เถ้าแก่เนี้ยชอบเธอมาก

Chinese

第107章 老板娘很喜欢你

Thai

ตอนที่ 107 เถ้าแก่เนี้ยชอบเธอมาก

Chinese

其实黑色奥迪离开女生宿舍之后并没有开多远，到了教学楼的前广场就停下了，毕竟两个人下午都是满课，现在出去兜风的话不太现实。

Thai

ที่จริงหลังจากรถออดี้สีดำแล่นออกจากหอพักหญิงก็ไม่ได้ขับไปไกลนัก พอมาถึงลานหน้าอาคารเรียนก็จอดลง เพราะช่วงบ่ายพวกเขาทั้งสองคนมีเรียนเต็มคาบ การจะออกไปขับรถกินลมตอนนี้จึงดูไม่ค่อยสมจริงเท่าไรนัก

Chinese

不过眼看着距离上课还有段时间，江勤就带着冯楠舒去了一趟喜甜奶茶店。

Thai

แต่เมื่อเห็นว่ายังเหลือเวลาอีกพักใหญ่ก่อนจะเริ่มเรียน เจียงฉินจึงพาเฝิงหนานซูไปที่ร้านชานมสี่เถียน

Chinese

“要去喝奶茶吗？”冯楠舒开口问道。

Thai

“จะไปดื่มชานมเหรอ” เฝิงหนานซูเอ่ยถาม

Chinese

江勤听完之后摇摇头：“不是来喝奶茶的，你是喜甜的老板娘，虽然有点怕人，但也不能总不露面。”

Thai

เจียงฉินฟังจบก็ส่ายหน้า “ไม่ได้มาดื่มชานม เธอเป็นเถ้าแก่เนี้ยของสี่เถียน ถึงจะกลัวคนไปบ้าง แต่ก็ไม่ควรเอาแต่หลบหน้าตลอด”

Chinese

“我都没有证。”冯楠舒还没忘记老板娘证的事。

Thai

“ฉันยังไม่มีใบรับรองเลย” เฝิงหนานซูยังไม่ลืมเรื่องใบรับรองเถ้าแก่เนี้ย

Chinese

江勤忍不住看她一眼：“你老是不来，房小璇估计都已经把你这个老板娘忘掉了，还想拿证？”

Thai

เจียงฉินอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเธอ “ถ้าเธอไม่มาบ่อยๆ ฝางเสี่ยวเสวียนคงจะลืมเถ้าแก่เนี้ยอย่างเธอไปแล้วมั้ง ยังจะอยากได้ใบรับรองอีกเหรอ”

Chinese

“那我以后经常来。”

Thai

“งั้นต่อไปฉันจะมาบ่อยๆ”

Chinese

说话的功夫，两个人就到了喜甜奶茶店的门口。

Thai

ระหว่างที่พูดคุยกัน ทั้งสองคนก็มาถึงหน้าร้านชานมสี่เถียน

Chinese

校花比赛过去了，营销热度也开始衰退了，但是前广场的商业氛围的确被炒起来了，客户留存住了不少，以至于人流量和之前相比简直天差地别。

Thai

การประกวดดาวมหาวิทยาลัยผ่านพ้นไปแล้ว กระแสการตลาดก็เริ่มซาลง ทว่าบรรยากาศทางการค้าบริเวณลานหน้าอาคารก็ถูกปลุกให้คึกคักขึ้นมาจริงๆ ลูกค้าประจำยังคงแวะเวียนมาไม่น้อย จนทำให้จำนวนผู้คนสัญจรไปมาแตกต่างจากเมื่อก่อนราวฟ้ากับเหว

Chinese

而房小璇在营销阶段的优秀表现也证明了她的业务能力，所以，江勤打算给她升个经理，涨涨工资。

Thai

ส่วนผลงานอันยอดเยี่ยมของฝางเสี่ยวเสวียนในช่วงทำการตลาดนั้นก็พิสูจน์ให้เห็นถึงความสามารถในการทำงานของเธอแล้ว ดังนั้นเจียงฉินจึงตั้งใจจะเลื่อนตำแหน่งให้เธอเป็นผู้จัดการและขึ้นเงินเดือนให้

Chinese

但这件事最好还是以小富婆的名义来做，毕竟奶茶店名义上的老板是她。

Thai

แต่เรื่องนี้ทำในนามของแม่หนูเศรษฐีจะดีที่สุด เพราะถึงอย่างไรในนามแล้วเจ้าของร้านชานมก็คือเธอ

