ขอประธานเจียงพาฉันรวย

Chinese

第184章 请江总带我发财

Thai

บทที่ 184 ขอประธานเจียงพาผมไปรวยด้วยเถอะ

Chinese

金碧辉煌的宴会厅里摆了大概有二十桌，各个桌子上都是一片觥筹交错，喊笑声一片。

Thai

ภายในห้องจัดเลี้ยงอันหรูหราโอ่อ่ามีโต๊ะจัดวางไว้ราวๆ ยี่สิบโต๊ะ แต่ละโต๊ะต่างชนแก้วสังสรรค์กันอย่างคึกคัก มีเสียงหัวเราะและเสียงตะโกนดังเซ็งแซ่ไปทั่ว

Chinese

江勤就坐在最后一桌的吊车尾的位置，距离大门最近。

Thai

เจียงฉินนั่งอยู่ที่โต๊ะตัวสุดท้ายตรงตำแหน่งรั้งท้ายซึ่งอยู่ใกล้กับประตูใหญ่ที่สุด

Chinese

和他一桌都是一些蹭会的小透明，经常端着酒杯离席，东奔西跑去找人去敬酒，捧着一张热脸去贴一些冷屁股。

Thai

คนร่วมโต๊ะกับเขาล้วนเป็นพวกคนตัวเล็กตัวน้อยไร้ตัวตนที่มาเกาะร่วมงาน พวกเขามักจะถือแก้วเหล้าลุกจากโต๊ะ วิ่งวุ่นไปคารวะเหล้าคนนู้นคนนี้ เอาหน้าชื่นตาบานไปแนบก้นเย็นชาของคนอื่น

Chinese

做生意就是这样，该不要脸的时候就得不要脸。

Thai

ทำธุรกิจก็เป็นแบบนี้แหละ ถึงเวลาต้องหน้าด้านก็ต้องหน้าด้าน

Chinese

尊严这个东西，起步阶段可以先放家里收藏，等做大做强再装回来也不晚。

Thai

ศักดิ์ศรีอะไรพวกนี้น่ะ ในช่วงเริ่มต้นเอาเก็บไว้ที่บ้านก่อนก็ได้ รอให้ธุรกิจเติบโตและแข็งแกร่งแล้วค่อยเอากลับมาใส่ตัวใหม่ก็ยังไม่สาย

Chinese

能找到可以拍马屁的人，这都属于是幸运的，桌上还有几个，甚至连马屁都不知道找谁拍，只能坐着干着急。

Thai

คนที่หาคนให้ประจบสอพลอได้ยังถือว่าโชคดี บนโต๊ะยังมีอีกสองสามคนที่กระทั่งจะไปประจบใครยังไม่รู้ด้วยซ้ำ ได้แต่นั่งกระวนกระวายใจอยู่เฉยๆ

Chinese

而在他们当中，最与众不同的就是江勤。

Thai

และในบรรดาคนพวกนี้ คนที่แปลกแยกไม่เหมือนใครที่สุดก็คือเจียงฉิน

Chinese

上菜前专心嗑瓜子，上菜后专心干饭，整个人都游离于状况之外。

Thai

ก่อนอาหารจะเสิร์ฟก็ตั้งหน้าตั้งตากินเมล็ดแตงโม พออาหารมาเสิร์ฟก็ตั้งหน้าตั้งตากินข้าว ทั้งตัวลอยตัวอยู่นอกสถานการณ์โดยสิ้นเชิง

Chinese

等到酒水喝个五六分的时候，寒暄环节完毕，大家也都放开了，装逼环节就正式开始了。

Thai

พอเหล้าเข้าปากไปได้สักห้าหกส่วน ช่วงทักทายปราศรัยเสร็จสิ้น ทุกคนก็เริ่มผ่อนคลายลง ช่วงเวลาแห่งการอวดเบ่งก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

Chinese

各个临川巨鳄开始八仙过海，各显神通，天花乱坠，掌声一片。

Thai

บรรดายักษ์ใหญ่แห่งหลินชวนต่างเริ่มงัดไม้เด็ดแปดเซียนข้ามสมุทรออกมาประชันฝีมือ คุยโม้โอ้อวดสารพัดจนเสียงปรบมือดังเกรียวกราว

