ผู้ชายกลัวการเปรียบเทียบที่สุด
男生最怕对比Machine-translated from Chinese. May contain inaccuracies.
Chinese
第110章 男生最怕对比
Thai
บทที่ 110 ผู้ชายกลัวการเปรียบเทียบที่สุด
Chinese
中午的课程结束,江勤起身说走,冯楠舒就哒哒哒地跟了过去。
Thai
เมื่อคาบเรียนตอนเที่ยงจบลง เจียงฉินลุกขึ้นบอกว่าไปกันเถอะ เฝิงหนานซูก็เดินเตาะแตะตามไปทันที
Chinese
见到这一幕,多数男生都是心酸的,心酸的不只是江勤何德何能成为这抹清冷月光的唯一例外,还有最重要的一点,为什么有些女孩长得比冯楠舒差十万八千里,却还没有冯楠舒乖。
Thai
เมื่อเห็นฉากนี้ ผู้ชายส่วนใหญ่ต่างรู้สึกปวดใจ สิ่งที่ทำให้ปวดใจไม่ใช่แค่เรื่องที่ว่าเจียงฉินมีดีอะไรถึงได้กลายเป็นข้อยกเว้นเพียงหนึ่งเดียวของแสงจันทร์อันเย็นเยียบนี้ แต่ยังมีจุดสำคัญที่สุดอีกข้อ นั่นคือทำไมเด็กสาวบางคนถึงหน้าตาเทียบกับเฝิงหนานซูไม่ได้เลยแม้แต่แสนแปดหมื่นลี้ ทว่ากลับยังไม่ว่าง่ายเท่าเฝิงหนานซูด้วยซ้ำ
Chinese
咱就是说,两样优点你好歹占一样的。
Thai
จะว่าไปแล้ว ข้อดีสองอย่างนี้เธอควรจะมีสักอย่างสิ
Chinese
你可以不漂亮,但你学学人家的乖巧听话不行吗?
Thai
เธออาจจะไม่สวย แต่หัดเรียนรู้ความว่าง่ายเชื่อฟังของคนอื่นเขาหน่อยไม่ได้หรือไง
Chinese
伱脾气暴躁还不讲理,那你长得漂亮点不行吗?
Thai
เธออารมณ์ร้อนแถมยังไร้เหตุผล งั้นเธอหน้าตาสวยขึ้นอีกหน่อยไม่ได้หรือไง
Chinese
结果两个优点都在冯楠舒身上,乖巧听话又漂亮,还从不跟别的男生说话,然后都被江勤那个平平无奇的狗贼给霸占了,参差感真的不要太强烈。
Thai
ทว่าข้อดีทั้งสองอย่างกลับรวมอยู่ในตัวเฝิงหนานซูหมด ทั้งว่าง่ายเชื่อฟังและสวยสะกด อีกทั้งยังไม่เคยคุยกับผู้ชายคนอื่น แล้วทั้งหมดนี้ก็ถูกไอ้โจรชั่วหน้าตาธรรมดาๆ อย่างเจียงฉินยึดครองไปแต่เพียงผู้เดียว ความเหลื่อมล้ำนี้มันช่างบาดตาบาดใจเหลือเกิน
Chinese
“真想知道冯楠舒和江勤的故事,不然我就是想不通冯楠舒怎么非得粘着他。”和庄晨一个宿舍的张广旭忍不住开口。
Thai
“อยากรู้เรื่องราวของเฝิงหนานซูกับเจียงฉินจริงๆ ไม่อย่างนั้นฉันก็คิดไม่ออกว่าทำไมเฝิงหนานซูถึงต้องคอยติดแจกับเขาตลอดเวลา” จางกว่างซวี่ซึ่งอยู่หอพักเดียวกับจวงเฉินอดพูดขึ้นมาไม่ได้
Chinese
庄晨淡淡一笑:“确实,感觉江勤除了有钱,也没表现出什么优点,不过有钱也不能算优点吧,你说呢纯纯?”