Chinese

进门之后，江勤看到了三个人。

Thai

หลังจากเดินเข้าไปในร้าน เจียงฉินก็เห็นคนสามคน

Chinese

一个是房小璇，另外是她招聘来的两员大将，胡馨和陈勇。

Thai

คนหนึ่งคือฝางเสี่ยวเสวียน ส่วนอีกสองคนคือกำลังสำคัญที่เธอรับสมัครเข้ามา หูซินและเฉินหย่ง

Chinese

胡馨原本是南街的餐馆服务员，陈勇则是在校的大学生，两个人都是房小璇一手挑选的。

Thai

เดิมทีหูซินเป็นพนักงานเสิร์ฟร้านอาหารที่ถนนสายใต้ ส่วนเฉินหย่งเป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัย ทั้งคู่ล้วนเป็นคนที่ฝางเสี่ยวเสวียนคัดเลือกมาด้วยตัวเอง

Chinese

喜甜的生意越来越好了，而火热的营销阶段也已经过去，总不能再逮住房小璇一个人压榨。

Thai

กิจการของสี่เถียนดีวันดีคืน และช่วงการตลาดอันดุเดือดก็ผ่านพ้นไปแล้ว จะให้คอยจับฝางเสี่ยวเสวียนมากดขี่เค้นแรงงานอยู่คนเดียวต่อไปไม่ได้

Chinese

而且，喜甜如果真的要在别的学校开分店，那江勤手里必须要有几个能用的奶茶店经理可以跟着跑。

Thai

อีกทั้งถ้าสี่เถียนคิดจะไปเปิดสาขาในมหาวิทยาลัยอื่นจริงๆ ในมือของเจียงฉินก็จำเป็นต้องมีผู้จัดการร้านชานมที่พึ่งพาได้คอยวิ่งงานตามไปด้วยสักสองสามคน

Chinese

房小璇作为最初就跟着喜甜成长起来的人，肯定就是不二之选。

Thai

ฝางเสี่ยวเสวียนที่เป็นคนติดตามและเติบโตมาพร้อมกับสี่เถียนตั้งแต่แรกเริ่ม ย่อมเป็นตัวเลือกอันดับหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย

Chinese

她任劳任怨，工作态度诚恳，做事干脆利索，这些优点江勤全都看在眼里，所以江勤有意让她学会如何管理一家奶茶店，以应对后期的分店模式。

Thai

เธอขยันอดทน ทัศนคติในการทำงานจริงใจ ทำงานคล่องแคล่วว่องไว ข้อดีเหล่านี้เจียงฉินมองเห็นทั้งหมด เขาจึงตั้งใจจะให้เธอเรียนรู้วิธีการบริหารร้านชานม เพื่อรองรับรูปแบบการขยายสาขาในภายหลัง

Chinese

她不是临川大学的学生，时间上比较自由，被派到科技大那边也无须害怕课业被耽误，是很适合的人选。

Thai

เธอไม่ใช่นักศึกษาของมหาวิทยาลัยหลินชวน เรื่องเวลาจึงค่อนข้างยืดหยุ่น หากถูกส่งตัวไปทาง ม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะกระทบกับการเรียน นับว่าเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมอย่างยิ่ง

Chinese

不过，房小璇做奶茶做的好，却并没有做经理的经验，所以江勤也很想趁分店计划还没开始的时候多锻炼她一下。

Thai

ทว่าฝางเสี่ยวเสวียนชงชานมเก่ง แต่กลับไม่มีประสบการณ์ในการเป็นผู้จัดการ เจียงฉินจึงอยากอาศัยช่วงที่แผนการขยายสาขายังไม่เริ่มต้นขึ้นมาเคี่ยวกรำและฝึกฝนเธอให้มากหน่อย

Chinese

而如何招聘合适的人手则是她最需要在短时间之内学会的。

Thai

และวิธีคัดเลือกคนทำงานที่เหมาะสมก็คือสิ่งที่เธอจำเป็นต้องเรียนรู้ให้ได้ในระยะเวลาอันสั้นที่สุด

Chinese

“老板，老板娘，下午好。”

Thai

“เถ้าแก่ เถ้าแก่เนี้ย สวัสดีตอนบ่ายค่ะ”

