พ่อลูกที่เหมือนคนแปลกหน้า

Chinese

第641章 形同陌路的父女

Thai

ตอนที่ 641 พ่อลูกที่กลายเป็นคนแปลกหน้า

Chinese

从减租一年的优惠计划开始实行之后，【喜悦城】的招商就顺利了许多，但入驻的流量品牌几乎没有，反而是一些二流的小品牌因为贪便宜蜂拥而至。

Thai

หลังจากเริ่มดำเนินแผนสิทธิประโยชน์ลดค่าเช่าหนึ่งปี การดึงดูดผู้เช่าของ【สี่เยวี่ยเฉิง】ก็ราบรื่นขึ้นมาก ทว่าแทบไม่มีแบรนด์แม่เหล็กดึงดูดทราฟฟิกเข้ามาเปิดร้านเลย ตรงกันข้าม กลับมีแบรนด์เล็กระดับสองแห่กันเข้ามาเพราะเห็นแก่ของถูก

Chinese

就好像饿了不疯狂烧钱，吸引来了一大批的无照门店一样。

Thai

เหมือนกับตอนที่เอ้อเลอปู้ผลาญเงินอย่างบ้าคลั่งจนดึงดูดร้านค้าไร้ใบอนุญาตเข้ามาเป็นจำนวนมาก

Chinese

数量到了，但质量就很难评。

Thai

ปริมาณน่ะได้อยู่ แต่คุณภาพนั้นยากจะประเมิน

Chinese

可综合商城的好与不好，其实取决因素就是流量品牌够不够多，吸引力够不够大，光是这些二线品牌，根本不足以撑起高端综合商城的商业生态。

Thai

แต่ศูนย์การค้าครบวงจรจะดีหรือไม่ดี ปัจจัยชี้ขาดก็คือมีแบรนด์แม่เหล็กดึงดูดทราฟฟิกมากพอหรือไม่ มีแรงดึงดูดมากพอหรือเปล่า ลำพังแค่แบรนด์ระดับสองพวกนี้ย่อมไม่อาจค้ำจุนระบบนิเวศทางธุรกิจของศูนย์การค้าระดับไฮเอนด์ได้เลย

Chinese

他们想要的是河里捞、青花椒烤鱼、西部烤肉这种引流利器，哪怕自降房租也在所不惜。

Thai

สิ่งที่พวกเขาต้องการคืออาวุธดึงดูดทราฟฟิกชั้นยอดอย่างเหอลี่เหลา ปลาย่างชิงฮวาเจียว และร้านปิ้งย่างซีปู้ ต่อให้ต้องยอมลดค่าเช่าลงเองก็ไม่เสียดาย

Chinese

不然的话，他们拿什么去和万众商城抢流量？

Thai

มิฉะนั้นแล้ว พวกเขาจะเอาอะไรไปแย่งทราฟฟิกกับห้างสรรพสินค้าว่านจ้ง?

Chinese

难道也要像降房租一样，天天贴钱做补贴？

Thai

หรือจะต้องควักเงินอุดหนุนทุกวันเหมือนกับที่ลดค่าเช่า?

Chinese

要知道，【喜悦城】本来就是参照【万众商城】来做的，在布局、玩法和体验感差不多的情况下，顾客为什么要放弃全是火爆品牌的【万众商城】而选择【喜悦城】。

Thai

ต้องรู้ไว้ว่า เดิมที【สี่เยวี่ยเฉิง】ก็สร้างขึ้นโดยอ้างอิงจาก【ห้างสรรพสินค้าว่านจ้ง】อยู่แล้ว ในเมื่อผังโครงการ รูปแบบ และประสบการณ์การใช้งานแทบไม่ต่างกัน ลูกค้าจะมีเหตุผลอะไรให้ยอมทิ้ง【ห้างสรรพสินค้าว่านจ้ง】ที่เต็มไปด้วยแบรนด์ยอดฮิตเพื่อมาเลือก【สี่เยวี่ยเฉิง】

Chinese

所以在经过第一阶段的招商后，【喜悦城】招商项目部专门分出了六个小组，每个组都要针对一家流量品牌。

Thai

ดังนั้นหลังจากผ่านการดึงดูดผู้เช่าเฟสแรกไปแล้ว แผนกโครงการดึงดูดผู้เช่าของ【สี่เยวี่ยเฉิง】จึงแบ่งออกเป็นหกกลุ่มย่อยโดยเฉพาะ เพื่อให้แต่ละกลุ่มมุ่งเป้าไปที่แบรนด์แม่เหล็กดึงดูดทราฟฟิกแต่ละแบรนด์