Thai
จวงเฉินยิ้มบางๆ “จริงด้วย รู้สึกว่าเจียงฉินนอกจากมีเงินแล้ว ก็ไม่ได้แสดงข้อดีอะไรออกมาเลย แต่การมีเงินก็คงนับเป็นข้อดีไม่ได้หรอก เธอคิดว่าไงฉุนฉุน”
Chinese
“那怎样才算优点?”简纯淡淡地问了一句。
Thai
“แล้วแบบไหนถึงจะนับเป็นข้อดีล่ะ” เจี่ยนฉุนถามกลับเรียบๆ หนึ่งประโยค
Chinese
庄晨有点懵。
Thai
จวงเฉินชะงักงันไปเล็กน้อย
Chinese
他知道简纯一直对“有钱”“轻浮”“油腻”这种人设很反感,可她怎么忽然又觉得“有钱”是优点了?
Thai
เขารู้ว่าเจี่ยนฉุนรู้สึกต่อต้านบุคลิกประเภท “มีเงิน” “เหลาะแหละ” และ “เลี่ยนเอียน” มาโดยตลอด แต่ทำไมจู่ๆ เธอถึงคิดว่า “มีเงิน” เป็นข้อดีขึ้นมาได้
Chinese
简纯莫名有点烦躁:“行了,赶紧去食堂吃饭吧,然后你陪我去南街,咱们去看看老太太。”
Thai
เจี่ยนฉุนรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก “พอเถอะ รีบไปกินข้าวที่โรงอาหารกันได้แล้ว จากนั้นนายค่อยไปถนนสายใต้เป็นเพื่อนฉัน พวกเราไปดูคุณยายกันหน่อย”
Chinese
“哦哦,行,我帮你拿书。”
Thai
“อ้อๆ ได้สิ ฉันช่วยถือหนังสือให้นะ”
Chinese
吃过午饭之后,艳阳高照,秋高气爽。
Thai
หลังกินมื้อเที่ยงเสร็จ ดวงตะวันสาดแสงจ้า บรรยากาศฤดูใบไม้ร่วงสดชื่นแจ่มใส
Chinese
江勤带冯楠舒溜溜达达地来到了南街,走到了最后一排的小巷子。
Thai
เจียงฉินพาเฝิงหนานซูเดินทอดน่องมายังถนนสายใต้ และเดินมาถึงตรอกเล็กๆ แถวสุดท้าย
Chinese
此时,惠民水果店的门口已经聚集了很多的人,但水果摊上的水果早在清晨的时候就被抢购一空了,有人说装苹果的箱子也要,以后可以用来装旧书,但老太太说什么都不卖,甚至还有直接想捐款的,最后也被老太太拒绝了。
Thai
ในเวลานี้ บริเวณหน้าร้านผลไม้ฮุ่ยหมินมีผู้คนมารวมตัวกันมากมายแล้ว ทว่าผลไม้บนแผงถูกแย่งซื้อจนเกลี้ยงไปตั้งแต่เช้าตรู่ มีคนบอกว่าขอกล่องใส่แอปเปิลด้วยเพื่อเอาไว้ใส่หนังสือเก่าในภายหลัง แต่คุณยายยืนกรานไม่ยอมขายไม่ว่าจะอย่างไร ถึงขั้นมีคนที่อยากจะบริจาคเงินให้โดยตรง แต่สุดท้ายก็ถูกคุณยายปฏิเสธไปเช่นกัน
Chinese
简纯、庄晨、宋晴晴、蒋恬和曹广宇早就来了,几个人看着眼前的一幕都有些莫名的感动。
Thai
เจี่ยนฉุน จวงเฉิน ซ่งฉิงฉิง เจียงเถียน และเฉากว่างอวี่มาถึงกันนานแล้ว ทุกคนมองดูภาพตรงหน้าพลางรู้สึกซาบซึ้งใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
Chinese
“这就是流量为王啊。”江勤忍不住想起后世的粉丝经济。
Thai
“นี่แหละคือยุคที่ทราฟฟิกเป็นใหญ่” เจียงฉินอดไม่ได้ที่จะนึกถึงระบบเศรษฐกิจแฟนคลับในยุคหลัง
Chinese
曹广宇听到王这个字眼神都亮了,忍不住挺了下胸膛:“其实我还没有真正发力。”
Thai
เฉากว่างอวี่ได้ยินคำว่าราชาก็ตาเป็นประกาย อดไม่ได้ที่จะยืดอกขึ้นมา “จริงๆ แล้วฉันยังไม่ได้เอาจริงเลยด้วยซ้ำ”
Chinese
“老曹,你牛逼吹的杠杠的,结果不吹牛的时候却办了件大事,心里没有点感悟吗?”江勤看他一眼。
Thai
“เหล่าเฉา นายคุยโวโอ้อวดเก่งระดับตัวพ่อ แต่พอไม่ขี้โม้กลับทำเรื่องใหญ่สำเร็จ ในใจไม่รู้สึกอะไรบ้างเลยเหรอ” เจียงฉินปรายตามองเขา
Chinese
“我什么时候吹牛了?”曹广宇不服。
Thai
“ฉันไปคุยโม้ตอนไหน” เฉากว่างอวี่ไม่ยอมรับ
Chinese
江勤看他一眼:“没吹牛怎么到现在都找不到对象?”
