เว็บไซต์ที่ค่อยๆ เป็นรูปเป็นร่าง

Chinese

第42章 逐步成型的网站

Thai

ตอนที่ 42 เว็บไซต์ที่ค่อยๆ เป็นรูปเป็นร่าง

Chinese

周六，一场阵雨侵袭了临大，洗去了多日以来的闷热。

Thai

วันเสาร์ ฝนไล่ช้างตกลงมาที่ม.หลินชวน ชะล้างความอบอ้าวตลอดหลายวันที่ผ่านมาจนหมดสิ้น

Chinese

苏奈做的自动回帖系统已经在网站开始运行，测试效果还不错，关键词触发很精准，彩虹屁的重复率也不高，已经有六七分像是真人了。

Thai

ระบบตอบกระทู้อัตโนมัติที่ซูไน่ทำเริ่มทำงานบนเว็บไซต์แล้ว ผลการทดสอบถือว่าไม่เลว การกระตุ้นด้วยคำสำคัญแม่นยำมาก อัตราการซ้ำของข้อความเยินยอก็ไม่สูง มีความเหมือนคนจริงๆ ถึงหกเจ็ดส่วนแล้ว

Chinese

江勤特地把网址甩给了曹广宇，没告诉他机器人的事，只是让他尝试一下发帖感受，结果这狗币越玩越觉得自己是人中龙凤。

Thai

เจียงฉินจงใจโยนลิงก์เว็บไซต์ให้เฉากว่างอวี่โดยไม่ได้บอกเรื่องบอต เพียงแค่ให้เขาลองโพสต์ดูความรู้สึก ผลปรากฏว่าไอ้หมอนี่ ยิ่งเล่นก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองเป็นมังกรในหมู่มนุษย์

Chinese

“老江，你给我这个网站太有意思了吧，真几把好玩！”

Thai

“เหล่าเจียง เว็บไซต์ที่นายส่งให้ฉันนี่น่าสนใจชะมัด โคตรสนุกเลยว่ะ!”

Chinese

曹广宇此时正对着刚买的电脑，手里的键盘敲的噼里啪啦的，愉悦到飞起。

Thai

เฉากว่างอวี่ตอนนี้นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ที่เพิ่งซื้อมา มือรัวแป้นพิมพ์เสียงดังเปาะแปะ มีความสุขจนแทบจะบินได้

Chinese

江勤不动声色地转过身：“哪儿有意思？”

Thai

เจียงฉินหันกลับมาอย่างสุขุม “น่าสนใจตรงไหน”

Chinese

“我这是首次网上装逼，也是第一次遇到那么多认同我的人，竟然还有个女生说崇拜我，果然是金子就会发光啊，可是他们根本不知道，我只是浅装一下，根本还没用力！”

Thai

“นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันอวดรวยบนเน็ต แล้วก็เป็นครั้งแรกที่เจอคนเห็นด้วยกับฉันเยอะขนาดนี้ ถึงขั้นมีผู้หญิงคนหนึ่งบอกว่าชื่นชมฉันด้วย ทองแท้อยู่ที่ไหนก็ย่อมเปล่งประกายจริงๆ แต่พวกนั้นไม่รู้หรอกว่าฉันแค่อวดขำๆ ยังไม่ได้เอาจริงเลยสักนิด!”

Chinese

“？？？？”

Thai

“????”

Chinese

江勤偷偷登录到管理员后台看了一眼，发现这货自己自创了一个连续贴系列，叫做我朴实无华的富二代人生，各种装逼。

Thai

เจียงฉินแอบล็อกอินเข้าระบบหลังบ้านของผู้ดูแลระบบไปดูแวบหนึ่ง พบว่าไอ้หมอนี่สร้างซีรีส์กระทู้ต่อเนื่องขึ้นมาเอง โดยตั้งชื่อว่า ‘ชีวิตทายาทเศรษฐีอันเรียบง่ายไร้การปรุงแต่งของผม’ แล้วก็อวดโอ้สารพัด

Chinese

晒自己的诺基亚5230，配文真垃圾，怪不得卖三千块这么便宜，跟我用过的威图根本没法比。

Thai

โชว์รูปโนเกีย 5230 ของตัวเอง พร้อมข้อความประกอบว่า ‘ขยะชะมัด มิน่าล่ะถึงขายแค่สามพันหยวนถูกขนาดนี้ เทียบกับแวร์ทูที่ฉันเคยใช้ไม่ได้เลยสักนิด’