Chinese

房小璇见到江勤和冯楠舒进来，小嘴像是抹了蜜一样。

Thai

เมื่อฝางเสี่ยวเสวียนเห็นเจียงฉินกับเฝิงหนานซูเดินเข้ามา ปากน้อยๆ ของเธอก็หวานหยดย้อยราวกับชโลมด้วยน้ำผึ้ง

Chinese

“最近生意怎么样？”江勤往店里随意打量了一眼。

Thai

“ช่วงนี้ค้าขายเป็นยังไงบ้าง” เจียงฉินกวาดสายตามองไปรอบๆ ร้านอย่างสบายอารมณ์

Chinese

房小璇点点头：“还可以，虽然比不上校花大赛那段时间的疯狂，但是也差不到哪儿去。”

Thai

ฝางเสี่ยวเสวียนพยักหน้า “พอใช้ได้เลยค่ะ ถึงจะไม่บ้าคลั่งเท่าช่วงประกวดดาวมหาวิทยาลัย แต่ก็ไม่ได้แย่กว่ากันสักเท่าไร”

Chinese

“这两个兼职的人呢，做的好不好？”

Thai

“แล้วพนักงานพาร์ตไทม์สองคนนี้ล่ะ ทำงานดีไหม”

Chinese

“胡馨还可以，上手很快，陈勇之前没太做过，所以还在学，不过做奶茶并不是什么有难度的工作，他应该很快就可以适应了。”

Thai

“หูซินทำงานใช้ได้เลยค่ะ เรียนรู้งานเร็ว ส่วนเฉินหย่งก่อนหน้านี้ไม่ค่อยเคยทำเลยยังต้องเรียนรู้อยู่ แต่การชงชานมไม่ใช่เรื่องยากอะไร อีกเดี๋ยวเขาก็น่าจะปรับตัวได้แล้วค่ะ”

Chinese

江勤点点头，对于有无职业经验倒是没有太多的挑剔：“对了小璇，今天我们来是有件事要宣布的。”

Thai

เจียงฉินพยักหน้า เรื่องมีประสบการณ์ทำงานหรือไม่นั้นเขาไม่ได้จู้จี้จุกจิกอะไรมาก “จริงสิเสี่ยวเสวียน วันนี้ที่พวกเรามา มีเรื่องหนึ่งจะประกาศน่ะ”

Chinese

“什么事啊老板？”

Thai

“เรื่องอะไรหรือคะเถ้าแก่”

Chinese

“伱家老板娘觉得你这段时间工作努力，认真负责，所以想要让你做喜甜的经理，工资上涨百分之二十。”

Thai

“เถ้าแก่เนี้ยของเธอเห็นว่าช่วงนี้เธอตั้งใจทำงาน ทั้งมุ่งมั่นและมีความรับผิดชอบ ก็เลยอยากให้เธอขึ้นเป็นผู้จัดการของสี่เถียน พร้อมกับขึ้นเงินเดือนให้ยี่สิบเปอร์เซ็นต์”

Chinese

冯楠舒学的可快了，江勤教一遍她就会说：“小璇，你以后要继续努力。”

Thai

เฝิงหนานซูเรียนรู้ได้เร็วมาก พอเจียงฉินสอนแค่รอบเดียวเธอก็พูดตามได้ทันที “เสี่ยวเสวียน ต่อไปเธอต้องตั้งใจพยายามต่อนะ”

Chinese

“谢谢老板，谢谢老板娘，我一定会继续努力的！”房小璇的脸上瞬间浮现出肉眼可见的愉悦。

Thai

“ขอบคุณค่ะเถ้าแก่ ขอบคุณค่ะเถ้าแก่เนี้ย ฉันจะตั้งใจพยายามต่อไปอย่างแน่นอนค่ะ!” บนใบหน้าของฝางเสี่ยวเสวียนปรากฏความยินดีปรีดาที่มองเห็นได้ชัดในทันที

Chinese

其实她的工资已经涨过一次了，这次又涨，还升了职，激动感肯定是不言而喻。

Thai

ที่จริงเงินเดือนของเธอเคยขึ้นมาแล้วครั้งหนึ่ง ครั้งนี้ได้ขึ้นอีก แถมยังได้เลื่อนตำแหน่ง ความรู้สึกตื่นเต้นดีใจย่อมไม่ต้องพูดถึง