Chinese

喜甜前段时间的表白营销火爆全国，热度到现在都未减，自然也被招商组给盯上了。

Thai

การตลาดสารภาพรักของสี่เถียนก่อนหน้านี้โด่งดังไปทั่วประเทศ กระแสความนิยมจนถึงตอนนี้ยังไม่ลดลง ย่อมถูกทีมดึงดูดผู้เช่าเล็งเป้าหมายไว้เช่นกัน

Chinese

说来也巧的是，根据初调来看，招商组发现这家奶茶品牌虽然注册地是临川，但却并不属于临川商帮。

Thai

ว่าไปแล้วก็ช่างบังเอิญ จากการตรวจสอบเบื้องต้น ทีมดึงดูดผู้เช่าพบว่าแบรนด์ชานมนี้แม้จะจดทะเบียนที่หลินชวน แต่กลับไม่ได้สังกัดอยู่ในกลุ่มพ่อค้าหลินชวน

Chinese

但随着调查的深入，大家就逐渐开始不吱声了。

Thai

แต่เมื่อสืบลึกลงไป ทุกคนก็เริ่มพากันเงียบกริบ

Chinese

因为根据后续的资料显示，这家奶茶虽然不属于临川商帮的战略合作品牌，但却是拼团老板娘旗下的企业。

Thai

เพราะตามข้อมูลที่ปรากฏในเวลาต่อมา แม้ชานมเจ้านี้จะไม่ใช่แบรนด์พันธมิตรเชิงยุทธศาสตร์ของกลุ่มพ่อค้าหลินชวน แต่กลับเป็นกิจการภายใต้สังกัดของเถ้าแก่เนี้ยพินถวน

Chinese

“冯总，喜甜是江总送给江太太的礼物。”

Thai

“ประธานเฝิง สี่เถียนเป็นของขวัญที่ประธานเจียงมอบให้คุณนายเจียงครับ”

Chinese

“喜甜虽然没加入临川商帮，但是在临川商帮的战略合作计划当中优先级很高。”

Thai

“แม้สี่เถียนจะไม่ได้เข้าร่วมกลุ่มพ่อค้าหลินชวน แต่ลำดับความสำคัญในแผนความร่วมมือเชิงยุทธศาสตร์ของกลุ่มพ่อค้าหลินชวนนั้นสูงมากครับ”

Chinese

“根据这家品牌初期发展来看，它和拼团一样，应该都是校园品牌。”

Thai

“ดูจากการพัฒนาในช่วงแรกของแบรนด์นี้ มันน่าจะเป็นแบรนด์ที่เติบโตมาจากในรั้วมหาวิทยาลัยเหมือนกับพินถวนครับ”

Chinese

“我们去找了几个临川的大学生，他们都说喜甜和拼团是情侣企业。”

Thai

“พวกเราไปสอบถามนักศึกษามหาวิทยาลัยในหลินชวนมาสองสามคน พวกเขาล้วนบอกว่าสี่เถียนกับพินถวนเป็นธุรกิจคู่รักกันครับ”

Chinese

“这是……他们推出的奶茶卡，树底下的两个小人，据说是拼团的江总和大小姐。”

Thai

“นี่คือ…การ์ดชานมที่พวกเขาเปิดตัว ตัวการ์ตูนสองตัวใต้ต้นไม้ ว่ากันว่าเป็นประธานเจียงกับคุณหนูใหญ่ของพินถวนครับ”

Chinese

冯世荣在知道这个消息之后难以置信了很久，把调查资料翻来覆去地看了好几遍，然后整个人都陷入了沉默。

Thai

หลังจากเฝิงซื่อหรงรู้ข่าวนี้ก็ไม่อยากจะเชื่ออยู่นาน เขาเปิดดูข้อมูลการตรวจสอบซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ จากนั้นทั้งตัวก็ตกอยู่ในความเงียบงัน

Chinese

与后来的段颖所想一样，他也没想到内向的女儿竟然会有一个属于自己的全国性品牌。

Thai

เช่นเดียวกับที่ต้วนอิ่งคิดในเวลาต่อมา ตัวเขาเองก็นึกไม่ถึงว่าลูกสาวผู้เก็บตัวเงียบขรึมจะมีแบรนด์ระดับประเทศเป็นของตัวเอง

