ที่แท้เฝิงหนานซูก็คือคุณนายเจียง

Chinese

第653章 冯楠舒原来是江太太

Thai

ตอนที่ 653 ที่แท้เฝิงหนานซูก็คือคุณนายเจียง

Chinese

情到浓时，热血的少年总是会想起很多青春往事。

Thai

เมื่ออารมณ์รักหวานชื่นลึกซึ้ง เด็กหนุ่มเลือดร้อนมักจะนึกถึงเรื่องราวในอดีตสมัยวัยเยาว์มากมาย

Chinese

那年城南高中，走在微风与阳光下的高冷天仙，站在誓师大会主讲台上代表高考生发言的学霸少女，每天坐黑色宾利上下学的高贵大小姐。

Thai

ปีนั้นที่โรงเรียนมัธยมปลายเฉิงหนาน นางฟ้าผู้เย็นชาสูงส่งที่เดินอยู่ท่ามกลางสายลมและแสงแดด เด็กสาวหัวกะทิที่ยืนอยู่บนเวทีหลักในพิธีปฏิญาณตนกล่าวสุนทรพจน์ในฐานะตัวแทนนักเรียนสอบเกาเข่า คุณหนูใหญ่ผู้สูงศักดิ์ที่นั่งรถเบนท์ลีย์สีดำไปกลับโรงเรียนทุกวัน

Chinese

偶然在走廊见到，那淡淡的回眸，以及擦肩而过时所能感受到几乎承载了所有美好的青春。

Thai

การได้พบกันโดยบังเอิญที่โถงทางเดิน การเหลียวมองกลับมาอย่างเรียบเฉยครานั้น ตลอดจนความรู้สึกยามเดินสวนกันที่แทบจะแบกรับความงดงามทั้งหมดของวัยเยาว์เอาไว้

Chinese

这样的女孩，一本正经地要和你做一辈子的好朋友，却又一边喊老公一边被你欺负到哭的，这种成就感简直要了江勤的狗命。

Thai

เด็กสาวเช่นนี้ ที่จริงจังเป็นบ้าเป็นหลังกับการเป็นเพื่อนสนิทกันไปตลอดชีวิต แต่กลับส่งเสียงเรียกสามีไปพลางถูกรังแกจนร้องไห้ไปพลาง ความรู้สึกสำเร็จเช่นนี้แทบจะเอาชีวิตสุนัขของเจียงฉินไปเสียให้ได้

Chinese

什么大学生能顶得住这个？

Thai

นักศึกษาที่ไหนจะไปทนรับสิ่งนี้ไหวกัน

Chinese

随后，水润的小富婆被上下颠簸了第二次，两只脚脚已经蜷的不行了。

Thai

จากนั้น แม่หนูเศรษฐีผู้อวบอิ่มชุ่มฉ่ำก็ถูกสั่นสะเทือนโยกคลอนขึ้นลงเป็นรอบที่สอง เท้าทั้งสองข้างงอเกร็งจนแทบไม่ไหวแล้ว

Chinese

而窗外的麻雀，则听取啪声一夜。

Thai

ส่วนนกกระจอกนอกหน้าต่างก็ได้ยินเสียงดังปั่บๆ อยู่ตลอดทั้งคืน

Chinese

“我这次又哭了……”

Thai

“ครั้งนี้ฉันร้องไห้อีกแล้ว…”

Chinese

冯楠舒抹抹眼泪，面冷心怂地哼唧了一声，看着被自己抓皱的床单，小鼻子一抽一抽的。

Thai

เฝิงหนานซูปาดน้ำตา หน้าเย็นชาแต่ใจปอดแหกส่งเสียงฮึดฮัดเบาๆ พลางมองผ้าปูที่นอนที่ถูกตนเองขยำจนยับยู่ยี่ จมูกเล็กๆ สูดฟึดฟัด