Chinese

然后发了个宝马5系的网图，说军训之后就要买台车，在bbc之间犹豫不决，家里让他一步到位买台保时捷，但他觉得这样做有点太高调，怕形象不亲民。

Thai

จากนั้นก็โพสต์รูปบีเอ็มดับเบิลยู ซีรีส์ 5 จากอินเทอร์เน็ต บอกว่าหลังฝึกทหารเสร็จจะซื้อรถสักคัน กำลังลังเลอยู่ระหว่าง บีบีซี ที่บ้านบอกให้ซื้อพอร์เช่ไปเลยทีเดียวจบ แต่เขารู้สึกว่าทำแบบนั้นมันจะดูโอ้อวดเกินไป กลัวภาพลักษณ์จะดูเข้าถึงยาก

Chinese

这几个帖子触发了一大堆关键词，导致跟帖机器人的彩虹屁连续不断。

Thai

กระทู้พวกนี้กระตุ้นคำสำคัญไปกองโต ส่งผลให้บอตตอบกระทู้พ่นคำเยินยอออกมาไม่ขาดสาย

Chinese

什么哥哥好帅，好羡慕哥哥的生活，兄台文采斐然，必定是文豪之后，曹广宇被屁打的流连忘返，不断给机器人留言回复，再次触发关键词，又得到新一轮的彩虹屁。

Thai

อะไรทำนองว่า ‘พี่ชายหล่อจัง’ ‘อิจฉาชีวิตของพี่ชายจัง’ ‘คารมคมคายขนาดนี้ ต้องเป็นทายาทนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่แน่ๆ’ เฉากว่างอวี่โดนคำอวยถล่มจนเคลิบเคลิ้มหลงใหล ตอบกลับข้อความของบอตไม่หยุด กระตุ้นคำสำคัญซ้ำอีก และได้รับคำเยินยอรอบใหม่กลับมาอีก

Chinese

就这么一圈下来，曹广宇觉得自己仿佛找到了生活的意义。

Thai

วนเวียนอยู่แบบนี้หนึ่งรอบ เฉากว่างอวี่รู้สึกราวกับว่าตัวเองได้ค้นพบความหมายของการมีชีวิตอยู่

Chinese

任自强在后面看的一脸羡慕，但这网页目前只有pc版，他玩不了，不免觉得遗憾。

Thai

เหรินจื้อเฉียงมองดูอยู่ข้างหลังด้วยสีหน้าอิจฉา แต่ตอนนี้หน้าเว็บมีเพียงเวอร์ชัน พีซี เขาจึงเล่นไม่ได้ อดรู้สึกเสียดายไม่ได้

Chinese

“这里的人说话真好听，老江，wap版什么时候上线，我也想玩。”

Thai

“คนที่นี่พูดจาเพราะจัง เหล่าเจียง เวอร์ชัน แวป จะเปิดให้ใช้เมื่อไหร่ ฉันก็อยากเล่นเหมือนกัน”

Chinese

“快了，明后天的吧。”

Thai

“เร็วๆ นี้แหละ คงพรุ่งนี้หรือมะรืนนี้”

Chinese

江勤看着这俩货，心中有些感叹，心说我这小小一间宿舍竟然同时拥有卧龙凤雏两位人才，跟自动回复也能聊这么嗨，无敌，真他妈的无敌。

Thai

เจียงฉินมองไอ้สองคนนี้แล้วถอนหายใจด้วยความทึ่ง คิดในใจว่าหอพักเล็กๆ ของตนกลับมีทั้งฮกหลงและฮองซูอยู่พร้อมหน้าพร้อมตา คุยกับระบบตอบกลับอัตโนมัติก็ยังสนุกได้ขนาดนี้ ไร้เทียมทาน โคตรจะไร้เทียมทานจริงๆ

Chinese

不过这也证明了自己的思路是对的，自动回帖确实可以造成一定程度的虚假繁荣，在前期用户极少的情况下能产生极好的效果。

Thai

แต่นี่ก็พิสูจน์ว่าแนวคิดของเขาถูกต้อง การตอบกระทู้อัตโนมัติสามารถสร้างภาพลวงตาแห่งความคึกคักได้ในระดับหนึ่ง ในช่วงแรกที่ผู้ใช้น้อยมากย่อมสร้างผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมได้