Chinese

而趁着这份激动还上头的时候，江勤也是把下一步的计划简单的跟她说了一下。

Thai

และในระหว่างที่ความตื่นเต้นดีใจนี้ยังคุกรุ่นอยู่ เจียงฉินก็บอกเล่าแผนการขั้นต่อไปให้เธอฟังคร่าวๆ

Chinese

“喜甜马上要去科技大开分店了，我们需要一个合格的经理去打头阵，我的意思是重新招聘一个，但你家老板娘很喜欢你，建议让你去锻炼锻炼。”

Thai

“สี่เถียนกำลังจะไปเปิดสาขาใหม่ที่ ม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในเร็วๆ นี้ เราต้องการผู้จัดการที่มีคุณสมบัติเหมาะสมไปเป็นทัพหน้า ความคิดของฉันคือรับสมัครใหม่สักคน แต่เถ้าแก่เนี้ยของเธอชอบเธอมาก เลยเสนอแนะให้ส่งเธอไปฝึกฝนฝีมือดู”

Chinese

冯楠舒看他一眼，睫毛微颤：“江勤说的对。”

Thai

เฝิงหนานซูเหลือบมองเขา ขนตาสั่นไหวเบาๆ “เจียงฉินพูดถูกแล้ว”

Chinese

“我愿意去。”房小璇没有丝毫犹豫就答应了。

Thai

“ฉันยินดีไปค่ะ” ฝางเสี่ยวเสวียนตอบตกลงโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

Chinese

“你不再考虑一下？”

Thai

“เธอจะไม่ลองคิดดูอีกทีเหรอ”

Chinese

“我不考虑，让我去哪儿我就去哪儿。”

Thai

“ไม่คิดแล้วค่ะ ให้ฉันไปไหนฉันก็จะไปที่นั่น”

Chinese

房小璇没上过太多学，一直都是东奔西跑的找碎活来干，太好的找不到，太差的收入少，而稳定对于她来说是当前最重要的事情。

Thai

ฝางเสี่ยวเสวียนไม่ได้เรียนหนังสือมามาก ตลอดมาล้วนวิ่งวุ่นหางานจิปาถะทำไปทั่ว งานที่ดีเกินไปก็หาไม่ได้ งานที่แย่เกินไปรายได้ก็น้อย สำหรับเธอแล้วความมั่นคงคือสิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้

Chinese

喜甜以前的生意差的都要揭不开锅了，原老板一直唉声叹气的，动不动就说要关店。

Thai

เมื่อก่อนกิจการของสี่เถียนย่ำแย่จนแทบจะไม่มีข้าวกิน เถ้าแก่คนเก่าเอาแต่ถอนหายใจ เอะอะก็บอกว่าจะปิดร้าน

Chinese

房小璇都已经做好被辞退的准备了，哪曾想换了个老板之后起死回生，还马上就要开分店，谁会在这时候打退堂鼓啊。

Thai

ฝางเสี่ยวเสวียนเตรียมใจโดนไล่ออกไว้เรียบร้อยแล้ว ใครจะไปคิดว่าพอเปลี่ยนเถ้าแก่คนใหม่ ร้านก็ฟื้นคืนชีพขึ้นมา แถมยังกำลังจะเปิดสาขาใหม่ในเร็วๆ นี้อีก ใครจะไปยอมถอยหนีในเวลาแบบนี้กันล่ะ

Chinese

她确实看不懂老板和老板娘想做什么，但她有脑子。

Thai

เธอดูไม่ออกจริงๆ ว่าเถ้าแก่กับเถ้าแก่เนี้ยคิดจะทำอะไรกันแน่ แต่เธอมีสมอง

Chinese

短短一个月，让喜甜的生意火爆到这种程度，这不是一般人能做出来的。

Thai

เพียงแค่หนึ่งเดือนสั้นๆ กลับทำให้กิจการของสี่เถียนฮิตถล่มทลายได้ถึงขนาดนี้ นี่ไม่ใช่เรื่องที่คนธรรมดาทั่วไปจะทำได้

Chinese

房小璇很希望得到一个有晋升渠道的工作，但她学历低，虽然努力认真，但这份努力在别人看来并不值钱。

Thai

ฝางเสี่ยวเสวียนอยากได้งานที่มีโอกาสเลื่อนตำแหน่งมาก แต่เธอมีการศึกษาต่ำ แม้จะขยันขันแข็งและตั้งใจจริง ทว่าความพยายามนี้ในสายตาของคนอื่นกลับไม่มีราคาค่างวดอะไร

