ความเหลื่อมล้ำของชีวิต

Chinese

第32章 人生的参差

Thai

บทที่ 32 ความเหลื่อมล้ำของชีวิต

Chinese

回完消息，江勤伸了个懒腰，却发现舍友们正目不转睛地看着窗外。

Thai

หลังจากตอบข้อความเสร็จ เจียงฉินก็บิดขี้เกียจ แต่กลับพบว่าพวกรูมเมตกำลังจ้องมองออกไปนอกหน้าต่างตาไม่กะพริบ

Chinese

他有些好奇地跟着望了过去，结果发现金融三班的女生们正在外面的摊子上买东西，宋晴晴和蒋恬也在其中，笑的如花般灿烂。

Thai

เขามองตามไปด้วยความสงสัย ปรากฏว่าเห็นพวกผู้หญิงจากห้อง 3 สาขาการเงินกำลังซื้อของอยู่ที่แผงลอยด้านนอก ซ่งฉิงฉิงกับเจียงเถียนก็อยู่ในนั้นด้วย ทั้งสองยิ้มแย้มสดใสราวกับดอกไม้บาน

Chinese

“老江，别看了，看也不是你的。”

Thai

“เหล่าเจียง อย่ามองเลย ถึงมองไปก็ไม่ใช่ของนายอยู่ดี”

Chinese

江勤回过神，觉得真他妈无语：“老子只是好奇你们在看什么！”

Thai

เจียงฉินได้สติ รู้สึกพูดไม่ออกบอกไม่ถูกชะมัด “ฉันแค่อยากรู้ว่าพวกนายกำลังดูอะไรกันอยู่ต่างหาก!”

Chinese

周超忍不住推了一下曹广宇：“追又追不到，你让江勤过眼瘾还不行吗？”

Thai

โจวเชาอดไม่ได้ที่จะผลักเฉากว่างอวี่ทีหนึ่ง “จีบก็จีบไม่ติด นายจะให้เจียงฉินมองเป็นอาหารตาหน่อยไม่ได้หรือไง”

Chinese

曹广宇虽然不认同宋晴晴是第一，但对于周超的前半句还是认可的：“老江，换个目标吧，我觉得潘秀还不错，虽然比不上宋晴晴和蒋恬，但也算是普通女孩当中的美女了！”

Thai

แม้เฉากว่างอวี่จะไม่เห็นด้วยว่าซ่งฉิงฉิงคืออันดับหนึ่ง แต่เขาก็เห็นด้วยกับประโยคครึ่งแรกของโจวเชา “เหล่าเจียง เปลี่ยนเป้าหมายเถอะ ฉันว่าพานซิ่วก็ไม่เลวนะ แม้จะเทียบกับซ่งฉิงฉิงและเจียงเถียนไม่ได้ แต่ก็ถือเป็นคนสวยในหมู่ผู้หญิงธรรมดาแล้ว!”

Chinese

一直没说话的任自强猛然抬头：“潘秀不行，我刚加了她的QQ号，老江伱可别跟我抢，如果是你的话，我可能真的会输！”

Thai

เหรินจื้อเฉียงที่เงียบมาตลอดเงยหน้าขึ้นมาทันที “พานซิ่วไม่ได้นะ ฉันเพิ่งแอด คิวคิว เธอไป เหล่าเจียงนายอย่ามาแย่งกับฉันล่ะ ถ้าเป็นนาย ฉันอาจจะแพ้จริงๆ ก็ได้!”

Chinese

周超和曹广宇听完瞬间睁大了眼睛：“我草，你小子下手这么快？”

Thai

โจวเชากับเฉากว่างอวี่ได้ยินก็เบิกตากว้างขึ้นมาทันที “เชี่ย นายลงมือเร็วขนาดนี้เลยเหรอ”

Chinese

“撩妹不积极，脑袋有问题！”

Thai

“จีบสาวไม่กระตือรือร้น สมองก็มีปัญหาแล้ว!”