Chinese

这个消息对他的震撼程度，其实已经不亚于拼团总裁是他女婿这件事了。

Thai

ความตกตะลึงที่ข่าวนี้มีต่อเขา แท้จริงแล้วไม่ได้ด้อยไปกว่าเรื่องที่ประธานพินถวนเป็นลูกเขยของเขาเลย

Chinese

虽然奶茶品牌和互联网、房地产这种企业不一样，它的抗风险能力低，营业模式单一，估值百亿就已经到头了，而且这个估值是无法变现的。

Thai

แม้ว่าแบรนด์ชานมจะไม่เหมือนกับธุรกิจประเภทอินเทอร์เน็ตหรืออสังหาริมทรัพย์ ความสามารถในการต้านทานความเสี่ยงต่ำ รูปแบบธุรกิจเรียบง่าย การประเมินมูลค่าแตะหนึ่งหมื่นล้านก็ถึงจุดสูงสุดแล้ว อีกทั้งมูลค่าประเมินนี้ยังไม่สามารถแปลงเป็นเงินสดได้

Chinese

但就算是这样，他也没想到喜甜竟然仅仅只是女儿收到的一份礼物。

Thai

แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น เขาก็คาดไม่ถึงอยู่ดีว่าสี่เถียนจะเป็นเพียงแค่ของขวัญชิ้นหนึ่งที่ลูกสาวได้รับ

Chinese

后来冯世荣就找借口去了济州，见了女儿，并送上了一份毕业礼物，还……见了江勤的父母，在那个小小的三室一厅吃了饭。

Thai

ต่อมาเฝิงซื่อหรงจึงหาข้ออ้างเดินทางไปจี่โจว ได้พบหน้าลูกสาวและมอบของขวัญวันรับปริญญาให้ชิ้นหนึ่ง ทั้งยัง…ได้พบกับพ่อแม่ของเจียงฉิน และร่วมรับประทานอาหารในห้องชุดสามห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่นขนาดเล็กห้องนั้น

Chinese

江勤的家境真的是很普通的工薪家庭，甚至都算不上是双职工。

Thai

ฐานะทางบ้านของเจียงฉินเป็นครอบครัวมนุษย์เงินเดือนธรรมดาจริงๆ กระทั่งไม่อาจนับว่าเป็นครอบครัวที่พ่อแม่ทำงานประจำทั้งคู่ด้วยซ้ำ

Chinese

因为袁友琴在机关招待所是没编制的，充其量就是高级一点的服务员。

Thai

เพราะหยวนโหย่วฉินไม่ได้มีตำแหน่งข้าราชการประจำในเกสต์เฮาส์ของหน่วยงานรัฐ อย่างมากที่สุดก็เป็นแค่พนักงานบริการระดับสูงขึ้นมาหน่อย

Chinese

江正宏也是典型的小市民，并没有想象当中的大气。

Thai

เจียงเจิ้งหงเองก็เป็นชาวบ้านธรรมดาทั่วไป ไม่ได้มีความภูมิฐานสง่างามอย่างที่จินตนาการไว้

Chinese

但是女儿和他们很亲，甚至都已经改口叫了爸妈。

Thai

ทว่าลูกสาวกลับสนิทสนมกับพวกเขามาก กระทั่งเปลี่ยนคำเรียกขานเป็นพ่อกับแม่แล้ว

Chinese

他也看到了那些摆满了整个家的全家福、毕业照……

Thai

เขายังได้เห็นรูปถ่ายครอบครัว รูปถ่ายรับปริญญาที่ตั้งวางอยู่ทั่วทั้งบ้าน…

Chinese

那天傍晚，遍天的火烧云布满天际，中间还有一道飞机驶过的长线，看上去绵延无尽，然后随着时间一点点散开，模糊，最后隐入夜幕。

Thai

พลบค่ำวันนั้น เมฆสีเพลิงแผ่กระจายเต็มท้องฟ้า ตรงกลางยังมีเส้นสายยาวเหยียดที่เครื่องบินแล่นผ่าน ดูทอดยาวไร้ที่สิ้นสุด ก่อนจะค่อยๆ สลายตัว เลือนรางไปตามกาลเวลา และกลืนหายไปในราตรีในที่สุด

