เทพบุตร ฉันฮือ

Chinese

第55章 男神，我嘤

Thai

บทที่ 55 เทพบุตร ฉันงือ

Chinese

高中的友情到了大学之后一般就很难维持了，除非是离得不远，或者在同一所学校。

Thai

มิตรภาพสมัยมัธยมปลายพอก้าวเข้าสู่มหาวิทยาลัยโดยทั่วไปก็ยากที่จะรักษาไว้ได้ นอกจากจะอยู่ไม่ไกลกันหรือเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเดียวกัน

Chinese

但是在新生入学的这个阶段，有很多人都会觉得别扭，不习惯，毕竟班里的人都来自于天南海北，口音和生活习惯会有很大的差异。

Thai

ทว่าในช่วงที่นักศึกษาใหม่เพิ่งเข้าเรียนนั้น หลายคนมักจะรู้สึกอึดอัดและไม่คุ้นชิน เพราะอย่างไรเสียคนในห้องต่างก็มาจากทั่วทุกสารทิศ สำเนียงตลอดจนการใช้ชีวิตย่อมมีความแตกต่างกันมาก

Chinese

所以，很多新生往往会觉得还是高中朋友更好，互相窜校的事也多集中于这个阶段。

Thai

ดังนั้น นักศึกษาใหม่จำนวนมากจึงมักรู้สึกว่าเพื่อนสมัยมัธยมปลายนั้นดีกว่า เรื่องการไปมาหาสู่ข้ามมหาวิทยาลัยจึงมักเกิดขึ้นบ่อยที่สุดในช่วงนี้

Chinese

于是，军训的第一个周末，秦子昂、于莎莎、赵露、马博龙和曲少聪全都来到临川大学。

Thai

ด้วยเหตุนี้ ในสุดสัปดาห์แรกของการฝึกทหาร ฉินจื่ออั๋ง อวี๋ซาซา จ้าวลู่ หม่าปั๋วหลง และชวีเส้าชงจึงพากันมาที่มหาวิทยาลัยหลินชวน

Chinese

秦子昂是来给楚丝琪献殷勤的，于莎莎自然是来找俩闺蜜玩的。

Thai

ฉินจื่ออั๋งมาเพื่อเอาอกเอาใจฉู่ซือฉี ส่วนอวี๋ซาซาย่อมมาหาเพื่อนสนิททั้งสองคนเพื่อเที่ยวเล่น

Chinese

赵露、马博龙和曲少聪则是主动要来转转，说是要体验下重点高校是什么氛围。

Thai

ด้านจ้าวลู่ หม่าปั๋วหลง และชวีเส้าชงนั้นอาสาขอมาเดินเล่นเอง โดยบอกว่าอยากจะมาสัมผัสบรรยากาศของมหาวิทยาลัยชั้นนำดูสักหน่อย

Chinese

王慧茹和楚丝琪作为东道主，自然是要热情招待他们，两人本来在南山饭庄订了包厢，但于莎莎非说露天才有感觉，于是几个人又来到了食为天的露天炒菜。

Thai

หวังฮุ่ยหรูและฉู่ซือฉีในฐานะเจ้าบ้านย่อมต้องต้อนรับขับสู้พวกเขากันอย่างอบอุ่น เดิมทีทั้งสองจองห้องส่วนตัวไว้ที่ร้านอาหารหนานซาน แต่อวี๋ซาซากลับยืนกรานว่านั่งกลางแจ้งถึงจะได้บรรยากาศ ดังนั้นทุกคนจึงย้ายมาที่ร้านอาหารตามสั่งกลางแจ้งของสือเหวยเทียน

Chinese

不过，楚丝琪的兴致明显不高。

Thai

ทว่า อารมณ์ของฉู่ซือฉีกลับดูไม่ค่อยดีนักอย่างเห็นได้ชัด

Chinese

秦子昂几次想跟她搭话，但她都没有听见，脸上也全然没有朋友到访的愉悦，仿佛心事重重不太活泼。

Thai

ฉินจื่ออั๋งพยายามชวนคุยอยู่หลายครั้ง แต่นางกลับไม่ได้ยิน บนใบหน้าก็ไร้ซึ่งความยินดีที่มีเพื่อนมาหาอย่างสิ้นเชิง ราวกับมีเรื่องหนักใจและดูไม่ร่าเริงเอาเสียเลย

Chinese

“感觉丝琪不太开心啊？”于莎莎有些疑惑。

Thai

“รู้สึกว่าซือฉีดูไม่ค่อยมีความสุขเลยนะ?” อวี๋ซาซาสงสัยเล็กน้อย

Chinese

王慧茹忍不住叹了口气：“都已经好几天了，一直这样。”

Thai

หวังฮุ่ยหรูอดถอนหายใจไม่ได้ “เป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว”

Chinese

“为什么？”

Thai

“ทำไมล่ะ?”

