ปรัชญาชีวิต

Chinese

第72章 人生哲理

Thai

บทที่ 72 ปรัชญาชีวิต

Chinese

洪颜和江勤一共约过三顿饭，第一顿刚吃没两口就打起来了，第二顿好歹吃了两口，结果又打起来了。

Thai

หงเหยียนกับเจียงฉินนัดกินข้าวด้วยกันทั้งหมดสามมื้อ มื้อแรกเพิ่งกินไปได้ไม่กี่คำก็มีเรื่องตีกัน มื้อที่สองอุตส่าห์ได้กินไปสองสามคำ ผลลัพธ์ก็คือมีเรื่องตีกันอีก

Chinese

这是唯一一次吃的顺顺利利的饭，但洪颜感受到的压力一点也不比前两次少。

Thai

นี่เป็นมื้อเดียวที่กินได้อย่างราบรื่นไร้อุปสรรค แต่ความกดดันที่หงเหยียนสัมผัสได้นั้นไม่ได้น้อยไปกว่าสองครั้งก่อนเลย

Chinese

冯楠舒啊，真的太耀眼了。

Thai

เฝิงหนานซูน่ะ ช่างเจิดจรัสเกินไปจริงๆ

Chinese

她就端庄地坐在那里，不说话，细润的手指轻轻扒着虾壳，然后随意扫过一眼，清冷的眼神就能带来很强的压迫感，完全就是那种哪怕什么都不做都无法被忽略的存在。

Thai

เธอแค่นั่งอยู่อย่างสง่างามตรงนั้น ไม่พูดไม่จา นิ้วมือเรียวเนียนค่อยๆ แกะเปลือกกุ้งอย่างแผ่วเบา แล้วพอกวาดสายตามองไปอย่างไม่ใส่ใจ สายตาเย็นชาคู่นั้นก็สร้างแรงกดดันมหาศาลได้อย่างน่าประหลาด เป็นตัวตนประเภทที่ว่าต่อให้ไม่ต้องทำอะไรเลยก็ไม่อาจมองข้ามได้โดยสิ้นเชิง

Chinese

“你吃吗？”冯楠舒捏着一小截虾尾问。

Thai

“เธอกินไหม” เฝิงหนานซูคีบส่วนหางกุ้งท่อนสั้นๆ ไว้พลางเอ่ยถาม

Chinese

洪颜轻轻摆手：“我自己扒就可以了，谢谢。”

Thai

หงเหยียนโบกมือเบาๆ “ฉันแกะเองได้ ขอบใจนะ”

Chinese

此时的江勤并不在桌前，而是站在食为天的台阶上，和在门前乘凉的老板闲聊了两句。

Thai

ตอนนี้เจียงฉินไม่ได้อยู่ที่โต๊ะอาหาร แต่ยืนอยู่บนบันไดหน้าร้านสือเหวยเทียนและพูดคุยสัพเพเหระสองสามประโยคกับเถ้าแก่ที่ออกมารับลมเย็นอยู่หน้าร้าน

Chinese

当然了，江勤的这种闲聊是带有目的性的，一是为了打听这条街的房租水平，二是了解一下做餐饮行业的感受。

Thai

แน่นอนว่าการพูดคุยเล่นของเจียงฉินนั้นมีจุดประสงค์แอบแฝง อย่างแรกคือเพื่อสืบดูระดับค่าเช่าบนถนนสายนี้ และอย่างที่สองคือเพื่อทำความเข้าใจความรู้สึกในการทำธุรกิจร้านอาหาร

Chinese

“唉，餐饮这一行不好做啊，一年到头都赚不到几个钱，还是你们学生好，出来找个班上，整天在办公室吹着空调，哪像我们，起早贪黑。”

Thai

“เฮ้อ วงการร้านอาหารนี่ทำไม่ง่ายเลยนะ ตลอดทั้งปีแทบหาเงินไม่ได้สักกี่บาท สู้พวกเธอที่เป็นนักศึกษาไม่ได้หรอก จบออกไปหางานทำ นั่งตากแอร์ในออฟฟิศทั้งวัน ไม่เหมือนพวกเราที่ต้องตื่นแต่เช้ามืดจนดึกดื่น”

