แชร์ประสบการณ์พาเธอกลับบ้าน

Chinese

第207章 带她回家的经验分享

Thai

บทที่ 207 แบ่งปันประสบการณ์พาเธอกลับบ้าน

Chinese

江勤风轻云淡的一句话，把曹广宇干的脑袋发懵。

Thai

คำพูดเรียบเฉยสบายๆ เพียงประโยคเดียวของเจียงฉิน ทำเอาเฉากว่างอวี่ถึงกับหัวหมุนสมองตื้อไปหมด

Chinese

“神他妈带好朋友回家过年是正常的？那可是大年三十的年夜饭啊，是要和家人一起吃的。”

Thai

“พาเพื่อนสนิทกลับบ้านไปฉลองปีใหม่เนี่ยนะปกติบ้าอะไรกัน นั่นมันมื้อค่ำวันส่งท้ายปีเก่านะ มันต้องกินกับคนในครอบครัวสิ”

Chinese

“你带冯楠舒回家吃年夜饭，那就相当于你已经默认你和她是一家人了好吧？”

Thai

“นายพาเฝิงหนานซูกลับบ้านไปกินมื้อค่ำวันส่งท้ายปีเก่า มันก็เท่ากับนายยอมรับกลายๆ แล้วว่านายกับเธอเป็นคนในครอบครัวเดียวกันไม่ใช่เหรอ”

Chinese

“而且，冯楠舒肯定也默认和伱是家人了，要不然她不可能答应。”

Thai

“อีกอย่าง เฝิงหนานซูก็คงคิดว่าตัวเองเป็นคนในครอบครัวเดียวกับนายแล้วแน่นอน ไม่อย่างนั้นเธอไม่มีทางยอมตกลงหรอก”

Chinese

“你……你他妈天天说你们是好朋友，为什么进度比我快这么多？”

Thai

“นาย…แม่งพูดอยู่ได้ทุกวันว่าเป็นแค่เพื่อนสนิทกัน แล้วทำไมความคืบหน้าถึงได้เร็วกว่าฉันตั้งขนาดนี้วะ”

Chinese

曹广宇羡慕的后槽牙都要咬碎了，同时又有一种被滋了一脸的不甘。

Thai

เฉากว่างอวี่อิจฉาจนแทบจะขบฟันกรามแตก ขณะเดียวกันก็รู้สึกเจ็บใจเหมือนโดนอวดข่มใส่หน้าเต็มเปา

Chinese

要是有个女孩在大年初一上你们家拜年，你硬说是好朋友也没毛病，但年夜饭还一起吃的，那能叫好朋友？

Thai

ถ้ามีผู้หญิงมาสวัสดีปีใหม่ที่บ้านในวันขึ้นปีใหม่วันแรก นายจะดึงดันบอกว่าเป็นเพื่อนสนิทก็คงไม่แปลก แต่นี่กินมื้อค่ำวันส่งท้ายปีเก่าด้วยกัน จะเรียกว่าเพื่อนสนิทได้เรอะ

Chinese

装逼，赤裸裸的装逼！

Thai

ขี้อวด อวดเบ่งชัดๆ!

Chinese

妈的，老江每次返校都有新素材可以滋，而且滋的又快又好，基本不给缓冲时间，简直过分。

Thai

บ้าเอ๊ย เหล่าเจียงกลับมาโรงเรียนทีไรมีเรื่องใหม่อวดข่มได้ตลอด แถมยังข่มได้เร็วและเฉียบขาด แทบไม่เปิดโอกาสให้ตั้งตัว เกินไปจริงๆ

Chinese

“曹哥，我劝你赶紧闭嘴吧，可别聊了，消停消停吧。”

Thai

“พี่เฉา ฉันว่านายรีบหุบปากเถอะ อย่าคุยต่อเลย เพลาๆ ลงบ้างเถอะ”

Chinese

周超去上了个厕所，回来的时候忍不住阻止了老曹的发言。

Thai

โจวเชาไปเข้าห้องน้ำ พอเดินกลับมาก็อดไม่ได้ที่จะห้ามปรามเหล่าเฉาไม่ให้พูดต่อ

Chinese

“凭什么？他滋我，我要报仇！”曹广宇还想滋回去。

Thai

“ทำไมล่ะ มันข่มฉัน ฉันต้องเอาคืน!” เฉากว่างอวี่ยังคิดจะอวดข่มกลับไป

Chinese

周超无奈地叹了口气：“江哥现在逼装完了，下一步估计就是要坑你一顿饭，这连招你都中了多少次了，怎么还不长记性？”

