คิดชื่อไว้เรียบร้อยแล้ว
名字都想好了แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
第281章 名字都想好了
ไทย
ตอนที่ 281 คิดชื่อไว้เรียบร้อยแล้ว
จีน
在宋老师的眼里,当他说出这个消息的时候,办公室应该是一片惊呼才对,却没想到他们的表情一个比一个古怪。
ไทย
ในสายตาของครูซ่ง ตอนที่เขาพูดข่าวนี้ออกมา ในห้องพักครูควรจะมีเสียงร้องอุทานด้วยความตกใจสิถึงจะถูก ทว่ากลับนึกไม่ถึงเลยว่าสีหน้าของแต่ละคนจะดูพิลึกพิลั่นยิ่งกว่ากัน
จีน
他哪里知道,在他回来之前,大家就已经针对江勤进行过讨论了,甚至还整出来了几个标签。
ไทย
เขาจะไปรู้ได้อย่างไรว่าก่อนที่เขาจะกลับมา ทุกคนได้พูดคุยถกเถียงเรื่องของเจียงฉินกันไปแล้ว ถึงขั้นแปะป้ายระบุตัวตนให้ไปหลายอย่าง
จีน
学习还行,其他平庸,家庭普通,没有亮点。
ไทย
การเรียนพอใช้ได้ ด้านอื่นธรรมดา ครอบครัวทั่วไป ไม่มีจุดเด่น
จีน
结果话才刚说完,江勤忽然就成了临川大学的首届学习之星,这还不算什么,最重要的是后面那个临川著名青年企业家,资产近千万,这参差感实在太强烈了。
ไทย
ผลปรากฏว่าเพิ่งจะพูดจบ เจียงฉินก็กลายเป็นดาวเด่นแห่งการเรียนรุ่นแรกของมหาวิทยาลัยหลินชวนขึ้นมากะทันหัน แต่นี่ยังไม่เท่าไร ที่สำคัญที่สุดคือนักธุรกิจหนุ่มผู้มีชื่อเสียงของเมืองหลินชวนที่อยู่ด้านหลังต่างหาก สินทรัพย์เกือบสิบล้าน ความรู้สึกแตกต่างอย่างสุดขั้วนี้มันช่างรุนแรงเกินไปจริงๆ
จีน
办公室的老师们你看看我,我看看你,最后全都凑了过来,对着那报纸研究了半天,许久都没有说话。
ไทย
บรรดาครูในห้องพักครูต่างมองหน้ากันไปมา สุดท้ายก็พากันขยับเข้ามารุมล้อม จ้องมองหนังสือพิมพ์ฉบับนั้นพิจารณาอยู่นานสองนานโดยไม่มีใครพูดอะไรออกมาเป็นเวลานาน
จีน
官媒报道不是什么小道杂志,能上财经报和青年报,这已经很说明问题了,哪怕里面的数据不是真的,可里面写的事情也绝对是真的。
ไทย
รายงานข่าวจากสื่อทางการไม่ใช่นิตยสารซุบซิบไร้สาระ การที่ได้ลงทั้งหนังสือพิมพ์การเงินและหนังสือพิมพ์เยาวชน นี่ก็อธิบายทุกอย่างได้ชัดเจนมากพอแล้ว ต่อให้ตัวเลขข้างในจะไม่ใช่เรื่องจริง แต่เรื่องราวที่เขียนอยู่ข้างในก็ต้องเป็นเรื่องจริงอย่างแน่นอน
จีน
感情人家虽然不是富二代,但已经是富一代了。
ไทย
ที่แท้ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่ใช่ทายาทเศรษฐีรุ่นที่สอง แต่ก็กลายเป็นเศรษฐีรุ่นแรกไปแล้ว
จีน
这么说的话,他们这些人的眼光还真不是一般的差啊……
ไทย