Chinese

冯世荣直到现在回想起来，还会感觉当时那顿饭吃的很拘谨。

Thai

เฝิงซื่อหรงนึกย้อนกลับไปจนถึงตอนนี้ ก็ยังรู้สึกว่าอาหารมื้อนั้นกินได้อย่างกระอักกระอ่วนใจยิ่งนัก

Chinese

那时的他西装革履地坐在江勤家的客厅里，却找不到任何的话题开口，聊生意，江勤的爸妈根本不感兴趣，聊女儿，他又知之甚少。

Thai

ตอนนั้นเขาสวมสูทผูกไทใส่รองเท้าหนังนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นบ้านของเจียงฉิน แต่กลับหาหัวข้ออะไรมาเปิดบทสนทนาไม่ได้เลย จะคุยเรื่องธุรกิจ พ่อแม่ของเจียงฉินก็ไม่สนใจแม้แต่น้อย จะคุยเรื่องลูกสาว เขาก็รู้เรื่องเกี่ยวกับเธอน้อยเหลือเกิน

Chinese

而且他能感觉的出来，江勤父母对他的招待只是出于血缘身份，但实际上两口子都不太欢迎他。

Thai

อีกทั้งเขายังสัมผัสได้ว่า การต้อนรับของพ่อแม่เจียงฉินที่มีต่อเขาเป็นเพียงเพราะความสัมพันธ์ทางสายเลือดเท่านั้น ทว่าในความเป็นจริงแล้วสองสามีภรรยาไม่ได้ยินดีต้อนรับเขาสักเท่าไร

Chinese

冯世荣也只能从夸江勤身上入手，说他们培养了个好儿子。

Thai

เฝิงซื่อหรงจึงทำได้เพียงเริ่มจากการเอ่ยชมเจียงฉิน บอกว่าพวกเขาเลี้ยงดูลูกชายมาได้ดี

Chinese

但他完全不知道，在袁友琴和江正宏的眼里，你夸他们的狗儿子其实还不如夸冯楠舒……

Thai

แต่เขาไม่รู้เลยสักนิดว่า ในสายตาของหยวนโหย่วฉินและเจียงเจิ้งหงนั้น การชมเจ้าลูกสุนัขของพวกเขาสู้เอ่ยชมเฝิงหนานซูไม่ได้ด้วยซ้ำ…

Chinese

等到离开鸿荣家园的时候已经是深夜了，冯楠舒下楼去送他。

Thai

กว่าจะออกจากหงหรงเจียหยวนก็ดึกมากแล้ว เฝิงหนานซูจึงลงมาส่งเขาด้านล่าง

Chinese

小区里好多人都在跟女儿打招呼，问她什么时候放假的，还叫她去吃花生、饺子……

Thai

ผู้คนมากมายในหมู่บ้านต่างทักทายลูกสาว ถามเธอว่าปิดเทอมเมื่อไร ทั้งยังชวนเธอไปกินถั่วลิสง เกี๊ยวต้ม…

Chinese

女儿就抬起手跟他们打招呼，手上的镯子被晃的呼呼啦啦的。

Thai

ลูกสาวก็ยกมือขึ้นโบกทักทายพวกเขา กำไลบนข้อมือแกว่งไกวส่งเสียงกระทบกันกรุ๊งกริ๊ง

Chinese

“你喜欢戴镯子？这个质量差了点，不配你江太太的身份，我过段时间让伱后妈给你选一只上好的帝王绿，以后跟江勤出去的时候戴。”

Thai

“เธอชอบใส่กำไลเหรอ? วงนี้คุณภาพด้อยไปหน่อย ไม่คู่ควรกับฐานะคุณนายเจียงของเธอเลย ไว้คราวหน้าฉันจะให้แม่เลี้ยงของเธอเลือกหยกจักรพรรดิชั้นดีให้สักวง เอาไว้ใส่เวลาออกไปข้างนอกกับเจียงฉิน”

Chinese

“这是江勤的传家宝。”

Thai

“นี่คือสมบัติประจำตระกูลของเจียงฉิน”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

从单元楼门口到小区正门，父女两人，形同陌路。

Thai

ตั้งแต่หน้าตึกพักอาศัยจนถึงประตูใหญ่ของโครงการ พ่อลูกทั้งสองเดินเคียงกันราวกับคนแปลกหน้า