Thai

โจวเชาถอนหายใจอย่างจนปัญญา “พี่เจียงอวดเสร็จแล้ว ขั้นต่อไปคงกะจะหลอกกินข้าวนายสักมื้อ คอมโบชุดนี้นายโดนไปกี่รอบแล้ว ทำไมยังไม่จำอีก”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

曹广宇被周超提醒了一句，顿时就反应了过来，心里一阵后怕。

Thai

พอถูกโจวเชาเตือน เฉากว่างอวี่ก็ได้สติขึ้นมาทันที ในใจพลันรู้สึกหวาดเสียวขึ้นมา

Chinese

对，老江滋人的时候一般用的都是连招，他装完之后从来都不跑，坑人一顿饭才是最终的结局。

Thai

ใช่แล้ว เวลาเหล่าเจียงจะข่มใครมักจะใช้คอมโบต่อเนื่อง พออวดเสร็จก็ไม่เคยหนีไปไหน การหลอกกินข้าวคนอื่นสักมื้อต่างหากที่เป็นเป้าหมายสุดท้าย

Chinese

就像年前的时候，这狗币在外面找冯楠舒补习，回去之后假装躺平，每天晚上都看喜羊羊与灰太狼。

Thai

อย่างเช่นตอนก่อนปีใหม่ ไอ้หมอนี่แอบไปให้เฝิงหนานซูติวหนังสือให้ข้างนอก พอกลับมาก็แกล้งทำเป็นปล่อยจอยนอนเฉยๆ นั่งดูแกะน้อยสุขสันต์กับหมาป่าสีเทาทุกคืน

Chinese

主打的就是一个放平心态，偷偷厉害。

Thai

ชูคอนเซปต์ทำตัวชิลๆ แต่แอบเก่งเงียบๆ

Chinese

最后他没挂科也就算了，还非说自己交了白卷，可能要退学，让自己请个散伙饭，也算是祭奠这份来之不易的兄弟情。

Thai

สุดท้ายสอบไม่ตกก็ช่างเถอะ แต่ยังอุตส่าห์บอกว่าตัวเองส่งกระดาษเปล่า อาจจะต้องโดนไล่ออก ให้เขาเลี้ยงข้าวอำลา ถือว่าเป็นการไว้อาลัยให้กับมิตรภาพความเป็นพี่น้องที่ได้มาอย่างยากลำบาก

Chinese

曹广宇当时又感动又心酸，都打算问爹要钱再请顿好的了，要不是突然来了个同学聚会，江勤没挂科的事儿他到现在都不知道！

Thai

ตอนนั้นเฉากว่างอวี่ทั้งซาบซึ้งทั้งสะเทือนใจ ถึงขั้นกะว่าจะขอเงินพ่อมาเลี้ยงมื้อใหญ่ ถ้าไม่ใช่เพราะอยู่ๆ มีงานเลี้ยงรุ่น เรื่องที่เจียงฉินสอบไม่ตกเขาก็คงยังไม่รู้มาจนถึงป่านนี้!

Chinese

妈的，你压根不知道他哪句话里有大深坑，随意接话肯定要破财。

Thai

ให้ตายสิ นายไม่มีทางรู้เลยว่าในคำพูดไหนของมันจะมีหลุมพรางขนาดใหญ่ซ่อนอยู่ ขืนพูดต่อสุ่มสี่สุ่มห้ามีหวังกระเป๋าฉีกแน่

Chinese

套路，都是套路！

Thai

แผนการ มันคือแผนการล้วนๆ!

Chinese

曹广宇深吸一口气，缄口不言，开始收拾床铺，不管江勤说什么都不接话了。

Thai

เฉากว่างอวี่สูดหายใจเข้าลึกๆ ปิดปากเงียบสนิท เริ่มจัดเตียงนอน ไม่ว่าเจียงฉินจะพูดอะไรก็ไม่ยอมต่อปากต่อคำอีก

Chinese

“这就没意思了，我的套路都被你们看穿了，以后还怎么玩？”

Thai

“แบบนี้ก็ไม่สนุกน่ะสิ แผนฉันโดนพวกนายมองออกหมดแล้ว ต่อไปจะเล่นยังไงล่ะ”

Chinese

江勤骂骂咧咧地把枕头放好：“这样吧，中间的过程就省略吧，老曹，识相点，直接请我们吃顿饭。”

Thai

เจียงฉินบ่นอุบอิบพลางวางหมอนให้เข้าที่ “เอาแบบนี้แล้วกัน ข้ามขั้นตอนตรงกลางไปเลย เหล่าเฉา รู้จักเอาตัวรอดหน่อย เลี้ยงข้าวพวกเราตรงๆ เลยดีกว่า”

Chinese

“老江，你听听你说的是人话吗？”曹广宇想咬他。

Thai

“เหล่าเจียง นายฟังดูซิว่าที่นายพูดมันใช่ภาษาคนไหม” เฉากว่างอวี่อยากจะพุ่งไปกัดเขานัก