Chinese

我这次不哭了。

Thai

ครั้งนี้ฉันไม่ร้องไห้แล้ว

Chinese

我这次又哭了。

Thai

ครั้งนี้ฉันร้องไห้อีกแล้ว

Chinese

香香软软的女孩子，就是这么无常且反复，有点倔强，但是又不多。

Thai

เด็กสาวที่ทั้งหอมทั้งนุ่มนิ่มก็เอาแน่เอานอนไม่ได้และกลับไปกลับมาเช่นนี้ มีความดื้อรั้นอยู่บ้างแต่ก็ไม่มาก

Chinese

而第三次友谊的接触，江勤是完美贴合冯楠舒的小翘臀的，女娲娘娘真的是个艺术家，深知曲线的奥妙，建模的时候就考虑过好朋友之间的喜好了。

Thai

ส่วนการสัมผัสแห่งมิตรภาพครั้งที่สาม เจียงฉินแนบชิดกับสะโพกกลมกลึงงอนงามของเฝิงหนานซูได้อย่างลงตัวไร้ที่

Chinese

不过他倒是发现了一件事，自己买的那一盒拦精灵好像还在口袋里，刚才拆掉的那盒并不是自己买的。

Thai

จนกระทั่งผ่านไปเนิ่นนาน หลังจากความตกตะลึงในจิตใจเริ่มทุเลาลงเล็กน้อย พวกเขาถึงเพิ่งตระหนักได้ว่า ที่แท้เจ้าหมีตัวใหญ่ของเฝิงหนานซูก็คือประธานพินถวนเจียงฉินนี่เอง

Chinese

他记得出差之前，他们已经用完了其中最后一盒，那这盒新的……

Thai

นั่นก็หมายความว่า เฝิงหนานซูก็คือคุณนายเจียงคนนั้นที่เขาเคยพูดถึงในข่าว…

Chinese

冯楠舒，早有不朋之心！

Thai

《ไม่หล่อ อาจจะรู้สึกผิดหวังบ้าง》

Chinese

江勤的眼神在房间扫过，然后就看到了一件熟悉的东西。

Thai

《ไม่แน่อาจจะถูกเทียบจนด้อยกว่า》

Chinese

之前带着小富婆他们一宿舍去万众商城的时候，王海妮这个的恐怖分子教小富婆买刺激的衣服，还说好朋友不能管好朋友穿什么内裤。

Thai

ในหัวของเซี่ยจื่ออี๋ฉายภาพบทสนทนาตลอดทางซ้ำไปซ้ำมา ในที่สุดก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองจางซูหย่า พลางคิดในใจว่าใช่ ไม่หล่อ แต่กลับไม่มีความรู้สึกผิดหวังเลยสักนิดเนี่ยนะ!

Chinese

然后小富婆就听她的，买了那种几乎半透明的，但之前在小树林乱蹭的时候都没穿过，江勤都快忘了。

Thai

ตาฉันแทบจะบอดอยู่แล้ว นี่มันเจียงฉินเชียวนะ!

Chinese

而今夜，两个在被窝里打闹的时候，小富婆的雪足乱蹬，“一不小心”就把它蹬掉了，快到江勤都没看清，但现在才知道她穿的是之前埋下的伏笔。

Thai

จางซูหย่าในเวลานี้ก็หันมาเช่นกัน ใบหน้ายังคงแฝงความตื่นตระหนกไม่จางหาย จากนั้นทั้งสองก็สบตากันแล้วพร้อมใจกันหันไปมองลู่ฮ่าวเหวินที่อยู่ข้างๆ

Chinese

我的小富婆知道我要回来，早就准备好了。

Thai

ลู่ฮ่าวเหวินนั้นหล่อมากจริงๆ นั่นแหละ แต่พอเทียบกันแบบนี้แล้ว ดูธรรมดาไปเลย

Chinese

转眼之间，夜色转入另外一个半球，黎明的晨光洒入窗内。

Thai

ลู่ฮ่าวเหวิน “…”