Chinese

可现在好了，能去经营分店，未来可能还能经营更多的分店，在这种机会面前，有条件要上，没有条件创作条件也要上。

Thai

แต่ตอนนี้ดีแล้ว เธอสามารถไปบริหารสาขาใหม่ และในอนาคตก็อาจจะได้บริหารสาขาเพิ่มขึ้นอีก ต่อหน้าโอกาสเช่นนี้ มีเงื่อนไขพร้อมก็ต้องลุย ไม่มีเงื่อนไขพร้อมก็ต้องสร้างเงื่อนไขขึ้นมาแล้วลุยอยู่ดี

Chinese

底层的工作者，肚子里可能没有太多的文化，但对前途这两个字绝对明白的很透彻。

Thai

คนทำงานระดับรากหญ้า ในหัวอาจไม่มีความรู้มากมายนัก แต่สำหรับคำว่าอนาคตสองคำนี้ ย่อมเข้าใจอย่างถ่องแท้อย่างแน่นอน

Chinese

江勤点了点头：“那好，既然你愿意，外派人选就定你了。”

Thai

เจียงฉินพยักหน้า “งั้นก็ดี ในเมื่อเธอยินดี ตัวแทนที่จะถูกส่งไปข้างนอกก็เคาะเป็นเธอแล้วกัน”

Chinese

“老板，我大概什么时候去分店？”房小璇忍不住问了一句。

Thai

“เถ้าแก่คะ ฉันต้องไปที่สาขาใหม่ประมาณเมื่อไรหรือคะ” ฝางเสี่ยวเสวียนอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมาประโยคหนึ่ง

Chinese

江勤仔细思考了一下：“下个月吧，但准确时间我还说不定，因为店面还没选好，你先踏踏实实在这里做，争取在最短的时间内把胡馨和陈勇带出来。”

Thai

เจียงฉินครุ่นคิดอย่างละเอียด “เดือนหน้าแล้วกัน แต่เวลายังระบุแน่ชัดไม่ได้ เพราะยังเลือกหน้าร้านไม่เสร็จ เธอตั้งใจทำงานอยู่ที่นี่ไปก่อน พยายามเทรนงานให้หูซินกับเฉินหย่งเป็นงานให้เร็วที่สุด”

Chinese

房小璇点头：“好的老板。”

Thai

ฝางเสี่ยวเสวียนพยักหน้า “รับทราบค่ะเถ้าแก่”

Chinese

“加油。”冯楠舒轻轻柔柔地开口。

Thai

“สู้ๆ นะ” เฝิงหนานซูเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแผ่วเบา

Chinese

“谢谢老板娘，你人真好。”

Thai

“ขอบคุณค่ะเถ้าแก่เนี้ย คุณใจดีจังเลย”

Chinese

“你也是。”小富婆的目光在闪烁。

Thai

“เธอก็เหมือนกัน” สายตาของแม่หนูเศรษฐีเป็นประกายระยิบระยับ

Chinese

这一刻，房小璇觉得老板说的那句话并不是客套话，自家的高冷老板娘可能真的很喜欢她。

Thai

ในชั่วขณะนี้ ฝางเสี่ยวเสวียนรู้สึกว่าคำพูดนั้นของเถ้าแก่ไม่ใช่แค่คำพูดตามมารยาท เถ้าแก่เนี้ยผู้เย็นชาสูงส่งของเธออาจจะชอบเธอมากจริงๆ

Chinese

从喜甜离开之后，江勤带着冯楠舒去了教学楼。

Thai

หลังจากออกจากสี่เถียน เจียงฉินก็พาเฝิงหนานซูไปยังอาคารเรียน

Chinese

下午的公开课是三班和四班的合堂，这也是江勤和冯楠舒第一次一起上课，于是两人按照课表信息，找到了这堂课的公共教室，一进去之后，原本嘈杂的嬉笑声瞬间少了大半。

Thai

คาบเรียนรวมช่วงบ่ายเป็นการรวมห้องระหว่างห้องสามกับห้องสี่ นี่เป็นครั้งแรกที่เจียงฉินและเฝิงหนานซูได้เข้าเรียนร่วมกัน ทั้งสองคนจึงตามข้อมูลในตารางสอนจนหาห้องเรียนรวมของคาบนี้พบ ทันทีที่ก้าวเข้าไป เสียงหัวเราะหยอกล้อที่เคยอึกทึกครึกโครมก็พลันเงียบหายไปกว่าครึ่ง

