พลิกทั้งเมืองก็ต้องหาให้เจอ

Chinese

第289章 翻遍全城也得找啊

Thai

ตอนที่ 289 พลิกทั้งเมืองก็ต้องหาให้เจอ

Chinese

猝不及防地挨了一顿臭骂，裘经理的脑子开始嗡嗡作响，完全不理解自己做错了什么。

Thai

การโดนด่าเปิงอย่างไม่ทันตั้งตัวทำให้สมองของผู้จัดการชิวเริ่มส่งเสียงวิ้งๆ เขาไม่เข้าใจเลยว่าตัวเองทำอะไรผิดไป

Chinese

等冷静下来之后，他恢复了一些思考能力，脸色霎时间一变，然后转头看向缩在江勤身后的冯楠舒。

Thai

หลังจากสงบสติอารมณ์ลงได้ เขาก็เริ่มฟื้นคืนความสามารถในการคิดขึ้นมาบ้าง สีหน้าพลันเปลี่ยนไปในชั่วพริบตา จากนั้นจึงหันไปมองเฝิงหนานซูที่แอบอยู่ด้านหลังเจียงฉิน

Chinese

“还他妈愣着做什么啊？行李箱会长腿过来找你？！”

Thai

“ยังมัวยืนบื้ออะไรอยู่อีก! กระเป๋าเดินทางมันจะงอกขางอกตีนเดินมาหาเองหรือไง?!”

Chinese

“我，我知道了，我马上去找。”

Thai

“ผะ… ผมทราบแล้วครับ ผมจะรีบไปหาเดี๋ยวนี้ครับ”

Chinese

裘经理的额头冒出了一层冷汗，再也没有了刚才手捻着西装纽扣的高冷与孤冷。

Thai

เหงื่อเย็นผุดขึ้นเต็มหน้าผากของผู้จัดการชิว ท่าทางเย่อหยิ่งเย็นชาขณะเอานิ้วลูบกระดุมสูทเมื่อครู่นี้มลายหายไปจนหมดสิ้น

Chinese

随后，康博纳酒店直接关门歇业，拒绝了所有赶来入住的客人，并严格限制所有人的出入，至少在半小时之内只准进不准出。

Thai

หลังจากนั้น โรงแรมคังป๋อน่าก็ปิดประตูงดให้บริการชั่วคราวทันที ปฏิเสธแขกทุกคนที่เดินทางมาเข้าพัก และจำกัดการเข้าออกของทุกคนอย่างเข้มงวด อย่างน้อยภายในครึ่งชั่วโมงนี้อนุญาตให้เข้าได้อย่างเดียว ไม่อนุญาตให้ออก

Chinese

与此同时，陈队带着警员和酒店服务人员，开始从一楼逐层排查，翻来覆去地寻找那两件遗失的行李，连厕所隔间没错过。

Thai

ในเวลาเดียวกัน สารวัตรเฉินก็นำกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจและพนักงานบริการของโรงแรมเริ่มตรวจค้นทีละชั้นตั้งแต่ชั้นหนึ่ง พลิกแผ่นดินค้นหากระเป๋าเดินทางสองใบที่สูญหาย แม้แต่ห้องส้วมก็ไม่เว้น

Chinese

其实不管是陈队也好，酒店老板也好，都不知道那两个行李到底是怎么回事，只是吃晚饭的时候忽然就接到了上级领导和投资方的电话，让他们必须在今晚找到丢失的行李。

Thai

ความจริงแล้วไม่ว่าจะเป็นสารวัตรเฉินหรือเจ้าของโรงแรม ต่างก็ไม่รู้เลยว่ากระเป๋าเดินทางสองใบนั้นเป็นเรื่องราวอย่างไรกันแน่ เพียงแต่ตอนกินข้าวเย็นจู่ๆ ก็ได้รับโทรศัพท์จากผู้บังคับบัญชาระดับสูงและกลุ่มผู้ลงทุน สั่งให้พวกเขาต้องหากระเป๋าเดินทางที่หายไปให้เจอในคืนนี้ให้ได้

Chinese

那如果找不到怎么办?