Chinese

食为天的老板说着话，从口袋里拿出一把宝马的车钥匙，翻来覆去的把玩了一阵，然后轻轻一摁，对面车灯应声闪烁。

Thai

เถ้าแก่ร้านสือเหวยเทียนพูดพลางหยิบกุญแจรถบีเอ็มดับเบิลยูออกมาจากกระเป๋าเสื้อ พลิกหมุนเล่นไปมาอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็กดเบาๆ ไฟหน้ารถฝั่งตรงข้ามพลันกะพริบตอบรับในทันที

Chinese

“5系？打工人想买可不容易。”

Thai

“ซีรีส์ 5 เหรอ คนทำงานหาเช้ากินค่ำอยากจะซื้อคงไม่ง่ายเลยนะเนี่ย”

Chinese

江勤一眼就认出了对面的那辆车。

Thai

เจียงฉินมองแวบเดียวก็จำรถคันที่อยู่ฝั่งตรงข้ามได้

Chinese

“还行吧，给儿子买的，他嫌便宜不愿意开，没办法，我就只能自己开了，但其实我更喜欢奥迪。”

Thai

“ก็พอได้ ซื้อให้ลูกชายน่ะ แต่เขาบ่นว่ามันถูกเกินไปเลยไม่ยอมขับ ไม่มีทางเลือก ฉันก็เลยต้องเอามาขับเอง แต่จริงๆ แล้วฉันชอบอาวดี้มากกว่า”

Chinese

食为天的老板风轻云淡，伸手摸起桌上的中华，抽出一根点上。

Thai

เถ้าแก่ร้านสือเหวยเทียนมีท่าทีสงบนิ่งสบายๆ เอื้อมมือไปหยิบบุหรี่จงหัวบนโต๊ะ ดึงออกมาหนึ่งมวนแล้วจุดสูบ

Chinese

江勤嘴都歪了，行，滋我是吧？咱这梁子算是结下了，等我明天找龚叔拿来宾利的车钥匙，到时候咱再好好聊聊。

Thai

มุมปากของเจียงฉินกระตุกจนเบี้ยว ได้ จะอวดเบ่งใส่ฉันใช่ไหม เราสองคนผูกใจเจ็บกันแล้วนะ รอพรุ่งนี้ฉันไปเอากุญแจรถเบนท์ลีย์จากกงซูมาก่อน ถึงตอนนั้นค่อยมาคุยกันยาวๆ

Chinese

半晌之后，他转身回了饭桌，发现冯楠舒和洪颜正边吃边聊，铁盆里的小龙虾都已经见底了，桌上的菜也不剩多少了。

Thai

ครู่ใหญ่ต่อมา เขาจึงหมุนตัวเดินกลับมาที่โต๊ะอาหาร พบว่าเฝิงหนานซูกับหงเหยียนกำลังกินไปคุยไป กุ้งเครย์ฟิชในกะละมังเหล็กพร่องไปจนเห็นก้นอ่างแล้ว อาหารบนโต๊ะก็เหลืออยู่ไม่มากเช่นกัน

Chinese

“你们在聊什么？”江勤拉开板凳坐下。

Thai

“คุยอะไรกันอยู่เหรอ” เจียงฉินเลื่อนเก้าอี้แล้วนั่งลง

Chinese

洪颜抬起眼眸：“冯同学教了我很多的人生哲理，我感觉受益匪浅。”

Thai

หงเหยียนช้อนสายตาขึ้น “เพื่อนเฝิงสอนปรัชญาชีวิตให้ฉันตั้งหลายอย่าง ฉันรู้สึกว่าได้ประโยชน์มากเลย”

Chinese

“？？？？？”

Thai

“?????”