ถ้าพูดแบบนี้ สายตาของพวกเขาก็จัดว่าแย่แบบไม่ธรรมดาเลยจริงๆ…
จีน
一班的班主任推了下眼镜,默不作声地回到了工位,开始认真写起报告,其他老师也都差不多,全都假装刚才没聊过关于江勤的话题。
ไทย
ครูประจำชั้นห้องหนึ่งดันแว่นตาขึ้น เดินกลับไปที่โต๊ะทำงานของตนอย่างเงียบเชียบ แล้วเริ่มลงมือเขียนรายงานอย่างขะมักเขม้น ครูคนอื่นๆ ก็ไม่ต่างกัน ต่างพากันแสร้งทำเป็นว่าเมื่อครู่นี้ไม่เคยคุยหัวข้อเกี่ยวกับเจียงฉินมาก่อน
จีน
见到这一幕,宋老师更费解了。
ไทย
เมื่อเห็นภาพนี้ ครูซ่งก็ยิ่งสับสนงุนงงเข้าไปใหญ่
จีน
我以前带过的一个学生,十九岁,资产近千万,你们却不震惊?伱们都是什么家庭。
ไทย
นักเรียนที่ฉันเคยสอนเมื่อก่อน อายุสิบเก้าปี สินทรัพย์เกือบสิบล้าน พวกคุณกลับไม่ตกใจกันเนี่ยนะ? ครอบครัวพวกคุณเป็นแบบไหนกันแน่
จีน
此时的江勤并不知道自己的人设在城南老师的眼里经过了什么大起大落,他正带着小富婆,在海鸥照相馆里等待化妆。
ไทย
ในเวลานี้เจียงฉินไม่รู้เลยว่าภาพลักษณ์ของตนในสายตาครูเฉิงหนานได้ผ่านจุดขึ้นสุดลงสุดอะไรมาบ้าง เขากำลังพาแม่หนูเศรษฐีรอแต่งหน้าอยู่ที่ร้านถ่ายรูปไห่อัว
จีน
今天的小富婆穿了一件白色的连衣裙,俏脸精致的像是粉雕玉琢一样,如画的眉眼,粉润的红唇,再搭配一脸冷酷的表情,简直让影楼的其他女孩顿失颜色。
ไทย
วันนี้แม่หนูเศรษฐีสวมชุดเดรสกระโปรงยาวสีขาว ใบหน้างดงามประณีตราวกับแกะสลักจากหยก คิ้วและดวงตางดงามดั่งภาพวาด ริมฝีปากสีแดงระเรื่อ ประกอบกับสีหน้าเย็นชาไร้ความรู้สึก ยิ่งทำให้เด็กสาวคนอื่นๆ ในสตูดิโอถ่ายภาพพลันหมองลงไปในทันที
จีน
化妆师小姐姐举着手里的刷子,对着这张脸试探了许久,却完全不知道该怎么下手,生怕自己的画蛇添足会破坏这份浑然天成的美感。
ไทย
ช่างแต่งหน้าสาวถือแปรงในมือ จ่อเข้าใกล้ใบหน้านี้เพื่อลองหยั่งเชิงอยู่นาน ทว่ากลับไม่รู้ว่าจะลงมืออย่างไร กลัวเหลือเกินว่าการวาดงูเติมขาของตนจะไปทำลายความงดงามตามธรรมชาติอันไร้ที่ตินี้
จีน
最后,小富婆只是被抹了一个提亮唇色的红嘴唇。
ไทย
สุดท้าย แม่หนูเศรษฐีก็เพียงแค่ได้รับการทาริมฝีปากสีแดงเพื่อขับสีปากให้ดูสว่างขึ้นเท่านั้น
จีน
化妆师感觉自己就是个废物,于是宣布换人,开始在江勤的脸上一顿捯饬,似乎要把欠了冯楠舒的全都找补在江勤身上。
ไทย
ช่างแต่งหน้ารู้สึกว่าตัวเองไร้ประโยชน์สิ้นดี จึงประกาศเปลี่ยนคน แล้วเริ่มประโคมแต่งบนใบหน้าของเจียงฉินยกใหญ่ ราวกับต้องการชดเชยสิ่งที่ติดค้างไว้กับเฝิงหนานซูมาลงที่ตัวเจียงฉินให้หมด