Chinese

冯世荣不是个傻子，他其实在回国的这段时间里就渐渐开始明白了，女儿当初在段颖的照顾之下，恐怕过的并不是那么开心。

Thai

เฝิงซื่อหรงไม่ใช่คนโง่ ความจริงช่วงเวลาที่เขากลับมาประเทศ เขาก็ค่อยๆ เริ่มเข้าใจแล้วว่า ตอนที่ลูกสาวอยู่ในการดูแลของต้วนอิ่งในตอนนั้น คงจะไม่ได้มีความสุขสักเท่าไร

Chinese

要不然的话，临川商帮也不至于全面拒绝和喜悦城的合作。

Thai

ไม่อย่างนั้น กลุ่มพ่อค้าหลินชวนคงไม่ถึงขั้นปฏิเสธความร่วมมือกับสี่เยวี่ยเฉิงอย่างสิ้นเชิง

Chinese

江勤也不至于掉头下场，直接狙击掉了饭点。

Thai

เจียงฉินก็คงไม่ถึงกับหันกลับมาลงสนามเพื่อสกัดกั้นฟั่นเตี่ยนจนพังยับเยินขนาดนั้น

Chinese

但是生活并不是电视剧，对他而言，这个世界从来都不是黑白分明的。

Thai

ทว่าชีวิตจริงไม่ใช่ละครโทรทัศน์ สำหรับเขาแล้ว โลกใบนี้ไม่เคยมีขาวดำชัดเจน

Chinese

不可能有个人之前什么都不知道，但忽然间知道了之后就要跳出来主持公道，然后换来一个大团圆的结局。

Thai

ไม่มีทางที่ใครคนหนึ่งก่อนหน้านี้ไม่รู้อะไรเลย พอจู่ๆ มารู้เข้าก็จะกระโดดออกมารับบทผดุงความยุติธรรม แล้วแลกมาด้วยฉากจบที่ทุกคนอยู่พร้อมหน้าอย่างมีความสุข

Chinese

安迪现在已经那么大了，是他唯一的儿子，而他和段颖之间也有了感情，问清楚了又能怎么样？

Thai

ตอนนี้แอนดี้โตขนาดนี้แล้ว เป็นลูกชายคนเดียวของเขา อีกทั้งเขากับต้วนอิ่งก็มีความผูกพันต่อกันแล้ว ถามให้กระจ่างแล้วจะทำอะไรได้?

Chinese

难道要和段颖离婚，让安迪再成为一个没有母亲的孩子？

Thai

หรือจะต้องหย่ากับต้วนอิ่ง แล้วปล่อยให้แอนดี้กลายเป็นเด็กที่ไม่มีแม่อีกคนหรืออย่างไร?

Chinese

所以他一直装作不知道的样子，没问过冯楠舒心情，也没有深究过以前发生过的种种。

Thai

ดังนั้นเขาจึงแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องมาโดยตลอด ไม่เคยถามไถ่ความรู้สึกของเฝิงหนานซู และไม่เคยสืบสาวราวเรื่องในอดีตที่เคยเกิดขึ้น

Chinese

对他来说，最好的解决办法是大家都心照不宣地假装忘记曾经发生的事情，重归于好，阖家团圆，不再去提。

Thai

สำหรับเขาแล้ว ทางออกที่ดีที่สุดคือทุกคนต่างเข้าใจตรงกันโดยไม่ต้องพูด แสร้งทำเป็นลืมเรื่องราวที่เคยเกิดขึ้น กลับมาคืนดีกัน ครอบครัวอยู่พร้อมหน้า และไม่เอ่ยถึงมันอีก

Chinese

他会努力地弥补女儿，将之前亏欠的补上，甚至给出比亏欠他的更多。

Thai

เขาจะพยายามชดเชยให้ลูกสาว ชดใช้สิ่งที่เคยติดค้างไว้ก่อนหน้านี้ หรือกระทั่งมอบให้มากกว่าสิ่งที่เคยติดค้างเธอไว้ด้วยซ้ำ

Chinese

但是，冯楠舒在送他离开的路上并没有和他说太多的话，甚至没说过一句“后妈对我不好，希望爸爸来主持个公道”什么的。

Thai

ทว่า ตลอดทางที่เฝิงหนานซูเดินมาส่งเขา เธอกลับไม่ได้พูดคุยกับเขามากนัก ไม่เคยแม้แต่จะเอ่ยคำทำนองว่า “แม่เลี้ยงทำไม่ดีกับหนู หวังว่าพ่อจะมาทวงความยุติธรรมให้หนู” อะไรพวกนั้นเลย