Chinese

“瞅你那抠门的样子，新学期刚见面，兄弟们聚个餐很正常吧？这样吧，中午那顿我请了，你们赶紧收拾好东西，食为天走起。”

Thai

“ดูท่านายที่ขี้เหนียวเข้าสิ เพิ่งเจอกันเทอมใหม่ พี่น้องนัดกินข้าวกันสักมื้อไม่ใช่เรื่องปกติเหรอ เอาแบบนี้ มื้อเที่ยงนี้ฉันเลี้ยงเอง พวกนายรีบเก็บของให้เสร็จ ไปสือเหวยเทียนกันได้เลย”

Chinese

曹广宇一脸惊奇：“我草，今天的太阳打西边出来了吗？”

Thai

เฉากว่างอวี่ทำหน้าประหลาดใจ “เชี่ย วันนี้พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตกหรือไงเนี่ย”

Chinese

江勤含笑不语，手脚麻利地把换下来的床单被罩泡进盆子里，然后搬了把椅子到阳台，开始眯着眼睛晒暖。

Thai

เจียงฉินยิ้มไม่พูดอะไร มือไม้คล่องแคล่วนำผ้าปูที่นอนและปลอกผ้านวมที่เปลี่ยนออกมาแช่ลงในกะละมัง จากนั้นก็ยกเก้าอี้ตัวหนึ่งไปที่ระเบียง เริ่มหรี่ตารับไออุ่นจากแสงแดด

Chinese

把冯楠舒带回去吃年夜饭，就算是承认和她是一家人了？

Thai

พาเฝิงหนานซูกลับไปกินมื้อค่ำวันส่งท้ายปีเก่า ถือว่ายอมรับว่าเธอเป็นคนในครอบครัวเดียวกันแล้วงั้นเหรอ

Chinese

真的有这种说法吗？

Thai

มีเรื่องแบบนี้จริงๆ น่ะเหรอ

Chinese

他稍微测试了一下，把自己认识的女孩都代入了一遍，发现不管是哪一位，他都不会接受和对方一起吃年夜饭。

Thai

เขาลองนึกทดสอบดูคร่าวๆ โดยลองแทนที่ด้วยผู้หญิงทุกคนที่ตัวเองรู้จัก แล้วก็พบว่าไม่ว่าจะเป็นคนไหน เขาก็ไม่มีทางยอมรับให้มากินมื้อค่ำวันส่งท้ายปีเก่าด้วยกันเด็ดขาด

Chinese

但唯独是他那个傻乎乎的小富婆，就是舍不得她一个人过年……

Thai

แต่มีเพียงแม่หนูเศรษฐีสุดเซ่อซ่าของเขาคนนั้น ที่เขาทำใจปล่อยให้เธอฉลองปีใหม่อยู่คนเดียวไม่ได้…

Chinese

好家伙，友情的力量真伟大！

Thai

ให้ตายสิ พลังแห่งมิตรภาพช่างยิ่งใหญ่จริงๆ!

Chinese

江勤拍拍脑子，不打算继续往下想了，安心感受着这春日临近的无限明媚。

Thai

เจียงฉินตบหัวตัวเองเบาๆ ไม่คิดจะคิดต่ออีก แล้วปล่อยใจให้สัมผัสกับความสดใสอันไร้ที่สิ้นสุดของฤดูใบไม้ผลิที่กำลังใกล้เข้ามาอย่างสบายใจ

Chinese

等到宿舍里的两个货把东西收拾完，时间来到了十一点，肚子已经开始咕咕叫了。

Thai

พองั่งสองตัวในหอพักเก็บของเสร็จ เวลาก็ล่วงเลยมาถึงสิบเอ็ดโมง ท้องก็เริ่มส่งเสียงร้องโครกครากแล้ว

Chinese

江勤大手一挥，带他们出了宿舍。

Thai

เจียงฉินโบกมือใหญ่ นำพวกเขาเดินออกจากหอพัก

Chinese

周超和曹广宇这回是真的惊讶的不行，心说这天底下还真有免费的午餐啊？

Thai

คราวนี้โจวเชากับเฉากว่างอวี่ประหลาดใจอย่างยิ่งจริงๆ ในใจคิดว่าในโลกนี้มีของฟรีจริงๆ หรือนี่

Chinese

“先别往前走了，跟我去趟208，我得给办公室开个窗户通通风。”

Thai

“อย่าเพิ่งเดินต่อไปเลย ตามฉันไป 208 สักรอบก่อน ฉันต้องไปเปิดหน้าต่างระบายอากาศที่ห้องทำงานหน่อย”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“老周，你帮我擦擦我的老板桌行吗，有点积灰了。”