Thai

แล้วถ้าหาไม่เจอล่ะจะทำอย่างไร

Chinese

不好意思，没有这个如果。

Thai

ขอโทษที ไม่มีคำว่า ‘ถ้า’ สำหรับเรื่องนี้

Chinese

领导发话了，金主发怒了，那他妈肯定要找啊，就算翻遍全城的垃圾桶那也得找出来啊！

Thai

เบื้องบนสั่งการลงมา นายทุนใหญ่โมโหเดือด แล้วจะไม่ตามหาได้อย่างไร ต่อให้ต้องพลิกถังขยะทั่วทั้งเมืองก็ต้องขุดมันออกมาให้เจอ!

Chinese

于是，整个酒店都陷入到了紧张的氛围当中。

Thai

ด้วยเหตุนี้ ทั่วทั้งโรงแรมจึงตกอยู่ในบรรยากาศตึงเครียด

Chinese

“一组这边没有发现行李。”

Thai

“ทีมหนึ่งทางนี้ไม่พบกระเป๋าครับ”

Chinese

“二组这边也没有什么发现。”

Thai

“ทีมสองทางนี้ก็ไม่พบอะไรเลยครับ”

Chinese

“保管室已经翻遍了，没有符合特征的行李物品。”

Thai

“ห้องเก็บสัมภาระค้นดูจนทั่วแล้ว ไม่มีกระเป๋าหรือสัมภาระที่มีลักษณะตรงกันเลยครับ”

Chinese

陈队长皱了皱眉：“难道行李真的不在酒店了？那可就难找了，对了，当初那个负责往保管室送行李的人呢？”

Thai

สารวัตรเฉินขมวดคิ้ว “หรือว่ากระเป๋าเดินทางจะไม่ได้อยู่ในโรงแรมแล้วจริงๆ ถ้าเป็นแบบนั้นคงหายากแล้วล่ะ จริงสิ คนที่รับผิดชอบขนกระเป๋าไปห้องเก็บสัมภาระตอนนั้นอยู่ที่ไหน”

Chinese

“已经在路上了，马上就到，各位请到一楼稍等片刻。”

Thai

“กำลังเดินทางมาครับ ใกล้จะถึงแล้ว ทุกท่านโปรดไปรอที่ชั้นหนึ่งสักครู่นะครับ”

Chinese

裘经理老实地回答着，尽量让自己的表情显得不是很慌，但却还是显得很慌。

Thai

ผู้จัดการชิวตอบอย่างว่าง่าย พยายามทำสีหน้าให้ดูไม่ตื่นตระหนก แต่กระนั้นก็ยังดูร้อนรนอยู่ดี

Chinese

有句老话说好，叫做强龙不压地头蛇，那如果是地头龙呢？

Thai

มีคำกล่าวโบราณว่าไว้ มังกรข้ามถิ่นมิอาจข่มงูดินเจ้าถิ่น แต่ถ้าเป็นมังกรเจ้าถิ่นล่ะ

Chinese

冯家在沪上其实就相当于一条巨大的地头龙，虽然这个家族的重点产业都在海外，但沪上所有的生意几乎都有冯家的投资。

Thai

ตระกูลเฝิงในเซี่ยงไฮ้นั้นแท้จริงแล้วเปรียบเสมือนมังกรเจ้าถิ่นตัวมหึมา แม้ว่าธุรกิจหลักของตระกูลนี้จะอยู่ต่างประเทศ ทว่าธุรกิจแทบทั้งหมดในเซี่ยงไฮ้ต่างก็มีเงินลงทุนของตระกูลเฝิงอยู่ด้วยทั้งสิ้น

Chinese

在一个裙带关系十分复杂且密集的商业关系网里，谁也绕不开这个姓氏。

Thai

ในเครือข่ายความสัมพันธ์ทางธุรกิจที่อิงผลประโยชน์และสายสัมพันธ์อันซับซ้อนแน่นขนัดเช่นนี้ ไม่มีใครสามารถเลี่ยงนามสกุลนี้พ้น