Chinese

江勤忍不住啐了一口，表情里全都是鄙视，老子如果真想找对象，还用你们三个怂货在这里出谋划策吗？你们哪个眼睛看出自己对宋晴晴有意思的。

Thai

เจียงฉินอดไม่ได้ที่จะถ่มน้ำลายออกมา สีหน้าเต็มไปด้วยความดูถูก ถ้าฉันอยากหาแฟนจริงๆ ยังต้องให้พวกขี้ขลาดอย่างพวกนายสามคนมาวางแผนให้อีกเหรอ ตาข้างไหนของพวกนายเห็นว่าฉันสนใจซ่งฉิงฉิงกัน

Chinese

mmp，狗日的戏真多。

Thai

บัดซบ ละครเยอะกันจริง

Chinese

看到江勤一脸不屑的表情，曹广宇、任自强和周超忍不住对视一眼。

Thai

เมื่อเห็นสีหน้าดูแคลนของเจียงฉิน เฉากว่างอวี่ เหรินจื้อเฉียง และโจวเชาก็อดไม่ได้ที่จะสบตากัน

Chinese

“老江，你是不是不服气啊？你是有点小帅，但对上宋晴晴那种级别的美女也没有太大的胜算，何况你连谈恋爱的经验都没有”

Thai

“เหล่าเจียง นายไม่ยอมรับเหรอ นายก็หน้าตาดีอยู่หรอก แต่ถ้าเจอกับสาวสวยระดับซ่งฉิงฉิงก็ไม่ได้มีโอกาสชนะมากขนาดนั้น ยิ่งไปกว่านั้นนายไม่มีแม้กระทั่งประสบการณ์มีความรักด้วยซ้ำ”

Chinese

“这话我同意，你要是不信可以出去试试，绝对会被拒绝的找不着北的。”

Thai

“ฉันเห็นด้วยกับคำนี้ ถ้านายไม่เชื่อก็ลองออกไปทดสอบดูได้เลย โดนปฏิเสธจนไปไม่เป็นแน่นอน”

Chinese

江勤摇摇头：“颜值太低，看不上。”

Thai

เจียงฉินส่ายหน้า “หน้าตาธรรมดาไป ไม่เข้าตา”

Chinese

周超瘪着嘴：“我信你个鬼！”

Thai

โจวเชาเบะปาก “เชื่อก็บ้าแล้ว!”

Chinese

江勤看他一眼，心说哪里能找个尿黄的给他们呲醒呢？糖尿病别来，免得让他们尝到甜头。

Thai

เจียงฉินมองเขาแวบหนึ่ง ในใจคิดว่า จะไปหาคนฉี่เข้มๆ ที่ไหนมาราดปลุกให้พวกนี้ตื่นดีนะ คนเป็นเบาหวานไม่ต้องมาล่ะ เดี๋ยวจะทำให้พวกนี้ได้ลิ้มรสความหวานเสียก่อน

Chinese

曹广宇看着江勤，不由得扬起了嘴角。

Thai

เฉากว่างอวี่มองเจียงฉินแล้วยกมุมปากขึ้นอย่างอดไม่ได้

Chinese

老江就是闷骚，明明看的眼睛都直了，还偏说自己没那个意思，估计是想偷偷去追吧，但追那种级别的美女确实很难，像自己这样的富二代都没把握，老江就更不用说了。

Thai

เหล่าเจียงนี่ปากแข็งจริงๆ ทั้งที่มองจนตาค้างแท้ๆ ยังปากแข็งบอกว่าไม่ได้คิดอะไร สงสัยคงกะจะแอบตามจีบล่ะสิ แต่การจีบสาวสวยระดับนั้นมันยากจริงๆ ขนาดทายาทเศรษฐีอย่างตัวเองยังไม่มั่นใจ นับประสาอะไรกับเหล่าเจียง

Chinese

不过等江勤失败之后，自己倒是可以闪电出击把宋晴晴拿下。

Thai

แต่พอเจียงฉินล้มเหลว ตนก็สามารถลงมืออย่างรวดเร็วปานสายฟ้าเพื่อพิชิตซ่งฉิงฉิงได้

Chinese

到时候江勤肯定就没这么风轻云淡了，说不定还会甘拜下风，以后安安心心做自己的小弟。

Thai

ถึงตอนนั้นเจียงฉินคงไม่ทำเป็นสงบเยือกเย็นแบบนี้แน่ เผลอๆ อาจจะยอมศิโรราบ แล้วยอมเป็นลูกน้องของตนอย่างว่าง่ายในอนาคต