Chinese

“还能为什么，当然是因为江勤了。”

Thai

“จะเพราะอะไรได้อีกล่ะ ก็ต้องเป็นเพราะเจียงฉินน่ะสิ”

Chinese

于莎莎有些惊讶：“她还没忘了江勤吗？两个人不是把QQ都删掉了？而且你们也不在一个校区啊。”

Thai

อวี๋ซาซาประหลาดใจเล็กน้อย “เธอยังไม่ลืมเจียงฉินอีกเหรอ สองคนนั้นลบ คิวคิว กันไปแล้วไม่ใช่เหรอไง แถมพวกเธอก็ไม่ได้อยู่เขตมหาวิทยาลัยเดียวกันด้วยนะ”

Chinese

王慧茹忽然比了个噤声的手势：“嘘，别说了，要不丝琪今天又吃不下饭了。”

Thai

หวังฮุ่ยหรูส่งสัญญาณจุ๊ปากทันที “ชู่ อย่าพูดเลย เดี๋ยววันนี้ซือฉีจะกินข้าวไม่ลงอีก”

Chinese

于莎莎听完之后觉得不可思议。

Thai

อวี๋ซาซาได้ยินแล้วก็รู้สึกเหลือเชื่อ

Chinese

楚丝琪可是傲娇女王啊，她从来都是随心所欲地为自己的心情而活，并不会太在乎某个人，可她今天竟然会为了一个男生连饭都吃不下。

Thai

ฉู่ซือฉีเป็นถึงราชินีสายซึนเดเระเชียวนะ นางมักจะใช้ชีวิตตามใจตัวเองเพื่อความรู้สึกของตัวเองมาโดยตลอด ไม่เคยต้องใส่ใจใครเป็นพิเศษ แต่วันนี้นางกลับกินข้าวไม่ลงเพราะผู้ชายคนหนึ่งเนี่ยนะ

Chinese

江勤啊江勤，你果然在成为男神的路上越走越远了。

Thai

เจียงฉินหนอเจียงฉิน นายนี่ก้าวเข้าสู่เส้นทางการเป็นเทพบุตรไกลขึ้นเรื่อยๆ แล้วจริงๆ

Chinese

“我记得江勤也在临大吧？还有郭子航，他也离得不远，这俩人怎么没来？”

Thai

“ฉันจำได้ว่าเจียงฉินก็อยู่ ม.หลินชวนเหมือนกันไม่ใช่เหรอ แล้วก็ยังมีกัวจื่อหางอีก หมอนั่นก็อยู่ไม่ไกล สองคนนั้นทำไมไม่มาล่ะ?”

Chinese

曲少聪的眼神在场间环了一圈，忍不住发出疑问。

Thai

สายตาของชวีเส้าชงกวาดมองไปรอบวง ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นมาอย่างอดไม่ได้

Chinese

马博龙嫌弃地看了他一眼：“你虎啊？江勤跟楚女神表白失败了，怎么好意思来？”

Thai

หม่าปั๋วหลงปรายตามองเขาด้วยความระอา “นายโง่หรือเปล่า เจียงฉินสารภาพรักกับเทพธิดาฉู่ไม่สำเร็จ จะกล้าเสนอหน้ามาได้ยังไง?”

Chinese

“这样啊，我听说老江暑假赚了大钱，还想让他请客呢！”

Thai

“งั้นเหรอ ฉันได้ยินมาว่าช่วงปิดเทอมหน้าร้อนเหล่าเจียงหาเงินได้เพียบ ยังกะว่าจะให้เขาเลี้ยงข้าวอยู่เลย!”