Thai
เจียงฉินมองเขา “ถ้าไม่ได้โม้แล้วทำไมจนถึงป่านนี้ยังหาแฟนไม่ได้สักคนล่ะ”
Chinese
“你不是也……”
Thai
“นายก็เหมือนกันไม่ใช่อะ…”
Chinese
曹广宇想说你不是也没有?但话没说完就看到了乖巧站在江勤身边的冯楠舒,在雨后的晴空下耀眼而迷人,于是很明智地闭上了嘴。
Thai
เฉากว่างอวี่อยากจะพูดว่านายก็ไม่มีเหมือนกันไม่ใช่เหรอ ทว่ายังพูดไม่ทันจบก็เหลือบไปเห็นเฝิงหนานซูที่ยืนอยู่อย่างว่าง่ายข้างกายเจียงฉิน เธอช่างเจิดจรัสและมีเสน่ห์ท่ามกลางท้องฟ้าแจ่มใสหลังสายฝน เขาจึงหุบปากลงอย่างชาญฉลาด
Chinese
是,这两个人一直以朋友著称。
Thai
ใช่แล้ว คนทั้งสองมักอ้างว่าตนเป็นเพื่อนกันมาโดยตลอด
Chinese
但是,那些整天腻在一起的情侣却经常会羡慕他们俩的相处方式,究竟是什么原因就不用多说了。
Thai
แต่คู่รักที่ตัวติดกันหวานแหววทั้งวันกลับมักจะอิจฉาวิธีการอยู่ร่วมกันของพวกเขาทั้งคู่ ว่าเป็นเพราะเหตุผลใดก็คงไม่ต้องพูดอะไรให้มากความแล้ว
Chinese
“人比人气死人。”
Thai
“คนเปรียบเทียบกับคนแล้วมันน่าโมโหชะมัด”
Chinese
“什么?”江勤微微一愣。
Thai
“อะไรนะ” เจียงฉินชะงักไปเล็กน้อย
Chinese
曹广宇呸了一声:“没什么,我也会找到对象的!”
Thai
เฉากว่างอวี่ถ่มน้ำลายเสียงดังถุย “ไม่มีอะไร ฉันก็ต้องหาแฟนได้เหมือนกันแหละน่า!”
Chinese
与此同时,简纯站在旁边,静静地听着江勤和曹广宇说话,眼神里有一抹复杂不明的情绪。
Thai
ขณะเดียวกัน เจี่ยนฉุนที่ยืนอยู่ด้านข้างกำลังยืนฟังเจียงฉินกับเฉากว่างอวี่คุยกันอย่างเงียบๆ แววตาของเธอแฝงไว้ด้วยความรู้สึกซับซ้อนยากจะอธิบาย
Chinese
她来到临大之后有两个最讨厌的男生。
Thai
หลังจากเธอมาเรียนที่ม.หลินชวน มีผู้ชายสองคนที่เธอเกลียดที่สุด
Chinese
第一个是轻浮男江勤,第二个是油腻男曹广宇。
Thai
คนแรกคือผู้ชายเหลาะแหละอย่างเจียงฉิน คนที่สองคือผู้ชายเลี่ยนเอียนอย่างเฉากว่างอวี่
Chinese
她觉得这两个人都没庄晨好,没庄晨有礼貌,没庄晨绅士,但是事到如今,她发现绅士好像真的不是很值钱的样子。
Thai
เธอเคยรู้สึกว่าสองคนนี้สู้จวงเฉินไม่ได้เลย ไม่มีมารยาทเท่าจวงเฉิน ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเท่าจวงเฉิน ทว่ามาถึงตอนนี้ เธอพบว่าความเป็นสุภาพบุรุษดูเหมือนจะไม่ได้มีค่ามากมายอะไรขนาดนั้นจริงๆ
Chinese
昨天撞人的时候,庄晨脸都白了,一直在边上重复着没事吧没事吧三个字,但现在看来,他其实比自己还要手忙脚乱,只会重复着口头上的关切,但其实什么都做不了。
Thai
เมื่อวานตอนที่ชนคน จวงเฉินหน้าซีดเผือดไปหมด เอาแต่พูดคำว่าไม่เป็นไรนะไม่เป็นไรนะซ้ำไปซ้ำมาอยู่ข้างๆ แต่ดูตอนนี้แล้ว เขาเองกลับลนลานยิ่งกว่าเธอเสียอีก ทำได้แค่พูดแสดงความห่วงใยตามปากไปเรื่อย ทว่าจริงๆ แล้วกลับทำอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง
Chinese
有些人,细节处确实做的很好,但担不起大事……
Thai
คนบางคน เรื่องรายละเอียดอาจจะทำได้ดีจริงๆ แต่กลับรับมือเรื่องใหญ่ไม่ไหว…
Chinese
而有些人虽然平时没那么多讲究,可在大事上却绝不含糊。
Thai
ขณะที่คนบางคนแม้ว่าปกติจะไม่ค่อยถือสาพิธีรีตองอะไรมากมาย แต่ในเรื่องใหญ่กลับเฉียบขาดไม่คลุมเครือเลยแม้แต่น้อย
Chinese
这样的对比太扎心了,让简纯一时间不知道该说些什么,也不知道该如何面对一直喜欢自己的庄晨。
Thai
การเปรียบเทียบเช่นนี้ช่างแทงใจดำเหลือเกิน จนทำให้เจี่ยนฉุนไม่รู้จะพูดอะไรอยู่ชั่วขณะ และไม่รู้ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับจวงเฉินที่คอยตามจีบเธอมาตลอดอย่างไรดี
Chinese
庄晨比不过江勤,简纯觉得很难受,但现在她觉得庄晨连曹广宇都比不过,这更让人难受。
Thai
จวงเฉินเทียบเจียงฉินไม่ติด เจี่ยนฉุนก็รู้สึกแย่มากแล้ว แต่ตอนนี้เธอกลับรู้สึกว่าจวงเฉินเทียบไม่ได้แม้กระทั่งเฉากว่างอวี่ นี่มันยิ่งทำให้รู้สึกแย่เข้าไปใหญ่
Chinese
“纯纯,咱们走吧,反正老太太已经没事了。”庄晨柔声细语地说。
Thai
“ฉุนฉุน พวกเรากลับกันเถอะ ยังไงคุณยายก็ไม่เป็นอะไรแล้ว” จวงเฉินเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
Chinese
简纯点点头:“嗯,走吧,这里已经不需要我们了。”
Thai
เจี่ยนฉุนพยักหน้า “อืม ไปเถอะ ที่นี่ไม่ต้องการพวกเราแล้วล่ะ”
Chinese
刺啦——
Thai
แคว่ก—
Chinese
正在此时,一阵声音响起,众人转头看过去,发现江勤把那只苹果箱子撕烂了,拆出了方方正正没有印刷样式的一面。
Thai
ในจังหวะนั้นเอง มีเสียงหนึ่งดังขึ้น ทุกคนหันไปมองจึงพบว่าเจียงฉินฉีกกล่องแอปเปิลใบนั้นออก และดึงด้านที่เป็นสี่เหลี่ยมเรียบๆ ซึ่งไม่มีลวดลายพิมพ์ใดๆ ออกมา
Chinese
然后他冲着冯楠舒轻轻耳语了两句,小富婆就乖乖地从包包里掏出一支笔,在上面板板正正地写上两个字,再翻过另一面,写上另外的两个字。
Thai
จากนั้นเขาก็กระซิบข้างหูเฝิงหนานซูเบาๆ สองสามคำ แม่หนูเศรษฐีก็หยิบปากกาออกจากกระเป๋าอย่างว่าง่าย แล้วเขียนตัวอักษรสองตัวลงไปอย่างบรรจงเป็นระเบียบ ก่อนจะพลิกไปอีกด้านแล้วเขียนตัวอักษรอีกสองตัวลงไป
Chinese
一面“营业”,一面“售罄”。
Thai
ด้านหนึ่งเขียนว่า “เปิดบริการ” อีกด้านหนึ่งเขียนว่า “ขายหมดแล้ว”
Chinese
冯楠舒写完之后描黑了一遍,递给江勤,静静地看着他,然后江勤从她手里接过笔,在“营业”的右下角画了个圈,在“售罄”右下角画了个叉。
Thai