Chinese

江勤人都麻了，心说这两个人到底是怎么凑到一个频道上的，冯楠舒前几天还在摇摇车上开心的不行呢，她讲的人生哲理会是什么样子的？

Thai

เจียงฉินถึงกับมึนตึบ ในใจคิดว่าคนสองคนนี้จูนคลื่นตรงกันได้อย่างไร เมื่อไม่กี่วันก่อนเฝิงหนานซูยังนั่งโยกบนรถหยอดเหรียญอย่างมีความสุขอยู่แท้ๆ ปรัชญาชีวิตที่เธอพูดถึงมันจะเป็นแบบไหนกัน

Chinese

香蕉大香蕉皮就大？

Thai

กล้วยยิ่งใหญ่ เปลือกกล้วยก็ยิ่งใหญ่ตามอย่างนั้นเหรอ

Chinese

“江勤，时间有点晚了，我得先回去了，关于专业的事情，我会慎重选择的，伱不用担心。”

Thai

“เจียงฉิน ดึกมากแล้ว ฉันต้องขอกลับก่อน เรื่องสาขาวิชาฉันจะพิจารณาเลือกอย่างรอบคอบ นายไม่ต้องเป็นห่วงนะ”

Chinese

洪颜站起身捋了下裙子，将放在凳子上的皮包拿起来，认真地向江勤保证着。

Thai

หงเหยียนลุกขึ้นยืนพลางลูบกระโปรงให้เรียบร้อย หยิบกระเป๋าหนังที่วางอยู่บนเก้าอี้ขึ้นมา แล้วเอ่ยรับรองกับเจียงฉินอย่างจริงจัง

Chinese

看着洪颜离开的背影，江勤忍不住歪了一下身子，盯着她裙摆下白皙玉润的小腿看了许久，眉心忍不住微微皱了起来。

Thai

เมื่อมองตามแผ่นหลังของหงเหยียนที่เดินจากไป เจียงฉินอดไม่ได้ที่จะเอียงตัว จ้องมองเรียวขานวลเนียนขาวผ่องใต้ชายกระโปรงของเธออยู่เนิ่นนาน หัวคิ้วพลันขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

Chinese

听完了小富婆的人生哲理后竟然没被忽悠瘸了？

Thai

ฟังปรัชญาชีวิตของแม่หนูเศรษฐีจบแล้วกลับไม่โดนปั่นหัวจนเพี้ยนไปงั้นเหรอ

Chinese

“你拿儿童类奇幻冒险书里的大道理忽悠人了？”

Thai

“เธอเอาหลักเหตุผลยิ่งใหญ่ในหนังสือนิทานผจญภัยแฟนตาซีสำหรับเด็กไปหลอกกล่อมคนอื่นมาเหรอ”

Chinese

冯楠舒被小龙虾辣的小嘴儿红红，终于忍不住吐出一小截舌头：“江勤，辣死啦，我想喝水！”

Thai

เฝิงหนานซูโดนความเผ็ดของกุ้งเครย์ฟิชเล่นงานจนริมฝีปากเล็กๆ แดงก่ำ ในที่สุดก็ทนไม่ไหวแลบปลายลิ้นออกมานิดหนึ่ง “เจียงฉิน เผ็ดจะตายอยู่แล้ว ฉันอยากดื่มน้ำ!”

Chinese

江勤急急忙忙去给她买了瓶水，就见她赶紧喝了一口，然后眼眶里泪水汪汪，真的是又菜又爱吃。

Thai

เจียงฉินรีบวิ่งไปซื้อน้ำมาให้เธอหนึ่งขวด ก็เห็นเธอรีบดื่มเข้าไปหนึ่งอึก จากนั้นหยาดน้ำตาก็คลอเบ้า ช่างเป็นพวกฝีมืออ่อนหัดแต่ใจรักการกินจริงๆ

Chinese

“好点了么？”

Thai

“ดีขึ้นไหม”

Chinese

“好多了，就是嘴巴有点麻。”