Chinese

“都不知道真的假的，我又没见过，我不信。”

Thai

“จริงหรือเปล่าก็ไม่รู้ ฉันยังไม่เคยเห็นสักหน่อย ฉันไม่เชื่อหรอก”

Chinese

秦子昂一听见江勤的名字就头疼，赶紧转移话题：“来来来，大家先点菜吧，丝琪，伱喜欢吃什么，我给你点。”

Thai

ฉินจื่ออั๋งพอได้ยินชื่อเจียงฉินก็ปวดหัวขึ้นมาทันที รีบเปลี่ยนเรื่องทันใด “มาๆๆ ทุกคนสั่งอาหารกันก่อนเถอะ ซือฉี เธอชอบกินอะไร เดี๋ยวฉันสั่งให้”

Chinese

“随便吃点就好，我不挑。”楚丝琪有气无力地说着。

Thai

“กินอะไรก็ได้ตามสบาย ฉันไม่เลือกกินหรอก” ฉู่ซือฉีเอ่ยอย่างหมดเรี่ยวแรง

Chinese

“那就来一道红焖羊排吧，我记得毕业聚会的时候你好像很喜欢吃这个菜。”

Thai

“งั้นเอาซี่โครงแกะตุ๋นน้ำแดงสักจานแล้วกัน ฉันจำได้ว่าตอนงานเลี้ยงจบการศึกษาเธอเหมือนจะชอบกินจานนี้มากเลย”

Chinese

赵露在旁边看了他一眼：“秦大少，听你话的意思，你是打算请客啊？”

Thai

จ้าวลู่ที่อยู่ข้างๆ มองเขาแวบหนึ่ง “คุณชายฉิน ฟังจากที่นายพูดแล้ว นี่คิดจะเลี้ยงใช่ไหมเนี่ย?”

Chinese

“那怎么了，我请就我请，咱又不是没钱。”秦子昂满脸的豪横。

Thai

“แล้วจะทำไมล่ะ ฉันเลี้ยงก็ฉันเลี้ยงสิ พวกเราใช่ว่าจะไม่มีเงินเสียหน่อย” ฉินจื่ออั๋งทำหน้าหยิ่งผยอง

Chinese

王慧茹赶紧打断了两人的对话：“你们来临大找我们玩，饭肯定是我们请才对。”

Thai

หวังฮุ่ยหรูรีบตัดบททั้งสองคน “พวกนายมาหาพวกเราที่ ม.หลินชวน มื้อนี้ต้องเป็นพวกเราเลี้ยงถึงจะถูก”

Chinese

于莎莎嘻嘻一笑：“秦子昂是醉翁之意不在酒，你以为他想请我们，但其实他只想请某一个，你可不用跟他客气。”

Thai

อวี๋ซาซาหัวเราะคิกคัก “ฉินจื่ออั๋งน่ะมีเจตนาแอบแฝง เธอคิดว่าเขาอยากเลี้ยงพวกเราเหรอ ความจริงเขาแค่อยากเลี้ยงใครบางคนต่างหาก เธอไม่ต้องเกรงใจเขาหรอก”

Chinese

秦子昂对于莎莎的助攻满怀感激：“莎莎你喜欢吃什么？我多点一点儿。”

Thai

ฉินจื่ออั๋งรู้สึกซาบซึ้งใจกับการช่วยชงของอวี๋ซาซายิ่งนัก “ซาซาเธอชอบกินอะไรล่ะ เดี๋ยวฉันสั่งเพิ่มให้อีกหน่อย”

Chinese

“我也随便，你还是问问丝琪吧，我可不领你的情。”

Thai

“ฉันยังไงก็ได้ นายไปถามซือฉีเถอะ ฉันไม่ขอรับน้ำใจของนายหรอกนะ”

Chinese

“嘿嘿。”

Thai

“ฮิๆ”

Chinese

正说话的功夫，对面忽然来了个身材极好的女孩，女孩在看到她们的时候微微一愣，脚步不由得顿在了原地。

Thai

ขณะที่กำลังคุยกันอยู่นั้น ฝั่งตรงข้ามพลันมีหญิงสาวรูปร่างดีเยี่ยมคนหนึ่งเดินเข้ามา หญิงสาวชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นพวกเธอ เท้าหยุดชะงักอยู่กับที่โดยไม่รู้ตัว

Chinese

与此同时，王慧茹也发现了她，四目而视，两个人的表情都有点说不清道不明的古怪。

Thai

ในเวลาเดียวกัน หวังฮุ่ยหรูก็สังเกตเห็นนาง สายตาสบกัน สีหน้าของคนทั้งสองต่างมีความกระอักกระอ่วนที่อธิบายไม่ถูกอยู่บ้าง

Chinese

“慧茹，你也在啊。”

Thai

“ฮุ่ยหรู เธอก็อยู่ที่นี่ด้วยเหรอ”

Chinese

“是啊，你也来吃东西？”

Thai

“ใช่จ้ะ เธอก็มากินข้าวเหมือนกันเหรอ?”