Thai

“เหล่าโจว นายช่วยฉันเช็ดโต๊ะทำงานประธานหน่อยได้ไหม ฝุ่นเกาะนิดหน่อยน่ะ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“老曹，你看看拖把在门后边吗？怎么这一块地板灰蒙蒙的，你拖两下试试能不能拖干净。”

Thai

“เหล่าเฉา นายดูหน่อยสิว่าไม้ถูพื้นอยู่หลังประตูไหม ทำไมพื้นตรงนี้มันดูเทาๆ มัวๆ นายลองถูสักสองทีดูซิว่าจะสะอาดไหม”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“老周，擦都擦了，要不全都擦了吧，待会儿能多吃两碗饭呢。”

Thai

“เหล่าโจว ไหนๆ ก็เช็ดแล้ว งั้นเช็ดให้หมดเลยเป็นไง เดี๋ยวตอนกินข้าวจะได้กินเพิ่มได้อีกสักสองชาม”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“老曹，你拖都拖了，就全拖了吧，要不然黑一块白一块多难看？”

Thai

“เหล่าเฉา ไหนๆ นายก็ถูแล้ว ก็ถูให้หมดเลยสิ ไม่อย่างนั้นด่างๆ ดำๆ ดูน่าเกลียดออก”

Chinese

半个小时之后，曹广宇和周超对视一眼，心里全是mmp，什么尼玛免费的午餐，说的这么清新脱俗，他俩是一点活都没少干！

Thai

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เฉากว่างอวี่กับโจวเชาสบตากัน ในใจเต็มไปด้วยคำด่าสาปแช่ง มื้อเที่ยงฟรีบ้านป้ามันสิ พูดซะดูดีมีระดับ พวกเขาสองคนไม่ได้ทำงานน้อยลงไปสักนิดเลย!

Chinese

关键是莫名其妙干活也就算了，他们到现在都不知道自己为什么会干的这么心甘情愿。

Thai

ที่สำคัญคือโดนหลอกให้ทำงานงงๆ ก็ช่างเถอะ แต่จนถึงตอนนี้พวกเขาก็ยังไม่รู้เลยว่าทำไมตัวเองถึงยอมทำด้วยความเต็มใจขนาดนี้

Chinese

曹广宇杵着拖把，咬牙切齿地分析了一下，发现江勤是以请客吃饭为诱饵，先把让他们两个主动离开宿舍，还他妈心怀感激。

Thai

เฉากว่างอวี่ค้ำไม้ถูพื้น ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันวิเคราะห์ดูรอบหนึ่ง แล้วก็พบว่าเจียงฉินใช้การเลี้ยงข้าวเป็นเหยื่อล่อ ให้พวกเขาสองคนยอมออกจากหอพักเองก่อน แถมยังเสือกซาบซึ้งในบุญคุณอีก

Chinese

然后他又以开窗通风的名义，让两个人毫无戒备地跟着去了208。

Thai

จากนั้นเขาก็อ้างเรื่องเปิดหน้าต่างระบายอากาศ ให้ทั้งสองคนตามมาที่ 208 โดยไม่ระแวงเลยสักนิด

Chinese

之后就是“帮忙擦擦”、“帮忙拖拖”的话术引导。

Thai

ต่อจากนั้นก็ใช้วาทศิลป์ชี้นำประเภท “ช่วยเช็ดหน่อย” “ช่วยถูหน่อย”

Chinese

人家邀请你吃饭，你好意思什么都不干吗？稍微帮个忙，合情合理。

Thai

คนอื่นชวนนายไปกินข้าว นายจะกล้าไม่ทำอะไรเลยเหรอ ช่วยเหลือนิดๆ หน่อยๆ ก็สมเหตุสมผลดี

Chinese

于是，事情就变成了现在这个样子。

Thai

เรื่องมันก็เลยกลายมาเป็นสภาพอย่างในตอนนี้

Chinese

好家伙，怪不得人家创业创的风生水起呢，就这种挖坑的本事，福布斯算个吊毛。

Thai

พับผ่าสิ มิน่าล่ะเขาถึงทำธุรกิจสตาร์ทอัพได้รุ่งเรืองขนาดนี้ ด้วยฝีมือการขุดหลุมพรางระดับนี้ นิตยสารฟอบส์ยังต้องชิดซ้ายไปเลย

Chinese

“好了好了，差不多了，走吧，吃饭去。”

Thai

“เอาล่ะๆ พอแค่นี้แหละ ไปเถอะ ไปกินข้าวกัน”

Chinese

“妈的，老江，你忒不是个人，今天我不把你吃哭不姓曹！”

Thai

“เชี่ยเอ๊ย เหล่าเจียง นายแม่งไม่ใช่คนแล้ว วันนี้ถ้าฉันไม่กินจนนายร้องไห้ ฉันไม่ยอมใช้แซ่เฉา!”