Chinese

于是他开始动了，脱掉外套，拎着酒瓶子，不动声色地游走于大厅之中，仿佛一个幽灵，不搭话也不吹牛，脚步轻缓地接近着每一个目标。

Thai

ดังนั้นเขาจึงเริ่มเคลื่อนไหว ถอดเสื้อนอกออก ถือขวดเหล้า เดินลัดเลาะไปตามห้องโถงอย่างแนบเนียนราวกับวิญญาณ ไม่ร่วมวงสนทนาและไม่อวดอ้างอันใด ก้าวเท้าอย่างแผ่วเบาเข้าหาเป้าหมายแต่ละคน

Chinese

做生意的都有自己的小圈子，不是什么人都会去结交。

Thai

คนทำธุรกิจต่างก็มีกลุ่มเล็กๆ ของตัวเอง ไม่ใช่ว่าจะคบค้าสมาคมกับใครก็ได้

Chinese

就像江勤，也是只找自己感兴趣的圈子去旁听。

Thai

อย่างเจียงฉินเองก็เลือกไปยืนฟังเฉพาะกลุ่มที่ตัวเองสนใจเท่านั้น

Chinese

“你是谁？”

Thai

“นายเป็นใคร”

Chinese

“酒店服务员，专门伺候各位商业巨鳄喝酒，有我在，诸位专心聊天就行。”

Thai

“พนักงานเสิร์ฟของโรงแรมครับ มีหน้าที่คอยปรนนิบัติรินเหล้าให้ยักษ์ใหญ่ทางธุรกิจทุกท่านโดยเฉพาะ มีผมอยู่ตรงนี้ ทุกท่านคุยกันตามสบายได้เลยครับ”

Chinese

江勤伸手抄起酒瓶，给问话的人倒了杯酒，接着继续旁听。

Thai

เจียงฉินยื่นมือไปคว้าขวดเหล้าขึ้นมารินเหล้าให้คนที่เอ่ยถามไปหนึ่งแก้ว จากนั้นก็ยืนแอบฟังต่อไป

Chinese

问话的老总不疑有他，因为在场的服务员都是一身黑，于是他又继续投入到行业的讨论与自我的吹嘘当中，酒喝完了还很自然地往后一递。

Thai

เถ้าแก่ที่ถามไม่ได้สงสัยอะไร เพราะพนักงานเสิร์ฟในงานต่างก็ใส่ชุดดำล้วน เขาจึงหันกลับไปร่วมวงถกประเด็นธุรกิจและโอ้อวดตัวเองต่อ พอดื่มเหล้าหมดก็ยื่นแก้วไปข้างหลังอย่างเป็นธรรมชาติ

Chinese

嗯？

Thai

หืม?

Chinese

人呢？

Thai

คนล่ะ

Chinese

专门伺候我喝酒，还叫我商业巨鳄的那小子哪里去了？

Thai

เจ้าหนุ่มที่คอยรินเหล้าให้ฉัน แถมยังเรียกฉันว่ายักษ์ใหญ่ทางธุรกิจคนนั้นหายไปไหนแล้ว

Chinese

“开洗脚城的王总原来爱念佛。”

Thai

“ประธานหวังที่เปิดร้านนวดเท้าที่แท้ชอบสวดมนต์ไหว้พระ”

Chinese

“开喜乐宴和聚仙楼的梁总是个素食主义者。”

Thai

“ประธานเหลียงที่เปิดสี่เล่อยี่ยนกับจวี้เซียนโหลวเป็นมังสวิรัติ”

Chinese

“开酒店的许总有洁癖，餐巾纸都不用，自己带了手绢。”

Thai

“ประธานสวี่ที่เปิดโรงแรมเป็นคนรักความสะอาด กระดาษเช็ดปากก็ไม่ใช้ พกผ้าเช็ดหน้ามาเอง”

Chinese

“开西餐厅和咖啡馆的郑总不喝红酒只喝茶，最喜欢吃路边烧烤。”

Thai

“ประธานเจิ้งที่เปิดร้านอาหารตะวันตกกับคาเฟ่ไม่ดื่มไวน์แดง ดื่มแต่ชา ชอบกินปิ้งย่างข้างทางที่สุด”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

江勤转了一圈，回到桌上默念着几个关键词，觉得他们个个都带着反差萌。

Thai

เจียงฉินเดินวนไปรอบหนึ่ง พอกลับมาที่โต๊ะก็ท่องคีย์เวิร์ดสำคัญอยู่ในใจ รู้สึกว่าแต่ละคนล้วนมีเสน่ห์ความย้อนแย้งในตัวเองกันทั้งนั้น