Chinese

曹广宇越想越觉得美滋滋。

Thai

เฉากว่างอวี่ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกฟิน

Chinese

他之前总感觉自己装逼装不过江勤，但在谈恋爱上绝对能一雪前耻。

Thai

ก่อนหน้านี้เขารู้สึกเสมอว่าตนเองขี้เก๊กสู้เจียงฉินไม่ได้ แต่ในเรื่องความรัก เขาจะต้องล้างอายได้อย่างแน่นอน

Chinese

“我草，快看，有美女！”

Thai

“เชี่ย ดูเร็ว มีสาวสวย!”

Chinese

正当几个人各有想法的时候，周超的声音瞬间把他们拉回到了现实。

Thai

ขณะที่แต่ละคนกำลังมีความคิดอยู่ในหัว เสียงของโจวเชาก็ดึงพวกเขากลับสู่ความเป็นจริงในทันที

Chinese

曹广宇和任自强顺着他手指的方向看过去，眼神立即就凝固了。

Thai

เฉากว่างอวี่กับเหรินจื้อเฉียงมองตามทิศทางที่นิ้วของเขาชี้ไป สายตาพลันชะงักค้างทันที

Chinese

只见在餐桌与餐桌间的通道里，一位挎着荔枝纹浅灰小皮包的少女款款而来。

Thai

เห็นเพียงตามทางเดินระหว่างโต๊ะอาหาร มีเด็กสาวคนหนึ่งสะพายกระเป๋าหนังใบเล็กสีเทาอ่อนลายหนังลิ้นจี่กำลังเดินเยื้องย่างเข้ามา

Chinese

她穿了一件水洗色牛仔短裤，露出白嫩修长而又纤细的双腿，并勾勒出纤细的腰肢，上身则是一件黑色的字母T恤，虽然不紧身，但却因为身材太好，反而穿出了紧身的效果。

Thai

เธอสวมกางเกงยีนส์ขาสั้นฟอกสี เผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนยาวเรียว ทั้งยังขับเน้นให้เห็นเอวคอดกิ่ว ส่วนท่อนบนเป็นเสื้อยืดสีดำสกรีนตัวอักษร แม้จะไม่ใช่เสื้อรัดรูป แต่เพราะรูปร่างดีเกินไป กลับสวมใส่ออกมาจนได้ผลลัพธ์เหมือนเสื้อรัดรูป

Chinese

走近再看，能明显看出这是一位标准的鹅蛋脸美女，樱唇粉润，眉眼动人，莹如玉珠的耳垂还带着四叶草形状的银色耳钉。

Thai

เมื่อเดินเข้ามาใกล้และมองดูอีกครั้ง ก็เห็นได้ชัดว่านี่คือสาวสวยรูปหน้าไข่ตามมาตรฐาน ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูระเรื่อ คิ้วและดวงตามีเสน่ห์จับใจ ติ่งหูขาวผุดผ่องดั่งไข่มุกยังสวมต่างหูเงินรูปใบโคลเวอร์สี่แฉก

Chinese

就是这仓促间的惊鸿一瞥，宋晴晴给他们营造的惊艳感瞬间就消失的无影无踪了。

Thai

เพียงแค่การชำเลืองมองอย่างกะทันหันนี้ ความรู้สึกตื่นตาตื่นใจที่ซ่งฉิงฉิงสร้างไว้ให้พวกเขาก็อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอยทันที

Chinese

什么宋晴晴第一蒋恬第一，淡了，全都淡了。

Thai

ซ่งฉิงฉิงอันดับหนึ่งอะไร เจียงเถียนอันดับหนึ่งอะไร จืดจางไปหมดแล้ว

Chinese

但很快，这种惊艳感就转变成了惊慌。

Thai

แต่ไม่นาน ความรู้สึกตื่นตาตื่นใจนี้ก็เปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนก

Chinese

因为他们发现女孩竟直直地奔着他们来了，精致的脸上还带着略显羞意的浅笑。

Thai

เพราะพวกเขาพบว่าเด็กสาวคนนั้นกำลังเดินตรงมาทางพวกเขา ใบหน้าอันประณีตงดงามยังประดับด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่ดูเขินอายเล็กน้อย

Chinese

这几个怂货，见到宋晴晴都不敢抬头，这时候别提多紧张了，一个个都假装看向别处，并下意识地就开始整理头发、抻平衣服。

Thai

พวกขี้ขลาดเหล่านี้ ขนาดเจอซ่งฉิงฉิงยังไม่กล้าเงยหน้า ตอนนี้ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าจะประหม่าแค่ไหน ต่างคนต่างแสร้งทำเป็นมองไปทางอื่น และเริ่มจัดแต่งทรงผมพร้อมดึงเสื้อผ้าให้เรียบตึงโดยไม่รู้ตัว

Chinese

但让他们没想到的是，这女孩竟然真的坐到了他们面前，并用手撩拨了一下散落的发丝，随后看向江勤。

Thai

แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาคาดไม่ถึงก็คือ เด็กสาวคนนี้กลับมานั่งลงตรงหน้าพวกเขาจริงๆ ทั้งยังใช้นิ้วปัดปอยผมที่หลุดลุ่ยเบาๆ ก่อนจะมองไปที่เจียงฉิน

Chinese

“我来啦。”

Thai

“ฉันมาแล้ว”

Chinese

江勤眉峰一挑：“来的太及时了，这几个货总算能被滋醒了。”

Thai

เจียงฉินเลิกคิ้ว “มาได้จังหวะพอดีเลย ในที่สุดพวกนี้ก็โดนปลุกให้ตื่นเสียที”

Chinese

洪颜眨了眨漂亮的眼眸，眼神里流露出一丝不解：“什么意思啊？”

Thai

หงเหยียนกะพริบดวงตากลมโตแสนสวย แววตาเผยความไม่เข้าใจออกมาเล็กน้อย “หมายความว่ายังไงเหรอ”

Chinese

“没事，就是很高兴见到你。”

Thai

“ไม่มีอะไร แค่ดีใจที่ได้เจอเธอ”

Chinese

“谢谢，不过你们是集体聚会，我来蹭饭会不会有点打扰？”

Thai

“ขอบใจนะ แต่พวกนายมากินเลี้ยงกันเป็นกลุ่ม ฉันมาร่วมโต๊ะด้วยแบบนี้จะรบกวนไปหรือเปล่า”

Chinese

江勤立马摇头：“放心坐着就好了，他们活该被打扰。”

Thai

เจียงฉินส่ายหน้าทันที “นั่งสบายใจได้เลย พวกนี้สมควรโดนรบกวนแล้วล่ะ”

Chinese

洪颜不明所以地偷笑一声，又看向空荡的桌面：“你们还没点菜吗？要不我来请吧。”

Thai

หงเหยียนแอบหัวเราะเบาๆ โดยไม่เข้าใจความหมาย ก่อนจะมองไปยังโต๊ะอาหารที่ว่างเปล่า “พวกนายยังไม่ได้สั่งอาหารกันเหรอ ให้ฉันเลี้ยงดีไหม”

Chinese

“已经点了，但开学季的客流量太大，后厨的师傅忙不过来，上菜慢了些，先喝杯茶吧？”

Thai

“สั่งไปแล้วล่ะ แต่ช่วงเปิดเทอมคนเยอะมาก พ่อครัวในครัวทำไม่ทัน อาหารเลยออกมาช้าหน่อย ดื่มชาก่อนไหม”

Chinese

“好啊。”

Thai

“ได้สิ”

Chinese

江勤把自己那套已经涮好的餐具递了过去，并随手提起水壶，给洪颜倒了杯茶。

Thai

เจียงฉินยื่นชุดจานชามของตัวเองที่ลวกน้ำร้อนเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วส่งไปให้ พลางยกกาน้ำขึ้นมารินชาให้หงเหยียนแก้วหนึ่ง

Chinese

洪颜小声地说着谢谢，眉眼间带着笑意，将自己的小皮包放在了隔壁的椅子上。

Thai

หงเหยียนเอ่ยขอบคุณเบาๆ คิ้วและดวงตาเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม เธอวางกระเป๋าหนังใบเล็กไว้บนเก้าอี้ข้างๆ