Chinese

你的金主有金主，你金主的金主也会有金主。

Thai

นายทุนของนายมีนายทุน และนายทุนของนายทุนของนายก็ยังมีนายทุนอีกทอดหนึ่ง

Chinese

如果以俯视的角度去观察全国的商业网，伱会发现真正在赚钱的永远都是那几个人，什么异军突起，白手起家，其实都是狗屁，每个商业新秀的背后都必有老资本的影子，这就是真相。

Thai

หากมองเครือข่ายธุรกิจทั่วประเทศจากมุมสูง คุณจะพบว่าคนที่กอบโกยเงินทองได้อย่างแท้จริงก็ยังคงเป็นคนเดิมๆ ไม่กี่คนนั้น เรื่องที่ว่าจู่ๆ ก็ผงาดขึ้นมา หรือสร้างตัวจากมือเปล่า ล้วนเป็นเรื่องไร้สาระทั้งเพ เบื้องหลังดาวรุ่งหน้าใหม่ในวงการธุรกิจทุกคนย่อมมีเงาของกลุ่มทุนเก่าอยู่เบื้องหลังเสมอ นี่แหละคือความจริง

Chinese

所以，裘经理的心理压力真的很大。

Thai

ดังนั้น แรงกดดันทางจิตใจของผู้จัดการชิวจึงมหาศาลจริงๆ

Chinese

他很后悔掺和进来，心脏跳动的沉重又急促。

Thai

เขานึกเสียใจอย่างยิ่งที่เอาตัวเองเข้ามายุ่ง หัวใจเต้นหนักหน่วงและถี่รัว

Chinese

三分钟之后，陈队长带着手底下的人去了一楼，而当初负责接收行李并运送到保管室的服务员也来了。

Thai

สามนาทีต่อมา สารวัตรเฉินก็นำลูกน้องลงไปที่ชั้นหนึ่ง และพนักงานที่รับหน้าที่รับกระเป๋าเดินทางไปส่งยังห้องเก็บสัมภาระตอนนั้นก็มาถึงแล้ว

Chinese

当她看到自家酒店关了大门，而同事们全都是一副无比凝重的表情时，她的脑子有点懵懵的。

Thai

เมื่อเธอเห็นว่าโรงแรมของตัวเองปิดประตูใหญ่ และเพื่อนร่วมงานทุกคนต่างก็มีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างยิ่ง สมองของเธอก็มึนงงไปหมด

Chinese

“卞经理，裘总，发生什么事了？”

Thai

“ผู้จัดการเปี้ยน ผู้จัดการชิว เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอคะ”

Chinese

裘经理阴沉着脸：“你记不记得有客人在前台存了十五件行李？现在其中两件行李丢了，你知不知道是怎么回事？”

Thai

ผู้จัดการชิวหน้าดำคร่ำเครียด “เธอจำได้ไหมว่ามีแขกฝากกระเป๋าไว้ที่เคาน์เตอร์สิบห้าใบ ตอนนี้กระเป๋าหายไปสองใบ เธอรู้ไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น”

Chinese

负责接收行李的服务员微微一愣，瞬间松了口气：“就丢了两件行李啊，不至于这么大阵仗吧？”

Thai

พนักงานที่รับผิดชอบรับกระเป๋าชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจด้วยความโล่งอกในทันที “แค่กระเป๋าหายสองใบเองเหรอคะ ไม่เห็นต้องเล่นใหญ่ขนาดนี้เลยนี่คะ”

Chinese

“我问你什么你就答什么，至不至于不是你来决定的！！”

Thai

“ฉันถามอะไรเธอก็ตอบอย่างนั้น จะต้องทำขนาดนี้ไหมไม่ใช่เรื่องที่เธอจะมาตัดสิน!!”