Chinese

她的小脑袋甚至都没有太多的内存去想当年的事情了，因为里面都是跑来跑去的大狗熊。

Thai

ในหัวสมองน้อยๆ ของเธอแทบไม่มีพื้นที่ความจำเหลือพอจะไปคิดถึงเรื่องในอดีตเหล่านั้นด้วยซ้ำ เพราะข้างในนั้นเต็มไปด้วยเจ้าหมีตัวใหญ่ที่วิ่งไปวิ่งมา

Chinese

“你爹真不是个东西。”

Thai

“พ่อเธอนี่ไม่ได้เรื่องจริงๆ เลย”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

冯楠舒刚刚看完报表，困得有些迷迷糊糊的，然后就听到高文慧吐槽了一句。

Thai

เฝิงหนานซูเพิ่งดูรายงานสรุปเสร็จ ง่วงจนสะลึมสะลือ จากนั้นก็ได้ยินเกาเหวินฮุ่ยบ่นพึมพำขึ้นมาประโยคหนึ่ง

Chinese

她正坐在冯楠舒的床上，盘着个腿，气的不行。

Thai

เธอกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงของเฝิงหนานซู ด้วยความโมโหเป็นฟืนเป็นไฟ

Chinese

她觉得冯世荣的态度就像是小说里的皇帝，错杀忠臣之后明明知道也假装不知道，非得主角逼宫了才肯翻案。

Thai

เธอรู้สึกว่าท่าทีของเฝิงซื่อหรงเหมือนฮ่องเต้ในนิยาย ที่พอประหารขุนนางผู้ภักดีผิดคนแล้ว ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจก็ยังแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง ต้องรอให้ตัวเอกบุกเข้าวังบีบบังคับถึงจะยอมรื้อฟื้นคดี

Chinese

“楠舒，我们明天去哪儿玩？”

Thai

“หนานซู พรุ่งนี้พวกเราจะไปเที่ยวไหนกันดี?”

Chinese

“你的报表还没看……”

Thai

“รายงานสรุปของเธอยังไม่ได้ดูเลย…”

Chinese

“你们两口子怎么一个样？我真的不想当大区经理啊，我当江太太的闺蜜就好了！”

Thai

“พวกเธอสองผัวเมียทำไมถึงเหมือนกันเปี๊ยบแบบนี้นะ? ฉันไม่อยากเป็นผู้จัดการระดับภูมิภาคจริงๆ นี่นา ฉันเป็นแค่เพื่อนสนิทของคุณนายเจียงก็พอแล้ว!”

Chinese

冯楠舒揉了揉眼睛：“你拿我当借口，哥哥会打我屁股的。”

Thai

เฝิงหนานซูขยี้ตา “เธอเอาฉันไปเป็นข้ออ้าง เกอเกอะจะตีก้นฉันเอานะ”

Chinese

高文慧看她一眼：“那不是奖励吗？”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยเหลือบมองเธอ “นั่นไม่ใช่รางวัลหรอกเหรอ?”

Chinese

“你是个坏人。”

Thai

“เธอเป็นคนไม่ดี”

Chinese

高文慧嬉笑着，忽然间又叹了口气，然后拿出电脑打开了报表，看着看着就换成了word，忍不住开始码字。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยหัวเราะคิกคัก จู่ๆ ก็ถอนหายใจออกมาอีกครั้ง จากนั้นก็หยิบคอมพิวเตอร์ขึ้นมาเปิดดูรายงานสรุป ทว่าดูไปดูมาก็เปลี่ยนไปเปิดโปรแกรม เวิร์ด แล้วอดไม่ได้ที่จะเริ่มพิมพ์นิยาย

Chinese

今天来了济州，实地考察过她听说过的那些“友情圣地”，她觉得自己的灵感非常的爆棚，创作欲就像是男生想尿尿，别说憋不出，捏都捏不住。

Thai

วันนี้พอมาถึงจี่โจว ได้ลงพื้นที่สำรวจ “ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งมิตรภาพ” เหล่านั้นตามที่เคยได้ยินมา เธอก็รู้สึกว่าแรงบันดาลใจพลุ่งพล่านอย่างที่สุด ความอยากในการสร้างสรรค์ผลงานเปรียบเสมือนผู้ชายที่ปวดปัสสาวะ อย่าว่าแต่อั้นไม่อยู่เลย ต่อให้บีบไว้ก็ยังห้ามไม่อยู่