Chinese

中午十点，阵雨持续未停，临大的气温骤降，清清凉凉十分舒服。

Thai

สิบโมงเช้า ฝนไล่ช้างยังคงตกไม่หยุด อุณหภูมิของม.หลินชวนลดฮวบลง เย็นสบายเป็นอย่างยิ่ง

Chinese

江勤正搓着袜子，邮箱里忽然就收到了一封来自文学社姚艳玲的邮件，打开之后是一本叫做《孤城》的小说，内容大概是一个患有孤独症的女孩在全班人的鼓励下考上重点大学的故事。

Thai

เจียงฉินกำลังซักถุงเท้า กล่องจดหมายอีเมลก็ได้รับอีเมลฉบับหนึ่งจากเหยาเยี่ยนหลิงแห่งชมรมวรรณกรรม พอเปิดดูก็พบว่าเป็นนิยายชื่อ 《เมืองเดียวดาย》 เนื้อหาคร่าวๆ เป็นเรื่องราวของเด็กสาวที่เป็นโรคออทิสติกซึ่งได้รับการให้กำลังใจจากเพื่อนร่วมห้องทุกคนจนสอบติดมหาวิทยาลัยชั้นนำ

Chinese

前一万字，姚艳玲学姐用全旁白的写作模式，细致地描绘这个女孩是如何的孤独，甚至写了一句她连睫毛都散发孤独的味道。

Thai

หนึ่งหมื่นตัวอักษรแรก รุ่นพี่เหยาเยี่ยนหลิงใช้รูปแบบการเขียนแบบบรรยายล้วนๆ พรรณนาอย่างละเอียดลออว่าเด็กสาวคนนี้โดดเดี่ยวเพียงใด ถึงขั้นเขียนประโยคหนึ่งว่า แม้แต่ขนตาของเธอยังส่งกลิ่นอายของความโดดเดี่ยวออกมา

Chinese

十块钱一千字，那一万字就是一百块。

Thai

หนึ่งพันตัวอักษรสิบหยวน หนึ่งหมื่นตัวอักษรก็คือหนึ่งร้อยหยวน

Chinese

就这还想赚我一百块钱？

Thai

แค่นี้ยังอยากจะหาเงินหนึ่งร้อยหยวนจากฉันอีกเหรอ

Chinese

要不我还是报警吧？！

Thai

หรือว่าฉันจะแจ้งความดีวะเนี่ย?!

Chinese

这他妈是诈骗啊！

Thai

นี่มันหลอกลวงต้มตุ๋นชัดๆ!

Chinese

“学姐，书写的确实真不错，连我这种外行都感受到了一种孤独。”

Thai

“รุ่นพี่ครับ นิยายเขียนได้ดีจริงๆ แม้แต่มือใหม่อย่างผมยังสัมผัสได้ถึงความโดดเดี่ยวเลย”

Chinese

“谢谢学弟的赞誉，那就说好了千字十块吧，算我便宜你了。”

Thai

“ขอบใจสำหรับคำชมนะรุ่นน้อง ถ้าอย่างนั้นก็ตกลงตามนี้ พันละสิบหยวน ถือว่าฉันคิดราคาพิเศษให้นายแล้วกัน”

Chinese

“可是学姐，我这是一个庸俗且低级的网站，收录不了这么高端的作品。”

Thai

“แต่ว่ารุ่นพี่ครับ เว็บไซต์ของผมเป็นเว็บที่สามัญและระดับล่างมาก คงไม่สามารถลงผลงานระดับสูงขนาดนี้ได้หรอกครับ”

Chinese

“你什么意思啊？”

Thai

“นายหมายความว่ายังไงกัน”

Chinese

“能不能换个题材，别写励志文学，写点庸俗狗血的，什么多角恋，第三者啥的，咱爱看。”

Thai

“เปลี่ยนแนวหน่อยได้ไหมครับ อย่าเขียนวรรณกรรมสร้างแรงบันดาลใจเลย เขียนแนวชาวบ้านๆ น้ำเน่าๆ หน่อย พวกความรักหลายเส้า หรือมือที่สามอะไรทำนองนี้ พวกเราชอบอ่านแบบนั้นครับ”

Chinese

“学弟，伱根本就不懂文学，算我看错了人！”

Thai

“รุ่นน้อง นายไม่เข้าใจวรรณกรรมเลยสักนิด ถือว่าฉันมองคนผิดไป!”