Chinese

服务员直接就吓坏了：“对不起裘总，我真的什么都不知道啊。”

Thai

พนักงานคนนั้นตกใจกลัวจนหน้าถอดสีทันที “ขอโทษค่ะผู้จัดการชิว ฉันไม่รู้อะไรเลยจริงๆ ค่ะ”

Chinese

没等裘经理继续开口，陈队长就过来了，直接就把人带到了旁边的角落进行询问了一番，折腾了许久之后，众人的脸色开始越发的不好看了。

Thai

ยังไม่ทันที่ผู้จัดการชิวจะได้พูดต่อ สารวัตรเฉินก็เดินเข้ามาและพาตัวเธอไปซักถามที่มุมห้องด้านข้างทันที หลังจากเค้นถามอยู่นาน สีหน้าของทุกคนก็เริ่มย่ำแย่ลงเรื่อยๆ

Chinese

因为根据服务员所说，她把行李带到保管室门前拐角处的时候发现自己忘了拿钥匙，于是又返回柜台拿了钥匙。

Thai

เพราะจากคำบอกเล่าของพนักงาน ตอนที่เธอนำกระเป๋าไปถึงตรงหัวมุมหน้าห้องเก็บสัมภาระ เธอพบว่าตัวเองลืมหยิบกุญแจมา จึงเดินกลับไปเอากุญแจที่เคาน์เตอร์

Chinese

如果没有意外的话，那两只行李箱应该就是在她回去拿钥匙的间隙消失的，而在仔细调查过监控录像之后，他们发现这个拐角正好是一个盲区。

Thai

หากไม่มีอะไรผิดพลาด กระเป๋าเดินทางสองใบนั้นน่าจะหายไปในช่วงเวลาที่เธอเดินกลับไปเอากุญแจนั่นเอง และหลังจากตรวจสอบภาพจากกล้องวงจรปิดอย่างละเอียดแล้ว พวกเขาก็พบว่ามุมตรงนั้นดันเป็นจุดบอดพอดี

Chinese

没过太久，康博纳酒店的老板及股东就走了过来，带着裘经理和卞经理不断道歉，神色慌得不行。

Thai

ไม่นานนัก เจ้าของโรงแรมคังป๋อน่าและผู้ถือหุ้นก็เดินเข้ามา นำผู้จัดการชิวกับผู้จัดการเปี้ยนมากล่าวขอโทษขอโพยไม่หยุดหย่อน สีหน้าร้อนรนถึงขีดสุด

Chinese

裘经理看着老板这么低三下四，再联想起自己刚才的趾高气扬，头开始变得越来越低。

Thai

ผู้จัดการชิวเห็นเจ้านายก้มหัวนอบน้อมขนาดนี้ เมื่อนึกย้อนไปถึงท่าทีโอหังอวดดีของตัวเองเมื่อครู่ หัวของเขาก็เริ่มก้มต่ำลงเรื่อยๆ

Chinese

见到这一幕，208的众人全都忍不住开始窃窃私语。

Thai

เมื่อเห็นภาพนี้ สมาชิกทุกคนของ 208 ก็อดไม่ได้ที่จะเริ่มกระซิบกระซาบกัน

Chinese

“是老板娘动用了家里的人脉吗？”

Thai

“เถ้าแก่เนี้ยใช้เส้นสายของที่บ้านเหรอ”

Chinese

“那肯定是啊……”

Thai

“ต้องใช่อยู่แล้วสิ…”

Chinese

“老板娘这背景也太吓人了吧，就一个电话打出去，这狗屁酒店的态度就一百八十度大转弯？”

Thai

“เบื้องหลังของเถ้าแก่เนี้ยน่ากลัวเกินไปแล้ว แค่โทรศัพท์ออกไปสายเดียว ท่าทีของโรงแรมเฮงซวยนี่ก็เปลี่ยนไปร้อยแปดสิบองศาเลยเหรอ”

Chinese

“确定了，什么临大首届学习之星，什么临川青年企业家，咱们家老板其实就是个傍富婆的小白脸啊！”

Thai

“ชัดเจนแล้ว อะไรคือดาวเด่นแห่งการเรียนรุ่นแรกของม.หลินชวน อะไรคือนักธุรกิจหนุ่มรุ่นใหม่แห่งหลินชวน แท้จริงแล้วบอสพวกเราก็แค่หนุ่มเกาะคนรวยกินนี่เอง!”