Chinese

一个小时之后，临川商会的宴会进行了一半，江勤忍不住溜了出来，找了个角落，开窗透了口气。

Thai

หนึ่งชั่วโมงต่อมา งานเลี้ยงของสมาคมการค้าหลินชวนดำเนินไปได้ครึ่งทาง เจียงฉินก็ทนไม่ไหวแอบเผ่นออกมา หามุมเปิดหน้าต่างสูดอากาศ

Chinese

顶不住。

Thai

ทนไม่ไหว

Chinese

哪怕他这种逼王，在连续听了一个小时不间断的装逼之后也有点顶不住。

Thai

ต่อให้เป็นจอมอวดเบ่งขั้นเทพอย่างเขา พอต้องมานั่งฟังการคุยโวโอ้อวดต่อเนื่องกันเป็นชั่วโมงแบบไม่หยุดพักก็ชักจะทนไม่ไหวเหมือนกัน

Chinese

太能吹了，尤其是那个号称零售巨头的陈总，后期喝大了，涨着通红的脸讲话，说要把棉鞋卖到非洲，要把卫生纸卖到印度。

Thai

ขี้โม้เกินไปแล้ว โดยเฉพาะประธานเฉินที่อ้างตัวว่าเป็นยักษ์ใหญ่ค้าปลีก ช่วงท้ายพอดื่มหนักเข้าก็หน้าแดงก่ำพลางคุยโวว่าจะเอารองเท้าผ้าฝ้ายไปขายที่แอฟริกา จะเอากระดาษชำระไปขายที่อินเดีย

Chinese

果然是人外有人，天外有天，要是能把人性卖给小日子，把谦虚卖给大棒子多好。

Thai

เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมีคนจริงๆ ถ้าเอาความเป็นมนุษย์ไปขายให้คนญี่ปุ่น เอาความอ่อนน้อมถ่อมตนไปขายให้คนเกาหลีได้ก็คงจะดี

Chinese

“老板，有用的名片都收集齐了。”

Thai

“เจ้านาย เก็บนามบัตรที่มีประโยชน์มาได้ครบหมดแล้วค่ะ”

Chinese

魏兰兰已经把立牌撤走了，并把里面的所有名片都抽了出来，捏在手里有厚厚的一沓。

Thai

เว่ยหลานหลานยกป้ายตั้งพื้นออกไปแล้ว ทั้งยังดึงนามบัตรข้างในออกมาทั้งหมด ในมือของเธอมีนามบัตรปึกหนาปึกหนึ่ง

Chinese

“嗯，先放你包里吧，然后你去他们三楼的自助餐厅吃点东西，回去给伱报销。”

Thai

“อืม ใส่ไว้ในกระเป๋าของเธอก่อนแล้วกัน จากนั้นเธอก็ขึ้นไปหาอะไรกินที่ห้องอาหารบุฟเฟต์ชั้นสามของพวกเขา พอกลับไปฉันจะเบิกเงินคืนให้”

Chinese

“那您呢？”

Thai

“แล้วคุณล่ะคะ”

Chinese

江勤伸了个懒腰：“何总还没走，我不能就这么离席，那就显得太不尊重，待会儿停车场见。”

Thai

เจียงฉินบิดขี้เกียจ “ประธานเหอยังไม่กลับ ฉันจะชิ่งหนีไปดื้อๆ แบบนี้ไม่ได้ เดี๋ยวจะดูไม่ให้เกียรติเกินไป เดี๋ยวเจอกันที่ลานจอดรถ”

Chinese

“好。”魏兰兰点点头。

Thai

“ค่ะ” เว่ยหลานหลานพยักหน้า

Chinese

“对了，别让那些老总看到你，免得后期谈业务的时候露馅。”

Thai

“จริงสิ อย่าให้พวกเถ้าแก่พวกนั้นเห็นเธอล่ะ จะได้ไม่หลุดไต๋เวลาไปคุยธุรกิจทีหลัง”

Chinese

江勤说完话，又再次进入宴会厅，直到散场，他才和何益军来到了酒店门外。

Thai

เจียงฉินพูดจบก็เดินกลับเข้าไปในห้องจัดเลี้ยงอีกครั้ง จนกระทั่งงานเลิก เขาถึงได้เดินออกมาหน้าโรงแรมพร้อมกับเหออี้จวิน