Chinese

随后，小富婆就听到一阵噼里啪啦的声音，有些奇怪地爬起来看了一眼，结果也不困了……

Thai

จากนั้น แม่หนูเศรษฐีก็ได้ยินเสียงรัวแป้นพิมพ์ดังเปาะแปะ จึงลุกขึ้นมาดูด้วยความสงสัย ผลคือหายง่วงเป็นปลิดทิ้ง…

Chinese

咔一下子，断更了一个月的《以朋友的名义爱你》忽然更新。

Thai

ฉับพลันนั้น นิยายเรื่อง 《รักเธอในนามของเพื่อน》 ที่หยุดอัปเดตไปหนึ่งเดือนเต็มก็อัปเดตตอนใหม่อย่างกะทันหัน

Chinese

“我草，作者诈尸了？”

Thai

“เชี่ย นักเขียนฟื้นจากหลุมแล้วเหรอวะ?”

Chinese

“妈的，生产队的驴都不敢这么歇！”

Thai

“บัดซบ ลาของกองการผลิตยังไม่กล้าอู้งานนานขนาดนี้เลย!”

Chinese

“搞快点，正在放假，就靠这口甜的活着了。”

Thai

“รีบลงเร็วๆ เข้า กำลังปิดเทอมอยู่เนี่ย อาศัยความหวานฉ่ำนี้ประทังชีวิตอยู่นะ”

Chinese

高文慧美滋滋地发完了一章，就看到“江彦祖”的ID出现在了评论区：“满纸荒唐言，把存稿发给我，我看看后面有多离谱！”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยลงตอนใหม่ไปหนึ่งตอนอย่างอารมณ์ดี ก็เห็นไอดี “เจียงเยี่ยนจู่” ปรากฏขึ้นในช่องแสดงความคิดเห็น “เขียนแต่เรื่องเหลวไหลเพ้อเจ้อ ส่งต้นฉบับสต็อกมาให้ฉันดูซิว่าข้างหลังมันจะหลุดโลกขนาดไหน!”

Chinese

“呸！”

Thai

“ถุย!”

Chinese

小高同学差点把唾沫星子喷在电脑上。

Thai

เสี่ยวเกาเกือบจะพ่นน้ำลายใส่หน้าจอคอมพิวเตอร์

Chinese

随后的几天时间里，小高同学发现报表的分量少了，房小璇催分析报告的频率也低了，倒是忽然来了一大群催更的，还都是些老账号。

Thai

ในช่วงสองสามวันถัดมา เสี่ยวเกาพบว่าปริมาณรายงานสรุปลดน้อยลง ความถี่ที่ฝางเสี่ยวเสวียนทวงรายงานการวิเคราะห์ก็ลดลงเช่นกัน ทว่ากลับมีคนกลุ่มใหญ่แห่กันมาทวงนิยายตอนใหม่อย่างกะทันหัน แถมยังเป็นแอคเคานต์เก่าๆ ทั้งนั้น

Chinese

高文慧在一周的时间内更新了四万字，虽然手累，睡不好，但比看喜甜都营收报表和发展报告有意思多了。

Thai

เกาเหวินฮุ่ยอัปเดตไปสี่หมื่นคำภายในเวลาหนึ่งสัปดาห์ แม้จะเมื่อยมือและนอนหลับไม่เต็มอิ่ม แต่มันน่าสนใจกว่าการนั่งดูรายงานรายได้และรายงานการพัฒนาของสี่เถียนเป็นไหนๆ

Chinese

她白天码字，晚上搂着香香软软的小富婆睡觉，美滋滋的不行。

Thai

กลางวันเธอพิมพ์นิยาย กลางคืนนอนกอดแม่หนูเศรษฐีตัวหอมนุ่มนิ่ม ฟินจนบอกไม่ถูก

Chinese

靠，难道江勤以后过的就是这种神仙日子吗？真是羡慕死个人，高文慧忍不住抓了抓，结果被小富婆打了一下。

Thai

เชี่ย หรือว่าในอนาคตเจียงฉินจะได้ใช้ชีวิตสุขสบายราวกับอยู่บนสวรรค์แบบนี้เหรอ? น่าอิจฉาจนแทบคลั่งจริงๆ เกาเหวินฮุ่ยอดไม่ได้ที่จะลูบคลำไปทีหนึ่ง ผลคือโดนแม่หนูเศรษฐีตีเพียะเข้าให้

Chinese

“都是女生，摸摸不行啊？”

Thai

“ผู้หญิงเหมือนกันแท้ๆ จับนิดจับหน่อยไม่ได้เหรอ?”