Chinese

姚艳玲回了他一句，然后头像就变成了灰色，显然是下线了。

Thai

เหยาเยี่ยนหลิงตอบกลับมาประโยคหนึ่ง จากนั้นรูปโปรไฟล์ก็เปลี่ยนเป็นสีเทา เห็นได้ชัดว่าออฟไลน์ไปแล้ว

Chinese

江勤觉得无所吊谓，他的网站和微博一样，走的是碎片化阅读的路子，有小说看属于是锦上添花，但没有也无伤大雅。

Thai

เจียงฉินรู้สึกไม่แคร์เลยสักนิด เว็บไซต์ของเขาเหมือนกับเวยป๋อที่เดินตามแนวทางการอ่านแบบย่อยง่าย มีนิยายให้อ่านก็ถือว่าช่วยเสริมให้ดียิ่งขึ้น แต่ถ้าไม่มีก็ไม่ได้เสียหายอะไร

Chinese

只不过他有些担心，姚艳玲毕竟是文学社的社长，这件事万一影响到了文学社的供稿，那自己的网站内容怎么办，总不能光靠曹广宇那些装逼贴吧？

Thai

เพียงแต่เขารู้สึกกังวลอยู่บ้าง อย่างไรเสียเหยาเยี่ยนหลิงก็เป็นถึงประธานชมรมวรรณกรรม หากเรื่องนี้ส่งผลกระทบต่อการส่งต้นฉบับของชมรมวรรณกรรมขึ้นมา เนื้อหาในเว็บไซต์ของเขาจะทำอย่างไร จะให้พึ่งแต่กระทู้อวดรวยของเฉากว่างอวี่อย่างเดียวคงไม่ได้ใช่ไหม

Chinese

不过让他没想到的是，半小时后董文豪就给他打了个电话，说第一批稿件已经出来了，想让他看看行不行，于是江勤就换了身衣服，辗转之间来到了东校。

Thai

แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงก็คือ ครึ่งชั่วโมงต่อมาต่งเหวินหาวก็โทรศัพท์มาหา บอกว่าต้นฉบับชุดแรกเสร็จเรียบร้อยแล้ว อยากให้เขามาดูว่าใช้ได้หรือไม่ เจียงฉินจึงเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเดินทางมายังวิทยาเขตฝั่งตะวันออก

Chinese

《不小心和女闺蜜跨越了界限，我该怎么办？》

Thai

《เผลอข้ามเส้นกับเพื่อนสนิทผู้หญิงไปแล้ว ผมควรทำยังไงดี?》

Chinese

《男友先一步毕业，记录我从异地恋到分手的全过程》

Thai

《แฟนหนุ่มเรียนจบไปก่อน บันทึกเรื่องราวตั้งแต่รักทางไกลจนถึงการเลิกราของฉัน》

Chinese

《第一次和女朋友去酒店，我有些话不知当讲不当讲》

Thai

《ไปโรงแรมกับแฟนสาวครั้งแรก ผมมีบางคำพูดที่ไม่รู้ว่าควรพูดดีไหม》

Chinese

《前男友感冒了，我去照顾一下，现任要和我分手？》

Thai

《แฟนเก่าเป็นหวัด ฉันแค่ไปดูแล แฟนคนปัจจุบันจะขอเลิกกับฉันเนี่ยนะ?》

Chinese

《和校花谈恋爱是什么体验，绝对真实！》

Thai

《การได้คบกับดาวมหา’ลัยเป็นประสบการณ์แบบไหน เรื่องจริงล้วนๆ!》

Chinese

文学社递交来的稿子一共二十份，经过江勤的仔细审核之后，合格的只有八份。

Thai

ต้นฉบับที่ชมรมวรรณกรรมส่งมามีทั้งหมด 20 ฉบับ หลังจากเจียงฉินตรวจอย่างละเอียดแล้ว มีที่ผ่านเกณฑ์เพียงแปดฉบับเท่านั้น