Thai

“ดีขึ้นมากแล้ว แค่ปากชาไปหน่อย”

Chinese

与此同时，洪颜回到了东校，刚推开宿舍的门，就见到楚丝琪正坐在学习桌前，用冰冷的眼神看着自己，眼眸里闪过一丝审问的味道。

Thai

ในขณะเดียวกัน หงเหยียนก็กลับมาถึงวิทยาเขตตะวันออก พอผลักประตูหอพักเข้าไปก็เห็นฉู่ซือฉีกำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะอ่านหนังสือ จ้องมองเธอด้วยสายตาเย็นชา แววตาแฝงความรู้สึกเหมือนกำลังสอบสวนอยู่รางๆ

Chinese

洪颜装作没看见似地绕过了学习桌，直接从写字台上的置物架取走了洗漱用品，没想到下一秒却被楚丝琪叫住了。

Thai

หงเหยียนทำเป็นมองไม่เห็นแล้วเดินเลี่ยงโต๊ะอ่านหนังสือไป หยิบอุปกรณ์อาบน้ำล้างหน้าจากชั้นวางของบนโต๊ะเขียนหนังสือทันที ไม่นึกว่าวินาทีต่อมาจะถูกฉู่ซือฉีเรียกไว้

Chinese

“你去见江勤了？”

Thai

“เธอไปเจอเจียงฉินมาเหรอ”

Chinese

“不关你的事情。”洪颜淡淡地说了一句，迈步进了卫生间。

Thai

“ไม่ใช่เรื่องของเธอ” หงเหยียนพูดเสียงเรียบแล้วก้าวเท้าเดินเข้าห้องน้ำ

Chinese

楚丝琪都要气死了，立马就追到了卫生间里：“我和你说过了，既然咱俩是公平竞争，你去见他就应该通知我！”

Thai

ฉู่ซือฉีแทบจะอกแตกตาย รีบตามเข้าไปในห้องน้ำทันที “ฉันบอกเธอแล้วไง ในเมื่อเราสองคนแข่งขันกันอย่างยุติธรรม เธอไปเจอเขาก็ควรจะบอกฉัน!”

Chinese

“我去找他是聊正事的。”洪颜把牙膏挤到了牙刷上。

Thai

“ฉันไปหาเขาเพื่อคุยธุระจริงจัง” หงเหยียนบีบยาสีฟันลงบนแปรงสีฟัน

Chinese

“既然是聊正事，那就更不用避开人了。”

Thai

“ในเมื่อคุยธุระจริงจัง ยิ่งไม่มีความจำเป็นต้องหลบๆ ซ่อนๆ ใครเลยนี่”

Chinese

“楚丝琪，你如果想见江勤的话可以自己去找，我又没拦着你，你总跟我较什么劲？”

Thai

“ฉู่ซือฉี ถ้าเธออยากเจอเจียงฉินก็ไปหาเองสิ ฉันไม่ได้ห้ามเธอสักหน่อย เธอจะคอยมาหาเรื่องเอาชนะคะคานกับฉันทำไม”

Chinese

楚丝琪的眼眸里浮动出一片水雾：“可是他删了我的QQ，拉黑了我的电话，我想用慧茹的电话打给他，结果也被拉黑了！”

Thai

ในดวงตาของฉู่ซือฉีเริ่มเอ่อล้นไปด้วยม่านน้ำตา “แต่เขาลบคิวคิวของฉัน บล็อกเบอร์โทรศัพท์ของฉัน ฉันอยากจะใช้เบอร์ของฮุ่ยหรูโทรหาเขา ผลก็คือโดนบล็อกไปด้วยเหมือนกัน!”