Chinese

任自强和周超人都傻了，看看洪颜再看看江勤，嘴里的我草呼之欲出。

Thai

เหรินจื้อเฉียงกับโจวเชาถึงกับอึ้งไปเลย มองหงเหยียนที มองเจียงฉินที คำว่าเชี่ยแทบจะหลุดออกมาจากปาก

Chinese

“老……老江，这是谁啊？”

Thai

“เหล่า…เหล่าเจียง นี่ใครน่ะ”

Chinese

“和我们同一届的新生，法学系的洪颜。”

Thai

“เด็กปีหนึ่งรุ่นเดียวกับพวกเรา หงเหยียน จากสาขานิติศาสตร์”

Chinese

江勤又转头看向洪颜：“给你介绍一下，这三个是我舍友，周超，任自强，曹广宇。”

Thai

เจียงฉินหันไปมองหงเหยียนอีกครั้ง “แนะนำให้รู้จักนะ สามคนนี้คือรูมเมตของฉัน โจวเชา เหรินจื้อเฉียง เฉากว่างอวี่”

Chinese

任自强傻呆呆地看着江勤：“你竟然能约到这么漂亮的女孩一起吃饭？”

Thai

เหรินจื้อเฉียงมองเจียงฉินอย่างเหม่อลอย “นายชวนผู้หญิงสวยขนาดนี้มากินข้าวด้วยกันได้ยังไงเนี่ย”

Chinese

洪颜忽然咳嗽了一声：“你们误会了，其实是我主动约的江勤。”

Thai

หงเหยียนกระแอมขึ้นมาเบาๆ ทันใด “พวกนายเข้าใจผิดแล้วล่ะ ความจริงฉันเป็นฝ่ายชวนเจียงฉินเอง”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

洪颜有些不好意思笑了两声：“连他的QQ也是我主动加的……”

Thai

หงเหยียนหัวเราะอย่างเขินอายเล็กน้อย “แม้แต่ คิวคิว ของเขา ฉันก็เป็นฝ่ายแอดไปก่อนเหมือนกัน…”

Chinese

江勤赶紧摆了摆手：“其实都是你说的太快了，完全没给我先说的机会。”

Thai

เจียงฉินรีบโบกมือ “ความจริงเป็นเพราะเธอพูดเร็วเกินไปต่างหาก ไม่เปิดโอกาสให้ฉันได้พูดก่อนเลย”

Chinese

“但我说的也是事实啊。”

Thai

“แต่ที่ฉันพูดก็เป็นเรื่องจริงนี่นา”

Chinese

洪颜眼眸轻眨，丝毫不觉得女生主动是什么丢人的事。

Thai

หงเหยียนกะพริบตาเบาๆ ไม่รู้สึกแม้แต่น้อยว่าการที่ผู้หญิงเป็นฝ่ายเข้าหาก่อนจะเป็นเรื่องน่าอายตรงไหน

Chinese

事实上，她确实是带着一份不可言说的期待来见江勤的。

Thai

ความจริงแล้ว เธอมาพบเจียงฉินด้วยความคาดหวังที่ยากจะเอ่ยออกมาจริงๆ

Chinese

因为自打初见开始，她就发现自己对江勤有着一份很难得的好感和好奇，总觉得他既不讲规矩又难得稳重，他会在别人的聚会中做到不喧宾夺主，在结账的时候又不按照套路出牌。

Thai

เพราะนับตั้งแต่แรกพบ เธอก็พบว่าตนเองมีความรู้สึกดีๆ และความอยากรู้อยากเห็นต่อเจียงฉินอย่างหาได้ยาก มักรู้สึกว่าเขาไม่ยึดติดกับกฎเกณฑ์แต่กลับสุขุมรอบคอบอย่างน่าประหลาด เขาไม่ทำตัวแย่งจุดเด่นในงานเลี้ยงของคนอื่น แต่เวลาเช็กบิลกลับไม่เล่นตามตำรา