Chinese

“嗯，约了系里的学姐谈点事情。”

Thai

“อืม นัดรุ่นพี่ที่คณะไว้ว่าจะคุยเรื่องธุระนิดหน่อยน่ะ”

Chinese

洪颜穿了一件尼罗色的连衣裙，显得肌肤的白皙光润，两条修长的双腿露出裙摆，整个人亭亭玉立，顿时吸引了满桌人的目光。

Thai

หงเหยียนสวมชุดกระโปรงยาวสีเขียวไนล์ ขับเน้นให้ผิวพรรณดูขาวผ่องเปล่งปลั่ง เรียวขายาวทั้งสองข้างเผยให้เห็นใต้ชายกระโปรง รูปร่างสะโอดสะองสง่างาม ดึงดูดสายตาของคนทั้งโต๊ะในทันที

Chinese

简单聊了两句之后，洪颜没有坐下，因为她是不可能挨着楚丝琪吃饭的，于是就转身离开了南街。

Thai

หลังจากทักทายกันสั้นๆ สองสามประโยค หงเหยียนไม่ได้นั่งลง เพราะนางไม่มีทางนั่งกินข้าวร่วมโต๊ะข้างๆ ฉู่ซือฉีเป็นแน่ จึงหมุนตัวเดินออกจากถนนสายใต้ไป

Chinese

曲少聪回过神，嘴里喊了句我去：“王慧茹，那个是谁啊？颜值好高啊！”

Thai

ชวีเส้าชงได้สติกลับมา พลางอุทานออกมาว่าเชี่ยเอ๊ย “หวังฮุ่ยหรู คนนั้นเป็นใครน่ะ สวยโคตรๆ เลย!”

Chinese

“是……我舍友。”

Thai

“เป็น…รูมเมตฉันเอง”

Chinese

“你们是校花宿舍吗？我的天啊，竟然和楚女神一个级别！”

Thai

“ห้องพวกเธอเป็นหอพักดาวมหาวิทยาลัยหรือไงกันเนี่ย พระเจ้าช่วย ระดับเดียวกับเทพธิดาฉู่เลยนี่หว่า!”

Chinese

楚丝琪的脸色变得很不好看，但并没有开口说话，而是装作没听见似的，低着头冲洗着茶具。

Thai

สีหน้าของฉู่ซือฉีย่ำแย่ลงอย่างเห็นได้ชัด แต่นางไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไร เพียงแค่แสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน พลางก้มหน้าก้มตาลวกทำความสะอาดถ้วยชา

Chinese

可见到这一幕，坐在旁边的于莎莎却察觉到了一丝不对劲儿，既然那个洪颜和王慧茹是舍友，那和楚丝琪应该也是舍友，为什么两个人不打招呼？

Thai

ทว่าเมื่อเห็นภาพนี้ อวี๋ซาซาที่นั่งอยู่ข้างๆ กลับสังเกตเห็นถึงความผิดปกติบางอย่าง ในเมื่อหงเหยียนคนนั้นเป็นรูมเมตของหวังฮุ่ยหรู ก็น่าจะเป็นรูมเมตของฉู่ซือฉีด้วยสิ แล้วทำไมสองคนนั้นถึงไม่ทักทายกันล่ะ?

Chinese

没等她开口问，马博龙就先说话了：“王慧茹，你那个舍友的QQ号多少？”

Thai

ยังไม่ทันที่นางจะอ้าปากถาม หม่าปั๋วหลงก็ชิงพูดขึ้นมาก่อน “หวังฮุ่ยหรู รูมเมตของเธอคนนั้นเลข คิวคิว อะไรเหรอ?”

Chinese

“呸，老马你也不看看你长什么样子，这样的女神你也有资格惦记？”秦子昂一脸不屑。

Thai

“ถุย เหล่าหม่า นายไม่ส่องกระจกดูหน้าตาตัวเองบ้างเลย เทพธิดาขนาดนั้นนายมีสิทธิ์ไปหมายปองด้วยเหรอ?” ฉินจื่ออั๋งมีสีหน้าดูแคลน

Chinese

“我长得不行怎么了，我灵魂有趣！”

Thai

“ฉันหน้าตาไม่ดีแล้วมันทำไม จิตวิญญาณของฉันน่าสนใจก็แล้วกัน!”