Chinese

冯楠舒轻轻动了一下，忽然唬住小脸，然后悄悄往前一挪，嘴巴轻轻地抿在一起。

Thai

เจียงฉินมองพวกเธอที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ทีละคนแล้วยิ้มบางๆ “ก่อนหน้านี้มีคนชอบวิ่งมาที่มหาวิทยาลัยหลินชวนเพื่อขอร้องให้หนานซูเปิดปากทองคำช่วยทำธุรกิจให้พวกเขาอยู่เรื่อย ภายหลังผมเลยให้ทางมหาวิทยาลัยออกประกาศแจ้ง ไม่ให้คนพูดจาสะเปะสะปะ พวกคุณก็คงไม่รู้เหมือนกัน ต้องขอโทษด้วยครับ”

Chinese

“下次绝对不哭了。”

Thai

จางซูหย่าได้สติกลับมาก่อนเป็นคนแรก “ประธานเจียง คุณคือไอดอลของฉันเลยค่ะ เหตุผลส่วนหนึ่งที่ฉันมาเรียนต่อปริญญาโทที่ ม.หลินชวน ก็เพราะคุณเลยนะคะ”

Chinese

“说什么？”

Thai

“จางซูหย่าเป็นคนไม่ดี…”

Chinese

江勤也醒了过来，就看到小富婆一脸严肃地嘟囔着什么：“我刚才好像听到你说下次？”

Thai

เฝิงหนานซูมีสีหน้าจริงจังขึ้นมาบ้าง

Chinese

冯楠舒抿了下嘴角：“早上起来有点傻，哥哥别怕。”

Thai

เจียงฉินบีบมือน้อยๆ ของเธอ แล้วมองไปทางจางซูหย่า “อย่าเพิ่งยืนอยู่ตรงประตูเลยครับ เข้ามาคุยไปกินไปเถอะ ความจริงควรจะเลี้ยงข้าวพวกคุณตั้งนานแล้ว แต่ช่วงก่อนหน้านี้ผมไปทำงานต่างจังหวัดมา แต่ตอนนี้ก็ยังไม่สายเกินไป”

Chinese

“上研究生的感觉怎么样？”

Thai

เวลานี้ ทุกคนต่างเดินตามอยู่ด้านหลัง หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดถ่ายรูปไม่หยุด และคิดแคปชันสำหรับโพสต์ลงโมเมนต์ของวันนี้ไว้เรียบร้อยแล้ว

Chinese

江勤问完话，表情微微一愣，发现自己昨晚才是“上研究生”的那个，不过他也是研究生，也被冯楠舒……所以这个问题合理！

Thai

【ประธานพินถวนเจียงฉินผู้ไม่สนใจเรื่องเงิน ควงคู่คุณนายเจียงมาเลี้ยงข้าวฉันโดยเฉพาะ!!】

Chinese

冯楠舒想了想：“好像没人愿意搭理我。”

Thai

（สี่พันคำ กลัวว่าตัดจบเร็วเกินไปทุกคนจะค้าง เลยตั้งใจเขียนเพิ่มอีกหน่อย ขอตั๋วเดือนด้วยนะครับ…หรือ2）

Chinese

“是不是又高冷了？”

Thai

(จบบทนี้)

Chinese

“我没有，只是我脑子就这么小，都用来想伱了。”

Thai

Chinese

江勤拍拍她的小屁股：“穿衣服，下午叫他们一起吃个饭吧。”

Thai

Chinese

冯楠舒嗷了一声，揉揉自己的屁股，穿上自己的不朋之心，然后伸着手要江勤给他穿衣服，穿袜子的时候还被玩了一会儿玉足。

Thai

Chinese

然后江勤先出了门，来到客厅，发现高文慧和王海妮都不在状态，好像熬夜了一样，看着两个人一言不发。

Thai

Chinese

冯楠舒此时也走了出来，朝着江勤挥挥手：“哥哥，早上好。”

Thai

Chinese

“早上好，昨晚睡得好么？”江勤一边摸着泼天富贵的狗头一边说着。

Thai

Chinese

“睡得很好。”