Chinese

何老板不是好酒的人，喝的不多，头脑依旧清醒，所以冥思苦想都搞不明白江勤来这一趟是干嘛的。

Thai

เถ้าแก่เหอไม่ใช่คนคอสุรา ดื่มไปไม่มาก สมองจึงยังคงปลอดโปร่งแจ่มใส ดังนั้นคิดจนหัวแทบแตกก็ยังไม่เข้าใจว่าเจียงฉินมางานนี้เพื่ออะไร

Chinese

不喝酒，不拍马屁。

Thai

ไม่ดื่มเหล้า ไม่ประจบสอพลอ

Chinese

虽说在会场转了好几圈，但是一句话也没说，光顾着倒酒，还见着谁就给谁倒，这有什么意义？

Thai

ถึงแม้จะเดินวนในงานอยู่หลายรอบ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรสักคำ มัวแต่รินเหล้า เจอใครก็รินให้คนนั้น มันมีความหมายอะไรกัน

Chinese

“你确定不需要我帮你要个名片？”

Thai

“เธอแน่ใจนะว่าไม่ต้องให้ฉันช่วยขอนามบัตรน่ะ”

Chinese

江勤摇摇头：“那些都是大老板，我目前体量太小，他们看不上，有名片也没什么用，算了。”

Thai

เจียงฉินส่ายหน้า “คนพวกนั้นล้วนเป็นเถ้าแก่ใหญ่ ตอนนี้ขนาดธุรกิจของผมยังเล็กเกินไป พวกเขาไม่ชายตามองหรอก มีนามบัตรไปก็ไม่มีประโยชน์ ช่างเถอะครับ”

Chinese

何益军忍不住有些感叹：“我果然还是看不透你。”

Thai

เหออี้จวินอดทอดถอนใจไม่ได้ “ฉันมองเธอไม่ออกจริงๆ สินะ”

Chinese

“何总，您的司机呢，要不要坐我的车回去？”

Thai

“ประธานเหอ คนขับรถของคุณล่ะครับ จะนั่งรถของผมกลับไหม”

Chinese

“不用了，司机估计已经过来接我了，我在门口吹吹风，清醒一下，你先回去吧。”

Thai

“ไม่ต้องหรอก คนขับรถน่าจะกำลังมารับฉันแล้ว ฉันขอยืนรับลมตรงประตูเรียกสติสักหน่อย เธอกลับไปก่อนเถอะ”

Chinese

冬夜的寒风正紧，江勤载着魏兰兰出了地下停车场，随便找了个路边一停，打开夜灯，抱着名片一张张的仔细翻阅，他将涉及不到的行业都挑了出来，只留下后期有用的名片，然后用圆珠笔写下几个关键词。

Thai

ลมหนาวในค่ำคืนฤดูเหมันต์พัดกรรโชกแรง เจียงฉินขับรถพาเว่ยหลานหลานออกจากลานจอดรถใต้ดิน จอดเทียบข้างทางตรงจุดหนึ่งตามใจชอบ เปิดไฟในรถ แล้วหยิบนามบัตรขึ้นมาพลิกดูอย่างละเอียดทีละใบ เขาคัดแยกอุตสาหกรรมที่ไม่เกี่ยวข้องออกไป เก็บไว้เฉพาะนามบัตรที่จะมีประโยชน์ในภายหลัง จากนั้นก็ใช้ปากกาลูกลื่นเขียนคีย์เวิร์ดกำกับไว้สองสามคำ

Chinese

老周他们说的对，短时记忆很容易忘掉，好记性终究不如烂笔头。

Thai

เหล่าโจวกับพวกนั้นพูดถูก ความจำระยะสั้นมันลืมง่าย ความจำที่ดีเลิศย่อมสู้รอยหมึกปากกาไม่ได้

Chinese

“兰兰，你说这张名片是不是金子的？”

Thai

“หลานหลาน เธอว่านามบัตรใบนี้ทำมาจากทองคำหรือเปล่า”

Chinese

江勤抽出一张楼盘开发商的金色名片问了一声。

Thai

เจียงฉินดึงนามบัตรสีทองของผู้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ใบหนึ่งออกมาแล้วเอ่ยถาม

Chinese

“不可能吧，顶多就是金色的。”

Thai

“เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ อย่างมากก็แค่สีทอง”

Chinese

魏兰兰实在不相信有人会在名片里掺黄金，那不是二傻子嘛。

Thai

เว่ยหลานหลานไม่เชื่อเด็ดขาดว่าจะมีใครผสมทองคำลงในนามบัตร นั่นไม่ใช่คนโง่เง่าหรอกหรือ