Chinese

“这是我哥哥的。”

Thai

“นี่ของเกอเกอะของฉัน”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

然后，王海妮也来了，不用地址，直接直奔济州市金山街道鸿荣家园7栋一单元502，熟的像是回家。

Thai

จากนั้น หวังไห่หนีก็มาถึงเช่นกัน โดยไม่ต้องถามที่อยู่ เธอมุ่งตรงมายังห้อง 502 ยูนิต 1 อาคาร 7 หงหรงเจียหยวน ถนนจินซาน เมืองจี่โจว ทันที คุ้นเคยราวกับกลับบ้านตัวเอง

Chinese

没办法，冯楠舒天天念叨她这个家庭地址，王海妮都会背了。

Thai

ช่วยไม่ได้ ก็เฝิงหนานซูท่องที่อยู่บ้านของเธอทุกวี่ทุกวันจนหวังไห่หนีท่องจำได้ขึ้นใจแล้ว

Chinese

“你怎么也来了？”

Thai

“ทำไมเธอถึงมาด้วยล่ะ?”

Chinese

“躲难。”

Thai

“มาลี้ภัย”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

王海妮进了江勤家，直接一个大字型瘫在了冯楠舒的床上：“我去了个公司实习了一周，找了个主管当好朋友，但他竟然想和我谈恋爱！”

Thai

หวังไห่หนีเข้ามาในบ้านของเจียงฉิน แล้วทิ้งตัวนอนแผ่หลาบนเตียงของเฝิงหนานซูทันที “ฉันไปฝึกงานที่บริษัทแห่งหนึ่งได้หนึ่งสัปดาห์ ไปตีสนิทหัวหน้างานคนหนึ่งเป็นเพื่อนสนิท แต่เขากลับอยากจะคบเป็นแฟนกับฉันเนี่ยสิ!”

Chinese

高文慧人都傻了：“你实习也不闲着啊？”

Thai

เกาเหวินฮุ่ยถึงกับอึ้งไปเลย “ขนาดไปฝึกงานเธอยังไม่เว้นอีกเหรอ?”

Chinese

“你见我大学闲着过一天了吗？”

Thai

“เธอเคยเห็นฉันอยู่เฉยๆ สักวันในรั้วมหาวิทยาลัยไหมล่ะ?”

Chinese

“所以你辞职了？”

Thai

“เธอเลยลาออกเนี่ยนะ?”

Chinese

王海妮抿了下嘴：“辞了，谁让他天天烦我的，我只想要个可以亲亲抱抱的好朋友而已，谈恋爱有什么意思！”

Thai

หวังไห่หนีเม้มปาก “ลาออกแล้วล่ะ ใครใช้ให้เขามาตามตื๊อสร้างความรำคาญให้ฉันทุกวันล่ะ ฉันแค่อยากได้เพื่อนสนิทที่กอดได้หอมได้เท่านั้นเอง เป็นแฟนกันมันจะไปสนุกอะไร!”

Chinese

冯楠舒傻了一会儿：“好朋友要一辈子的。”

Thai

เฝิงหนานซูอึ้งไปครู่หนึ่ง “เพื่อนสนิทต้องเป็นกันไปชั่วชีวิตสิ”

Chinese

“对啊，好朋友要一被子的，可还没到时候啊。”

Thai

“ใช่แล้ว เพื่อนสนิทต้องนอนร่วมผ้าห่มกันสิ แต่ว่ามันยังไม่ถึงเวลาต่างหากล่ะ”

Chinese

王海妮说到被子，忽然坐起身：“我今晚睡哪儿？江总的房间呢，我住江总的房间吧！”

Thai

พอหวังไห่หนีพูดถึงผ้าห่ม จู่ๆ ก็ผุดลุกขึ้นนั่ง “คืนนี้ฉันนอนที่ไหนล่ะ? ห้องของประธานเจียงล่ะ ฉันไปนอนห้องประธานเจียงแล้วกัน!”

Chinese

冯楠舒一脸警惕地看着她：“你睡大街。”

Thai

เฝิงหนานซูมองเธอด้วยสีหน้าระแวดระวัง “เธอไปนอนข้างถนนเลย”

Chinese

（搞点月票恰恰！）

Thai

（ขอตั๋วรายเดือนหน่อยน้า！）

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)