Thai

Chinese

高文慧深吸一口气：“说的像是你们昨晚没睡在一起一样。”

Thai

Chinese

王海妮看着他们：“谈恋爱的一点也不行，还得是你们这样的好朋友玩的花啊……”

Thai

Chinese

正在此时，王海妮的手机忽然在卧室里响了，明明她卧室的门都关上的，但清澈的铃声就好像是从耳边响起了一样。

Thai

Chinese

江勤的脸色顿时一变：“我草，这个房子的隔音这么差的吗？”

Thai

Chinese

“？？？？？”

Thai

Chinese

高文慧一脸问号，就看到江勤拿着手机跑进了卧室，放了一首千里之外，接着又跑出门，站在门外听了半天，嘴角有些抽搐。

Thai

Chinese

隔音效果比王海妮的房间好点，但是不多。

Thai

Chinese

好像是门和窗户的问题……

Thai

Chinese

高文慧眨眨眼睛，这才明白，心说哦，原来江勤以为他们的卧室隔音很好，昨晚才会那么肆无忌惮。

Thai

Chinese

此时的冯楠舒看看高文慧，看看江勤，有些迷糊地拿起课本：“今天早上有课。”

Thai

Chinese

“记得叫他们吃饭。”

Thai

Chinese

“嗷。”

Thai

Chinese

冯楠舒抱着课本，拉着高文慧和王海妮，走出了101。

Thai

Chinese

研一的学生上课还是很有热情的，谢子怡和张淑雅他们早早就到了，看着冯楠舒走进来，发现她比昨天还要开朗。

Thai

Chinese

然后，她们就看到了冯楠舒发在群里的消息。

Thai

Chinese

她的大狗熊要请全班吃饭，地点在市中心北面开发区的龙凯酒店。

Thai

Chinese

看到这个消息，班里的人都露出一副吃瓜的表情，上课之前一直都在窃窃私语。

Thai

Chinese

“冯楠舒的老公肯定帅炸天。”

Thai

Chinese

“能把冯楠舒迷成这样的，再丑也丑不到哪去……”

Thai

Chinese

“你看冯楠舒，嘴角扬了一早上了啊，脚都在不停的晃。”

Thai

Chinese

恋爱的女孩会有一种不同的神态美，在灿烂的日光下比以往更加柔美，连笑都很甜，眼神里都充满了光。

Thai

Chinese

班里的人不知道具体细节，但却知道，她好像真的很幸福，肉眼可见，那幸福感仿佛要溢出来了一样……

Thai

Chinese

于是在下课之后，众人纷纷开始收拾打扮，对中午的聚餐带着一丝好奇和吃瓜的心态。

Thai

Chinese

“我觉得大家的期待太高了。”

Thai

Chinese

“嗯？”

Thai

Chinese

张淑雅脱掉内搭的短袖，穿上内衣：“其实男人才是标准的视觉动物，女人真未必，温柔啊，绅士啊，也会是女孩子倾心的原因，韩国那个李孝利，不就和一个丑丑的男人在谈恋爱吗？”

Thai

Chinese

一个戴眼镜的舍友忍不住皱了皱眉：“李孝利是谁？”

Thai

Chinese

“韩圈的，国民妖精。”

Thai

Chinese

谢子怡抿了抿嘴：“但如果冯楠舒的老公真的不帅，我会很失望啊。”

Thai

Chinese

张淑雅歪了歪头：“所以我才说，大家的期望太高了，总觉得冯楠舒美若天仙，就觉得对方肯定帅如彦祖，但能达到那种级别的能有几个啊。”

Thai

Chinese

“所以呢？”

Thai

Chinese

“所以，也许待会儿会有落差感吧。”

Thai

Chinese

谢子怡听完之后点了点头：“有道理，期待太高的话，确实会有落差感……”