จีน
江勤对此感到十分不满意。
ไทย
เจียงฉินรู้สึกไม่พอใจกับเรื่องนี้เป็นอย่างยิ่ง
จีน
小富婆长得精致,无处下手可以理解,但我也同样帅气,你这么勤奋做什么?就好像自己脸上有很多缺点一样。
ไทย
แม่หนูเศรษฐีหน้าตาสะสวยประณีตจนไม่มีที่ให้ลงมือยังพอเข้าใจได้ แต่ฉันก็หล่อเหลาไม่แพ้กัน เธอจะขยันขันแข็งขนาดนี้ไปเพื่ออะไร? ทำเหมือนกับว่าบนใบหน้าของฉันมีจุดบกพร่องเยอะแยะอย่างนั้นแหละ
จีน
“先生,请稍微抬一下头。”
ไทย
“คุณผู้ชายคะ รบกวนเงยหน้าขึ้นนิดนึงค่ะ”
จีน
听到化妆师的话,江勤微微抬头,然后就通过镜子看到了背后的小富婆,嘴里的口水都要流出来了,但表情仍旧高冷。
ไทย
เมื่อได้ยินคำพูดของช่างแต่งหน้า เจียงฉินก็เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย จากนั้นก็มองเห็นแม่หนูเศรษฐีที่อยู่ด้านหลังผ่านทางกระจก น้ำลายในปากแทบจะไหลออกมาอยู่รอมร่อ ทว่าสีหน้ายังคงเย็นชาไว้ตัวอยู่เช่นเดิม
จีน
“有被帅到吗?”江勤学着她的表情问他。
ไทย
“หลงความหล่อแล้วใช่ไหม” เจียงฉินเลียนแบบสีหน้าของเธอแล้วถามเธอ
จีน
冯楠舒认真严肃地点点头:“江勤,你这个朋友我交定了。”
ไทย
เฝิงหนานซูพยักหน้าอย่างจริงจัง “เจียงฉิน เพื่อนคนนี้ฉันคบแน่นอน”
จีน
江勤静静地看着她:“你今天是有多开心,小嘴儿竟然这么甜,但我要警告你,千万不要沉沦于美色。”
ไทย
เจียงฉินมองเธออย่างเงียบๆ “วันนี้เธอมีความสุขขนาดไหนกันเนี่ย ปากเล็กๆ ถึงได้หวานขนาดนี้ แต่ฉันขอเตือนเธอนะ อย่าได้หลงใหลในความงามเป็นอันขาด”
จีน
“那你以后不要太帅,我会努力忍住的。”
ไทย
“งั้นวันหลังนายก็อย่าหล่อเกินไปสิ ฉันจะพยายามอดทนไว้”
จีน
化妆师在旁边磕的嘴都咧开了,然后双手离开江勤的脸:“好了先生,结束了。”
ไทย
ช่างแต่งหน้าที่อยู่ข้างๆ ฟินจนยิ้มปากแทบฉีก จากนั้นก็ยกสองมือออกจากใบหน้าของเจียงฉิน “เรียบร้อยแล้วค่ะคุณผู้ชาย เสร็จแล้วค่ะ”
จีน
“我爸妈他们呢?”江勤转头问她。
ไทย
“พ่อแม่ผมล่ะครับ” เจียงฉินหันไปถามเธอ
จีน
“两位长辈不愿意化妆,先去二楼的影棚里等着了。”
ไทย
“ผู้ใหญ่ทั้งสองท่านไม่อยากแต่งหน้า เลยขึ้นไปรอที่สตูดิโอบนชั้นสองก่อนแล้วค่ะ”
จีน
“那我们也上去吧。”
ไทย
“งั้นพวกเราก็ขึ้นไปกันเถอะ”
จีน
化妆师赶紧叫住他们:“先生,您还没换装。”
ไทย
ช่างแต่งหน้ารีบเรียกพวกเขาไว้ “คุณผู้ชายคะ คุณยังไม่ได้เปลี่ยนชุดเลยค่ะ”
จีน
江勤看了一眼自己的黑t和短裤:“都这么帅了还不行吗?”