Chinese

说实话，金融学院的男生对江勤还是带着羡慕嫉妒恨的。

Thai

พูดตามตรงแล้ว บรรดาหนุ่มๆ ของคณะการเงินต่างก็ทั้งอิจฉา ริษยา และแค้นเคืองเจียงฉินอยู่ไม่น้อย

Chinese

开学的时候惊艳了无数人的少女，天天跟着江勤溜达，似乎满世界只有他一个男人，别人想加她QQ都加不上，简直要气死个人。

Thai

หญิงสาวผู้สร้างความตื่นตะลึงให้แก่ผู้คนนับไม่ถ้วนตั้งแต่ตอนเปิดเทอม กลับเดินตามต้อยๆ ไปไหนมาไหนกับเจียงฉินทุกวัน ราวกับว่าทั่วทั้งโลกใบนี้มีเขาเป็นผู้ชายเพียงคนเดียว คนอื่นอยากจะแอดคิวคิวของเธอก็แอดไม่ได้ ชวนให้โมโหจนแทบอกแตกตายจริงๆ

Chinese

但又能怎么样呢？

Thai

แต่แล้วจะทำอย่างไรได้ล่ะ

Chinese

谁都知道冯楠舒有两面，一面清冷的仿佛月光，生人勿近，不苟言笑，属于所有人。

Thai

ใครๆ ต่างก็รู้ว่าเฝิงหนานซูมีสองด้าน ด้านหนึ่งเย็นชาดุจแสงจันทร์ คนแปลกหน้าห้ามเข้าใกล้ ไม่เคยมีรอยยิ้มหรือเสียงหัวเราะ ซึ่งเป็นด้านที่มีไว้เพื่อทุกคน

Chinese

但另一面活泼可爱又粘人，却只属于江勤，别人谁也别想见到。

Thai

แต่อีกด้านหนึ่งที่สดใสน่ารักแถมยังติดคน กลับมีไว้เพื่อเจียงฉินเพียงผู้เดียว คนอื่นอย่าหวังว่าจะได้เห็นเลย

Chinese

“又去约会去了？”高文慧满脸写着想磕。

Thai

“ไปออกเดตกันมาอีกแล้วเหรอ” สีหน้าของเกาเหวินฮุ่ยเขียนไว้ชัดเจนว่าอยากจิ้นเต็มแก่

Chinese

江勤啐他一口：“你要不找个人谈恋爱吧，我发现你挺有恋爱脑的。”

Thai

เจียงฉินส่งเสียงเหอะใส่เธอ “เธอไม่ลองหาใครสักคนมาคบดูล่ะ ฉันว่าเธอเป็นพวกคลั่งรักเอาเรื่องเลยนะ”

Chinese

“自己谈有什么意思，看别人谈才有意思。”

Thai

“มีความรักเองมันจะไปสนุกอะไร มองดูคนอื่นเขารักกันถึงจะสนุกต่างหาก”

Chinese

“对，这句话说的靠谱，自己谈最没有意思，还不如看电视剧，最起码能直接跳到最后一集，看看是好结局还是坏结局，也好决定追不追，免得看到坏结局意难平，最后难受的还是自己。”

Thai

“ใช่ ประโยคนี้พูดได้เข้าท่า มีความรักเองน่าเบื่อที่สุด สู้ดูซีรีส์ยังไม่ได้ อย่างน้อยก็กดข้ามไปดูตอนสุดท้ายได้เลย จะได้รู้ว่าเป็นแฮปปี้เอนดิงหรือแบดเอนดิง จะได้ตัดสินใจว่าจะดูต่อไหม จะได้ไม่ต้องมานั่งค้างคาใจเจ็บปวดกับตอนจบแย่ๆ สุดท้ายคนที่ทรมานก็คือตัวเอง”

Chinese

冯楠舒在旁边乖巧的坐着，伸手翻开课本的第一页看了两眼，对这个话题没有表露出太大的兴趣。

Thai

เฝิงหนานซูนั่งอยู่อย่างว่าง่ายข้างๆ ยื่นมือไปเปิดหนังสือเรียนหน้าแรกดูสองสามปราด ไม่ได้แสดงความสนใจในหัวข้อนี้มากนัก