Thai

Chinese

两个人换好衣服，化好了妆，就听到宿舍外面一阵滴滴的汽车喇叭声响起。

Thai

Chinese

见状，四个女孩全都走出了门，然后上了门口的那辆黑色奔驰E。

Thai

Chinese

卢浩文手握方向盘，带着一副价值不菲的墨镜，打扮的阳光帅气，踩着油门就出了学校。

Thai

Chinese

“今天打扮的这么帅，是要和冯楠舒的老公比比吗？”

Thai

Chinese

卢浩文轻轻扬起嘴角：“你还挺懂的。”

Thai

Chinese

谢子怡抿了下嘴角：“看冯楠舒今天的表情就知道了，就算你比人家好，也没机会。”

Thai

Chinese

“那可未必，人有时候就怕比较的。”

Thai

Chinese

“呵呵。”

Thai

Chinese

卢浩文确实是精心打扮的，手上的那只浪琴擦的很亮，再配上一副墨镜，潇洒酷炫。

Thai

Chinese

另外，他这辆奔驰E，已经算是打工人的天花板了，也确实有骄傲的资格。

Thai

Chinese

车上的女生们不禁有些紧张，心说今天这顿饭好像有点明争暗斗的感觉啊，冯楠舒的男朋友如果稍微普通一点，说不定还真会被比下去，毕竟卢浩文确实是学校里为数不多的高质量男性啊。

Thai

Chinese

很快，黑色的奔驰E就开到了龙岗国际酒店，在巨大的喷泉前绕了个弯，被引导向了停车场。

Thai

Chinese

“这地方，有点格调啊，下了血本了。”

Thai

Chinese

“不会是听到卢少想追冯楠舒，特地出来压你气焰的吧？”

Thai

Chinese

卢浩文笑了笑，没说话，把车子停在了停车场，然后带着四个女孩朝着前门大厅走去。

Thai

Chinese

此时，门口已经有两个男生先到了，一个叫詹安，一个叫苗彦凯。

Thai

Chinese

这两人正蹲在门口抽着烟，谁也不说话，似乎有点惴惴不安的感觉，眼神显得有些空洞，不断地眨来眨去。

Thai

Chinese

谢子怡见状走了过去：“你们来多久了？”

Thai

Chinese

“我们下了课来买东西的，买完就来了。”

Thai

Chinese

“那你们看到冯楠舒的老公了吗？”

Thai

Chinese

“看……看到了。”詹安忍不住咽了下口水。

Thai

Chinese

谢子怡顿时来了兴趣：“帅不帅，给我个心理准备。”

Thai

Chinese

詹安沉默了一下：“不帅，但是也不能怎么说，反正不好说……”

Thai

Chinese

“？”

Thai

Chinese

张淑雅忍不住指了指卢浩文：“跟他比呢？”

Thai

Chinese

詹安看了卢浩文一眼：“完全……比不了……”

Thai

Chinese

听到这句话，谢子怡和张淑雅忍不住“嘶”了一声。

Thai

Chinese

卢浩文可是很有攻击性的男生，有种阳光开朗小狼狗的意思，如果发现冯楠舒的老公不如自己，待会儿吃饭的时候，他肯定会特地展现自己，顺便阴阳怪气。

Thai

Chinese

但是，她们好像没发现，詹安的那句“完全比不了”是对着卢浩文说的。

Thai

Chinese

就在此时，蹲在旁边的苗彦凯忽然站起来了，手往大厅右侧一指：“出来了，你们自己看吧，那个就是……冯楠舒的老公。”