Chinese

“吃，今天你随便点，拦你一下我就不姓江。”

Thai

“กินเลย วันนี้นายสั่งได้ตามสบาย ถ้าฉันห้ามนายแม้แต่คำเดียว ฉันก็ไม่ยอมใช้แซ่เจียงเหมือนกัน”

Chinese

三个人走出学校，来到了食为天，曹广宇怀着仇恨，放开了手脚，什么贵点什么，搞了满满当当一大桌。

Thai

ทั้งสามคนเดินออกจากมหาวิทยาลัย มาถึงร้านสือเหวยเทียน เฉากว่างอวี่ที่พกพาความแค้นมาเต็มอกก็จัดเต็มไม่มีกั๊ก อะไรแพงก็สั่งอันนั้น สั่งมาจนเต็มโต๊ะแน่นเอี้ยด

Chinese

上菜的过程中，江勤到旁边接了个电话，回来时候满脸微笑，如沐春风。

Thai

ระหว่างที่รออาหารมาเสิร์ฟ เจียงฉินก็เดินไปรับโทรศัพท์ด้านข้าง พอกลับมาใบหน้าก็เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม ดูเบิกบานแจ่มใสราวกับต้องลมฤดูใบไม้ผลิ

Chinese

曹广宇是想看他心疼的表情，结果发现他在笑，满脸的不忿。

Thai

เฉากว่างอวี่อยากจะเห็นสีหน้าปวดใจของเขา แต่กลับพบว่าเขากำลังยิ้มอยู่ ทำให้เฉากว่างอวี่รู้สึกขัดใจเต็มประดา

Chinese

“我点了这么多菜，花了你这么多钱，你怎么还笑的出来？”

Thai

“ฉันสั่งอาหารเยอะขนาดนี้ ทำนายเสียเงินไปตั้งเยอะ ทำไมนายยังยิ้มออกอยู่อีก”

Chinese

江勤把手机扔到桌上，摸起酒瓶倒了一杯：“没什么，听到一个很开心的消息罢了。”

Thai

เจียงฉินโยนโทรศัพท์มือถือลงบนโต๊ะ คว้าขวดเหล้าขึ้นมารินแก้วหนึ่ง “ไม่มีอะไร แค่ได้ยินข่าวดีที่น่ายินดีมากๆ มาน่ะ”

Chinese

周超抬起头：“是不是冯楠舒返校了？”

Thai

โจวเชาเงยหน้าขึ้น “เฝิงหนานซูกลับมาที่มหาวิทยาลัยแล้วเหรอ”

Chinese

“不是，不过跟这个消息一样好，我这学期打算去理工大和师范大推广论坛和拼团，喜甜要先去打前站，李主任刚才给我打了个电话，说学校里空出来一个商铺，可以开奶茶店，让我有时间去看看。”

Thai

“ไม่ใช่ แต่เป็นข่าวดีพอๆ กัน เทอมนี้ฉันกะจะไปโปรโมตเว็บบอร์ดกับพินถวนที่ ม.โพลีเทคนิคกับ ม.ครุศาสตร์ สี่เถียนต้องไปตั้งทัพหน้าก่อน ผู้อำนวยการหลี่เพิ่งโทรมาบอกว่าที่มหาวิทยาลัยมีร้านค้าว่างอยู่ห้องหนึ่ง สามารถเปิดร้านชานมได้ เลยบอกให้ฉันว่างๆ ค่อยแวะไปดู”

Chinese

江勤的生意越做越大，逐渐开始覆盖大学城，但周超和曹广宇对其中的细节不太清楚，所以不知道这个消息好在哪里，竟然能和冯楠舒相提并论。

Thai

ธุรกิจของเจียงฉินยิ่งทำยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ค่อยๆ ขยายครอบคลุมเมืองมหาวิทยาลัย แต่โจวเชากับเฉากว่างอวี่ไม่ได้รู้รายละเอียดมากนัก จึงไม่เข้าใจว่าข่าวมันดีตรงไหน ถึงขั้นเอาไปเปรียบเทียบกับเฝิงหนานซูได้

Chinese

不过他们也不想了解，唯一的念头就是干饭！

Thai

แต่พวกเขาก็ไม่ได้อยากรู้ ความคิดเดียวในหัวตอนนี้คือโซ้ยแหลก!