Chinese

“老板娘比天仙还好看，家庭背景又这么可怕，她图老板啥啊？图他会讲骚话？”

Thai

“เถ้าแก่เนี้ยสวยยิ่งกว่านางฟ้า แถมภูมิหลังครอบครัวยังน่ากลัวขนาดนี้ เธอชอบอะไรในตัวบอสกันนะ ชอบที่เขาชอบพูดจาหยอดเก่งเหรอ”

Chinese

江勤听到他们的议论声狠狠啐了一口，然后看向冯楠舒：“小富婆，你手里有核弹按钮么？”

Thai

เจียงฉินได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของพวกเขาจึงพ่นลมหายใจใส่อย่างแรง จากนั้นก็หันไปมองเฝิงหนานซู “แม่หนูเศรษฐี ในมือเธอมีปุ่มกดขีปนาวุธนิวเคลียร์หรือไง”

Chinese

“我手里有你的手指头。”冯楠舒正攥着他右手的食指，表情呆呆酷酷。

Thai

“ในมือฉันมีนิ้วของนาย” เฝิงหนานซูกำลังกุมนิ้วชี้มือขวาของเขาไว้ สีหน้าดูทั้งนิ่งทื่อทั้งเท่

Chinese

随后的十几分钟里，外面呼呼啦啦地又进来了一批人，对着康博纳的老板也是一顿臭骂，然后就站在酒店的大厅里各种打电话，时而卑微至极时而怒火滔天。

Thai

ในช่วงเวลาสิบกว่านาทีต่อมา ด้านนอกก็มีคนอีกกลุ่มกรูเข้ามา ด่าทอเจ้าของโรงแรมคังป๋อน่าไปยกใหญ่ จากนั้นก็ยืนโทรศัพท์สารพัดอยู่ในล็อบบี้โรงแรม เดี๋ยวก็ทำตัวนอบน้อมถ่อมตนอย่างที่สุด เดี๋ยวก็โกรธเกรี้ยวเป็นฟืนเป็นไฟ

Chinese

就这样，一直折腾到晚上八点，一辆黑色的面包车开到了门口，从上面下来了七八个人，手里提着两只行李箱走了进来。

Thai

เป็นอยู่อย่างนี้จนกระทั่งถึงสองทุ่ม รถตู้อเนกประสงค์สีดำคันหนึ่งก็แล่นมาจอดที่หน้าประตู คนเจ็ดแปดคนลงมาจากรถและถือกระเป๋าเดินทางสองใบเดินเข้ามา

Chinese

“这个行李箱是我的！”

Thai

“กระเป๋าเดินทางใบนี้ของฉัน!”

Chinese

苏奈抬眼就锁定了目标，立马跑上前去，抱住了属于自己的清白，而卢雪梅也成功找回了自己的箱子，开始检查里面的物品有没有丢失。

Thai

ซูไน่เหลือบตาขึ้นก็ล็อกเป้าหมายได้ทันที เธอรีบวิ่งไปข้างหน้า กอดเอาความบริสุทธิ์ของตัวเองเอาไว้ ส่วนลู่เสวี่ยเหมยก็ได้กระเป๋าของตัวเองคืนสำเร็จและเริ่มตรวจดูว่าสิ่งของข้างในสูญหายไปหรือไม่

Chinese

见到这一幕，康博纳的老板瞬间松了口气，回过神才发现自己后背的衬衫已经湿乎乎的了。

Thai

เมื่อเห็นภาพนี้ เจ้าของโรงแรมคังป๋อน่าก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที พอมารู้สึกตัวอีกทีก็พบว่าเสื้อเชิ้ตด้านหลังของตนเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อแล้ว

Chinese

“行李是怎么找到的？”

Thai

“ไปเจอกระเป๋าเดินทางได้อย่างไร”

Chinese

“被做保洁的人装到小推车里，偷偷带出酒店，藏在酒店后面的仓库里了……”

Thai

“คนทำความสะอาดเอาใส่รถเข็นแล้วแอบเข็นออกไปนอกโรงแรม เอาไปซ่อนไว้ในโกดังด้านหลังโรงแรมครับ…”

Chinese

江勤咧嘴一笑：“人家卞经理还说我们只寄存了十三个嘞，搞得我自己都不自信了。”

Thai

เจียงฉินฉีกยิ้ม “เมื่อกี้ผู้จัดการเปี้ยนยังบอกอยู่เลยว่าพวกเราฝากไว้แค่สิบสามใบ ทำเอาฉันไม่มั่นใจในตัวเองไปด้วยเลยนะเนี่ย”