Chinese

董文豪觉得面子有点挂不住，一个劲儿的解释，大家第一次接手这样的写作任务，熟悉程度还不够，以后的过稿率肯定会越来越高。

Thai

ต่งเหวินหาวรู้สึกเสียหน้าอยู่บ้าง จึงพยายามอธิบายไม่หยุดว่าทุกคนเพิ่งรับงานเขียนแบบนี้เป็นครั้งแรก ยังไม่คุ้นเคยดีพอ ต่อไปอัตราการผ่านเกณฑ์จะต้องสูงขึ้นเรื่อยๆ แน่นอน

Chinese

江勤摆摆手说没事，然后从钱包里抽出一百五十块钱递给了董文豪。

Thai

เจียงฉินโบกมือบอกว่าไม่เป็นไร จากนั้นก็หยิบเงินหนึ่งร้อยห้าสิบหยวนออกจากกระเป๋าสตางค์ยื่นให้ต่งเหวินหาว

Chinese

“不是只有这八篇合格吗？一篇六块钱，四十八就够了。”

Thai

“ไม่ใช่ว่ามีแค่แปดบทความนี้ที่ผ่านเกณฑ์เหรอ บทความละหกหยวน สี่สิบแปดหยวนก็พอแล้ว”

Chinese

“第一次交稿，好与不好我全要，为的是调动一下他们的积极性，一伸手就能见到钱，他们会觉得我这个老板很大方，你在社团里的号召力也能更强劲一些，以后做起事情来会比较容易。”

Thai

“ส่งงานครั้งแรก ดีหรือไม่ดีผมก็รับไว้ทั้งหมด เพื่อปลุกความกระตือรือร้นของพวกเขาสักหน่อย แค่ยื่นมือออกไปก็ได้เงิน พวกเขาจะได้รู้สึกว่าเจ้านายอย่างผมใจกว้าง และอำนาจการรวมกลุ่มของนายในชมรมจะได้แข็งแกร่งขึ้นด้วย ต่อไปเวลาทำอะไรจะได้ง่ายขึ้น”

Chinese

董文豪接过钱，神色有些复杂：“老弟，你家里就是做生意的吧？”

Thai

ต่งเหวินหาวรับเงินมาด้วยสีหน้าซับซ้อน “น้องชาย ที่บ้านนายทำธุรกิจใช่ไหม”

Chinese

江勤将钱包塞进口袋：“不是，我只是一个背景平平无奇的大帅哥。”

Thai

เจียงฉินยัดกระเป๋าสตางค์ใส่กระเป๋ากางเกง “ไม่ใช่หรอกครับ ผมเป็นแค่หนุ่มหล่อสุดเท่ที่มีภูมิหลังธรรมดาๆ คนหนึ่งเท่านั้น”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

董文豪将钱塞进口袋，犹豫半晌之后又开口：“艳玲学姐今天一直黑着脸说你不懂文学，是不是小说出问题了？”

Thai

ต่งเหวินหาวยัดเงินใส่กระเป๋า ลังเลอยู่ครู่ใหญ่ก่อนจะเอ่ยปากอีกครั้ง “วันนี้รุ่นพี่เยี่ยนหลิงเอาแต่ทำหน้าบึ้งตึงแล้วบอกว่านายไม่เข้าใจวรรณกรรม เรื่องนิยายมีปัญหาอะไรหรือเปล่า”

Chinese

“也没什么大问题，小说写的还行，都是美丽的汉字，但组合起来就是不好看，也真他妈奇了怪了。”江勤耸耸肩。

Thai

“ก็ไม่ได้มีปัญหาใหญ่อะไรหรอกครับ นิยายก็เขียนพอใช้ได้ ทุกคำล้วนเป็นตัวอักษรจีนที่สละสลวย แต่พอมารวมกันแล้วกลับไม่น่าอ่านเอาซะเลย แม่งแปลกประหลาดจริงๆ” เจียงฉินยักไหล่

Chinese

“那你的网站还收小说吗？”

Thai

“แล้วเว็บไซต์ของนายยังรับนิยายอยู่ไหม”

Chinese

“我是想收，但写的好的太少了，我是做生意不是做慈善。”

Thai

“ผมก็อยากรับครับ แต่คนที่เขียนได้ดีมันมีน้อยเกินไป ผมทำธุรกิจไม่ได้ทำการกุศล”

Chinese

董文豪犹豫了一下，从书包里又拿出一份稿子：“那你看看这个怎么样，能收吗？”