ไทย
เจียงฉินก้มมองเสื้อยืดสีดำกับกางเกงขาสั้นของตน “หล่อขนาดนี้แล้วยังไม่ได้อีกเหรอครับ”
จีน
“还是换个西装吧,这是您家里的长辈要求的,往前走右转就是试衣间。”
ไทย
“เปลี่ยนเป็นชุดสูทดีกว่าค่ะ นี่เป็นความต้องการของผู้ใหญ่ที่บ้านคุณ เดินตรงไปแล้วเลี้ยวขวาก็คือห้องลองชุดค่ะ”
จีน
“西装啊……”
ไทย
“ชุดสูทเหรอ…”
จีน
江勤想了想,发现自己的爸妈确实没见过自己穿西装的样子,也就没有拒绝,迈步去试衣间间挑选了一件黑色西装。
ไทย
เจียงฉินคิดดูแล้ว พบว่าพ่อแม่ของตนไม่เคยเห็นตัวเองใส่ชุดสูทจริงๆ จึงไม่ได้ปฏิเสธ ก้าวเท้าไปยังห้องลองชุดเพื่อเลือกชุดสูทสีดำมาตัวหนึ่ง
จีน
衣服换好之后,冯楠舒拿着一条深蓝色带斑点的领带递了过去。
ไทย
หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว เฝิงหนานซูก็ถือเนกไทสีน้ำเงินเข้มมีลายจุดยื่นส่งไปให้
จีน
江勤走到全身镜面前照了照,而冯楠舒也跟着走了过来,靠在他身边,两个人看着镜子里的对方逐渐失神,就好像被使了定身术一样。
ไทย
เจียงฉินเดินไปส่องกระจกเงาเต็มตัว ส่วนเฝิงหนานซูก็เดินตามมาติดๆ ยืนพิงอยู่ข้างกายเขา ทั้งสองคนมองดูอีกฝ่ายในกระจกจนค่อยๆ เหม่อลอยไป ราวกับถูกร่ายเวทตรึงร่างเอาไว้ก็ไม่ปาน
จีน
接着,江勤也不知道是想到了什么画面,眼神失焦的同时嘴角却越扬越高,露出一口白牙,脑子里似乎在闪过非常非常美好的东西。
ไทย
จากนั้น เจียงฉินก็ไม่รู้ว่าคิดถึงภาพอะไรขึ้นมา ในขณะที่สายตาหลุดโฟกัสมุมปากกลับยกสูงขึ้นเรื่อยๆ เผยให้เห็นฟันขาวสะอาด ในหัวราวกับกำลังมีสิ่งสวยงามมากๆ แวบผ่านเข้ามา
จีน
“好了,不许看了,看到心里就很难取出来了。”
ไทย
“พอแล้ว ห้ามดูแล้วนะ ถ้าดูจนสลักเข้าไปในใจแล้วจะเอาออกมายาก”
จีน
江勤忽然回过神,用左手捂住自己的眼睛,右手捂住小富婆的眼睛,迈着小碎步,凭感觉出了换衣间。
ไทย
จู่ๆ เจียงฉินก็ดึงสติกลับมา ใช้มือซ้ายปิดตาตัวเองและใช้มือขวาปิดตาแม่หนูเศรษฐี ซอยเท้าก้าวสั้นๆ เดินคลำทางออกจากห้องเปลี่ยนชุดตามความรู้สึก
จีน
海鸥照相馆的二楼很大,分别有六个棚,都是用玻璃隔开的,周围已经有五组客人正在进行拍摄了。
ไทย
ชั้นสองของร้านถ่ายรูปไห่อัวกว้างขวางมาก มีสตูดิโอแยกกันหกห้อง ทั้งหมดกั้นด้วยกระจก รอบๆ มีลูกค้าห้ากลุ่มกำลังถ่ายทำกันอยู่แล้ว
จีน
江勤四下张望了一阵,很快就见到了位于第三间的袁友琴和江正宏。
ไทย