Chinese

卞经理脸色瞬间一变：“……”

Thai

สีหน้าของผู้จัดการเปี้ยนพลันเปลี่ยนไปทันที “…”

Chinese

“哦对了，人家裘经理还说我们无理取闹嘞，吓得俺们都不敢说话。”

Thai

“อ้อ จริงสิ เมื่อกี้ผู้จัดการชิวยังบอกว่าพวกเราหาเรื่องโดยไม่มีเหตุผลอยู่เลย ทำเอาพวกเรากลัวจนไม่กล้าพูดไม่กล้าจาแน่ะ”

Chinese

裘经理也是咽了下口水，久久都没敢吭声。

Thai

ผู้จัดการชิวเองก็กลืนน้ำลายลงคอ ไม่กล้าส่งเสียงอยู่เนิ่นนาน

Chinese

康博纳的老板立马上前几步：“那个……实在不好意思，这件事是我们酒店管理不到位，请几位先到房间里休息吧，等明天晚上我们正式摆酒道歉。”

Thai

เจ้าของโรงแรมคังป๋อน่ารีบก้าวขึ้นหน้ามาสองสามก้าว “เอ่อ… ต้องขออภัยจริงๆ ครับ เรื่องนี้เป็นเพราะการจัดการของโรงแรมเราไม่รัดกุมพอ ขอเชิญทุกท่านไปพักผ่อนในห้องพักก่อนเถอะครับ คืนพรุ่งนี้พวกเราจะจัดโต๊ะเลี้ยงขอขมาอย่างเป็นทางการ”

Chinese

江勤嘴都歪了：“那怎么能行，我们住了一晚上行李就丢了，再住一晚上还不得连人都丢了？算了吧，我们也没打算多逗留，麻烦给我们打个车，送我们去外滩。”

Thai

เจียงฉินเบะปาก “แบบนั้นจะใช้ได้อย่างไร พวกเราพักแค่คืนเดียวของก็หายแล้ว ถ้าพักอีกคืนคนมิต้องหายไปด้วยเหรอ ช่างเถอะ พวกเราไม่ได้กะจะอยู่นาน รบกวนช่วยเรียกแท็กซี่ให้พวกเราที ส่งพวกเราไปที่ไว่ทานก็พอ”

Chinese

“外滩？正好，我在外滩投资了一家星级酒店，如果大家不嫌弃，那就请到那边去住吧。”

Thai

“ไว่ทานเหรอครับ พอดีเลย ผมได้ลงทุนโรงแรมระดับดาวไว้ที่ไว่ทานแห่งหนึ่ง หากทุกท่านไม่รังเกียจ เชิญไปพักที่นั่นได้เลยครับ”

Chinese

路飞宇龇牙咧嘴的地怒喝一声：“房价低于三百块钱我们可不住！”

Thai

ลู่เฟยอวี่แยกเขี้ยวขู่ฟ่อตวาดเสียงดัง “ถ้าราคาห้องพักต่ำกว่าสามร้อยหยวนพวกเราไม่พักหรอกนะ!”

Chinese

康博纳老板忍不住擦擦冷汗：“那是一家星级酒店，就算是特价房间也要五百起步。”

Thai

เจ้าของโรงแรมคังป๋อน่าอดไม่ได้ที่จะปาดเหงื่อเย็น “ที่นั่นเป็นโรงแรมระดับดาวครับ ต่อให้เป็นห้องราคาพิเศษก็เริ่มต้นที่ห้าร้อยหยวนขึ้นไปแล้วครับ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

路飞宇沉默了一下，转头看向了江勤：“老板，我觉得他还是没认识到自己的错误。”

Thai

ลู่เฟยอวี่เงียบไปครู่หนึ่ง แล้วหันไปมองเจียงฉิน “บอส ผมว่าเขายังไม่สำนึกในความผิดของตัวเองเลยครับ”