หลังจากเฝิงหนานซูเขียนเสร็จก็ลากเส้นทับให้หนาขึ้นรอบหนึ่งแล้วยื่นให้เจียงฉิน พลางจ้องมองเขาเงียบๆ จากนั้นเจียงฉินก็รับปากกามาจากมือเธอ แล้ววาดรูปวงกลมไว้ที่มุมขวาล่างของคำว่า “เปิดบริการ” และวาดรูปกากบาทไว้ที่มุมขวาล่างของคำว่า “ขายหมดแล้ว”
Chinese
“老太太,你把这个挂在门上,翻到圈就是有水果卖,翻到叉就是卖光了,这样就没人来敲门了,免得每次来人你还得一遍遍的解释。”
Thai
“คุณยาย เอาอันนี้แขวนไว้ที่ประตูนะ พลิกไปด้านวงกลมคือมีผลไม้ขาย พลิกไปด้านกากบาทคือขายหมดแล้ว แบบนี้จะได้ไม่มีใครมาเคาะประตู จะได้ไม่ต้องคอยอธิบายซ้ำแล้วซ้ำเล่าเวลาที่มีคนมา”
Chinese
“这样啊,那我懂了。”老太太对着牌子瞅了一眼,“虽然不认字,但这字真漂亮,人也漂亮。”
Thai
“อย่างนี้นี่เอง ยายเข้าใจแล้ว” คุณยายเหลือบมองป้ายแวบหนึ่ง “ถึงยายจะไม่รู้หนังสือ แต่อักษรนี้สวยจริงๆ คนก็สวยด้วย”
Chinese
冯楠舒眼神亮亮的:“您真是个好人。”
Thai
ดวงตาของเฝิงหนานซูเป็นประกาย “คุณยายเป็นคนดีจริงๆ”
Chinese
“你们才是好人呐。”老太太有些泪眼朦胧。
Thai
“พวกเธอต่างหากล่ะที่เป็นคนดี” คุณยายมีน้ำตาคลอเบ้าเล็กน้อย
Chinese
看到这一幕,金融三班的女生全都沉默了。
Thai
เมื่อเห็นภาพนี้ เหล่านักศึกษาหญิงของห้องสามสาขาการเงินต่างก็พากันเงียบกริบ
Chinese
在门口挂着“营业”和“售罄”的牌子是很寻常的经营手段了,但此时此刻,除了江勤之外没一个人想过要做这件事。
Thai
การแขวนป้าย “เปิดบริการ” และ “ขายหมดแล้ว” ไว้หน้าประตูเป็นกลยุทธ์การค้าที่พบเห็นได้ทั่วไป แต่ในเวลานี้ นอกจากเจียงฉินแล้วกลับไม่มีใครคิดที่จะทำเรื่องนี้เลยสักคนเดียว
Chinese
是,人流多了,客源广了,但没东西卖了之后还要一遍遍的解释,这对于老人家来说本身也是一种打扰。
Thai
ใช่แล้ว คนเดินผ่านไปมามากขึ้น ลูกค้ากว้างขวางขึ้น แต่พอไม่มีของขายแล้วยังต้องมาคอยอธิบายซ้ำๆ สำหรับคนชราแล้วนี่ก็นับเป็นการรบกวนอย่างหนึ่งเหมือนกัน
Chinese
像这样挂个牌子,有没有一目了然,就不用再过多解释了。
Thai
การแขวนป้ายไว้แบบนี้ มีของหรือไม่ก็มองเห็นได้ชัดเจนในแวบเดียว ไม่ต้องคอยอธิบายอะไรให้มากความอีก
Chinese
最关键,江勤还考虑了对方并不认字的问题,用简单易懂的符号代替了不同的含义。
Thai
ที่สำคัญที่สุดคือ เจียงฉินยังคำนึงถึงเรื่องที่อีกฝ่ายไม่รู้หนังสือ โดยใช้สัญลักษณ์ที่เข้าใจง่ายมาแทนความหมายที่แตกต่างกัน
Chinese
简纯也沉默了。
Thai
เจี่ยนฉุนก็นิ่งเงียบไปเช่นกัน
Chinese
有些人原来不只是担得起大事,也能处理好细节,只看他想还是不想罢了。
Thai
ที่แท้คนบางคนไม่ได้แค่รับมือเรื่องใหญ่ได้เท่านั้น แต่ยังจัดการรายละเอียดได้ดีอีกด้วย ขึ้นอยู่กับว่าเขาอยากจะทำหรือไม่ทำก็แค่นั้นเอง
Chinese
简纯看向庄晨:“你现在知道江勤除了有钱还有什么优点了吗?”