Chinese

因为刚给208干完活，所以他们仨的胃口都相当的好，一顿饭吃的津津有味，什么东西都没有糟蹋。

Thai

เพราะเพิ่งไปออกแรงทำงานให้ 208 มา ทั้งสามคนจึงเจริญอาหารเป็นพิเศษ กินมื้อนี้กันอย่างเอร็ดอร่อย ไม่มีอาหารเหลือทิ้งแม้แต่น้อย

Chinese

吃东西的过程中，曹广宇忍不住提问了几次。

Thai

ระหว่างที่กินอยู่ เฉากว่างอวี่ก็อดถามขึ้นมาหลายครั้งไม่ได้

Chinese

问题全都是围绕着江勤带冯楠舒回家过年而产生的。

Thai

คำถามทั้งหมดล้วนเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับตอนที่เจียงฉินพาเฝิงหนานซูกลับไปฉลองปีใหม่ที่บ้าน

Chinese

虽然有种正面挨滋的窒息感，但老曹还是想获取一下经验，好给下次过年带丁雪回家做准备。

Thai

แม้จะรู้สึกอึดอัดเหมือนโดนอวดใส่หน้าจังๆ แต่เหล่าเฉาก็ยังอยากเก็บเกี่ยวประสบการณ์ไว้บ้าง เพื่อเตรียมตัวสำหรับการพาติงเสวี่ยกลับบ้านไปฉลองปีใหม่ในคราวหน้า

Chinese

“你是怎么邀请冯楠舒回去吃年夜饭的？”

Thai

“นายชวนเฝิงหนานซูกลับไปกินมื้อค่ำวันส่งท้ายปีเก่ายังไง”

Chinese

江勤思考了一下后摇摇头：“什么也没说，她很乖的，带她去哪儿就去哪儿，所以直到我把她带到家门口，她都是傻傻的，应该是没想到我会把她带回家吃饭。”

Thai

เจียงฉินคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วส่ายหน้า “ไม่ได้พูดอะไรเลย เธอว่าง่ายจะตาย พาไปไหนก็ไปนั่น จนกระทั่งฉันพาเธอไปถึงหน้าประตูบ้าน เธอยังทำหน้างงๆ อยู่เลย คงคิดไม่ถึงว่าฉันจะพาเธอกลับไปกินข้าวที่บ้าน”

Chinese

曹广宇窒息了一下，感觉被滋了：“那你妈呢，她对冯楠舒是什么态度？”

Thai

เฉากว่างอวี่อึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก รู้สึกเหมือนโดนอวดข่มอีกแล้ว “แล้วแม่นายล่ะ มีท่าทียังไงกับเฝิงหนานซู”

Chinese

“哄着宠着，说她乖巧漂亮，越看心里越喜欢，那一晚，整个家里只有我像是一个外人。”江勤一边喝酒一边回答。

Thai

“ก็ทั้งโอ๋ทั้งตามใจ บอกว่าเธอทั้งว่านอนสอนง่ายทั้งสวย ยิ่งมองก็ยิ่งชอบ คืนนั้นทั้งบ้านมีแค่ฉันคนเดียวนี่แหละที่เหมือนเป็นคนนอก” เจียงฉินดื่มเหล้าไปพลางตอบไปพลาง

Chinese

“她给冯楠舒包红包了吗？”

Thai

“แม่นายให้อั่งเปาเฝิงหนานซูด้วยไหม”

Chinese

“给了，还挺厚的，估计把我那一份也算里头了。”

Thai

“ให้สิ หนาเตอะเลยล่ะ สงสัยจะรวมส่วนของฉันเข้าไปด้วยแล้ว”

Chinese

曹广宇不问了，因为他发现江勤的经验对他来说根本就没有用。

Thai

เฉากว่างอวี่ไม่ถามต่อแล้ว เพราะเขาพบว่าประสบการณ์ของเจียงฉินไม่มีประโยชน์กับตัวเองเลยสักนิด

Chinese

冯楠舒乖，肯定讨家里人喜欢，可他家丁雪跟乖这个字完全绝缘，牛魔王她都不服，上去踹一脚还得顺带着把鼻环薅下来玩两天，还不还都不一定。

Thai

เฝิงหนานซูว่าง่าย ยังไงผู้ใหญ่ที่บ้านก็ต้องชอบอยู่แล้ว แต่ติงเสวี่ยบ้านเขากับคำว่าว่าง่ายนี่ห่างไกลกันคนละขั้ว ขนาดปีศาจวัวเธอยังไม่ยอมก้มหัวให้เลย ถ้าเจอคงปรี่เข้าไปถีบสักทีแถมยังจะกระชากห่วงจมูกมาเล่นสักสองวัน จะคืนหรือเปล่ายังไม่รู้เลย

Chinese

“老江，你压根就不是人。”

Thai

“เหล่าเจียง นายมันไม่ใช่คนจริงๆ”