เจียงฉินมองซ้ายแลขวาอยู่ครู่หนึ่ง ไม่นานก็เห็นหยวนโหย่วฉินกับเจียงเจิ้งหงที่อยู่ในห้องที่สาม
จีน
他们两口子早就等待多时了,一见到穿着白裙子的冯楠舒和穿着黑西装的儿子并肩走来,也是瞬间失神,脑子里不断闪过非常美好的画面。
ไทย
สองสามีภรรยารออยู่นานแล้ว พอเห็นเฝิงหนานซูที่สวมชุดกระโปรงสีขาวเดินเคียงข้างมากับลูกชายที่สวมชุดสูทสีดำ ก็พลันเหม่อลอยไปในชั่วพริบตาเช่นกัน ในหัวมีภาพที่สวยงามมากๆ ผุดขึ้นมาไม่หยุด
จีน
“爸,妈?想什么呢?”
ไทย
“พ่อ แม่ คิดอะไรกันอยู่ครับ”
จีน
“别捣乱,我正在取名字呢。”
ไทย
“อย่ามากวน แม่กำลังตั้งชื่ออยู่”
จีน
“?”
ไทย
“?”
จีน
随后,在摄影师的招呼之下,一家四口进入到了拍摄的环节,他们第一张是全站的姿势,江勤和冯楠舒站在中间,旁边是江正宏和袁友琴,背景是纯红的颜色,看上去十分喜庆。
ไทย
หลังจากนั้น ภายใต้การดูแลต้อนรับของช่างภาพ ครอบครัวสี่คนก็เข้าสู่ขั้นตอนการถ่ายภาพ ภาพแรกของพวกเขาเป็นท่ายืนทั้งหมด เจียงฉินกับเฝิงหนานซูยืนอยู่ตรงกลาง ด้านข้างคือเจียงเจิ้งหงกับหยวนโหย่วฉิน ฉากหลังเป็นสีแดงสด ดูแล้วเปี่ยมไปด้วยบรรยากาศมงคลและน่ายินดียิ่งนัก
จีน
然后就是袁友琴和江正宏坐在前面,冯楠舒和江勤分别站在后面。
ไทย
จากนั้นก็เป็นหยวนโหย่วฉินกับเจียงเจิ้งหงนั่งอยู่ด้านหน้า เฝิงหนานซูกับเจียงฉินยืนอยู่ด้านหลังตามลำดับ
จีน
等到四口的照片拍完之后,两个男人被逐出了队伍,只剩下袁友琴和冯楠舒,在快门声中不断变换着姿势,跟母女并无差别。
ไทย
เมื่อถ่ายภาพสี่คนเสร็จเรียบร้อย ผู้ชายทั้งสองคนก็ถูกขับออกจากแถว เหลือเพียงหยวนโหย่วฉินกับเฝิงหนานซูที่คอยเปลี่ยนท่าทางไปเรื่อยๆ ท่ามกลางเสียงชัตเตอร์ ไม่ต่างอะไรกับคู่แม่ลูกเลยแม้แต่น้อย
จีน
江正宏从口袋里掏了一把瓜子递给江勤:“楠舒个好姑娘,漂亮又乖巧,真是谁见谁夸,但我想你应该知道,她的家庭背景对我们来说不合适,也就是你妈,没有点脑子,整天喜欢大过天。”
ไทย
เจียงเจิ้งหงควักเมล็ดแตงโมกำหนึ่งออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้เจียงฉิน “หนานซูเป็นเด็กสาวที่ดี ทั้งสวยทั้งว่านอนสอนง่าย ใครเห็นใครก็ชมจริงๆ แต่พ่อคิดว่าแกน่าจะรู้ ภูมิหลังครอบครัวของเธอไม่เหมาะกับเราหรอก ก็มีแต่แม่แกนั่นแหละ ไม่มีสมองเอาเสียเลย วันๆ เอาแต่คิดว่าความชอบยิ่งใหญ่กว่าฟ้า”
จีน
江勤接过瓜子没说话。
ไทย
เจียงฉินรับเมล็ดแตงโมมาโดยไม่พูดอะไร