Thai
เจี่ยนฉุนหันไปมองจวงเฉิน “ตอนนี้นายรู้หรือยังว่านอกจากมีเงินแล้วเจียงฉินยังมีข้อดีอะไรอีก”
Chinese
“嗯,他是有些小聪明的。”庄晨的目光里流露出一丝欣赏。
Thai
“อืม เขาก็มีไหวพริบอยู่บ้างแหละ” แววตาของจวงเฉินเผยให้เห็นความชื่นชมออกมาเล็กน้อย
Chinese
“……”
Thai
“…”
Chinese
随后的两天时间里,江勤一直往总办处的办公室跑,陪严教授喝茶,种花,晒太阳,但严教授对于之前失败创业守口如瓶,怎么也不愿意多说。
Thai
ในช่วงสองวันถัดมา เจียงฉินเอาแต่วิ่งไปที่ห้องทำงานของสำนักงานอำนวยการ คอยอยู่เป็นเพื่อนศาสตราจารย์เหยียนดื่มชา ปลูกดอกไม้ และรับแดด ทว่าศาสตราจารย์เหยียนกลับปิดปากเงียบสนิทเรื่องการเริ่มต้นธุรกิจที่ล้มเหลวในอดีต ไม่ว่าจะอย่างไรก็ไม่ยอมพูดถึง
Chinese
江勤知道,严教授心里有阴影。
Thai
เจียงฉินรู้ดีว่าศาสตราจารย์เหยียนมีปมในใจ
Chinese
这个世界上每个人都有自己的阴影。
Thai
บนโลกใบนี้ทุกคนต่างก็มีปมในใจของตัวเองทั้งนั้น
Chinese
他也有,也是不愿意多说。
Thai
เขาก็มี และเขาก็ไม่ชอบพูดถึงมันเช่นกัน
Chinese
不过严教授还是很开心的,忽然有个年轻人陪他喝茶聊天,这让他原本枯燥的工作时间变得不再枯燥了。
Thai
ทว่าศาสตราจารย์เหยียนก็ยังคงมีความสุขมาก จู่ๆ ก็มีคนหนุ่มมาอยู่เป็นเพื่อนดื่มชาพูดคุย ทำให้เวลาทำงานอันแสนน่าเบื่อแต่เดิมของเขาไม่น่าเบื่ออีกต่อไป
Chinese
另外,严教授很疑惑一件事,江勤明明是个十八岁的小伙子,但在讲话做事方面特别的游刃有余,根本看不出任何的稚嫩,反而有一种远超年龄的成熟。
Thai
นอกจากนี้ ศาสตราจารย์เหยียนยังรู้สึกสงสัยเรื่องหนึ่ง เจียงฉินเห็นได้ชัดว่าเป็นเพียงเด็กหนุ่มอายุสิบแปดปี แต่เวลาพูดจาทำสิ่งต่างๆ กลับเชี่ยวชาญคล่องแคล่วเป็นพิเศษ มองไม่เห็นความอ่อนหัดเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกันเขามีความสุขุมเป็นผู้ใหญ่เกินวัยไปมาก
Chinese
虽然他有时候没个正形,爱开一些乱七八糟的玩笑,但也可以看做是一种成年人的幽默,着实让人好奇。
Thai
แม้ว่าบางครั้งเขาจะดูไม่จริงจัง ชอบเล่นมุกตลกเรื่อยเปื่อยไร้สาระ แต่ก็มองได้ว่าเป็นอารมณ์ขันแบบผู้ใหญ่ ชวนให้ผู้คนรู้สึกสงสัยใคร่รู้อย่างแท้จริง
Chinese
傍晚时分,晚霞满天。
Thai
ยามพลบค่ำ แสงอาทิตย์อัสดงสาดทอเต็มผืนฟ้า
Chinese
江勤陪着严教授到操场溜达了一圈,然后回到了总办处。
Thai
เจียงฉินเดินเล่นรอบสนามกีฬากับศาสตราจารย์เหยียนไปหนึ่งรอบ แล้วจึงกลับมาที่สำนักงานอำนวยการ
Chinese
曹馨月的面前又摆了一个礼物盒,很精致,上面还贴着个卡片,写着陈安华爱曹馨月。
Thai
ตรงหน้าของเฉาซินเยว่มีกล่องของขวัญวางอยู่อีกหนึ่งกล่อง สวยงามประณีตมาก ด้านบนยังติดการ์ดใบหนึ่งที่เขียนว่าเฉินอันหัวรักเฉาซินเยว่
Chinese
“呦,学姐你又收到男朋友给你的甜蜜小礼物了?”