Chinese

江勤眉毛一立：“草，我又哪里得罪你了？”

Thai

เจียงฉินเลิกคิ้วขึ้น “เชี่ย ฉันไปขัดใจอะไรนายอีกเนี่ย”

Chinese

曹广宇吃了口菜，只觉得酸的不行：“你的人生也太顺了，就不能有点挫折让我开心开心吗？”

Thai

เฉากว่างอวี่คีบอาหารกินเข้าไปคำหนึ่ง รู้สึกอิจฉาตาร้อนจนเปรี้ยวปากไปหมด “ชีวิตนายมันจะราบรื่นเกินไปแล้ว มีอุปสรรคให้ฉันดีใจเล่นหน่อยไม่ได้หรือไง”

Chinese

江勤眯着眼思考了一下：“比如我待会儿要结账，你非拦着我不让？还说我只要掏钱就打我？”

Thai

เจียงฉินหรี่ตาครุ่นคิดครู่หนึ่ง “อย่างเช่นตอนฉันจะไปจ่ายเงิน นายก็ดึงดันจะห้ามฉันไว้ไม่ยอมให้จ่าย แถมยังขู่ว่าถ้าฉันควักเงินจะต่อยฉันอย่างนี้เหรอ”

Chinese

“算了，你就当我没说过。”

Thai

“ช่างเถอะ นายถือว่าฉันไม่ได้พูดแล้วกัน”

Chinese

周超从沉浸式吃饭中脱离出来，瞅了一眼曹广宇：“我就说了，少说多吃，瞅瞅，差点被坑了。”

Thai

โจวเชาผละจากการก้มหน้าก้มตากินข้าว ชำเลืองมองเฉากว่างอวี่แวบหนึ่ง “ฉันบอกแล้วไง ให้พูดน้อยๆ กินเยอะๆ ดูสิ เกือบโดนหลอกอีกแล้ว”

Chinese

“老周，以后我听你的，再也不哔哔了。”曹广宇心有余悸。

Thai

“เหล่าโจว ต่อไปฉันจะฟังนาย จะไม่พูดพล่ามอีกแล้ว” เฉากว่างอวี่ยังคงขวัญผวาไม่หาย

Chinese

“嗯，这样就对了。”

Thai

“อืม แบบนี้แหละถึงจะถูก”

Chinese

吃过午饭之后，三个人都撑的歪歪的，曹广宇要去火车站接丁雪，周超要去澡堂洗澡，江勤则转头回了208。

Thai

หลังจากกินมื้อเที่ยงเสร็จ ทั้งสามคนก็อิ่มจนเดินเอียงกระเท่เร่ เฉากว่างอวี่ต้องไปรับติงเสวี่ยที่สถานีรถไฟ โจวเชาจะไปอาบน้ำที่โรงอาบน้ำ ส่วนเจียงฉินหันหลังเดินกลับไปที่ 208

Chinese

苏奈和魏兰兰已经来了，正在屋里聊天，两个人都换了新发型，前者弄了个空气刘海，软萌了不少，后者则烫了个大波浪，更显成熟。

Thai

ซูไน่กับเว่ยหลานหลานมาถึงแล้วและกำลังคุยกันอยู่ในห้อง ทั้งสองคนต่างก็เปลี่ยนทรงผมใหม่ โดยคนแรกตัดหน้าม้าซีทรู ดูน่ารักนุ่มนิ่มขึ้นไม่น้อย ส่วนคนหลังดัดผมลอนใหญ่ ดูเป็นผู้ใหญ่ยิ่งขึ้น

Chinese

“老板，我已经和维也纳连锁酒店的老板搭上线了。”

Thai

“เถ้าแก่คะ ฉันติดต่อกับเจ้าของโรงแรมเครือเวียนนาได้แล้วค่ะ”

Chinese

“那家覆盖全市的连锁酒店是吧？有合作的机会吗？”

Thai

“โรงแรมเครือที่ครอบคลุมทั่วทั้งเมืองใช่ไหม มีโอกาสร่วมมือกันไหม”

Chinese

魏兰兰抿了下嘴：“约了几次，但是对方听说我们是大学创业项目，一直推诿说没时间。”

Thai

เว่ยหลานหลานเม้มปาก “นัดไปหลายครั้งแล้วค่ะ แต่พออีกฝ่ายได้ยินว่าพวกเราเป็นโปรเจกต์สตาร์ทอัพของนักศึกษามหาวิทยาลัย ก็บ่ายเบี่ยงตลอดว่าไม่มีเวลา”

Chinese

江勤伸出手：“把你们的通话录音给我听一下。”

Thai

เจียงฉินยื่นมือออกไป “เอาคลิปเสียงคุยโทรศัพท์ของพวกเธอมาให้ฉันฟังหน่อย”