Chinese

江勤给董文豪使了个眼神，见状，老董立马捂住了路飞宇的嘴，把他从休息区拖走，免得他在这里丢人。

Thai

เจียงฉินส่งสายตาให้ต่งเหวินหาว เมื่อเห็นเช่นนั้น เหล่าต่งก็รีบเอามืออุดปากลู่เฟยอวี่ทันทีแล้วลากเขาออกจากพื้นที่รับรอง เพื่อไม่ให้เขาอยู่ที่นี่ขายหน้าต่อไป

Chinese

“酒店就算了，帮我们叫几个破出租车就行了，我们自己找地方住，可不敢麻烦你们。”

Thai

“โรงแรมช่างมันเถอะ ช่วยพวกเราเรียกแท็กซี่ธรรมดาๆ สักสองสามคันก็พอ พวกเราจะหาที่พักกันเอง ไม่กล้ารบกวนพวกคุณหรอก”

Chinese

“江先生，出行的事情您就不用操心了，我马上安排酒店的礼宾车送你们的。”

Thai

“คุณเจียงครับ เรื่องการเดินทางคุณไม่ต้องกังวลเลยครับ ผมจะรีบจัดรถลีมูซีนของโรงแรมไปส่งพวกคุณเดี๋ยวนี้ครับ”

Chinese

江勤直接就是一个油盐不进：“还是别了吧，礼宾车太豪华了，我们要是体验过了，明天出去玩再坐出租车肯定会有落差感。”

Thai

เจียงฉินไม่ยอมอ่อนข้อแม้แต่น้อย “อย่าเลยดีกว่า รถรับรองหรูหราเกินไป ถ้าพวกเราได้ลองนั่งแล้ว พรุ่งนี้ออกไปเที่ยวแล้วต้องกลับไปนั่งแท็กซี่คงจะรู้สึกหดหู่ใจแย่”

Chinese

康博纳老板立马接话：“这好办，我们明天安排所有礼宾车随时接送，再安排个导游过来，带大家玩遍沪上，一切费用都由我们酒店承担。”

Thai

เจ้าของโรงแรมคังป๋อน่ารีบพูดต่อทันควัน “เรื่องนั้นง่ายมากครับ พรุ่งนี้พวกเราจะจัดรถรับรองคอยรับส่งตลอดเวลา และจะจัดไกด์นำเที่ยวมาพาทุกท่านเที่ยวทั่วเซี่ยงไฮ้ ค่าใช้จ่ายทั้งหมดทางโรงแรมเราจะเป็นผู้รับผิดชอบเองครับ”

Chinese

“礼宾车是什么车？”

Thai

“รถรับรองเป็นรถอะไร”

Chinese

“奔驰，连车牌号都是连着的，坐着很有面子。”裘经理极力推荐。

Thai

“เบนซ์ครับ ป้ายทะเบียนเรียงกันด้วย นั่งแล้วดูมีหน้ามีตามากครับ” ผู้จัดการชิวรีบแนะนำอย่างกระตือรือร้น

Chinese

江勤犹豫半晌后再次摇头：“我们都是学生，只有住快捷酒店的钱，人家看见我们坐奔驰过去，说不定还会坑我们呢。”

Thai

เจียงฉินลังเลอยู่นานก่อนจะส่ายหน้าอีกครั้ง “พวกเราเป็นแค่นักศึกษา มีเงินแค่พอพักโรงแรมราคาประหยัด คนอื่นเห็นพวกเรานั่งเบนซ์ไป ไม่แน่อาจจะคิดโก่งราคาฟันเงินพวกเราก็ได้”

Chinese

“所以我就说嘛，江先生您就住在我另一家酒店得了，到时候直接坐礼宾车，想上哪儿玩就上哪儿玩。”

Thai

“ผมถึงได้บอกไงครับ คุณเจียงไปพักที่โรงแรมอีกแห่งของผมก็สิ้นเรื่อง ถึงเวลาก็นั่งรถรับรองไปเลย อยากไปเที่ยวที่ไหนก็ไปได้ตามใจชอบครับ”

Chinese

“那行吧，我们十五个人勉强挤挤，就开八个标间吧。”

Thai

“ถ้าอย่างนั้นก็ได้ พวกเราสิบห้าคนเบียดๆ กันหน่อย เปิดห้องมาตรฐานสักแปดห้องแล้วกัน”