Chinese

江勤也觉得不可能，不免有些遗憾，但还是决定要回去烧烧试试。

Thai

เจียงฉินก็คิดว่าเป็นไปไม่ได้ อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง แต่ก็ยังตัดสินใจว่าจะกลับไปลองจุดไฟเผาดู

Chinese

假的也无所谓，这些有用的名片才是他今晚最大的收获，每一张，都很可能会成为未来的铺路砖。

Thai

ถึงจะเป็นของปลอมก็ไม่เป็นไร นามบัตรที่มีประโยชน์พวกนี้ต่างหากที่เป็นการเก็บเกี่ยวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาในค่ำคืนนี้ ทุกใบล้วนมีโอกาสกลายเป็นก้อนอิฐปูทางสู่อนาคต

Chinese

砰砰砰——

Thai

ก๊อก ก๊อก ก๊อก—

Chinese

就在此时，窗外忽然传来一阵不急不慢的敲窗声，江勤还以为遇到交警了，一边开窗一边看出去，结果就看到了何益军那张表情复杂的脸。

Thai

ในตอนนั้นเอง นอกหน้าต่างพลันมีเสียงเคาะกระจกดังขึ้นเป็นจังหวะไม่ช้าไม่เร็ว เจียงฉินนึกว่าเจอตำรวจจราจรเข้าแล้ว ขณะที่เปิดหน้าต่างพลางมองออกไป ผลปรากฏว่าได้เห็นใบหน้าที่มีสีหน้าซับซ้อนของเหออี้จวิน

Chinese

他在喝完酒之后比较上脸，看上去通红，还拧着眉毛，有点钟馗的感觉。

Thai

เขาเป็นพวกดื่มเหล้าแล้วหน้าแดงง่าย ใบหน้าดูแดงก่ำ แถมยังขมวดคิ้วมุ่น ให้ความรู้สึกคล้ายเทพจงขุยอยู่บ้าง

Chinese

此时，何益军的眼神正落在那一沓厚厚的名片上，沉默半晌没说话，最后又看向了坐在后排的魏兰兰。

Thai

ในยามนี้ สายตาของเหออี้จวินกำลังจับจ้องไปยังนามบัตรปึกหนานั้น เขานิ่งเงียบไปครู่ใหญ่โดยไม่เอ่ยปาก สุดท้ายก็หันไปมองเว่ยหลานหลานที่นั่งอยู่เบาะหลัง

Chinese

“魏主管？”

Thai

“หัวหน้าเว่ย?”

Chinese

“何总，真巧啊……”魏兰兰有些尴尬地应了一声。

Thai

“ประธานเหอ บังเอิญจังเลยนะคะ…” เว่ยหลานหลานตอบรับอย่างกระอักกระอ่วนเล็กน้อย

Chinese

确认了对方的身份之后，何益军的嘴角忍不住抽搐了一下。

Thai

หลังจากยืนยันตัวตนของอีกฝ่ายได้แล้ว มุมปากของเหออี้จวินก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกเบาๆ

Chinese

他一开始就觉得门口那个签到小妹有点眼熟，本来还打算再多看两眼的，结果却被江勤阻止了。

Thai

ตั้งแต่แรกเขาก็รู้สึกว่าเด็กสาวตรงจุดลงทะเบียนที่หน้าประตูหน้าตาคุ้นๆ เดิมทีตั้งใจจะมองดูให้ชัดๆ อีกสองสามที แต่กลับถูกเจียงฉินขัดขวางเอาไว้

Chinese

现在再回想，原来最大的坑在门口就已经挖好了，来一个掉进去一个，来一个掉进去一个。

Thai

ตอนนี้พอย้อนคิดดู ที่แท้หลุมพรางที่ใหญ่ที่สุดถูกขุดเตรียมไว้ตั้งแต่หน้าประตูแล้ว มาคนหนึ่งก็ตกลงไปคนหนึ่ง มาคนหนึ่งก็ตกลงไปคนหนึ่ง

Chinese

好手段啊，这个江勤真的是好手段。

Thai

แผนการร้ายกาจจริงๆ เจียงฉินคนนี้ช่างมีลูกเล่นร้ายกาจนัก

Chinese

人家确实不要名片，人家要的是所有人把名片乖乖交出来。

Thai

เขาไม่ต้องการนามบัตรจริงๆ นั่นแหละ เพราะสิ่งที่เขาต้องการคือให้ทุกคนส่งมอบนามบัตรออกมาอย่างว่าง่ายต่างหาก