Chinese

“哦哦，好的。”

Thai

“อ๋อ ได้ค่ะ”

Chinese

魏兰兰把手机拿了出来，交到了江勤的手上。

Thai

เว่ยหลานหลานหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา ส่งให้ถึงมือเจียงฉิน

Chinese

在过去一个月的寒假生活当中，江勤每天晚上都会通过QQ，给市场组培训各种话术，以便从潜在合作商那里套取有用的信息。

Thai

ในช่วงปิดเทอมฤดูหนาวหนึ่งเดือนที่ผ่านมา เจียงฉินจะอบรมศิลปะการพูดรูปแบบต่างๆ ให้กับทีมการตลาดผ่านคิวคิวทุกคืน เพื่อให้สามารถล้วงข้อมูลที่เป็นประโยชน์จากคู่ค้าที่มีแนวโน้มจะร่วมมือได้

Chinese

事实证明，那几次的培训没有白费。

Thai

ความจริงพิสูจน์แล้วว่าการอบรมหลายครั้งนั้นไม่ได้สูญเปล่า

Chinese

魏兰兰虽然没能约到维也纳的王培香，但却套取到不少可用的信息，只是她自己并没有意识到。

Thai

แม้เว่ยหลานหลานจะนัดหวังเผยเซียงแห่งโรงแรมเวียนนาไม่ได้ แต่ก็ล้วงข้อมูลที่เป็นประโยชน์มาได้ไม่น้อย เพียงแต่ตัวเธอเองไม่ได้ตระหนักถึงมันเท่านั้น

Chinese

半晌之后，江勤把手机还了回去：“她说明天要去一家叫优曼姿的美容院做面部护理，所以没时间见你？”

Thai

ครู่ใหญ่ต่อมา เจียงฉินก็ส่งโทรศัพท์มือถือคืนไป “เธอบอกว่าพรุ่งนี้จะไปทำทรีตเมนต์ผิวหน้าที่ร้านเสริมสวยชื่อโยวหม่านจือ ก็เลยไม่มีเวลาเจอเธอเหรอ”

Chinese

“对。”

Thai

“ใช่ค่ะ”

Chinese

“这样，你先去这家美容院打听一下，看她预约的时间是什么时候，做皮肤护理一般需要两个小时，她不能走动，也会很无聊，有个人陪她聊天是很不错的事情，先拉感情，再谈生意。”

Thai

“เอาอย่างนี้ เธอไปสืบดูที่ร้านเสริมสวยแห่งนี้ก่อนว่าเวลานัดของเธอคือกี่โมง ปกติการทำทรีตเมนต์บำรุงผิวต้องใช้เวลาสองชั่วโมง เธอจะลุกเดินไปไหนไม่ได้ แล้วก็คงจะเบื่อมาก ถ้ามีคนคุยเป็นเพื่อนก็นับเป็นเรื่องที่ดีมาก สร้างความสนิทสนมก่อน แล้วค่อยคุยเรื่องธุรกิจ”

Chinese

魏兰兰微微睁大了眼睛：“这样也可以啊？”

Thai

เว่ยหลานหลานเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย “ทำแบบนี้ก็ได้เหรอคะ”

Chinese

“做生意嘛，没有条件创造条件也要上，但一定要真诚，多夸她漂亮。”

Thai

“ทำธุรกิจน่ะนะ ถึงไม่มีเงื่อนไขพร้อมก็ต้องสร้างเงื่อนไขขึ้นมาให้ได้ แต่ต้องจริงใจเข้าไว้ แล้วก็ชมว่าเธอสวยให้เยอะๆ”

Chinese

“我知道了，那我现在就去查！”

Thai

“ฉันเข้าใจแล้วค่ะ งั้นตอนนี้ฉันจะรีบไปสืบเลย!”

Chinese

江勤目送她离开，又转头看向苏奈：“你呢，有什么事要和老板汇报吗？”

Thai

เจียงฉินมองส่งเธอเดินออกไป แล้วหันกลับมามองซูไน่ “แล้วเธอล่ะ มีเรื่องอะไรจะรายงานเถ้าแก่ไหม”

Chinese

苏奈推了下眼镜：“老板，你账号下的收藏夹被我不小心删掉了一个。”

Thai

ซูไน่ดันแว่นตาขึ้น “เถ้าแก่คะ โฟลเดอร์รายการโปรดในบัญชีของคุณถูกฉันเผลอกดลบไปอันหนึ่งค่ะ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“呵呵，你过年也一点都不闲着是吧？很好，很好……”

Thai

“ฮะๆ ช่วงปีใหม่เธอก็ไม่ยอมอยู่นิ่งเลยสินะ ดีมาก ดีจริงๆ…”

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)