Thai

ต่งเหวินหาวลังเลเล็กน้อย ก่อนจะหยิบต้นฉบับออกมาจากกระเป๋าหนังสืออีกหนึ่งชุด “ถ้างั้นนายลองดูเรื่องนี้หน่อยเป็นไง รับได้ไหม”

Chinese

江勤一脸狐疑地接过来看了看，书名叫做《你是人间烟火色》，翻开看了两眼后又不自觉眉心一皱：“有点水平啊，爽点很足，味道很上头，这是谁写的，你怎么还给藏起来了？”

Thai

เจียงฉินรับมาดูด้วยความสงสัย ชื่อเรื่องคือ 《เธอคือสีสันแห่งโลกมนุษย์》 เปิดอ่านไปได้สองหน้าก็ขมวดคิ้วเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว “มีฝีมือไม่เบานี่ จุดสะใจจัดเต็ม อ่านแล้วติดหนึบเลย ใครเขียนน่ะ ทำไมนายถึงยังซ่อนเอาไว้อีก”

Chinese

“以前的一个社员，叫时淼淼。”

Thai

“อดีตสมาชิกชมรมคนหนึ่ง ชื่อสือเหมี่ยวเหมี่ยว”

Chinese

“以前？”

Thai

“อดีตเหรอ”

Chinese

“被艳玲学姐骂退社了，说她的文字没有灵气，让她不要在这里浪费时间了。”

Thai

“ถูกรุ่นพี่เยี่ยนหลิงด่าจนลาออกจากชมรมไปแล้ว บอกว่าสำนวนของเธอไม่มีจิตวิญญาณ อย่ามาเสียเวลาอยู่ที่นี่เลย”

Chinese

“千字七吧，让她保证每天更新，小说版权归我，答应的话我就收。”

Thai

“พันละเจ็ดหยวนแล้วกัน ให้เธอรับประกันว่าจะอัปเดตทุกวัน ลิขสิทธิ์นิยายตกเป็นของผม ถ้าตกลงผมก็รับ”

Chinese

正说话的功夫，文学社活动室的门忽然被推开了，姚艳玲从门外走了进来，见到江勤的时候微微一愣，接着就黑着个脸直接把他无视了。

Thai

ขณะที่กำลังพูดคุยกันอยู่นั้น ประตูห้องกิจกรรมของชมรมวรรณกรรมก็ถูกผลักเปิดออกกะทันหัน เหยาเยี่ยนหลิงเดินเข้ามาจากข้างนอก พอเห็นเจียงฉินก็ชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็ทำหน้าบึ้งตึงแล้วเมินเขาไปโดยสิ้นเชิง

Chinese

她之前对江勤的印象还是很不错的，但现在不了，在她的眼里，江勤就是个不懂文学的凡夫俗子。

Thai

ก่อนหน้านี้เธอมีความประทับใจต่อเจียงฉินค่อนข้างดี ทว่าตอนนี้ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว ในสายตาของเธอ เจียงฉินก็เป็นแค่คนธรรมดาสามัญไร้รสนิยมที่ไม่เข้าใจวรรณกรรมเลยสักนิด

Chinese

姚艳玲从活动室的右侧拿起一对彩旗，接着头也不回地又出了门。

Thai

เหยาเยี่ยนหลิงหยิบธงสีคู่หนึ่งจากทางขวาของห้องกิจกรรม จากนั้นก็เดินออกจากประตูไปโดยไม่หันกลับมามองอีก

Chinese

“你别介意，学姐就这样，从不允许别人否定她的作品。”董文豪忍不住替姚艳玲解释了一下。

Thai

“นายอย่าถือสาเลยนะ รุ่นพี่ก็เป็นแบบนี้แหละ ไม่เคยยอมให้ใครมาปฏิเสธผลงานของเธอหรอก” ต่งเหวินหาวอดไม่ได้ที่จะช่วยอธิบายแทนเหยาเยี่ยนหลิง

Chinese

江勤摆摆手：“学姐这种有梦想的人是值得钦佩的，不像我，只有几个臭钱。”

Thai

เจียงฉินโบกมือ “คนที่มีความฝันอย่างรุ่นพี่เป็นคนที่น่าเลื่อมใสชื่นชมครับ ไม่เหมือนผมที่มีแค่เศษเงินอันน่ารังเกียจไม่กี่บาท”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)