Chinese

“何总，您怎么在这儿？”江勤忍不住开口。

Thai

“ประธานเหอ คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ” เจียงฉินอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม

Chinese

何益军笑了：“我刚坐上车，走到这里的时候看到你的车不动了，还以为有什么麻烦，就下来看看，没想到啊，我真是……”

Thai

เหออี้จวินหัวเราะ “ฉันเพิ่งขึ้นรถ พอมาถึงตรงนี้เห็นรถของเธอจอดนิ่งอยู่ นึกว่ามีปัญหาอะไรก็เลยลงมาดู นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ฉันนี่มัน…”

Chinese

“您真是热心肠。”江勤一个彩虹屁就打了出来。

Thai

“คุณเป็นคนมีน้ำใจจริงๆ ครับ” เจียงฉินรีบพ่นคำประจบสอพลอออกไปทันควัน

Chinese

“我想说我他妈真是开了眼了，江总，你不发财谁能发财呢？”

Thai

“ฉันอยากจะบอกว่าฉันแม่งได้เปิดหูเปิดตาจริงๆ ว่ะ ประธานเจียง ถ้าเธอไม่รวยแล้วใครจะรวยล่ะ”

Chinese

“我说这些名片是我捡的您信吗？”江勤脸不红气不喘。

Thai

“ถ้าผมบอกว่านามบัตรพวกนี้ผมเก็บได้ คุณจะเชื่อไหมครับ” เจียงฉินพูดหน้าตาเฉยไม่สะทกสะท้าน

Chinese

何益军说鬼才会信：“我不是看不透你，我是太小看你的胃口了。”

Thai

เหออี้จวินบอกว่าผีสิถึงจะเชื่อ “ไม่ใช่ว่าฉันมองเธอไม่ออกหรอก แต่ฉันประเมินความละโมบของเธอต่ำเกินไปต่างหาก”

Chinese

“哪能啊，我菜都没吃多少，酒水一口没喝，胃口小的很。”江勤一脸谦虚。

Thai

“จะเป็นอย่างนั้นได้ยังไงกันครับ กับข้าวผมก็แทบไม่ได้กิน เหล้าก็ไม่ได้ดื่มสักอึก ความอยากอาหารผมน้อยจะตายไป” เจียงฉินทำหน้าตาถ่อมตน

Chinese

“别扯那些乱七八糟的，满足我一个好奇心吧，你到底怎么想出这个骚主意的？”

Thai

“อย่ามาพูดจาไร้สาระ สนองความอยากรู้อยากเห็นของฉันสักหน่อยเถอะ เธอคิดไอเดียแพรวพราวพรรค์นี้ขึ้นมาได้ยังไงกัน”

Chinese

江勤从车上下来，把何益军拉到了路边：“你不是说了嘛，去的人架子端的高，目中无人，还特别喜欢趁这时候装逼，我就浅浅地大家提供了一个装逼的机会，顺便利己一下，仅此而已。”

Thai

เจียงฉินลงมาจากรถแล้วดึงเหออี้จวินไปที่ริมทาง “ก็คุณบอกเองไม่ใช่เหรอครับว่าคนที่ไปงานวางท่าใหญ่โต ไม่เห็นหัวใคร แถมยังชอบฉวยโอกาสนี้อวดเบ่งเป็นพิเศษ ผมก็แค่มอบโอกาสให้ทุกคนได้อวดเบ่งเล็กๆ น้อยๆ แล้วถือโอกาสหาประโยชน์เข้าตัวเองไปด้วยก็เท่านั้นเอง”

Chinese

何益军听完之后露出难以置信的眼神：“就因为这一句话？”

Thai

พอเหออี้จวินได้ฟังก็แสดงสายตาไม่อยากจะเชื่อออกมา “แค่เพราะประโยคนี้เนี่ยนะ”

Chinese

“对我来说，有用的信息不需要太多，一句话就够。”

Thai

“สำหรับผมแล้ว ข้อมูลที่มีประโยชน์ไม่จำเป็นต้องมีเยอะ ประโยคเดียวก็เพียงพอแล้วครับ”

Chinese

“你……”

Thai

“เธอ…”