Chinese

啪——

Thai

ปัง—

Chinese

楚丝琪一脸恼火地把刷好的筷子拍在了桌上，咬着牙说了句去厕所，然后起身离开了众人。

Thai

ฉู่ซือฉีฟาดตะเกียบที่ล้างเสร็จแล้วลงบนโต๊ะด้วยความหงุดหงิด กัดฟันพูดขึ้นมาคำหนึ่งว่าจะไปห้องน้ำ จากนั้นก็ลุกขึ้นเดินผละออกจากทุกคนไป

Chinese

见到这一幕，桌上的人不禁开始大眼瞪小眼。

Thai

เมื่อเห็นฉากนี้ คนบนโต๊ะต่างก็มองหน้ากันเลิ่กลั่ก

Chinese

他们都不是傻子，都看到人家拍桌子了，怎么可能察觉不到问题？

Thai

พวกเขาไม่ใช่คนโง่ เห็นอีกฝ่ายตบโต๊ะขนาดนั้นแล้ว จะจับความผิดปกติไม่ได้ได้อย่างไร

Chinese

于是，所有人都把目光看向了王慧茹。

Thai

ด้วยเหตุนี้ ทุกคนจึงหันสายตาไปมองที่หวังฮุ่ยหรู

Chinese

“慧茹，你那个舍友和丝琪的关系不好？”于莎莎直接就问出了重点。

Thai

“ฮุ่ยหรู รูมเมตคนนั้นของเธอความสัมพันธ์ไม่ดีกับซือฉีเหรอ?” อวี๋ซาซาถามตรงประเด็นทันที

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

“这才刚开学就闹矛盾啊？不至于啊。”

Thai

“นี่เพิ่งจะเปิดเทอมเองก็มีเรื่องขัดแย้งกันแล้วเหรอ ไม่น่าถึงขนาดนั้นนะ”

Chinese

王慧茹沉默了许久，最后叹了口气：“洪颜想追江勤，丝琪不愿意了，两个人闹得可凶了，你们待会儿千万别提洪颜了。”

Thai

หวังฮุ่ยหรูนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ ในที่สุดก็ถอนหายใจออกมา “หงเหยียนอยากจีบเจียงฉิน ซือฉีไม่ยอม ทั้งสองคนทะเลาะกันรุนแรงมาก เดี๋ยวอีกสักพักพวกเธออย่าได้เอ่ยถึงหงเหยียนเด็ดขาดเชียวนะ”

Chinese

“追江勤？开什么玩笑，你确定不是江勤追她？”马博龙眼珠子都瞪出来了。

Thai

“จีบเจียงฉินเนี่ยนะ ล้อเล่นอะไรกัน เธอแน่ใจนะว่าไม่ใช่เจียงฉินจีบนางน่ะ?” หม่าปั๋วหลงเบิกตากว้างจนแทบจะถลนออกมา

Chinese

“如果是江勤追洪颜，那倒也不至于闹成这样了，前两天就因为江勤，洪颜和丝琪大吵了一架，从那以后再也没说过话。”

Thai

“ถ้าเป็นเจียงฉินตามจีบหงเหยียน มันก็คงไม่บานปลายถึงขนาดนี้หรอก สองวันก่อนก็เพราะเจียงฉินนี่แหละ หงเหยียนกับซือฉีเลยทะเลาะกันยกใหญ่ ตั้งแต่นั้นมาก็ไม่คุยกันอีกเลย”

Chinese

曲少聪听得头皮都麻了：“那……江勤和洪颜在一起了？”

Thai

ชวีเส้าชงฟังจนรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว “งั้น…เจียงฉินกับหงเหยียนคบกันแล้วเหรอ?”

Chinese

王慧茹轻轻摇了摇头：“江勤说自己不谈恋爱，算是变相拒绝了洪颜。”

Thai

หวังฮุ่ยหรูส่ายหน้าเบาๆ “เจียงฉินบอกว่าตัวเองไม่คิดจะมีความรัก ถือเป็นการปฏิเสธหงเหยียนทางอ้อมไปแล้ว”

Chinese

听到这句话，饭桌上的几个人全都倒吸一口凉气。

Thai

พอได้ยินประโยคนี้ คนทั้งโต๊ะอาหารต่างก็พากันสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง

Chinese

被校花级的女孩追求，俩校花还因为他吵得不可开交，关键他还拒绝了，这他妈什么男神设定？

Thai

โดนผู้หญิงระดับดาวมหาวิทยาลัยตามจีบ ดาวมหาวิทยาลัยสองคนยังทะเลาะกันบ้านแตกเพราะเขา ที่สำคัญคือเขายังปฏิเสธอีก นี่มันบทบาทเทพบุตรบ้าบออะไรกันวะเนี่ย?