จีน
“臭小子,你心里到底是怎么想的?别到时候让你妈跟着失恋啊。”
ไทย
“เจ้าเด็กแสบ ในใจแกคิดยังไงกันแน่ อย่าให้ถึงเวลาแล้วแม่แกต้องอกหักไปด้วยล่ะ”
จีน
“爸,您老这么清醒,怎么不多劝劝我妈呢,那可是个坐宾利的千金大小姐,咱们算是什么家庭?门不当户不对的。”
ไทย
“พ่อ พ่อมีสติขนาดนี้ ทำไมไม่ไปเกลี้ยกล่อมแม่ให้มากหน่อยล่ะ นั่นมันคุณหนูใหญ่ระดับนั่งเบนท์ลีย์เลยนะ ครอบครัวเราเป็นแบบไหนกัน ฐานะไม่สมน้ำสมเนื้อกันสักนิด”
จีน
江正宏一边嗑瓜子一边开口:“劝你妈有什么用,真正做决定的那个人是你。”
ไทย
เจียงเจิ้งหงแทะเมล็ดแตงโมพลางเอ่ยปาก “เกลี้ยกล่อมแม่แกจะมีประโยชน์อะไร คนที่ตัดสินใจจริงๆ คือแกต่างหาก”
จีน
江勤磕完了手里的瓜子,手往前一摊:“老江,还吃。”
ไทย
เจียงฉินแทะเมล็ดแตงโมในมือหมดแล้วก็แบมือยื่นไปข้างหน้า “เหล่าเจียง ขอกินอีก”
จีน
“没有了,剩下的是给你妈装的。”
ไทย
“ไม่มีแล้ว ที่เหลือเก็บไว้ให้แม่แก”
จีน
“原来爱喂食这个习惯,我是从您这儿耳濡目染的?”
ไทย
“ที่แท้นิสัยชอบป้อนของกินนี่ผมซึมซับมาจากพ่อนี่เอง?”
จีน
江正宏压低了声音:“你妈太唠叨了,我每次跟她出门都会给她带点零嘴儿,最起码减弱你妈百分之三十的战斗力,这都是男人的处世哲学。”
ไทย
เจียงเจิ้งหงลดเสียงต่ำลง “แม่แกขี้บ่นเกินไป ทุกครั้งที่พ่อออกไปข้างนอกกับเธอเลยต้องพกของกินเล่นติดตัวไว้ให้ อย่างน้อยก็ช่วยลดพลังทำลายล้างของแม่แกไปได้สามสิบเปอร์เซ็นต์ นี่คือปรัชญาการใช้ชีวิตของลูกผู้ชาย”
จีน
正说话的功夫,袁友琴女士冲这边招了招手:“江勤,你妈我拍不动了,你赶紧去跟楠舒拍几张。”
ไทย
ในระหว่างที่กำลังคุยกันอยู่นั้น คุณนายหยวนโหย่วฉินก็กวักมือเรียกมาทางนี้ “เจียงฉิน แม่ของแกถ่ายต่อไม่ไหวแล้ว แกรีบไปถ่ายกับหนานซูสักสองสามรูปเร็ว”
จีน
“知道了。”
ไทย
“รู้แล้วครับ”
จีน
江勤把西装穿好,扣好纽扣来到了场间。
ไทย
เจียงฉินจัดเสื้อสูทให้เรียบร้อย ติดกระดุมแล้วเดินเข้ามากลางลาน
จีน
摄影师举起单反对准两人:“诶对,这位小姐的眼神非常好,就像现在这样一直看着这位先生,保持住。”
ไทย
ช่างภาพยกกล้องดีเอสแอลอาร์ขึ้นเล็งไปที่ทั้งสองคน “ใช่ครับๆ สายตาของคุณผู้หญิงดีมากเลย มองคุณผู้ชายแบบนี้ต่อไปนะครับ ค้างไว้แบบนั้นเลย”
จีน
“好,我们换一边,再来一张微笑对视的。”
ไทย
“ดีครับ เราสลับข้างกันหน่อย ขอภาพยิ้มสบตากันอีกรูปนะครับ”