Chinese

简单点来说，洪颜觉得他有着少年意气的张扬，却没有惹人生厌的张狂，和那些咋咋呼呼的幼稚男生一点也不一样。

Thai

พูดให้เข้าใจง่ายขึ้น หงเหยียนรู้สึกว่าเขามีความโดดเด่นสมวัยหนุ่ม แต่ไม่มีความหยิ่งยโสโอหังที่ชวนให้รำคาญ แตกต่างจากพวกเด็กหนุ่มไร้เดียงสาที่ชอบโวยวายเสียงดังพวกนั้นอย่างสิ้นเชิง

Chinese

而这次再见，她发现自己的期待并没有落空。

Thai

และการได้พบกันอีกครั้งในครั้งนี้ เธอก็พบว่าความคาดหวังของตัวเองไม่ได้สูญเปล่า

Chinese

他没有觉得被自己主动接近是值得骄傲的事情，没有用这件事来获得身边人的崇拜，反而很考虑自己的感受。

Thai

เขาไม่ได้คิดว่าการที่เธอเป็นฝ่ายเข้าหาก่อนเป็นเรื่องน่าภาคภูมิใจ ไม่ได้เอาเรื่องนี้ไปอวดเบ่งเพื่อเรียกความชื่นชมจากคนรอบข้าง แต่กลับนึกถึงความรู้สึกของเธอเป็นอย่างมาก

Chinese

他真的很好，这样就够了。

Thai

เขาเป็นคนดีจริงๆ แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

Chinese

与此同时，任自强和周超听得头皮都麻了。

Thai

ในขณะเดียวกัน เหรินจื้อเฉียงกับโจวเชาได้ยินจนหนังศีรษะชาไปหมด

Chinese

他们刚才还在为宋晴晴好看还是蒋恬好看而争论，甚至觉得江勤想追宋晴晴，现在看来才知道这是多大的笑话，简直笑skr人，人家老江和他们根本不在一个层面。

Thai

เมื่อครู่พวกเขายังเถียงกันอยู่เลยว่าซ่งฉิงฉิงหรือเจียงเถียนสวยกว่ากัน แถมยังคิดว่าเจียงฉินอยากจะตามจีบซ่งฉิงฉิง ตอนนี้เมื่อมองย้อนกลับไปถึงรู้ว่านั่นเป็นเรื่องตลกขนาดไหน ขำจนแทบสิ้นสติ เหล่าเจียงกับพวกเขาไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันเลยสักนิด

Chinese

被女神主动加QQ，主动约吃饭，他们还没走向社会，却在这一刻过早地感受到了人生的参差。

Thai

การถูกเทพธิดาแอด คิวคิว มาก่อน ชวนกินข้าวเป็นฝ่ายเริ่มก่อน พวกเขายังไม่ทันก้าวเข้าสู่สังคม กลับต้องมาสัมผัสกับความเหลื่อมล้ำของชีวิตเร็วเกินไปในเวลานี้

Chinese

大家上的到底是同一所大学吗草！

Thai

สรุปแล้วทุกคนเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันจริงหรือเปล่าวะเนี่ย!

Chinese

“老曹，你听到了吗？这简直离谱！”

Thai

“เหล่าเฉา นายได้ยินไหม นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!”

Chinese

“嗯……”

Thai

“อืม…”

Chinese

曹广宇的嘴角动了动，似乎有些话想说，但沉吟了半晌终究还是咽了回去。

Thai

ริมฝีปากของเฉากว่างอวี่ขยับเล็กน้อย ดูเหมือนมีคำพูดอยากจะเอ่ย ทว่านิ่งคิดไปครู่ใหญ่ สุดท้ายก็กลืนมันกลับลงคอไป

Chinese

其实他认识洪颜，因为洪颜是他们高中的校花，同时也是他高中时代的白月光，但看对方的态度，她可能是完全不记得自己了吧。

Thai

ความจริงเขารู้จักหงเหยียน เพราะหงเหยียนคือดาวโรงเรียนมัธยมปลายของพวกเขา ทั้งยังเป็นรักแรกในดวงใจสมัยมัธยมปลายของเขาอีกด้วย แต่ดูจากท่าทีของอีกฝ่ายแล้ว เธอคงจำเขาไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)