Chinese

“那不是很明显吗？他不想跟你再有任何的牵连。”

Thai

“นั่นมันก็ชัดเจนมากแล้วไม่ใช่เหรอ เขาไม่อยากมีความเกี่ยวข้องอะไรกับเธออีกแล้ว”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

楚丝琪坐到床上，眼泪已经忍不住沾湿了睫毛，时到今日，她就算再自信也知道江勤是来真的了，那不是所谓的欲擒故纵，也不是什么意气用事，他是真的不喜欢自己了。

Thai

ฉู่ซือฉีนั่งลงบนเตียง หยาดน้ำตาเปียกชุ่มขนตาจนกลั้นไม่อยู่ มาถึงวันนี้ ต่อให้เธอจะมั่นใจในตัวเองแค่ไหนก็รู้แล้วว่าเจียงฉินเอาจริง นั่นไม่ใช่การแกล้งถอยเพื่อรุก หรือการใช้อารมณ์ชั่ววูบอะไรทั้งนั้น แต่เขาไม่ชอบเธอแล้วจริงๆ

Chinese

可她还是想不明白，为什么江勤对自己的喜欢可以消失的这么彻底而干净，就好像完全没有任何痕迹一样。

Thai

แต่เธอก็ยังคิดไม่ตกอยู่ดี ว่าทำไมความชอบที่เจียงฉินมีต่อเธอถึงได้มลายหายไปอย่างหมดจดและเด็ดขาดขนาดนี้ ราวกับว่าไม่เคยหลงเหลือร่องรอยใดๆ ไว้เลย

Chinese

高考前一天，他还在说要和自己上同一所大学，结果高考一结束他就像是换了个人。

Thai

หนึ่งวันก่อนสอบเกาเข่า เขายังบอกว่าจะเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกันกับเธออยู่เลย แต่พองานสอบเกาเข่าจบลง เขากลับเปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน

Chinese

自己根本就没来得及准备，没有任何的反应时间。

Thai

ตัวเธอไม่ทันได้เตรียมตัวเตรียมใจด้วยซ้ำ ไม่มีเวลาให้ได้ทันตั้งรับเลยสักนิด

Chinese

现在，他那么轻易地全身而退，自己却难受的不行，到底凭什么啊。

Thai

ตอนนี้เขาถอนตัวออกไปได้อย่างง่ายดายขนาดนั้น แต่ตัวเธอกลับทรมานแทบตาย มันเพราะอะไรกันแน่

Chinese

半晌之后，洪颜洗漱完回到寝室里，望着一脸愤懑的楚丝琪摇了摇头。

Thai

ครู่ใหญ่ผ่านไป หงเหยียนล้างหน้าแปรงฟันเสร็จแล้วเดินกลับเข้ามาในห้องนอน มองดูฉู่ซือฉีที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองพลางส่ายหัว

Chinese

什么公平竞争啊，只不过是一厢情愿罢了。

Thai

การแข่งขันที่ยุติธรรมอะไรกัน ก็แค่คิดไปเองฝ่ายเดียวทั้งนั้น

Chinese

那个高冷的冯姐姐，可不是随便来个校花就可以比得上的，连那样的白月光都愿意围着江勤转，楚丝琪竟然还口口声声说要考验人家，真的是搞笑。

Thai

พี่สาวเฝิงผู้เย็นชาคนนั้น ไม่ใช่ว่าดาวมหาลัยคนไหนจะเทียบชั้นได้ตามใจชอบเสียหน่อย แม้แต่นางในดวงใจระดับนั้นยังยอมวนเวียนอยู่รอบตัวเจียงฉิน ฉู่ซือฉียังจะเอาแต่พูดปาวๆ ว่าจะทดสอบเขา ช่างน่าขันสิ้นดี

Chinese

“到宿舍了吗？”

Thai

“ถึงหอพักหรือยัง”

Chinese

“到了。”

Thai

“ถึงแล้ว”

Chinese

“转专业的事情要想清楚。”

Thai

“เรื่องย้ายสาขาต้องคิดให้รอบคอบนะ”

Chinese

“好。”

Thai

“ได้”