จีน
“先生,你坐在前面的椅子上吧,身体稍微向左侧倾斜,小姐你扶着这位先生的肩膀,额……眼睛倒是也不用一直看他,偶尔也关照一下我的镜头谢谢。”
ไทย
“คุณผู้ชาย นั่งลงบนเก้าอี้ด้านหน้าเลยครับ ลำตัวเอียงไปทางซ้ายเล็กน้อย คุณผู้หญิงช่วยจับไหล่ของคุณผู้ชายไว้นะครับ เอ่อ… สายตาก็ไม่ต้องมองเขาตลอดเวลาก็ได้ หันมาสนใจกล้องของผมบ้างเป็นครั้งคราว ขอบคุณครับ”
จีน
摄影师不断按动快门:“先生,现在该轮到您看这位小姐了。”
ไทย
ช่างภาพกดชัตเตอร์ไม่หยุด “คุณผู้ชาย ตอนนี้ถึงคิวที่คุณต้องมองคุณผู้หญิงแล้วครับ”
จีน
“没错没错,就是这个角度。”
ไทย
“ใช่แล้วๆ มุมนี้แหละครับ”
จีน
“嘶,先生,您的凝视太深情了,先不要太过深情好吗?稍微淡漠一些,待会儿有需要深情的场景,到时候我会提前说的。”
ไทย
“ซี๊ด คุณผู้ชายครับ สายตาที่คุณจ้องมองมันลึกซึ้งเกินไปแล้ว อย่าเพิ่งลึกซึ้งขนาดนั้นจะได้ไหมครับ ทำเฉยชาลงอีกนิด เดี๋ยวจะมีฉากที่ต้องใช้ความรู้สึกลึกซึ้ง ถึงตอนนั้นผมจะบอกล่วงหน้าเองครับ”
จีน
江勤:“……”
ไทย
เจียงฉิน : “…”
จีน
时至下午,一家四口的照片全都拍完了,摄影师把片子倒入电脑里,让他们挑选精修和入册。
ไทย
จวบจนช่วงบ่าย ภาพถ่ายของครอบครัวสี่คนก็ถ่ายเสร็จทั้งหมด ช่างภาพนำไฟล์ภาพลงคอมพิวเตอร์เพื่อให้พวกเขาเลือกรูปสำหรับรีทัชแต่งภาพและเข้าเล่มอัลบั้ม
จีน
在这个过程当中,冯楠舒的眼神一直在闪亮着,这个也喜欢那个也喜欢,所有照片都想要,都想放到相册里面。
ไทย
ในระหว่างขั้นตอนนี้ แววตาของเฝิงหนานซูเป็นประกายระยิบระยับอยู่ตลอดเวลา รูปนี้ก็ชอบ รูปนั้นก็ชอบ อยากได้ภาพทั้งหมด อยากใส่เข้าไปในอัลบั้มรูปทั้งหมด
จีน
江勤摆摆手:“算了,不挑了,全都精修入册吧,然后统统做两份。”
ไทย
เจียงฉินโบกมือ “ช่างเถอะ ไม่เลือกแล้ว รีทัชแต่งภาพและเข้าเล่มทั้งหมดเลย แล้วทำเป็นสองชุดทั้งหมด”
จีน
“臭小子,花钱挺狠啊。”袁友琴看了一眼自己的儿子。
ไทย
“เจ้าเด็กแสบ ใช้เงินมือเติบจริงนะ” หยวนโหย่วฉินมองดูลูกชายของตน
จีน
“我都说了,我在学校给几百号人兼职当老板,现在已经赚了不少钱了,妈,你既然全都想要,那我肯定要孝敬您的。”
ไทย
“ผมบอกแล้วไงว่าผมเป็นเจ้านายคนทำงานพาร์ตไทม์หลายร้อยคนที่มหาวิทยาลัย ตอนนี้หาเงินได้ตั้งเยอะแล้ว แม่ ในเมื่อแม่อยากได้ทั้งหมด ผมก็ต้องกตัญญูต่อแม่อยู่แล้วครับ”
จีน
袁友琴笑了:“儿子,妈什么时候说过全都想要了?那不是楠舒说的吗?”