Thai

Chinese

话音落下，众人的目光立马扫了过去。

Thai

Chinese

龙凯大堂里的人有很多，来来往往的，不过因为冯楠舒也在，所以目标很好找寻。

Thai

Chinese

然后这一眼，现场的众人全都愣住了，眼睛瞬间就睁大了不少，渐渐变得和詹安之前的表情极其相似，然后还有卧槽声悄然响起。

Thai

Chinese

在他们的视角当中，冯楠舒正被人牵着手，而牵他手的那个人穿着一身休闲装，身材很挺拔，正在和一个穿着名贵西装的男人对面而谈，周围聚集了很多人，都是一脸微笑的样子。

Thai

Chinese

而随着时间的推移，还有很多人，西装革履地端着酒杯过来，姿态很低地打着招呼。

Thai

Chinese

而冯楠舒的老公则面带微笑，轻轻点头，拍拍这个的肩膀，指指另外一个，被指的还很虚心，连点点头。

Thai

Chinese

龙凯位于开发区附近，临川商帮也在不远处，所以这里的老板很多。

Thai

Chinese

能看的出来，站在正面那个应该是酒店的领导，而端着酒杯的那些，则是正在用餐的客人，此时出来就是为了专门打个招呼的。

Thai

Chinese

“江总大驾光临，我让他们专门开个厅吧，正好后厨来了一只鳄鱼，我找人给您搞一下。”

Thai

Chinese

“不了不了温总，我今天有事。”

Thai

Chinese

江勤贴在龙凯老板的耳朵边，轻轻嘀咕了一声：“我太太今天请班里的同学吃饭，场合太大不合适，都是些普通人，低调点就好了。”

Thai

Chinese

冯楠舒就站在旁边，恬静乖巧地看着江勤，表情有些哇酷哇酷。

Thai

Chinese

龙凯温总露出一个明了的表情：“江太太，您想吃点什么？随便点。”

Thai

Chinese

“都可以，我听哥哥的。”

Thai

Chinese

“温经理看着安排吧，她班里的人好像到了，我们去看看。”

Thai

Chinese

江勤冲他微微一笑，然后牵着冯楠舒的手来到了大厅前方，看向聚在门口的那批人。

Thai

Chinese

确实，江勤不是很帅的那款，只是有些耐看，但这一步一步地走来，一点点地在众人的视线中放大，最后稍稍停步，与冯楠舒手挽手站在一起的画面，还是让谢子怡、张淑雅等一众女孩久久无法回神。

Thai

Chinese

直到许久许久之后，精神的冲击力稍微缓和了一下，他们才意识到，原来冯楠舒的大狗熊，说的就是拼团总裁江勤。

Thai

Chinese

也就是说，冯楠舒就是他在新闻上说过的那位江太太……

Thai

Chinese

《不帅，也许会有落差感》

Thai

Chinese

《说不定会被比下去》

Thai

Chinese

谢子怡的脑子里不断重演着这一路而来的对话，最后忍不住转头看向张淑雅，心说是，不帅，但是完全没有落差感啊！

Thai

Chinese

我的眼睛都要被刺瞎了，这可是江勤！

Thai

Chinese

张淑雅此时也转过头，一脸惊慌未退的样子，然后两人对视了一眼，齐齐转头看向了旁边的卢浩文。

Thai

Chinese

卢浩文确实蛮帅的，但是这么一比的话，好普通啊。

Thai

Chinese

卢浩文：“……”

Thai

Chinese

江勤看着她们一个个僵在原地，微微一笑：“之前总有人跑到临川大学这边，求楠舒开金口帮他们做生意，我后来就安排学校下了个通知，不让人随便乱说了，你们应该也不知道，不好意思。”

Thai

Chinese

张淑雅第一个回过神：“江总，你是我偶像，我来临大读研有一部分原因就是因为你。”

Thai

Chinese

“张淑雅是个坏人……”

Thai

Chinese

冯楠舒有些严肃。

Thai

Chinese

江勤捏捏她的小手，看向张淑雅：“先别站门口了，进来边吃边聊吧，其实早该请你们吃饭的，不过我前段时间出差了，不过现在也不晚。”

Thai

Chinese

此时，众人跟在后面，拿出手机不断拍照，已经为今天的朋友圈想好了文案。

Thai

Chinese

【对钱没兴趣的拼团总裁江勤，携江太太，专门请我吃饭！！】

Thai

Chinese

（四千字，怕断的太早大家不舒服，特地多谢了一些，求月票……or2）

Thai

Chinese

(本章完)

Thai