Chinese

江勤此时也已经把冯楠舒送了回去，在收到洪颜的回复后就一路往回走，结果刚到宿舍就被任自强给拽住了。

Thai

ตอนนี้เจียงฉินก็ส่งเฝิงหนานซูกลับไปเรียบร้อยแล้ว หลังจากได้รับข้อความตอบกลับจากหงเหยียน เขาก็เดินกลับมาตลอดทาง แต่พอก้าวเท้าถึงหอพักก็ถูกเหรินจื้อเฉียงคว้าตัวเอาไว้

Chinese

“老江，这个网站不是你的吗？你能不能给我刷点好评，支持一下潘秀！”

Thai

“เหล่าเจียง เว็บไซต์นี้นายสร้างขึ้นมาไม่ใช่เหรอ นายช่วยปั่นคอมเมนต์ดีๆ สนับสนุนพานซิ่วให้ฉันหน่อยได้ไหม!”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

江勤一脸不解：“支持她做什么？”

Thai

เจียงฉินทำหน้างงงวย “ไปสนับสนุนเธอทำไม”

Chinese

“我下午的时候帮潘秀发了个帖子，说她才是校花，现在都快被人喷死了！”任自强难受的直咬牙，毕竟双拳难敌四手。

Thai

“เมื่อตอนบ่ายฉันช่วยโพสต์กระทู้ให้พานซิ่ว บอกว่าเธอต่างหากคือดาวมหาลัย ตอนนี้แทบจะโดนคนรุมด่าจนตายอยู่แล้ว!” เหรินจื้อเฉียงกัดฟันแน่นด้วยความเจ็บปวดใจ อย่างไรเสียสองมือก็มิอาจสู้คนหมู่มากได้

Chinese

江勤对老任的审美也是有些无语：“你要多少好评？”

Thai

เจียงฉินเองก็พูดไม่ออกกับรสนิยมความงามของเหล่าเหรินเช่นกัน “นายต้องการคอมเมนต์ดีๆ เท่าไหร่”

Chinese

“越多越好！”

Thai

“ยิ่งเยอะยิ่งดี!”

Chinese

江勤把后台的回帖机器人打开，给任自强捧潘秀的帖子搞了一堆彩虹屁。

Thai

เจียงฉินเปิดบอทตอบกระทู้หลังบ้าน แล้วจัดคำเยินยอยกยอปอปั้นชุดใหญ่ลงในกระทู้ที่เหรินจื้อเฉียงอวยพานซิ่ว

Chinese

这个回帖机器人是苏奈搞出来的，为的就是衬托网站的虚假繁荣，但自从真人用户大批量增多之后他就把这个功能关了，免得被人发现，现在也算是为潘秀发挥了一些余热。

Thai

บอทตอบกระทู้นี้ซูไน่เป็นคนสร้างขึ้นมา เพื่อสร้างภาพลวงตาให้เว็บดูคึกคัก แต่ตั้งแต่ผู้ใช้งานจริงเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล เขาก็ปิดฟังก์ชันนี้ไปเพื่อป้องกันไม่ให้ใครจับได้ ตอนนี้ถือว่าได้นำความสามารถที่หลงเหลืออยู่มาใช้ประโยชน์เพื่อพานซิ่วแล้ว

Chinese

任自强看到自己的帖子好评激增，瞬间变得眉开眼笑：“谢了江哥，我明天给你买早饭，二餐一楼你随便挑！”

Thai

เหรินจื้อเฉียงเห็นคอมเมนต์ชื่นชมในกระทู้ของตนพุ่งพรวดขึ้นมาทันตาเห็น ก็ยิ้มแก้มแทบแตกในทันที “ขอบใจมากนะพี่เจียง พรุ่งนี้ฉันซื้อข้าวเช้าให้นายเอง โรงอาหารสองชั้นหนึ่งนายเลือกได้ตามใจชอบเลย!”