ไทย
หยวนโหย่วฉินหัวเราะ “ลูกจ๋า แม่เคยบอกตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าอยากได้ทั้งหมด นั่นไม่ใช่หนานซูพูดหรอกเหรอ”
จีน
“这不重要,重要的是要还是不要?”
ไทย
“เรื่องนั้นไม่สำคัญ สำคัญที่ว่าจะเอาหรือไม่เอาครับ”
จีน
“都要,我有很多钱!”冯楠舒拿出自己厚厚的小钱包。
ไทย
“เอาหมดเลย ฉันมีเงินเยอะมาก!” เฝิงหนานซูหยิบกระเป๋าสตางค์ใบเล็กที่หนาเตอะของตนออกมา
จีน
江勤看向负责选片的设计师:“都要的话应该得多送点东西吧?来十几个摆台,纯红木的那种有没有?看起来高端一点,哦对了,你们影楼想不想到临川开分店?我可以帮忙,你再多送我几个,嗨,算了吧,把影楼送给我,你走吧。”
ไทย
เจียงฉินหันไปมองดีไซเนอร์ผู้รับผิดชอบการเลือกรูป “ถ้าเอาทั้งหมดก็ควรจะต้องแถมของให้เยอะหน่อยสิใช่ไหม ขอกรอบรูปตั้งโต๊ะสักสิบกว่าอัน แบบไม้พะยูงแท้มีไหม ดูไฮเอนด์ขึ้นมาหน่อย อ้อจริงสิ สตูดิโอพวกคุณอยากไปเปิดสาขาที่หลินชวนไหม ผมช่วยได้นะ คุณแถมให้ผมเพิ่มอีกสองสามอันสิ เฮ้อ ช่างเถอะ ยกสตูดิโอให้ผมเลยแล้วคุณก็ไปซะ”
จีน
设计师:“……”
ไทย
ดีไซเนอร์ : “…”
จีน
影楼开不开分店他不知道,但是离开了白鸥照相馆没多久,房小璇就打了电话过来,说是喜甜的五家店面选址已经搞定了,已经全部发到了他的邮箱。
ไทย
สตูดิโอจะเปิดสาขาหรือไม่เขาไม่รู้ แต่หลังจากออกจากร้านถ่ายรูปไป๋อัวได้ไม่นาน ฝางเสี่ยวเสวียนก็โทรศัพท์เข้ามา บอกว่าการเลือกทำเลร้านทั้งห้าสาขาของสี่เถียนเรียบร้อยแล้ว และได้ส่งทั้งหมดเข้าไปยังกล่องข้อความอีเมลของเขาแล้ว
จีน
正好,杨记到临川开店的事也被提上了日程,所以江勤就把选店的事情一并交给了房小璇负责。
ไทย
พอดีกับที่เรื่องการไปเปิดร้านที่หลินชวนของหยางจี้ก็ถูกบรรจุเข้าสู่วาระแล้วเช่นกัน ดังนั้นเจียงฉินจึงมอบหมายเรื่องการเลือกทำเลร้านให้ฝางเสี่ยวเสวียนรับผิดชอบไปพร้อมกันเลย
จีน
(本章完)
ไทย
(จบบทนี้)
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน