นึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้จึงรีบเอ่ยเตือน

Chinese

冯楠舒都张开小嘴要嘬了，听到这句话只好放弃：“我没想嘬草莓。”

Thai

เฝิงหนานซูอ้าปากเล็กๆ เตรียมจะดูดทำรอยอยู่แล้ว เมื่อได้ยินประโยคนี้จึงจำต้องยอมล้มเลิก “ฉันไม่ได้คิดจะดูดทำรอยแดงสักหน่อย”

Chinese

“真的。”

Thai

“จริงนะ”

Chinese

“嗯，从来都不骗你。”

Thai

“อื้ม ไม่เคยโกหกนายเลย”

Chinese

江勤深吸一口气，把她搂紧了一些，有着恨不得把她揉进自己体内的感觉，该感受的不该感受的全都感受了个遍。

Thai

เจียงฉินสูดหายใจเข้าลึกๆ กระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นอีกนิด รู้สึกอยากจะหลอมรวมเธอเข้าไปในร่างกายของตัวเองเสียให้ได้ สิ่งที่ควรสัมผัสและไม่ควรสัมผัสล้วนได้สัมผัสจนครบถ้วน

Chinese

就这样一直抱到十二点，又玩了会儿脚丫子，江勤这才撤退。

Thai

ทั้งสองกอดกันอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งถึงเที่ยงคืน แถมยังเล่นเท้าเล็กๆ ของเธออยู่อีกพักหนึ่ง เจียงฉินจึงค่อยล่าถอยออกไป

Chinese

冯楠舒被抱满足了，眼神都变得水润水润的，然后哒哒哒地把他送出去，回来就打算睡觉，结果就在此时，她忽然听到电脑里传来一阵滴滴滴的声音。

Thai

เฝิงหนานซูได้รับการกอดจนอิ่มเอมใจ แววตาของเธอกลายเป็นฉ่ำวาว จากนั้นก็วิ่งดุ๊กดิ๊กไปส่งเขาออกไป พอกลับเข้ามาก็ตั้งใจจะเข้านอน ทว่าในเวลานั้นเอง จู่ๆ เธอก็ได้ยินเสียง ติ๊ดๆๆ ดังออกมาจากคอมพิวเตอร์

Chinese

苏奈：“老板，更新网址了，以前那个作废了。”

Thai

ซูไน่ “บอส อัปเดตลิงก์เว็บไซต์ใหม่แล้วนะ อันเก่ายกเลิกไปแล้ว”

Chinese

苏奈：“www.#%&&@￥.com，速看！”

Thai

ซูไน่ “ดับเบิลยูดับเบิลยูดับเบิลยู.#%&&@￥.คอม รีบดูด่วน!”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

冯楠舒一脸呆萌地坐到了椅子上，把网址剪切了一下，粘到了浏览器的地址栏里，轻轻敲了一下回车键。

Thai

เฝิงหนานซูนั่งลงบนเก้าอี้ด้วยสีหน้างุนงงน่ารัก เธอตัดลิงก์เว็บไซต์ไปวางลงในแถบที่อยู่ของเบราว์เซอร์ แล้วเคาะปุ่ม เอนเทอร์ เบาๆ หนึ่งครั้ง

Chinese

起点有个配角活动，给曹广宇和丁雪的感情故事出了个番外，大家可以去活动中心给曹少爷点个想看，这俩人到底怎么在一起的，丁雪为啥那么虎，谁先表白的，都在番外里了。

Thai

เว็บไซต์ฉีเตี่ยนมีกิจกรรมตัวละครสมทบ มีตอนพิเศษเกี่ยวกับเรื่องราวความรักของเฉากว่างอวี่กับติงเสวี่ย ทุกคนสามารถไปที่ศูนย์กิจกรรมเพื่อกดอยากดูให้คุณชายเฉาได้เลย ทั้งสองคนมาคบกันได้อย่างไร ทำไมติงเสวี่ยถึงได้ดุดันขนาดนั้น ใครเป็นฝ่ายสารภาพรักก่อน ทั้งหมดอยู่ในตอนพิเศษแล้ว

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)