Thai
“โอ้โห รุ่นพี่ได้รับของขวัญชิ้นเล็กๆ แสนหวานจากแฟนอีกแล้วเหรอ”
Chinese
“怎么样,羡慕吧!”
Thai
“เป็นไงล่ะ อิจฉาล่ะสิ!”
Chinese
曹馨月一脸得意地转过头,结果发现严教授也在后面,立马回头瞪了江勤一眼。
Thai
เฉาซินเยว่หันหน้ากลับมาด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ ทว่ากลับพบว่าศาสตราจารย์เหยียนก็อยู่ด้านหลังด้วย จึงรีบหันขวับกลับมาถลึงตาใส่เจียงฉินหนึ่งที
Chinese
江勤嘿嘿笑了一声,然后送严教授下班,又返回到了总办处,准备在曹馨月这里套个话。
Thai
เจียงฉินหัวเราะฮิๆ ออกมาเสียงหนึ่ง จากนั้นจึงเดินไปส่งศาสตราจารย์เหยียนเลิกงาน แล้วค่อยเดินกลับมาที่สำนักงานอำนวยการอีกครั้ง เตรียมจะหลอกล่อเอาข้อมูลจากเฉาซินเยว่
Chinese
“学姐,严教授以前指导过什么项目?”
Thai
“รุ่นพี่ เมื่อก่อนศาสตราจารย์เหยียนเคยเป็นที่ปรึกษาให้โปรเจกต์ไหนบ้างเหรอ”
Chinese
曹馨月皱着眉思考了一下:“我也不清楚啊,我是教授被返聘回来后才来的,这两年除了你的网站,我还真没看见过什么像样的创业项目。”
Thai
เฉาซินเยว่ขมวดคิ้วครุ่นคิดครู่หนึ่ง “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันนะ ฉันเพิ่งเข้ามาหลังจากที่ศาสตราจารย์ได้รับการว่าจ้างกลับมา ในช่วงสองปีนี้นอกจากเว็บไซต์ของนายแล้ว ฉันก็ไม่เคยเห็นโปรเจกต์เริ่มต้นธุรกิจที่เข้าท่าเลยจริงๆ”
Chinese
“这样啊……”江勤有些失望,又转头看向隔壁,“爱看电视剧的学长呢?我最近怎么没见过他?”
Thai
“อย่างนั้นเหรอ…” เจียงฉินรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองโต๊ะข้างๆ “แล้วรุ่นพี่ที่ชอบดูซีรีส์ล่ะ ทำไมช่วงนี้ฉันไม่เห็นเขาเลย”
Chinese
“他不干了。”
Thai
“เขาไม่ทำแล้ว”
Chinese
“为什么?”