Chinese

江勤此时也已经板板正正地坐好，挺直腰背准备上课。

Thai

ตอนนี้เจียงฉินก็นั่งหลังตรงอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ยืดหลังตรงเตรียมตัวเข้าเรียน

Chinese

高数听不懂就算了，但别的课如果也挂了，那可就不是重修那么简单了，万一被劝退，那袁女士还不得打断自己狗腿。

Thai

วิชาคณิตศาสตร์ชั้นสูงฟังไม่รู้เรื่องก็ช่างเถอะ แต่วิชาอื่นถ้าขืนติดเอฟขึ้นมา มันคงไม่ใช่เรื่องง่ายๆ แค่ลงเรียนใหม่อีกรอบแล้ว หากเกิดโดนไล่ออกขึ้นมา คุณนายหยวนคงได้ตีขาหมาของเขาหักแน่ๆ

Chinese

不过就在此时，江勤的眼神忽然瞥见一个人。

Thai

แต่ทว่าในตอนนั้นเอง สายตาของเจียงฉินก็พลันเหลือบไปเห็นคนคนหนึ่ง

Chinese

任自强，他正和潘秀坐在一起，两人有说有笑，气氛十分的活跃。

Thai

เหรินจื้อเฉียง เขากำลังนั่งอยู่กับพานซิ่ว ทั้งสองคนคุยกันไปหัวเราะกันไป บรรยากาศดูคึกคักเป็นอย่างยิ่ง

Chinese

江勤不禁觉得有些惊讶，心说莫非舔狗真的有春天？

Thai

เจียงฉินอดประหลาดใจไม่ได้ ในใจคิดว่าหรือว่าพวกหมาเลียจะมีฤดูใบไม้ผลิจริงๆ กันนะ

Chinese

“老周老周，任自强和潘秀怎么坐一块了？”

Thai

“เหล่าโจว เหล่าโจว ทำไมเหรินจื้อเฉียงกับพานซิ่วถึงไปนั่งด้วยกันได้ล่ะ”

Chinese

周超颠儿颠儿地跑过来：“你还不知道？任自强今天中午去跟潘秀表白了！”

Thai

โจวเชาวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา “นายยังไม่รู้อีกเหรอ ตอนเที่ยงวันนี้เหรินจื้อเฉียงไปสารภาพรักกับพานซิ่วมาแล้ว!”

Chinese

“有情人终成眷属？”江勤有些震惊。

Thai

“คนมีใจสุดท้ายได้คู่เคียงกันเหรอ” เจียงฉินตกตะลึงเล็กน้อย

Chinese

谁曾想周超摇了摇头：“潘秀说要做任自强的妹妹。”

Thai

ใครจะคิดว่าโจวเชาจะส่ายหน้า “พานซิ่วบอกว่าอยากเป็นน้องสาวของเหรินจื้อเฉียงน่ะสิ”

Chinese

“靠，原来是有情人终成兄妹，这不就完犊子了？”江勤眼都睁大了。

Thai

“เชี่ย ที่แท้ก็คนมีใจสุดท้ายกลายเป็นพี่น้อง แบบนี้ก็พังพินาศหมดสิ” เจียงฉินเบิกตากว้าง

Chinese

“确实是完犊子了，但是任自强挺开心的，他说有情人都是从干兄妹开始的，总比单纯做同学的机会多。”

Thai

“พังพินาศจริงๆ นั่นแหละ แต่เหรินจื้อเฉียงกลับดีใจมาก เขาบอกว่าคนรักกันล้วนเริ่มต้นจากการเป็นพี่ชายน้องสาวบุญธรรมทั้งนั้น อย่างน้อยก็มีโอกาสมากกว่าการเป็นแค่เพื่อนร่วมชั้นธรรมดาๆ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

江勤咂咂嘴，眼神不由得流露出一丝不明显但却很深刻的抗拒。

Thai

เจียงฉินเดาะลิ้น แววตาอดไม่ได้ที่จะเผยความรู้สึกต่อต้านที่ไม่ชัดเจนนักแต่กลับฝังลึกออกมา

Chinese

妈的，就是因为有这样的例子摆在眼前，爱情这玩意儿才是人间最大的不值得啊。

Thai

บัดซบ ก็เพราะมีตัวอย่างแบบนี้วางอยู่ตรงหน้า ความรักบ้าบอนี่ถึงได้เป็นสิ่งที่ไม่คุ้มค่าที่สุดในโลกมนุษย์ยังไงล่ะ

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)