Chinese

“江先生别开玩笑了，每人一间套房，这是必须的。”

Thai

“คุณเจียงอย่าล้อเล่นเลยครับ คนละหนึ่งห้องสวีท เรื่องนี้ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วครับ”

Chinese

江勤听完后掏了一下口袋，摸出了一沓钱查了一遍：“我们还没吃晚饭，现在天都已经黑了，到了肯定要吃饭的，可我身上只有二百多了，你们那是个星级酒店，我们连一道菜都点不起。”

Thai

หลังจากได้ยิน เจียงฉินก็ล้วงกระเป๋าหยิบเงินปึกหนึ่งออกมานับดู “พวกเรายังไม่ได้กินมื้อค่ำเลย ตอนนี้ฟ้าก็มืดแล้ว ไปถึงก็ต้องกินข้าวแน่นอน แต่บนตัวผมมีเงินอยู่แค่สองร้อยกว่าหยวน โรงแรมของพวกคุณเป็นโรงแรมระดับดาว พวกเราคงสั่งไม่ได้แม้แต่อาหารจานเดียวหรอก”

Chinese

康博纳老板被阴阳怪气的冷汗直流：“吃饭怎么能让您花钱？我来安排晚宴！”

Thai

เจ้าของโรงแรมคังป๋อน่าถูกพูดจาประชดประชันเหน็บแนมจนเหงื่อเย็นไหลพราก “เรื่องกินข้าวจะให้คุณจ่ายเงินได้อย่างไรครับ ผมจะจัดงานเลี้ยงมื้อค่ำให้เอง!”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

江勤沉默半晌，忍不住叨念了一声盛情难却，真的是盛情难却，然后提上行李走向了门外。

Thai

เจียงฉินเงียบไปครู่หนึ่ง อดไม่ได้ที่จะพึมพำออกมาว่าความปรารถนาดีเช่นนี้ยากจะปฏิเสธ ช่างยากจะปฏิเสธจริงๆ จากนั้นก็ยกกระเป๋าเดินทางเดินออกไปนอกประตู

Chinese

妈的，我可真是狗仗人势啊！

Thai

ให้ตายเถอะ ฉันนี่มันสุนัขพึ่งบารมีเจ้าของจริงๆ เล้ย!

Chinese

208的众人愣了许久，然后对视一眼，心说刚才发生了什么？

Thai

คนอื่นๆ ใน 208 อึ้งไปนาน จากนั้นก็สบตากัน ในใจคิดว่าเมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

Chinese

老板好像什么都不要，就像个正人君子一样，但好像又什么都要到了。

Thai

ดูเหมือนบอสจะไม่เอาอะไรเลย ทำตัวเหมือนวิญญูชนผู้ทรงธรรม แต่ดูเหมือนว่าจะได้มาครบทุกอย่างแล้ว

Chinese

原本的这个姓裘的只是想给他们安排酒店的是吧？结果在老板义正严词的拒绝之下还多了奔驰接送，多了顿晚饭，还多了个导游。

Thai

เดิมทีไอ้แซ่ชิวนี่แค่อยากจะจัดหาโรงแรมให้พวกเขาใช่ไหม ผลปรากฏว่าภายใต้การปฏิเสธอย่างชอบธรรมของบอส กลับได้ทั้งรถเบนซ์คอยรับส่ง ได้มื้อค่ำเพิ่มมาอีกหนึ่งมื้อ แถมยังได้ไกด์นำเที่ยวเพิ่มมาอีกคน

Chinese

为什么？

Thai

ทำไมกัน

Chinese

中文语言为什么会这神奇？

Thai

ภาษาจีนทำไมถึงได้มหัศจรรย์ขนาดนี้

Chinese

语言艺术啊，这次又见到了老板那神乎其神的语言艺术了。

Thai

ศิลปะแห่งภาษาแท้ๆ ครั้งนี้ได้เห็นศิลปะแห่งภาษาอันยอดเยี่ยมไร้เทียมทานของบอสอีกแล้ว

Chinese

无了，去布置婚房

Thai

หมดแล้ว ไปจัดห้องหอก่อนนะ

Chinese

(本章完)

Thai

(จบตอน)