Chinese

“老任，你觉得潘秀那个颜值能算是校花吗？”曹广宇忍不住出言嘲讽，实在不知道任自强的脑子到底是什么构造

Thai

“เหล่าเหริน นายคิดว่าหน้าตาอย่างพานซิ่วนี่นับเป็นดาวมหาลัยได้ด้วยเหรอ” เฉากว่างอวี่อดไม่ได้ที่จะเอ่ยเย้ยหยัน ไม่รู้จริงๆ ว่าสมองของเหรินจื้อเฉียงสร้างมาจากอะไรกันแน่

Chinese

任自强啐他一口“她就是我心中的校花。”

Thai

เหรินจื้อเฉียงถ่มน้ำลายใส่เขา “เธอคือดาวมหาลัยในใจฉันก็แล้วกัน”

Chinese

“死舔狗！”

Thai

“ไอ้ทาสรักเอ๊ย!”

Chinese

曹广宇打开论坛，打算看看任自强是怎么舔着脸把潘秀宣传成校花的，结果刚进去，他的眼神就瞬间一愣：“嗯？薇薇怎么回你的帖子了？还说真好看？”

Thai

เฉากว่างอวี่เปิดเว็บบอร์ด กะว่าจะดูเสียหน่อยว่าเหรินจื้อเฉียงหน้าด้านโปรโมตพานซิ่วให้เป็นดาวมหาลัยอย่างไร แต่ผลปรากฏว่าพอเข้าไป สายตาของเขาก็ชะงักค้างไปทันที “หืม เวยเวยตอบกระทู้นายได้ยังไง แถมยังบอกว่าสวยจังเลยด้วยเนี่ยนะ”

Chinese

江勤的心脏咯噔了一下：“什么薇薇？”

Thai

หัวใจของเจียงฉินกระตุกวูบ “เวยเวยอะไร”

Chinese

“就是那个之前一直回我帖子的薇薇啊，我给她发私信她不回，怎么跑去回老任了？”

Thai

“ก็เวยเวยคนที่ก่อนหน้านี้คอยตอบกระทู้ฉันตลอดไง ฉันส่งข้อความส่วนตัวไปหาแต่เธอไม่ตอบ ทำไมถึงวิ่งไปตอบกระทู้ของเหล่าเหรินได้ล่ะ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“这还不明显吗？她看到你的私信都故意不回，渣女！”江勤气的不行了，“老曹，她连潘秀都觉得好看，现实中还不一定是什么样呢，你可要擦亮眼睛啊！”

Thai

“นี่มันยังไม่ชัดเจนอีกเหรอ เธอเห็นข้อความส่วนตัวของนายแล้วแต่จงใจไม่ตอบ ผู้หญิงร้ายกาจ!” เจียงฉินแกล้งทำเป็นโมโหสุดขีด “เหล่าเฉา ขนาดพานซิ่วเธอยังมองว่าสวยได้ ตัวจริงในชีวิตจริงยังไม่รู้เลยว่าจะเป็นแบบไหน นายต้องเบิกตาดูให้ดีๆ นะ!”

Chinese

曹广宇的脸都白了：“草，老江你真是一语惊醒梦中人了！”

Thai

ใบหน้าของเฉากว่างอวี่ซีดเผือดลงทันใด “เชี่ย คำพูดของนายปลุกคนให้ตื่นจากฝันจริงๆ เลยว่ะเหล่าเจียง!”

Chinese

“老曹，你他妈什么意思？”任自强脸都黑了。

Thai

“เหล่าเฉา มึงหมายความว่ายังไงวะ” เหรินจื้อเฉียงหน้าดำทะมึน

Chinese

“没事没事，潘秀就是校花，你放心，我手速快，我也来帮你刷几条好评。”

Thai

“ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร พานซิ่วคือดาวมหาลัยนั่นแหละ นายวางใจเถอะ มือฉันไว เดี๋ยวฉันช่วยปั่นคอมเมนต์ดีๆ ให้อีกสองสามข้อความ”

Chinese

“这还差不多。”

Thai

“ค่อยยังชั่วหน่อย”

Chinese

请一定要追读！！！！

Thai

ได้โปรดติดตามอ่านกันต่อไปด้วยนะครับ!!!!

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)