Thai
“ทำไมล่ะ”
Chinese
曹馨月忍不住压低了声音:“严教授把一个很重要的推荐名额给了我,他觉得再留下就没意义了。”
Thai
เฉาซินเยว่อดไม่ได้ที่จะลดเสียงต่ำลง “ศาสตราจารย์เหยียนมอบโควตาแนะนำที่สำคัญมากให้ฉัน เขาเลยคิดว่าอยู่ต่อไปก็ไม่มีความหมายแล้ว”
Chinese
“现在这里就你一个人了?那也太辛苦了吧。”
Thai
“ตอนนี้ที่นี่ก็เหลือรุ่นพี่คนเดียวแล้วน่ะสิ แบบนั้นก็เหนื่อยแย่เลย”
Chinese
江勤知道,创业基地虽然没什么拿的出手的项目,但每天都有很多的学生交申请表蹭学分,光这些表格的初审就很累人了。
Thai
เจียงฉินรู้ว่าถึงแม้ศูนย์บ่มเพาะธุรกิจจะไม่มีโปรเจกต์ที่โดดเด่นอะไรมากนัก แต่ทุกวันก็มีนักศึกษาจำนวนมากมายื่นใบสมัครเพื่อเก็บหน่วยกิต ลำพังแค่การตรวจพิจารณาเบื้องต้นของแบบฟอร์มเหล่านี้ก็เหนื่อยสายตัวแทบขาดแล้ว
Chinese
“严教授往学校打申请了,学校会派两个学妹帮我,这几天估计就要来了,不过说起这件事,我还是要感谢你的,如果没有你的话,我真的不一定能拿到这个名额。”
Thai
“ศาสตราจารย์เหยียนยื่นเรื่องกับทางมหาวิทยาลัยแล้ว มหาวิทยาลัยจะส่งรุ่นน้องผู้หญิงสองคนมาช่วยฉัน คาดว่าอีกไม่กี่วันนี้คงจะมาแล้ว แต่พอพูดถึงเรื่องนี้ ฉันก็ยังต้องขอบคุณนายอยู่ดี ถ้าไม่มีนาย ฉันก็ไม่แน่ว่าจะได้โควตานี้จริงๆ”
Chinese
江勤微微一愣:“跟我有什么关系?”
Thai
เจียงฉินชะงักไปเล็กน้อย “เกี่ยวอะไรกับฉันด้วยเหรอ”
Chinese
“你的项目是我负责的,而这个项目在近几年来算是最成功的一个。”曹馨月说起这件事来就有些开心。
Thai
“โปรเจกต์ของนายเป็นฉันที่ดูแล และโปรเจกต์นี้ก็นับว่าประสบความสำเร็จที่สุดในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา” เฉาซินเยว่พูดถึงเรื่องนี้ด้วยความดีใจ
Chinese
江勤点点头,看了眼她收到的那个瓷杯,又看了看曹馨月的微笑:“女孩收到礼物真的就这么开心?”
Thai
เจียงฉินพยักหน้า เหลือบมองแก้วเซรามิกที่เธอได้รับ แล้วมองรอยยิ้มของเฉาซินเยว่อีกครั้ง “ผู้หญิงเวลาได้รับของขวัญแล้วมีความสุขขนาดนี้เลยจริงๆ เหรอ”
Chinese
曹馨抬眼看着他:“你不是说恋爱狗都不谈?怎么忽然对这个问题感兴趣了?”
Thai
เฉาซินเยว่เงยหน้ามองเขา “นายไม่ได้บอกว่าขนาดหมายังไม่คิดมีความรักเลยไม่ใช่เหรอ ทำไมจู่ๆ ถึงสนใจคำถามนี้ขึ้นมาได้ล่ะ”
Chinese
“我又没说要送谁礼物,只是单纯的探讨一下。”江勤风轻云淡地说着。
Thai
“ฉันก็ไม่ได้บอกว่าจะซื้อของขวัญให้ใครสักหน่อย แค่แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันเฉยๆ” เจียงฉินเอ่ยอย่างเรียบเฉย
Chinese
“好吧,那我告诉你,开不开心取决于谁送的,送的是什么,只要是喜欢的人送的有意义的礼物,没有女孩会不开心。”
Thai
“ก็ได้ งั้นฉันจะบอกให้นายรู้ มีความสุขหรือไม่ขึ้นอยู่กับว่าใครเป็นคนให้ และให้อะไร ขอแค่เป็นของขวัญที่มีความหมายจากคนที่ชอบ ก็ไม่มีผู้หญิงคนไหนไม่มีความสุขหรอก”
Chinese
江勤沉思了一会儿后开口问道:“如果只是单纯的送个礼物呢?”
Thai
เจียงฉินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยถาม “ถ้าแค่ให้ของขวัญเฉยๆ บริสุทธิ์ใจล่ะ”
Chinese
曹馨月冷笑:“真单纯的话谁会送礼物?”
Thai
เฉาซินเยว่หัวเราะเยาะ “ถ้าบริสุทธิ์ใจจริงใครเขาจะให้ของขวัญกัน”
Chinese
“……”
Thai
“…”
Chinese
(本章完)
Thai
(จบบทนี้)