Chinese

短短一个暑假的功夫，江勤和他们之间的差距已经到了这种云泥之别的地步了吗？

Thai

แค่ช่วงเวลาปิดเทอมหน้าร้อนสั้นๆ เพียงช่วงเดียว ช่องว่างระหว่างเจียงฉินกับพวกเขาก็ห่างชั้นกันราวฟ้ากับเหวถึงขนาดนี้แล้วงั้นหรือ?

Chinese

于莎莎听着王慧茹描述的画面，又自动脑补了一下当时的场景，忍不住从包包里掏出手机，打开了QQ。

Thai

อวี๋ซาซาฟังภาพที่หวังฮุ่ยหรูบรรยาย พลางมโนภาพเหตุการณ์ในตอนนั้นตามไปโดยอัตโนมัติ นางอดไม่ได้ที่จะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าแล้วเปิด คิวคิว ขึ้นมา

Chinese

“嘤~”

Thai

“งือ~”

Chinese

“？”

Thai

“?”

Chinese

“男神，我来临大了，你什么时候请我吃饭啊嘤？”

Thai

“เทพบุตร ฉันมา ม.หลินชวนแล้วนะ เมื่อไหร่นายจะเลี้ยงข้าวฉันล่ะเนี่ย งือ?”

Chinese

此时的江勤刚从宿舍出来，到奶茶店听苏奈汇报工作，看着电脑上弹出来的消息忍不住微微皱眉。

Thai

เวลานี้เจียงฉินเพิ่งออกมาจากหอพักและมาที่ร้านชานมเพื่อฟังรายงานการทำงานของซูไน่ เมื่อเห็นข้อความที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ก็อดขมวดคิ้วเล็กน้อยไม่ได้

Chinese

这都什么跟什么？

Thai

นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย?

Chinese

于莎莎这个女人脑子坏掉了吧？

Thai

ผู้หญิงที่ชื่ออวี๋ซาซานี่สมองพังไปแล้วหรือไง?

Chinese

“学长？我刚才说的你听到了吗？”苏奈推了下眼镜。

Thai

“รุ่นพี่คะ? ที่ฉันพูดไปเมื่อกี้ได้ยินไหมคะ?” ซูไน่ดันแว่นตาขึ้น

Chinese

江勤回过神：“听到了，三天之后推广正式开始，你多帮我盯一下后台数据。”

Thai

เจียงฉินดึงสติกลับมา “ได้ยินแล้ว อีกสามวันการโปรโมตจะเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ เธอช่วยฉันจับตาดูข้อมูลหลังบ้านให้ดีหน่อยแล้วกัน”

Chinese

“哦，好的。”

Thai

“อ๋อ ได้ค่ะ”

Chinese

苏奈伸手拿起盘子里最后一块饼干，刚想咬，但想想又觉得不太合适：“学长，最后一块了，你要不要吃啊？”

Thai

ซูไน่ยื่นมือไปหยิบคุกกี้ชิ้นสุดท้ายในจานขึ้นมา กำลังจะกัด แต่พอคิดดูอีกทีก็รู้สึกว่าไม่ค่อยเหมาะ “รุ่นพี่คะ ชิ้นสุดท้ายแล้ว รุ่นพี่จะกินไหมคะ?”

Chinese

江勤抿了下嘴角：“你……洗手了吗？”

Thai

เจียงฉินเม้มมุมปาก “เธอ…ล้างมือหรือยัง?”

Chinese

“洗了啊。”

Thai

“ล้างแล้วสิคะ”

Chinese

“不会吃到什么奇怪的东西吧？”

Thai

“คงไม่กินเจออะไรแปลกๆ เข้าไปหรอกนะ?”

Chinese

苏奈微微一愣，镜片后面的眼眸里闪烁出一片单纯与茫然。

Thai

ซูไน่ชะงักไปเล็กน้อย แววตาภายใต้กรอบแว่นฉายประกายความไร้เดียงสาและความงุนงงออกมาเต็มเปี่ยม

Chinese

(本章完)

Thai

(จบบทนี้)