Chinese

何益军不知道该说些什么了。

Thai

เหออี้จวินไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดีแล้ว

Chinese

他的原话是：商会的会员上过学的少，脾气不好，很容易目中无人，尤其是这种社交场合，大家都是奔着装逼来的，你年少气盛，进去后少说多看。

Thai

คำพูดดั้งเดิมของเขาคือ สมาชิกสมาคมการค้ามีการศึกษาน้อย อารมณ์ร้าย มักไม่เห็นหัวใคร โดยเฉพาะในงานสังคมแบบนี้ ทุกคนต่างมุ่งหน้ามาเพื่ออวดเบ่งกันทั้งนั้น เธออายุยังน้อยเลือดร้อน พอเข้าไปแล้วให้พูดให้น้อยดูให้มาก

Chinese

正常人的重点一般都是放在少说多看上面对吧？

Thai

คนปกติจุดสำคัญทั่วไปก็ต้องมุ่งไปที่การพูดให้น้อยดูให้มากใช่ไหมล่ะ

Chinese

谁会紧抓着前面那些用来铺垫的话深入研究？

Thai

ใครจะไปเกาะติดคำพูดเกริ่นนำข้างหน้าพวกนั้นมาศึกษาอย่างลึกซึ้งกัน

Chinese

但江勤硬是抓住了连自己都没想过的重点，把绝对的劣势转化成了绝对的优势。

Thai

แต่เจียงฉินกลับจับจุดสำคัญที่แม้แต่ตัวเขาเองยังนึกไม่ถึงเอาไว้ได้อย่างเหนียวแน่น เปลี่ยนข้อเสียเปรียบอย่างสิ้นเชิงให้กลายเป็นข้อได้เปรียบอย่างสมบูรณ์แบบ

Chinese

何益军从商多年，忽然觉得自己以前还是太老实了，要是有江勤这么脏的心，他的身家翻个几百倍是没问题的。

Thai

เหออี้จวินทำธุรกิจมานานหลายปี จู่ๆ ก็รู้สึกว่าเมื่อก่อนตัวเองยังซื่อเกินไป ถ้ามีจิตใจที่เจ้าเล่ห์สกปรกอย่างเจียงฉิน ทรัพย์สินของเขาคงเพิ่มขึ้นหลายร้อยเท่าได้สบายๆ แน่

Chinese

“何总，我真不是故意瞒着你的。”

Thai

“ประธานเหอ ผมไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังคุณจริงๆ นะครับ”

Chinese

“江总以后记得带我发财就行了。”何益军幽幽地说过了一声。

Thai

“ในอนาคตประธานเจียงอย่าลืมพาผมไปรวยด้วยก็พอแล้ว” เหออี้จวินเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย

Chinese

江勤咧嘴一笑：“瞧您这话说的，我还指望您给我做信用背书呢，您是我在临川的大腿啊。”

Thai

เจียงฉินฉีกยิ้ม “ดูคุณพูดเข้าสิครับ ผมยังหวังจะให้คุณช่วยรับรองความน่าเชื่อถือให้อยู่เลย คุณน่ะเป็นที่พึ่งหลักของผมในหลินชวนเลยนะครับ”

Chinese

“什么意思？”

Thai

“หมายความว่ายังไง”

Chinese

“过了年之后，如果有什么许总、梁总、王总之流的向您打听我，麻烦您帮我多美言几句，学习之星就千万不要提了。”

Thai

“หลังจากผ่านปีใหม่ไป ถ้ามีพวกประธานสวี่ ประธานเหลียง ประธานหวัง หรือคนอื่นๆ มาสอบถามเรื่องของผมกับคุณ รบกวนคุณช่วยพูดชมผมสักสองสามประโยคนะครับ เรื่องดาวเด่นแห่งการเรียนอย่าได้พูดถึงเด็ดขาดเลยนะ”

Chinese

何益军也是生意人，听完这句话后立刻就懂了。

Thai

เหออี้จวินเองก็เป็นคนทำธุรกิจ พอฟังประโยคนี้จบก็เข้าใจได้ทันที

Chinese

名片拿到了，但江勤这个创业大学生的身份太弱鸡，入不了那些大老板的法眼，他后期去和各方交涉的时候，很可能会弱化自己的大学生形象，反其道而行之，把自己包装成万众商城的合作伙伴。

Thai

นามบัตรได้มาแล้ว แต่ฐานะนักศึกษาสร้างธุรกิจของเจียงฉินมันอ่อนด้อยเกินไป ไม่อยู่ในสายตาของบรรดาเถ้าแก่ใหญ่พวกนั้น ช่วงหลังเวลาที่เขาไปเจรจากับฝ่ายต่างๆ มีความเป็นไปได้สูงว่าจะลดทอนภาพลักษณ์นักศึกษาของตัวเองลง และทำในทางตรงกันข้ามโดยการสร้างภาพลักษณ์ให้ตัวเองเป็นพันธมิตรของห้างสรรพสินค้าว่านจ้ง

Chinese

这样一来，万众商城的信誉无形中就成为了他的信用背书。

Thai

แบบนี้แล้ว ชื่อเสียงของห้างสรรพสินค้าว่านจ้งก็จะกลายเป็นการรับประกันความน่าเชื่อถือให้แก่เขาไปโดยปริยาย

Chinese

说实话，如果没有何曼琪的临川大学行，何益军绝对不会答应这件事。

Thai

พูดตามตรง หากไม่มีการเดินทางไปมหาวิทยาลัยหลินชวนของเหอม่านฉี เหออี้จวินไม่มีทางตอบตกลงเรื่องนี้อย่างแน่นอน

Chinese

大家是合作方不假，但那是公对公的关系，可女儿现在无比崇拜的那个人好像是江勤的女朋友，还发誓要成为像那个姐姐一样的学霸，这就不单纯是公对公了。

Thai

ทุกคนเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจกันก็จริง แต่นั่นเป็นความสัมพันธ์แบบทางการ ทว่าคนที่ลูกสาวเทิดทูนบูชาสุดหัวใจในตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นแฟนสาวของเจียงฉิน แถมยังสาบานว่าจะต้องกลายเป็นเทพแห่งการเรียนให้ได้อย่างพี่สาวคนนั้น นี่จึงไม่ใช่เรื่องงานล้วนๆ อีกต่อไปแล้ว

Chinese

“后面再说吧。”

Thai

“ไว้ค่อยว่ากันทีหลังแล้วกัน”

Chinese

“多谢何总。”

Thai

“ขอบคุณมากครับประธานเหอ”

Chinese

何益军神色复杂地看了江勤一眼，转身回到了自己的车上，摸出手机来给岳竹打了个电话，让她准备一份拼团近期的出货记录。

Thai

เหออี้จวินมองเจียงฉินด้วยสายตาซับซ้อนแวบหนึ่ง ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับขึ้นรถของตัวเอง หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาโทรหาเยวี่ยจู๋ บอกให้เธอเตรียมบันทึกการส่งสินค้าช่วงนี้ของพินถวนเอาไว้ชุดหนึ่ง

Chinese

岳竹也不知道何益军要干嘛，但还是找到了负责仓库出货的徐梅，让她整理出来了一份记录。

Thai

เยวี่ยจู๋ก็ไม่รู้ว่าเหออี้จวินต้องการจะทำอะไร แต่ก็ยังไปหาสวีเหมยที่ดูแลเรื่องการส่งสินค้าออกจากคลังสินค้า เพื่อให้เธอรวบรวมบันทึกออกมาหนึ่งชุด

Chinese

等拿到记录之后，岳竹先翻看了一遍，神色不禁有些惊讶。

Thai

พอได้รับบันทึกมาแล้ว เยวี่ยจู๋ก็เปิดอ่านดูก่อนรอบหนึ่ง สีหน้าอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจเล็กน้อย

Chinese

“拼团这几天的出货量这么大吗？”

Thai

“ยอดส่งสินค้าช่วงสองสามวันนี้ของพินถวนเยอะขนาดนี้เลยเหรอ”

Chinese

“嗯，尤其是在他们增加了科技大的市场之后，出货量几乎翻倍了，已经顶得上我们工作日的线下单量了。”

Thai

“ใช่ค่ะ โดยเฉพาะหลังจากที่พวกเขาเพิ่มตลาดของ ม.วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เข้าไป ยอดส่งสินค้าก็แทบจะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว เทียบเท่ายอดสั่งซื้อหน้าร้านในวันทำงานปกติของเราได้แล้วค่ะ”

Chinese

“看来我们还是小看了大学市场的购买力了。”

Thai

“ดูท่าพวกเราจะประเมินกำลังซื้อของตลาดมหาวิทยาลัยต่ำไปจริงๆ”

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)